Islam en het concept van straf
Islam And The Concept Of Punishment
Sommige mensen zeggen vaak: "Kunnen we vandaag de dag dezelfde barbaarse straffen toepassen die lang geleden in de woestijn werden toegepast? Is het toegestaan om de hand van een dief af te snijden voor vijf shillings? Zouden dergelijke zaken kunnen plaatsvinden in de twintigste eeuw, die de crimineel beschouwt als een slachtoffer van de samenleving en stelt dat hij recht heeft op medische behandeling in plaats van straf?" Hoe kan het dat de twintigste eeuw de slachting van veertigduizend onschuldige mensen in Noord-Afrika toestaat, maar de rechtmatige straf van één enkele crimineel verbiedt!! Wee de mensen voor misleidende woorden die vaak de waarheid verbergen!! Dat is dan de beschaving van de twintigste eeuw en haar kwaad. Laten we het concept van misdaad en straf in de Islam bespreken.
Some people often say, "Can we apply today the same barbarous punishments which were applied long ago in the desert? Is it permissible to cut a thief's hand for five shillings? Could such things take place in the twentieth century, which regards the criminal as the victim of society and maintains that he is entitled to medical treatment rather than punishment?" How is it that the twentieth century permits the slaughter of forty thousand innocent people in North Africa but forbids the rightful punishment of one single criminal!! Woe to people from deceptive Words that often hide the truth!! So much for the twentieth century civilization and its evils. Let us discuss the concept of crime and punishment in Islam.
Misdaad wordt vaak beschouwd als een individuele agressie tegen de gemeenschap. Daarom is het concept van misdaad en straf nauw verbonden met het concept van de relatie tussen het individu en de gemeenschap binnen een natie.
Crime is often regarded as an individual aggression against the community. That is why the concept of crime and punishment is closely connected with a nation's concept of the individual-community relationship.
Individualistische landen – zoals de kapitalistische westerse staten – gaan te ver in het heiligen van het individu; zij beschouwen hem als het middelpunt van al het sociale leven. Dergelijke landen beperken het recht van de staat om de vrijheid van het individu in te perken. Deze houding weerspiegelt zich in hun opvatting van misdaad en straf. Zij sympathiseren met criminelen en behandelen hen vriendelijk omdat zij slachtoffers zijn van corrupte omstandigheden, psychologische complexen en zenuwstoornissen die zij niet konden overwinnen. Daarom zijn dergelijke staten geneigd om straffen te verminderen totdat zij – vooral bij morele overtredingen – niet langer als straf worden beschouwd.
Individualistic countries-such as the capitalist western states go too far in sanctifying the individual; they regard him as the centre of all social life. Such countries straiten the state's right to restrict the freedom of the individual. This attitude is reflected in their conception of crime and punishment. They sympathize with criminals and treat them kindly because they are victims of corrupted circumstances, psychological complexes and nervous disorders which they could not overcome. Therefore such states are inclined to reduce penalties until--especially in moral offences they are no longer regarded as punishment.
In deze fase komt psychoanalyse in beeld om de misdaad te rechtvaardigen of weg te verklaren. Er moet worden opgemerkt dat Freud de kampioen was van de historische verandering die een crimineel beschouwde als het slachtoffer van seksuele complexen, voortvloeiend uit de onderdrukking van seksuele instincten door de maatschappij, religie, moraal en traditie. Later volgden alle stromingen van psychoanalytici het voorbeeld van Freud, maar velen van hen waren het niet met hem eens dat seksuele energie het centrum van het leven was. Al deze stromingen beschouwen een crimineel als een passief wezen dat het slachtoffer is van algemene en persoonlijke omstandigheden waarin hij is opgegroeid. Zij geloven in wat "psychologisch determinisme" wordt genoemd, wat wil zeggen dat een mens geen vrijheid van wil of handeling heeft met betrekking tot de psychologische energie die handelt volgens een vooraf bepaalde wijze.
At this stage psycho-analysis comes in to justify or explain away the crime. It will be noted that Freud was the champion of the historical change which regarded a criminal as the victim of the sexual complexes resulting from the repression of the sexual instincts by society, religion. morality and tradition. Later all schools of psycho-analysts followed Freud's example but many of them did not agree with him that sexual energy was the centre of life. All such schools regard a criminal as a passive creature who is the victim of general and personal circumstances amidst which he was brought up. They believe in what is called "psychological determinism" that is to say, a man has no freedom of will or action with respect to the psychological energy which acts according to a predetermined manner.
