Het Oosten borrelt vandaag de dag van een razernij over de rechten van de vrouw en een eis namens haar voor volmaakte gelijkheid met de man. De meest opmerkelijke onder de koortsachtige voorvechters van vrouwenrechten zijn die mannen en vrouwen die in de naam van de Islam het meest dwaas tekeergaan; sommigen beweren ondeugend dat de Islam op alle fronten volmaakte gelijkheid tussen de seksen heeft gehandhaafd, terwijl anderen, vanwege hun onwetendheid over de Islam of nalatigheid daarin, beweren dat de Islam een vijand van de vrouw is, omdat het haar degradeert en haar status verlaagt door haar intellectueel tekortschietend te verklaren en haar een positie toe te wijzen die zeer sterk lijkt op die van dieren. Zij wordt gereduceerd tot niets meer dan een louter middel voor de zinnelijke bevrediging van de man en een machine voor de voortplanting van de menselijke soort, wat voldoende is om aan te tonen hoe onderdanig zij aan de man is in het oog van de Islam, met als gevolg dat de man over haar domineert en geniet van een alomvattende superioriteit over haar.

The East today is simmering with a furor over the- rights of woman and a demand in her behalf for perfect equality with man. The most noteworthy among the feverous champions of women's rights are those men and women who in the name of Islam rave most foolishly, some mischievously alleging that Islam has in all respects maintained perfect equality between the sexes, while others, thanks to their ignorance of Islam or negligence thereof, claim that Islam is an enemy of woman, for it degrades her and lowers her status holding her intellectually deficient and assigning her a position very much akin to that of animals. She is reduced to no more than a mere means of sensual gratification for man and a machine for the propagation of the human species which is sufficient to show how subservient to man she is in the sight of Islam with the result that man dominates her and enjoys an all-round superiority over her.

Beide groepen mensen zijn even onwetend over de Islam, of zij verwarren opzettelijk het juiste met het onjuiste om anderen te misleiden en de zaden van verdeeldheid en onrust in de samenleving te zaaien, om zo hun eigen kwaadaardige plannen verder te helpen en het schandelijke spel dat zij beogen te spelen te vergemakkelijken.

Both of these classes of people are equally ignorant of Islam or they intentionally confuse the right with the wrong in order to deceive others and sow the seeds of discord and mischief in society so as to further their own nefarious designs and facilitate the foul game they are out to play.

Voordat we beginnen aan een gedetailleerde bespreking van de positie van de vrouw in de Islam, stellen wij voor om eerst kort de geschiedenis van de beweging voor de emancipatie van de vrouw in Europa aan te stippen, want het is juist deze bron van onheil waaruit alle afwijkende trends in het moderne Oosten voortkomen.

Before embarking upon a detailed discussion of the position of woman in Islam, we propose first to touch in brief upon the history of the movement for women's emancipation in Europe, for it is this very source of mischief whence all the defecting trends in the modern East Bow.

De vrouw in Europa en over de hele wereld werd beschouwd als een louter nietigheid.

The woman in Europe and all over the world was looked upon as a mere nonentity.

Zij vormde het thema van vele betogen van de geleerde "geleerden" en "filosofen" die onderling streden over vragen zoals deze: Heeft de vrouw een ziel of niet? Zo ja, wat is dan precies de aard van haar ziel, is deze menselijk of dierlijk?

She formed the theme of many a discourse of the learned "scholars" and "philosophers" who wrangled among themselves over questions such as these: Has woman got a soul or not? If yes, then what precisely is the nature of her soul, is it human or animal?

Stel dat zij inderdaad een menselijke ziel bezit, welke sociale en menselijke positie zou zij dan moeten innemen in relatie tot de man? Wordt zij geboren als een slaaf van de man, of neemt zij een positie in die iets superieur is aan die van een slaaf?

Supposing she does possess a human soul then what social and human position should she occupy in relation to man? Is she born as a slave to man or does she hold a position slightly superior to that of a slave?

Deze situatie bleef ongewijzigd, zelfs tijdens die relatief korte perioden in de geschiedenis waarin de vrouw een centrale positie leek te hebben ingenomen in de sociale inrichting van die tijd, bijvoorbeeld in Griekenland en het Romeinse Rijk. Maar al deze verheffing betekende niet de verheffing van de vrouw als zodanig; het was eerder een verheffing van enkele uitzonderlijke vrouwen die in de hoofdsteden woonden vanwege enkele van hun persoonlijke kwaliteiten die hen de ziel en de levendigheid van sociale bijeenkomsten maakten. Zij waren niets meer dan een middel tot afleiding en entertainment voor de losbandige rijken, die hun publieke verschijningen applaudisseerden uit pure ijdelheid en zelfvoldaanheid. Maar dit betekende geen enkel respect voor de vrouw als mens, los van het plezier dat zij de mannen bracht.

This situation remained unchanged even through those relatively short spans of history when woman appears to have occupied a central position in the social set-up of the time e.g., in Greece and the Roman Empire. But all this exaltation did not mean the exaltation of woman u such; it was rather an exaltation of a few outstanding women inhabiting the capital cities because of some of their personal qualities which made them the life and soul of social parties. They were no more than means of diversion and entertainment for the licentious rich who applauded their appearances in public out of sheer vanity and self-conceit. But this did not signify any respect towards woman as a human being and apart from the pleasure she brought to men.

De positie van de vrouw in Europa bleef ongewijzigd tijdens de perioden van horigheid en feodalisme. In haar onwetendheid werd zij soms verleid door luxe en vrijheid, en soms was zij tevreden om te leven als dieren—eten, drinken, kinderen baren, geboorten verrichten en dag en nacht werken.

This position of woman in Europe remained unaltered during the periods of serfdom and feudalism. She in her ignorance was blandished sometimes by luxury and license and at times was content to live as animals-eating, drinking, bearing children, giving birth to others, and working day and night.

Toen de industriële revolutie in Europa plaatsvond, bracht zij in haar kielzog de ergst mogelijke lijdensweg voor de vrouw met zich mee die zij ooit in de menselijke geschiedenis heeft ervaren.

When the industrial revolution took place in Europe it brought in its wake the worst possible sufferings for woman yet experienced by her throughout the history of mankind.

Europa heeft door de eeuwen heen een dergelijke starheid en hebzucht van aard vertoond dat zowel vrijgevigheid als vrijgevigheid ontbraken. Het liet mensen zware beproevingen ondergaan zonder de belofte van enige onmiddellijke of verre materiële winst in ruil daarvoor. De economische levensomstandigheden tijdens de perioden van slavernij en feodalisme, samen met de heersende agrarische omgeving, waren echter zodanig dat de mens verantwoordelijk was voor het onderhoud van de vrouw. Dit was volkomen natuurlijk en in volledige harmonie met de geest van de tijd. De vrouw werkte desondanks in die tijd in enkele eenvoudige huisnijverheden, zoals men die in elke agrarische samenleving vindt. Op deze manier betaalde zij de prijs aan de mannen voor het ondersteunen van haar.

Europe has throughout the ages exhibited such a rigidity and avarice of nature as lack both generosity and liberality. It made men undergo hardships without a promise of any immediate or remote material gains in return. However, the economic conditions of life during the periods of slavery and feudalism along with the prevalent agricultural milieu were such as made man responsible for the support of woman. It was quite natural and in complete harmony with the spirit of the age. The woman nonetheless at that time worked in some simple cottage industries such as are found in any agricultural society. In this way she paid back the price to men for supporting her.

Maar met de industriële revolutie onderging het gehele sociale landschap een radicale verandering, niet minder in het land als in de steden. Het gezinsleven werd volledig verwoest, en de banden die de leden ervan bij elkaar hielden werden verscheurd toen vrouwen en kinderen, dankzij de industriële revolutie, gedwongen werden om naar buiten te gaan en in fabrieken te werken. De werkende klassen verlieten langzaam en geleidelijk het landleven, een leven gebaseerd op de principes van wederzijdse verantwoordelijkheid en samenwerking, en trokken naar de steden waar iedereen een solitair leven leidde en waar niemand geïnteresseerd was in zijn buren, noch was iemand in de stemming om anderen te ondersteunen, maar men werkte en verdiende om zichzelf te onderhouden. Hier werden geen enkele morele regels meer nageleefd of geacht. Mannen en vrouwen maakten zich geen zorgen meer over morele bezwaren zodra zij maar een kans vonden om hun seksuele drang te bevredigen. Als gevolg daarvan nam de wil om te trouwen en een gezin te onderhouden onder deze mensen af, of indien het in sommige harten nog voortbestond, was de neiging om het in ieder geval nog enkele jaren uit te stellen.1

But with the industrial revolution the whole of the social scene underwent a radical change in the country no less than in cities. The family life was completely ruined, and the ties holding together its members were torn asunder when women and children were, thanks to the industrial revolution, forced to go out and work in factories. The working classes slowly and gradually left the country life, a life based on the principles of mutual responsibility and co-operation, and came over to cities wherever everybody lived a solitary life and where nobody was interested in his neighbors nor was anyone in a mood to Support others but worked and earned to support his own-self. Here, there were no more any rules of morality observed or cared for. Men and women no longer bothered about moral scruples if they but once found an opportunity to gratify their sexual urge. As a result thereof the will to marry and support a family suffered decline among these people or if it still persisted in some hearts the trend was to postpone it at least for some years longer.1

Wij zijn niet van plan om in deze pagina's dieper in te gaan op de geschiedenis van Europa. Wij zijn enkel geïnteresseerd in de factoren die de rol van de vrouw in de Europese geschiedenis hebben beïnvloed. Zoals wij eerder hebben vermeld, belastte de industriële revolutie vrouwen en kinderen met een overmaat aan werk.

We do not intend in these pages to dwell on the history of Europe. We are merely concerned with the factors that influenced the career of woman in European history. As we said above, the industrial revolution overburdened women and children with work.

Dit verzwakte de familiebanden, wat op zijn beurt leidde tot een volledige ontbinding van het gezinsleven. Maar het was de vrouw die de hoogste prijs moest betalen. Ze werkte harder dan ooit tevoren en verloor haar eer, maar was nog steeds ver verwijderd van psychologische en materiële voldoening.

This weakened the family ties, which in turn lead to a complete disintegration of family life. But it was the woman who had to pay dearly. She worked harder than ever before, and lost her honor, but was still far from being satisfied psychologically and materially.

De man week niet alleen terug voor de verantwoordelijkheid om voor haar te zorgen, zijnde zijn vrouw of moeder, maar hij legde haar ook de taak op om in haar eigen levensonderhoud te voorzien. In de fabrieken werd zij het meest meedogenloos uitgebuit door de fabriekseigenaren; zij werkte daar lange uren, maar kreeg veel minder betaald dan de mannen die hetzelfde werk deden in diezelfde fabriek.

Man not only shrank back from taking upon himself the responsibility of supporting herbe she his wife or mother but also charged her to provide for her own-self. In the factories, she was exploited most ruthlessly by the factory owners; she worked there for long hours but was paid far less than the men doing a kindred job in that very factory.

Het is overbodig om te vragen waarom dit alles is gebeurd, aangezien we weten dat Europa altijd bekend is gestaan om zijn gierigheid, starheid en ondankbaarheid. Het heeft er nooit om bekend gestaan mensen als mensen te respecteren, noch om een vrijwillige daad van goedheid te verrichten, terwijl het anderen ongestraft met het kwaad kon besmetten, zoals zijn verslag van zowel het verleden als het heden getuigt; en het zou in de komende jaren even goed onveranderd kunnen blijven, tenzij God Almachtig het naar het juiste pad leidt en het spiritueel verheft. Hoe zwak en hulpeloos ze ook waren, vrouwen en kinderen leden onder een meedogenloze uitbuiting.

It is needless to ask why all this happened as we know that Europe has been for ever known for its miserliness, rigidity and ingratitude. It has never been known to respect men as men, nor, to render a voluntary act of goodness while it could with impunity infect others with evils as its record of the past as well as of the present testifies; and it might as well remain unchanged in the years to come except if God Almighty should lead it to the right path and elevate it spiritually. However, weak and helpless they were, women and children suffered a mos. ruthless exploitation.

Er waren echter enkele gewetensvolle mannen die het niet in stilte konden verdragen dat deze schandelijke onrechtmatigheden werden gepleegd tegen de zwakkere laag van de bevolking. Zij streden om een einde te maken aan deze wreedheid jegens de kinderen (merk op: de kinderen, niet de vrouwen!). De sociale hervormers veroordeelden het inzetten van kinderen als arbeiders in fabrieken op jonge leeftijd, waarbij zij hen belastten met werk dat hun natuurlijke groei belemmerde, naast het betalen van schamele en ontoereikende lonen voor het zware en ruwe werk dat zij verrichtten. De protesten tegen sociale onrechtvaardigheid bleven echter niet onopgemerkt. Ze wierpen vruchten af; de minimumleeftijd voor arbeid werd geleidelijk verhoogd; de lonen werden verhoogd en de werkuren werden verminderd.

There were, however, some conscientious men who could not silently bear the perpetration of these vile iniquities against the weaker section of the population. They struggled to put an end to this cruelty towards the children (please note, the children, not women!). The social reformers denounced the employing of children as workers in factories at an early age, burdening them with work that retarded their natural growth besides paying them scanty and inadequate wages for the burdensome and rough work they did. The protests against social injustice did not, however, go unnoticed. They bore fruit; the age of employment was gradually raised; the wages were increased, and the working hours were cut down.

Maar vrouwen bleven nog steeds zonder iemand die hun zaak verdedigde of bevorderde, aangezien dit een intellectuele verfijning vereiste die Europa niet bezat. Als gevolg daarvan zette de vrouw haar weg door deze beproeving voort, waarbij ze zichzelf overwerkte in een wanhopige poging om in haar eigen onderhoud te voorzien, maar in ruil daarvoor lonen ontving die veel lager waren dan die aan haar mannelijke tegenhanger werden gegeven – voor hetzelfde werk.

But women still remained without anyone to champion or advance their cause, as it required an intellectual refinement such as Europe did not possess. As a result thereof woman pressed on her way through this ordeal overworking herself in a desperate effort to support herself but receiving in return wages far less than those given to her male counterpart-for a similar work.

In de eerste grote oorlog werden tientallen miljoenen jonge Europese en Amerikaanse mannen gedood, waardoor miljoenen weduwe achterbleven. Deze arme vrouwen leden onder de zwaarste beproevingen en beproevingen van het leven. Ze hadden niemand om hen te ondersteunen of voor hen te zorgen, want de kostwinners van de meeste van deze families waren ofwel in de oorlog gedood, of levenslang invalide geraakt, of hadden een dergelijke zenuwinzinking ondergaan door angst, zenuwspanning of giftige gassen dat zij niet meer in staat waren om te werken, of zij waren net vrijgelaten uit een gevangenis na het uitzitten van een gevangenisstraf van vier jaar – en zouden nu hun tijd gebruiken om hun zenuwachtige zelfbeheersing te herwinnen. Al deze mensen hadden de wil verloren om te trouwen en een heel gezin te onderhouden, waardoor zij zichzelf zowel fysiek als materieel in ongemak brachten.

In the first great war tens of millions of European and American young men were killed leaving behind them millions of widowed women. These poor women suffered the worst tribulations and trials of labor. They had none to support or look after them, for the bread-winners of most of these families were either killed in war or crippled for life, or had suffered such a nervous breakdown because of fear, nervous tension or poisonous gases as had left them incapacitated for work, or they had just been released from a prison house after serving a four years' term-and now would enjoy themselves to regain their nervous self-composure. All such people had lost the will to get married and support a whole family, thus putting themselves to physical as well as material inconvenience.

De oorlog had gezorgd voor zo'n groot tekort aan mannen dat de overlevenden hun plaatsen nauwelijks konden opvullen. De fabrieken konden hun productie niet hervatten en de oorlogsschade kon niet worden hersteld vanwege het tekort aan werkende handen. Daarom kwam het op vrouwen neer om naar buiten te gaan en de plaats van mannen in te nemen, want als zij dat niet deden, werden zij en hun afhankelijken — oude vrouwen en kleine kinderen — bedreigd door honger. Om echter in de fabrieken te gaan werken, betekende dit dat de vrouw haar morele temperament en haar vrouwelijke natuur moest negeren, wat inmiddels een obstakel was geworden bij het verdienen van haar levensonderhoud. Bovendien wilden fabriekseigenaren niet alleen werkende handen; zij wilden ook hun lust bevredigen. De hulpeloosheid van de vrouw bood hen nu een uitstekende gelegenheid, waarvan zij volledig gebruik maakten. De vrouw moest hierdoor een tweeledige plicht vervullen: werken in de fabrieken en haar uiterste best doen om haar werkgever te plezieren. De vrouw werd niet alleen door honger geplaagd; ook seksualiteit eiste haar deel en bevrediging op. Omdat het aantal mannen door de oorlog te laag was geworden, konden niet alle vrouwen die bevrediging via het huwelijk verkrijgen. Maar de leer en religie die in Europa heersten, stond polygamie — zoals de Islam dat wel doet — in dergelijke noodperioden niet toe. Zo was de vrouw in Europa overgeleverd aan de genade van haar passies die haar met goed en kwaad meesleurden. Haar behoefte aan brood en de drang naar seksuele bevrediging, naast haar liefde voor kostbare kleding, cosmetica etc., waren de factoren die haar tot deze levenswijze dwongen.

The war had caused so great a shortage of men that the survivors could hardly supply their place. The factories could not restart their production nor could the war damages be repaired due to the shortage of working hands. Thus it fell upon women to go out and take the place of men, for if they did not, they as well as their dependents-old Women and small children-were threatened by hunger. To go and work in the factories, however, required that woman should ignore her moral temperament as well as her feminine nature which bad now become a positive hurdle in earning her living. Moreover, factory-owners did not want working hands merely; they wanted to satisfy their lust as well. The helplessness of woman now promised them an excellent opportunity of which they fully availed themselves. The woman thus had to discharge a two-fold duty: work in the factories, and try her level best to please her employer. The woman was not plagued by hunger alone; sex too claimed its share and gratification. As the number of men had fallen too low due to the war, not all the women could achieve that gratification through marriage. But the creed and religion prevalent in Europe did not allow polygamy-as Islam does-in such periods of emergency. Thus the woman in Europe was left at the mercy of her passions that swept her away bon gre' mal gre'. Her need for bread and the urge to achieve sexual gratification besides her love for costly clothes, cosmetics etc. were the factors that forced her to this course of life.

Zo hield de westerse vrouw vol in deze levenswijze die mannen pleegt, werkend in fabrieken en winkels, en de zaken bereikend die zij bewonderde door middel van onreine of eerlijke wegen. Maar hoe meer zij deze zaken in bezit kreeg, hoe intenser haar passie voor hen groeide, waarvoor zij werd aangemoedigd om nog meer te werken om voldoening te krijgen. De fabriekseigenaren misbruikten deze zwakte van de vrouw voor hun eigen voordeel. Zij betaalden haar lonen die veel minder waren dan die van de mannelijke arbeiders die hetzelfde werk deden in dezelfde fabriek — een grove onrechtvaardigheid die noch de rede, noch het geweten, noch de mensheid ooit kan rechtvaardigen.

Thus did the western woman persist in this course of life pleasing men, working in factories and shops and achieving the things she admired by foul or fair means. But the more she came to possess them, the more intense her passion for them grew, for the satisfaction of which she was egged on to work more. The factory-owners exploited this weakness of woman to their own advantage. They paid her wages far less than those they paid to the male workers doing the same work in the same factory-a gross iniquity which neither reason nor conscience or mankind can ever justify.

Onder deze omstandigheden was de fenomenale revolutie die uiteindelijk in Europa uitbrak onvermijdelijk. Het veegde de eeuwenoude onrechtvaardigheid en grove onbillijkheid weg.

Under these circumstances the stupendous revolution that at last broke out in Europe was but inevitable. It swept away the centuries-old iniquity and gross injustice.

Maar wat heeft de vrouw als resultaat van deze revolutie bereikt? Ze was fysiek overwerkt, had zowel haar respect als haar vrouwelijkheid verloren! Ze werd zelfs het natuurlijke plezier ontzegd van het hebben van een gezin, het krijgen van kinderen, het leven met hen en het verwezenlijken van haar eigen ware zelf door voor hen te lijden en zo een echt gevoel van welzijn en grootmoedigheid te ervaren.

But what did woman set as a result of this revolution? She was overworked physically, had lost respect as well as her womanhood! She was denied even the natural pleasure of having a family, having children, living with them and of realizing her own true self by suffering for them and so have a true sense of well-being and magnanimity.

Zij wist echter, in plaats van deze, uiteindelijk het recht te verwerven om gelijke lonen als de man te ontvangen, het enige natuurlijke recht dat Europa haar bood.

She did, however, in place of these at last win the right to have equal wages with man, the only natural right offered herby Europe.

De Europese man gaf echter niet gemakkelijk zijn superioriteit op – eerder zijn egoïsme – met betrekking tot de vrouw. Hij werd gedwongen haar gelijke rechten te erkennen na een zeer zware en intense strijd, waarin alle gebruikelijke wapens van oorlogsvoering volledig werden ingezet.

The European man did not, however, easily forego his superiority-his egoism ratherwith respect to woman. He was forced to recognize equal rights for her after a very tough and intense struggle in which all the usual weapons of warfare were fully made use of.

In deze strijd voor haar rechten greep de vrouw naar stakingen en non-coöperatie; zij sprak op openbare bijeenkomsten en maakte gebruik van journalistiek om haar zaak te bevorderen. Daarna realiseerde zij zich dat zij, om de zaken recht te zetten, ook zou moeten deelnemen aan de wetgeving. Dus eiste zij eerst het stemrecht en ging zij vervolgens over tot het vragen naar het recht om lid te worden van het parlement. Omdat zij een opleiding had ontvangen die vergelijkbaar was met die van de man, aangezien beiden vergelijkbare banen moesten uitvoeren, eiste zij nu, als een logisch gevolg daarvan, een gelijk deel in het bestuur naast de mannen.

In this struggle for her rights the woman resorted to strikes and non-co-operation; addressed public meetings, and employed journalism to advance her cause. Then she realized that in order to set things right she would have to participate in legislation as well. So first she demanded the right to vote and then proceeded to ask for a right to become a Member of Parliament. As she had received an education similar to that imparted to man, for both were required to do similar jobs, now as a logical sequence to it she demanded an equal share in government along with men.

