Bahasa Al-Qur'an — sebagaimana yang telah diketahui — ialah bahasa Arab. Al-Qur'an sendiri memberikan beberapa petunjuk tentang bahasanya:

The language of the Qur'an - as is we11 known- is Arabic. The Qur'an itself gives some indication about its language:

"Sesungguhnya Kami menurunkannya sebagai Al-Qur'an dalam bahasa Arab agar kamu memahaminya" (Al-Qur'an 12:

'We have sent it down as an Arabic Qur'an in order that ye may learn wisdom' (Al-Qur'an 12:

2).

2).

Di tempat lain, bahasa Al-Qur'an disebut "bahasa Arab yang jelas" (ʿarabiyyun mubin).

In another place the language of the Qur'an is called 'pure Arabic' ('arabiyyun mubin):

"(Lidah) ini adalah bahasa Arab, yang murni dan jelas" (16: 103).

'This (tongue) is Arabic, pure and clear' (16: 103).

Persoalan yang timbul ialah: Mengapa Al-Qur'an diturunkan dalam bahasa Arab, dan bukan dalam mana-mana bahasa lain? Sebab pertama dan mungkin yang paling jelas telah pun disebut dalam Al-Qur'an, iaitu bahawa kerana utusan yang akan menyampaikan risalah ini ialah seorang Arab, maka adalah wajar sekali risalah itu disampaikan dalam bahasanya:

The question that arises is: Why was the Qur'an revealed in Arabic, and not in any other language? The first and perhaps the most obvious reason is already referred to in the Qur'an, namely that because the messenger who was to announce this message was an Arab, it is only natural that the message should be announced in his language:

"Sekiranya Kami menurunkan ini sebagai Al-Qur'an dalam bahasa selain bahasa Arab, nescaya mereka akan berkata: Mengapa tidak dijelaskan secara terperinci ayat-ayatnya? Apakah (kitab) bukan dalam bahasa Arab dan (rasul) seorang Arab? Katakanlah: Ia adalah petunjuk dan penawar bagi orang-orang yang beriman ..." (Al-Qur'an 41: 44).

'Had We sent this as a Qur'an (in a language) other than Arabic they could have said: Why are not its verses explained in detail? What! (a book) not in Arabic and (a messenger) an Arab? Say: It is a guide and a healing to those who believe ...' (Al-Qur'an 41: 44).

Satu lagi sebab penting berkaitan dengan khalayak yang akan menerima mesej tersebut. Mesej itu perlu disampaikan dalam bahasa yang difahami oleh khalayak yang pada mulanya ditujukan kepadanya, iaitu penduduk Makkah dan kawasan sekitarnya:

Another important reason concerns the audience which was to receive the message. The message had to be in a language understood by the audience to whom it was first addressed, i.e. the inhabitants of Makka and the surrounding areas:

Demikianlah Kami wahyukan kepadamu Al-Qur'an dalam bahasa Arab, agar engkau memberi peringatan kepada Ummul Qura (Makkah) dan orang-orang di sekitarnya, dan memberi peringatan tentang hari berhimpun yang tidak ada keraguan padanya, (ketika) segolongan berada dalam syurga dan segolongan lagi dalam neraka yang menyala-nyala. (Al-Qur'an 42: 7).

'Thus We have sent by inspiration to thee an Arabic Qur'an: that thou mayest warn the mother of the cities and all around her- and warn (them) of the day of assembly of which there is no doubt (when) some will be in the garden and some in the blazing fire' (Al-Qur'an 42: 7).

Al-Quran mengandungi wahyu daripada Allah, dan hakikat wahyu ialah untuk membimbing manusia dari kegelapan kepada cahaya:

The Qur'an contains revelation from Allah and the true nature of revelation is to guide mankind from darkness to light:

"Sebuah kitab yang Kami turunkan kepadamu agar engkau membawa manusia keluar dari kegelapan menuju cahaya, dengan izin Tuhanmu, ke jalan (Tuhan) Yang Maha Perkasa, lagi Maha Terpuji" (Al-Qur'an 14: 1).

'A book which we have revealed unto thee in order that thou mightest lead mankind out of the depths of darkness into light- by the leave of thy Lord- to the way of (Him) the exalted in power, worthy of all praise' (Al-Qur'an 14: 1).

Wahyu itu datang dalam bahasa rasul dan kaumnya agar ia dapat difahami.

The revelation came in the language of the messenger and his people in order that it might be understood:

"Sesungguhnya Kami menjadikannya Al-Qur'an dalam bahasa Arab agar kamu memahaminya (dan mengambil pelajaran)" (Al-Qur'an 43: 3).

'We have made it a Qur'an in Arabic that ye may be able to understand (and learn wisdom)' (Al-Qur'an 43: 3).

Dalam proses memahami sesuatu mesej, dua langkah adalah penting:

In the nrocess of understanding a message two steps are essential:

Untuk menerima pesan dengan betul dan lengkap, dalam hal ini untuk menerima kata-katanya dengan betul dan lengkap.