Aan de andere kant stellen communistische landen dat de gemeenschap een heilige entiteit is waartegen het individu niet in opstand mag komen. Daarom leggen dergelijke staten zware straffen op, waaronder de doodstraf en marteling, aan individuen die in opstand komen tegen de staat.
On the other hand, communist countries maintain that the community is a sacred entity against which the individual must not rebel. Therefore, such states inflict great penalties including death and torture on individuals who rebel against the state.
Communisme verwijst misdrijven naar economische in plaats van psychologische overwegingen – zoals Freud en andere psychologen deden. Het communisme stelt dat een samenleving die lijdt onder economische wanorde geen deugden kan koesteren. Daarom zouden criminelen niet gestraft moeten worden. Maar kunnen de communisten uitleggen waarom misdaden worden gepleegd, en waarom gevangenissen en rechtbanken nog steeds in gebruik zijn in Rusland, waar de economie wordt beheerst door de theorie van absolute gelijkheid?
Communism refers offences to economic rather than psychological considerations--as Freud and other psychologists did. Communism holds that a society which suffers from economic disorder cannot foster virtues. Therefore criminals should not be punished. But can the communists explain why crimes arc committed, why prisons and courts are still in use in Russia where the economy is governed by the theory of absolute equality?
Er is geen twijfel aan dat zowel individualistische als communistische concepties deels waar zijn.
There is no doubt that both individualistic and communist conceptions are partly true.
Het is waar dat de omstandigheden rondom een individu een groot effect hebben op zijn constitutie en dat het onderbewuste complex soms tot misdaad kan leiden. Maar de mens is geen volkomen passief wezen bij het confronteren van dergelijke omstandigheden. De psychoanalytici maken deze fout: zij concentreren zich op de dynamische energie in de mens, maar zij negeren de controlerende energie die inherent is aan het menselijke systeem. De energie die een kind in staat stelt om zijn geheime klieren te beheersen en te voorkomen dat hij na een bepaalde leeftijd in zijn bed plast, is dezelfde energie die zijn emoties en daden kan beheersen, zodat hij niet voortdurend toegeeft aan zijn ongetemde passies en plotselinge grillen.
It is true that circumstances surrounding an individual have a great effect on his constitution and that the subconscious complex may sometimes lead to crime. But man is not a completely passive being in confronting such circumstances. The psycho-analysts commit this mistake: they concentrate on the dynamic energy in man but they ignore the controlling energy which is quite inherent in the human system. The energy which enables a child to control his secretive glands and avoid wetting his bed after a certain age is the same energy which can control his emotions and actions so that he may not continuously give in to his unruly passions and sudden whims.
Aan de andere kant hebben economische omstandigheden wel degelijk invloed op de gevoelens en de daden van individuen. Het is waar dat honger, door de geest te ontbinden en haat te zaaien, kan leiden tot criminaliteit of moreel verval. Maar te zeggen dat alleen de economische factor het menselijk gedrag beïnvloedt, is een halve waarheid. Dit wordt tegengesproken door de feiten van het leven in de Sovjet-Unie, die beweert de honger en armoede hebben uitgebannen.
On the other hand, economic conditions do have some effect on the feelings and actions of individuals. It is true that hunger, by disintegrating the spirit and breeding hatred, may lead to crime or moral corruption. But to say that only the economic factor influences human conduct is a half truth. It is belied by the facts of life in the Soviet Union which claims to have wiped out hunger and poverty.
De belangrijkste vraag is deze: voordat er wordt besloten of een crimineel wel of niet gestraft moet worden, moeten we de mate van zijn verantwoordelijkheid voor het gepleegde misdrijf vaststellen. Er moet worden opgemerkt dat de Islam dit in acht neemt wanneer zij de kwestie van misdaad en straf overweegt.
The main question is this: before deciding whether or not a criminal should be punished, we must determine the extent of his responsibility for the offence he committed. It is to be noted that Islam takes this into account when it considers the question of crime and punishment.