Dergelijke is het verhaal van de strijd van de vrouw in Europa om haar rechten te verkrijgen. Het is één doorlopend verhaal, waarvan alle verschillende episodes nauw met elkaar verbonden zijn.

Such is the story of woman's struggle in Europe to obtain her rights. It is one continuous story all the different episodes of which are intimately linked together.

Of de mens dit nu leuk vond of niet, het deed er niet toe, maar de vrouw zou ook spoedig beseffen dat zij even hulpeloos was als de man in deze nieuwe, gedegenereerde sociale orde, waarin zij de man succesvol uit de positie van leiderschap en gezag had verdreven.1

Whether man liked all this or not is immaterial but woman too was to realize shortly that she was as helpless as man in this new degenerated social order where she had successfully ousted man from the position of leadership and authority.1

Maar ondanks dit alles zullen de lezers verbaasd zijn om te vernemen dat zelfs vandaag de dag in Engeland, de bakermat van de democratie, vrouwen die werkzaam zijn in overheidsdepartementen nog steeds minder salaris ontvangen van de overheid dan mannen, hoewel er al zo veel eervolle vrouwelijke leden in het Britse Parlement zijn.

But despite all this the readers will be surprised to learn that even today in Englandthe cradle of democracy-women serving in government departments continue to receive less pay from the government than men do, although there are already so many honorable lady-members in the British Parliament.

Laten we de positie van de vrouw in de Islam innemen en kijken of er historische, geografische, economische, ideologische en juridische omstandigheden zijn, zoals die een vrouw zouden kunnen dwingen de wapens op te nemen voor haar rechten, zoals haar tegenhanger in het Westen. Of is het louter een minderwaardigheidscomplex en een resultaat van het doelloos imiteren van het Westen, dat deze oosterse kampioenen van haar rechten zo enthousiast verkliken tijdens openbare bijeenkomsten?

Let us take up the position of woman in Islam and see if there are any historical, geographical, economical, ideological and legal conditions such as should force woman to take up arms for her rights like her counterpart in the West. Or is it merely an inferiority complex and a result of thoughtlessly imitating the West that makes these Eastern champions of her rights declaim so enthusiastically in public meetings?

Als een fundamenteel principe van haar systeem houdt de Islam ervan uit dat de vrouw een menselijk wezen is; en zij heeft een ziel die vergelijkbaar is met die van de man: "O mensen! Wees behoedzaam voor (uw plicht jegens) uw Heer, die u uit één enkel wezen heeft geschapen en uit dat wezen zijn echtgenoot heeft geschapen, en uit hen beiden vele mannen en vrouwen heeft verspreid" (4:1). Zo zijn mannen en vrouwen volkomen gelijk aan elkaar in hun oorsprong, hun verblijfplaats evenals in hun plaats van terugkeer, en zijn zij als zodanig gerechtigd tot vergelijkbare en gelijke rechten. De Islam gaf haar het recht op leven, op eer en op bezit, net als de mannen. Zij is een respectabel wezen en het is voor niemand toegestaan om haar te bekritiseren of achter haar rug om over haar te roddelen. Niemand is toegestaan om haar te bespioneren of haar te minachten vanwege haar functies als vrouw. Dit zijn de rechten waar zowel mannen als vrouwen van genieten, zonder dat er onderscheid wordt gemaakt tussen hen. De wet die hierover is vastgesteld, is voor mannen en vrouwen gelijk: "O jullie die geloven! Laat niet sommige mannen onder jullie anderen uitlachen: het kan zijn dat (de laatsten) beter zijn dan (de eersten): noch beledig noch wees sarcastisch naar elkaar door (beledigende) bijnamen te gebruiken" (49:11), "... en bespied elkaar niet, noch spreek kwaad over elkaar achter hun rug om (49:12). “O jullie die geloven, betreed niet de huizen die niet de uwe zijn, totdat jullie toestemming hebben gevraagd en de bewoners hebben gegroet” (24:27). De Heilige Profeet ﷺ zei: "Het is verboden voor een moslim om het leven, de eer en het bezit van een andere moslim toe te eigenen." (Bukhari en Muslim).

As a fundamental principle of its system, Islam holds that woman is a human being; and she has a soul similar to that of man: "0 people! be careful of (your duty to) your Lord, who created you from a single being and created its mate of the same (kind) and spread from these too many men and women" (iv: I). Thus men and women are quite equal to each other in their origin, their abode as well as in their place of return and are as such entitled to similar and equal rights. Islam gave her the right to life, to honor, and to property like men. She is a respectable being and it is not permissible for anyone to find fault with her or backbite her. No one is permitted to spy on her or hold her in contempt due to her functions as a woman. These are the rights that both men and women enjoy, there being no differentiation against either of them. The law laid down about these applied to men and women alike: "0 ye who believe! Let not some men among you laugh at others: it may be that the (latter) are better than the (former): nor defame nor be sarcastic to each other, by (offensive) nicknames" (xlix: 11), "... and spy not on each other, nor speak ill of each other behind their back (xlix: II). “0 you who believe I do not enter houses other than your own houses until you have asked permission and saluted their inmates" (xxiv: 27). The Holy Prophet said: "It is forbidden for a Muslim to take the life, honor and property of another Muslim.” (Bukhari and Muslim).

De beloning voor beide geslachten voor hun goede daden is eveneens vergelijkbaar: "En hun Heer heeft hen gehoord (en Hij zegt): Ik laat het werk van geen enkele werker, mannelijk of vrouwelijk, verloren gaan. Jullie zijn gelijk aan elkaar" (iii: 285).

The reward for both sexes for their good acts is also similar: " And their Lord hath heard them (and He sayeth): Low I suffer not the work of any worker, male or female, to be lost. Ye proceed one another” (iii: 285).

Mannen en vrouwen zijn gelijk in hun recht om hun materiële behoeften in de wereld te vervullen, inclusief gelijke rechten om eigendom te bezitten en daarover te beschikken zoals zij wensen. Zij zijn vrij om het te verhypothekeren, te verhuren, te vererven, te verkopen, te kopen of te exploiteren voor hun eigen voordeel: "Mannen hebben een aandeel in dat wat ouders en nauwe verwanten nalaten, en vrouwen hebben een aandeel in dat wat ouders en nauwe verwanten nalaten" (iv: 7), en "voor mannen is een deel van dat wat zij hebben verdiend, en voor vrouwen is een deel van dat wat zij hebben verdiend" (iv: 32).

Men and women are equal in their rights to realize their material needs in the world including similar rights to hold property, and dispose of it as they should wish. They are free to mortgage, to give it in lease, or bequeath it, sell or buy it or exploit it for his or her own benefit: "Unto the men belongeth a share of that which parents and near kindred leave, and unto the women a share of that which parents and near kindred leave" (iv: 7), and "unto men a fortune from that which they have earned, and unto women a fortune from that which they have earned" (iv : 32).

We moeten hier even pauzeren om twee belangrijke punten op te merken met betrekking tot het recht van de vrouw om eigendom te bezitten en dit naar eigen goeddunken te gebruiken of te exploiteren. De rechtssystemen van het "geciviliseerde" Europa hebben tot zeer recentelijk geen van deze rechten aan de vrouw toegekend. Zij kon deze rechten alleen indirect uitoefenen via een man, haar echtgenoot, vader of voogd. Dit betekent, in andere woorden, dat zelfs nadat de Islam de vrouw deze rechten had verleend, de vrouw in Europa er meer dan elfhonderd jaar van beroofd werd. En toen zij ze eindelijk verkreeg, gebeurde dat niet gemakkelijk, noch kon zij tijdens deze zware strijd voor haar rechten haar aangeboren karakter, eer en nobelheid van persoon intact houden. Zij moest eerder al deze deugden opgeven, naast het ondergaan van een gruwelijke keten van hard werk, moorden, ontberingen en ellende, om te verkrijgen wat niet meer was dan een klein deel van wat de Islam de vrouwenwereld reeds had verleend, niet vanwege de druk van bepaalde economische omstandigheden, of als resultaat van het interklasseconflict dat in de wereld gaande is. Het werd eerder geïnitieerd door de wens om de waarheid en rechtvaardigheid — de twee meest fundamentele feiten van het menselijk leven — in de praktijk te brengen in plaats van in de wereld van dromen; Ten tweede moeten we ook opmerken dat met name het communisme en in het algemeen het Westen van mening zijn dat het menselijk leven synoniem is aan het economische bestaan van de mens.

We must pause here awhile to take note of two important points concerning woman's right to hold property and use or exploit it at will. The legal systems of the "civilized" Europe till very recently did not give any of these rights to woman. She could exercise these rights only indirectly through a man, her husband, father or guardian. This means, in other words, that even after Islam had granted woman these rights, the woman in Europe was deprived of them for more than eleven hundred years. And when she at last secured them she did not do so easily nor could she during this hard struggle for her rights keep intact her innate character, honor and nobleness of person. She had rather to forego all of these virtues besides experiencing a gruesome chain of hard work, murders, privations and miseries in order to obtain what was no more than a mere portion of what Islam had already granted to women folk, not due to the pressure of some economic circumstances, or as a result of the inter-class conflict going on in the world. It was rather initiated by its desire to implement truth and justice, the two most cardinal facts of human life-in practice rather than in the world of dreams; In the second place, we must also take note of the fact that communism in particular and the West in general hold that human life is synonymous to man's economic existence.

Zo zeggen zij dat de vrouw, zolang zij geen enkel recht op eigendom had of vrijelijk kon beschikken over wat zij bezat, helemaal geen onafhankelijk bestaan kende, en dat zij pas een menselijke status bereikte nadat zij een onafhankelijk economisch bestaan kreeg; dat wil zeggen, toen zij eindelijk het recht kreeg om rechtstreeks eigendom te bezitten en niet via de man, en vrij was om dit naar eigen inzicht te gebruiken of ervan te genieten.

Thus they say that so long as woman did not hold any right to ownership or exploit freely what she possessed she had no independent existence at all and that she attained a human status only after she came to have an independent economic existence, that is when she at last came to possess the right to hold property directly and not through man and was free to use or enjoy it, as she thought fit.

Ondanks het feit dat wij het niet eens zijn met een dergelijk nauwzicht op het menselijk leven en de degradatie daarvan tot een puur economisch bestaan, zijn wij echter in principe wel het eens met deze mensen — de communisten en de westerse denkers — dat een gezonde economische positie menselijke gevoelens en de groei van het zelfbewustzijn bij mensen inderdaad beïnvloedt. Islam neemt een unieke positie in doordat zij een onafhankelijke economische status van de vrouw erkende en haar het recht gaf om dit in haar eigen recht te bezitten, te gebruiken en ervan te genieten, zonder enige tussenkomst van een bewindvoerder of bemiddelaar. Niet alleen dit, maar ook in het belangrijkste probleem van haar leven, namelijk het huwelijk, werd haar onafhankelijke status vastgesteld. Zij kon niet uitgehuwelijkt worden zonder haar instemming: geen huwelijk was geldig tenzij zij hiermee instemde. De Heilige Profeet ﷺ zegt: “Geen weduwe mag uitgehuwelijkt worden zonder haar te raadplegen; en geen maagd mag uitgehuwelijkt worden zonder haar instemming, en haar instemming is haar stilzwijgen" (Bukhari en Muslim). Zelfs na de huwelijksceremonie, indien zij verklaart dat zij hiermee niet heeft ingestemd, wordt het huwelijk ontbonden.

Notwithstanding the fact that we do not agree to such a narrow view of human life and its degradation to a pure economic existence we do, however, agree in principle with these people-the communists and the western thinkers-that a sound economic standing does affect human feelings and the growth of self-consciousness in human beings. Islam occupies a unique position in that it recognized an independent economic status of woman and gave her the right to own, use and enjoy it in her own right without any intermediary trustee or mediator. Not only this but in the most important problem of her life i.e. marriage as well her independent status was established. She could not be given in marriage without her assent: no marriage was valid unless she agreed to it. The Holy Prophet says: “No widow should be married without consulting her; and no virgin be married without her assent, and her assent is her silence" (Bukhari and Muslim). Even after the marriage ceremony if she declared that she did not assent to it, the marriage is dissolved.

Vóór de Islam moest een vrouw een omwegen en een kromme weg bewandelen om zichzelf te bevrijden van haar echtgenoot, die haar in een staat van volledige onderdanigheid hield, aangezien noch de wet van het land noch het gewoonterecht haar het recht gaf om haar echtgenoot te verlaten door middel van een scheiding te bewerkstelligen.

Before Islam woman had to adopt a roundabout and crooked course to free herself of her husband who held her in a state of perfect subservience, for neither the law of the land nor the common law gave her the right to leave her husband by securing separation.

Islam gaf haar dit recht in duidelijke en ondubbelzinnige bewoordingen, dat zij kon uitoefenen wanneer zij dat wenste.1 Niet genoegen nemend met dit, ging Islam zelfs een stap verder door haar het recht te geven om haar huwelijksaanzoek te doen aan welke man zij ook wilde trouwen. De Europese vrouw verkreeg dit recht pas in de achttiende eeuw, en zelfs toen werd het daar toegejuicht als een zeer grote overwinning voor de vrouw tegen de eeuwenoude tradities uit het verleden! Opnieuw was het Islam die, in een periode waarin de gehele wereld verloren was in onwetendheid en duisternis, het belang van kennis voor de mensheid benadrukte, niet als een bijzonder privilege van een bepaalde klasse, maar als een essentiële en onvermijdelijke behoefte voor iedere man. Islam maakte het voor moslims verplicht om kennis te vergaren als een noodzakelijke voorwaarde om ware gelovigen in God en Islam te zijn. Het is ook te danken aan Islam dat het de eerste religie was die, door de erkenning van een afzonderlijke en onafhankelijke menselijke status van de vrouw, haar in het geweten praatte dat zij geen volmaaktheid kon bereiken zonder kennis: het verwerven van kennis was een even grote plicht voor de vrouw als voor de man, want Islam wilde dat vrouwen hun rationele vermogens samen met hun fysieke vermogens zouden ontwikkelen en zo zouden opstijgen naar hogere sferen van spiritueel bestaan, terwijl Europa aan de andere kant tot zeer recent zelfs geen dergelijk recht voor de vrouw erkende en het uiteindelijk pas aan haar verleende toen zij werd gedwongen door de druk van economische omstandigheden.

Islam gave her this right in clear and unequivocal terms which she could exercise whenever she had a mind to do so.1 Not content with this, Islam even went a step further giving her the right to propose her marriage to any man she liked to marry. The European woman obtained this right only in the eighteenth century and still it was hailed there as a very great victory for woman against the centuries old traditions of the past! Again it was Islam that at a period when the entire world was lost in ignorance and darkness stressed the importance of knowledge for mankind, not as a special privilege of a particular class but as an essential and unavoidable need for each and every man. Islam made it obligatory upon Muslims to acquire knowledge as a necessary condition to their being true believers in God and Islam. It also goes to credit of Islam that it was the first religion that acknowledging a separate and independent human status of woman impressed upon her that she could not achieve perfection without knowledge: Acquisition of knowledge was as great a duty of woman as of man, for Islam wanted the women folk to develop their rational faculties along with their physical ones and thus ascend to higher planes of spiritual existence, whilst on the other hand Europe did not even recognize any such right for woman till very recently and did in the end grant it to her only when compelled by the pressure of economic circumstances.

Wat we hierboven hebben gezegd is voldoende om de bewering te weerleggen dat de Islam aan de vrouw slechts een secundaire status toekent, of dat zij wordt behandeld als ondergeschikt aan de man, of dat haar rol in het leven in de ogen van de Islam van totaal geen belang is. Want als dat het geval was geweest, zou de Islam niet zoveel belang hebben gehecht aan het verwerven van kennis voor de vrouw.

What we have said above is sufficient to confute the allegation that Islam accords woman only a secondary status or that she is treated as subservient to man or that her role in life is, in the eyes of Islam, of no importance at all. For if it had been so, Islam would not have attached so great an importance to the acquisition of knowledge for woman.

Dat het zo is, bewijst dat de Islam een eervolle en nobele status voor de vrouw erkent in het leven, zowel in de ogen van God als in de samenleving.

That it did so goes to prove that Islam acknowledges an honorable and noble status for woman in life, in the eyes of God as well as society.

Maar nadat het een volkomen gelijkwaardige status als menselijke wezens voor zowel mannen als vrouwen heeft erkend, en hen als gelijken heeft behandeld, die recht hebben op gelijke rechten, maakt de Islam echter wel onderscheid tussen man en vrouw met betrekking tot hun speciale functies in het leven; een stap die heeft geleid tot veel ophef door sommige vrouwenorganisaties, gesteund door bepaalde schrijvers, "hervormers" en jonge mannen.

But after acknowledging a perfectly equal status as human beings for both men and women, and treating them as equals, entitled to equal rights, Islam does, however, differentiate between man and woman with regard to their special functions in life, a step that has given rise to a great hue and cry by some women organizations supported by certain writers, "reformers" and young men.

Voordat we de punten overwegen waarop de Islam onderscheid maakt tussen de seksen, laten we eerst het basisprobleem benaderen vanuit fysiologisch, biologisch en psychologisch standpunt. Daarna zullen we het Islamitische standpunt behandelen.

Before we consider the points on which Islam differentiates between the sexes, let us first tackle the basic problem from the physiological, biological and psychological standpoints. After that we will take up the Islamic viewpoint.

Behoren mannen en vrouwen tot hetzelfde geslacht of zijn het twee verschillende geslachten?

Do men and women belong to one and the same sex or are they two distinct sexes?

Hebben zij vergelijkbare functies in het leven, of zijn hun functies gescheiden en verschillend als man en vrouw? Dit is in feite het knelpunt, de kern van het probleem. Als de vrouwenconferenties, hun aanhangers, de schrijvers, de hervormers en de jonge mannen bedoelen te zeggen dat er absoluut geen verschil is in de fysieke en intuïtieve uitrusting van man en vrouw, evenals in hun biologische functies in het leven, dan hebben wij niets tegen hen te zeggen. Maar als zij erkennen dat er een verschil bestaat tussen man en vrouw en hun respectievelijke functies, dan kunnen wij het probleem wellicht nog vruchtbaar samen bespreken.

Have they got similar functions in life or are their functions separate and distinct as man and woman? This is in fact the knotty point, the crux of the problem. If the women conferences, their supporters, the writers, the reformers and the young men mean to say that there is no difference whatsoever in the physical and intuitional equipment of man and woman as well as in their biological functions in life, then we have nothing to say to them. But if they acknowledge that a difference does exist between man and woman and their respective functions, we may yet fruitfully discuss the problem together.

Het probleem van de gelijkheid tussen de twee geslachten heb ik al uitgebreid behandeld in mijn boek: "Man Between Islam and Materialism". Het is wellicht niet onverstandig om hieronder enkele paragrafen daaruit te reproduceren:

The problem of equality of the two sexes, I have already dealt with at great length in my book: "Man Between Islam and Materialism". It may not be amiss to reproduce some paragraphs from it here below:

"En als gevolg van dit fundamentele verschil in hun functies en doelstellingen merken we dat man en vrouw in hun aanleg evenals in hun constitutie zo van elkaar zijn gaan verschillen, dat ieder is uitgerust met wat zij geschikt kan maken om haar respectievelijke primaire functies te vervullen."

"And as a consequence of this fundamental difference in their functions and objectives we find that man and woman have so come to differ from each other in disposition as well as in constitution that each is equipped with what it can suitably accomplish its respective primary functions.

"Het is om deze reden dat ik het niet kan begrijpen hoe al dit lege gepraat over een absolute gelijkheid tussen man en vrouw dit ooit kan bewerkstelligen. De eis voor gelijkheid tussen man en vrouw als menselijke wezens is een natuurlijke en redelijke eis."

"It is for this reason that I am at a loss to understand how all this empty talk about an absolute equality between man and woman can ever bring it to pass. The demand for equality between man and Woman as human beings is a natural and reasonable demand.

Man en vrouw zijn twee even belangrijke bestanddelen van een gezamenlijke mensheid, voortkomend uit dezelfde en dezelfde voorvader. Maar voor zover het de eis betreft om hen als gelijken te behandelen in hun functies in het leven en de wijze waarop zij deze feitelijk uitvoeren, is dat ooit haalbaar? Dat is simpelweg onmogelijk, zelfs als alle vrouwen in de wereld dat zouden wensen, conferenties zouden houden en resoluties zouden aannemen met dat oogmerk.

Man and woman are two equally important component parts of a whole humanity, proceeding from the one and the same progenitor. But so far as the demand for treating them as equals in their functions in life and the modes of their actual performance is concerned, can that ever be feasible? That is simply impossible even if all the women around the world should wish it, hold conferences and pass resolutions to that effect.

Deze conferenties en hun resoluties kunnen de aard van mannen en vrouwen niet veranderen, noch kunnen zij op welke wijze dan ook hun functies transformeren, waardoor mannen die van vrouwen zouden delen in conceptie, geboorte en borstvoeding, en vice versa.

These conferences and their resolutions cannot alter the characters of men and women, nor can they if any way transform their functions making men share those of women in conception, birth and suckling and vice versa.

"Geen enkele specifieke biologische functie kan worden uitgevoerd in afwezigheid van een bijzonder type psychofysieke dispositie. Dit betekent, in andere woorden, dat de gespecialiseerde functies van de vrouw, namelijk het zwanger worden en het zuigen, een emotioneel-intellectuele uitrusting van een bijzonder type vereisen, die haar voorbereidt op en in staat stelt deze meest zware plichten te vervullen."

"No specific biological function can be carried out in the absence of a special type of psycho-physical disposition. This means, in other words, that the specialized functions of woman viz. conceiving and suckling, call for the emotional-cum-intellectual outfit of a special type such as prepares and enables her to discharge these most arduous duties.

