Allah (SWT) Kitab-ı Kerim'inde şöyle buyurmuştur:

Allah (swt) has said in his Noble Book:

“Dilediğiniz kadınlardan, ikişer, üçer ve dörder evlenin. Ama (onlara) adaletle davranamayacağınızdan korkarsanız, yalnız bir tane (ile yetinin) ya da sahip olduğunuz cariyelerle (yetinin). Bu, zulme sapmamanız için daha uygundur.” [En-Nisa: 3] Bu ayet, Hicret'in sekizinci yılında Peygamber'e (ﷺ) indirilmiştir. Ayet, bir kişinin evleneceği kadın sayısını dörtle sınırlamak için indirilmiştir. Ayetin indirildiği zamanda, bir kişinin evlenebileceği kadın sayısında bir sınır yoktu. Ayet okunup anlaşıldığında, onun evlenilecek kadın sayısını dörde sınırlamak için indirildiği açıkça görülür. Ayetin anlamı şudur: Size helal ve uygun olan kadınlardan, ikişer, üçer veya dörder evlenin. Tekrarlanan sayılar yerine ikişer, üçer ve dörder denilmiştir. Yani, bahsedilen bu sayılardan, ikişer, üçer ve dörder, dilediğiniz kadınlarla evlenin. Hitap herkese yöneliktir; bu nedenle, birden fazla kadınla evlenmek isteyen her talibin, bu sayılar içinde istediği sayıyı seçebilmesi için tekrar gerekir; yeter ki istediği kombinasyon bu sayıyla sınırlı olsun. Başka bir deyişle, birden fazla kadınla evlenmek isteyen her kişi, kendisine tanınan sayı içinden istediği kadar evlenebilir. Tıpkı bir gruba “Bu parayı dağıtın” dediğimizde, diyelim ki bin dinar olsun, “Dinarları ikişer, üçer ve dörder dağıtın” dememiz gibi. Eğer sözünüzü tekil biçimde söyleseydiniz, bunun bir anlamı olmazdı. Dolayısıyla “ikişer, üçer ve dörder” ifadesi kaçınılmazdır; böylece her birey, bu ifadedeki belirli sayıdan istediğini seçebilir. Allah (swt)'ın, “Her biriniz, seçtiği kadınlarla ikişer, üçer ya da dörder evlenebilir” demesi de, etkili olarak şu anlama gelir: Hepiniz ikişer, üçer ya da dörder evlenin. Yani her biriniz, ikişer, üçer veya dörder evlenebilir. Allah'ın (swt) şu sözünün anlamına gelince:

“Marry women of your choice, two or three, or four but if you fear that you shall not be able to deal justly (with them), then only one or your concubines. That is more fitting so that you do not deviate from the right course” [An- Nisa: 3] This verse was revealed to the Prophet (pbuh) in the 8th year of the Hijra. It was revealed to limit the number of wives one can marry to four. At the time of revelation of this verse there was no limit to the number of wives one could marry. On reading and understanding the verse it becomes clear that it was revealed to limit the number of wives to four. The meaning of the verse is: marry of the women, two, three or four who are permitted and agreeable to you. Twos, threes and fours are mentioned instead of repeated enumerations. i.e. marry the women of your choice from these mentioned numbers twos, threes and fours. The speech is addressed to everybody, therefore there has to be a repetition so that each suitor who wishes to marry a number of women can choose whatever He wants of number on condition that the combination He desires is restricted to this number. In other words, each suitor who wishes to marry more than one woman can marry as many as He likes from the number that is made optional for Him. Just as we would say to a group distribute this money. Let's say there was a thousand dinars for example.We would say; distribute dinars by twos, threes and fours. If you made your statement in the singular form then it would have no meaning. So the expression twos, threes and fours is inevitable so that each individual can choose what He wants from the specific number in the expression. So when Allah (swt) says each one of you can marry the woman of his choice two, three or four, this effectively means: marry all of you twos, threes or fours. i.e. each of you can marry two, three or four. As for the meaning of his (swt) saying:

"Ama adil davranamayacağınızdan korkarsanız, yalnızca bir tanesiyle evlenin" [En-Nisâ: 3]. Bunun anlamı şudur: Bu sayıdaki eşlerle adil davranamayacağınızdan korkuyorsanız, o hâlde yalnızca bir eşi seçin ve birden fazla eşle evlenme niyetinden hemen vazgeçin. Mesele adalet meselesidir. Nerede adaleti görürseniz ona bağlı kalın. Yalnızca bir eşle evlenmek, haksızlık yapmamaya daha yakındır. "Sapmamanız için" ifadesi, (doğru yoldan) sapmamanız anlamına gelir; yani haksızlık yapmamanız açısından bu daha uygundur, çünkü buradaki sapma haksızlıktır. Bir yöneticinin haksızlık ettiğinde doğru yoldan saptığı söylenir. Âişe (r.a.), Peygamber ﷺ'in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Sapmamanız için: haksızlık yapmamanız için." Ayet, birden fazla eşle evliliğe izin verir ve bunu dörtle sınırlar. Ancak eşler arasında adaleti emreder ve haksızlık yapılacağından korkulduğunda yalnızca bir eşle yetinmeyi şart koşar; çünkü haksızlık korkusu olduğunda yalnızca bir eşle yetinmek, Müslüman'ın yerine getirmekle yükümlü olduğu bir husus olan haksızlıktan kaçınmaya daha yakındır.

