"Zoals we reeds hebben aangevoerd, staat de Islam voor alles wat goed, gezond en wenselijk is in het leven. Het is de religie voor alle tijden, generaties en samenlevingen, maar aangezien de islamitische wereld tijdens de afgelopen vier eeuwen in een staat van constante depressie verkeerde, bleef het deel van de islamitische wetgeving dat zich bezighoudt met economische problemen statisch. Waarom zouden we dan niet de Islam als een geloofsovertuiging moeten aannemen om onze zielen te veredelen en onze gedachten te zuiveren, en het communisme moeten omarmen als het economische systeem om onze economische problemen op te lossen, aangezien dit op geen enkele wijze onze sociale structuur of enig aspect daarvan zou beïnvloeden. Wij zullen op die manier niet alleen in staat zijn onze moraal, sociale tradities en gebruiken te beschermen, maar tegelijkertijd ook een van de meest moderne economische systemen van de huidige tijd hebben om onze economische problemen op te lossen." De redenering zoals hierboven gegeven is een deel van het duivelse spel dat de communisten al geruime tijd proberen te spelen. Om te beginnen namen zij een agressieve houding aan tegenover de Islam in het Oosten en zaaiden zij diverse twijfels hierover. Maar toen zij ontdekten dat dit de gehechtheid van moslims aan de Islam eerder had vergroot, veranderden zij hun strategie en grepen zij naar fraude en misleiding. Zo redeneerden zij dat: "Het communisme bemoeit zich totaal niet met de Islam, aangezien het in de basis slechts een andere naam is voor sociale rechtvaardigheid en staat voor de verantwoordelijkheid van de staat tegenover haar burgers om hen te voorzien van de basisbehoeften van het leven. Bedoelt u daarmee te zeggen dat de Islam tegen sociale rechtvaardigheid is door te beweren dat het tegen het communisme is? Zeker kan de Islam zo'n systeem gebaseerd op sociale rechtvaardigheid niet afwijzen."

"As we have already submitted, Islam stands for all that is good, healthy and desirable in life. It is the religion for all times, generations and societies but as the Islamic world during the last four centuries has been in a state of constant depression, the portion of the Islamic law dealing with economic problems remained static. Why shouldn't we then adopt Islam as a creed to edify our souls and purify thoughts and embrace communism as the economic system to solve our economic problems as it would in no wise affect our social set-up or any aspect thereof. We shall thus be able not only to safeguard our morals, social traditions and customs but also have at the same time one of the most modern economic systems of the present times to-resolve our economic problems" The reasoning such as this given above is a part of the diabolical game the communists are out to play now since a long time. To begin with, they adopted an aggressive attitude towards Islam in the East and cast various doubts about it. But when they found that this had rather increased Muslims' attachment to Islam, they changed their strategy and resorted to fraud and deception. Thus they reasoned that: "Communism does not at all interfere with Islam, as it is basically just another name for social justice and stands for the responsibility of the state towards its citizens to provide them with the basic needs of life. Do you mean to say that Islam is opposed to social justice by alleging that it is opposed to communism? Surely Islam cannot oppose such a system based on social justice".

Deze duivelse redenering is vergelijkbaar met diegene waarnaar de imperialisten hiervoor hebben gegrepen.

This diabolical reasoning is similar to that resorted to by the imperialists before this.

Zij waren ook begonnen met het openlijk aanvallen van de Islam, maar toen zij merkten dat dit de moslims slechts op hun hoede had gebracht en zij waakzaam waren, kozen zij een andere koers.

They too had started with attacking Islam openly but when they found that it had only put the Muslims on their guard and they were watchful, they resorted to another course.

Zij zeiden: "Het Westen is alleen geïnteresseerd in de verspreiding van beschaving in het Oosten; hoe kan de Islam tegen beschaving zijn wanneer zij zelf de vader van de beschaving is?" Zij verzekerden de moslims dat zij deze westerse beschaving konden overnemen zonder hun vasten, gebeden en mystieke praktijken op te geven, hoewel zij er zeker van waren dat als de moslims eenmaal bezweken voor hun beschaving, zij niet langer in staat zouden zijn hun islamitische karakter te behouden, met als gevolg dat deze beschaving hen binnen enkele generaties definitief zou overweldigen. Zij kregen gelijk. Bijgevolg ontstond er na verloop van tijd een generatie onder de moslims die volkomen onwetend was over de Islam, en die er eerder een afkeer van voelde zonder enige kennis of reden dan ook.

They said: "The West is interested only in the spread of civilization in the East; how can Islam be against civilization when it is itself the father of civilization?" They assured the Muslims that they could adopt this western civilization without giving up their fastings, prayers, and mystic practices, although they were sure that if the Muslims once succumbed to their civilization they would no longer be able to retain their Islamic character with the result that within a few generations this civilization would overpower them once for all. They proved right. Consequently, there arose a generation among the Muslims after some time who was completely ignorant about Islam, who rather felt a repulsion from it without any knowledge or reason whatsoever.

Het is dit eigenlijke spel van fraude en misleiding dat de communisten vandaag de dag spelen.

It is this very game of fraud and deception that the communists are playing today.

Men zegt dat moslims tegelijkertijd moslim kunnen blijven, kunnen bidden, kunnen vasten, esoterische rituelen kunnen uitvoeren en het communisme als economisch systeem kunnen adopteren, aangezien het totaal niet ingrijpt in hun religie. Waarom zouden zij dan aarzelen om het te omarmen? Maar terwijl zij zo argumenteren, weten zij heel goed dat moslims niet langer moslims zullen blijven als zij zich slechts één keer aan de verleiding ervan overgeven. In een dergelijk geval zullen zij hen binnen enkele jaren ongetwijfeld herformuleren naar hun eigen levensfilosofie en een einde maken aan de Islam en alles waar het voor staat, omdat de tijd waarin wij leven een tijd is van snelle beweging en dynamiek, wat betekent dat er zeer gemakkelijk grote veranderingen kunnen worden teweeggebracht in een relatief zeer korte periode van tijd. Maar ondanks al deze feiten zijn er zeer veel moslims die zich bereidwillig laten misleiden door een dergelijke valse redenering, omdat het hen tenminste een excuus biedt om de zware strijd te vermijden bij het uitvoeren van hun onaangename plichten als moslims, terwijl het hen tegelijkertijd de vrijheid belooft van de zware taak om hun eigen weg te vinden, hun eigen verstand te gebruiken en zich in te zetten voor constructieve activiteiten. Zij zouden liever gewoon gaan zitten, ijdel dromen en zich door anderen laten leiden.