"Natuurlijk kan het moederschap, met al zijn nobele gevoelens, verheven daden en geduld door een reeks beproevingen, naast een uiterst nauwgezette perfectie in overweging en uitvoering, niet bestaan bij afwezigheid van die fysieke constitutie die een vrouw geschikt maakt voor haar gespecialiseerde functies van conceptie en borstvoeding, en vorm geeft aan haar psychologische, intellectuele alsmede haar zenuwstelsel. Deze intellectuele, psychologische, zenuwtechnische en fysieke kenmerken van de vrouw worden zij aan zij aangetroffen, waarbij ze elkaar aanvullen en tegelijkertijd coördineren en harmoniseren. Daarom moet het een zeer zeldzame uitzondering zijn dat een van deze kenmerken zou bestaan zonder de gelijktijdige aanwezigheid van de tegenhangers."

"Of course, motherhood with all its noble feelings, exalted acts, patience through a series of tribulations, besides a most meticulous perfection in consideration and performance, cannot exist in the absence of that physical constitution which befits a woman for her specialized functions of conceiving and suckling, and gives form to her psychological, intellectual as well as nervous organism. These intellectual. psychological, nervous and physical characteristics of woman-are found side by side complementing one another as well as coordinating and harmonizing themselves. Therefore, it must be a very rare exception that one of them should exist without a simultaneous existence of its counterparts.

“En al deze tederheid van gevoelens, intuïtieve ontvankelijkheid en de zeer gevoelige gesteldheid waarmee een vrouw is begiftigd, tonen aan dat zij in de basis eerder een emotioneel dan een intellectueel karakter bezit. Het is juist dit emotionele karakter dat de meest levendige en voortdurend stromende bron vormt van haar moederlijke eigenschappen, aangezien de opvoeding van een kind kwaliteiten vereist die niet intellectueel zijn, welke passief of actief kunnen zijn en wellicht niet succesvol aan de behoeften van een kind kunnen voldoen, maar een overvloed aan vurige gevoelens en passies die haar niet toestaat koelbloedig te reflecteren, maar haar ertoe aanzet om de roep van het kind onmiddellijk, zonder uitstel of traagheid, te beantwoorden.”

“And all this tenderness of feelings, intuitional impressibility, and highly susceptible disposition with which a woman is endowed show that basically she possesses an emotional character rather than an intellectual one. It is this very emotional character that forms the most lively and ever flowing spring of her motherly attributes, as the upbringing of a child calls for qualities not intellectual which may be passive or active and mayor may not successfully meet the requirements of a child, but an overflow of vehement feelings and passions such as does not allow her to meditate coolly but impels her to answer the child's call immediately without delay or slackness".

"Dit is in feite het ware karakter van de vrouw in het leven. Het helpt haar bij de uitvoering van haar werkelijke functies evenals bij de verwezenlijking van haar creatieve doel."

"This in fact is the true character of woman in life. It helps her in the performance of her real functions as well as in the realization of her creative purpose".

"De man daarentegen heeft een heel andere plicht te vervullen, waarvoor hij op een passende maar andere wijze is uitgerust dan de vrouw. Hij moet zich bezighouden met de strijd van het leven die zich in de buitenwereld afspeelt, hetzij in de vorm van het bedwingen van wilde dieren in de jungle, hetzij in het strijden tegen de natuurkrachten op aarde en in de hemelen, of het vormen van een regering, of het wetgeven over de nationale economie. Hij moet al deze problemen aanpakken om een bestaan te verdienen, en zichzelf, zijn vrouw evenals zijn kinderen beschermen tegen onderdrukking." "De man als zodanig heeft voor de uitvoering van zijn functies in het leven niet het vurige emotionele karakter nodig. Emoties blijken eerder schadelijk dan nuttig bij het nakomen van zijn plichten, want zij worden gekenmerkt door een wispelturigheid die ervoor zorgt dat zij snel veranderen en in onderling zeer tegenstrijdige gemoedstoestanden raken. Zij zijn niet in staat om gedurende lange tijd een bepaalde koers te varen. De objecten die hen aantrekken veranderen voortdurend. Een dergelijk voortdurend veranderend emotioneel karakter is geschikt voor het moederschap, dat te maken heeft met onderling tegengestelde en veranderende situaties. Maar zij zijn niet nuttig voor de man, van wie zijn werk standvastigheid en onverzettelijkheid gedurende lange perioden vereist. Het is eerder zijn intellectuele aanleg die nuttig blijkt voor een praktisch leven waarin hij zich tegen zoveel tegenwerkende krachten moet verzetten. Hij heeft daardoor meer efficiëntie in het plannen, in het zorgvuldig herzien van de situatie en in het nemen van kennis van alle mogelijke gevolgen van zijn plan voordat hij dit daadwerkelijk in de praktijk brengt. Het intellect beweegt langzaam maar gestaag, want snelheid en vlugheid van handelen worden er niet van verwacht, in tegenstelling tot de vurige emoties die kleur geven aan het gehele bestaan van de vrouw. Wat er echter van het intellect wordt verwacht, is dat het de meest juiste weg toont om zijn doel te bereiken, hetzij het jagen op een beest, het uitvinden van een instrument, het leggen van de fundamenten van een nieuw economisch systeem, het instellen van een nieuwe vorm van regering, het ontketenen van een oorlog, of het sluiten van vrede." Al deze activiteiten van de mens zijn afhankelijk van zijn intellectuele vermogen. Emoties die binnensluipen, kunnen deze onvermijdelijk verpesten.

“Man, on the other hand, has to discharge a quite different duty for which he is equipped aptly but differently from woman. He has to engage in the struggle of life going on in the outside world, be it in the form of subduing wild beasts in jungles, or contending against the forces of nature on earth and heavens, or forming of a government, or legislating about national economy. He has to tackle all these problems to scratch a living, and safeguard his person, his wife as well as his children against oppression" "Man as such does not need the vehement emotional nature for the performance of his functions in life. Emotions prove harmful rather than helpful in pursuance of his duties, for they are characterized with a fickleness that causes them change rapidly and into mutually quite contradictory states of mind. They are unable to pursue a course of action for long. The objects attracting them ever change. Such an ever-changing emotional character is suitable for motherhood that has got to deal with mutually opposed and changing situations. But they are not helpful for man whose work demands of him constancy and steadfastness for long periods of time. Rather it is his intellectual disposition that proves helpful to a practical life where he has to contend against so many adverse forces. He has thus more efficiency in planning, in carefully revising the situation and taking note of all the possible consequences of his scheme before actually translating it into action. The intellect moves slowly but steadily, for quickness and rapidity of action are not expected of it as against the vehement emotions that lend color to the whole existence of woman. What is, however, expected of intellect is that it should show a most proper way to achieve its end, be it the hunting of a beast, inventing of an instrument, laying down the foundations of a new system of economy, setting up a new form of government, kindling a war, or making peace. All these activities of man depend upon his intellectual ability. Emotions creeping in cannot but spoil them".

“En daarom is de mens pas goed aangepast wanneer hij zich bezighoudt met zijn ware mannelijke streven en doelstellingen in het leven. Dit zou de verschillende verschillen moeten verklaren die worden aangetroffen in de respectievelijke constituties van man en vrouw: waarom het zo is dat de man met vreugde beroepen nastreeft waarin hij voornamelijk moet putten uit zijn fysieke en intellectuele vermogens, terwijl hij in het emotionele leven net zo wispelturig is als een kind; en waarom het zo is dat een vrouw alleen in haar natuurlijke sfeer van emotionele activiteiten aangepast is en hier zo groot een plezier uit put, want het is uitsluitend door deze dat zij het werkelijke doel van haar aardse bestaan het beste kan verwezenlijken? Dat is ook de reden waarom zij zich alleen op haar gemak voelt in die beroepen die een emotionele aantrekkingskracht hebben voor haar vrouwelijke natuur, namelijk verpleging, onderwijs of opvoeding.”

“And, therefore, man is well adjusted only when he is engaged in his true manly pursuits and objectives in life. This should explain the various differences found in the respective constitutions of man and Woman: why it is that man joyfully pursues the professions where he has mostly to draw on his physical and intellectual faculties whereas in emotional life he is just as mercurial as a child; and why is it that a woman is adjusted in her natural sphere of emotional activities only and derives so great a pleasure out of these, for it is through these alone that she can best realize the real objective of her earthly existence? That is also why she feels at ease in those professions only that have got an emotional appeal for her feminine nature viz. nursing, teaching or fostering.

Op dezelfde manier, wanneer zij in een winkel gaat werken, is dat omdat het voor haar ook een eigen emotionele charme heeft, aangezien het haar in staat stelt haar zoektocht naar een mannelijke metgezel voort te zetten.

Similarly when she goes to work in a shop, it is because it has also got an emotional charm of its own for her as it enables her to carry out her search for a male companion.

Maar al deze activiteiten zijn slechts zijtakken; ze kunnen echter op zichzelf niet voldoen aan haar aangeboren verlangen naar een echtgenoot, een thuis, een gezin en kinderen. Het is daarom natuurlijk dat zij, zodra zij de kans krijgt om haar primaire functies uit te oefenen, haar baan verlaat en zich uitsluitend wijdt aan haar huishoudelijke taken, tenzij zij daartoe gedwongen wordt door een noodzaak zoals de behoefte aan geld enzovoort.

But all these activities are mere off-shoots; they cannot in themselves, however, satisfy her innate urge for a husband, a home, a family and children. It is natural, therefore, that as soon as she gets a chance to perform her primary functions, she leaves off her job and devotes herself exclusively to her household duties compelled otherwise by an exigency such as the need for money etc.

"Dit betekent echter niet dat man en vrouw fundamenteel en onverzoenlijk van elkaar verschillen. Het impliceert ook niet dat alle leden van een geslacht alle potentie missen die nodig is voor de functies die de leden van het andere geslacht, louter door hun natuur, zijn toebedeeld om uit te voeren."

"This does not, however, mean that man and woman are fundamentally and irreconcilably different from each other. Nor does it imply that all the members of a sex lack all the potentialities necessary for the functions which the members of the opposite sex alone by nature are fit to perform.

"De twee geslachten zijn hierdoor als het ware vermengd in een mengelmoes. Als u een vrouw vindt die in staat is om te regeren, recht te spreken, zware lasten te dragen en in oorlogen te vechten... en als u een man tegenkomt die kan koken, huishoudelijke taken kan uitvoeren of zeer tere moederlijke gevoelens voor kinderen heeft, of die emotioneel zeer wispelturig is en wordt overvallen door wisselende stemmingen, dan moet u onthouden dat dit allemaal natuurlijk is; er is niets onnatuurlijks aan. Het is het logische gevolg van het feit dat elk geslacht in zichzelf de kiemen van beide geslachten draagt. Maar dit bewijst allerminst wat deze misleide westerlingen en de discordante oosterlingen u willen doen geloven. Het werkelijke probleem is eerder kortweg geformuleerd als: kunnen al deze extra functies die van een vrouw worden gevraagd, haar werkelijke en natuurlijke functie vervangen? Voelt zij in aanwezigheid van deze functies niet langer de behoefte aan een thuis, kinderen en een gezin? Bovenal, voelt zij niet langer de behoefte aan een mannelijke partner (of de bevrediging van haar seksuele instinct)? Nu we de realiteit van de verschillen tussen man en vrouw kennen, laten we terugkeren naar de punten die de basis vormen voor het onderscheid tussen de twee geslachten en hun functie in de Islam."

"The two sexes are thus found mixed up, as it were, in a medley. If you find a woman who is capable of ruling, dispensing justice, lifting heavy burdens and fighting in wars....and if you come across a man who can cook, do household chores or has got very tender motherly feelings for children or is very fickle emotionally and is visited by shifting moods, then you must remember that it is all natural; there is nothing unnatural about it. It is the logical result of the fact that each sex has in itself the germs of both sexes. But this does not at all prove what these misguided westerners and the discordant easterners would have u believe. The real problem stated briefly rather is: can all these extra-functions that a woman is called upon to perform substitute for her real and natural function? Does she in the presence of these no longer feel the desire for a home, children and a family? Above all, does, she no longer feel the need for a male partner (or the gratification of her sex instinct?" Now that we know the reality of differences between man and woman, let us return to the points that form the basis of differentiation between the two sexes and their function, in Islam.

Het grote onderscheidende kenmerk van de Islam is dat het een praktisch levenssysteem is en altijd bereid is om rekening te houden met de menselijke natuur, zonder ooit te proberen deze te tegenwerken of ervan af te laten wijken van haar natuurlijke verloop. Het roept de mens op om zijn ziel te zuiveren en laat hem opstijgen naar dergelijke hogere sferen van het zijn die het rijk van idealen en dromen benaderen, maar in het gehele proces van het verbeteren en opbouwen van de mens, streeft het er niet naar om de menselijke natuur te veranderen, noch gelooft het dat een dergelijke verandering in de menselijke natuur ooit mogelijk of nuttig is voor het welzijn van de mensheid, indien het al mogelijk zou zijn. Het gelooft eerder dat de nobelste prestaties van de mensheid diegene zijn die zij behaalt door en met de hulp van haar eigen fundamentele natuur, na de verfijning en de opstijging naar de nobelste sferen van vrijwillige deugd, nadat zij niet langer een loutere gevangene is van haar materiële behoeften.

The great distinctive mark of Islam is that it is a practical system of life and is ever ready to make due allowance for the human nature never seeking to oppose or make it deviate from its natural course. It calls upon men to purify their souls and makes them ascend to such higher planes of being as approximate the realm of ideals and dreams, but in the whole process of improving and edifying men, it does not seek to alter their natures, nor does it believe that such a change in human nature is ever possible or useful for the welfare or mankind, if ever possible. It rather believes that the noblest achievements of humanity are those that it achieves through and with the help of its own basic nature after its refinement and ascension to the noblest planes of voluntary virtue from being a mere captive of its material needs.

De houding die de Islam aanneemt tegenover het probleem van man en vrouw is eveneens zeer in lijn met de menselijke natuur. Zo beïnvloedt het de gelijkheid tussen hen waar daar een natuurlijke grondslag voor is: en maakt het onderscheid tussen hen waar een dergelijk onderscheid louter natuurlijk is.

The attitude adopted by Islam about the problem of man and woman too is quite in line with the human nature. Thus it effects equality between them where there is a natural ground for it: and differentiates between them where such a differentiation is but natural.

Laten we twee opmerkelijke situaties nemen waarin de Islam onderscheid maakt tussen de seksen:

Let us take two outstanding situations in which Islam differentiates between the sexes:

de verdeling van de erfenis en het hoofdschap van het gezin.

the distribution of inheritance and the headship of the family.

Over erfenis zegt de Islam: "Aan de man komt een deel toe dat gelijk is aan het deel van twee vrouwen," wat volkomen natuurlijk en gerechtvaardigd is, want het is immers alleen de man die de taak heeft om alle financiële verplichtingen op zich te nemen. De vrouw heeft geen dergelijke verplichting om geld uit te geven aan iemand anders dan haar eigen persoon en verzorging, behalve uiteraard wanneer zij het hoofd van haar gezin is, maar een dergelijke situatie komt in een islamitische samenleving zeer zelden voor; zolang een vrouw een relatie heeft, hoe ver weg ook, hoeft zij de ondersteuning van haar familie niet op zich te nemen. Kan een dergelijke regeling worden bestempeld als onrechtvaardigheid jegens de vrouw, zoals de aanhangers van het feminisme beweren? Als we deze ijdelheid en vooroordelen negeren, is het probleem simpelweg een kwestie van een eenvoudige berekening: in het algemeen krijgt de vrouw een derde van de geërfde eigendom om aan haar eigen persoon uit te geven, terwijl de man twee derde krijgt om in de eerste plaats zijn financiële verplichtingen na te komen, jegens zijn vrouw (dat is de vrouw), en ten tweede zijn familie en kinderen. Als we in termen van eenvoudige wiskunde spreken, naar wie gaat dan het grotere deel? Er zijn wellicht bepaalde mannen die gewend zijn al hun geld aan zichzelf uit te geven en niet geneigd zijn om te trouwen of een gezin te stichten, maar dergelijke gevallen zijn ongewoon. Normaal gesproken is het de man die de financiële lasten van zijn gezin draagt, inclusief een vrouw — zijn vrouw — niet als een gunst, maar als een morele verplichting. Als een vrouw eigen bezit heeft, kan haar echtgenoot dit niet zonder haar toestemming van haar afnemen; hij zou zelfs dan haar financiële last moeten dragen alsof zij niets in haar bezit heeft om zichzelf te onderhouden. En als hij haar deze toelage zou weigeren of als hij gierig zou zijn in verhouding tot zijn inkomen, kan zij een klacht tegen hem indienen bij de rechtbank en hem dwingen haar de levensonderhoudstoelage te geven of zich van hem los te maken. Er is op zichzelf geen rechtvaardiging om te zeggen dat een vrouw in de erfenis een kleiner deel ontvangt dan een man, aangezien het in het licht van zijn verplichtingen volkomen natuurlijk is dat een man het dubbele deel van een vrouw krijgt.

About inheritance Islam says: "To the male the equivalent of the portion of two females," which is quire natural and justified, fur it is man alone who is charged with shouldering all the financial obligations. The woman is under no such obligation as to spend money on anyone but her own person and toilet, except, of course, when she should head her family but such a situation is very rarely met with in an Islamic society, for so long as a woman has got a relation howsoever distant she need not take upon herself the support of her family. Can such an arrangement be termed as injustice towards woman as the votaries of feminism aver? Leaving aside these vain postulations and prejudiced claims, the problem is just one of a simple reckoning: on the whole woman gets one-third of the inherited property to spend it on her person, whereas man is given two-thirds of it to discharge his financial obligations in the first place, towards his wife (that is the woman), and secondly his family and children. As such, speaking in terms of simple mathematics to whom does the larger portion go? There may be certain men who are wont to spend all their money on themselves and are disinclined to marry or found a family, but such cases are uncommon. Normally it is the man who shoulders the financial burdens of his family including a woman-his wife-not as an act of grace but as a moral obligation. If a woman possesses a property of her own, her husband cannot take it away from her without her consent; he would even then have to bear her financial burden as if she had nothing in her possession to support herself with. And if he should refuse her this allowance or should he be miserly in proportion to his income she can lodge a complaint against him in the Court and force him to give her the sustenance allowance or get free from him. There is as such no justification to say that in inheritance woman receives a share less than that of man, as in view of his obligations it is but natural that a man should get double the share of a woman.

De Islam hanteert een vergelijkbare verhouding in de verdeling van een legaat. De wet die hier wordt gevolgd, is een van de meest rechtvaardige die de mensheid tot nu toe kent: "Voor ieder naar zijn behoefte," waarbij de standaard om de behoefte te bepalen de sociale lasten zijn die men moet dragen. Maar voor zover hun verdiensten betreft, is er geen verschil tussen man en vrouw; noch in hun loon voor arbeid, noch in de winst behaald in de handel, noch in de inkomsten uit landbouwgrond etc., want in deze zaken volgt de Islam een andere wet, de wet die man en vrouw op een volkomen gelijkwaardige voet behandelt met betrekking tot hun arbeid en de vergoeding daarvan. Geen onrecht mag aan een van hen worden gedaan. De algemeen heersende indruk onder de gewone massa van moslims, en doelbewust verspreid door de tegenstanders van de Islam, dat de vrouw in de ogen van de Islam de helft waard is van wat de man waard is, is onjuist, zoals we hierboven door een eenvoudige wiskundige berekening hebben aangetoond.

Islam maintains a similar proportion in the distribution of a bequest. The law followed here is one of the fairest ones yet known to mankind: "For every person according to his need," the standard to determine the need being the social burdens that one has to bear. But so far as their earnings are concerned, there is no difference between man and woman; n or in their wages for a work, nor in the profit gained in trade, nor in revenues from land etc., for, in these matters Islam follows another law, the law treating on a perfectly equal footing man and woman with regard to their labors and the wages thereof. No injustice is to be done to either of them. The impression generally current among the common masses of Muslims and purposely spread by the antagonists of Islam that in the eyes of Islam woman is worth half of what man is worth, is false as we have shown above by a simple mathematical calculation.

Dat het bewijs van twee vrouwen in de Islam gelijkstaat aan dat van één man, bewijst niet dat een vrouw niet beter is dan een halve man. Het is eerder een wijze stap om het authentieke karakter van juridisch bewijs in rechtbanken te waarborgen en te behouden door alle mogelijke middelen en tegen alle mogelijke verdraaiingen, ongeacht het feit of het bewijs voor of tegen de beschuldigde is. De vrouw is door haar aard zeer emotioneel, vatbaar en geneigd om af te wijken van de feitelijke omstandigheden van de zaak in kwestie. Daarom is het wijs om een andere vrouw bij haar te hebben, "zodat als de een dwaalt, de ander het zal herinneren", want het is heel goed mogelijk dat de beschuldigde, voor wie of tegen wie een vrouw als getuige verschijnt, een aantrekkelijke vrouw is, wat de getuige jaloers en vijandig tegenover haar kan maken en haar zo een onjuist getuigenis kan doen afleggen; evenzo kan het zijn dat de beschuldigde een jonge man is wiens verschijning de moeder in de getuige zo kan opwekken dat zij, al dan niet bewust, een vals getuigenis aflegt. Maar het komt zeer zelden voor dat twee vrouwen die tegelijkertijd voor de rechtbank verschijnen, slachtoffer worden van een dergelijke fout waarbij zij beiden valse getuigenissen afleggen. De kans in dergelijke situaties is eerder dat als een van hen wordt misleid of in verwarring is over de waarheid, haar metgezel haar kan corrigeren. Er moet hier echter aan worden toegevoegd dat het getuigenis van een enkele vrouw volkomen betrouwbaar is indien de betreffende getuige een specialist is in vrouwelijke ziekten en zij als getuige verschijnt in een zaak die hiermee te maken heeft.

That the evidence of two women is in Islam equivalent to that of one man also does not prove that woman is not better than a half man. It is rather a wise step to secure and preserve the genuine character of legal evidence in courts through all possible means and against all possible perversities irrespective of the fact whether the evidence is for or against the accused. The woman is by her very nature vehemently emotional, impressionable and liable to digress from the real facts of the case in hand. Therefore it is wise to have another woman along with her "so if the one erreth the other will remember," for it is quite possible that the accused, against or for whom a woman appears as a witness, may be an attractive woman which may make the witness jealous and hostile towards her and so give a wrong evidence; again maybe that the accused is a young man whose sight may so arouse the mother in the witness that knowingly or unknowingly she proffers evidence that is false. But it is very rare that two women appearing before the court at once should fall a prey to such an error, both of them offering false evidences. The chances in such situations are rather that if one of them is deceived or confused about truth, her companion may correct her. It must, however, be added here that a single woman's evidence is quite dependable if the witness concerned be a specialist in female diseases and she appears as a witness in a case concerning these.