“But if you fear that you shall not be able to deal justly (with them), then marry only one” [An- Nisa: 3] This means that if you fear that you shall not be able deal with these numbers of wives justly then you should simply choose one wife and relinquish the marriage to more than one wife immediately. The issue revolves around justice. Wherever you find it just, adhere to it. Marrying only one wife is closer to not doing injustice. So that you should not deviate (from the right course of action) means it is more fitting so that you do not do injustice, because the deviation here means injustice. It is said the ruler has deviated from the right course when He has committed injustice. 'Aisha (ra) narrated about the Prophet (pbuh) that He said: “So that you may not deviate (from the right course): so that you do not make injustice.” The Ayah permits the plurality of wives and limits it to four. However, it orders justice between them and enjoins the restriction to one wife when it is feared there would be injustice, because the restriction to one wife when there is fear of committing injustice is closer to avoiding injustice, a matter for which a Muslim is obliged.

Şunu bilmek gerekir ki burada zikredilen adalet, birden fazla eşle evlenmenin bir şartı değildir. Aksine adalet, birden fazla kadınla evlenmek isteyen erkeğin, birden fazla eşle evlendiği takdirde uyması gereken bir hükümdür; ayrıca onları adaletle idare edemeyeceğinden korkarsa kendisini tek eşle sınırlandırması yönünde bir öğütt­ür. Bunun sebebi, cümlenin anlamının ayette şu sözle tamamlanmasıdır: {Hoşunuza giden kadınlarla, ikişer, üçer veya dörder evlenin.} [4:3] Bu, birden fazla eşle evlenmenin mutlak olarak caiz olduğu anlamına gelir. Böylece cümlenin anlamı tamamlanmış olur. Başka bir ifadede ise şöyle buyurmuştur: {Ama adaletsizlik yapmaktan korkarsanız...} "Ama adaletsizlik yapmaktan korkarsanız" ifadesi bir şart olamaz, çünkü ilk ayetle şart cümlesi olarak bağlantılı değildir. Aksine bu, yeni bir hükmün başlangıcıdır. Allah şart koymak isteseydi, "Adalet gösterebileceğinizden emin olursanız, hoşunuza giden kadınlarla ikişer, üçer veya dörder evlenin" derdi; ama durum böyle değildir. Dolayısıyla adaletin bir şart olmadığı, ilk hükümden farklı başka bir şer'î hüküm olduğu sabittir. Önce Allah, dörde kadar çok eşliliği caiz kılmış, sonra da şu başka bir hükümle gelmiştir: Birden fazla eşle evlenmenin onlara adaletle davranmasına engel olacağına inanırsa, tek eşle yetinmesi daha iyidir.

Indeed it should be known that the justice mentioned here is not a condition for marrying more than one wife. Rather it is a ruling for the man who wishes to marry a number of wives, that He must observe in the event of marrying more than one wife, and an exhortation to restrict Himself to one wife if He fears He will not be able to deal with them justly. This is because the meaning of the sentence is completed in the verse by his (pbuh) saying: “Marry women of your choice, twos or threes, or four”. [4:3] this means there is an absolute permissibility of marrying more than one wife. Thus, the meaning of the sentence is completed. In another statement, He (pbuh) said: “But if you fear”. The phrase “But if you fear” cannot result in being a condition because it is not linked with the first verse as a conditional clause. Rather it is a resumption of a new statement. If Allah had wished to make it a condition then He would have said: “Marry women of your choice, twos or threes, or fours if you can deal with them justly”, but that is not the case, so it is established that justice is not a condition, rather it is another Shar’a ruling different to the first rule. So firstly He permitted the plurality of marriages up to four, then He came with another ruling which is that it is better to restrict oneself to one wife when He believes that marriage to more than one wife will make Him incapable of dealing with them in a just manner.

Yukarıdakilerden açıkça anlaşılmaktadır ki Allah (swt), çok eşliliğe hiçbir sınır, şart veya herhangi bir gerekçeye dayanma zorunluluğu koymaksızın izin vermiştir. Aksine, her Müslümana, seçtiği iki, üç veya dört kadınla evlenme hakkı tanınmıştır. Bu yüzdendir ki Allah (swt)'un şöyle buyurduğunu görüyoruz: "Hoşunuza giden kadınlarla evlenin" [4:3], yani size uygun gelen kadınlarla. Açıktır ki Allah (swt), eşlerimiz arasında adaleti gözetmemizi emretmiş ve eşlerimiz arasında adaleti sağlayamayacağımızdan korkarsak, yalnızca tek bir eşle yetinmemizi öğütlemiştir; çünkü tek eşle evlenme sınırlaması, haksızlık yapmaktan uzak durmamızı daha olası kılar.