They say that the Muslims can at once remain Muslims, can pray, fast and perform esoteric rituals and adopt communism as an economic system, for it does not at all meddle with their religion. Why should they then hesitate in embracing it? But while thus arguing they know very well that Muslims will no longer remain Muslims if they once but succumbed to its temptation. In such a case, they are sure to remold them in a few years' time after their own philosophy of life and put an end to Islam and all it stands for because the age we are living in is one of rapid movement and dynamism which means that great changes can very easily be brought about in a comparatively very short period of time. But in spite of all these facts there are very many Muslims who willingly allow themselves to be hoodwinked by such a spurious reasoning as it provides them with an excuse at least to avoid hard struggle in carrying out their unpleasant duties as Muslims promising them at the same time freedom from the cumbrous task of finding their own way, use their own reason and exert themselves in constructive activities. They would rather just like to sit down and dream idle dreams and let themselves be guided by others.

Op dit punt willen wij benadrukken dat de Islam in principe geen enkel systeem tegenstaat dat in de basis niet vijandig is tegenover haar principes en de moslimgemeenschap dient bij het oplossen van problemen die voortvloeien uit de veranderde levensomstandigheden. Het feit is echter dat het communisme totaal niet op één lijn ligt met de islamitische ideologie, hoewel het in sommige opzichten oppervlakkig op de Islam zou kunnen lijken. De moslimgemeenschap, die reeds over het beste systeem beschikt, kan de Islam niet passeren en in plaats daarvan het communisme, het kapitalisme of het materialistische socialisme aannemen, ook al zouden deze in bepaalde opzichten vergelijkbaar met de Islam kunnen lijken, want God heeft uitdrukkelijk bevolen: "En zij die niet oordelen naar dat wat door God is geopenbaard, zij zijn inderdaad de ongelovigen" ({v: 47}).

We would at this point like to stress the fact that in principle Islam does not oppose any system such as is basically not antagonistic to its principles and serves the Muslim community in solving its problems arising out of the changed conditions of life. The fact, however, is that communism does not at all see eye to eye with Islamic ideology although it might in some respects superficially resemble Islam. The Muslim community which already possesses the best system cannot pass by Islam and instead adopt communism, capitalism or materialistic socialism though they might in certain respects appear to be similar to it, for God has expressly commanded : "And they Who do not judge in accordance with that which is revealed by God, they are indeed the unbelievers" (v : 47)

Kunnen we in de werkelijkheid het communisme omarmen en toch als moslims voortleven? Het antwoord is een groot Nee, want wanneer we het communisme toepassen (onterecht of onoprecht beschreven als een puur economisch systeem), merken we dat het zowel in theorie als in de praktijk tegenover de Islam staat. Hun botsing is onvermijdelijk om de eenvoudige reden dat het niet anders kan of vermeden kan worden.

Can we in reality embrace communism and yet live on as Muslims? The answer is a big No, for, when we apply communism (erroneously or dishonestly described as being a purely economic system), we find that it is opposed to Islam in theory as well as in practice. Their collision is inevitable for the simple reason that it cannot be helped or avoided.

Dat zij theoretisch in zo veel opzichten tegenover elkaar staan, kan goed worden beoordeeld aan de hand van de volgende punten:

That theoretically both stand opposed to each other in so many respects may well be judged from the following points:

Ten eerste rust het communisme op een puur materialistische basis: het erkent niets behalve datgene wat door de zintuigen wordt waargenomen: wat niet waarneembaar is door deze zintuigen is onwerkelijk, onzin en heeft geen enkele existentie, of als het wel bestaat, is het zo onbeduidend dat men er totaal geen aandacht aan hoeft te besteden. Engels zei: "Materie is het enige echte in de wereld". En de materialisten beargumenteren: "Het menselijk verstand is slechts een manifestatie van materie die de externe materiële omgeving om zich heen weerspiegelt". Zij gaan verder door te zeggen dat wat de ziel wordt genoemd, helemaal geen onafhankelijk eigen bestaan heeft, maar eerder een product van materie is. Zo zien we dat het communisme een puur materialistische ideologie is die alle vormen van spiritualisme bespot door ze allemaal als onwetenschappelijk te bestempelen. De islamitische ideologie weigert daarentegen een dergelijke vernauwing van de menselijke sferen van activiteit te accepteren of de mens tot zulke lage niveaus van bestaan te degraderen. Het beschouwt de mens eerder als een wezen dat ernaar streeft hoog te zweven in de rijken van geest en gedachte, hoewel hij op aarde loopt en een fysiek lichaam bezit. Zijn behoeften zijn ook niet beperkt tot voedsel, onderdak en seksuele bevrediging, zoals Karl Marx beweerde. Op dit punt zou bij sommige lezers de vraag kunnen opkomen: Hoe kan deze materialistische filosofie ons beïnvloeden als we er niets mee te maken zullen hebben: we zullen alleen het economische programma van het communisme overnemen en al onze fundamentele geloofsovertuigingen behouden, onze God, onze Apostel, en ons spirituele systeem. Deze kunnen niet worden beïnvloed door het economische programma dat we wellicht zouden overnemen, aangezien het iets heel anders is dan de zaken die hierboven zijn beschreven en een onafhankelijk eigen bestaan heeft. Laat niemand onder deze illusie verkeren, want zoals de communisten beweren, bestaat er een sterke affiniteit tussen het economische systeem en het fundamentele geloof, de ideologie en de levensvisie van een volk; zij kunnen niet in isolatie worden beschouwd: zij zijn nauw met elkaar verbonden, aangezien zij gebaseerd zijn op hetzelfde economische systeem dat is opgebouwd op een puur materialistische levensfilosofie, zoals is verduidelijkt door de communistische pioniers Engels en Marx in hun geschriften.