Wat betreft het tweede probleem, het hoofdschap van het gezin: het is volkomen duidelijk dat dit een beheerder vereist om de zaken van het gezin te verzorgen en te beheren, wat een vereniging vertegenwoordigt van man, vrouw en kinderen met de bijbehorende verplichtingen die daaruit voortvloeien. Net als elke andere sociale organisatie, heeft ook het gezin behoefte aan een verantwoordelijk hoofd, in waarvan afwezigheid een staat van anarchie onvermijdelijk zal heersen, wat uiteindelijk kan leiden tot een algemeen gebrek voor allen. Er kunnen drie mogelijkheden zijn met betrekking tot het hoofdschap van het gezin: één, de man is het hoofd van het gezin; twee, de vrouw is het hoofd; en drie, zij zijn beiden tegelijkertijd de hoofden van het gezin.

Now as to the second problem, the headship of the family, it is quite clear that it requires a manager to look after and manage the affairs of the family, which represents an association of man, woman and children with the attendant obligations springing there from. Like every other social organization, the family too stands in need of a responsible head in the absence of whom a state of anarchy is bound to prevail, which may ultimately lead to a general privation of all. There may be three Possibilities as to the headship of the family: one, man is the head of the family; second, woman heads it; and third, both of them are at once the heads of the family.

We hoeven de derde en de laatste mogelijkheid niet in overweging te nemen, aangezien onze algemene ervaring voldoende is om aan te tonen dat de aanwezigheid van twee hoofden altijd tot nog meer problemen en anarchie leidt dan wanneer er helemaal geen hoofd is. De Heilige Qur'an zegt, verwijzend naar de schepping van de aarde en de hemelen: “Als er daarin goden naast Allah waren geweest, dan zouden beiden (de hemelen en de aarde) in wanorde zijn geraakt;” “En er is geen god met Hem; anders zou elke god zeker datgene hebben gesteund wat Hij heeft geschapen, en zouden sommigen zeker anderen overwinnen” (xxi: 22). Als dit het geval is met deze denkbeeldige goden, hoe zit het dan met menselijke wezens die zo agressief en onrechtvaardig zijn?

We need not take into account the third and the last possibility as our common experience is enough to show that the presence of two heads always leads to even more trouble and anarchy than when there is no head at all. The Holy Qur'an referring to the creation of the earth and heavens says: “If there were therein gods besides Allah, then verily both (the heavens and the earth) had been disordered ; “Nor is there any god along with Him; else would each god have assuredly championed that which He created, and some of them would assuredly overcome others" (xxi: 22). If such is the case with these imaginary gods, then what about human beings who are so aggressive and unjust?

De psychologische wetenschap getuigt ervan dat kinderen die zijn opgevoed met ruziënde ouders, die strijden om het hoofd van het gezin, emotioneel uit balans blijken te zijn, naast het feit dat zij slachtoffer zijn van vele psychologische complexen en stoornissen.

The science of psychology bears witness that the children brought up under quarrelsome parents wrangling over the headship of the family are found to be unbalanced emotionally besides being victims to so many psychological complexes and disorders.

Er blijven dus slechts twee mogelijkheden over. Voordat we deze overwegen, willen we de vraag stellen: welk van de twee geslachten is beter uitgerust om de verantwoordelijkheden van het hoofdschap van het gezin te dragen? Is degene die is uitgerust met rationele kwaliteiten beter in staat om het gezin te leiden, of degene wiens bestaan wordt gekenmerkt door emoties? Het probleem wordt opgelost op het moment dat we beseffen dat het de man is, die is uitgerust met rationele kwaliteiten en een sterk fysiek lichaam, die meer recht heeft op het hoofdschap dan de vrouw, die door haar aard emotioneel is, vatbaar voor externe invloeden en daardoor even slecht uitgerust is voor de strijd van het leven als voor het hoofdschap van het gezin. Zelf respecteert de vrouw zelfs geen man die een zwakkeling is en gemakkelijk door haar overwonnen kan worden. Ze veracht hem; noch kan ze zichzelf ooit vinden om hem te vertrouwen. Dit gedrag van de vrouw kan een overblijfsel zijn van de ingesteldheid die zij gedurende eeuwen heeft opgenomen en door de training die zij in het verleden heeft ontvangen. Het feit is echter onmiskenbaar dat zij zich nog steeds sterk aangetrokken voelt tot een fysiek goed gebouwde man, zoals blijkt uit de casus van de Amerikaanse vrouw. Hoewel zij een gelijkwaardige positie met de man heeft bereikt en wordt erkend als een vrij onafhankelijk wezen, geniet zij ervan zichzelf aan de man te onderwerpen, maakt zij liefde met hem en probeert zij hem te veroveren. Zij wordt bewogen door zijn sterke, goed gebouwde lichaam, zijn brede borst, en wanneer zij tevreden is over zijn kracht in vergelijking met haar eigen fysieke zwakte, draagt zij haar persoon aan hem over.

There are thus only two possibilities left. Before considering these we would like to ask the question: which of the two sexes is better equipped to shoulder the responsibilities of headship of the family? Is the one equipped with rational qualities in a better position to head the family or that whose existence is characterized by emotions? The problem is resolved the moment we realize that it is the man, equipped as he is with rational qualities and a strong physical body, who is more entitled to head than woman who is by her very nature emotional, susceptible to external influences and thus ill equipped for the struggle of life as well as the headship of the family. Even woman herself does not respect a man who is a weakling and can easily be conquered by her. She despises him; nor can ever bring herself to trust him. This behavior of woman may be the vestigial remnant of the attitude of mind she imbibed over the centuries and through the training she received in the past. The fact is, however undeniable that she is still strongly drawn to a physically well-built man, as is shown by the case of the American woman. Though she has achieved an equal footing with man and has come to be recognized as a quite independent being, she enjoys subjecting herself to man, makes love to him and tries to win him over. She is moved by his strong well-built body, broad chest and when satisfied of his strength as against her own physical weakness she surrenders her person to him.

Een vrouw kan slechts leiderschap in het gezinsleven zoeken zolang zij geen kinderen heeft en niet de zorg draagt om hen op te voeden en te trainen. Na het krijgen van kinderen kan zij het zich nauwelijks veroorloven om extra verantwoordelijkheden op zich te nemen, aangezien haar functies als moeder al een veel te grote last voor haar vormen.

Woman may seek leadership in family life only so long as she has no children and has no worry to educate and train them. After having children she can ill afford to shoulder extra responsibilities, for her functions as a mother are already far too great a burden upon her.

Dit betekent echter niet dat de man een dictator moet zijn over de vrouw of in zijn huis, want het leiderschap brengt verplichtingen en plichten met zich mee die alleen kunnen worden vervuld door wederzijdse overleg en samenwerking. Succes in management betekent een wederkerigheid van begrip en voortdurende sympathie. De Islam houdt erop vast dat liefde, wederzijds begrip en voortdurende sympathie, in plaats van conflict en competitie, de basis van het gezinsleven moeten vormen. De Heilige Qur'an zegt: "Leef met hen op een goede wijze" (iv: 19), en de Heilige Profeet ﷺ zei: “De beste onder jullie is hij die het beste is voor zijn vrouw" (Tirmizi).

This does not, however, mean that man should be a dictator over woman or in his house, for the leadership entails obligations and duties which can be discharged only through mutual consultation and co-operation. Success in management means a reciprocity of understanding and perpetual sympathy. Islam insists that love and mutual understanding and perpetual sympathy rather than conflict and competition should form the basis of family life. Says the Holy Qur'an: "Consort with them in kindness" (iv: 19), and the Holy Prophet said: “Best amongst you is he who is good to his wife" (Tirmizi).

De maatstaf die de Heilige Profeet ﷺ heeft vastgesteld om een man te beoordelen, is zijn gedrag tegenover zijn vrouw. En het is een zeer deugdzame standaard, want geen enkele man kan zijn vrouw slecht behandelen, tenzij hij geestelijk ziek is en absoluut de deugd is verloren of tenminste gedeeltelijk beperkt is.

The gauge thus laid down by the Holy Prophet to judge a man is his behavior towards his wife. And a very sound standard it is, for no man can ill treat his wife unless he is spiritually diseased and absolutely lost to virtue or at least partially handicapped.

Maar het is de "officiële" relatie binnen een gezin die aanleiding heeft gegeven tot vele twijfels die om een uitleg vragen. Sommige van deze twijfels ontstaan uit de verplichtingen van de vrouw jegens de man en sommige concentreren zich rond de problemen van echtscheiding en polygamie.

But it is the "official" relationship within a family that has occasioned many a doubt that call for an explanation. Some of these doubts arise out of woman's obligations towards man and some centre around the problems of divorce and polygamy.

Laten we hier opmerken dat het huwelijk in de eerste plaats een persoonlijke relatie is en, net als elke andere relatie tussen twee personen, in de eerste plaats afhankelijk is van de persoonlijke, psychologische, rationele en fysieke harmonie tussen de betrokken personen. De wet kan deze zaken nauwelijks door middel van een bevel waarborgen. Daarom is het, indien een echtpaar in perfecte vrede en harmonie leeft, niet noodzakelijkerwijs te wijten aan hun nauwgezette naleving van alle regels van het huwelijksleven. Want het komt vele malen voor dat de consummatie van de liefde tussen man en vrouw volgt op hun bittere ruzies. Op dezelfde wijze kan een staat van onenigheid en conflict in het huwelijk van een echtpaar niet noodzakelijkerwijs te wijten zijn aan een fout aan de zijde van de echtgenoot of een grove ongehoorzaamheid van de echtgenote. Het is heel goed mogelijk dat beiden uitzonderlijk nobel zijn als mens, maar dat hun temperament toch verschilt en zij daarom klagen over de onmogelijkheid om tot overeenstemming te komen, terwijl zij desondanks niet in staat zijn om een compromis met elkaar te sluiten.

Let us remark here that marriage is primarily a personal relationship and, like every other relationship between two persons, depends, in the first place, on the personal, psychological, rational and physical harmony between the persons concerned. The law can hardly secure any of these by an order. Therefore if a married couple lives in perfect peace and harmony it may not necessarily be due to their meticulous observance of all the rules of matrimonial life. For, many a time it happens that consummation of love between man and wife followed their bitter bickering. Similarly, if a state of discord and conflict is witnessed in the married life of a couple it may not be due to some mistake on the part of the husband or a gross disobedience of the wife. It is just possible that both of them may be exceptionally noble as human beings, but still their temperament may differ and so they may lament the impossibility of coming to terms between themselves but still they may not be able to effect a compromise with each other.

Ondanks dit alles moet het algemeen recht echter rekening houden met het huwelijk en regels voor het huwelijksleven formuleren, want geen enkel levenssysteem kan aanspraak maken op volledigheid als het geen wetgeving biedt die dit delicate aspect van het menselijk leven reguleert. Een wet die de algemene en onschendbare grenzen vaststelt, moet er tenminste zijn, waarbij de man en de vrouw de details daarvan binnen de voorgeschreven grenzen uitwerken.

Despite all this the common law must, however, take note and frame rules for married life, for no system of life can claim comprehension if it does not provide for a law governing this delicate aspect of man's life. A law setting the general and inviolable, limits at least must be there, with the man and woman to work out the details of it in the prescribed limits.

Als er liefde en vrede tussen een echtpaar is, zullen zij van nature niet naar de rechter stappen, aangezien een succesvol huwelijk zelden behoefte heeft aan juridische bescherming of een vonnis. Maar wanneer er een conflict tussen hen ontstaat, zoeken zij de hulp van de wet in de hoop dat dit er een einde aan zal maken.

If there is love and peace between a couple, quite naturally they would not go to law as successful marriage seldom stands in need of the legal protection or verdict. But when there arises a conflict between them, they seek the aid of law in the hope that it would put an end to it.

Van de wet wordt verwacht dat deze rechtvaardig is, dat zij geen van de partijen bevoordeelt ten nadele van de andere, en dat zij zoveel mogelijk de breedst mogelijke reeks gevallen dekt. Op dit punt moet ik echter herhalen dat geen enkele wet mogelijk alle verschillende gevallen of situaties die in het menselijk leven opdoemen kan dekken, noch wordt de rigide, letterlijke toepassing ervan op alle gevallen als rechtvaardig of als een gezonde leer beschouwd.

Of law it is expected that it should be just, should not favor one of the parties to the detriment of the other, and should as far as possible cover the widest possible range of cases. At this place I must, however, repeat that no law can possibly cover all the different cases or situations cropping up in human life, nor is its rigid, literal application to all the cases considered just or a sound precept.

Laten we een blik werpen op de islamitische wetgeving met betrekking tot de verplichtingen van de echtgenote in wiens naam al dit rumoer wordt veroorzaakt. Met betrekking tot haar verplichtingen zoals voorgeschreven in de islamitische wet, kunnen de volgende drie punten worden overwogen:

Let us cast a glance over the Islamic law with regard to the obligations of the wife in whose name all this hue and cry is being raised. With regard to her obligations prescribed in Islamic law, the following three points may be considered:

(1) Vormen deze verplichtingen een onrecht tegenover de vrouw?

(1) Do these obligations constitute an injustice towards woman?

(2) Zijn zij eenzijdig en brengen zij geen rechten met zich mee? en (3) Zijn deze verplichtingen eeuwigdurend, zoals dat een vrouw zich er nooit aan kan onttrekken?

(2) Are they unilateral and carry no rights with them? and (3) Are these obligations perpetual, such as woman can never free herself from?

Een vrouw heeft drie belangrijkste plichten jegens haar echtgenoot: (1) zij moet hem gehoorzamen wanneer hij wil dat zij met hem naar bed gaat; (2) zij mag niemand toelaten het bed van haar echtgenoot te onteren wiens aanwezigheid hij verafschuwt, en (3)

Woman has three most important obligations towards her husband: (1) she should obey him whenever he should want her to go to bed with him; (2) should not allow anyone to defile the bed of her husband whose presence is resented by him, and (3)

men moet hem trouw zijn in zijn afwezigheid.

should be faithful to him in his absence.

Wat het eerste hiervan betreft, is een kleine uitleg noodzakelijk om het goed te kunnen waarderen. De wijsheid ervan is duidelijk. De fysieke constitutie van de mens is zodanig dat deze hem aanzet tot seksuele bevrediging, vaker om zichzelf te verlossen van de onderdrukking ervan en zodat hij zijn plichten in het praktische leven soepeler en efficiënter kan uitvoeren. Met name in zijn jeugd wordt hij veel sterker gedomineerd door het seksinstinct en voelt hij de behoefte om dit scherper te bevredigen dan een vrouw dat doet, hoewel zij seksueel gezien veel diepgaander is dan hij en fysiek en psychologisch intenser geneigd is tot het, maar haar neiging hoeft zich niet enkel in fysieke zin te uiten.

As to the first of these, a little explanation is, necessary to appreciate it properly. Its wisdom is obvious. Man's physical constitution is such as impels him to sexual gratification more often so as to relieve himself of its oppression and so that he may be able to perform his duties in practical life more smoothly and efficiently. He is in his youth in particular far more dominated by the sex instinct and feels the need to gratify it more acutely than a woman does, although sexually she is far more profound than he and is physically and psychologically more intensely inclined to it, but her inclination may not express itself in the physical sense alone.

Het huwelijk is een middel om deze natuurlijke drang van de mens te bevredigen, evenals om te voldoen aan de eisen van zijn spirituele, psychologische, sociale en economische leven. Nu is de vraag: wat moet een echtgenoot doen als hij bij het naderen van zijn vrouw koelbloedig wordt afgewezen? Moet hij proberen ongeoorloofde relaties met andere vrouwen aan te gaan? Geen enkele samenleving kan een dergelijk pad goedkeuren, noch kan de vrouw zelf ermee instemmen dat haar echtgenoot fysiek of psychologisch door een andere vrouw wordt aangetrokken, want ongeacht de levensomstandigheden zou dat te veel voor haar zijn.

Marriage is a means to gratify this natural urge of man as well as meet the demands of his spiritual, psychological, social and economical life. Now the question is: What should a husband do if on approaching his wife he is coolly brushed off by her? Should he seek to establish illicit relations with other women? No society can approve of such a course, nor can the wife herself agree that her husband should be physically or psychologically attracted by another, woman as no matter what the conditions of life be that would be too much for her.

Wat betreft de reden voor de weigering van een echtgenote om naar het bed van haar echtgenoot te komen wanneer hij haar uitnodigt, kunnen er opnieuw drie oorzaken zijn:

As to the cause of the refusal of a wife to go to bed with her husband on his inviting her, there may again be three causes:

(1) zij haat hem, en voelt zich daarom niet geneigd tot seksuele relaties met hem; (2) zij houdt van haar echtgenoot maar haat de seksuele handeling en weigert hem daarom — een abnormale staat die desondanks wijdverspreid is in het dagelijks leven; en (3) zij is een liefdevolle echtgenote, haat de seksuele handeling niet, maar is op dat specifieke moment toevallig niet geneigd daartoe.

(1) she hates him, and so feels disinclined to have sex relations with him; (2) she loves her husband but hates the sexual act and hence refuses him-an abnormal state which nonetheless enjoys wide currency in practical life; and (3) she is a loving wife, does not hate the sexual act but at that particular moment happens to be disinclined to it.

De eerste van deze oorzaken voorspelt een blijvende toestand en kan daarom niet beperkt worden tot een specifieke handeling of een bepaalde periode. In een dergelijke situatie kan de huwelijksband niet lang voortbestaan. Het beste wat men in zo'n geval kan doen, is de man en de vrouw van elkaar laten scheiden. De vrouw geniet in zekere zin meer faciliteiten in dit opzicht dan een man, zoals we spoedig zullen zien.

The first of these causes forebodes a permanent condition and may thus be not confined to a particular act or period of time. In such a situation marital bond cannot survive for long. The best thing to do in such a case would be to let the man and the wife separate from each other. The woman in a sense enjoys more facilities in this respect than a man does, as we shall shortly see.

Ook in het tweede geval kan de toestand van de echtgenote een stempel van blijvende aard dragen.

In the second instance too the condition of the wife may bear a stamp of permanency.

De oorsprong ervan ligt niet enkel in het seksuele verlangen van de echtgenoot. Het moet op bevredigende wijze worden opgelost en een volledige harmonie tussen de echtgenoot en de echtgenote moet worden hersteld. Ofwel de echtgenoot moet zichzelf beheersen indien zijn echtgenote hem weigert, ofwel de echtgenote moet gehoor geven aan de wens van haar echtgenoot als een werkelijk liefdevolle echtgenote, aangezien zij niet van hem gescheiden wil worden. Indien dit niet lukt, kunnen zij op een zeer zachte wijze van elkaar gescheiden worden. Maar — zolang zij samenleven als man en vrouw, moet de echtgenote volgens de islamitische wet gehoor geven aan de wens van haar echtgenoot in seksuele zaken, aangezien dit natuurlijk is. Dit impliceert niet noodzakelijkerwijs een willekeurige autoriteit of dwang. Het is bedoeld om te voorkomen dat de echtgenoot wordt gedreven tot het volgen van een pad van morele perversie of het aangaan van een ander huwelijkscontract, wat voor de echtgenote des te pijnlijker is. De wet staat echter niet voortdurende voortzetting toe van dergelijke gespannen relaties waarbij de echtgenote afkeer van haar echtgenoot voelt en haar liefde voor hem verandert in een actieve afkeer vanwege zijn aandringen om zijn zin te krijgen in seksuele zaken. In dat geval kunnen zij ook beter van elkaar gescheiden worden.

Its origin lies not in the sexual craving of the husband alone. It must be remedied satisfactorily and a complete harmony between the husband and the wife must be restored. Either the husband should check himself if his wife refuses him or the wife must Comply with the wish of her husband like a truly loving wife as she would not like to get separated from him. Failing this they may be separated from each other in a very gentle manner. But-so long as they live together as husband and wife, the wife must, according to the Islamic law, comply with the wish of her husband in sexual matters, as it is but natural. It dot's not necessarily imply an arbitrary authority or compulsion. It is meant to prevent the husband from being driven to pursue a course of moral perversion or entering into another marriage contract, a thing all the more painful to the wife. The law does not, however, insist on the continuance of such strained relations as make the wife feel repulsion from her husband and her love for him changes into a Positive dislike due to his insistence on having his way in sexual matters. They may in this case too better separate from each other.

De derde situatie is een tijdelijke toestand en kan gemakkelijk worden verholpen. Een dergelijke afkeer van de seksuele handeling kan het gevolg zijn van fysieke uitputting, vermoeidheid of bezigheden, aangezien haar psycho-fysieke gesteldheid heel goed in staat is om deze in de loop van de tijd te overwinnen. Deze vorm van apathie bij de vrouw kan worden tegengegaan door haar geschenken aan te bieden en een vernuftig liefdesvoorspel voor de daadwerkelijke gemeenschap, om het zo te transformeren tot een hogere spirituele vereniging in plaats van een louter dierlijke en fysieke relatie waar het anders in zou kunnen vervallen. Dit liefdesvoorspel kan ook helpen bij het wegnemen van de onderliggende oorzaak van de afkeer.

The third situation is a temporary condition and it may easily be remedied. Such an aversion to the Sexual act may be the result of physical exhaustion, weariness or occupation as her psycho-physical disposition is quite capable of overcoming these in due course of time. This form of apathy in woman may be encountered by offering gifts to her and an ingenious love-play before the actual inter-course so as to transform it into a higher spiritual union rather than a purely animal and physical relationship that it might otherwise degenerate into. This love-play may also be helpful in removing the basic cause of aversion.

