Wat nu?
What Next?
Wat zouden wij moeten doen voor de verwezenlijking van het ideaal dat de Islam voor ons uiteenzet?
What ought we to do for the realization of the ideal Islam sets forth before us?
Gegeven dat de Islam het beste systeem is dat op deze aarde te vinden is, en dat zoals onze historische, geografische alsmede internationale positie aantoont, de Islam ons enige middel is om eer, leiderschap en sociale rechtvaardigheid in deze wereld te herwinnen, is de vraag: waar ligt de weg die leidt naar de realisatie van de Islamitische ideologie in een wereld die vijandig tegenover haar staat, en in de aanwezigheid van de dictatoriale heersers in sommige Islamitische landen die er zelfs feller tegen strijden dan haar vijanden van buitenaf?
Granted that Islam is the best system to be found on this earth and that as our historical, geographical as well as international position shows, Islam is our only means to regain honor, leadership and social justice in this world, the question is whither lies the way that leads to the realization of Islamic ideology in a world hostile to it and in the presence of the dictatorial rulers in some Muslim lands who fight against it even more furiously than its enemies from abroad do?
Ja, waar is de weg? Wat zouden wij moeten doen? Het antwoord is dat er één en slechts één weg is om het Islamitische doel te bereiken, zoals dat altijd het geval is geweest met alle bewegingen die in de menselijke geschiedenis zijn ontstaan, en dat in één woord is: Geloof.
Yes, whither is the way? What ought we to do? The answer is that there is one and only one way to attain the Islamic goal as there has always been the case with all the movements springing up in human history and that in one word is: Faith.
Het was juist dit geloof dat de vroege moslims hielp: het blijft nog steeds de enige kracht die hun huidige generatie kan helpen. Onze houding en positie vandaag de dag als moslims is in het kleinste detail niet anders dan die van de vroege moslims. Het waren slechts een handvol mannen, maar zij waren vastbesloten om te strijden tegen twee van de machtigste en trotsste staten van die tijd: het Romeinse Rijk aan hun linkerzijde en het Perzische Rijk aan hun rechterzijde. Beide tegenstanders waren hen ver bovenlegen in aantal mensen, materiële rijkdom, oorlogsvoering, militaire wetenschap en politiek inzicht. Maar ondanks dit gebeurde het grote wonder, en de handvol moslims overwonnen zowel de Caesars als de Kosroes' in minder dan een halve eeuw. Zij veroverden hun uitgestrekte territoria die zich uitstrekten van de Indische Oceaan tot de Atlantische Oceaan. Hoe gebeurde dit wonder?
It was this very faith that helped the early Muslims: it still remains the only force that can help their present generation. Our stand and position today as Muslims is not in the least different from that taken up by the early Muslims. They were just a handful of men but were out to fight against two of the most powerful and proud states of that time, the Roman Empire on their left and the Persian to their right. Both of these adversaries were far superior to them in men, material wealth, art of war, military science as well as political insight. But despite this the great miracle happened and the handful of Muslims overpowered both the Caesars as well as the Kosroes in less than half a century. They captured their vast territories stretching from the Indian Ocean to the Atlantic. How did this miracle happen?
Geen materiële interpretatie van de geschiedenis kan dit grote wonder adequaat verklaren.
No materialistic interpretation of history can adequately explain this great miracle.
Het enige waarmee we het mysterie ervan kunnen ontrafelen, is geloof en niets dan geloof. Het was dit eigenlijke geloof dat een van deze vroege moslims deed opstaan en zei: "Is het niet waar dat niets tussen mij en het paradijs staat, behalve dat ik ga en deze man doodmaak (d.w.z. de ongelovige die tegen moslims vecht) of door hem gedood word?" En nadat hij dit had gezegd, zou hij het slagveld tegemoet gaan met een vastberadenheid alsof hij zijn bruid ging omhelzen. Of hij zou het veld in springen terwijl hij tegen zijn tegenstanders zei:
The one thing with which we can unravel its mystery is faith and faith alone. It was this very faith that made one of these early Muslims stand up saying: "Is it not true that nothing intervenes between me and paradise but that I should go and kill this man (i.e. the unbeliever fighting against Muslims) or get killed by him?" And then saying this he would advance towards the battlefield as tight-heartedly as if he were going to embrace his bride. Or he would jump into the field saying to his adversaries:
"Verwachten jullie van ons niets anders dan een van de twee meest voortreffelijke zaken: overwinning of martelaarschap?" Dat is dan de manier om onze doelstellingen te verwezenlijken, aangezien dit altijd de enige koers is geweest voor elke andere beweging die in de geschiedenis is ontstaan.
