Kadınların erkeklerde, erkeklerin de kadınlarda üreme içgüdüsünü uyandırabilmesi, bir erkek her bir kadınla karşılaştığında bu uyarımın kaçınılmaz olarak gerçekleşeceği anlamına gelmez. Bunun anlamı, temelde birbirlerinde bu içgüdüyü uyandırma potansiyeline sahip olmaları ve karşılaştıklarında bunun cinsel ilişkiyle sonuçlanabileceğidir. Ancak ticaret için bir araya gelmek, bir hastaya ameliyat yapmak ya da ilim halkalarına katılmak gibi durumlarda olduğu gibi, karşılaşıp da bu içgüdünün uyarılmadığı haller de olabilir. Tüm bu durumlarda ve diğerlerinde, cinsel içgüdüyü uyandırma ihtimali yine de devam eder. Ancak ihtimalin varlığı, heyecanın varlığı anlamına gelmez. Heyecan, birbirlerine insan neslinin korunması bakış açısıyla değil, erkek-dişi bakış açısıyla baktıklarında ortaya çıkar. Dolayısıyla kadın ile erkeğin birbirlerinde bu içgüdüyü uyandırması, kadının erkekten tamamen soyutlanmasının bir gerekçesi olmamalıdır. Başka bir ifadeyle, üreme içgüdüsünü uyandırma ihtimali, erkek ve kadınların kamusal hayatta bir araya gelmesini ve birbirleriyle iş birliği yapmasını engellemesi yanlıştır. Aksine, kamusal hayatta bir araya gelmeli ve birbirleriyle iş birliği yapmalıdırlar; çünkü aralarındaki iş birliği toplum ve kamusal hayat için vazgeçilmezdir. Ancak bu iş birliği, aralarındaki ilişkileri düzenleyen bir sistem olmaksızın gerçekleştirilemez. Bu sistem, erkek ile kadın arasındaki ilişkinin insan neslinin korunması amacı taşıdığı görüşünden kaynaklanmalıdır. Böyle bir sistemle, erkek ve kadınların kamusal hayatta bir araya gelmesi ve aralarındaki iş birliği mümkün ve güvenli hale gelir.

The fact that women stimulate the procreation instinct in men and vice versa, does not inevitably mean that the stimulation will exist whenever a man meets a woman. Rather, it means that fundamentally they can potentially stimulate the instinct in each other when they meet which may result in sexual relations. However, they may meet and not stimulate the instinct, such as when meeting for trading or to conduct an operation on a patient, or for attending circles for knowledge, etc. In all these cases and others, the possibility of stimulating the sexual instinct still remains. However, the presence of the possibility, does not mean the presence of excitement. Excitement occurs once they view each other from the male-female angle instead of the view of preservation of the human race. Therefore, the fact that the woman and the man stimulate this instinct in each other should not become a reason to seclude the woman from the man completely. In other words, it is incorrect to make the possibility of arousing the procreation instinct prevent men and women from meeting together in public life and from co-operating amongst each other. Rather, they must meet in public life, and they must co-operate amongst each other, for their co-operation is essential for society and public life. Such cooperation, however, can not be achieved except with a system that regulates the relationships between them. This system must emanate from the view that the relationship between males and females is meant to preserve the human race. By this system, the meeting of men and women in public life and co-operation between them becomes possible and safe.

Ruhi temele dayanan ve ölçütü Ahkâm-ı Şeriyye (ilahi hükümler) olan sistem, ahlaki değeri gerçekleştiren kuralları da içermek üzere, huzurlu bir hayatı garanti eden ve erkek-kadın ilişkilerini doğal bir biçimde düzenleyen tek sistemdir. Böyle bir sistem, İslam'daki toplumsal sistemdir. İslam, insanı, erkek ya da kadın olsun, içgüdüleri, duyguları, eğilimleri ve aklı olan bir varlık olarak görür. İslam sistemi, insanın hayatın zevklerinden yararlanmasına izin verir. Hayattan mümkün olan en büyük payı almasından dolayı insanı kınamaz. Ancak bunun topluluğu ve toplumu koruyacak biçimde gerçekleştirilmesini ve insanın huzura ulaşmasını sağlayacak şekilde ilerlemesini ister. İslam'daki toplumsal sistem, (diğer toplumsal sistemlerin var olduğunu varsayarsak) tek doğru toplumsal sistemdir. Bunun birkaç özelliği vardır: Üreme içgüdüsünü insan neslinin korunması amacına yönelik görür; erkek-kadın ilişkilerini doğru biçimde düzenler, böylece bu içgüdünün yalnızca doğal seyrinde ilerlemesini garanti eder ve böylece Allah'ın insanı yaratma amacını yerine getirir. Aynı zamanda erkekler ve kadınlar arasındaki ilişkileri düzenler ve bu ilişkilerin bir parçası olarak erkek-kadın ilişkisinin düzenlenmesini yapar; böylece topluluk, toplum ve birey için iyilik üreten erkek ve kadın arasındaki iş birliğini garanti eder. Aynı zamanda ahlaki değerin gerçekleşmesini garanti eder. Ulaşılması hedeflenen ideal olan Allah'ın (c.c.) rızasını bu iş birliğinin denetleyicisi kılar. Bu, bu dünyada iki cins arasındaki ilişkilerin yönteminin takva ve temizliğe göre belirlenmesini sağlar ve hayattaki tarzların ve araçların hiçbir biçimde bu yönteme aykırı olmamasını garanti eder.