Islam schrijft straffen nooit willekeurig voor en voert deze ook niet uit zonder de nodige overwegingen. In dit opzicht heeft Islam een unieke theorie die het beste van twee werelden combineert: zowel de communistische als de individualistische theorieën. Islam handhaaft het evenwicht van rechtvaardigheid op de juiste wijze en staat erop alle omstandigheden en omstandigheden die met het vergrijp verbonden zijn, te onderzoeken. Bij het bestuderen van een misdaad houdt Islam tegelijkertijd rekening met twee overwegingen: het standpunt van de crimineel en dat van de gemeenschap tegen wie de agressie plaatsvond. In het licht van dergelijke overwegingen schrijft Islam de eerlijke straf voor die in overeenstemming is met de dictaten van gezonde logica en wijs redeneren, en die niet beïnvloed mag worden door afwijkende theorieën en nationale of individuele grillen.
Islam never prescribes punishments haphazardly nor does it execute these without due consideration. In this respect Islam has a unique theory which combines the best of both worlds: the communist as well as the individualistic theories. Islam holds the balance of justice in the right manner and insists on examining all conditions and circumstances connected with the offence. On studying a crime Islam takes into account two considerations at the same time; the viewpoint of the criminal and that of the community against which aggression took place. In the light of such considerations Islam prescribes the fair punishment which is in accordance with the dictates of sound logic and wise reasoning and which must not be affected by delinquent theories and national or individual whims.
De Islam legt preventieve straffen op die wreed of grof kunnen lijken als ze oppervlakkig of zonder de juiste overweging worden bekeken. Maar de Islam voert dergelijke straffen niet uit, tenzij wordt vastgesteld dat het misdrijf niet te rechtvaardigen was of dat de crimineel niet handelde onder enige verplichting.
Islam imposes preventive punishments which may appear cruel or coarse if viewed superficially or without proper consideration. But Islam does not execute such punishments unless it ascertains that the crime was not justifiable or that the criminal was not acting under any obligation.
De Islam schrijft voor dat de hand van een dief afgehakt moet worden, maar een dergelijke straf wordt nooit opgelegd wanneer er de minste twijfel bestaat dat de dief door honger tot de misdaad werd gedreven.
Islam prescribes that a thief's hand should be cut, but such punishment is never inflicted where there is the slightest doubt that, he thief was impelled to crime by hunger.
De Islam schrijft voor dat zowel de overspelige man als de overspelige vrouw gestenigd moeten worden, maar deze straf wordt niet opgelegd tenzij zij getrouwde personen zijn en er onomstotelijk bewijs is door vier ooggetuigen, namelijk wanneer twee getrouwde personen op flagrante wijze een dergelijk gruwelijk misdrijf begaan.
Islam prescribes that both adulterer and adulteress should be stoned but it does not inflict such punishment unless they are married persons and upon conclusive evidence by four eye witnesses i.e. when two married persons flagrantly commit such a heinous crime.
Het moet worden vermeld dat de Islam vergelijkbare voorzorgsmaatregelen heeft genomen met betrekking tot alle straffen die zij heeft voorgeschreven.
It is to be mentioned that Islam took similar precautions with respect to all the punishments it had prescribed.
Dit is evident uit een regel die werd vastgesteld door de derde kalief, Omar bin Al-Khattab, die wordt beschouwd als een van de meest prominente wetgevers van de Islam. Omar stond bekend om zijn strikte vasthoudendheid bij het handhaven van de regels van Al-Sharia (de wet); daarom kan er niet worden gezegd dat hij mild was in de interpretatie van de wet. Men moet zich eraan herinneren dat Omar de voorgeschreven straf voor diefstal (het afhakken van de hand) niet uitvoerde tijdens het jaar van de hongersnood, toen er enige twijfel bestond dat mensen door honger tot diefstal zouden worden gedreven.
This is evident from a rule laid down by the third Caliph, Omar bin Al-Khattab who is considered as one of the most prominent legislators or Islam. Omar was known for his strict rigidity in enforcing the rules of Al-Sharia (law); therefore it cannot be said that he was lenient in the interpretation of the law. It should be remembered that Omar did not carry out the punishment prescribed for theft (cutting the hand) during the year of famine when there was some doubt that people might be impelled to theft by hunger.