Firstly, communism rests on a purely materialistic basis: it does not recognize anything save that perceived by sense organs: what is not perceivable by these sensory organs is unreal, nonsense and has no existence whatsoever or if it does exist it is so insignificant that one need not at all bother about it. Engels said: "Matter is the only real thing in the world". And the materialists argue: "Human reason is just a manifestation of matter which reflects the external material environment surrounding it". They go on to say that what is called soul does not at all have an independent existence of its own but is rather a product of matter. Thus we see that communism is a purely materialistic ideology which ridicules all forms of spiritualism dubbing them all as unscientific. Islamic ideology, on the other hand, declines to concede such a narrowing down of human spheres of activities or degrade man to such low levels of existence. It looks upon man rather as a being that aspires to soar high in the realms of spirit and thought although he walks on earth and possesses a physical body. Nor are his needs limited to food, shelter and sexual gratification as Karl Marx claimed. A question might at this stage be raised in the minds of some readers: How can this materialistic philosophy affect us when we shall have nothing to do with it: we shall adopt only the economic program of communism and retain all our basic creeds, our God, our Apostle, and our spiritual system. These cannot be affected by the economic program we might adopt as it is something quite different from the things described above and has an independent existence of its own. Let none be under this illusion, for as the communists hold, there exists a strong affinity between the economic system and the basic creed, ideology and outlook upon life of a people; they cannot be viewed in isolation: they are closely interrelated, for they are based on the same economic system which is raised on a purely materialist philosophy of life as has been clarified by the communist pioneers Engels and Marx in their writings.

De communisten bijvoorbeeld geloven ook in het dialectisch materialisme. Zij stellen dat het conflict tussen tegenpolen (de 'hebbers' en de 'niet-hebbers' of arbeiders en kapitalisten) de enige echte, zij het verraderlijke, factor is achter alle economische en menselijke vooruitgang die de mensheid tot nu toe heeft bereikt, beginnend bij het eerste communistische tijdperk en voortbewegend naar slavernij, toen feodalisme, kapitalisme en vervolgens het uiteindelijke communistische tijdperk. Het is met dit eigen dialectisch materialisme dat zij hun standpunt rechtvaardigen en het uiteindelijke verschijnen van het communisme als de overwinnaar uit de huidige ideologische oorlogsvoering bewijzen. Zij beweren dat er een nauwe wetenschappelijke relatie bestaat tussen het communisme en deze theorie van het dialectisch materialisme, waarin absoluut geen plaats is voor enig concept van God, Zijn apostelen of hun boodschap, want in hun hoogmoed denken zij dat al deze zaken slechts een resultaat zijn van het samenspel van economische krachten. Zij hebben geen betekenis of belang buiten de economische omstandigheden die hen hebben voortgebracht. Als zodanig verliezen zij al hun belang in het menselijk leven en zijn zij simpelweg waardeloos in het interpreteren of definiëren van het leven of het bepalen van de ware doelstellingen ervan. De enige factor van belang is de productiemiddelen die, indien gewijzigd, het gehele menselijk bestaan beïnvloeden en revolutioneren. De dwaling en zwakte van de visie van communisten op de menselijke geschiedenis wordt ruimschoots bewezen door het feit dat zij er niet in slagen een adequate verklaring te bieden voor de grote revolutie die door de Islam in Arabië is teweeggebracht, want zij kunnen geen enkele verandering aanwijzen in de productiemiddelen op het Arabisch schiereiland of zelfs in de gehele hedendaagse islamitische wereld die erop wijst dat deze de opkomst van de Heilige Profeet ﷺ in dat deel van de wereld heeft veroorzaakt, die met zich een volledig nieuw systeem van leven meebracht.

The communists, for instance, also believe in dialectical materialism. They hold that it is the conflict of the opposites (the 'haves' and the 'have-nots' or workers and capitalists) that is the only real though insidious factor behind all economic and human progress that mankind has achieved so far starting from the first communist age and moving on to slavery, then feudalism, capitalism and then final communist age. It is with this very dialectical materialism that they justify their standpoint and prove the final emergence of communism as the victor out of the present ideological warfare. They claim that there is a close scientific relationship between communism and this theory of dialectical materialism, in which there is no place whatsoever for any concept of God, His apostles or their message, for in their arrogance they think that all these things are but merely an outcome of the interplay of economic forces. They have no meaning or significance apart from the economic circumstances that engendered them. As such they lose all their importance in human life and are simply worthless in interpreting or defining life or determining its true objectives. The one and the only factor of importance is the means of production which, if changed, affects the whole human existence and revolutionizes it. The fallacy and weakness of communists' view of human history is amply proved by the fact that it fails to offer any adequate explanation of the great revolution brought about by Islam in Arabia, for it cannot point out any change in the means of economic production in the Arabian peninsula or even in the whole of the contemporary Islamic world that might be referred to as having caused the emergence of the Holy Prophet in that part of the world bringing with him a completely new system of life.

Dit is volstrekt voldoende om aan te tonen dat de islam en het communisme diametraal tegenover elkaar staan. Hoe kan er dan gezegd worden dat de twee één zijn? De moslims die geloven in de Weldadigheid van God evenals in Zijn immense Genade die al Zijn schepselen omvat, en die geloven dat het God is die Zijn apostelen naar hen zendt om hen het juiste pad te tonen, en die geloven dat de islam niet onderworpen is aan economische noodzaak maar daar ver boven uitstijgt; hoe kunnen dergelijke moslims zonder gevolgen het communisme aannemen, dat stelt dat alle verschillende stadia van menselijke vooruitgang uitsluitend worden bepaald door het samenspel van tegengestelde krachten, waardoor er geen plaats wordt gelaten voor de wil van God of enige andere factor of initiatief, behalve die welke wordt verleend door het economisch bestaan, de druk van noodzaak.