The only system that guarantees a peaceful life and organises man-woman relations naturally is that whose basis is spirituality and whose criterion is the Ahkam Shariyah (divine rules), including the rules that achieve the ethical value. Such a system is the social system in Islam. Islam looks upon humans, be they men or women, as humans with instincts, sentiments, inclinations and a mind. The Islamic system permits the human to enjoy the pleasures of life. It does not denounce the human for taking from life the greatest share He can. It assumes, however, that this be carried out in such a way that protects the community and the society, and enables the human to proceed to achieve tranquillity. The Social system in Islam is the only correct social system (assuming that other social systems exist). This is due to several features: It views the procreation instinct as being for the purpose of preserving the human race; it accurately organises male-female relations whereby it guarantees that this instinct proceeds only in its natural course, thus fulfilling the purpose for which Allah created the human. At the same time it organises the relations between men and women and makes the regulation of the male/ female relationship a part of these relations, whereby it guarantees co-operation between men and women which produces goodness for the community, society and the individual. At the same time, it guarantees the achievement of the ethical value. It makes the pleasure of Allah (swt), which is the ideal, the controller of such co-operation. This ensures that piety and purity decide the method of the relations between the two sexes in this life, and ensures that the styles and means in life do not in any way contradict with this method.

İslam, cinsel ilişkileri, yani erkek ile kadın arasındaki cinsel ilişkileri evlilik ve cariyelikle sınırlandırmıştır. Bu ikisinin dışındaki her ilişki, ağır bir şekilde cezalandırılması gereken bir suç sayılır. Üreme içgüdüsünün dışavurumlarından olan diğer ilişkilere gelince; babalık, çocukluk, kardeşlik ve amcalık gibi ilişkiler mübahtır ve evlenilemez akrabalık sayılır. İslam, kadınlara erkeklere tanıdığı şeylerin birçoğuna izin vermiştir; ticaret ve sanayi ile uğraşmak, tarım yapmak, ilim halkalarına katılmak, namaz kılmak, davet görevini yerine getirmek gibi.

Islam restricted sexual relations i.e. the male-female relations between the man and woman to marriage and concubines. Any relation outside of these two is considered a crime that must be punished severely. As for other kinds of relations which are of the external manifestations of the procreation instinct, such as, parenthood, childhood, brotherhood, unclehood, they are allowed and considered of the unmarriageable kinship. Islam permitted for women matters which it allowed for men, such as practising trade and industry, farming, attending classes of knowledge, praying, carrying the Da'wah, etc.

İslam, hayatın işlerinde ve insanların birbirleriyle ilişkilerinde erkekle kadın arasındaki iş birliğini her türlü muamelede bir gerçek hâline getirmiştir. Hepsi Allah'ın (c.c.) kullarıdır ve hepsi iyilikte ve O'na (c.c.) karşı gelmekten sakınmada O'na ibadet etmek konusunda birbirleriyle iş birliği yaparlar. Ayetler, insanlara erkek ya da kadın olmalarına bakılmaksızın İslam'a davet etmek için inmiştir. Allah (c.c.) şöyle buyurur:

Islam made co-operation between men and women in life's affairs and in the peoples relations among themselves a fact in all dealings. All are the servants of Allah (swt) and all co-operate in worshipping Him (swt) in goodness, and in fearing Him (swt). The Ayat came to address humans with regards to inviting them to Islam irrespective of the fact that they are men or women. Allah (swt) says,

"De ki: Ey insanlar! Doğrusu ben, hepinize gönderilmiş Allah'ın elçisiyim." {El-A'râf: 158} ve,