From the above it becomes clear that Allah (swt) has permitted polygyny without restriction, condition or any recourse to any justification. Rather, every Muslim is given the right to marry two, three or four wives of his choice. That is why we find Allah (swt) saying: “women of your choice” [4:3] i.e. those women whom you find agreeable to you. It is clear that Allah (swt) has ordered us to be just between our wives and exhorted us that if we fear we could not be able to do justice between our wives, we restrict ourselves to just one wife because the restriction of marrying one wife make us more likely not to commit injustice.

Eşler arasında istenen adaletin ne olduğuna gelince, bu "mutlak adalet" değildir. Bilakis, erkeğin üstlenebileceği ölçüde, eşler arasındaki evlilikteki adalettir; çünkü Allah hiçbir kimseye gücünün yetmeyeceğini yüklemez. (SWT) şöyle buyurmuştur:

As for what constitutes desired justice between wives, it is not 'absolute justice'. Rather it is the justice in marriage between wives which is within the ability of the man to undertake, because Allah does not impose on man that which He cannot bear. He (swt) said:

"Allah hiçbir kimseye gücünün yettiğinden fazlasını yüklemez" [Al-Baqarah: 286]. Doğrudur ki "adil olun" ifadesi âyette genel bir anlamla zikredilmiştir; nitekim Allah (c.c.) şöyle buyurmaktadır: Note: The "(swt)" in the source is rendered as "(c.c.)", the standard Turkish form of the honorific abbreviation, since the rules call for the Turkish equivalent of honorifics written in words.

“Allah burdens not a person beyond his scope” [Al- Baqarah: 286] It is true that the phrase 'be just' has been mentioned in the verse with a general import, as He (swt) says:

"Ama adil davranamayacağınızdan korkarsanız (onlara karşı)" [En-Nisa: 3]. Bu, adaletin bütün yönlerini kapsar; ancak bu genel emir, insanın yapabileceği şeylerle sınırlandırılmış olarak başka bir ayette belirtilmiştir. Nitekim Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“But if you fear that you shall not be able to deal justly (with them)” [An- Nisa: 3] This encompasses all aspects of justice, but this general order has been specified in another verse to what the human has the capability to do. Thus, Allah (swt) said:

“Asla ve asla eşlerin arasında tam bir adaleti sağlayamazsınız, bu konuda ne kadar istekli olsanız da. Öyleyse, diğerini askıda bırakacak şekilde tamamen birine yönelmeyin.” [An-Nisa: 129] Allah (SWT), bu ayette eşler arasında adaleti ve eşitliği gerçekleştirmenin bizim için imkânsız olduğunu açıklamıştır; öyle ki hiçbir yönelim olmasın, eşlere nafaka sağlamada bize farz olan şeyde ne bir artış ne de bir eksilme meydana gelmesin. Bu sebeple O (SWT), bizden adaletin tam ve mükemmel boyutunu kaldırmış, bizden yalnızca gücümüzün yettiği şeyi istemiş; ancak bunun için azami çabamızı ve gayretimizi sarf etmemiz şartıyla. Çünkü gücü yetmeyeceği bir şeyi yüklemek, zulümdür:

“You will never be able to do perfect justice between wives even if it is your ardent desire, so do not incline completely to one of them so as to leave the other suspended” [An- Nisa: 129] Allah (swt) has clarified in the verse that it is impossible for us to realise justice and equality between wives, such that no inclination (towards one of them) would ever happen nor increase or decrease in what is obligatory upon us in providing for them. Due to this He (swt) has lifted from us the complete and full extent of justice and He (swt) has not imposed on us except that which one can bear on condition that we exert our utmost effort and energy. For the imposition of what one is not able to do is tantamount to oppression:

“Rabbin hiç kimseye zulmetmez” [Kehf: 49] Ve O (swt) şöyle buyurur:

“And your Lord treats no one with oppression” [Al-Kahf: 49] And He (swt) says:

“So do not incline completely to one of them” [An-Nisa: 129] as a comment on His (swt) saying: “You will never be able to do perfect justice” [An-Nisa: 129] and as a reference for it, is evidence that its meaning is: you will never be able to deal with them justly and equally with regards to love. The correct understanding is that it is possible to be just in everything other than love. This is what the previous verse obliges, as it has specified the desired justice to be other than love, and made love and sexual intercourse excluded from justice, because it is not obliged in these two issues, since a human is not able to be equal in his love. This meaning is supported by what has been reported about 'Aisha (ra) that she said: “The Messenger of Allah ﷺ used to distribute things and do justice to all and used to say, “Oh My God, this is my distribution of what is in my control, but do not blame me for what is in Your control and over which I have no control”. i.e. his heart. It has been narrated from Ibn 'Abbas (ra) concerning the saying of Allah (swt):