De bovengenoemde regel wordt het best geïllustreerd door het volgende episode:
The above-mentioned rule is best illustrated by the following episode:
"Er werd aan Omar gemeld dat enkele jongens in dienst van Hatib Ibn Abi Balta'a de vrouwelijke kameel van een man uit de stam van Muznah hadden gestolen. Toen Omar de jongens ondervroeg, bekenden zij de diefstal, waarna hij beval dat hun handen afgekapt moesten worden. Maar bij nader inzien zei hij: “Bij God, ik zou hun handen afkappen als ik niet wist dat jullie deze jongens in dienst nemen en hen uithongeren, zodat het hen toegestaan zou zijn om te eten wat voor hen verboden is"."
"It was reported to Omar that some boys in the service of Hatib Ibn Abi Balta'a had stolen the she-camel of a man from the tribe of Muznah. When Omar questioned the boys they admitted the theft so he ordered their hands to be cut. But on second thoughts he said, “By God I would cut their hands if I did not know that you employ these boys and starve them so that they would be permitted to eat that which is prohibited unto them".
Toen sprak hij tot hun werkgever: “Bij God, aangezien ik hun handen niet heb afgehakt, ga ik u beboeten met een boete die u zal pijn doen” en hij beval hem om het dubbele van de prijs van de kameel te betalen.
Then he addressed their employer saying: “By God, since I have not cut their hands I am going to penalize you with a fine that shall pain you" and he ordered him to pay double the price of the she-camel".
Deze aflevering illustreert een zeer duidelijk en uitdrukkelijk principe: straf zal niet worden opgelegd wanneer er omstandigheden zijn die de dader hebben gedwongen het misdrijf te begaan. Dit principe wordt ondersteund door de uitspraak van de Profeet ﷺ: "Vermijd de uitvoering van straf door twijfel".
This episode illustrates a. very clear and express principle; punishment win not be inflicted where there are circumstances which impelled the wrong-doer to commit the crime. This principle is supported by the saying of the prophet: “Avoid the execution of punishment by doubt".
Als we het beleid bestuderen dat de Islam hanteert bij het voorschrijven van straffen, zullen we beseffen dat de Islam in de eerste plaats probeert de samenleving te zuiveren van omstandigheden die tot criminaliteit kunnen leiden. Nadat dergelijke voorzorgsmaatregelen zijn genomen, schrijft de Islam een preventieve en rechtvaardige straf voor die kan worden opgelegd aan personen die geen redelijke rechtvaardiging hebben voor hun misdaden. Waar de gemeenschap niet in staat is om omstandigheden die tot criminaliteit kunnen leiden uit te sluiten, of waar er enige twijfel bestaat over het misdrijf, zal de straf niet worden opgelegd en zal de heerser de crimineel vrijlaten, of hij mag hem een lichte straf opleggen (geseling of gevangenschap) in verhouding tot de mate van zijn verantwoordelijkheid voor het misdrijf.
If we study the policy adopted by Islam in prescribing punishment we shall realize that Islam tries in the first place to purify society from circumstances that may lead to crime. After taking such precaution Islam prescribes a preventive and just punishment which may be inflicted upon persons who have no reasonable justification for their crimes. Where the community is unable to preclude circumstances which may lead to crime or where there is some doubt regarding the crime, the punishment will not be inflicted and the ruler will set the criminal free or he may inflict on him a light punishment (beating or imprisonment) in proportion to his extent of responsibility for the crime.
De Islam streeft via diverse middelen naar het voorkomen van omstandigheden die tot criminaliteit kunnen leiden. Het streeft naar het waarborgen van een rechtvaardige verdeling van rijkdom. Het is er zelfs in geslaagd om alle armoede uit te bannen tijdens het bewind van Omar bin Abdul Aziz. De Islamitische staat is verantwoordelijk voor de ondersteuning van elke burger, ongeacht zijn religie, ras, taal, kleur of sociale status. De staat is tevens verantwoordelijk voor het waarborgen van waardig werk voor alle burgers. Waar werk niet beschikbaar is of indien een individu niet in staat is om te werken, zal hij ondersteuning ontvangen uit de publieke schatkist.
Islam strives by various means to preclude circumstances that may lead to crime. It strives to ensure a fair distribution of wealth. It even managed to wipe out all poverty in the regime of Omar bin Abdul Aziz. The Islamic state is responsible for the support of every citizen, regardless of his religion, race, language, color or social status. The state is also responsible for ensuring decent work for all citizens. Where work is not available or if an individual is incapable of working, aid will be given to him from the public treasury.
