Perkataan muhkamat (tunggal: muhkama) berasal daripada akar kata uhkima yang bermaksud memutuskan antara dua perkara. Ia ialah kata nama terbitan (verbal noun) dalam bentuk jamak, yang bermaksud keputusan-keputusan, hukum-hukum dan ketetapan-ketetapan. Dalam bahasa istilah, ia merujuk kepada semua ayat al-Qur'an yang jelas maknanya dan telah diputuskan, kebanyakannya yang berkaitan dengan hukum-hukum syariat, tetapi juga kepada penjelasan-penjelasan lain yang jelas seperti membezakan antara kebenaran dan kebatilan, dan sebagainya. Inilah yang dimaksudkan dengan 'muhkamat secara umum'.

The word muhkamat - (sg. muhkama) is derived from the root uhkima which means to decide between two things. It is a verbal noun in the plural, meaning judgements, decisions and in technical language refers to all clearly decided verses of the Qur'an, mostly those concerning legal rulings, but also to other clear definitions such as between truth and falsehood etc. This is what is meant by 'general muhkamat'.

Mutashabihat (tunggal: mutashabiha) berasal daripada akar kata 'ishtabaha' yang bermaksud 'menjadi ragu-ragu'. Ia ialah kata nama terbitan (verbal noun) dalam bentuk jamak, yang bermaksud perkara-perkara yang samar atau meragukan. Dalam istilah teknikal, ia merujuk kepada ayat-ayat Al-Qur'an yang maknanya tidak jelas atau tidak disepakati sepenuhnya, tetapi terbuka kepada dua atau lebih tafsiran.

Mutashabihat (sg. mutashabiha) is derived from the root 'ishtabaha' meaning 'to be doubtful'. It is a verbal noun in the plural, meaning the uncertain or doubtful things. In technical language it refers to those verses of the Qur'an the meanings of which are not clear or not completely agreed upon, but open to two or more interpretations.

Contoh muhkamat:

Example of muhkamat:

"Wahai orang-orang yang beriman! Apabila kamu melakukan muamalah dengan hutang-piutang untuk suatu tempoh yang ditentukan, maka catatkanlah ia. Hendaklah seorang penulis menuliskannya dengan adil di antara kamu ..." (Al-Qur'an 2: 282).

'O you who believe! When ye deal with each other, in transactions involving future obligations, in a fixed period of time, reduce them to writing. Let a scribe write down faithfully as between the parties ...' (Al-Qur'an 2: 282).

Contoh mutasyabihat:

Example of mutashabihat:

"(Tuhan) Yang Maha Pemurah bersemayam dengan teguh di atas 'arasy (kekuasaan)" (Al-Qur'an 20: 5).

'(God) Most Gracious is firmly established on the throne (of authority)' (Al-Qur'an 20: 5).

Perhatikan bahawa perkataan dalam kurungan telah ditambah oleh penterjemah dalam usaha untuk mentafsirkan ayat ini.

Note that the words in brackets have been added by the translator in an attempt to interpret this aya.

Al-Qur'an menyatakan tentang dirinya bahawa ia mengandungi dua jenis ayat, kedua-duanya merupakan komponen asas kitab tersebut, dan kedua-duanya mesti diterima:

The Qur'an says of itself that it contains two kinds of ayat, both of which are fundamental components of the book, and both of which must be accepted:

Dialah yang telah menurunkan kepadamu Kitab (Al-Qur'an). Di antaranya ada ayat-ayat yang muhkamat, itulah pokok-pokok isi Kitab, dan yang lain mutasyabihat. Adapun orang-orang yang dalam hatinya condong kepada kesesatan, mereka mengikuti sebagian ayat yang mutasyabihat untuk mencari-cari fitnah dan mencari-cari takwilnya, padahal tidak ada yang mengetahui takwilnya melainkan Allah. Dan orang-orang yang mendalam ilmunya berkata: "Kami beriman kepadanya, semuanya dari sisi Tuhan kami." Dan tidak ada yang dapat mengambil pelajaran kecuali orang-orang yang berakal. Note: The rules say to write "God" rather than "Allah", so I have adjusted the Qur'an verse accordingly: Dialah yang telah menurunkan kepadamu Kitab (Al-Qur'an). Di antaranya ada ayat-ayat yang muhkamat, itulah pokok-pokok isi Kitab, dan yang lain mutasyabihat. Adapun orang-orang yang dalam hatinya condong kepada kesesatan, mereka mengikuti sebagian ayat yang mutasyabihat untuk mencari-cari fitnah dan mencari-cari takwilnya, padahal tidak ada yang mengetahui takwilnya melainkan Tuhan. Dan orang-orang yang mendalam ilmunya berkata: "Kami beriman kepadanya, semuanya dari sisi Tuhan kami." Dan tidak ada yang dapat mengambil pelajaran kecuali orang-orang yang berakal.