Als aan de andere kant een vrouw verlangen heeft naar seksuele gemeenschap, maar de echtgenoot om de een of andere reden niet geneigd is — een zeldzaam fenomeen bij mannen, althans in hun jeugd — dan is de vrouw niet zonder middelen om haar echtgenoot te bewegen de seksuele relatie met haar te hervatten. De wet die de vrouw juist de verplichting oplegt om in te stemmen met de wens van haar echtgenoot, zorgt er ook voor dat ook haar wensen vervuld dienen te worden. Het schrijft voor dat de echtgenoot ook zijn echtelijke plichten moet vervullen indien en wanneer zijn vrouw dat wenst. Indien de echtgenoot niet in staat is haar te bevredigen, kan hun huwelijk ontbonden worden. Zo zien we dat in de islamitische wetgeving beide partijen zowel hun plichten als hun rechten hebben gekregen. Er is als zodanig geen sprake van dwang of minachting van de vrouw die hierin besloten ligt.

If, on the other band, a wife desires sexual intercourse but the husband is for some reason disinclined to it-a rare phenomenon among men in their youth at least-the wife is not without means to induce her husband to resume sex-relationship with her. The very law that lays the wife under an obligation to comply with the wish of her husband also sees to it that she too should get her wishes met with. It prescribes that the husband must also fulfill his marital duties if and when his wife should so desire. If the husband is unable to satisfy her, their marriage may dissolve. Thus we see that in the Islamic law both parties have got their duties as well as their rights. There is as such no compulsion or disregard of the wife implied in it.

De tweede verplichting van de vrouw jegens haar echtgenoot, namelijk dat zij niemand mag toelaten die door haar echtgenoot wordt afgekeurd om zijn bed te betreden, impliceert dat zij niemand zijn huis mag laten binnentreden die hij niet in zijn huis zou willen hebben. (Dit verwijst echter op geen enkele wijze naar overspel, aangezien dit bij wet verboden is en vermeden moet worden, zelfs als de echtgenoot er toevallig de voorkeur aan zou geven). De wijsheid van dit gebod is duidelijk uit het feit dat een groot aantal geschillen tussen echtparen wordt veroorzaakt door de tussenkomst van een derde persoon die valse geruchten en laster verspreidt en zo olie op het vuur gooit van hun gezinsruzies. Wat als de echtgenoot, om een dergelijke ontwikkeling te voorkomen, van zijn vrouw zou eisen dat zij een bepaald persoon niet in zijn huis toelaat, maar zij negeert dit? Het resultaat zal de aanwezigheid zijn van een constante bron van kwaad, waardoor verzoening tussen hen onmogelijk wordt gemaakt. Zo dient deze verplichting van de vrouw ook het welzijn van het gezinsleven, inclusief de kinderen, die een aangename sfeer van liefde en sympathie nodig hebben voor hun goede en normale groei.

The second obligation of the wife towards her husband that she should not allow anyone such as is disliked by her husband to tread his bed, implies that she should not let anyone enter his house whom he would not like to enter into. (This does not, however, in any way refer to adultery as it is forbidden by law and will have to be eschewed even if the husband should happen to favor it). The wisdom of this commandment is manifest from the fact that a great many disputes between the married couples are caused by the intervention of a third person who spreads false reports, slanders and thus adds fuel-to their family quarrels. What if in order to prevent such a development the husband were to demand of his wife not to allow a certain person into his house but she disregards it? The result will be the presence of a constant source of mischief rendering the patch-up between them impossible. Thus this obligation of the wife also purports to the good of family life including the children who require a congenial atmosphere of love and sympathy for their proper and normal growth.

Er kan worden gevraagd: waarom heeft de wet dan niet ook bepaald dat de echtgenoot eveneens verplicht is om niemand zijn huis binnen te laten als zijn vrouw dat niet goedvindt? In het normale leven, wanneer man en vrouw in vrede en liefde samenleven en voldoende beschaafd zijn, zal een dergelijke vraag helemaal niet kunnen opkomen, aangezien zij geen moeite zullen hebben om onderling tot een verstandhouding te komen over al dergelijke punten. Maar stel dat er onenigheid binnensluipt die hun relatie verslechtert en het voor hen onmogelijk maakt om onderling een overeenkomst te bereiken, dan zouden zij naar de rechtbank moeten stappen voor een verzoening van hun verschillen. Nu, als de vrouw het recht zou hebben om iemand de toegang tot het huis van haar echtgenoot te ontzeggen, zou dit de zaak kunnen verergeren, want wij kunnen op dit punt erop wijzen dat de indrukken van de vrouw in de meeste gevallen onlogisch zijn, omdat ze puur de reflectie zijn van haar eigen bijzondere persoonlijkheid in plaats van het resultaat van enige voorzichtigheid. Deze kunnen voortgekomen zijn uit haar moeizame relaties met de schoonfamilie, de moeder of de zus etc. van haar echtgenoot. Het zou daarom geen verstandige stap zijn om de echtgenoot de plicht op te leggen om in een dergelijke omstandigheid zijn vrouw te gehoorzamen; het zou eerder een daad van sentimentele tederheid zijn die spoedig kan veranderen of in de werkelijkheid volledig ongegrond kan zijn.

It may be asked: why then did the law not also provide that the husband too should be under an obligation not to allow anyone into his house if his wife should happen to disapprove of it? In normal life when husband and wife are living in peace and love and are civilized enough no such question may arise at all, as they may feel no difficulty in reaching an understanding between themselves on all such points. But supposing that discord does creep in straitening their relations and making it impossible for them to reach an agreement between themselves, they would have to go to court for a rapprochement of their differences. Now if the wife should enjoy the right to debar anyone from the house of her husband, it may make the matter worse, for we may at this place point out that the impressions of the woman are in most of the cases illogical as they are purely the reflection of her own peculiar personality rather than the outcome of any prudence. They may have sprung up from her constrained relations with the in-laws, the mother or the sister etc. of her husband. Therefore to make it incumbent upon the husband to obey his wife in such a circumstance would not be a judicious step; it would rather be an act of mawkish tenderness that may soon suffer a change or be completely unfounded in reality.

Hiermee bedoel ik niet te zeggen dat de echtgenoot altijd gelijk heeft in alles wat hij doet.

By this I do not mean to say that the husband is always in the right in all that he does.

Het is mogelijk dat zijn gedrag onder bepaalde omstandigheden kinderachtig en onbetrouwbaar kan zijn.

It is just possible that his behavior may under certain circumstances be puerile and shifty.

Ik bedoel ook niet dat de vrouw alleen altijd ongelijk heeft. Zij kan volkomen gerechtvaardigd zijn in het haten van haar echtgenoot, wiens aard, het is mogelijk, de werkelijke oorzaak kan zijn van hun belemmerde relatie. Maar aangezien de wet is vormgegeven voor het normale menselijke leven, waarin is gebleken dat de man rationeler handelt dan een normale vrouw, verleent het de man een zekere mate van belang boven de vrouw. De vrouw is echter vrij om een scheiding van haar echtgenoot te bewerkstelligen als zij ervan overtuigd is dat zij het niet langer met hem kan uithouden.

Nor do I mean that the wife alone is always in the wrong. She may be quite justified in hating her husband whose nature, it is just possible, may be the real cause of their constrained relations. But as the law is framed for the normal human life where man has been found to act more rationally than a normal woman does, it gives a degree of importance to man over woman. The wife is, however, free to secure a separation from her husband if she is convinced that she can no longer grin and bear with him.

De derde verplichting van de vrouw — het bewaken van het bezit en de eer van haar echtgenoot in zijn afwezigheid — is niets anders dan een natuurlijk en logisch gevolg van het huwelijk, waar niemand aan durft te twijfelen. Het is echter geen eenzijdige verplichting, maar eerder een wederzijdse:

The third obligation of the woman-the guarding of her husband's property and honor in his absence-is but a natural and logical sequence of marriage such as none may dare call in question. It is, however, not a unilateral obligation but rather a bilateral one:

Zowel de echtgenoot als de echtgenote moeten trouw blijven aan elkaar.

both husband and wife must remain faithful to each other.

Laten we nu de zaak van een vrouw en haar echtgenoot behandelen, van wie een van beiden opstandig wordt. Het feit dat de man verantwoordelijk en de onderhouder van de vrouw is, vereist dat hij het recht heeft om zijn ongehoorzame vrouw te vermanen, zoals het volgende vers duidelijk laat zien: “Wat betreft degenen (vrouwen) van wie jullie rebellie vrezen, verman hen, laat hen in bedden apart en slaan hen. Als zij jullie gehoorzamen, zoek dan geen weg tegen hen” (4:34).

Let us now take up the Case of a wire and her husband one or the other of whom turns rebellious. The fact that man is in charge and the maintainer of the woman necessitates that he should have the right to admonish his disobedient Wife as the following verse clearly shows: “As for those (women) from whom ye fear rebellion, admonish them and banish them to beds apart, scourge them. Then if they obey you, seek not a way against them” (iv: 34).

De lezer moet er rekening mee houden hoe dit vers geleidelijk voortschrijdt met de beschrijving van de middelen om iemands vrouw te corrigeren, eindigend met de berisping. Wij erkennen dat dit privilege door sommige mannen misbruikt kan worden, maar dat kan bij elk ander recht ook. Het enige medicijn voor een dergelijke situatie ligt in de spirituele en morele verheffing van de mensen, waarvan de belangrijkheid de Islam nooit uit het oog is verloren. Maar de wet die in het bovenstaande vers is vastgelegd, beoogt het gezinsleven te behouden en het te beschermen tegen ontbinding. De wet om werkelijk nuttig of effectief te zijn, vereist een macht om om te gaan met degenen die deze overtreden, want anders is het niets meer dan een leeg woord; het verliest al zijn nut.

The reader must take note of the fact how this verse gradually proceeds with the description of the means of correcting one’s wife ending with the chastisement. We admit that this privilege may be abused by some men but so can every other right. The only remedy for such a situation lies in the spiritual and moral elevation of the people the importance of which Islam has never lost sight of. But the law laid down in the above verse seeks to preserve family life and safeguard it against disintegration. The law to be really useful or effective requires a power to deal with those who break it, for otherwise it is no more than an empty word; it loses all its usefulness.

Het huwelijk is een instituut dat gericht is op het algemeen welzijn van het echtpaar. Het is bedoeld om het grootste mogelijke goed te realiseren voor alle betrokkenen, door middel van de liefde en harmonie die in het huis heerst zonder enige inmenging van de wet. Maar in het geval dat een echtpaar in onenigheid met elkaar leeft, kan het daaruit voortvloeiende nadelige effect niet beperkt blijven tot enkel hun personen; het kan ook een nadelige invloed hebben op de kinderen, de volgende generatie.

Marriage is an institution that aims at the common good of the married couple. It is supposed to realize the greatest possible good for all those concerned with the love and harmony that prevails at home without any intrusion from law. But in the event of a married couple being at variance with each other the consequent ill-effect may not remain confined to their persons alone; it may also adversely affect the children, the next generation.

Als de vrouw nu de oorzaak is van deze problemen, van wie moeten we dan verwachten dat hij haar corrigeert?

Now if the wife is the cause of this trouble, whom should we expect to correct her?

De rechtbank? Nou, de rechtbank kan niet anders dan de kloof tussen echtgenoot en echtgenote vergroten door zich te bemoeien met hun privézaken. Hun verschillen kunnen triviaal en tijdelijk zijn, maar de inmenging van de rechtbank kan de situatie verergeren door deze publiekelijk te maken. De trots van de partijen kan hen ervan weerhouden om de zaken bij te leggen. Daarom is het alleen maar redelijk dat de rechtbank zich niet bezighoudt met de onbenulligheden van het huwelijksleven. Zij mag pas ingrijpen in belangrijke zaken wanneer alle andere middelen om een verzoening te bereiken hebben gefaald.

The court? Well, the court cannot but widen the gulf between husband and wife by interfering with their private affairs. Their differences may be trivial and temporary but the interference of the court may by airing them aggravate the situation. The pride of the parties may not allow them to patch up. Therefore it is only reasonable that the court should not busy itself with the trifles of conjugal life. It may step in the important matters only when all the-other means to achieve a rapprochement have failed.

Geen verstandig mens kan er ooit aan denken om al zijn kleine grieven, waar hij bijna elke minuut van zijn aardse bestaan dagelijks onder lijdt, voor de rechter te brengen. Het zou vereisen dat er in bijna elk huis rechtbanken worden opgericht om dergelijke grieven dag en nacht af te handelen.

No sensible man can ever think of taking to court all his petty grievances that he daily suffers from almost every minute of his earthly existence. It would require setting up courts in almost every home to dispense with such grievances day and night.

Het toont aan dat er noodzakelijkerwijs een lokale autoriteit moet zijn om zaken aan te pakken die vermaning vereisen. Het is juist deze lokale autoriteit die door de man wordt uitgeoefend, aangezien hij het werkelijke en uiteindelijke hoofd van zijn gezin is. In het bovenstaande vers wordt hem geboden zijn vrouw te vermanen zonder haar zelfrespect te kwetsen. Als zij stopt, is het kwaad hersteld. Maar als zij volhardt in het verkeerde pad, dient hij haar naar een apart bed te verbannen — een straf die iets strenger is dan de eerste. Het illustreert ook hoe diep de ogen van de Islam doordringen in de psychologie van de vrouw, die, trots op haar schoonheid en persoonlijke charme, soms de rol van een coquette speelt, tot het punt waarop het feitelijk onbeschaamdheid wordt. In dat geval betekent haar scheiding naar een apart bed dat de echtgenoot ongevoelig is voor haar schoonheid, charme en coquetterie. Dit kan haar opgezwollen trots enigszins doen afnemen en haar zo weer bij haar zinnen brengen. Maar als al deze middelen van correctie er niet in slagen haar te doen veranderen, is de implicatie dat haar onbeschaamdheid te ver is gegaan om door iets anders dan een zeer strenge straf te worden hersteld. Pas dan is het de echtgenoot toegestaan haar te slaan als laatste redmiddel in zijn poging haar gedrag te corrigeren, zonder de bedoeling haar te kwelling. Dit is de reden waarom de Islamitische wet heeft vastgesteld dat de straf een milde strengheid moet bezitten.

It shows that there must of necessity be some local authority to deal with such cases as require admonition. It is this very local authority that is exercised by man as he is the real and ultimate head of his family. He is in the above verse enjoined upon to admonish his wife without injuring her self-respect. If she desists, the evil is mended. But if she persists in the wrong course he should banish her to a bed apart-a chastisement that is a bit severer than the first one. It also illustrates how penetrating an eye Islam has into the psychology of woman who being proud of her beauty and personal charm at times plays a coquette so much so that virtually it becomes an impudence. As such her separation to a bed apart means that the husband is impervious to her beauty, charm and coquetry. This may deflate a little her swollen pride and thus bring her back to her senses. But if all these means of correction fail to bring her round, the implication is that her impudence has advanced too far to be mended by anything save a very severe chastisement. Then it is that the husband is permitted to beat her as a last resort in his attempt to correct her conduct without intending to torment her. This is why the Islamic Jaw has laid it down that the chastisement should be of a mild severity.

Zorgt een dergelijke ruwe behandeling van de vrouw voor haar degradatie en tast het haar zelfrespect aan? Dat is niet het geval. Ten eerste moeten we ons ervan herinneren dat het slechts een voorzorgsmaatregel is, waartoe wordt gegrepen wanneer alle andere verzoenende maatregelen falen. Ten tweede moeten we ook in gedachten houden dat in bepaalde gevallen van psychologische afwijkingen tucht de enige effectieve remedie is. De psychologische wetenschap vertelt ons dat in normale gevallen de bovengenoemde verzoenende maatregelen, namelijk het vermanen en het gescheiden houden van hun bedden enz., vrij effectief zijn, maar in acute gevallen, zoals masochisme, falen zij; de enige remedie in dergelijke gevallen is de fysieke tucht van de betrokken personen. Vrouwen zijn over het algemeen vaker het slachtoffer van deze psychologische kwaal dan mannen. Zij putten plezier uit vernedering en lijden. (Mannen zijn daarentegen gewoonlijk getroffen door "sadisme", wat wordt gekenmerkt door een morbide liefde voor wreedheid). Nu, als de echtgenote tot deze klasse van vrouwen behoort, kan haar correctie duidelijk uitsluitend door tucht worden uitgevoerd, zodat zij de gewenste slageling kan krijgen en daarna weer tot zichzelf komt. Hoe vreemd het ook mag lijken, het is een feit dat een man die lijdt aan sadisme soms een masochistische vrouw huwt en zij in perfecte liefde en harmonie leven, ondanks de abnormale basis waarop hun verbintenis rust. In dezelfde lijn komen gevallen voor van een sadistische vrouw die een masochistische echtgenoot huwt en hem vervolgens regelmatig tot zijn genoegen slaat, hoewel dit zeldzaam is.

Does such rough treatment of woman degrade her and injure her self-respect? It does not. For, to begin with we should remember that it is just a precautionary measure resorted to only when all the other conciliatory measures fail. Secondly, we must also bear in mind that in certain cases of Psychological perversions chastisement is the only effective remedy. The science of psychology tells us that in normal- case the abovementioned conciliatory measures viz. admonishing and separating apart her bed etc. are quite effective but in acute eases e.g. masochism, they fail, the only remedy in such cases being the physical chastisement of the persons concerned. Women rather than men are more generally the victim of this psychological malady. They derive pleasure from humiliation and sufferings. (Men are, on the other hand, commonly afflicted with “sadism” which is marked with a morbid love for cruelty). Now if the wife belongs under this class of women, clearly her correction can be effected through chastisement alone so that she might have her desired beating and then come to herself again. Strange though it may appear, it is a fact that sometimes a man suffering from sadism marries a masochistic woman and they live in perfect love and harmony notwithstanding the abnormal basis on which their union rests, Similarly the cases of a sadistic Woman marrying a masochistic brand husband and then beating him frequently to his fill are not missing, though rare.

De slag herstelt het mentale evenwicht van de masochistische echtgenoot en zo leven zij voort in liefde en harmonie. Maar als de situatie niet zo ernstig is verergerd, is de slag misschien helemaal niet nodig, aangezien dat wat door de wet is toegestaan niets meer is dan een voorzorgsmaatregel. Men zou niet bij elk triviaal meningsverschil moeten overhaasten en zijn vrouw moeten beginnen te slaan. De beschrijving van de corrigerende maatregelen na elkaar in de bovenstaande Koranische vers benadrukt hetzelfde feit. De Heilige Profeet ﷺ verbood mannen om dit recht uit te oefenen, behalve in gevallen waarin zij geen andere uitweg hebben. Zo zei hij, sprekend in terechtwijzing van lichamelijke straf: "Laat niemand van jullie zijn vrouw slaan met de slag van een kameel en dan tegen het einde van de dag gemeenschap met haar hebben" (Bukhari).

The beating restores the balance of mind of the masochistic husband and so they live on in love and harmony. But if the situation is not so seriously aggravated the beating may not be needed at all, as that allowed by law is no more than a precautionary measure. One should not on every trivial disagreement rush in and start beating his wife. The description of the corrective measures one after the other in the above Quranic verse stresses the same fact. The Holy Prophet forbade men to exercise this right except in cases where they have no other course. Thus speaking in reproof of physical chastisement he said: "Let none of you scourge his wife the scourge of a camel and then towards the end of the day have intercourse with her" (Bukhari).

Als de vrouw daarentegen vreest voor slechte behandeling door haar echtgenoot, dan is de wetgeving iets anders: "Als een vrouw vreest voor slechte behandeling door haar echtgenoot, of verlating, dan is het geen zonde voor hen beiden als zij onderling een vredesregeling treffen. Vrede is beter" (iv: 128).

If, on the other hand, the wife should fear ill treatment from her husband the law is a bit different: "If a woman feareth ill treatment from her husband, or desertion, it is no sin for them twain if they make terms of peace with themselves. Peace is better" (iv: 128).

Sommige mannen zouden op dit punt geneigd kunnen zijn om perfecte gelijkheid tussen mannen en vrouwen te eisen. Maar de vraag is niet een kwestie van een fantasierijke en theoretische rechtvaardigheid, maar van die vorm ervan die praktisch uitvoerbaar is en in lijn is met de menselijke natuur. Geen enkele vrouw zou haar man willen slaan als vergelding voor het feit dat hij haar slaat, noch in het "beschaafde" Westen, noch in het "achtergebleven" Oosten. Zij heeft geen respect voor de echtgenoot die zij kan slaan en terechtwijzen. Dit is de reden waarom geen enkele vrouw tot nu toe een recht heeft geëist om haar echtgenoot te slaan.

Some men may on this point be inclined to demand perfect equality between men and women. But the question is not one of a fanciful and theoretical justice but of that form of it which is practicable and in line with human nature. No woman would like to beat her husband in return for his beating her, neither in the "civilized" West nor in the "backward" East. She does not respect the husband whom she can beat and chastise. This is why no woman has yet demanded a right to beat her husband.

Het belangrijke om hierbij op te merken is echter dat de Islam niet voorschrijft dat de vrouw passief mishandeling door haar echtgenoot moet ondergaan. In een dergelijk geval kan zij een scheiding van hem verkrijgen.

The important thing to take note of here is, however, that Islam does not necessitate that the woman should suffer ill treatment at the hands of her husband passively. She can in such a case secure a separation from him.

We hebben op de voorafgaande pagina's gezien dat:

We have in the foregoing pages seen that:

(1) De plichten van een vrouw jegens haar echtgenoot worden niet willekeurig afgedwongen. Ze zijn bedoeld voor het algemeen belang van de samenleving, waarvan de vrouw slechts een deel uitmaakt; (2) De meeste van haar plichten zijn in evenwicht met vergelijkbare plichten die de echtgenoot jegens haar moet vervullen. Wat betreft de weinige situaties waarin de man op de een of andere manier voorrang geniet op de vrouw, is het basisoverweging geweest dat er een verschil is tussen hun respectievelijke aanleg. Dit komt absoluut niet voort uit een verlangen om de vrouw te vernederen of te beschaamden; (3) Tegenover deze autoriteit die aan de man over de vrouw is gegeven, heeft de laatste het wettelijke recht om haar echtgenoot te verlaten indien hij haar slecht behandelt.

(1) The obligations of a wife towards her husband are not enforced arbitrarily. They are meant for the general good of the -society of which the wife forms but a part; (2) Most of her obligations are balanced with similar obligations which the husband has to discharge with respect to her. As to the few situations where man enjoys in one way or another a precedence over the woman rite basic consideration has been the difference between their respective dispositions. It does not at all spring from any desire to humiliate or disgrace the woman; (3) As against this authority given to man over woman, the latter has the legal right to leave her husband if he should ill treat her.