"Do you await for us but one of the two most excellent things: victory or martyrdom?" That then is the way to realize our objectives as this has always been the only course before any other movement originating in history.
Er zijn bepaalde mensen die ons vragen, sommigen uit oprechtheid en anderen vanwege hun fatalistische mentaliteit, waar de noodzakelijke bewapening voor dit doel is. Wapens?
There are certain people who ask us, some out of sincerity and others because of their defeatist mentality, as to where is the necessary weaponry for this purpose. Weapons?
Ja, we hebben wapens nodig, maar we mogen het feit niet uit het oog verliezen dat de eerste en belangrijkste vereiste voor ons niet de wapens zijn, want wapens alleen kunnen een natie in dit opzicht niet in de minste helpen. Tijdens de laatste Wereldoorlog beschikten de Italianen over de meest effectieve en dodelijke wapens, maar desondanks konden zij zichzelf niet redden, noch konden zij er een glorieus succes mee behalen. Ze blonken slechts in één ding uit: het vluchten van het slagveld, waarbij ze al hun wapens in de handen van hun vijanden achterlieten. Wat zij nodig hadden waren geen wapens, maar geloof en inspiratie.
Yes, we do need weapons, but we must not overlook the fact that the first and the foremost requisite for us is not the weapons, for weapons only can not in this respect help a nation in the least. During the last World War the Italians possessed most effective and deadly weaponry, but still it could not save them, nor could they achieve with it any glorious success. They excelled in one thing only: running away from the battlefield leaving all their weapons in the hands of their enemies. What they wanted was not weapons but faith and inspiration.
Aan de andere kant zien we dat een handvol geïnspireerde strijders, wier totale kracht hoogstens honderd mannen niet overschreed en wier nachtelijke rooftochten nooit meer dan zes of zeven mannen per groep omvatten, de leiders van seniele oude rijken zo verstoorden dat zij ervoor kozen het land aan die handvol mannen over te laten in plaats van hen te veroveren. Deze trouwe bende krijgers bezat geen dodelijke wapens; zij hadden geen zware artillerie, straaljagers of gepantserde eenheden. Zij vochten met gewone revolvers, pistolen en geweren, maar zij hadden een wapen bij zich dat veel dodelijker was dan wat hun vijanden bezaten: zij bezaten geloof! Zij hadden in zich de geest die de vroege handvol moslims hadden, vechtend in de weg van God, waarbij zij de ongelovigen doodden of zelf door hen werden gedood. Dat is hoe zij slaagden tegen dergelijke enorme overmacht.
On the other hand, we find that a handful of inspired fighters whose total strength did not exceed a hundred men at the most and whose nocturnal raiding parties never included more than six or seven men in a party at a time, so perturbed the leaders of senile old empires that they preferred leaving the country to those handful of men rather than conquer them. This faithful band of warriors did not possess deadly weapons; they did not have heavy artillery, jet-fighters or the armored corps. They fought with ordinary revolvers, guns and rifles but they had with them a weapon far deadlier than what their enemies possessed: they possessed faith! They had in them the spirit the early handful of Muslims had, fighting in the way of God killing the non-believers or themselves getting killed by them. That is how they succeeded against such heavy odds.
We weten dat het pad dat we voor onszelf hebben gekozen niet met bloemen is bestrooid. Het is eerder een weg die vraagt om zweet, bloed en tranen. Het vereist opofferingen, zelfvernedering, beproevingen en een bereidheid om onszelf tot het uiterste te inspannen. Maar hier is niets vreemds aan, want het is hetzelfde met elke andere beweging. Opofferingen zijn onvermijdelijk. Er is geen kortere weg naar succes.
We know that the path we have chosen for ourselves is not strewn with flowers. It is rather a way that calls for sweat, blood and tears. It demands sacrifices, self-immolation, tribulations and a readiness to exert ourselves to the utmost. But there is nothing strange in this, for similar is the case with every other movement. Sacrifices are inevitable. There is no short cut to success.