This is quite sufficient to show that Islam and communism stand diametrically opposed to each other. How can the two be said to be at one then? The Muslims who believe in the Beneficence of God as well as His immense Grace embracing all His creatures and who believe that it is God Who sends to them His apostles to guide them aright and who believe that Islam is not subject to the economic exigencies but ascends far above them, how can such Muslims adopt with impunity the communism which holds that all the different stages of human progress are determined by the interplay of the opposing forces alone, thus leaving no place for God's will or any other factor or initiative save that lent to it by economic existence, the pressure of need.

Ten tweede: de mens, zoals die door het communisme wordt beschouwd, is slechts een passief wezen wiens wil totaal geen belang heeft in het aangezicht van de materiële en economische krachten. Karl Marx zei:

Secondly, man as viewed by communism is just a passive being whose will has no importance whatever in the face of the material and economic forces. Karl Marx said:

"De wijze waarop de materiële bestaansmiddelen worden geproduceerd, bepaalt het gehele proces van het sociale, politieke en intellectuele leven. Het is niet het bewustzijn van de mensen dat hun bestaan bepaalt, maar integendeel, het is hun sociale bestaan dat hun bewustzijn bepaalt."

"The mode of production of the material means of existence conditions the whole process of social, political and intellectual life. It is not tile consciousness of men that determines their existence, but, on the contrary, it is their social existence that determines their consciousness”.

In de Islam daarentegen vinden we dat de mens wordt beschouwd als een actief wezen met een eigen vrije wil, die uitsluitend onderworpen is aan de hogere wil van God; de Heilige Qur'an zegt: “En Hij heeft aan jullie onderworpen, als zijnde van Hem, alles wat in de hemelen en op de aarde is” (xlv: 13).

In Islam, on the other hand; we find that man is viewed as an active being with a free will of his own that is subject to the higher will of God alone, Says the Holy Qur'an: “And He has subjected to you, as from Him, all that is in the heavens and on earth" (xlv: 13).

Zo maakt de Islam duidelijk dat het de mens is die de hoogste macht en positie op deze aarde geniet, waarbij alle materiële en economische krachten aanwezig zijn om zijn bevelen uit te voeren. De Islam zelf is in dit opzicht een treffend voorbeeld. De vooruitgang ervan werd niet beperkt of gestuurd door een proces van dialectisch materialisme. De vroege moslims voelden zelfs geen enkel moment dat het economische bestaan van de mens alleen een beslissende rol speelde in het vormgeven van zijn lot, of dat het iets was dat buiten zijn bewuste controle lag, zoals Marx beweerde. Zij vormden daarentegen bewust hun economie in overeenstemming met de leiding van God en Zijn Apostel ﷺ, waarbij zij al hun sociale relaties baseerden op de leer van de Islam. Zij bevrijdden slaven zonder enige overweging van economisch gewin of prikkels die hen daartoe aanzetten; en zij waren in feite nooit getuige van de vestiging van het feodalisme in hun landen, hoewel dit eeuwenlang het meest gangbare systeem was geweest in Europa en in de wereld in het algemeen. De adoptie van een communistische economie moet onvermijdelijk leiden tot de adoptie van de communistische filosofie, de filosofie die de mens een louter speelbal maakt van de economische krachten die hun weg banen, volkomen onafhankelijk van de wil van de mens, aangezien zij noch hun koers kunnen veranderen, noch hun werking op welke wijze dan ook kunnen beïnvloeden, omdat dit simpelweg onmogelijk en daarom ondenkbaar is.

Thus Islam makes it clear that it is man who enjoys supreme power and position on this earth with all the material and economic forces being there to do his bidding. Islam itself is a case in point in this respect. Its progress was not limited or directed by any process of dialectical materialism. The early Muslims never even for a single moment felt that the economic existence of man alone played a decisive role in shaping his destiny or that it was something beyond his conscious control as Marx said. They, on the contrary, did consciously shape their economy in accordance with the guidance of God and His Apostle basing all their social relationships on the teachings of Islam, They freed slaves without any consideration of economic gains or initiative inducing them to it; and they did in fact never witness the establishment of feudalism in their lands although it had been the most prevalent system for centuries in Europe and in the world at large, The adoption of communist economy must inevitably lead to the adoption of the communist philosophy, the philosophy which makes man a mere plaything of the economic forces that take their way quite independent of men's will for they can neither change their course nor can they affect their working in any way as it is simply impossible and, therefore, unthinkable.

Ten derde, zoals we al hebben aangegeven in het hoofdstuk over "Privé-eigendom", is het vrijwel onmogelijk om een economisch systeem te scheiden van de sociale filosofie die erachter ligt.

Thirdly, as we have already pointed out in the chapter on "Private Ownership," it is next to impossible to divorce an economic system from the social philosophy behind it.