De Islam sluit alle mogelijke motieven voor diefstal uit, maar onderzoekt alle omstandigheden van een misdaad om vast te stellen, alvorens de straf wordt opgelegd, dat de crimineel niet werd gedwongen om de misdaad te begaan.
Islam precludes all possible motives for robbery yet it examines all circumstances of a crime to ascertain, before the infliction of the punishment, that the criminal was not impelled to commit crime.
Islam erkent de kracht en de hardnekkigheid van seksualiteit, maar probeert het seksuele instinct te bevredigen via legale weg, namelijk het huwelijk. Daarom pleit Islam voor een vroeg huwelijk en verstrekt het hulp uit de publieke schatkist voor degenen die willen trouwen maar dit niet kunnen betalen. Aan de andere kant zuivert Islam de samenleving van verleidingen die de passies opwekken. Het schrijft ook verheven en nobele idealen voor die overmatige vitaliteit verbruiken en deze in dienst van het publieke belang stellen. Het geeft de voorkeur aan het feit dat vrije tijd moet worden besteed aan het proberen steeds dichter bij God te komen. Op deze manier roeit Islam alle motieven uit die tot misdaad kunnen leiden. Desondanks haast Islam zich niet om straf op te leggen, tenzij de crimineel tradities heeft genegeerd en is gedegenereerd tot dierlijkheid door overspel zo openlijk te plegen dat hij door vier ooggetuigen gezien kon worden.
Islam recognizes the strength and importunity of sex but it tries to satisfy the sexual instinct through legal means i.e. marriage. Therefore Islam advocates early marriage and provides aid from the public treasury for those who wish to get married yet cannot afford to do so. On the other hand, Islam purifies society from temptations which excite the passions. It also prescribes lofty and noble ideals which exhaust excessive vitality and direct it into the service of public interest. It prefers that leisure time should be spent in trying to become closer and closer to God. In this manner Islam eradicates all motives that may lead to crime. Nevertheless, Islam does not hasten to inflict punishment unless the criminal has disregarded traditions and degenerated to animality by committing adultery so openly that he could be seen by four eye-witnesses.
Men zou kunnen zeggen dat de huidige economische, sociale en morele omstandigheden het voor jonge mannen moeilijk maken om te trouwen en dat zij daardoor tot overspel worden geleid. Daar zit een kern van waarheid in. Maar wanneer de Islam werkelijk wordt toegepast, zullen er geen waanzinnige, krankzinnige verleidingen zijn die jonge mannen tot corruptie leiden, en zullen er geen pornografische bewegende beelden, kranten of liedjes zijn. Geen opwindende verleiding zal door de straten wandelen. Er zal geen armoede zijn die mensen verhindert te trouwen. Pas dan, en alleen dan, kunnen mensen worden opgeroepen om deugdzaam te zijn en kunnen zij deugdzaam zijn. In een dergelijk geval kan straf worden opgelegd aan overtreders, omdat zij geen excuus of rechtvaardiging hebben.
It may be said that the present economic, social and moral conditions make it difficult for young men to get married and consequently they are led to adultery. There is some truth in that. But when Islam is truly applied there will be no maddening crazy temptations which lead young men to corruption, and there will be no pornographic motion pictures, newspapers or songs. No exciting temptation will be walking along the streets. There will be no poverty which prevents people from marriage. It is then and only then that people may be called on to be virtuous and they can be virtuous. In such a case punishment may be inflicted on offenders because they have no excuse or justification.
Voordat een straf wordt opgelegd, probeert de Islam in de eerste plaats alle omstandigheden en motieven weg te nemen die tot criminaliteit kunnen leiden. Maar zelfs als er daarna toch een misdaad wordt begaan, probeert de Islam de uitvoering van de straf af te zien indien er enige twijfel over bestaat.
Before prescribing punishment, Islam tries in the first place to wipe out all circumstances and motives that may lead to crime. But even if after that a crime is committed Islam tries to waive the execution of punishment if there is any doubt about it.
Zou enig ander systeem de rechtvaardigheid van de Islam kunnen evenaren?
Could any other system match the justice of Islam?