Maar waarom zouden we ons niet krachtig moeten inspannen en bereid moeten zijn te lijden voor de verheven zaak die voor ons ligt — voor eer, glorie en sociale rechtvaardigheid — wanneer de offers die wij reeds hebben gebracht vanwege schande, afwijzing, armoede, zwakte en ontbinding niet minder groot en zwaar zijn dan de offers die de Islam vraagt? Miljoenen mannen uit verschillende Arabische nationaliteiten werden gedood in de laatste Wereldoorlog; duizenden anderen kwamen om door de bombardementen van de geallieerde vliegtuigen; eigendommen werden vernietigd en een groot aantal mannen werd gevangengenomen; alle materiële middelen werden geconfisqueerd zonder dat de bezitters enige strijd tegen de veroveraars voerden. Maar zelfs na het ondergaan van dit alles, de heer...
But why should we not strive hard and be ready to suffer for the lofty cause before us-for honor, glory and for social justice when the sacrifices already experienced by us because of opprobrium, obloquy, poverty, weakness and disintegration are no less great and severe than the sacrifices called for by Islam? Millions of men from different Arab nationalities were killed in the last World War; thousands more perished by the bombardment of the Allied planes; properties were destroyed and a large number of men were made prisoners; all material resources were confiscated without any fighting against the conquerors on the part of their possessors. But still after suffering all this Mr.
Churchill was niet tevreden met ons. Hij zei ons onomwonden: "We hebben jullie gered. Betaal ons nu de prijs daarvoor." Het was pas korte tijd geleden dat de westerse machten er zo naar verlangden dat de Arabieren ermee instemden een gezamenlijk defensiepact met hen te sluiten. Hun werkelijke doel was om minstens een half miljoen Arabieren in hun strijdkrachten op te nemen, om zo hun dodelijke wapens op hen te testen en zo de witte mannen van Amerika en Engeland te behoeden voor de dodelijke effecten ervan. Door dit te doen, namen zij met geweld de gehele voedselproductie van de Arabische wereld in beslag, stelden zij de bevolking bloot aan eerloosheid en schande, en toen zij hun diensten uiteindelijk niet langer nodig hadden, zetten zij hen weg.
Churchill was not satisfied with us. He told us bluntly: "We have saved you. Now pay us the price for it." It was only a short while ago that the western powers were so anxious to get the Arabs agree to conclude a joint defense pact with them. Their real purpose was to incorporate at least half a million Arabs in their armed forces so as to try their deadly weapons on them and thus save the white men of America and England from their deadly effects. In doing so they forcibly captured all the food production of the Arab world, exposed its people to dishonor and disgrace and when at last they no longer needed their services, kicked them out.
Er is natuurlijk geen ontsnapping aan de dood, aan offers en aan beproevingen. Mannen stierven zelfs voor schande en roemloosheid: minstens een half miljoen verloor hun leven in de laatste Grote Oorlog terwijl zij vochten voor de Geallieerden. Waarom zouden wij dan terugdeinzen voor het opofferen van onze levens voor de Islam, voor glorie en waarheid? Wanneer er een half miljoen mannen zijn (evenveel als er stierven voor de Geallieerden!) die bereid zijn hun levens te geven voor de Islam, zullen de resultaten ongetwijfeld anders zijn. Er zal niet eens één onbeschaafde dictator en tiran op deze aarde overblijven, er zal dan geen christelijk of heidens imperialisme meer zijn om over de wereld te pronken. Toont dat niet aan hoe we ons doel kunnen bereiken? Daar ligt de weg.
There is, of course, no escaping from death, from sacrifices and tribulations. Men died even for ignominy and ingloriousness: half a million at least laid their lives in the last Great War fighting for the Allies. Why should we then flinch back from laying down our lives for Islam, for glory and truth? When there are half a million men (as many as died for the Allies!) ready to lay down their lives for Islam the results will surely be different. There shall not remain even a single insolent dictator and tyrant on this earth, there will be no Christian or heathen imperialism to strut abroad then. Doesn't that show how we can achieve our goal? There is the way.