Wat betreft de scheiding waar eerder op meerdere plaatsen naar is verwezen, en die de vrouw een praktische manier biedt om haar huwelijk te ontbinden en zichzelf te bevrijden van de verplichtingen die daaruit voortvloeien, zijn er drie manieren om dit te bewerkstelligen:

As to the separation which has been referred to above at more than one place and which provides woman with a practical way to get her marriage dissolved freeing herself of the obligations thereof, there are three ways to secure it:

(a) De vrouw kan het recht op scheiding van haar echtgenoot vastleggen (op het moment dat zij het huwelijkscontract met hem aangaat). De islamitische wet staat dit expliciet toe, hoewel weinig vrouwen er daadwerkelijk gebruik van maken. Desalniettemin is het recht aanwezig, dat zij kunnen uitoefenen wanneer zij dit nodig hebben.

(a) The woman may secure the right to divorce from her husband (at the time of entering into the marriage contract with him). The Islamic law explicitly allows it although few women do ever exercise it. Still the right is there which they may exercise whenever they should need it.

(b) Of zij kan een echtscheiding van haar echtgenoot eisen op het voorwendsel dat zij hem haat en niet langer met hem kan samenleven. Ik heb vernomen dat sommige rechtbanken dit principe niet handhaven en op haar eis niet de scheiding van een vrouw van haar echtgenoot bevelen, hoewel het principe duidelijk is vastgelegd en wordt ondersteund door het persoonlijke voorbeeld van de Heilige Profeet ﷺ en daarmee een deel is van de islamitische wet. De enige voorwaarde voor de vrouw in een dergelijk geval is dat zij de bruidsschat die zij van haar echtgenoot heeft ontvangen, aan hem teruggeeft; een volkomen rechtvaardige voorwaarde, want ook de echtgenoot is in het geval dat hij zijn vrouw scheidt verplicht om alles wat hij haar mogelijk heeft gegeven ten gunste van haar op te geven. Zo moeten zowel de man als de vrouw, om zichzelf te bevrijden, op gelijke wijze een materieel verlies dragen.

(b) Or she may demand a divorce from her husband on the plea that she hates him and can no longer live with him. I have heard that some courts do not enforce this principle and do not on her demanding it decree a woman's separation from her husband, although the principle is clearly laid down and supported by the personal example of the Holy Prophet and is thus a part of the Islamic law. .The only condition for the woman in such a case is that she should give back to her husband the dowry she received from himperfectly just condition, for, the husband too in the event of divorcing his wife is obliged to forgo in her favor all that he might have given her. Thus in order to free themselves both, man and woman have in equal manner to bear material loss.

(c) De derde mogelijkheid die openstaat voor de vrouw is het verkrijgen van een echtscheiding, samen met haar bruidsschat en haar levensonderhoud, mits zij de rechtbank ervan kan overtuigen dat haar echtgenoot haar slecht heeft behandeld of heeft nagelaten het levensonderhoud te verstrekken dat door beiden was overeengekomen, en zij de nodige bewijzen hiervoor overlegt. De rechtbank zal het huwelijkscontract ontbinden indien zij overtuigd is van de rechtmatigheid van haar claims.

(c) The third course open before the wife is to secure divorce along with her dowries as well as the sustenance allowance provided she should be able to convince the court that her husband has ill treated her or has failed to give her the sustenance allowance agreed upon by both of them and furnish the necessary proofs thereof. The court shall dissolve the marriage contract if it is convinced of the legitimacy of her claims.

Dit zijn de middelen waartoe een vrouw mag grijpen indien een situatie daarom vraagt.

These are the weapons which a woman may resort to if a situation should call for.

Ze balanceren perfect de autoriteit die de man over haar geniet.

They perfectly balance the authority man enjoys over her.

We hebben vele sombere verhalen gehoord over de ellende die door echtscheiding wordt veroorzaakt; hoe de vrouw en de kinderen leden; en hoe de rechtbanken overvol zijn vanwege de schijnbaar eindeloze familieruzies die voortvloeien uit echtscheiding. Het gebeurt vaak dat een vrouw, die een gelukkige en plichtsgetrouwe echtgenote is en haar best doet om haar zuigeling op te voeden terwijl ze vreugdevol een volgende verwacht, plotseling wordt benaderd door een boodschapper die een echtscheidingsakte van haar echtgenoot overhandigt, wat mogelijk is veroorzaakt door een plotselinge grill of begeerte van de echtgenoot. Het is heel goed mogelijk dat hij een vrouw heeft gezien die hij mooier vindt en op wie hij is gevallen, of het kan zijn dat hij wordt gedreven door de wens om een verandering in zijn seksuele routine te hebben, of het kan simpelweg voortgekomen zijn uit de weigering van de vrouw om gemeenschap te hebben met haar echtgenoot vanwege haar traagheid en uitputting.

We have heard many a gloomy tale about the miseries caused by the divorce; how the wife and the children suffered; and how the courts are crowded due to the seemingly never ending family feuds arising from divorce. It often happens that a woman who is a happy and dutiful wife doing her best to upbring her suckling besides joyfully expecting yet another one, all of a sudden is approached by a messenger handing over a bill of divorce from her husband which might have been occasioned by a sudden whim or desire of the husband. It is just possible that he has seen a woman whom he believes to be more beautiful and has taken fancy to her, or it may be that he is prompted by a wish to have a change in his sexual routine, or it may have just proceeded from the refusal of the wife to have intercourse with her husband due to her sluggishness and exhaustion.

Zouden zij niet zeggen dat het dan wenselijk is dat dit gevaarlijke wapen, waarmee de mens in een vlaag van ongeloof zo roekeloos kan spelen en het leven van een vreedzame, geduldige vrouw kan verwoesten, naast het vertroebelen van de toekomstige vooruitzichten van zijn jonge, onschuldige kinderen, van hem moet worden afgenomen?

Isn't it, they say, then desirable that this dangerous weapon with which man may in a fit of faithlessness toy so recklessness and wreck the life of a peaceful, patient woman besides darkening the future prospects of his young innocent children, should be taken away from him?

Wat deze ellende betreft, geven wij toe dat echtscheiding aan de basis ligt van dit alles, maar wat is de uitweg? Moeten we het recht van de man om de echtscheiding uit te spreken afschaffen? Zo ja, hoe moeten we omgaan met de pijnlijke situatie die uit een dergelijke afschaffing zou kunnen voortvloeien, een situatie zoals we die aantreffen in de Rooms-Katholieke landen waar echtscheiding niet is toegestaan? Is een huis waarin de echtgenoot en de echtgenote voortdurend met elkaar in strijd zijn en afwijzend staan tegenover enige gemeenschap met elkaar, de naam waard, vooral als het huwelijk een eeuwige verbintenis is en vrijheid daarvan onmogelijk te verkrijgen is? Zou een dergelijke situatie niet bijdragen aan morele misdaden? Zowel de echtgenoot als de verwaarloosde echtgenote zouden gedreven kunnen worden om buiten het huis minnaressen en vrienden te zoeken om hun seksuele instinct te bevredigen. Zeker kunnen de kinderen niet naar behoren opgroeien en gezonde en deugdelijke persoonlijkheden ontwikkelen in een dergelijke sombere, bewolkte en neerslachtige atmosfeer, want de mentale gezondheid van de kinderen en hun gezonde ontwikkeling zijn meer afhankelijk van de sociale atmosfeer waarin zij ademen dan van louter ouderlijke zorg. Dat is waar de abnormaliteiten die men in het leven van mensen aantreft, vandaan komen. Hun wortels liggen diep verankerd in het leven van hun ruziënde ouders.

As to these miseries we admit that divorce does lie at the root of all these, but what is the way out? Should we abolish the right of the man to pronounce divorce? If so, how are we to meet the painful situation that might as well result from such an abolition a situation such as we meet in the Roman Catholic countries where divorce is not permissible? Is a home wherein the husband and the wife are constantly wrangling together and are averse to any fellowship with each other worth the name, especially if the marriage be a perpetual bond and freedom from it impossible to secure? Will such a situation not be conducive to .moral crimes? The husband as well as the neglected wife might be driven to seek mistresses and friends outside the home to gratify their sexual instinct, Surely the children cannot grow up properly and develop healthy and sound personalities in such a dismal, cloudy and gloomy atmosphere, for the mental health of the children and their sound development are dependent more on the social atmosphere they breathe in rather than a mere parental care, That is whence the abnormalities met with in people's lives spring. Their roots lie embedded in the life of their quarrelsome parents.

Er wordt ook gesuggereerd dat het recht van de man om te scheiden beperkt zou moeten worden, wat betekent dat de scheiding niet effectief zou moeten worden enkel door de uitspraak ervan door de man. Alleen de rechtbank zou de autoriteit moeten hebben om de scheiding uit te spreken nadat er arbiters zijn aangesteld, elk één uit de kring van de mensen van de man en de vrouw. De arbiters zouden het probleem grondig moeten bespreken, waarbij zij proberen de echtgenoot te doen afzien van zijn voornemen en hem te laten instemmen met het sluiten van vrede met zijn vrouw. Als al hun inspanningen falen, pas dan zou de scheiding door de rechtbank bevolen moeten worden, en niet door de echtgenoot.

It is also suggested that the right of man to divorce should be restricted, that is the divorce should not take effect on the mere pronouncement of it by the man. Only the court should have the authority to decree the divorce after appointing arbiters one each from among the people of the man and the woman. The arbiters should thoroughly discuss the problem, trying to make the husband desist from his intention and agree to make peace with his wife. If all their efforts fail, only then the divorce should be ordered by the court, not by the husband.

Ik vraag me af of er een juridisch bezwaar bestaat, zoals een reden waarom het nemen van een dergelijke verzoenende maatregel om vrede en harmonie tussen echtgenoten te herstellen, mogelijk zou kunnen zijn. Maar ik denk niet dat de rechtbank werkelijk de noodzaak heeft om zich ermee te bemoeien, aangezien het door de islamitische wet voorgeschreven middel op zichzelf al volstrekt voldoende is voor dat doel. Vrede en harmonie tussen echtgenoten hangen meer van henzelf en hun verlangen om het goed te maken af dan van wat dan ook; als de wil er is en beiden vrede wensen, kunnen vrienden en verwanten even nuttig zijn als een rechtbank; als de wil er niet is, dan zal zelfs de hoogste rechtbank ter wereld er niet in slagen vrede tussen hen te herstellen. Er zijn de "beschaafde" naties, waar alleen een rechtbank een echtscheiding kan uitspreken nadat de partijen zijn gewaarschuwd en aangemoedigd om de relatie te herstellen, maar toch vinden daar grote aantallen echtscheidingen plaats. Alleen al in Amerika is het echtscheidingspercentage 40% – het hoogste ter wereld.

I wonder if there is any legal objection such as due to which the adoption of such a conciliatory measure to restore peace and harmony between the spouses may not be possible. But I do not think there is really any need for the court to step ill as the remedy prescribed by the Islamic Jaw is ill itself quite sufficient for the purpose. Peace and harmony between the spouses depend more on themselves and their desire to mend than on anything else, If the will be there and both wish peace, the friends and kindred may prove as useful as any court; if there is no will then not even the highest court in the world may succeed ill restoring peace between them, There are the; “civilized" nations among whom only a court may decree a divorce after admonishing the parties to exhort them to patch up relations but still large numbers of divorces do take place there. In America alone the rate of divorce is 40 %-the highest in the world.

Wat betreft het voorstel dat echtscheiding alleen mag plaatsvinden als de rechtbank ervan overtuigd is dat de schuld bij de vrouw ligt, en als de echtgenoot moet bewijzen dat het samenleven met haar een last is, dan vragen wij ons af welke eer deze mensen de vrouw willen bewijzen door haar te laten leven in een huis waar zij wordt veracht en waar de echtgenoot haar voortdurend eraan herinnert dat hij niet meer van haar houdt? Moet zij dan zelfs nog in zijn huis blijven om hem te bedriegen?

As to the Suggestion that divorce should take place only if the court is convinced that the fault lies with the wife and if the husband should prove that to live with her is a nuisance, we wonder what honor do these people want to bring to woman by making her live in the house where she is despised and where the husband ever reminds her that he no longer loves her? Should she even then stay on in his house in order to defraud him?

Zeker kan de wet een dergelijk gedrag niet goedkeuren, noch is fraude de enige handelwijze voor haar, dat zij in dat huis zou moeten leven als een verachtelijke en hulpeloze ellende.

Surely the law cannot sanction such a conduct, nor is fraud the only course of action for her that she should have to live in that house as a despised and helpless wretch.

Zou zij dan in het huis van de vader van haar kinderen moeten blijven om haar kinderen op te voeden en te begeleiden? Maar zal het wenselijk en op welke wijze dan ook helpend zijn voor de juiste opvoeding van de kinderen, als zij in een dergelijke atmosfeer leven, doordrenkt van afschuwelijke onrechtvaardigheid?

Should she then stay ill the house of the father of her children to train and upbringing her children? But will it be desirable and in any way helpful in the proper upbringing of children if they live in such an atmosphere permeated with abominable injustice?

Het feit is dat de oplossing voor al deze problemen ligt in de morele, culturele, psychologische en spirituele training en opvoeding van de samenleving als geheel, door middel van een langdurig proces van intellectuele zuivering, om uiteindelijk deugd en goedheid te laten zegevieren en zo een solide basis voor het sociale leven te bieden. De echtgenoot zal dan beseffen dat huwelijkse relaties zeer heilig zijn en niet op een dergelijke onbezonnen wijze verstoord mogen worden.

The fact is that the solution of all these problems lies in the moral, cultural, psychological and spiritual training and education of society as a whole through a long process of intellectual purgation so as to make virtue and goodness prevail ill the end providing a sound basis of social life. The husband will then realize that marital relations are very sacred and should not be disrupted in such an impetuous manner.

Een dergelijk proces van morele en spirituele verheffing is echter een zeer langdurig en traag proces. Het vereist dat het sociale leven van de gemeenschap wordt gereguleerd door de islamitische wet, met de hulp van een voortdurende strijd en samenwerking van alle sociale instellingen — thuis, school, film, radio, pers, literatuur, religie en het algemene publiek — om dit tijdperk te bereiken. Het is een lang en moeizaam proces, maar het is de enige zekere manier om goede resultaten te waarborgen.

Such a process of moral and spiritual elevation is, however, a very long and slow one, It requires that the social life of the community should be regulated by the Islamic law with the help of an incessant struggle and co-operation of all the social institutions home, school, film, radio, press, literature, religion and the general public to achieve this era, It is a long and arduous process, yet it is the only sure way to secure sound results.

Daartegenover moeten we onthouden dat de wet in de eerste plaats gericht is op de rechtspraak. Het beoogt beide partijen, de echtgenoot en de echtgenote, hun rechtmatige deel te geven door hen het recht te garanderen op een veilige scheiding voor het geval zij merken dat zij niet langer met elkaar kunnen samenleven. In dit verband moeten we ook onthouden dat "van alle zaken die aan mannen zijn toegestaan, de echtscheiding het meest gehaat is door God".

As against this, we must remember that the law is primarily concerned with administration of justice. It aims at giving both parties, the husband and the wife, their due share of it guaranteeing them the right to secure a separation in case they should find that they can no longer live with each other. In this connection, we must also remember that "of all things allowed to men divorce is most hated by God".

Wat betreft de instelling van polygamie mogen we het feit niet uit het oog verliezen dat het slechts een noodwet is; het vertegenwoordigt op geen enkele wijze een fundamenteel principe van de islamitische wetgeving: “Huwelijk met de vrouwen die u goed lijken, twee of drie of vier: en als u vreest dat u niet rechtvaardig kunt zijn (tegenover zoveel vrouwen), neem dan slechts één (vrouw)” (iv: 3).

With regard to the institution of polygamy we should not lose sight of the fact that it is just an emergency law, it does not at all represent any fundamental principle of Islamic law: “Marry of the women, who seem good to you, two or three or four: and if ye fear that ye cannot do justice (to so many) then one (only)” (iv: 3).

Zoals in dit vers wordt aangetoond, is wat van mannen wordt vereist rechtvaardigheid, wat het moeilijk maakt om polygamie te verwezenlijken; het gebod impliceert in feite dat mannen zich tot slechts één vrouw zouden moeten beperken. Zo bevoordeelt het islamitisch recht in het normale leven monogamie boven polygamie. Er zijn echter bepaalde omstandigheden waaronder monogamie een onrechtvaardige in plaats van een rechtvaardige instelling wordt. In dergelijke buitengewone omstandigheden laat het islamitisch recht de deur open voor polygamie, want hoewel volledige rechtvaardigheid daarin onmogelijk is te bereiken, zijn de nadelen die daaruit voortvloeien veel minder ernstig dan die voortvloeien uit monogamie in dergelijke noodsituaties.

As pointed out in this verse, what is required of men is justice which bring difficult to achieve in polygamy, the injunction virtually comes to imply that men should contact with one wife only, Thus the Islamic law in normal life favors monogamy rather than polygamy. But there are certain circumstances under which monogamy becomes an unjust rather than a just institution. In such extraordinary circumstances, Islamic law leaves the door open to polygamy, for although in it complete justice is impossible to attain, the disadvantages resulting there from are far less serious than those flowing from monogamy in such emergencies.

Tijdens oorlogen, vooral wanneer een groot aantal mannen wordt gedecimeerd, komt de balans tussen de seksen ernstig in het gedrang. In dergelijke omstandigheden wordt polygamie een maatschappelijke noodzaak, omdat het de samenleving kan behoeden voor de seksuele anarchie die over het algemeen volgt op de decimering van een groot aantal mannen, met een overeenkomstige stijging van het aantal vrouwen in de samenleving die geen mannelijke kostwinner hebben. Dergelijke vrouwen kunnen in hun eigen levensonderhoud voorzien, maar hoe zit het met hun seksuele bevrediging?

During wars, especially when a large number of men are decimated, balance between the sexes is seriously shaken. In such circumstances, polygamy becomes a social necessity as it may save society from the sexual anarchy that generally follows the decimation of a large number of men with a corresponding rise in the number of women in society who have no male bread-winner. Such women may earn their living, but what about their sexual gratification?

Dit kan hen een gemakkelijke prooi maken voor de lusten van mannen. Maar zelfs daarna kan hun meest aangeboren verlangen nog steeds onbevredigd blijven: hun verlangen naar kinderen, zonder wie hun hele bestaan wordt gereduceerd tot een doffe, levenloze sleur.

This may make them fall an easy prey to the lust of men. But even after this, their most innate Craving may still remain ungratified their Craving for children, without whom their whole existence is reduced to a dull, lifeless drudgery.

Zouden weduwen in dergelijke omstandigheden dan de vrijheid moeten krijgen om hun seksuele driften naar eigen goeddunken te bevredigen, zonder enige rekening te houden met de sociale moraal? De Franse natie heeft dit lot ondergaan.

Should then in such circumstances the widowed women be left to gratify their sex urge as best as they can without having any consideration about the social morals? The French nation suffered this fate.

De gehele sociale structuur was daar het gevolg van uiteengevallen, en de Fransen werden neergehaald van de verheven positie die zij in de geschiedenis genoten. Een dergelijke sociale desintegratie kan alleen worden voorkomen indien een man door de wet expliciet wordt toegestaan om op één moment meer dan één vrouw te hebben, mits hij hen allen in alle zaken met rechtvaardigheid behandelt (behalve uiteraard wat betreft de emotionele gehechtheid, die buiten de controle van de mens ligt).

The whole social structure was as a result of it disintegrated, and the French were jolted down from the exalted position they enjoyed in history. Such a social disintegration can be averted only if a man is explicitly permitted by law to have more than one woman at a time provided that he should treat all of them with justice in all things (save of course in the emotional attachment which is beyond man's control).

In andere noodsituaties, zoals die tijdens oorlogen, wordt dezelfde behoefte aan polygamie aangegeven. Er kunnen mannen zijn die seksueel overactief zijn. Dergelijke mensen kunnen zich nauwelijks tevreden stellen met één vrouw, noch kunnen zij hun overvloedige seksuele energie beheersen. Het zou hen bij wet toegestaan moeten worden om een tweede vrouw te hebben, want anders kunnen zij illegale seksuele relaties aangaan met vriendinnen, een situatie die nauwelijks getolereerd kan worden door een gezonde sociale structuur.

In such other emergencies as the one met with during wars the same need for polygamy is indicated. There may be some men who are overactive sexually. Such people can hardly be content with one wife, nor can they check their overflowing sexual energy.They should be permitted by law to have a second wife, for otherwise they may contract illicit sexual relations with girl friends, a situation that can hardly be tolerated by any healthy social set-up.

Naast dit zijn er ook bepaalde andere omstandigheden waaronder polygamie de enige oplossing biedt voor vele problemen, namelijk de onvruchtbaarheid van de vrouw of een chronische ziekte die de seksuele vereniging onmogelijk maakt. In het eerste geval, namelijk wanneer de vrouw onvruchtbaar is, mogen wij haar daar niet de schuld van geven, maar waarom zou haar echtgenoot beroofd moeten worden van nakomelingen, waar de liefde ervoor het sterkst is in het menselijk hart? Het tweede huwelijk is het enige verstandige middel in een dergelijke situatie. De eerste vrouw kan bij hen blijven of een scheiding bewerkstelligen. Wat betreft de chronisch zieke vrouw, laat er dan niet gezegd worden dat seks op zichzelf een laag instinct is en dat de bevrediging ervan daarom niet gezocht zou moeten worden door het geluk en het welzijn van een onschuldige vrouw te ondermijnen. Want het probleem hier is niet of de seksuele drang laag of verheven is. Het gaat eerder om de praktische behoefte die niemand kan negeren. Als de man vrijwillig zijn seksuele plezier opgeeft en bedacht is op het plezier van zijn vrouw, dan is dat zeer welkom als een daad van adeldom en vrijgevigheid van zijn kant, maar God legt niemand een zware last op die hij niet gemakkelijk kan dragen. Bovendien is het de feiten onder ogen zien zoals ze zijn realistischer en beter dan een valse adeldom, waaronder allerlei schandalen worden gepleegd, zoals algemeen het geval is bij een volk bij wie polygamie is verboden.