Indien wij het communisme als een economisch programma accepteren, moeten wij onvermijdelijk ook de sociale filosofie omarmen die het biedt, welke stelt dat de samenleving het enige werkelijke is en dat het individu geen enkele betekenis heeft, behalve als lid van een gemeenschap. Dit is een standpunt dat haaks staat op dat van de Islam, want de Islam hecht grote waarde aan het individu en vertrouwt meer op hem dan op de samenleving voor het verwezenlijken van haar doelen. De Islam beschaving de mens van binnenuit, zodat hij bereidwillig al zijn verantwoordelijkheden als lid van een gemeenschap vervult. Zo verheft zij de mens tot de positie van een bewust lid van de samenleving met een eigen wil, die vrijelijk zijn eigen beroep en de plaats waar hij zou willen werken, kiest. Hij geniet de vrijheid om de bevelen van de heerser op te volgen of te weigeren hem te gehoorzamen indien de heerser de grenzen overschrijdt die zijn gesteld zijn door gehoorzaamheid aan God en de Islam. Zo maakt de Islam elk individu tot een bewaker van de moraal van de gemeenschap, naast het hem verantwoordelijk te houden voor de uitroeiing van alle vormen van het kwaad. Maar zoiets kan om duidelijke psychologische en praktische redenen niet gebeuren in een samenleving waarin het individu wordt gereduceerd tot de status van een onbeduidend dwergje of een waardeloos mannetje wiens lot uitsluitend wordt gevormd en gecontroleerd door de overheid, aangezien zij alleen alle economische productiemiddelen controleert. Ten slotte moeten wij ook onthouden dat de communistische filosofie gebaseerd is op de aanname dat enkel de economische factor supreem is wat betreft het bepalen of vormen van de diverse sociale relaties binnen een sociale groep. De Islam ontkent of onderschat de belangrijkheid van de economische factor in het menselijk leven niet, noch negeert zij het belang van een gezonde economische basis voor het sociale leven van een gemeenschap om morele en sociale deugden te laten bloeien, maar zij draagt in geen enkele zin bij aan het idee dat het leven niets anders is dan economie. Het gelooft er ook niet in dat als economische problemen worden opgelost, alle andere problemen van de samenleving als gevolg daarvan ook zullen worden opgelost. Om dit punt te verduidelijken, laten we echter enkele specifieke gevallen uit het leven overwegen. Stel dat er twee jonge mannen zijn van een vergelijkbare economische status, waarbij de een geneigd is tot zedeloosheid, verzonken is in zijn dierlijke passies en er volledig door tot slaaf is gemaakt, terwijl de ander geniet van een redelijke mate van materiële welvaart en het grootste deel van zijn extra energie besteedt aan het verbreden van zijn mentale of spirituele horizon door het verwerven van enige kennis of vaardigheid. Kunnen deze twee jonge mannen als gelijken worden behandeld en kunnen hun gevallen als identiek worden beschouwd? Vertegenwoordigen zij beiden een gelijkwaardig niveau van deugdzaamheid, goedheid en succes in hun respectievelijke levenswijzen?

Therefore if we accept communism as an economic program we must also inevitably embrace along with that the social philosophy it offers and which states that society is the only real thing, the individual having no importance whatever save as member of a community, This is a position quite contrary to that taken up by Islam, for it attaches great importance to the individual and relies more upon him than on society for the realization of its ends. Islam civilizes man from within so that he would willingly discharge all his responsibilities as a member of a community. Thus it elevates man to the position of a conscious member of society with a will of his own, choosing his own job as well as the place he would like to work in freely. He enjoys freedom to comply with the orders of the ruler or refuse to obey him if the ruler should happen to transgress the bounds set by obedience to Gad and Islam. Thus Islam makes every individual a guardian of the community's morals besides holding him responsible for the eradication of all forms of evils. But such a thing cannot for obvious psychological and practical reasons happen in a society wherein the individual is reduced to the status of an insignificant midget or a worthless manikin whose destiny is solely shaped and controlled by the government as it alone controls all economic means of production, Last, we must also remember that the communist philosophy is based on the assumption that it is the economic factor alone that is supreme so far as the determining or molding of the diverse social relationships within a social group are concerned. Islam does not deny or under-rate the importance of the economic factor in human life nor does it ignore the importance of a sound economic basis for the social life of a community so as to make the moral and social virtues flourish, But it does not at all contribute towards the notion that life is but-economics. It also does not believe that if economic problems are solved all the other problems of the society will also be solved as a result thereof. To make this point clear let us, however, consider some particular cases from life. Supposing there are two young men of a similar economic status, the one being inclined to voluptuousness and engrossed in his animal passions and completely enslaved by these, while the other enjoys a reasonable portion of material prosperity and spends most of his extra energy in broadening his mental or spiritual horizon by acquiring some knowledge or skill. Can these two young men be treated as equals and their cases considered as identical? Do the two represent an equal degree of virtue, goodness and success in their respective modes of living?

We kunnen even goed het geval nemen van een man met een sterke persoonlijkheid, naar wie de mensen met eerbied luisteren en die bereid zijn zijn advies onmiddellijk op te volgen, en nog zo'n waardeloze kerel, die geen persoonlijkheid heeft maar slechts een lachertje is binnen zijn kring van kennissen. Nu is de vraag: kan de oplossing van zijn economische problemen de laatste op welke wijze dan ook helpen? Kan hij worden beschouwd als iemand die een leven leidt dat even glorieus is als dat van de man in het eerste geval?

We may as well take the case of a man with a strong personality to whom the people listen with deference and are ready to act upon his advice readily and still another goodfor- nothing fellow, who has no personality but is just a laughing-stock among the circle of his acquaintances. Now the question is, can the solution of his economic problems help the latter in any wise? Can he be deemed to lead a life as glorious as that of the man in the former case?

Als we nog een ander geval nemen, zouden we ons kunnen afvragen of een vrouw begiftigd met gratie en schoonheid op welke manier dan ook vergeleken kan worden met een vrouw die ontdaan is van alle gratie en schoonheid. Kan het wegnemen van economische hindernissen de lelijke vrouw helpen bij het oplossen van haar moeilijkheden?

Taking still another case we might ask if a woman endowed with grace and beauty can in any way be matched with a woman devoid of all grace and beauty. Can the removal of economic hurdles help the ugly woman in resolving her difficulties?

