Het kapitalisme is niet ontstaan in de islamitische wereld, aangezien het pas tot stand kwam na de uitvinding van de machine, die bij toeval in Europa plaatsvond.

Capitalism did not originate in the Islamic world as it came into being only after the invention of the machine which took place by chance in Europe.

Het kapitalisme werd geïmporteerd in de islamitische wereld op een moment dat deze onder Europese dominantie stond. Samen met de golf van ontwikkeling verspreidde het zich naar de islamitische wereld, die leed onder armoede, onwetendheid, ziekte en achterlijkheid. Dit deed sommige mensen denken dat de islam het kapitalisme goedkeurt, met zowel de kwaden als de verdiensten ervan. Zij beweren ook dat er geen bepalingen in de islamitische wet of regelgeving zijn die in strijd zouden kunnen zijn met het kapitalisme. Zij voeren aan dat aangezien de islam individueel eigendom toestaat, het eveneens het kapitalisme moet toestaan.

Capitalism was imported into the Islamic world at a time when it was under European domination. Together with the wave of development, it spread into the Islamic world which suffered from poverty, ignorance, illness and backwardness. This made some people think that Islam approves of capitalism, with both its evils and merits. They also claim that there are no provisions in the Islamic law or regulations such as might be in conflict with capitalism. They argue that as Islam permitted individual ownership it must likewise permit capitalism.

Als antwoord op deze beschuldiging volstaat het wellicht om erop te wijzen dat het kapitalisme niet kan bloeien of groeien zonder woeker en monopolies, waarvan beide door de Islam verboden werden ongeveer duizend jaar voordat het kapitalisme bestond.

In answer to this accusation it might suffice to point out that capitalism cannot prosper or grow without usury and monopoly both of which were prohibited by Islam about one thousand years before the existence of capitalism.

Maar laten we de vraag met wat meer diepgang benaderen. Als de uitvinding van de machine in de islamitische wereld had plaatsgevonden, hoe zou de islam dan de economische ontwikkeling hebben tegemoetgetreden die voortvloeide uit een dergelijke uitvinding? Hoe zouden de islamitische wetgevingen en wetten werk en productie hebben georganiseerd?

But let us tackle the question at some greater length. If the invention of the machine had taken place in the Islamic world, how would Islam have faced the economic development resulting from such invention? How would Islamic legislations and laws have organized work and production?

Er is consensus onder economen — inclusief degenen die tegen het kapitalisme zijn (bijv. Karl Marx) — dat het kapitalisme in het begin grote vooruitgang bracht en aanzienlijke diensten aan de mensheid heeft bewezen. De productie werd verhoogd, communicatiemiddelen werden verbeterd en nationale hulpbronnen werden op grotere schaal geëxploiteerd.

There is consensus of opinion among economists-including those who are opposed to capitalism (e.g., Karl Marx-that capitalism at the start brought about great progress and rendered considerable services to humanity. production was increased, means of communication were improved and national resources were exploited on a larger scale.

De levensstandaard onder de arbeidersklasse werd hoger dan toen zij grotendeels of volledig afhankelijk waren van de landbouw.

The standard of living among the working classes became higher than when they were mostly or completely dependent on agriculture.

Maar een dergelijk glorieus beeld hield niet lang stand, omdat de natuurlijke ontwikkeling van het kapitalisme, zoals men zegt, leidde tot de opeenhoping van rijkdom in de handen van de kapitalistische eigenaren en tot een relatieve afname van de bezittingen van de werkende klasse. Dit stelde de kapitalistische eigenaren in staat om arbeiders — de werkelijke producenten in communistische ogen — te gebruiken om de productie van diverse goederen aanzienlijk te verhogen, maar de lonen die aan de arbeiders werden betaald, waren te laag om een fatsoenlijk bestaan te garanderen, omdat de werkgevers alle winsten opeisten en deze uitgaven aan een leven van luxe en corruptie.

But such a glorious picture did not last long because the natural development of capitalism, as they say, led to the amassing of wealth in the hand. If capitalist owners and to a relative diminution of the properties owned by the working classes. This enabled the capitalist owners to use workmen-the real producers in communist eyes-in considerably stepping up the production of various commodities but the wages paid to workmen were too low to ensure decent lire because the employers took all the profits and spent them leading a life of luxury and corruption.

Naast dit stelde de schamele beloning die aan arbeiders werd betaald hen niet in staat om de gehele productie van kapitalistische landen te consumeren. Dit leidde tot de accumulatie van overproductie.

Besides this the scanty wages paid to workmen did not enable them to consume all the production or capitalist countries. This led to the accumulation or surplus production.