Het komt doordat sommige Europeanen de werkelijkheid van het islamitische concept van misdaad en straf niet hebben bestudeerd, waardoor zij de door de islam voorgeschreven straffen als barbaars en vernederend voor de menselijke waardigheid beschouwen. Zij stellen zich onterecht voor dat dergelijke straffen — zoals de Europese civiele straffen — dagelijks worden opgelegd. Zij verbeelden zich ook dat de islamitische samenleving zich dagelijks bezighoudt met executies door geseling, het afhakken van de hand en steniging. Maar de feiten zijn dat dergelijke afschrikwekkende straffen zeer zelden zijn uitgevoerd. Het feit dat de straf voor diefstal gedurende een periode van vierhonderd jaar slechts zes keer is uitgevoerd, is een duidelijk bewijs dat een dergelijke straf primair bedoeld was om misdaad te voorkomen.
It is because some Europeans have not studied the reality of the Islamic concept of crime and punishment that they consider the punishments prescribed by Islam as barbarous and degrading to human dignity. They wrongly imagine that such punishments like the-European Civil punishments-will be inflicted every day. They also fancy that the Islamic society indulges in daily executions of flogging, hand-cutting and stoning. But the fact is that such deterrent punishments have been executed very rarely. The fact that the punishment for theft has been executed only six times throughout a period of four hundred years is clear evidence that such punishment was primarily meant to prevent crime.
Men moet zich eraan herinneren dat de Islam, voordat het straffen voorschrijft, streeft naar de preventie van misdaden. Zelfs in de zeer zeldzame gevallen waarin dergelijke straffen werden opgelegd, kunnen wij er zeker van zijn dat zij volkomen rechtvaardig waren.
It should be remembered that Islam, before prescribing punishment, aims at the prevention of crimes. Even in the very rare cases when such punishments were inflicted we may be sure that they were quite just.
Er kan geen enkele reden zijn waarom sommige Europeanen bang zijn voor de toepassing van de regels van de Islam, behalve dat zij van nature crimineel zijn en volharden in het begaan van misdaden die elke rechtvaardiging ontberen.
There can be no reason why some Europeans are afraid of the application of the rules of Islam except that they are criminal by nature and persist in committing crimes which lack all justification.
Aan de andere kant stellen sommige mensen zich voor dat dergelijke straffen geen praktische betekenis hebben. Dit is niet waar. Deze straffen werden voorgeschreven om die individuen angst in te boezemen die geen redelijk motief hebben voor criminaliteit, maar toch een sterke drang voelen om misdaden te begaan. Hoe sterk hun motieven ook mogen zijn, de straf zal hen ongetwijfeld twee keer laten nadenken voordat zij een misdaad begaan. Het is waar dat sommige jonge mannen kunnen lijden aan seksuele repressie. Maar zolang de gemeenschap werkt voor het algemeen belang en zorgt voor al haar leden, heeft de gemeenschap recht op volledige veiligheid met betrekking tot personen en eigendom.
On the other hand, some persons imagine that such punishments have no practical significance. This is not true. These punishments were prescribed in order to frighten those individuals who have no reasonable motive for crime yet feel a strong desire for coIl1mitting crimes. However strong their motives may be, the punishment will surely make them think twice before committing any crime. It is true that some young men may suffer from sexual repression. But so long as the community works for the public good and cares for all its members, the community is entitled to full security with respect to persons and property.
Aan de andere kant worden de mensen die de neiging hebben om zonder duidelijke reden misdaden te begaan, niet aan hun lot overgelaten. Islam probeert alle mogelijke middelen aan te wenden om hen te behandelen en te herstellen naar normaliteit.
On the other hand, those people who tend to commit crimes for no clear reason are not left to their fate. Islam tries all possible means to treat and restore them to normality.
Het is spijtig dat sommige beschaafde jongeren en moderne juristen de door de Islam voorgeschreven straffen aanvallen, simpelweg omdat zij bang zijn door Europeanen beschuldigd te worden van barbarij.
It is to be regretted that some cultured youths and modem jurisprudents attack the punishments prescribed by Islam simply because they are afraid of being accused of barbarism by Europeans.
Maar ik ben ervan overtuigd dat dergelijke mensen er zeer baat bij zouden hebben om de wijsheid van de islamitische wetgeving te bestuderen.
But I am sure that such people would benefit very much by studying the wisdom of the Islamic legislation.