Het is hieraan te danken dat de islamitische rationaliteit niet de economische waarden, maar de niet-economische waarden, in het bijzonder de morele waarden, een fundamenteel belang toekent; want zij gelooft dat het de niet-economische waarden zijn die de basis vormen van het menselijk leven, waarvoor voor een juiste organisatie minstens evenveel inspanning en enthousiasme vereist zijn als die nodig zijn in het geval van louter economische waarden. Daarom benadrukt zij een voortdurende relatie tussen God en de mens, want het is juist deze spirituele band tussen de mens en zijn God die een uitstekend middel is voor de volledige bloei van morele waarden in het praktische leven, aangezien het de mens verheft van het niveau van hun alledaagse bestaan, waar zij niet beter zijn dan louter slaven van hun materiële behoeften en onderworpen aan onderlinge rivaliteit, haat en wrok, naar een hoger, veel hoger niveau, waar zij vrij zijn van al deze lage aardse passies en waar zij zich bewegen in een wereld doordrongen van deugd, goedheid en liefde.

It is because of this that Islamic rationale gives basic importance not to economic values but to the non-economic ones, the moral values in particular, for it believes that it is the non-economic values that form the basis of human life for the proper organization of which at least as much exertion and enthusiasm are called for as those needed in the case of purely economical ones. It, therefore, stresses a perpetual relationship between God and man, for it is this very spiritual bond between man and his God which is an excellent means for the full flourish of moral values in practical life as it lifts men from the plane or their humdrum existence where they are no better than mere slaves to their material needs and subject to internecine rivalries, hatred and rancor, to a higher, far higher plane where they are free from all these base earthly passions and where they move in a world permeated with virtue, goodness and love.

Vanuit een ander standpunt bezien beschouwt de Islam de spirituele kracht in het menselijk leven als van primair belang, aangezien het een zeer kostbaar bezit van de mens op deze aarde is, naast het uitoefenen van een krachtige invloed op zijn lot als mens. Indien er de juiste aandacht aan wordt besteed en het efficiënt wordt georganiseerd, zou het als een kracht die de menselijke samenleving vormgeeft, niet minder krachtig kunnen blijken dan enige andere, zelfs de economische. Het zou zelfs veel effectiever en krachtiger kunnen blijken dan alle andere krachten van sociale verandering. De moslims zouden in hun eigen geschiedenis voldoende bewijs kunnen vinden om hen te overtuigen van de waarheid van bovenstaande stelling.

From a still another standpoint Islam holds the spiritual force in human life as of primary importance, for it is a very precious possession of man on this earth besides exercising a powerful influence on his destiny as a man. If it is paid proper attention to and organized efficiently it might prove not less powerful as an agent shaping human society than any other including even the economic one. It might rather prove far more effective and powerful than all the other agents of social change. The Muslims might find enough evidence in their own history to convince them of the truth of the above statement.

Zo zien we dat de eerste kalief Abu Bakr standvastig bleef in het aangezicht van de dreiging van afvalligheid aan het begin van zijn bewind, hoewel alle moslims, inclusief mannen zoals Omar bin Al-Khattab, zijn standpunt om een oorlog te voeren tegen de afvallige stammen niet ondersteunden. Toch bleef hij standvastig als een rots en wankelde hij niet. Waar ontleende hij zijn inspiratie aan? Was het materiële macht of een gevoel van economisch welzijn, of was het een menselijke kracht die hem in die beproeving ondersteunde? Zeker, het was geen van deze zaken die hem inspireerde of steunde tijdens die cruciale periode van zijn leven. Had hij zijn vertrouwen in een van deze zaken gesteld, dan had hij nooit durven vechten tegen dergelijke tegenwind op zo'n precair moment in de geschiedenis van de Islam. Het was alleen de spirituele kracht die Abu Bakr de wil, vastberadenheid en moed gaf om stand te houden tegen de rebellen, die uiteindelijk werden onderworpen en opnieuw goede moslims werden zoals voorheen, waarbij zij hun vijandigheid jegens de Islam of de moslims voorgoed staakten. Dit is een zeer betekenisvol hoofdstuk uit de menselijke geschiedenis dat laat zien hoe bewuste spirituele energie wordt getransformeerd in materiële en economische macht zoals er geen parallel aan bestaat in de geschiedenis.

Thus we find that the first caliph Abu Bakr stood firm in the face of the threat of apostasy in the beginning of his rule although all the Muslims including men like Omar bin Al-Khattab did not support his stand to wage a war against the defecting tribes. Still he remained firm as a rock and did not flinch. Whence did he derive his inspiration? Was it a material power or the sense of economic well-being or was it some human power that sustained him in that ordeal? Surely, it was none of these that inspired him or backed him up at that momentous period of his life. Had he put his faith in anyone of these he would have never dared fight against such odds at so precarious a moment in the history of Islam. It was the spiritual power alone that gave Abu Bakr the will, determination and courage to stand against the rebels who were finally subdued and turned once again good Muslims as before, leaving off their hostility towards Islam or Muslims once for all. This is a very significant chapter of human history showing how the conscious spiritual energy is transformed into material and economic power such as has no parallel in history.

Hetzelfde geldt voor Omar bin Abdul Aziz, die met de hulp van enkel zijn spirituele kracht de politiek-sociale onrechtvaardigheid die door de vroege Ommeyaden was gecreëerd, wegvaagde. Hij herstelde het onrecht en hervormde de samenleving succesvol door de onderliggende sociale principes van de Islam te doen herleven. Het was op dat moment dat het grote historische en economische wonder werd getuige: er was nergens meer een arme of behoeftige mens aan te treffen in de gehele islamitische samenleving.

Similar is the case with Omar bin Abdul Aziz who with the help of his spiritual force alone swept away the politico-social injustice created by the early Ommeyeds. He rectified the injustice and successfully reformed the society resuscitating the underlying social principles of Islam. It was then that the great historical and economical miracle was witnessed: there was no longer any poor or needy man to be met with in the entire Muslim society.

Islam hecht daarom de grootste waarde aan spirituele kracht, want het wil de mens niet beroven van de grote en wonderbaarlijke voordelen die het hem kan bieden, hoewel het tegelijkertijd niet passief blijft en ook materiële middelen om zijn doel te bereiken niet weigert. Islam gelooft in wonderen, maar geeft geen voorkeur aan het doelloos wachten tot de spirituele wonderen zich voordoen. Het constante leidende principe is eerder: “God beteugelt met Autoriteit datgene wat niet door de Qur'an wordt beteugeld”.