Sommige mensen zijn verontrust over de verspreiding van het communisme in de moderne wereld. Maar in feite is er niets om over verontrust te zijn, want voor zover de Islam betreft, is de wereldsituatie op geen enkele wijze veranderd. De landen die momenteel onder communistische controle staan, vormden voor de komst van het communisme een deel van het christendom en waren destijds even vijandig tegenover de Islam en moslims als zij dat vandaag de dag zijn. Rusland bijvoorbeeld, stuurde zelfs vóór de communistische revolutie groepen infiltranten naar de moslimstaten om verdeeldheid en onenigheid onder de moslims te zaaien.
Some people are perturbed over the spread of communism in the modern world. But in fact there is nothing to he upset about that, for so far as Islam is concerned the world situation has not undergone any change whatsoever. The countries under communist control at present are what formed a Part of Christendom before the advent of communism and were as such as hostile to Islam and Muslims are they are today. Russia, for instance, even before the Communist Revolution used to send groups of infiltrators into the Muslim states to sow dissension and discord among the Muslims.
Het was hetzelfde met Europa. Het voerde in het verleden kruistochten tegen de moslimwereld en is nog steeds verwikkeld in die oorlog. Niets is sindsdien veranderd voor zover de moslims of de islam betreft.
Similar was the case with Europe. It fought crusades against the Muslim world in the past and is still engaged in that war. Nothing has changed since then so far as the Muslims or Islam is concerned.
In een dergelijke situatie moet ons standpunt ook ongewijzigd blijven. Wij staan precies waar de vroege moslims stonden, toen zij van rechts en links werden omsingeld door twee van de machtigste landen van die tijd.
In such a situation, our standpoint must also remain unchanged. We stand exactly where the early Muslims stood when they were hemmed in from right and left by two of the most powerful countries of that time.
Het is bemoedigend om op te merken dat, ondanks alle hindernissen en meedogenloze tegenstand, de islamitische krachten dag na dag aan kracht winnen. In de algemene beschouwing lijkt de herleving van de islam onvermijdelijk.
It is heartening to note that despite all hurdles and ruthless opposition, Islamic forces are gathering strength day by day. On balance, the revival of Islam seems but inevitable.
In de wereld van vandaag is het voorbestemd een even glorieuze rol te spelen als die het speelde in de eerste dagen van zijn geschiedenis. Het belooft vrede en rust aan de wereld van vandaag, die volledig in beslag wordt genomen door materiële genoegens en winsten, en daar als gevolg van getroffen is door conflicten en ontwrichtingen. Islam slaat een balans tussen materie en geest, en is daarmee de enige hoop voor de mensheid om uit de huidige chaos te komen. Als zodanig zal de wereld vroeg of laat genoodzaakt zijn het belang van Islam in te zien en de principes ervan te adopteren, zelfs als zij het niet formeel als haar religie omarmt.
In the world today, it is destined to playas glorious a role as it played in the first days of its history. It promises peace and tranquility to the world of today which is wholly taken up with material pleasures and gains, and is as a result thereof stricken with conflicts and disruptions. Islam strikes a balance between matter and spirit, and is thus the only hope for humanity to get out of the present mess. As such the world is bound sooner or later to realize the importance of Islam and adopt its principles even if it does not formally embrace it as its religion.
Wat ons betreft—de werkers van de Islam—geven wij toe dat wij ons volledig bewust zijn van het feit dat het pad voor ons geen rozenpad is. Wij moslims zullen offers moeten brengen—grote en vele offers, om de wereld te overtuigen van de intrinsieke goedheid en de waarheid van de Islam. Maar laten wij ons altijd ter harte nemen dat de enige weg naar dat doel niets anders is dan die van zelfopoffering:
As to ourselves-the workers of Islam-we admit that we are fully alive to the fact that the path before us is not a bed of roses. We Muslims will have to offer sacrifices-great and many sacrifices, in order to convince the world of the intrinsic goodness and truth of Islam. But let us ever bear in mind that the only way towards that end is but that of self-immolation:
"God zal zeker degenen helpen die Zijn (zaak) helpen: want God is inderdaad vol van kracht, Verheven in macht, (Hij kan Zijn wil afdwingen) (xxii: 40).
"God will certainly aid those who aid His (cause): for verily God is full of strength, Exalted in might, (Able to enforce His will) (xxii: 40).