“Say, Oh people, I am the Messenger of Allah to you all”. [Al- Araf: 158] and,

"Ey insanlar, Rabbinizden korkun." [En-Nisa: 1] İslam'ın hükümlerine gelince, bu âyet mü'minlere hitap etmektedir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“Oh people fear your Lord”. [An- Nisa: 1] With regard to the rules of Islam, the Ayat addressed the believers. Allah (swt) said:

"Ey iman edenler! Allah'ın ve Peygamber'in çağrısına, sizi hayat verecek olana çağırdıklarında icabet edin." [Enfal: 24] Bu ayetler hem erkekleri hem de kadınları kapsayacak şekilde inmiştir. Yüce Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

“Oh you who believe, answer the call of Allah and the Messenger when He calls you to that which gives you life”. [Al- Anfal: 24] The Ayat have been revealed to include men and women. He, (swt) said:

"Oruç size farz kılınmıştır" [Bakara: 183] ve şöyle buyurmuştur,

“Fasting is prescribed upon you” [Al- Baqarah: 183] and said,

"Salatı dosdoğru kılın," [El-En'am: 72] "Onların mallarından al," [et-Tevbe: 103] ve,

“Establish Salat, [Al- Anam: 72] “Take from their wealth,” [At- Tauba: 103] and,

"Sadaka (zekat) yalnızca fakirler ve yoksullar içindir." [Et-Tevbe: 60] Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

Sadaqat (zakat) is only for the poor and the needy”. [At- Tauba: 60] He, (swt) said:

"Altın ve gümüşü biriktirenler" [et-Tevbe: 34]. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“And those who hoard gold and silver”. [At- Tauba: 34] He (swt) said,

“Allah'a ve Ahiret gününe inanmayanlarla savaşın.” [et-Tevbe: 29] ve,

“Fight those who believe not in Allah and the Day of Judgement”. [At- Tauba: 29] and,

“Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ederlerse babalarınızı ve kardeşlerinizi dost edinmeyin.” [et-Tevbe: 23] Bu ayetler ve buna benzer birçok ayet geneldir ve hem erkeklere hem de kadınlara hitap eder. Bu emirlerin yerine getirilmesi, erkek ve kadınların bir araya gelmesini de kapsayabilir; bu, İslam'ın emrettiği ibadetlerde olduğu gibi tek başına yerine getirilmesi gereken emirleri de içerir; örneğin namaz. Bu da göstermektedir ki İslam, erkeklerin ve kadınların, kendilerine emredilen hükümleri ve yapmaları gereken fiilleri yerine getirmek için bir araya gelmelerine izin vermiştir. Ancak İslam, haram bir cinsel ilişkiye götürebilecek veya erkek ve kadınları Allah'ın (c.c.) cinsel ilişkiyi kontrol altına almak için koyduğu belirli sistemden saptırabilecek her şeye karşı belirli tedbirler almayı emretmiştir. İslam, bu tedbirlere uyulmasını son derece sıkı bir şekilde şart koşmaktadır. Bu nedenle iffeti zorunlu kılmış, ayrıca iffetin ve ahlakın korunmasını sağlayacak her yöntemi, tarzı ve vasıtayı kullanmayı da farz kılmıştır. Çünkü bir farzın yerine getirilmesi için gerekli olan her şey de farzdır. Bu amaca ulaşmak için İslam, bazıları şunlar olan belirli ilahi hükümler (Ahkâm-ı Şer'iyye) koymuştur:

“Oh you who believe, take not your fathers and brothers as allies if they choose Kufr over Iman”. [At- Tauba: 23] These Ayat, among many others, are general, and address men and women. Carrying out these commands might encompass the meeting between men and women, including the commands that are performed individually, such as, Salah. This, therefore, proves that Islam permitted men and women to meet to fulfil whatever rules it commanded them with, and actions that they have to carry out. However, Islam mandated certain precautions against anything that would lead to an illegal sexual relationship or divert men and women from the specific system Allah (swt) mandated to control the sexual relationship. Islam is very strict in observing these precautions. Thus, it made chastity mandatory, as well as obliging the use of every method, style or means that would lead to the protection of chastity and morals. This is due to the fact that anything that is necessary for the fulfilment of an obligation is an obligation. To achieve this goal, it determined certain divine rules (Ahkam Shar’iah). Some of which are:

1. Erkeklere ve kadınlara gözlerini indirmelerini emretmiştir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

1. It commanded men and women, to lower their gaze. Allah (swt) said,

"Mü'min erkeklere de söyle: gözlerini (haramdan) sakınsınlar ve ırzlarını korusunlar. Bu, onlar için daha temizdir. Şüphesiz Allah, yaptıklarından haberdardır." "Mü'min kadınlara da söyle: gözlerini (haramdan) sakınsınlar ve ırzlarını korusunlar..." [En-Nûr: 30] 2. Kadınlara, çekici yerlerin tamamını örten ve gizleyen, zorunluluk gereği görünen kısım dışında kalan, örtülerini üzerlerine salarak bu yerleri kapatan ölçülü giysiler giymeleri emredilmiştir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“Tell the believing men to lower from their gaze and to protect their private parts. That is better for them, Allah knows the details of what they do. And tell the believing women to lower from their gaze and protect their private parts”.[An- Nur: 30] 2. It commanded women to wear modest clothes that cover and hide all places of charm except what is apparent (by necessity) and to drape their clothes over them so as to cover them. Allah (swt) said:

"Ve (kadınlar) görünen kısmı dışında zinetlerini sergilemesinler. Başörtülerini (huumurlarını) göğüslerinin ve boyunlarının üzerine örtsünler." [En-Nur: 31] Ayrıca (SWT) şöyle buyurmuştur:

“And they are not to show their charm except that which is apparent. And let them cover their chests and necks (jaibs) with their head covers (khimars)”. [An- Nur: 31] He (swt) also said:

“Ey Peygamber! Eşlerine, kızlarına ve mü'min kadınlara de ki: Dış giysilerini (cilbab) üzerlerine salsınlar.” [Ahzab: 59] Yani, güzelliklerinin yerlerini göstermesinler; yalnızca görünen kısım, yani yüz ve eller hariç. Hımar baş örtüsüdür, cayb ise gömleğin yakasıdır; yani boyundan göğse kadar olan gömlek açıklığıdır. Başka bir deyişle, hımarlarını boyunlarının ve göğüslerinin üzerine örtsünler. Cilbabın “idnaa”sı ise elbiseyi aşağıya doğru sarkıtmaktır.

“Oh Prophet tell your wives and daughters and the women of the believers to drape down their outer clothes (Jilbab)”. [Al- Ahzab: 59] Meaning, they are not to show the places of their charm, except that which is apparent i.e. the face and the hands. Khimar is the head cover and Jaib is the shirt. i.e. the shirt opening from the neck to the chest. In other words, let them place their Khimar over their necks and chests. Idnaa of the Jilbab is to drape the dress down.

3. Bir kadının, mahrem (evlenilmesi haram olan erkek) olmadan bir günden ve bir geceden fazla bir yerden başka bir yere yolculuk yapmasını yasaklamıştır. Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: "Allah'a ve Ahiret gününe iman eden bir kadının, bir mahrem olmaksızın bir gece ve bir gün yolculuk yapması caiz değildir."

3. It forbade the woman from travelling from one place to another for over one day and one night without a Mahram (unmarriageable man). The Messenger (pbuh) said: “It is not permitted for a woman who believes in Allah and the Day of Judgement to travel one night and one day except with a mahram”.

4. Şeriat, bir erkeğin ve bir kadının, Mahrem olmadan baş başa kalmasını (Halvet) yasaklamıştır. Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: "Hiçbir erkek, mahremi olmayan bir kadınla baş başa kalmasın." İbn Abbas'ın rivayet ettiğine göre, Peygamber ﷺ bir hutbe verdi ve şöyle buyurdu: "Hiçbir erkek, kadının mahremi olmadan onunla baş başa kalmasın. Ayrıca hiçbir kadın, mahremi olmadan yolculuğa çıkmasın." Bunu duyunca bir adam ayağa kalkarak dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü, karım hac yapmak için yola çıktı, ben de falan savaşa yazıldım." Resûlullah ﷺ buyurdu: "Git, karınla birlikte hac yap." 5. İslam, kadının kocasının izni olmadan evinden çıkmasını yasaklamıştır. Kocanın kadın üzerinde hakları olduğu için, kadın onun izni olmadan evinden çıkmamalıdır. Eğer izinsiz çıkarsa, itaatsiz ve bu nedenle isyankâr (Nâşiz) sayılır ve nafakaya (maddi geçime) hak kazanamaz. İbn Büttâ, "Kadının Kuralları" adlı eserinde Enes'ten rivayet eder: Bir adam şehir dışına yolculuğa çıktı ve karısının evden çıkmasını engelledi. Sonra kadının babası hastalandı. Kadın, hasta babasını ziyaret etmek için Resûlullah ﷺ'den izin istedi. Resûlullah ﷺ şöyle cevap verdi: "Allah'tan korkun ve kocanıza isyan etmeyin." Daha sonra babası vefat etti. Kadın, cenazesine katılmak için Resûlullah ﷺ'den izin istedi. Resûlullah ﷺ yine şöyle buyurdu: "Allah'tan korkun ve kocanıza isyan etmeyin." Bunun üzerine Allah (SWT), Peygamber ﷺ'e şunu vahyetti: "Kocasına itaati sebebiyle onu bağışladım."