 To receive the message correctly and completely, in this case to receive its words correctly and completely.

Untuk "menyahkod" mesej yang diterima, iaitu memahami maksud di sebalik mesej tersebut.

 To 'decode' it, to grasp the meanings of the message received.

Hanya gabungan kedua-dua elemen, iaitu penerimaan dan penyahkodan, yang membawa kepada pemahaman yang betul terhadap mesej tersebut.

Only the combination of the two elements, i.e. reception and decoding, lead to proper understanding of the message.

Tidak betul untuk menganggap bahawa memahami Al-Qur'an untuk mengambil petunjuk daripadanya bergantung kepada pengetahuan langsung tentang bahasa Arab, kerana ramai orang yang bertutur dalam bahasa Arab tidak memahami mesej Al-Qur'an. Sebaliknya, Al-Qur'an memberitahu kita bahawa petunjuk yang benar hanya datang daripada Allah:

It is not correct to assume that understanding the Qur'an in order to take guidance from it depends upon direct knowledge of the Arabic language, since there are numerous Arabic-speaking people who do not understand the message of the Qur'an. Rather the Qur'an tells us that right guidance comes only from Allah:

"Ini ialah petunjuk Tuhan: Dia memberikan petunjuk itu kepada sesiapa yang Dia kehendaki daripada hamba-hamba-Nya ..." (Al-Qur'an 6: 88).

'This is the guidance of God: He giveth that guidance to whom He pleaseth of His worshippers ...' (Al-Qur'an 6: 88).

Namun, untuk memahami bahasa Al-Qur'an adalah syarat untuk benar-benar menggali maknanya. Oleh sebab itu, ramai kaum Muslimin telah mempelajari bahasa ini. Adapun yang lain, yang belum melakukannya, menggunakan terjemahan, yang bagi mereka merupakan sarana tidak langsung untuk mengenal bahasa tersebut, kerana dalam terjemahan itu makna-makna Al-Qur'an telah dialihkan ke dalam bahasa ibunda mereka agar mereka dapat mengenali pesan dari Allah.

However, to understand the language of the Qur'an is a prerequisite to fully grasp its meanings. Hence many Muslims have learned this language. Others, who have not done so, make use of translations, which for them is an indirect means of knowing the language, as in the translations the meanings of the Qur'an have been rendered into their mother tongues so that they may familiarise themselves with the message from Allah.

Mesej ini dapat difahami oleh semua manusia yang bersedia mendengar, kerana al-Qur'an bukanlah sukar tetapi mudah.

This message can be understood by all human beings who are willing to listen, for the Qur'an is not difficult but easy:

{Sesungguhnya Kami telah memudahkan Al-Qur'an untuk diingat, maka adakah orang yang mengambil pelajaran?} (Al-Qur'an 54: 17).

'We have indeed made the Qur'an easy to remember: but is there any that remembers it?' (Al-Qur'an 54: 17).

Terdapat sedikit perbezaan pendapat di kalangan ulama sama ada bahasa al-Quran mengandungi ungkapan yang bukan bahasa Arab. Sebahagian ulama (antaranya al-Tabari dan al-Baqillani) berpendapat bahawa segala yang terdapat dalam al-Quran adalah bahasa Arab, dan perkataan yang berasal daripada bahasa bukan Arab yang terdapat dalam al-Quran tetap merupakan sebahagian daripada tutur bahasa Arab. Walaupun perkataan-perkataan ini berasal daripada bukan Arab, orang Arab menggunakan dan mengamalkannya, lalu ia benar-benar menjadi sebati dengan bahasa Arab.

There is some difference of opinion among scholars whether the language of the Qur'an includes expressions which are not Arabic. Some (among them Tabari and Baqillani) hold that all in the Qur'an is Arabic and that words of non-Arabic origin found in the Qur'an were nevertheless part of Arabic speech. Although these words were of non-Arab origin the Arabs used and observed them and they became genuinely integrated in the Arabic language.

Namun, diakui bahawa terdapat nama-nama khas bukan Arab dalam al-Qur'an, seperti Isra'il, Imran, Nuh, dan lain-lain.

However, it is conceded that there are non-Arabic proper names in the Qur'an, such as Isra'il, Imran, Nuh., etc.

Ada pihak lain yang mengatakan bahawa al-Qur'an memang mengandungi perkataan yang tidak digunakan dalam bahasa Arab, misalnya:

Others have said that the Qur'an does contain words not used in the Arabic language, such as e.g.:

al-Qistas (17:35), berasal daripada bahasa Greek.

 al-Qistas (17:35), derived from the Greek language.

al-Sijjil (15: 74), berasal daripada bahasa Parsi.

 al-Sijjil (15: 74), derived from the Persian language.

al-Ghassaq (78: 25), berasal daripada bahasa Turki.

 al-Ghassaq (78: 25), derived from the Turkish language.

Al-Tur (2:63), berasal dari bahasa Syriac.

 al-Tur (2:63), derived from the Syriac language.