Bu noktada şu soru sorulabilir: Kâfirler Hilafeti bu kadar kolaylıkla yıkıp İslam'ı siyasi sahneden silebildiler mi, oysa Müslümanlar yüz milyonlarca kişi olduğu hâlde ne dinlerini savunuyor ne de siyasi varlıklarını koruyorlar? Buna cevap şudur: Evet! Kâfirler için Hilafeti devirmek ve İslam'ı siyasi sahneden silmek gerçekten bu kadar kolaydı. Müslümanlar da bunu savunmadılar; mağlup olan birinin savaş meydanını terk etmeden önce yapacağı gibi son nefesine kadar mücadele bile etmediler. Bunun sebebi, bu hayati meselelerin ümmet tarafından hayat ve ölüm meselesi olarak görülmemesiydi. Bu yüzden ümmet, bu öldürücü darbeyi, onu püskürtmek için tam bir çaba gösterilmeden yedi. Çünkü ümmet, yaşanan bu felaketi, bekasının veya yok oluşunun bağlı olduğu bir mesele olarak görmedi. Dolayısıyla bu musibete, normalde bekasının bağlı olduğu meselelere vereceği önemi vermedi. Sonuç olarak, bu felaketi hayat memat aciliyetiyle çözmeye girişmedi. Neticede kâfirler Hilafeti devirmeyi ve İslam sistemini varlık sahasından silmeyi başardılar.

Here one may ask: “Was it with such ease that the Kuffar managed to destroy the Khilafah and wipe out Islam from the political scene, and while the Muslims number hundreds of millions, yet they do not defend their Deen nor do they defend their political entity?” The answer to this is: “Yes! It was that easy for the Kuffar to topple the Khilafah and wipe out Islam from the political scene; and the Muslims did not defend it; they did not even fight to the last ditch, like the vanquished would do before leaving the battlefield. The reason why this occurred was because these vital issues were not perceived by the Ummah as those which necessitated life and death measures to be taken. Thus the Ummah was dealt this fatal blow without a complete effort to repel it. This was because the Ummah did not consider what took place as being a vital issue upon which her survival or her demise depended. Hence, she did not view this calamity with the importance with which she would normally view issues upon which her survival depends. Consequently, she did not undertake the resolution of this calamity with the urgency of life and death. As a result, the Kuffar managed to topple the Khilafah and to wipe out the system of Islam from existence.

Hayatta kalma içgüdüsü, dünyadaki her milleti ve yeryüzündeki her halkı kendi hayati meselelerine sahip olmaya zorunlu kılar; bir millet ya da halk bu meseleler uğruna rızasıyla, en büyük coşkuyla, hiçbir tereddüt, itiraz ya da tartışma olmaksızın kanını verir. Bu meseleler, ya yok olma ya da hayatta kalma ile ilgili olanlar ya da bir halkın varlığının ortadan kaldırılması veya hayatta kalmasının korunmasıyla ilgili olanlardır.

The instinct of survival makes it incumbent upon every nation in the world and every people on Earth to have its own vital issues, for which a nation or a people would give its blood with consent and with utmost fervour, without any hesitation or any argument or debate. These issues are those related to either perishing or staying alive, or related to the removal of a people from existence or the safeguard of their survival.

Bu tür önlemler eşsizdir ve hemen hemen bütün insanlar için aynıdır; onlara yönelik alınan tedbirler de birbirine benzer ya da çok benzerdir, çünkü bunlar somut olarak hayatı tehdit eder. Dolayısıyla meseleler de aynıdır ve önlemler de aynıdır. Ancak hayatî meselelerin tümünü hayatta kalma içgüdüsüyle ilgili meseleler oluşturmaz; hayatî meseleler yalnızca hayatta kalma içgüdüsüyle ilgili olanlardan da ibaret değildir, çünkü ruhî içgüdüyle ve üreme içgüdüsüyle ilgili başka hayatî meseleler de vardır.

Such measures are unique and almost identical to all people and the measures undertaken towards them are similar or very similar to all people, because they are tangibly life threatening. Hence, the issues are the same and the measures are also the same. However, the issues related to the survival instinct do not compose all of the vital issues, nor are the vital issues only those related to the survival instinct; for there are other vital issues related to the spiritual instinct and to the procreation instinct.

Ancak insanlar, hayata bakış açılarındaki farka göre bu meselelerde farklılık gösterirler; bu yüzden bu meselelere yönelik aldıkları tedbirlerde de ayrılırlar. Çünkü bu meseleleri hayati kılan şey, hayata dair belirli bakış açısıdır; dolayısıyla farklılık gösterirler ve aldıkları tedbirler de farklı olur. Bu nedenle, bazı hayati meseleler, hayata bakış açısındaki farklılığa göre milletler ve uluslar arasında değişir. Müslümanlar bir ümmettir ve şüphesiz pek çok hayati meseleleri vardır. Ümmetin hayati meseleleri, ister hayatta kalma içgüdüsüyle, ister manevi içgüdüyle, ister nesil devam ettirme içgüdüsüyle ilgili olsun, hayata bakış açısına göre belirlenmelidir. Onların hayata bakış açısı yalnızca İslam tarafından belirlenir. Dolayısıyla hayati meseleleri belirleyen ve alınması gereken tedbirleri de belirleyen İslam'dır.