4. It forbade a man and a woman to be in seclusion (Khulwahy) except in the company of a Mahram. The Messenger (pbuh) said: “No man should be in seclusion (Khulwahy) with a woman without her Mahram.” Ibn Abbas reported that He heard the Prophet (pbuh) give a speech in which He (pbuh) said: “No man should be in seclusion (Khulwahy) with a woman except with her Mahram. Also no woman is to travel but with her Mahram.” Upon hearing this, a man stood up and said: “Oh Messenger of Allah, my wife is out to perform Hajj and I have been conscripted in such and such battle”. The Messenger (pbuh) said: “Go and perform Hajj with your wife.” 5. Islam forbade the woman to leave her house without her husband's permission. Since He has rights on her, she is not to leave his house without his permission. If she leaves without his permission, she is considered disobedient and therefore rebellious (Nashiz), who does not deserve financial support (Nafaqah). Ibn Buttah reported in “Woman's Rules” from Anas that a man travelled out of town and prevented his wife from leaving the house. Then her father became ill. She asked the Messengers (pbuh) permission to visit her sick father. The Messenger (pbuh) replied: “Fear Allah and do not disobey your husband”. Later on her father died. She asked the Messenger's (pbuh) permission to attend his funeral. He (pbuh) said: “Fear Allah and do not disobey your husband”. Then Allah (swt) revealed to the Prophet (pbuh) that I have forgiven her due to her obedience to her husband.

6. İslam, özel hayatta ve camilerde, okullarda ve benzeri yerlerde kadınlar topluluğunu erkekler topluluğundan ayırmıştır. Bu nedenle kadın kadınlarla, erkek de erkeklerle yaşar. Ayrıca namazda kadınların saflarını erkeklerin saflarının arkasına yerleştirmiştir ve kadın, kadınlarla ya da bir mahremle birlikte yaşar. Böylece kadın, alım satım gibi kamusal yaşam işlerini yürütür, ardından kadınlarla ya da bir mahremle birlikte yaşamak üzere geri döner.

6. Islam made the community of women separated from the community of men in private life and in the Mosques, schools and their likes. So it made the woman live among women and the men among men. It also made the lines of women behind the lines of men in prayer, and the woman is to live with women or a Mahram. So, the woman would perform her public life affairs such as buying and selling and the like then go afterwards to live with women or a Mahram.

7. İslam, tüm işlemlerde erkek ve kadın arasındaki iş birliği ilişkisinin açık olmasını sağlamaya çalışmıştır. Bu ilişkinin, gayri mahrem erkek ve kadınlar arasında karşılıklı ziyaretleşme ve birlikte dışarı çıkma gibi özel bir nitelik taşımasına izin vermemiştir. Bunun nedeni, bu iş birliğinin amacının kadının haklarını ve işlerini yerine getirmesi ile sorumluluklarını yerine getirmesini sağlamak olmasıdır.

7. Islam endeavoured to maintain the co-operative relation between men and women public in all transactions. It did not allow such relation to be private such as exchanging visits among the non-Mahram men and women, and going out together. This is due to the fact that the purpose of this co-operation is for the woman to fulfil her rights and affairs as well as take care of her obligations.

Bu kurallarla İslam, erkekle kadının bir araya gelişinin cinsel birlikteliğe dönüşmesini önlemek için tedbirler almış; bu buluşmanın iş birliği amacıyla, çıkarların gerçekleştirilmesi ve görevlerin yerine getirilmesi için sürdürülmesini sağlamıştır. Bu nedenle İslam, iki tarafın bir araya gelmesi sonucunda ortaya çıkan, erkek ya da kadın bireylerin çıkarlarından doğan ilişkilere de çözüm getirmiştir. Aynı şekilde erkek ile kadının buluşmasından doğan, maddi destek, çocuk yetiştirme, evlilik gibi ilişkileri de düzenlemiştir. İslam'ın bu düzenlemesi, buluşmayı yapıldığı ilişkilerle sınırlandırmakta ve onların cinsel birlikteliğe dönüşmesini engellemektedir.

With such rules, Islam took precautions to prevent the meeting of men and women from turning into sexual encounters, in order to continue as meetings of co-operation, to discharge interests and allow the performance of duties. Therefore, Islam treated the relations that result from the interests of individuals, men or women, when the two meet. It also treated the relations that result from the meeting of men and women, such as, financial support, parenting, marriage, etc. Islam's treatment restricts meeting to the relations for which they were made, and it keeps them from turning into sexual encounters.