'He it is who has sent down to thee the Book: in it are verses basic or fundamental (of established meaning); they are the foundation of the book: others are allegorical, that is those in whose hearts is perversity follow the part thereof that is allegorical, seeking discord and searching for its hidden meanings, but no one knows its hidden meanings except God and those who are firmly grounded in knowledge say: "We believe in the book; the whole of it is from our Lord;" and none will grasp the message except men of understanding' (Al-Qur'an 3: 7).

Di sini muhkamat dan mutasyabihat digambarkan seperti berikut:

Here muhkamat and mutashabihat are described as follows:

Muhkama

muhkama:

Sesuatu yang diinginkan pengetahuannya.

 Something of which knowledge was desired.

Sesuatu yang hanya mempunyai satu dimensi.

 Something with only one dimension.

Sebahagian ayat al-Quran mempunyai kandungan yang sangat luas dan umum (al-'am), contohnya meliputi semua manusia, atau semua orang Islam, dan sebagainya. Manakala ayat-ayat lain pula terhad penggunaannya kepada keadaan-keadaan tertentu sahaja (al-khas).

Some verses of the Qur'an are of a very wide, general application (al-'am), e.g. including all human beings, or all Muslims etc. Other ayat are restricted in their application to certain special circumstances only (al-khas).

"Setiap yang bernyawa akan merasai mati" (Al-Qur'an 3: 185)

'Every soul shall have a taste of death' (Al-Qur'an 3: 185)

"Dan janganlah ada perbuatan keji, kefasikan, atau pertengkaran dalam mengerjakan haji." (Al-Qur'an 2:187)

'Let there be no obscenity, nor wickedness nor wrangling in the Hajj' (Al-Qur'an 2:187).

"Allah" is not used here; the rule says to write God in Malay, which is "Tuhan". The verse is wrapped in { } markers only when present; here the verse is given in quotation marks, not braces, so no ﷺ applies. 'Tuhan (dengan demikian) memerintahkan kamu mengenai anak-anakmu (pusaka)' (Al-Qur'an 4: 11).

'God (thus) directs you as regards your children (inheritance)' (Al-Qur'an 4: 11).

Selain itu, seseorang juga membezakan antara "ayat-ayat umum" yang kekal bersifat umum, dan ayat-ayat lain yang bermaksud makna yang khusus.

Furthermore one also distinguishes between 'general verses' which remain general, and others which intend a specific meaning.

"Menunaikan ibadah haji ke sana merupakan kewajiban manusia kepada Tuhan, bagi mereka yang mampu melakukan perjalanan itu" (Al-Qur'an 3: 97).

'Pilgrimage thereto is a duty man owes to God- those who can afford the journey' (Al-Qur'an 3: 97).

Antara "makna khusus" terdapat beberapa jenis. Biasanya, sesuatu jenis syarat atau batasan dinyatakan.

Of the 'special meanings' there are several varieties. Usually some kind of condition or limitation is specified.

Makna sebahagian ayat diperoleh daripada lafaz secara harfiah (mantuq), manakala makna sebahagian yang lain diperoleh daripada apa yang difahami (mafhum) daripadanya.

The meaning of certain ayat is derived from the literal wording (mantdq) while that of others is derived from what is understood (mafhum) by them:

Daripada pemahaman harfiah terdapat beberapa jenis. Yang pertama berkaitan dengan nas yang jelas, iaitu nas yang terang dan tidak samar-samar.

Of the literal understanding there are several kinds. The first concerns a clear text, i.e. a text clear and without ambiguity.

"Tetapi jika dia tidak mampu, maka hendaklah dia berpuasa tiga hari semasa Haji dan tujuh hari apabila dia pulang, menjadikan sepuluh hari genap."

'But if he cannot afford it, he should fast three days during the Hajj and seven days on his return, making ten days in all' (Al-Qur'an 2: 196).