There are besides this certain other circumstances as well under which polygamy offers the only solution to many problems viz. sterility of the wife or a chronic disease which renders the sexual union impossible. In the first case i.e. when the wife is sterile we may not blame her for it, but why should her husband be deprived of issue, love for which is the strongest in human heart? The second marriage is the only sensible remedy in such a situation. The first wife may stay on with them or secure a separation. As to the chronically diseased wife let it not be said that sex is in itself a base instinct and, therefore, its gratification should not be sought after by undermining the happiness and well-being of an innocent woman. For, the problem here is not whether sex urge is base or exalted. It is rather of the practical need which none may afford to ignore. If the man willingly forgoes his sexual pleasure and is mindful of his wife's pleasure, it is most welcome as an act of nobleness and generosity on his part but God does not burden anyone with more than he can easily bear. Moreover, to face the facts as they are is more realistic and better than a spurious nobleness in the guise of which all sorts of infamies are perpetrated as is generally the case with a people amongst whom polygamy is disallowed.

In deze context moeten we ook rekening houden met situaties waarin een echtgenoot niet in staat is om liefde aan zijn vrouw te geven of haar te scheiden. In deze en alle soortgelijke situaties biedt polygamie het enige antwoord en de enige oplossing.

We must also in this connection bear in mind the situations such as render a husband unable to give love to his wile or divorce her. In this and all kindred situations polygamy provides the only answer and solution.

Nu stellen wij voor om enkele andere twijfels aan te pakken die heersen over de kwestie van de vrouw. Om te beginnen is er het recht van de vrouw om te werken en zich in het openbaar te bewegen, hetgeen door de Islam wordt bekrachtigd. In de vroege periode werkte de vrouw buiten de deur wanneer er een oprechte noodzaak voor was. In diezelfde lijn heeft de Islam vrouwen niet verboden om naar buiten te gaan en te werken in sociale instellingen waar hun diensten vereist zijn, zoals vrouwelijk onderwijs, verpleging, medische behandeling van vrouwen, enzovoort. Hun diensten kunnen voor deze doeleinden worden ingeroepen, net zoals de diensten van mannen worden ingeroepen in oorlogen, enzovoort. Als een vrouw geen kostwinner heeft, kan zij eveneens naar buiten gaan om te werken. Maar men moet onthouden dat de Islam de vrouw beperkt om haar huis alleen te verlaten wanneer er werkelijk een oprechte noodzaak voor haar is om dat te doen. Anders keurt het in principe de activiteiten van vrouwen in de buitenwereld niet goed zoals het Westen en de communistische naties dat doen. Dit is louter dwaasheid waar de Islam geen goedkeuring aan geeft, aangezien een vrouw niet kan deelnemen aan sociale activiteiten ten koste van haar werkelijke primaire functie binnen haar huis, waarbij het verlaten daarvan vele psychologische, sociale en morele problemen kan veroorzaken.

Now we propose to take up some other doubts that are prevalent about the problem of woman. To begin with is the right of the woman to work and move in public, which is duly endorsed by Islam. In the early period the woman worked outside whenever there was any genuine need for it. Similarly Islam did not forbid women to go out and work in such social institutions as required their services e.g. female education, nursing, medical treatment of women etc. Their services may for these purposes be procured as those of men are procured in wars etc. If a woman has no bread-winner she may as well go and work outside. But it must be remembered that Islam limits women to go outside their houses only when there is really a genuine need for them to do so. Otherwise it does not in principle approve of women's outside activities as the West and the communist nations do. This is a mere folly which Islam does not approve of for a woman cannot participate in social activities but at the cost of her real primary function within her home by leaving which she may engender many psychological, social and moral problems.

Dat die vrouw fysiek, intellectueel en intuïtief het best uitgerust is voor haar werkelijke functie van moederschap, kan door niemand worden betwist. Daarom, indien haar aandacht wordt afgeleid naar andere onbelangrijke activiteiten, is de mensheid gedoemd te lijden. In een dergelijk geval wordt zij slechts een speelbal in de handen van mannen en een slaaf van hun dwaze eisen, waarbij zij plaatsmaakt voor ongecontroleerde luxe en losbandigheid. Islam kan deze situatie niet goedkeuren; indien zij dat wel zou doen, zou zij beroofd kunnen worden van haar belangrijkste onderscheidende kenmerk: het vasthouden aan het feit dat de mensheid een samenhangend geheel is dat niet verandert met de wisselende omstandigheden.

That woman is physically, intellectually and intuitively best equipped for her real function of motherhood can hardly be disputed by anybody. Therefore if her attention is diverted to other unimportant activities, humanity is bound to suffer. In such a case she becomes just a plaything in the hands of men and a slave to their foolish demands, giving way to unchecked luxury und license. Islam cannot approve of this situation which if it did it might be shorn of its chief distinctive mark of holding that mankind is a coherent entity that does not suffer a change with the changing circumstances.

Er wordt ook gezegd: waarom kan een vrouw niet tegelijkertijd buiten werkzaam zijn en binnen in huis moeder, met een oppas die voor de kinderen zorgt in haar afwezigheid? Dit is een ongefundeerde bewering, want een oppas kan de kinderen op de meest efficiënte wijze alle mogelijke fysieke, intellectuele of psychologische hulp bieden, maar zij kan hen één ding niet geven: de liefde, de zorg van een moeder en de moeder zelf — zonder welke het leven nauwelijks kan bloeien of goede manieren wortel kunnen schieten.

It is also said: why can't a woman be a worker outside as well as a mother inside home at the same time with a nurse taking care of children in her absence? This is a baseless assertion, for a nurse may give the children in the most efficient manner all possible physical, intellectual or psychological help but she cannot give them one thingthe love, the care of a mother and the mother her self-bur for which life can hardly flourish or good manners take roots.

Hoe hard de krankzinnige vaandeldragers van de beschaving of de dwaze volgelingen van het communisme ook mogen proberen, zij kunnen nooit enige verandering teweegbrengen in de menselijke natuur. Het kind heeft tijdens ten minste de eerste twee jaar van zijn groei dringend behoefte aan de aandacht van de moeder; volledige en onverdeelde aandacht en liefde, waarbij geen enkele partner wordt getolereerd, zelfs niet als die partner de eigen dierbare broer van het kind is. Hoe kan een verpleegster deze moederlijke zorg en liefde aan kinderen geven? In de meeste gevallen heeft zij tien tot twintig kinderen om naar om te kijken. De kinderen kunnen niet anders dan met elkaar ruziën over hun speelgoed en om de aandacht van de kunstmatige moeder die zij delen. De ruzie wordt zo een permanent kenmerk van hun leven, waardoor hun harten koud en hard blijven, zonder liefde en zonder enige broederlijke genegenheid. Een verpleegster kan, indien er een oprechte behoefte aan haar is, worden ingezet om voor de kinderen te zorgen. Maar zonder een dergelijke behoefte is het aanroepen van haar niets minder dan dwaasheid.

However hard they may try the crazy standard-bearers or civilization or the foolish votaries of communism can never effect any change in human nature. The child badly stands in need of the mother's attention during at least the first two years of its growth full and undivided attention and love in which no partnership is tolerated even if the partner be the child's own dear brother. How can a nurse give this motherly care and love to children? She has in most of the cases ten to twenty children to look after. The children cannot but quarrel together over their playthings and for the attention of the artificial mol her they share in common. The quarrel thus comes to stay as a permanent feature of their lives leaving their hearts cold and hard without love without any fraternal affection A nurse may be if there: is any genuine need for her, engaged to take care of the children. But without any such need resort to her is nothing short of foolishness.

De krankzinnige westerlingen kunnen zich echter wellicht rechtvaardigen op basis van hun historische, geografische en politiek-economische levensomstandigheden, maar hoe zit het met ons die in het islamitische Oosten leven? Hebben wij ook een dergelijk excuus? Zijn er geen mannelijke werkkrachten meer beschikbaar om buiten de deur te werken, zodat wij extra vrouwelijke werkkrachten nodig hebben, of hebben de moslimmannen – vaders, broers, echtgenoten of verwanten – zich onthouden van het naar buiten gaan om een bestaan voor zichzelf op te bouwen?

The crazy westerners may however, excuse themselves on the basis of their historical, geographical and politico-economic condition, of life, but what about us living in the Islamic East? Have we too got any such excuse? Are there no more male workers available to work outside so that we should require extra female workers, or have the Muslim men-fathers, brothers, husbands or kinsmen-abstained from themselves to go out and scratch a living for themselves?

Er wordt ook gezegd dat een vrouw door buitenshuis te werken haar onafhankelijke economische bestaan kan bereiken, wat haar eer en aanzien in de samenleving kan vergroten.

It is also said that by working outside a woman may attain her independent economic existence which may enhance her honor and prestige in society and prestige in society.

Maar wij zouden graag willen weten of de Islam de vrouw een onafhankelijke economische positie heeft ontzegd? Het feit is dat het probleem waarmee de islamitische wereld vandaag de dag wordt geconfronteerd, niet een probleem van een systeem is, maar armoede is, waardoor zowel mannen als vrouwen zijn beroofd van alle voorzieningen voor een menswaardig bestaan. De oplossing ligt in het verhogen van onze materiële productie, zodat de gehele natie kan bloeien, zowel mannen als vrouwen, en niemand arm achterblijft. De concurrentie tussen vrouwen en mannen over het bezit van productiemiddelen is absoluut geen oplossing.

But we would like to know if Islam has denied an Independent economic position to woman? The fact is that the problem with the Islamic world is faced today is not that of a system but it is poverty due to which both men and women have been deprived of all facilities of decent living, The solution lies in stepping up our material production so that the whole of the nation may prosper men as well as women, and none may remain poor, The competition between women and men over the possession of sources of economic production is no solution at all.

Sommige mensen beweren ook dat een vrouw door buitenshuis te werken kan helpen het inkomen van haar gezin te vergroten, aangezien het inkomen van één kostwinner niet gelijk kan zijn aan dat van twee. Dit kan in bepaalde individuele gevallen waar zijn, maar als alle vrouwen buitenshuis gaan werken, zou het gezinsleven verlamd raken, wat leidt tot langdurige scheidingen tussen echtgenoten die kunnen resulteren in morele misdaden. Welke economische, sociale of morele rechtvaardiging is er om een vrouw buitenshuis te laten werken tegen zo'n enorme prijs?

Some people also aver that by working outside a woman may help increase the income of her family, for the income of a single earning member cannot equal that of the two. This may be true in certain individual cases but if all women take to outside work, family life would be crippled leading to long separations of husband and wife which may result in moral crimes, What economic, social or moral justification is there to make the woman work outside at so enormous a price?

Door de vrouw haar natuurlijke functie van het met heel haar hart voeden van het menselijk ras toe te wijzen, had de Islam oog voor de eisen van de menselijke natuur evenals die van de samenleving. Zo werd de man belast met de plicht om haar te ondersteunen en te voorzien in al haar behoeften, zodat zij vrij zou blijven van alle irrelevante zorgen, naast het schenken van de hoogste respect en achting aan haar, tot op het punt dat toen een man aan de Heilige Profeet ﷺ vroeg: "Wie heeft de eerste aanspraak op mijn goede behandeling?", hij zei: "jouw moeder". De man zei: "En daarna wie?" De Profeet ﷺ zei: "Dan jouw moeder." De man vroeg: "En daarna?" Opnieuw antwoordde de Profeet ﷺ: "Dan jouw moeder!" De man vroeg nogmaals: "En daarna?" De Profeet ﷺ zei:

Assigning the woman her natural function of nursing the human race wholeheartedly Islam had an eye to the demands of human nature as well as those of society, So man was charged with the duty of supporting her and providing for her all her requirements so as to leave her free from all irrelevant worries, besides giving her the highest respect and regard so much that when a man enquired of the Holy Prophet: "Who has the first claim to my good treatment?" he said "your mother", The man said "And then who?" the Prophet said: "Then your mother." The mall asked: "And then?" Again; the Prophet replied: "Then your mother!” The man once again asked: “And then?" The Prophet said:

"Dan je vader" (Muslim en Bukhari), waar gaat al dit rumoer van de moslima van vandaag dan over? Is er enig recht of enige faciliteit die de Islam haar niet al heeft gegeven, zodat zij zich nog steeds gedwongen voelt een campagne te starten om deze te winnen via middelen zoals kiesrecht en vertegenwoordiging in het parlement? Laten we zien:

"Then your father” (Muslim and Bukhari), What then is all this uproar by the Muslim woman of today about? Is there any right or facility that Islam has not already given her so that she should still feel constrained to launch a campaign to win them through means such as suffrage and representation in parliament? Let us see:

Zij eist een gelijke menselijke status, maar de Islam heeft haar dit reeds gegeven, zowel in theorie als in de praktijk voor de wet.

She demands an equal human status, but Islam has already given this to her in theory as well as in practice before law.

Zij wenst economische onafhankelijkheid en het recht om direct deel te nemen aan het sociale leven.

She wants economic independence and the right to participate in social life directly.

Nou, de Islam was de eerste religie die haar dit recht gaf:

Well, Islam was the first religion that gave her this right:

Zij wil het recht op onderwijs? De Islam erkent dit niet alleen, maar maakt het verwerven ervan ook verplicht voor haar.

She wants the right to education? Islam not only recognizes it but makes the acquisition of it obligatory on her as well.

Wil zij het recht hebben om niet zonder haar toestemming uitgehuwelijkt te worden? De Islam heeft haar dit recht gegeven, evenals het recht om haar eigen huwelijk te regelen.

Does she want the right not to be given in marriage without her permission? Islam has given her this right as well as the right to arrange her own marriage.

Eist zij dat zij vriendelijk en rechtvaardig behandeld wordt tijdens het uitvoeren van haar taken in het huis, en dat zij het recht heeft om een scheiding van haar echtgenoot te vragen indien hij nalaat haar op een rechtvaardige en eerlijke wijze te behandelen? De Islam geeft haar al deze rechten en maakt het mannen verplicht om deze te waarborgen.

Does she demand that she should be treated kindly and fairly while performing her functions within the house, and that she should have the right to ask for a separation from her husband if he should fail to treat her in a just and fair manner? Islam does give her all these rights and makes it incumbent upon men to safeguard them.

En wil zij ook het recht om buiten de deur te gaan werken? De Islam erkent dit recht van haar ook.

Also does she want the right-to go and work outside? Islam recognizes this right of her too.

Of zoekt zij de vrijheid om zich over te geven aan laag, vernederend en schandelijk genot?

Or does she seek the freedom to indulge in base, degrading and humiliating sybaritic?

Islam kan haar dit niet verlenen, aangezien het mannen ook niet toestaat zichzelf te degraderen door zich over te geven aan dergelijke verdorvenheden. Deze vrijheid hangt echter niet samen met de vertegenwoordiging van vrouwen in parlementen. Zij kunnen er goed aan doen geduldig te wachten tot de sociale relaties en tradities uiteenvallen en degenereren tot anarchie. Dan kunnen al diegenen die naar deze vrijheid hunkeren, er ongestoord van genieten.

Well Islam cannot grant this to her as it does not also allow men to degrade themselves by indulging in such depravities. This license does not, however, hang on the representation of women in parliaments. They may do well to wait patiently till the social relationships and traditions disintegrate and degenerate into anarchy. Then all those craving for this license may enjoy it unchecked.

Er zijn bepaalde andere mensen die volhouden dat, hoewel onze levensomstandigheden en waarden verschillen van die van het Westen, de positie van de vrouw in het Oosten in de praktijk zo laag is dat men er niet anders tegen kan protesteren. Haar westerse tegenhanger heeft naast een hoge sociale status al haar vrijheid gewonnen, dus waarom zou de oosterse vrouw dan niet, in de voetsporen van haar westerse zus, moeten streven naar het terugkrijgen van haar ontnomen rechten?

There are certain other people who maintain that though our conditions and values of life differ from those of the West, yet practically the position of woman in the East is so low that one cannot but protest against it. Her western counterpart has already won her freedom besides a high social status, so why should not the eastern woman as well following in the footsteps of her western sister, endeavor to get back her usurped rights?

Dit is ongetwijfeld waar. De vrouw in de Islamitische landen is over het algemeen achtergesteld, zonder respect of enige gratie. Zij leidt een leven dat vergelijkbaar is met dat van dieren; haar hele bestaan is niets anders dan een andere naam voor lage aardse verlangens; zij lijdt onder ontberingen meer dan zij ooit geluk proeft; zij wordt gedwongen tot overgave meer dan dat haar iets wordt gegeven; en zij stijgt zelden boven het niveau van een puur impulsief bestaan uit.

This is no doubt true. The woman in the Islamic Countries is generally backward with neither respect nor any grace. She lives a life similar to that of animals; her whole existence is but another name for mean earthly desires; she suffers privations more than she ever tastes of happiness; she is made to surrender more than she is given; and seldom rises above the level of a purely impulsive existence.

Dit is ook waar, maar mogen wij vragen: wie is verantwoordelijk voor deze situatie? Heeft de Islam of haar leerings daar iets mee te maken?

This is also true, but may we ask: who is responsible for this state of affairs? Does Islam or its teachings have anything to do with it?

Het feit is dat de ellendige toestand van de vrouw in het Oosten het resultaat is van de economische, sociale, politieke en psychologische omstandigheden die vandaag de dag in het Oosten heersen.

The fact is that the miserable plight of the eastern woman is the result of the economical, social, political and psychological conditions prevailing in the East today.

We moeten deze zaken in overweging nemen als we ons sociale leven werkelijk willen hervormen en willen weten waar deze kwaden vandaan komen.

We must take note of these if we really want to reform our social life and know as to where these evils spring from.

Aan de basis van de huidige ellendige toestand van de vrouw in het Oosten ligt de schrijnende armoede waar het Oosten nu al vele generaties lang mee wordt getroffen. Het is het sociale onrecht dat een groep mensen in luxe en overvloed laat leven, terwijl hun medemensen niet genoeg vinden om zichzelf naar behoren te voeden of te kleden, en de politieke onderdrukking die een volk splitst in heersers en geregeerden, waarbij de eersten alle privileges genieten zonder de bijbehorende verplichtingen, en de laatsten onder zware lasten werken zonder rechten of compensatie in ruil daarvoor. De donkere wolken van onderdrukking die de hemel boven hen overschaduwen, zijn het resultaat van precies deze sociale factoren. Het zijn deze omstandigheden die in feite verantwoordelijk zijn voor de huidige vernedering en vervolging van de vrouw in het Oosten.

At the root of the present miserable plight of the eastern woman lies the wretched poverty that the East has been afflicted with now for many a generation past. It is the social injustice which makes a group of people live in luxury and profusion while their fellow-beings do not find enough to feed or clothe themselves properly, and the political repression which splits a people into rulers and ruled, the former enjoying all privileges without the attendant obligations and the latter laboring under heavy burdens with no rights or compensations in return. The dark clouds of oppression that overcast the heavens above are the result of these very social factors. It is these circumstances that are in effect responsible for the present humiliation and persecution of woman in the East.

Een vrouw verlangt naar een amicale relatie van liefde en wederzijds respect tussen haar en haar metgezel, de man. Maar hoe kunnen deze liefde en dit respect hun uitdrukking vinden in deze verstikkende atmosfeer van sombere armoede en sociale onderdrukking? Want niet alleen de vrouw, maar ook de man is het slachtoffer van deze omstandigheden, hoewel hij er verhoudingsgewijs beter aan toe mag lijken dan zij.

Woman craves for an amicable relationship of love and mutual respect between her and her companion, man. But how can this love and respect find expression in this suffocating atmosphere of bleak poverty and social repression? For not only woman but man too is the victim of these circumstances although he may seem to be comparatively better off than her.

Een man behandelt een vrouw ruw en vervolgt haar als reactie op die harde en ruwe behandeling en vervolging die hij zelf ondergaat in de handen van de mensen om hem heen.

Man treats woman roughly and persecutes her as a reaction to that harsh and rough treatment and persecution that he himself suffers at the hands of the people around him.

Hij is vernederd en zijn trots is gekwetst door de harde behandeling van de dorpshoofden, de politieagenten, de fabriekseigenaren of de staat. Hij ervaart niets anders dan schande en vernedering in het sociale leven, maar hij kan zich niet wreken op al deze vijandige krachten, waardoor hij terugkeert naar zijn huis en zijn woede deelt met zijn vrouw en kinderen of degenen die toevallig op dat moment in zijn nabijheid zijn.

He is disgraced and his self pride is wounded by the rough treatment of the chiefs of the village, the police officers, and factory owners or the state. He meets nothing but disgrace and humiliation in social life but he cannot avenge himself upon all these antagonistic forces, so he comes back to his house and gives vent to his anger on his wife and children or those who happen to be near him at the time.

Het is deze vervloekte armoede die de mens tot het uiterste uitput, waardoor hij totaal onmachtig wordt tot liefde, medelijden of geduld tegenover degenen met wie hij in contact komt.

It is this accursed poverty that exhausts man to the utmost limit, totally incapacitating him for love, sympathy or forbearance towards those with whom he comes into contact.

Het is opnieuw deze zeer ellendige armoede die een vrouw ertoe brengt geduldig stand te houden tegen tirannie, wreedheid en ruwe behandeling van haar echtgenoot, omdat zij weet dat het leven zonder kostwinner nog erger zou zijn. Zij durft zelfs niet haar wettelijke rechten op te eisen, uit angst dat haar echtgenoot dit verkeerd zou opvatten en haar zou scheiden. En wat zou zij doen als hij haar zou scheiden? Wie zal haar ondersteunen? Want haar ouders zijn zelf te arm om haar te ondersteunen. Zij kunnen haar niets anders adviseren dan terug te keren naar haar echtgenoot en de degradatie en vernedering zo goed als zij kan te verdragen. Dit is een van de redenen waarom de vrouw vandaag de dag zo gedegradeerd en vernederd is in het Oosten.

Again it is this very wretched poverty that makes woman put up patiently with tyranny, cruelty and rough treatment from her husband for she knows that life without a breadwinner would be even worse. She dare not even claim her legal rights fearing that her husband taking it ill might divorce her. And what would she do if he divorced her? Who will support her? For, her parents are themselves too Poor to support her. They cannot but advise her to return to her husband and bear up with the degradation and humiliation as best as she can. This is one reason why woman is so degraded and humiliated in the East today.