“So do not incline completely to one of them” [An- Nisa: 129] as a comment on his (swt) saying: “You will never be able to do perfect justice” [An- Nisa: 129] and as a reference for it, is an evidence that its meaning is: you will never be able to deal with them justly and equally with regards to love. The correct understanding is that it is possible to be just in everything other than love. This is what the previous verse obliges, as it has specified the desired justice to be other than love, and made love and sexual intercourse excluded from justice, because it is not obliged in these two issues, since a human is not able to be equal in his love. This meaning is supported by what has been reported about 'Aisha (ra) that she said: “The Messenger of Allah used to distribute things and do justice to all and used to say, “Oh My God, this is my distribution of what is in my control, but do not blame me for what is in Your control and over which I have no control”. i.e. his heart. It has been narrated from Ibn 'Abbas (ra) concerning the saying of Allah (swt):

“Hiçbir zaman eşleriniz arasında tam anlamıyla adalet yapamayacaksınız” [En-Nisâ: 129]. Bu ayetin, sevgi ve cinsel ilişki ile ilgili olduğunu söylemiştir. Allah (SWT), bizi bir eşe tamamen yönelmekten sakındırmıştır. Bu, Allah'ın yönelmeye izin verdiği anlamına gelir; çünkü tamamen yönelmenin yasaklanması, yönelmenin caiz olduğunu gösterir. Bunun bir örneği, Allah'ın (SWT) şu sözünde zikredilen, kontrolsüz ve aşırı cömertliğin yasaklanmasıdır:

“You will never be able to do perfect justice between wives” [An- Nisa: 129]. He said “this is with regards to love and sexual intercourse.” Allah (swt) has ordered us to abstain from completely inclining towards one wife. This means He has permitted the inclination because the prohibition of the complete inclination indicates the permissibility of the inclination. An illustration of this is the prohibition of unrestrained and excessive generosity mentioned in his (swt) saying:

"Elini bütünüyle boynuna bağlama" [El-İsrâ: 29]. Bu, ihtiyaç sahiplerine vererek elini uzatmanın caiz olduğu anlamına gelir. Bu nedenle Allah (c.c.), kocanın eşlerinden bazılarına, diğerlerini bir yana bırakarak meyletmesine izin vermiştir. Ancak bu meyli her konuda yasaklamıştır. Asıl yasak, meylin ait olduğu şeye, yani sevgi ve arzuya ait olan kısımdır. Dolayısıyla ayetin anlamı şudur: Bir eşe tamamen meyletmekten sakının; çünkü bu tam meyil sizden ortaya çıkarsa, diğer eş askıda kalır, yani ne boşanmış ne de kocası olan bir durumda bırakılır. Ebu Hureyre (r.a.) şöyle rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim iki eşi olur da birine diğerini bırakarak meyledersе, Kıyamet Günü vücudunun yarısı düşmüş veya eğilmiş olarak gelecektir."

“Nor stretch your hand forth to its utmost reach” [Al- Isra: 29] Which means it is permitted to stretch your hand by giving to the needy. Therefore, Allah (swt) has permitted the husband to incline towards some of his wives to the exclusion of others. However, He has forbidden this inclination to include all matters. Rather, the inclination should be to whatever this inclination applies, which is the love and desire. So the meaning of the verse is: refrain from the absolute inclination towards a wife, because if the complete inclination occurs from you, it will leave the other wife suspended, i.e. one who is neither divorced nor possessing a husband. It has been narrated by Abu Hurayra (ra) that the Prophet (pbuh) said: “Whosoever has two wives and He inclines towards one to the exclusion of the other, He will come on the Day of Judgement with half his body dropping or bending down”.

Bu nedenle bir kocanın yerine getirmesi gereken adalet, eşleri arasındaki eşitliktir; bu eşitlik, onun elinde olan konularda, örneğin geceyi birlikte geçirmede, yiyecek, giyecek ve barınma sağlamada vb. gösterilmelidir. Meyil kapsamına giren, yani sevgi ve arzu olan hususlara gelince, bu konularda adil olmak zorunlu değildir; çünkü bu mümkün değildir ve Kur'an-ı Kerim bunları (bu yükümlülüğün dışında) tutmuştur.

Thus, the justice which is obligatory upon a husband is the equality between his wives in that which He has control over such as staying overnight, providing food, clothing and lodging etc. As for what falls under the meaning of inclination, which is love and desire, It is not obligatory to be just in these things because that is impossible, and they are excluded by the Qur'an.