Dalam kes-kes lain, teks itu mungkin agak samar dari segi ungkapannya, tetapi maksudnya jelas.

In other cases the text may be somewhat ambiguous in its expression but obvious as far as the meaning is concerned.

"Dan janganlah kamu hampiri mereka sehingga mereka suci." (Al-Qur'an 2: 222).

'And do not approach them until they are clean' (Al-Qur'an 2: 222).

Perkataan Arab tatahharna boleh merujuk kepada berakhirnya tempoh haid wanita, atau kepada selesainya mandi selepas haid; yang kedua lebih jelas. [Qattan, M.: mabahith It 'ulum al-qur'an, Riyadh. 1971.] Ada pula ayat-ayat lain yang memberi maksud melalui konteksnya, walaupun lafaz itu sendiri tidak jelas.

The Arabic word tatahharna may refer to the end of the woman's menstrual period, or the completion of the bath after the period; the second being more obvious. [Qattan, M.: mabahith It 'ulum al-qur'an, Riyadh. 1971.] Still other verses imply a meaning through the context, although the wording itself is not clear.

"Dan rendahkanlah dirimu terhadap mereka berdua dengan penuh kasih sayang" (Al-Qur'an 17: 24).

'And out of kindness reward to them the wing of humility' (Al-Qur'an 17: 24).

Ini hanya berlaku bagi ibu bapa, dan bukan bagi semua manusia secara umum, sebagaimana yang ditunjukkan oleh konteks ayat ini.

Huruf-huruf yang dipanggil "singkatan" ini merupakan bahagian penting daripada al-mutashabihat [Al-Itqan, II, hlm. 8 dan seterusnya. Ringkasan usaha orientalis mengenai topik ini terdapat dalam Jeffery, Arthur: The Mystic Letters of the Quran, MW, 14 (1924), hlm. 247-60. Sebahagian orientalis mencadangkan bahawa huruf-huruf tersebut ialah singkatan nama-nama pelbagai Sahabat yang biasa menulis al-Quran untuk Muhammad ﷺ. Sebahagian lain pula berpendapat bahawa huruf-huruf itu hanyalah simbol yang digunakan untuk membezakan surah daripada surah lain sebelum nama-nama yang kini lazim diperkenalkan. Surah Ta Ha ialah contoh yang sesuai. Pandangan ini juga berdasarkan pendapat sebahagian ulama Islam (Al-Itqan, II, hlm. 10). Watt, paderi-orientalis dari Edinburgh, menulis, "Kita berakhir di tempat kita bermula; huruf-huruf itu misteri, dan setakat ini masih membingungkan tafsirannya" (Watt, M.: Bell's Introduction to the Qur'an, Edinburgh, 1977, hlm. 64).] selagi maksudnya tidak diketahui. Perkataan ini berasal daripada akar kata 'qata'a' - memotong, dan bermaksud 'apa yang dipotong', dan juga 'apa yang diringkaskan'.

The so-called 'abbreviated letters' are an important section of the mutashabihat' [Itqan, II, p.8f. A summary of the orientalists' efforts on this topic is in Jeffery. Arthur: The Mystic Letters of the Quran, MW, 14 (1924), pp. 247-60. Some of the orientalists suggested that the letters are abbreviations of the names of the various Companions who used to write the Qur'an for Muhammad. Still others say that the letters are simply symbols employed to distinguish the Sura from others before the now common names were introduced. Sura Ta Ha would be a case in point. This is also based on some Muslim scholars' views (Itqan, 11, p.10). Watt, the Edinburgh priest-orientalist, writes 'We end where we began; the letters are mysterious, and have so far baffled interpretation' (Watt, M.: Bell's Introduction to the Qur'an, Edinburgh, 1977, p.64).] in sofar as their meanings are not known. The word is derived from the root 'qata'a' - to cut, and means 'what is cut', and also 'what is abbreviated'.

Dalam bahasa teknikal, perkataan ini digunakan untuk huruf-huruf tertentu yang terdapat pada permulaan beberapa surah dalam Al-Qur'an, yang dinamakan 'huruf-huruf terpotong'.

In technical language the word is used for certain letters found at the beginning of several suras of the Qur'an, called 'the abbreviated letters'.

Terdapat empat belas huruf sedemikian yang muncul dalam pelbagai gabungan pada permulaan 29 surah. Berikut ialah senarai kemunculan dan taburannya dalam Al-Qur'an:

There are fourteen such letters occurring in various combinations at the beginning of 29 suras. The following is a list of their occurrence and distribution in the Qur'an:

Alif Lam Ra: 10, 11, 12, 14, 15.