Als gevolg hiervan begonnen de kapitalistische landen op zoek te gaan naar nieuwe markten voor hun overschot aan productie, wat op zijn beurt leidde tot kolonialisme met al zijn aanhoudende conflicten tussen verschillende naties over markten en grondstoffen. Destructieve oorlogen waren het onvermijdelijke resultaat van dit alles.

As a result of this the capitalist countries began to look for new markets for their surplus production, which in turn gave rise to colonialism with all its incessant conflicts among different nations over markets and raw material resources. Destructive wars were the inevitable outcome or all this.

Bovendien is het kapitalistische systeem voortdurend blootgesteld aan periodieke crises, voortvloeiend uit een depressie veroorzaakt door lage lonen en de schaarste aan wereldwijde consumptie in verhouding tot de toenemende productie.

Moreover, the capitalist system is always exposed to periodic crises resulting from depression caused by low wages and the scantiness of world consumption in relation to increasing production.

Sommige propagandisten van het materialisme wijten alle problemen van het kapitalistische systeem aan de aard van het kapitaal zelf, in plaats van aan kwaadwilligheid of de begeerte naar exploitatie aan de zijde van de kapitalisten. Een dergelijk naïef en vreemd redeneren betekent dat de mens, met al zijn emoties en gedachten, slechts een hulpeloos wezen is in het aangezicht van de macht van de economie.

Some propagandists of materialism refer all the problems of the capitalist system to the nature of capital itself rather than to any ill-will or desire for exploitation on the part of the capitalists. Such naive and strange reasoning means that man with all his emotions and thoughts is but a helpless creature in the face or the power of economy.

Het is ongetwijfeld dat de Islam de goede en progressieve prestaties zou hebben aangemoedigd die in de vroege fase door het kapitalisme werden voortgebracht. Maar de Islam zou het kapitalisme niet ongestructureerd hebben gelaten zonder wetgeving om het te organiseren en om elke vorm van uitbuiting te voorkomen die zou kunnen voortvloeien uit kwade wil aan de zijde van de werkgevers of uit de aard van het kapitaal zelf. Het Islamitische principe dat in dit opzicht is vastgelegd, geeft de werknemers het recht om de winst te delen met hun werkgevers. Sommige Maliki-jurisprudenten gingen zelfs zo ver dat zij de werknemer een gelijk deel in de winst gaven. De werkgever levert al het kapitaal en de werknemer verricht het werk; de twee inspanningen zijn gelijk en dienovereenkomstig hebben zij recht op een gelijk deel in de winst.

There is no doubt that Islam would have encouraged the good and progressive achievements that were brought about by capitalism in its early stage. But Islam would not have left capitalism without legislation to organize it and to preclude any exploitation which might result from ill-will on the part of the employers or from the very nature of capital. The Islamic principle which was laid in this respect entitles the workmen to share the profit with their employers. Some Maliki jurisprudents went so far as to give to the employee an equal share in the profit. The employer provides all capital and the workman does the work; the two efforts are equal and accordingly they are entitled to an equal share in the profit.

Het bovengenoemde principe illustreert de grote zorg van de Islam voor het vestigen van rechtvaardigheid. Een dergelijke zorg voor het vestigen van rechtvaardigheid werd vrijwillig door de Islam geïntroduceerd. Het werd niet opgelegd door enige economische noodzaak, noch was het het resultaat van de klassenstrijd, die door de propagandisten van bepaalde economische doctrines wordt beschouwd als de enige effectieve factor in de ontwikkeling van economische relaties.

The above-mentioned principle illustrates Islam's great concern with the establishment of justice. Such concern for the establishment of justice was voluntarily introduced by Islam. It was not forced thereon by any economic exigency nor was it the result of the struggle among classes which is regarded by the propagandists of certain economic doctrines as the sole effective factor in the development of economic relations.

In het begin bestond de industrie uit eenvoudig handwerk waarbij een klein aantal arbeiders in eenvoudige werkplaatsen werkte. Het bovengenoemde principe zou de relatie tussen arbeid en kapitaal op een rechtvaardige basis hebben georganiseerd, zoals Europa die nooit had gekend.

In the beginning, industry consisted of simple manual work involving a small number of workmen who worked in simple workshop" The above-mentioned principle would have organized the relation between work and capital on an equitable basis such as Europe had never had.

Economen zeggen dat de ontwikkeling van het kapitalisme, van de vroege welwillende fase naar de huidige morbide kwaadaardige fase, gepaard ging met een toenemende afhankelijkheid van nationale leningen. Dit leidde tot de oprichting van banken die financiële operaties uitvoerden en leningen verstrekten in ruil voor rente. Zonder dat zouden dergelijke leningen, evenals de meerderheid van de bankoperaties, gebaseerd zijn op rente (riba), wat uitdrukkelijk verboden is door de Islam.