Bu, Şer'î nasslarda geçen çok eşlilik (taaddüdü'z-zevcât) konusudur. Bu nasslar incelenip yalnızca Şer'î ve dilsel anlamlarıyla, neyi gösterdikleri ve onlardan neyin çıkarıldığıyla sınırlı kalındığında açık olur ki Allah (c.c.), genel bir biçimde, kayıt ve şart olmaksızın, birden fazla eşle (dörde kadar) evlenmeyi mubah kılmıştır. Bu konuya ilişkin nass herhangi bir illet ('İlle) içermemektedir. Aksine Allah (c.c.), bir gerekçe ileri sürülmesini reddettiğini gösteren bir ifadeyle konuşmuştur. Nitekim şöyle buyurmuştur:

This is the subject of polygyny as mentioned in the Shar’a texts. By studying these texts and limiting oneself to their Shar’a and linguistic meanings in terms of what they indicate and what is deduced from them, it becomes clear that Allah (swt) has in a general manner permitted the marriage to more than one wife (up to four) without restriction or condition. The text concerning this matter did not include any cause ('Illa). On the contrary, Allah (swt) has expressed Himself in a way which indicates the rejection of a justification. So He (swt) said:

“(Evlenin) hoşunuza giden kadınlarla”. [En-Nisa: 3] Bu nedenle, Şer‘î metnin sınırında ve ondan türetilen şer‘î hüküm bakımından durmalıyız. Bu hükmü herhangi bir illetle (‘İlle) gerekçelendirmek, ya da adaletle, ihtiyaçla veya başka bir şeyle açıklamak caiz değildir; çünkü metin hüküm için bir illet getirmemiştir ve başka hiçbir şer‘î metinde de bir illet bulunamaz. Hükmün illeti şer‘î bir delil olmalıdır, yani onu zikreden bir metin bulunmalıdır ki ondan türetilen hüküm doğru biçimde şer‘î bir hüküm sayılabilsin. Eğer illet akli olur veya herhangi bir metinde zikredilmezse, onunla türetilen hüküm şer‘î bir hüküm olmaz. Aksine, beşeri bir kanun olur ve benimsemesi haram, uygulaması da caiz olmaz. Çünkü şer‘î olmayan her hüküm bir küfür hükmüdür. Ancak Hukm Şer‘î’nin (şer‘î hüküm) “Kanun koyucunun hitabı” olarak tanımlanması, hükmün kanun koyucunun hitabından türetilmesini zorunlu kılar; ya metinde açıkça zikredilmiş olarak, ya anlamından, ya delâletle, ya da metinde şer‘î hükme işaret eden bir alâmetin (Emare) bulunmasıyla. Böylece bu alâmeti taşıyan her hüküm ilahî bir hüküm olur. Bu alâmet, metinde açıkça ya da delâlet, ima veya kıyas yoluyla zikredilen şer‘î illettir (İlle Şer‘iyye). Bu alâmet, yani bu illet metinde bulunmazsa, hiçbir değeri yoktur. Sonuç olarak açıktır ki, kanun koyucunun hitabında hiçbir illet bulunmadığından, çokeşliliği bir illetle gerekçelendirmek caiz değildir. Bir illetin, hükmü şer‘î hüküm kılmada bir değeri yoktur; ancak kanun koyucunun hitabında bulunduğu takdirde değer kazanır.

“(Marry) women of your choice”. [An- Nisa: 3] Therefore, we must stop at the limit of the Shar’a text and at what is derived from it in terms of Shari’ah rule. It is not permitted to justify this rule with any cause ('Illa), or justify it with justice, need or anything else, because the text did not bring 'Illa for the rule nor can any reason (Illa) be found in any other Shar’a text. The cause (Illa) of the rule should be a Shar’a reason i.e. there must be a text to mention it so that the rule which is derived from it can correctly be considered a Shar’a rule. If the reason is rational or not mentioned in any text, then the rule which is derived by means of it will not be a Shar’a rule. Rather it will be a man-made law and it will be Haram to adopt, nor will it be permitted to apply it. This is because it will be a Kufr rule, since any rule which is not a Shar’a rule is a Kufr rule. However, since the definition of the Hukm Shar'i (Shari’ah rule) being 'the speech of the Legislator' makes it inevitable that the rule is derived from the speech of the Legislator, either explicitly mentioned in the text, or from its meaning, or by indication, or due to the presence of a sign (Amara) in the text which points to the Shar’a rule, such that every rule which has that sign (Amara) will be a divine rule. This sign (Amara) is the Shar’a reason (Illa Shar'iyya) which is mentioned in the text either explicitly or by indication, inference or analogy. If this sign (Amara) i.e. this Illah is not found in the text then it has no value. Consequently, it becomes clear that it is not allowed to justify polygyny with reason (Illa) since no Illa is found in the speech of the Legislator. An Illa has no value in making a rule into a Shar’a rule except when it is found in the speech of the Legislator.