However, people differ in these issues according to the difference in their viewpoint about life; thus they differ in the measures undertaken towards them; this is so because what makes these issues vital is the specific viewpoint about life; thus they differ and the measures they undertake also differ. Therefore, some vital issues differ between peoples and nations according to the difference in their viewpoint about life. The Muslims are one Ummah and they undoubtedly have a host of vital issues. The Ummah’s vital issues, whether these were related to the survival instinct or the spiritual instinct or the procreation instinct, should be according to their viewpoint about life. Their viewpoint about life is determined by Islam alone. Hence, it is Islam that determines the vital issues and also determines the measures which need to be taken.

İslam, insanlara hayati meseleleri açıklamış ve bunlara yönelik hayat ve ölüm ölçüsünü bir yükümlülük kılmıştır. Dolayısıyla Müslümanların hayati meselelerini belirleme konusunda bir seçim hakkı yoktur. İslam'ın hayati bir mesele olarak gördüğü şey, Müslümanlar tarafından da öyle görülmelidir.

Islam has explained to people what are the vital issues, and made the measure of life and death towards them an obligation. Hence, the Muslims have no choice in determining their vital issues. That which is considered by Islam to be a vital issue must be viewed by the Muslims as such.

Aynı şekilde, bu tür konularda yaşam ve ölüm ölçüsü bakımından da onların bir seçim hakkı yoktur; çünkü İslam hayati meseleleri belirlediğinde, Müslümanların bunlara karşı takınması gereken ölçüyü de belirlemiştir.

Likewise, they have no choice in the measure of life and death undertaken towards such issues; because when Islam determined the vital issues, it also determined the measure that Muslims should undertake towards them.

İslam'ın kendisini tehdit eden olaylarla karşılaşması ve Müslümanların, Müslüman olmaları sıfatıyla, varlıklarını tehdit eden şeylerle yüzleşmesi kaçınılmazdı. Hayattaki her hareketin varlığını tehdit eden şeylerle karşılaşacağı apaçık bir gerçektir; özellikle de ıslah hareketleri ve daha özelde sahih hareketler için bu böyledir. İslam'ın doğuşundan itibaren İslam ile küfür arasında mücadele şiddetli olmuştur. Bu mücadele, küfrün ve İslam'ın kaderi üzerinedir. Medine'de İslam Devleti'nin kurulmasından itibaren fikri mücadeleye eklenen kanlı mücadele, hayati meseleleri savunmak içindi. Dolayısıyla Müslümanlar için hayati meselelerin varlığı kaçınılmaz ve zaruri idi; onlara yönelik ölüm ve yaşam ölçüsünü üstlenmeleri de kaçınılmaz ve zaruriydi. Cihad'ın en önemli farzlardan biri kılındığı konu budur; Allah'ın Resulü ﷺ

For Islam to have faced events which threatened it and for Muslims to have come up against what threatened their existence, in their capacity as Muslims, was inevitable. It is self evident that any movement in life would face that which threatens its existence, especially the movements of reform and more specifically the sound movements. Ever since the dawn of Islam, the struggle has been fierce between Islam and Kufr. This struggle has been about the fate of Kufr and the fate of Islam. The bloody struggle that was added to the intellectual struggle since the establishment of the Islamic State in Madinah was in defence of the vital issues. Hence, the existence of vital issues was to the Muslims inevitable and axiomatic, and their undertaking of the measure of life and death towards them was also inevitable and axiomatic. It is a matter for which Jihad has been made one of the most important duties, in which the Messenger of Allah (saw)

Meselenin başı İslam'dır, direği Salât'tır ve zirvesi ise Cihad'dır. Bu öyle bir konudur ki Kıyamet gelinceye kadar Cihad da sürecektir; Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Allah beni gönderdiğinden beri Cihad devam etmektedir ve Ümmetimin son nesli Deccal ile savaşıncaya kadar da devam edecektir. Onu, hiçbir zalimin zulmü kaldıramaz, hiçbir adilin adaleti de iptal edemez." Allah'ın Elçisi ﷺ ayrıca şöyle buyurmuştur:

said: “The head of the matter is Islam, its pillar is the Salah and the peak of its hump is Jihad.” It is also a matter for which Jihad will continue until the Hour comes, for he (saw) said: “And Jihad has been constant since Allah sent me until the last generation of my Ummah fight the Dajjal, it will not be revoked by the tyranny of a tyrant nor by the justness of a just.” The Messenger of Allah (saw) also said:

Cihad, takva sahibi olanlarla fasık olanlar için de süregelen bir şeydir. Bu nedenle Müslümanlar, hayati meseleleri savunmada bir an bile gevşemediler ve hayati her mesele karşısında hayat ile ölüm ölçüsünü üstlenmekten hiçbir zaman çekinmediler.

“Jihad is constant with the pious and the dissolute.” Hence, the Muslims did not slacken for one moment in defending the vital issues, nor did they ever hesitate in undertaking the measure of life and death towards every vital issue.