Islam, therefore, gives foremost importance to spiritual power, for it does not want to deprive man of the great and miraculous benefits it can bring to him although it does not at the same time sit idle nor does it refuse material means to realize its end. Islam does believe in miracles but favors not the idle waiting for the spiritual miracles to happen. Its constant guiding principle rather is: “God restrains with Authority that which is not restrained by the Qur'an".

Aan de andere kant is het voor mensen vrijwel onmogelijk om zich in de mate die het communisme suggereert in te spannen voor het verwezenlijken van hun economische doelen, om vervolgens nog aandacht te kunnen besteden aan morele waarden of de verbetering van hun eigen spirituele leven, omdat het overdreven belang dat het communisme aan het economische aspect toekent, slechts een eenzijdige ontwikkeling bevordert. Het kan worden vergeleken met een uitgroei van het menselijk hart of de lever, waarbij het onveranderlijke resultaat is dat een dergelijk vergroot orgaan van het menselijk lichaam de juiste ontwikkeling of werking van andere delen belemmert.

On the other hand, it is next to impossible for men to exert themselves towards the realization of their economic ends in the way communism suggests and then be able to pay any attention to the moral values or betterment of their own spiritual life, because the exaggerated importance given to the economic aspect in communism favors but a onesided development only. It may be likened to an outgrowth of human heart or liver the invariable result being that such an outgrown organ of human body hampers the proper development or functioning of other parts.

Wij weten dat er personen zijn die afkeer voelen van een dergelijke filosofische vergelijking tussen de Islam en het communisme zoals wij die hierboven hebben geprobeerd te maken, omdat zij geloven dat dergelijke theoretische discussies geen gewicht in de schaal leggen en eerder overbodig zijn en niets betekenen. Voor hen hebben alleen de praktische problemen belang, die naar hun mening, zoals ze zijn, alle mogelijke voorrang zouden moeten krijgen boven alle abstracte overwegingen. Zij denken dat de zaken wel goed zullen komen en dat we ons niet hoeven te bekommeren om abstracte vragen bij het aannemen van een bepaald levenssysteem, behalve wat betreft de praktische uitvoerbaarheid ervan. Zo staan zij er voor even niet bij om te begrijpen dat de Islam en het communisme ooit met elkaar in conflict kunnen komen voor zover het het praktische leven betreft. Zij sluiten elke mogelijkheid van een dergelijk conflict tussen de twee uit.

We know that there are persons who feel aversion from such a philosophical comparison of Islam and communism as we have attempted above, for they believe that such theoretical discussions carry no weight and are rather superfluous and signify nothing. To them only the practical problems have importance which as such, according to them, should be given all possible precedence over all abstract considerations. They think that the things will be all right and we need not bother about any abstract questions while adopting a certain system of life except its practicability. Thus they are at a toss to understand that Islam and communism can ever come into conflict with, each other so far as practical life is concerned. They rule out all possibility of such a conflict between the two.

Wij delen hun minachting voor het theoretische of filosofische aspect van het probleem niet, want wij geloven dat de twee nooit los van elkaar kunnen worden gezien.

We do not share their contempt of the theoretical or philosophical aspect of the problem, for we believe that the two can never be viewed in isolation from each other.

Echter zullen wij enkele van de praktische verschillen tussen de Islam en het communisme voor hun overweging aanstippen. Enkele van de verschillen kunnen als volgt worden samengevat:

However we shall point out some of the practical differences between Islam and communism for their consideration. Some of the differences may be summed up as follows:

(1) De Islam stelt dat de werkelijke plicht van een vrouw de voortplanting van het menselijk ras is. Daarom moedigt het haar niet aan om haar koninkrijk te verlaten en in fabrieken en op het land te werken, behalve uiteraard in gevallen van werkelijke noodzaak, dat wil zeggen, voor het geval zij geen mannelijke kostwinner heeft, zij het haar vader, broer, echtgenoot of een naaste verwant. Maar het communisme maakt het voor de vrouw verplicht om naar buiten te gaan en in fabrieken of op het land te werken voor evenveel uren als de mannen doen. Zelfs als we voor het moment de onderliggende communistische filosofie negeren, die weigert elk verschil te erkennen tussen de functies evenals de psychologische samenstelling van de seksen, rust de communistische economie door haar eigen aard op de basis van het bewerkstelligen van een toename in materiële productiemiddelen tot de uiterst mogelijke grens. Een dergelijke toename is alleen mogelijk als alle leden van de gemeenschap naar buiten gaan en zich inspannen in fabrieken, laboratoria en op het land. De vrouw zal ook een gelijke last moeten dragen samen met andere leden van de gemeenschap en zal alleen tijdens de periode van haar bevalling van haar werk af zijn. De kinderen1 zullen als gevolg daarvan volledig door de staat worden opgevoed in een proces dat vergelijkbaar is met dat van massaproductie.

(1) Islam holds that the real duty of a woman is the propagation of the human race. It, therefore, does not encourage her to leave her queendom and work in factories and fields, except, of course, in cases of genuine need, that is to say, in case she has no male bread earner, be he her father, brother, husband or a near one. But communism makes it obligatory for woman to go out and work in factories or fields for as many hours as the men do. Even if we overlook for the time being the underlying communist philosophy which refuses to recognize any difference between the functions as well as the psychological make-up of the sexes, the communist economy by its very nature rests on the basis of effecting increase in material means of production to the farthest possible limit. Such an increase is possible only if all the members of the community should go forth and exert themselves in factories, laboratories and fields. The woman too will have to bear an equal burden along with other members of the community and will be off her work during the period of her confinement only. The children1 shall as a result thereof be brought up wholesale by the state in a process similar to that of mass production.