Ancak bir Şer'î hükmün bir İllet ile açıklanmamış olması, bu hükmün uygulanmasının sonucu açısından gerçekleşecek olanın ve bu hükmün çözdüğü sorunların gerçekliğini açıklamanın caiz olmadığı anlamına gelmez. Bilakis bu, bir gerçekliğin açıklanmasıdır, bir hükmün gerekçelendirilmesi değildir. Gerçekliğin açıklanması ile bir hükmün gerekçelendirilmesi arasındaki fark şudur: Bir hükmün İllet ile gerekçelendirilmesinde, İllet o hükümde sürekli var olmalı ve İllet başka şeylerde bulunduğunda, bu hükme diğer şeyler kıyas edilir. Gerçekliğin açıklanmasına gelince, bu, açıklandığı andaki gerçekliğin ortaya konmasıdır. Gerçeklik ortadan kalkabilir; dolayısıyla onu başka şeylerle kıyas etmek yanlıştır. Buradan açıkça anlaşılır ki, çok eşliliğin etkisi, onun caiz olduğu toplumda cariyelerin çokluğunun olmayacağını, çok eşliliğin yasaklandığı toplumlarda ise cariyelerin çok olacağını göstermektedir. Ayrıca çok eşlilik, insan topluluğu olarak bir insan toplumunda ortaya çıkan ve çözümü için çok eşliliğe bağlı olan birçok başka sorunu da çözer. Bu sorunlardan bazıları şunlardır:

However, the absence of an explanation of a Shar’a rule by an Illa does not mean it is not permitted to explain the reality of what will take place in terms of the effect of this Shar’a rule and the reality of what it solves in terms of problems. Rather this is an explanation of a reality and not justification for a rule. The difference between explaining the reality and justifying a rule, is that the justification of a rule by an Illa, is that the Illa should constantly exist in the rule, and analogy of other things to this rule is made whenever the 'Illa is found in them. As for explaining the reality this is the clarification of the reality at the point in time when it is explained. The reality may cease, so it is incorrect to make an analogy to it with other things. Hence, it becomes clear from the effect of polygyny of wives that in the community in which it is permitted there will not be a plurality of mistresses, and in communities which forbid the plurality of wives there will be a plurality of mistresses. In addition, polygyny solves many other problems, which take place in a human community in its capacity as a human community, which depends on polygyny to solve them. The following are some examples of these problems:

1. Bazı erkekler olağandışı bir yapıya sahiptir ve tek bir eşle yetinemezler. Böyle erkekler ya tek eşlerine zulmeder ya da onu incitir; ya da ikinci, üçüncü veya dördüncü bir eş alma yolu kendilerine kapalı görüldüğünde başka kadınlara bakarlar. Bu durum, insanlar arasında fuhşun ve zinanın yayılması ve ailelerde şüphe ile kuşkuların doğması bakımından bir tehlike taşımaktadır. Bu nedenle, böyle bir yapıya sahip olan kişinin güçlü arzusunu helal yoldan, yani Allah (SWT)'ın meşru kıldığı biçimde karşılama imkânına sahip olması şarttır.

1. There are some men with unusual dispositions, who are unable to satisfy themselves with one wife. Either such men will oppress or hurt their only wife or they will look at other women if they find the door shut in front of them to take a second, third or fourth wife. There is a danger of this happening in terms of the spread of indecency and fornication amongst people and the creation of suspicion and doubts within families. Therefore, it is essential that a person who possesses such a disposition should have the opportunity to satisfy his strong urge in a halal manner i.e. in a way that Allah (swt) has legislated.

2. Bir kadın kısır olabilir ve bu yüzden çocuk dünyaya getiremeyebilir; buna karşın kocası onu yine de çok sever, karşılıklı olarak da böyledir ve bu durum, mutlu evliliklerini sürdürmelerine kararlılıkla devam etmelerini sağlar. Ancak koca çocuk arzulayabilir ve çocuklara karşı bir sevgi besleyebilir. Eğer ona başka bir eş almak caiz değilse ve elinde bunun için hiçbir imkân bulunmuyorsa, ya ilk eşini boşaması gerekecek - ki bu, ailenin istikrarının yıkılmasına ve mutlu evliliğin sona ermesine yol açar - ya da çocuk sahibi olmanın tadını çıkarmaktan mahrum kalacaktır. Bu da üreme içgüdüsünde bulunan babalık yönünün bastırılmasına yol açar. Bu nedenle, böyle bir eşe, mevcut eşinin yanında bir eş daha alma imkânı tanınması, arzu ettiği çocuğa sahip olabilmesi açısından şarttır.

2. It may be that a woman is barren and therefore cannot bear children but her husband still loves her dearly and vice versa, which makes them determined to continue with their happy married life. The husband may however desire offspring and have a love for children. If it is not permitted for Him to marry another wife and He finds no options available to Him He will have to either divorce his first wife, which would lead to the destruction of the stability of the household and the end of a happy marriage, or He is deprived from enjoying offspring. This will lead to the suppression of the aspect of fatherhood present in the procreation instinct. Therefore, it is essential that such a spouse is given the opportunity to marry another wife in addition to the existing wife so that He can have the offspring which He desires.