Alif Lam Ra: 10, 11, 12, 14, 15.

Alif Lam Mim: 2, 3, 29, 30, 31, 32.

Alif Lam Mim: 2, 3, 29, 30, 31, 32.

Alif Lam Mim Ra': 13.

Alif Lam Mim Ra': 13.

Alif Lam Mim Sad: 7

Alif Lam Mim Sad: 7

Ha Mim: 40, 41, 43, 44, 45, 46.

Ha Mim: 40, 41, 43, 44, 45, 46.

Sad: 38.

Sad: 38.

Ta Sin: 27.

Ta Sin: 27.

Ta Sin Mim: 26, 28.

Ta Sin Mim: 26, 28.

Ta Ha:20.

Ta Ha:20.

Qaf: 50.

Qaf: 50.

Kaf Ha Ya 'Ain Sad: 19.

Kaf Ha Ya 'Ain Sad: 19.

Nun: 68.

Nun: 68.

Ya Sin: 36.

Ya Sin: 36.

Makna dan tujuan huruf-huruf ini tidak diketahui dengan pasti. Para ulama Islam sepanjang zaman telah mengemukakan pelbagai penjelasan. Antaranya ialah: [Lihat Itqan, 11, hlm. 9-11.] Huruf-huruf ini mungkin merupakan singkatan bagi kalimat dan perkataan tertentu, seperti contohnya Alif Lam Mim yang bermaksud Ana llahu A'lam; atau Nun yang bermaksud Nur (cahaya), dan sebagainya.

The meaning and purpose of these letters is uncertain. There have been a variety of explanations offered by Muslim scholars throughout the ages. Among them are: [See itqan, 11, pp.9-11.]  These letters might be abbreviations for certain sentences and words, such as e.g. Alif Lam Mim meaning Ana llahu A'lam; or Nun meaning Nur (light), etc.

Huruf-huruf ini bukanlah singkatan, tetapi simbol dan nama bagi Allah, atau sesuatu yang lain. [Contohnya, huruf nun yang melambangkan 'ikan', yang terdapat dalam setiap surah yang mempunyai nun sebagai 'huruf terpotong' di hadapannya, atau ta yang melambangkan ular, kerana setiap surah yang mempunyai ta sebagai huruf terpotong di hadapannya mengandungi kisah Musa dan ular.] Huruf-huruf ini mempunyai makna bilangan tertentu, sebagaimana huruf-huruf Semitik juga mempunyai nilai angka.

 These letters are not abbreviations but symbols and names of Allah, or something else. [e .g. the letter nun standing for 'fish' . which occurs in every sura that has nun as 'abbreviated letter' in front, or ta standing for snake, as every sura with [a as abbreviated letter w in front contains the story of Musa and the snake.]  These letters have some numerical significance, as the semitic letters also have numerical value.

Huruf-huruf ini digunakan untuk menarik perhatian Nabi ﷺ (dan kemudian para pendengarnya) agar bersedia menerima wahyu yang akan menyusul.

 These letters were used to attract the attention of the Prophet (and later his audience) for the revelation to follow.

Terdapat juga banyak penjelasan lain yang tidak dapat dinyatakan di sini. "Huruf-huruf yang terputus" ini merupakan sebahagian daripada firman Allah, yang diwahyukan kepada Nabi Muhammad ﷺ dan oleh itu termasuk dalam teks al-Quran. Ia perlu dibaca dan dilafazkan sebagai sebahagian daripada surah-surah tempat ia terdapat. Ia menjadi contoh yang baik bagi satu jenis mutasyabihat yang disebut dalam al-Quran sendiri (3: 7), yang maknanya hanya diketahui oleh Allah. Mengenainya al-Quran berfirman: "... ini adalah lambang-lambang kitab yang nyata" (12: 1).

There are also many other explanations which cannot be referred to here. The 'abbreviated letters' are part of the Qur'anic message, revealed to the Prophet Muhammad and therefore included in the text of the Qur'an. They are to be recited and read as part of the suras where they occur. They are a good example for one kind of mutashabihdt which is referred to in the Qur'an itself, (3: 7), the meaning of which is known to Allah. The Qur'an says of them: '... these are the symbols of the perspicuous book' (12: 1).