Bu nedenle, Haçlı seferleri sırasında ümmet ve devlet olarak kaderlerini tehdit eden durumla karşılaştıklarında Müslümanlar, hayat ve ölüm meselesi olan tedbirlere başvurdular. Nitekim bir asırdan fazla süren şiddetli bir savaşta Kâfir Haçlılarla çarpıştılar. İslam ümmeti, kendisini tehdit eden öldürücü darbeyi püskürtmeyi başardı. Benzer şekilde, Moğolların İslam topraklarını istilası sırasında da Müslümanlar aynı tutumu sergilediler. İslam ümmeti bu istilayı varlığını tehdit eden bir mesele olarak gördü ve buna karşı hayat ve ölüm tedbirini aldı; Müslümanlar, dünyevi bir kazanç gözetmeksizin canlarını feda ettikleri bir savaşa girdiler ve kesin zafer elde edilinceye kadar Moğollarla mücadele ettiler.

Therefore, when they were faced with what threatened their fate as an Ummah and as a state during the crusades, the Muslims undertook measures which necessitated life and death. Thus, they engaged the Kuffar crusaders in a fierce war for more than a century. The Islamic Ummah managed to repel the fatal blow that threatened her. Likewise, the Muslims acted in the same way when the Mongols invaded the Islamic lands. The Islamic Ummah considered this invasion as a matter that threatened her existence, thus she undertook towards it the measure of life and death, and the Muslims engaged the Mongols in a war in which they sacrificed their lives without seeking any worldly gains until the decisive victory was theirs.

Bu nedenle Müslümanlar, hayatî meseleleri algılar ve bunlara karşı üzerlerine farz olan şeyi yerine getirirlerdi; bu, hayat ve ölüm ölçüsüdür. Bunun nedeni, İslam'ın hayatî meseleler bakımından açıkladığı şeylerin Müslümanlar tarafından gerçekler olarak kabul edilmesi, bunlara sıkı sıkıya sarılmaları ve her türlü tehlikenin algısının kendilerine açıkça görünmesiydi. Dolayısıyla, varlıklarını tehdit eden bir durumla karşılaşıp da İslam'ın kendilerine yükümlü kıldığı, yani hayat ve ölüm ölçüsü olan şeyi bu duruma karşı yerine getirmeleri düşünülemezdi. Geçmişte ne İslam Ümmeti ne de İslam Devleti, hayatî meseleleri algılamakta ve farkında olmakta asla başarısız olmadı. Ancak İslam anlayışı sapkınlık düzeyine gerileyip nefislerdeki takva, apaçık küfre karşı sessiz kalma seviyesine zayıflayınca, bu hayatî meseleler hayatî olma niteliğini yitirdi ve bunlara karşı hayat ve ölüm ölçüsü uygulanmaz oldu. Sonuç olarak varlığa yönelik tehdit belirdi ve Müslümanlar bu tehdidi defetmek için kanlarını ve canlarını cömertçe feda edemediler. Böylece Hilafet yıkıldı, İslam'ın nizamı kaldırıldı ve bütün İslam Ümmeti yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı.

Therefore, the Muslims used to perceive the vital issues and used to undertake towards them what was obligatory upon them, that is the measure of life and death. This was so because that which Islam had explained in terms of vital issues was considered as facts by the Muslims, which they clutched with a tight grip, and the perception of any danger was clearly manifested to them. Hence, it was inconceivable for them to face a situation that threatened their existence without undertaking towards it that which Islam has obliged upon them, that is the measure of life and death. Neither the Islamic Ummah, nor the Islamic State ever failed in the past to perceive and be aware of the vital issues. However, when the perception of Islam receded to the level of deviation and when the piety in the souls weakened to the level of keeping silent over the flagrant Kufr, these vital issues lost their consideration as being vital, and the measure of life and death was not undertaken towards them. Consequently, the threat to the existence loomed and the Muslims failed to give their blood and their lives generously in order to repel this threat. Hence, the Khilafah was destroyed, the system of Islam was abolished and the whole of the Islamic Ummah was threatened with extinction.

Bu nedenle, hayati meseleleri Kitap ve Sünnet'te İslam'ın hükmettiği şekliyle İslami bakış açısından kavramak zorunludur. Ayrıca, Kur'an'ın ve Allah Resûlü ﷺ'in Hadisi'nin belirlediği şekliyle bunlara yönelik yapılması gereken zorunlu tedbirleri kavramak da zorunludur. Ancak o zaman hayati meselelerin ve bunlara yönelik zorunlu tedbirin farkındalığı oluşur ve bunların ihmal edilmesi düşünülemez hale gelir.

Thus, it is imperative to perceive the vital issues from the Islamic viewpoint as Islam decreed in the Book and the Sunnah. It is also imperative to perceive the compulsory measures which ought to be undertaken towards them as outlined by the Qur’an and by the Hadith of the Messenger of Allah (saw). Only then would awareness of the vital issues and of the compulsory measure towards them be generated and their neglect would then become inconceivable.