Daarom zal het, indien wij de communistische economie omarmen, een onvermijdelijk gevolg zijn dat de vrouw haar huis moet verlaten om buiten de deur te werken, wat in andere woorden betekent dat een van de fundamentele instituten van de Islam — het gezin — een fatale slag wordt toegebracht. Het gezin is het fundament waarop de gehele bovenbouw van de islamitische moraal en economie rust, en het toont aan dat de ware functie van de vrouw binnen haar huis is, terwijl de man het werk buiten de deur moet doen.2 Indien er wordt gezegd dat het voor de vrouw niet nodig zal zijn om naar buiten te gaan en in fabrieken te werken, dan zal dit ongetwijfeld een positie zijn die vreemd is aan die van het communisme, aangezien de communisten hun standpunt over dit punt reeds te duidelijk hebben ingenomen. Nu, voor zover het bewerkstelligen van een toename in de productie betreft, erkennen wij dat dit ongetwijfeld oprecht is en van vitaal belang voor het menselijk bestaan. Maar het vereist op geen enkele wijze de adoptie van een communistische economie, aangezien de communisten zelf de middelen om hun productie te verhogen hebben geleend van het Europese kapitalisme.3 De vestiging van een islamitische staat verbiedt op geen enkele wijze het gebruik van de meest moderne middelen van landbouw- en industriële productie voor materieel voordeel.

Therefore, if we embrace the communist economy an inevitable result of it will be that woman will have to leave her home to work outside which means in other words that one of the fundamental institutions of Islam-family-the bedrock on which the whole superstructure of Islamic morality and economics rests and which shows that woman's true function is within her home while man is to do the outside work, is also dealt a fatal blow.2 If it is said that to go out and work in factories will not be necessary for woman then surely it will be a position alien to that upheld by communism, for the communists have already made their stand too clear on the point. Now so far as effecting an increase in production is concerned, we admit that it is undoubtedly genuine and of vital importance to human existence. But it does not in any way call for the adoption of communist economy, for the communists themselves borrowed the means of increasing their production from the European capitalism.3 The establishment of an Islamic state does in no wise forbid the use of the most modern means of agricultural and industrial production for material benefit.

(2) De communistische economie rust op een volwaardige dictatuur van het proletariaat, wat betekent dat de staat alleen beslist over de functies die door verschillende burgers worden vervuld, zonder enige rekening te houden met hun respectievelijke aanleg of voorkeuren. De staat controleert alleen alle gedachten, daden, verenigingen evenals de doelen die hiermee worden gerealiseerd. Op dit punt moeten we ook onderscheid maken tussen de dictatuur van een enkele heerser en de dictatuur van de staat (het proletariaat). Want in het geval van een heerser is het immers mogelijk dat hij van een sympathiek, bescheiden karakter is, waarbij het welzijn van zijn land hem zeer dierbaar is, en hij zelfs soms kan besluiten om de vertegenwoordigers van het volks — echt of vals — te raadplegen voordat hij een zaak beslist of een wet uitvaardigt. Maar al deze mogelijkheden zijn simpelweg uitgesloten in het geval van een dictatuur van het proletariaat of de staat, aangezien deze zich primair zal bezighouden met enkel de economie en de realisatie van dergelijke doelen, zoals het die past, met een ijzeren vuist. Dat is wat de naam zelf betekent — dictatuur van het proletariaat.

(2) The communist economy rests on a full-fledged dictatorship of the proletariat, which means that the state alone decides as to the functions performed by different citizens without any regard whatsoever to their respective aptitudes or likings. The state alone controls all thought, acts, associations as well as the ends to be realized by them. At this point we must also differentiate between the dictatorship of a single ruler and the dictatorship of the state (proletariat). For, in the case of a ruler it is just possible that he be of a congenial, modest character with the welfare of his country very dear to his heart and may even at times condescend to consult the representatives of the people-real or falsebefore deciding a matter or enacting a law. But all these possibilities are simply out of question in the case of a dictatorship of the proletariat or state, concerned as it primarily will be with the economics alone and the realization of such ends, as suit it, with an iron hand. That is what is signified by the very name-dictatorship of the proletariat.

Aan de hierboven opgesomde nadelen van het communisme kunnen we nog een ander nadeel toevoegen: het heeft geen solide basis, waardoor het vaak wordt gezien als iets dat zowel in de theorie als in de praktijk aan het klooien is. Zo pleitte het bijvoorbeeld, om maar mee te beginnen, voor de volledige afschaffing van alle privébezit en beweerde het de lonen van alle verschillende arbeiders gelijk te trekken, maar werd het gedwongen zijn standpunt te laten varen door de druk van de omstandigheden, aangezien het al snel beter vond om een beperkte mate van privébezit en een verschil in de lonen van arbeiders toe te staan in verhouding tot hun enthousiasme en inspanningen. Zo verschoof het communisme zijn positie, waardoor het de rug toekeerde naar twee van de meest fundamentele elementen in de filosofie van Karl Marx en daarmee dichter bij het standpunt van de Islam kwam. Hoe kunnen wij moslims onszelf rechtvaardigen door het werkelijke en enige ware systeem van het leven te verlaten, waar de mensheid telkens weer naar wordt teruggedreven wanneer zij met welk ander systeem dan ook speelt?

To the drawbacks of communism enumerated above we may add yet another one: it has no sound basis because of which it is often seen mucking around with theory as well as practice. Thus for instance, to begin with, it advocated an outright abolition of all private ownership and claimed to bring on a par the wages of all the different workers, but was forced to abandon its stand due to the pressure of the circumstances, as it soon found it better to allow a limited amount of private ownership and a difference in the wages of workers in proportion to their enthusiasm and pains. So communism shifted its position thus turning its back on two of the most fundamental elements in the philosophy of Karl Marx and coming as much nearer to the standpoint of Islam. How can we Muslims justify ourselves in forsaking the real and only true system of life such as humanity is all the time driven back to, whenever it toys with any other system?