Ten tweede, hoe achterlijk het vandaag de dag ook is, ontbeert het Oosten zowel idealen als zelfbewustzijn en is het weggezonken in een duistere nacht van onwetendheid. Het is ontdaan van alle hogere menselijke waarden, op één macht en haar verschillende manifestaties na, die het aanbidt, en het beschouwt zwakte op zichzelf als een voldoende rechtvaardiging om iedereen die zijn stempel draagt te verachten of met minachting te behandelen.

Secondly, backward as it is today the East lacks ideals as well as self-consciousness and is plunged into a dark night of ignorance. It has become devoid of all higher values of humanity save one power and its various manifestations which it worships, and holds weakness to be in itself a sufficient justification to despise or hold in contempt anyone bearing its stamp.

Het is deze zelfde aanbidding van macht die de man, het hardere geslacht, een zwakke vrouw doet haten. Hij vindt het moeilijk om een vrouw als mens te eren of te respecteren, want hij mist ook de morele verfijning die zo noodzakelijk is voor een dergelijke houding tegenover het zwakkere geslacht. Een vrouw kan echter wel geëerd worden als zij toevallig over rijkdom beschikt, de sleutel tot macht en gezag over anderen.

It is this self same worship of power that makes man, the sterner sex, hate weak woman. He finds it hard to honor or respect woman as a human being, for he also lacks the moral refinement so necessary for such an attitude toward the weaker sex. A woman may, however, be honored if she happens to possess wealth, the key to power and authority over others.

Op een vergelijkbare manier zakken de mensen in een achtergestelde samenleving, zoals het Oosten tegenwoordig, weg naar het niveau van een puur of bijna instinctief bestaan. Zij zijn doordrenkt van seksualiteit en seksuele zaken kleuren al hun visies en attitudes tegenover het leven. Hierdoor gaan zij de vrouw zien als een middel om hun lust te bevredigen en te genot te geven, en niets anders. Zij verliest alle respect als menselijk wezen, omdat zij psychologisch, intellectueel en spiritueel als te veel onder de man worden beschouwd om het te verdienen of op te eisen. Als gevolg daarvan wordt de seksuele vereniging tussen mannen en vrouwen gereduceerd tot een puur dierlijke handeling waarbij de man altijd de vrouw domineert, waarvan de twee kenmerkende aspecten het bewustzijn van de man tijdens de daad van de dominantie over de vrouw is, en het negeren van haar op een later moment.

Similarly in a backward society such as the East at present the people sink low to the level of a purely or nearly instinctive existence. They are sex-ridden and sex colors all their views and attitudes towards life. As such they come to view woman as a means of pleasing and gratifying their lust and nothing else.1 She loses all respect as a human being as psychologically, intellectually and spiritually she is held to be too much below man to deserve or claim it. As a result thereof the sexual union of men and women is reduced to a purely animal act where the male always dominates the female, its two distinctive marks being consciousness of the male at the time of the act of the dominance of the female over aim, and ignoring her later on.

Getroffen door wat het altijd is met onwetendheid en honger, kan een achtergestelde gemeenschap nauwelijks tijd of energie over hebben om morele verheffing en discipline te bereiken, hoewel het juist door deze alleen is dat een volk hogere sferen van menselijkheid kan bereiken en boven het niveau van een puur dierlijk bestaan kan uitstijgen. Bij het ontbreken van een dergelijke morele en spirituele discipline, of bij de aanwezigheid van een ongeschikte, is het onvermijdelijke resultaat dat het menselijk leven een puur economisch karakter aanneemt, macht wordt aanbeden en wordt gemeten in termen van dierlijke passies.

Afflicted as it always is with ignorance and hunger, a backward community can hardly afford to spare time or energy to achieve moral elevation and discipline, although it is through these alone that a people can attain to higher planes of humanity and rile above the plane of a purely animal existence. In the absence of such a moral and spiritual discipline or in the presence of the one that is unsuitable, the inevitable result is that human life assumes a purely economic character, power is worshipped and is measured in term of animal passions.

Het is in een dergelijke achtergestelde samenleving dat de vrouw, terwijl zij haar plichten als moeder vervult, onwetend het beeld van de man ten opzichte van de vrouw vervormt. Zij vormt haar kleine kind tot een kleine dictator die gewend is aan onmiddellijke gehoorzaamheid. Zij is een te toegeeflijke moeder om een redelijke grens te stellen aan de onredelijke eisen van haar zoon.

It is in such a backward society that while performing her duties as a mother the woman unknowingly distorts the view of man towards woman. She turns her small child out as a petty dictator who is wont to command an immediate obedience. She is too indulgent a mother to lay a reasonable check on the unreasonable demands of her boy.

Zij probeert hem te behagen, ongeacht hoe onredelijk of absurd zijn eisen ook zijn. Als gevolg van deze overmatige toegeeflijkheid groeit hij op als een man die uitsluitend een slaaf is van zijn dierlijke passies, waarbij hij verwacht dat anderen hem zonder tegenwerping gehoorzamen. Maar wanneer zijn verlangens in het praktische leven worden tegengewerkt, begint hij zijn wrok te uiten op de mensen om hem heen: mannen, vrouwen en kinderen.

She tries to please him no matter how unreasonable or absurd his demands are. As a result of this over-indulgence he grows up as a man solely slave to his animal passions expecting others to obey him without a demur. But when in practical life his desires are thwarted he starts venting his rancor on people, men, women and children around him.

Dit zijn de belangrijkste factoren die verantwoordelijk zijn voor de onrust en de problemen die vandaag de dag in het Oosten worden gezien. Zonder deze factoren zou de vrouw in het Oosten niet zoveel hebben geleden, noch zo'n lage positie hebben ingenomen. Geen van beide heeft enige relatie met de Islam; ze zijn onverenigbaar met de ware Islamitische geest.

These are the most important factors responsible for the disturbance and trouble witnessed in the East today. But for these, the woman in the East would not have suffered much, nor occupied so Iowa position. Neither of these bears any relation to Islam; they are incompatible with the true Islamic spirit.

Armoede? Is het het resultaat van de Islam? Zeker niet, want het was juist de Islam die de Gemeenschap zo rijk had gemaakt dat er, zoals in de dagen van Umar bin Abdul Aziz gebeurde, niet eens één man meer overbleef die arm genoeg was om aalmoezen te verdienen of te ontvangen. De Islam is een praktisch systeem van leven dat dat grote economische wonder in termen van het praktische leven teweegbracht. Het is ditzelfde systeem dat wij vandaag de dag vurig nastreven om te herstellen. De Islam als een systeem van leven slaagt erin om de rijkdom van de mensen op een rechtvaardige en eerlijke wijze te verdelen onder de leden van de gemeenschap, “opdat het niet (slechts) tussen de rijken onder jullie zal cirkelen” (xlix: 7). Het prijst of keurt armoede niet goed; integendeel, het zou het willen afschaffen. Het geeft ook geen voorkeur aan luxe en ongebondenheid; het verbiedt beide.

Poverty? Is it the result of Islam? Certainly no, for it was but Islam that had made the Community so rich that as happened in the days of Umar bin Abdul Aziz there remained not even a single man in it who was poor enough to deserve or receive alms. Islam is a practical system of life that brought about that great economic miracle in terms of practical life. It is this same system that we do earnestly seek to re-establish today. Islam as a system of life manages to get the wealth of the people distributed in a just and fair manner among the members of the community “in order that it may not (mere/y) make a circuit between the wealthy among you" (xlix: 7). It does not extol or approve of poverty; rather it would see it abolished. Nor does it favor luxury and license; it prohibits these both.

Armoede is de belangrijkste factor die verantwoordelijk is voor de problemen van de vrouw in het Oosten van vandaag de dag. Zodra dit is weggenomen, zullen de grootste problemen van de vrouw onmiddellijk worden opgelost. Hiermee zal zij ook haar respect terugkrijgen, waarvoor zij niet noodzakelijkerwijs buiten het huis hoeft te gaan werken (hoewel zij het recht heeft om dat te doen), aangezien zij dan ook haar deel zal ontvangen via erfenis in de toegenomen rijkdom van de gemeenschap, die zij uitsluitend aan haar eigen persoonlijke comfort kan besteden. Wanneer zij rijk is, kan zij erop vertrouwen het respect van mannen te genieten en gedurfd genoeg te zijn om haar rechten uit te oefenen zonder enige angst of dreiging van armoede.

Poverty is the most important factor responsible for the troubles of the eastern woman of today. Once it is done away with, the greatest or woman's problems will be resolved forthwith. With that she win also get back her respect, for which purpose she may not necessarily have to go and work outside (though she has the right to do so) as she too will then have her share through inheritance in the increased wealth of the community which she may spend on her personal comfort only. When rich she may be sure to command the respect or men and be bold enough to exercise her rights without any fear or threat of poverty.

En hoe zit het met het politieke onrecht waaraan de mens lijdt, waardoor hij zijn onderdrukte wrok op zijn vrouw thuis uit? Is de Islam daarvoor verantwoordelijk?

And what about the political injustice man is suffering from making him vent his repressed rancor on his wife at home? Is Islam responsible for that?

Islam kan er ook niet de schuld van krijgen, aangezien het opstand predikt in plaats van gehoorzaamheid aan onrecht. In dit opzicht reguleerde het de relaties tussen de heersers en de onderdanen zo rechtvaardig dat toen Omar ﷺ eenmaal zei: "Hoor en gehoorzaam", een man uit de vergadering van de gelovigen antwoordde: "Wij zullen niet naar u luisteren, noch u gehoorzamen, tenzij u ons vertelt waar u dat stuk stof vandaan heeft dat u draagt?" Hierop werd Omar ﷺ niet woedend.

Islam cannot be blamed for it either, as it preaches revolt rather than obedience to injustice. In this respect it so equitably regulated the relations or the rulers and the ruled that when once Omar said: "Hear and obey" a man from amongst the assembly of the believers retorted: "We shall not hear you, nor obey you, unless you tell us wherefrom have you got this sheet of cloth you are putting on?" At this Omar did not fly into a rage.

Hij prees de man daarentegen en verduidelijkte zijn positie voor de vergadering, zodat de man ten slotte weer opstond en zei: "Geef ons nu uw bevelen. Wij zullen horen en gehoorzamen." Het is precies deze vorm van bestuur die wij vandaag de dag beogen te vestigen, zodat geen enkele heerser het durft aan te doen het volk te onderdrukken; zodat het volk zich dapper genoeg voelt om hun mening te uiten voor heersers; en zodat de relaties van een man met zijn vrouw en kinderen gebaseerd zijn op rechtvaardigheid, liefdadigheid, liefde en broederschap.

He, on the other hand, praised the man and clarified his position before the assembly, so that at last the man again got up and said: "Now give us your orders. We shall hear and obey you". It is precisely this form or government we seek to establish today, so that no ruler may dare oppress people; so that the people may feel bold enough to speak their mind before rulers; and so that the relations of a man with his wife and children are based on justice, charity, love and fraternity.

En de degeneratie van hogere menselijke waarden, is de Islam daarvoor verantwoordelijk?

And the degeneration of higher human values, is Islam to be blamed for it?

Nee, de Islam heeft niets te maken met deze degeneratie van morele waarden. Het streeft ernaar de mensheid te verheffen door hogere spirituele waarden in hen in te slijten. Het leerde de mens dat "de meest edele van jullie in het aangezicht van Allah degene is die het beste is in gedrag," in plaats van degene die de rijkste, machtigste of sterkste is. Zodra deze hogere waarden stevig verankerd zijn in de samenleving, zal de vrouw niet langer worden neergekeken op vanwege haar zwakte. De maatstaf voor de menselijkheid van een man in een dergelijke samenleving is zijn rechtvaardige behandeling van zijn vrouw, zoals de Heilige Profeet ﷺ zei: "De beste onder jullie is degene die het beste is voor zijn vrouw, en ik ben de beste onder jullie wat betreft de behandeling van mijn vrouw." De diepe inzichten in de menselijke psychologie die deze uitspraak van de Profeet ﷺ vertoont, vertellen ons ook dat een man zijn vrouw niet slecht kan behandelen zonder slachtoffer te zijn van psychologische complexen en stoornissen, of tekort te schieten aan de ware menselijke standaard.

No, Islam has nothing to do with this degeneration of moral values. It seeks to elevate human beings inculcating in them higher spiritual values. It taught men that "the noblest of you in the sight of Allah is the one best in conduct,” rather than the one who is the richest, mightiest, or strongest. Once these higher values are firmly established in society, the woman will no longer be looked down upon because of her weakness. The gauge of a man's humanity in such a society is his fair treatment of his wife as the Holy Prophet said: “The best amongst you is he who is best to his wife and I am the best amongst you as regards the treatment of my wife.” Deep insight into the human psychology as this saying of the Prophet does exhibit, it also tells us that a man cannot ill-treat his wife without being a victim of psychological complexes and disorders or falling short of the true human standard.

En de degradatie van de mens naar een puur dierlijk instinctief niveau van bestaan, is de Islam daar de oorzaak van? Zeker niet, de Islam is niet de oorzaak van deze degradatie, want heeft het ooit toegestaan dat de mens zo laag zou zakken naar een dergelijk dierlijk niveau? Integendeel, het streeft ernaar om mannen en vrouwen te verheffen naar een zo hoog niveau van het zijn dat zij niet langer louter slaven zijn van hun instincten, noch dat hun levensvisie uitsluitend door deze wordt gevormd. De seksuele relaties tussen mannen en vrouwen zijn in het oog van de Islam geen puur dierlijke relaties. Ze vertegenwoordigen eerder hun fysieke behoefte, waarvoor de Islam goedkeuring geeft met het oog op het bevrijden van hen van de overheersing van seksualiteit, die, indien aan haar lot wordt overgelaten, hun creatieve streven binnen de verschillende domeinen van praktijk, wetenschap, kunst of aanbidding kan dwarsbomen, en die hen bij het ontbreken van een wettige uitlaatklep tot onjuiste praktijken kan drijven. Hoewel de Islam derhalve de seksuele relaties tussen mannen en vrouwen niet veroordeelt, keurt het wel af dat zij daar volledig door worden ingenomen. Het dringt hen er eerder toe hun energieën te wijden aan de hogere en edelere doelen van het leven, waarbij de man zich onophoudelijk in de weg van God inzet en de vrouw haar best doet bij de opvoeding van haar kinderen en het vervullen van haar huishoudelijke plichten. Zo geeft de Islam zowel de man als de vrouw idealen die hen ver boven het puur dierlijke niveau van behoeften en passies verheffen.

And the degradation of men to a purely animal instinctive level of existence, is Islam the cause of it? Surely no, Islam is not the cause of this degradation, for did it ever sanction that men should sink low to such an animal level? Far from it, it seeks to elevate men and women to such a high plane of being that they are no longer mere slaves to their instincts, nor is their outlook upon life solely molded by these. The sex relations of men and women are in the sight of Islam not purely animal relations. They rather represent their physical need which it approves of with an eye to free them from the overdomination of sex which if left to itself may thwart their creative pursuit belonging under the different realms of practice, science, arts or worship and which may in the absence of a lawful outlet drive them to adopt wrongful practices. As such though Islam does not condemn sexual relations of men and women, yet it does not approve of their being wholly taken up with them. It rather urges them to devote their energies to the higher and nobler ends of life, man exerting himself in the way of God incessantly and woman doing her best in training her children and looking after her household duties. Thus Islam gives both man and woman ideals that elevate them far above the purely animal level of needs and passions.

Of is de gebrekkige morele discipline het resultaat van de impact van de Islam? Het antwoord is een groot nee, want de Qur'an en de uitspraken van de Profeet ﷺ zijn vol morele voorschriften die gericht zijn op de spirituele verheffing van de menselijke ziel, door deze te disciplineren tot zelfbeheersing en het naleven van de principes van rechtvaardigheid en respect voor anderen, zoals men dat van anderen zelf ook zou verwachten.

Or is the defective moral discipline the outcome of the impact of Islam? The answer is a big no, for the Qur'an, the sayings of the Prophet are all fun of moral precepts that aim at the spiritual elevation of human soul disciplining it to exercise self-control and observe the principles of justice and a respect for others such u one would himself expect from others.

Zijn onze sociale tradities dan werkelijk verantwoordelijk voor de achterlijkheid van de vrouwen in het Oosten? Zijn het zij die hen in de praktijk hebben doen leven als dieren, traag, beperkt van geest en onwetend, zoals sommige schrijvers ons willen doen geloven? Het antwoord is opnieuw een nadrukkelijk nee. Onze tradities uit het verleden verbieden ons niet om kennis te vergaren, te werken of samen te werken met anderen in het sociale leven, mits dit gericht is op het welzijn van de gemeenschap en geen nadelige gevolgen voor haar met zich meebrengt.

Are then our traditions of social life really responsible for the backwardness of the women in the East? Are they in effect that have made them live like animals, inert, narrow-minded, ignorant, as some writers would have us believe? The answer is again an emphatic no. Our past traditions do not forbid us to acquire knowledge, to work, or cooperate with others in social life, provided it aims at the well-being of the community and entails no adverse effects for it.

Waar deze tradities geen goedkeuring voor geven, zijn dergelijke dwaze en ongezonde activiteiten als het uitgaan van vrouwen en het openlijk en zonder enige werkelijke noodzaak over de hoofdwegen en wegen wandelen. Zeker niemand kan durven beweren dat vrouwen hun potentieel en respect uitsluitend door deze onzinnige activiteiten kunnen verwezenlijken. In dergelijke situaties kunnen zij een gemakkelijke prooi worden voor de lust van de genotzuchtige mannen, zoals de ervaringen van de verlichte, beschaafde meisjes uit de westerse samenleving illustreren. De mensen die de tradities tegenwerken, lijken dit te doen enkel omdat zij het niet eens kunnen worden met de zelfgenoegzaamheid, vrijheid en luxe waar zij zo vurig naar hunkeren.

What these traditions1 do not approve of are such foolish and, unhealthy activities as the going out of women and walking openly and without any genuine need on the highways and roads. Surely none can dare say that the women can realize their potentiality and respect through these silly activities alone. They may in such situations fall an easy prey to the lust of the sybarite men as the experience of the enlightened, civilized western society girls does illustrate. As such the people opposing traditions seem to do so just because they do not see eye to eye with the self-indulgence, license and luxury they so earnestly crave for.

In Egypte was er een niet-moslim schrijver die in zijn wekelijkse tijdschrift nooit een gelegenheid liet liggen om de Islam openlijk of stiekem te kleineren. Hij bleef vrouwen eraan herinneren: "Schud jullie verweerde tradities van u af; kom uit jullie huizen en meng u moedig met mannen, door werk te gaan zoeken in fabrieken en winkels, niet omdat daar een werkelijke behoefte aan is, maar enkel om van jullie verantwoordelijkheden als moeders en verzorgers van de mensheid af te komen." Hij zei ook dat de vrouw met neergeslagen ogen over straat liep omdat zij een gebrek aan moed en zelfvertrouwen had en werd overweldigd door angst voor mannen.

There was in Egypt a non-Muslim writer who never lost an opportunity to disparage Islam overtly or covertly in his weekly magazine. He kept on reminding women: "Shake off your weatherworn traditions; come out of your houses and mix up with men courageously, by rushing in to take up work in factories and shops, not because there is any genuine need for it but just to get rid of your responsibilities as mothers and nurses of human race". He also said that the woman walked in the streets with her eyes down because she lacked courage and self-confidence and was over whelmed by fear of men.

Maar wanneer zij door haar ervaring verlichting bereikt, zal zij in staat zijn om mannen moedig onder ogen te komen.1 Hij negeerde de geschiedenis die ons vertelt dat Aysha, die actief deelnam aan de politiek van haar tijd en legers naar het slagveld leidde, met mannen sprak van achter een sluier. Bovendien vergat hij ook te vermelden dat het neerwaarderen van de ogen niet iets was dat uitsluitend aan vrouwen was voorbehouden, want de geschiedenis vertelt ons ook dat de Heilige Profeet Muhammad ﷺ bescheidener was dan zelfs de maagdelijke dienstmeisjes. Beschikte hij ook niet over zelfvertrouwen, of ontbrak het hem aan het bewustzijn een boodschapper van God te zijn? Hoe lang zullen deze schrijvers dergelijke onzinnige dingen blijven herhalen en zeggen?

But when she through her experience achieves enlightenment she will be able to face men courageously.1 He overlooked the history which tells us that Aysha who actively took part in the politics of her time and led armies into the battlefield used to talk to men from behind a veil. Moreover, he also forgot to mention that the lowering down of eyes was not something peculiar to women alone, for history also tells us that the Holy Prophet Muhammad (peace be on him) was more modest than even the virgin maids. Did he also not possess self-confidence, or did he lack the consciousness of being a messenger of God? How long will these writers keep on repeating and saying such silly things?

Dat die vrouw is teruggebracht tot een zeer laag bestaansniveau ongetwijfeld waar is, maar de manier om deze situatie te hervormen is niet de manier die wordt gehanteerd door de vrouw in het Westen, die werd geconfronteerd met bijzondere omstandigheden en daarom onderhevig was aan typische afwijkingen die voortkwamen uit die omstandigheden.

That woman is reduced to a very low plane of existence is undoubtedly true but the way to reform this situation is not that adopted by the woman in the West who was faced with peculiar circumstances and, therefore, was subject to typical aberrations of her own Springing up from those circumstances.

Islam alleen biedt een oplossing voor het probleem van de vrouw, net zozeer als voor dat van de man. Laat ons allen, mannen, jong en oud, ons tot de Islam wenden en hard streven naar het herstellen van een islamitische staat en het handhaven van de islamitische wet in ons leven. Pas dan zullen we in de praktijk onze overtuigingen en idealen kunnen verwezenlijken. Dit is de enige manier om symmetrie en harmonie in ons leven te bereiken zonder terug te vallen op onrecht of tirannie.

Islam and Islam alone does provide a solution to the problem of woman no less than that of man. Let all of us, men, young and old, turn towards it, strive hard to re-establish an Islamic state and enforce Islamic law in our lives. Only then shall we be able to realize in practice our beliefs and ideals. This is the only way to achieve symmetry and harmony in our life without any resort to injustice or tyranny.