3. Eşi, cinsel ilişkiden ve evin işlerini görmekten, kocasına ve çocuklarına bakmaktan onu muaf tutacak bir hastalığa yakalanmış olabilir. Buna rağmen koca, onu hâlâ değer verip çok sevebilir ve boşamak istemeyebilir; ancak yalnızca onunla birlikte hayatını düzgün bir şekilde sürdüremez ve bu yüzden başka bir eşe ihtiyaç duyar. Böyle bir durumda kocaya birden fazla eşle evlenme imkânı tanınması zorunludur.

3. The wife may be ill with a disease, which excuses her from having conjugal relations or looking after the house and seeing to the husband and children. She might still be cherished and dearly loved by her husband who might have no wish to divorce her, although He cannot live his life properly with just her alone, and consequently without another wife. It is imperative that in such a situation the opportunity is given to Him to marry more than one wife.

4. Savaşlar ve ayaklanmalar, binlerce, hatta milyonlarca erkeğin hayatına mal olabilir; bu da erkek ve kadın sayıları arasındaki dengeyi bozabilir. Nitekim bu, özellikle Avrupa'da Birinci ve İkinci Dünya Savaşları'nda gerçekten yaşanmıştır. Eğer bir erkek birden fazla eş alamıyorsa, geri kalan kadınlar ne yapacak? Onlar aile hayatından, bir yuvanın mutluluğundan, evlilik hayatının rahatlık ve konforundan mahrum kalacaklar. Üstelik üreme içgüdüsünün ahlak açısından neye yol açabileceği tehlikesinden de söz etmiyoruz bile.

4. Wars and uprisings might take place which claim the lives of thousands, even millions of men which may upset the balance between the numbers of men and women, as has happened actually, especially in Europe, in the First and Second World War. If a man is not able to marry more than one wife what are the rest of the women supposed to do? They will be deprived from family life and the happiness of a home and the ease and comfort of married life, not to mention what the procreation instinct can lead to in terms of the danger to morality.

5. Bir ulusta, halkta ya da bölgede erkeklerle kadınların sayısı eşit olmayabilir. Kadınların sayısı erkeklerden fazla olabilir ve böylece erkekler ile kadınlar arasındaki sayısal denge bozulur. Bu durum birçok halk ve ulus arasında neredeyse böyledir. Böyle bir durumda, bu sorunun çözümü çok eşliliğin caiz olmasından başka bir yol yoktur.

5. It may be that in a nation, people or region the number of males and females is not equal. The number of females may be higher than males so the numerical balance between men and women is upset. And this is almost the case amongst many peoples and nations. In such a situation there is no solution to this problem except the permissibility of polygyny.

Bunlar insan topluluğunda, halklar ve milletler arasında gerçekten yaşanan sorunlardır. Çok eşliliğin yasaklanması hâlinde bu sorunlar varlığını sürdürür, çünkü bu sorunlara çok eşlilikten başka bir çözüm yoktur. Bu nedenle, insanların karşılaştığı bu sorunlarla başa çıkılabilmesi için çok eşliliğe izin verilmelidir. Gerçekten de İslam çok eşliliğe izin vermiş, ancak onu zorunlu kılmamıştır. Çok eşliliğin caiz olması kaçınılmazdır; ancak yukarıda anlatılan durumların ve insanlar ile insan toplumlarında var olabilecek benzerlerinin gerçek sorunlar olduğu, fakat bunların birden fazla eşle evlenmenin illeti (sebebi) olmadığı ve çok eşliliğin caiz olması için bir şart da olmadığı bilinmelidir. Aksine erkeğe, bu sorunların çözümü olarak çok eşliliği gerektiren bir durum ortaya çıksın ya da çıkmasın, ikinci, üçüncü ve dördüncü eşle evlenme izni verilmiştir. Çünkü Allah (SWT) şöyle buyurur:

These are real problems faced in the human community among peoples and nations. If polygyny is outlawed then such problems remain, since there is no solution for these problems except through allowing polygyny. Hence, polygyny should be permitted so that these problems which humans face are dealt with. Indeed Islam has permitted polygyny but has not obliged it. The permissibility of polygyny is inevitable although it should be known that the situations outlined above and their like which may exist among humans and in human societies are real problems which occur but they are not an Illa (cause) for marrying more than one wife nor are they a condition for the permissibility of polygyny. Rather, the man is allowed to marry a second, third and fourth wife whether problems which require polygyny as a solution has arisen or not. Because Allah (swt) says:

“Evlenin size güzel göründüğü kadınlarla, ikişer, üçer, dörder evlenin” [En-Nisa: 3]. Allah (SWT) ayrıca şöyle buyurmuştur: “size güzel göründüğü kadınlarla”. Allah (SWT) bunu kayıt ve şarttan uzak, genel olarak koymuştur. Tek eşle yetinme kaydına gelince, Şeriat bunu yalnızca bir durumda tercih etmiştir; o da eşleri arasında adaleti sağlayamayacağından korkulan durumdur. Bunun dışında hiçbir nasta yalnızca tek kadınla evlenmenin tercih edildiğine dair bir ifade yoktur. Çokeşlilik, Kur'an'ın açık metninde yer alan bir şer'i hüküm olmasına rağmen, Kapitalist kültür ve özellikle diğer dinlere değil de İslam'a yönelik Batı propagandası, birden fazla eşle evlenmeyi çirkin ve iğrenç bir uygulama olarak göstermiş, bunu dinde bir eksiklik ve utanç kaynağı olarak resmetmiştir. Bunun sebebi Allah'ın (SWT) hükümlerinde bir kusur görülmesi değil, İslam'ı küçültmek istemektir; bunun dışında hiçbir sebebi yoktur. Bu propaganda Müslümanları, özellikle yönetici kesimi ve eğitimli gençliği büyük ölçüde etkilemiştir. İslami duygularla hareket eden kimseleri İslam'ın savunusuna yöneltmiş, ancak bu Müslümanlar çokeşliliği yasaklamak için yanlış yorumlara başvurmuş, böylece İslam'ın düşmanlarının yaydığı yanlış propagandadan etkilenmişlerdir. Bu yüzden Müslümanları uyarmalıyız: Güzel (Hasan) olan şey Şeriatın güzel gördüğü, çirkin (Kabih) olan şey Şeriatın çirkin gördüğü şeydir; Şeriatın izin verdiği her şey güzeldir, Şeriatın yasakladığı her şey çirkindir. Ayrıca Müslümanları uyarmalıyız ki çokeşlilik, somut bir iyi sonuç doğursun ya da doğurmasın, ortaya çıkan sorunları çözsün ya da çözmesin, Şeriat buna izin vermiştir ve Kur'an bunu açıkça belirtmiştir. Dolayısıyla çokeşlilik güzel bir davranıştır, çokeşliliğin yasaklanması ise çirkindir, çünkü bu bir Küfür hükmüdür. Açıkça belirtilmelidir ki İslam, çok eşliliği Müslümanlara farz kılmamış ve müstehap da kılmamıştır. Bilakis onu mubah olan şeylerden biri kılmış, dilerlerse yapabilecekleri bir şey olarak izin vermiştir. İslam'ın çok eşliliği mubah kılması, ihtiyaç duyulduğunda insanların başvurabileceği bir çözümü önlerine koyduğu anlamına gelir. Ayrıca, bazı kimselerin gönlü belli kadınlara meyletmesi halinde, o kadınlardan kendilerini mahrum bırakmamalarına da izin vermiştir. Dolayısıyla çok eşliliğe izin verip onu zorunlu kılmamak, onu toplumda ve cemiyette insanlar için en etkili çözümlerden biri yapan şeydir.

“Marry women of your choice, two or three, or four” [An- Nisa: 3] And He (swt) said: “of your choice”. He (swt) has made this general without restriction or condition. As for the restriction of marrying one wife, the Shari’ah has preferred this in only one situation, which is where there is a fear that one is not able to do justice between his wives. As for anything other than that, there is no expressed preference to marry only one in any of the texts. In spite of the fact that polygyny is a Shar’a ruling found in the clear text of the Qur'an, Capitalist culture and Western propaganda, particularly that against Islam as opposed to other religions, has portrayed marriage to more than one wife as a hideous and repugnant practice and depicted it as a deficiency and a source of shame in the Deen. The motive for this is not because a defect has been noticed in the laws of Allah (swt) but in order to disparage Islam, and there is no motive for it other than this. This propaganda has greatly affected Muslims, particularly the ruling faction and the educated youth. This drove those who were moved by Islamic emotions to stand for Islam. Such Muslims adopted false interpretations to forbid polygyny, thus they were actually influenced by the false propaganda circulated by the enemies of Islam. That is why we must warn the Muslims that pretty actions (Hasan) are what the Shar’a deems to be pretty (Hasan) and ugly actions (Qabeeh) are what the Shar’a deems to be ugly (Qabeeh), and whatever the Shar’a permits is pretty (Hasan) and whatever the Shar’a forbids is ugly (Qabeeh). Also we must warn the Muslims that polygyny, whether it has a tangible good effect or not, and whether it solves problems which have occurred or not, the Shari’ah has permitted it, and the Qur'an has stated that clearly. Therefore it is a pretty action and the prohibition of polygyny is ugly, because it is a Kufr rule. It must be made clear that Islam did not make polygyny Fard on the Muslims nor Mandub (preferred). Rather, it made it one of the permissible things, which is allowed for them to do if they wished to do so. The fact that Islam made it permissible means that it has placed before the people a solution that they can use whenever it is necessary to do so, and it has permitted them not to deprive themselves from the women of their choice if in their view they were to incline towards them. Thus, permitting polygyny and not making it obligatory is what makes it one of the most effective solutions for humans in the community and society.