Economists say that the development of capitalism from its early benevolent phase to its present morbidly evil phase was accompanied by its increasing dependence on national loan. This led to the creation of banks which carried on financial operations, and advanced loans in return for some interest. Without that such loans as well as the majority of banking operations are based on usury which is expressly prohibited by Islam.

Aan de andere kant leidt hevige concurrentie, wat een ander kenmerk van het kapitalisme is, tot de vernietiging van kleinere bedrijven of tot hun fusie met grotere bedrijven. Dit moedigt monopolies aan, wat ook verboden is door de Islam, zoals wordt bevestigd door enkele uitspraken van de Profeet ﷺ. Hij zei: “Degene die een monopolie vormt, is een onrechtvaardige.” Omdat de Islam ons rente en monopolies heeft verboden, zou het voor het kapitalisme onmogelijk zijn geweest om zich onder de Islam te ontwikkelen tot de huidige kwaadaardige fase, die uitbuiting, kolonialisme en oorlog inhoudt.

On the other hand, tough competition, which is another feature of capitalism, leads to the destruction of minor companies or to their merger into major ones. This encourages monopoly which is also prohibited by Islam, as is borne out by some sayings of the Prophet. He said: “He that monopolizes is a wrong-doer" Because Islam prohibited usury and monopoly it would have been impossible for capitalism to develop under Islam into its present evil stage which involves exploitation, colonialism and war.

Islam zou de industrie ongetwijfeld niet hebben beperkt tot kleine werkplaatsen waarvan de winst wordt gedeeld door de werkgever en de werknemer. De productie zou eerder zijn gegroeid, maar de relatie tussen de werkgever en de werknemers zou zich op andere lijnen hebben ontwikkeld dan die welke de ontwikkeling van de werkgever-werknemerrelaties in Europa in de negentiende en twintigste eeuw omschreven. Het zou zich hebben ontwikkeld in overeenstemming met de basisprincipes van de Islam, zoals het hierboven genoemde principe dat voorziet in een gelijke verdeling van de winst tussen de werknemers en hun werkgever.

Surely Islam would not have restricted industry to minor workshops whose profit is shared by the employer and the workman. Production would have rather grown but the relationship between the employer arid workmen would have developed on different lines from those outlining the development of the employer-employee relations in Europe in the nineteenth and twentieth centuries. It would have developed in accordance with the basic principles of Islam such as the above-mentioned principle which provides for an equal division of profit between the workmen and their employer.

Door dit te doen, zou de Islam het gebruik van rente of monopolies hebben vermeden en zou het de onrechtvaardigheid hebben voorkomen waaraan arbeiders worden onderworpen onder het kapitalisme, waarbij zij worden uitgebuit en worden overgelaten aan armoede en vernedering.

By so doing Islam would have avoided resorting to usury or monopoly and would have precluded the injustice to which workmen are subjected under capitalism where they are exploited and left to suffer poverty and humiliation.

Het zou dwaas zijn om te suggereren dat de Islam dergelijke rechtvaardigheid niet had kunnen vestigen zonder eerst zware beproevingen, klassenconflicten en economische druk te hebben doorstaan, die uiteindelijk zouden leiden tot de wijziging van haar wetgevingen. Het is zonder enige twijfel bewezen dat de Islam voor alle naties uitliep in de omgang met de kwesties van slavernij, feodalisme en het vroege kapitalisme. In het doen daarvan handelde de Islam niet onder enige externe druk, hoe gering ook. Integendeel, zij handelde vrijwillig en in overeenstemming met haar eigen concept van eeuwige billijkheid en rechtvaardigheid, waar communistische schrijvers de spot mee drijven. Aan de andere kant is het een feit dat Rusland, een modelcommunistische staat, zelf direct van het feodalisme naar het communisme is overgegaan zonder de tussenliggende fase van het kapitalisme te doorlopen. Op deze manier spreekt Rusland, dat de leer van Karl Marx heeft aangenomen, de theorie van Marx over de ontwikkelingsfasen die volgens hem elke staat moet doorlopen, feitelijk tegen.

It would be foolish to suggest that Islam could not have established such justice without first passing through hard ordeals, class conflicts and economic pressures which would ultimately lead to the amendment of its legislations. It is proved beyond all doubt that Islam had been ahead of all nations in dealing with the questions of slavery, feudalism and early capitalism. In so doing Islam was not acting under any outside pressure whatsoever. It was rather acting voluntarily and in accordance with its own conception of eternal equity and justice scoffed at by communist writers. On the other hand, it is a fact that Russia, a model communist state, itself passed directly from feudalism to communism without passing through the intermediary stage of capitalism. In this way Russia which adopted the doctrine of Karl Marx-practically gives the lie to Marx's theory regarding the phases of development which, he says, every state has to experience.