Bir kadın, hayatta kocasının ortağı değil, onun yoldaşıdır. Birlikte yaşamaları bir ortaklığa dayanmaz ve bütün hayatlarını birlikte geçirmeye zorlanmazlar. Aksine, birlikte yaşamaları yoldaşlığa dayanır ve her yönüyle birbirlerinin tam birer yoldaşı olurlar. Yoldaşlık, insanın eşinde huzur ve sükûnet bulduğu bir ilişkidir. Allah, bu evliliği her iki eş için de bir huzur kaynağı kılmıştır. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

A wife is not a partner of her husband in life rather she is his companion. Their living together is not based on partnership and they are not forced to live it all their lives. Rather, their living together is based on companionship and they become complete companions of each other in all respects. Companionship is where one finds repose and tranquillity in the other, Allah has made this marriage a source of tranquillity for both spouses. He (swt) said:

"Ve O, sizi tek bir nefsten yaratan ve ondan eşini de yaratan, onunla huzur bulsun diye (yaratan) Allah'tır." [el-A'raf: 189] Ve O (c.c.) şöyle buyurmuştur:

“It is He Who has created you from a single person, and He has created from Him his wife, in order that He might enjoy the pleasure of living with her”. [Al- Araf: 189] And He (swt) said:

“Ve O'nun ayetlerinden biri de, sizin için kendinizden eşler yaratması, onlarla huzur bulmanız için aranızda sevgi ve merhamet koymasıdır.” [Er-Rum: 21] Huzur (sükûn) kelimesi, kocanın eşinde huzur ve dinginlik bulması, eşinin de kocasında huzur ve dinginlik bulması ve her birinin diğerinden uzaklaşmak yerine ona yönelmesi anlamındadır. Dolayısıyla evliliğin temeli huzurdur ve evlilik hayatının esası huzur ve gönül rahatlığıdır. Eşler arasındaki bu ilişkinin rahatlık ve huzur dolu bir hâl alması için Şeriat, kadının kocası üzerindeki haklarını ve kocanın karısı üzerindeki haklarını açıklamıştır. Bu konuları açıklayan ayetler ve hadisler açık biçimde gelmiştir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“And among his Signs is this, that He created for you wives from among yourselves, that you may find repose in them, and He has put between both of you affection and mercy”. [Ar- Rum: 21] The dwelling is the tranquillity i.e. so that the husband finds peace and tranquillity in his wife and his wife finds peace and tranquillity in Him and that each one inclines to the other rather than shuns each other. So the basis of Marriage is tranquillity and the basis of marital life is tranquillity and peace of mind. In order that this relationship between the spouses becomes one full of comfort and tranquillity, the Shari’ah has clarified the rights of the wife over the husband and the rights of the husband over the wife. Verses and Ahadith have come clearly to explain these issues. Allah (swt) said:

“Onlar (kadınlar) da, makul bir şekilde, erkeklerin üzerlerindeki haklara benzer haklara sahiptirler” {el-Bakara: 228}. Yani kadınların kocaları üzerindeki evlilik hakları, erkeklerin onlar üzerindeki hakları gibidir. Bu yüzden İbn Abbas şöyle demiştir: “Ben karımın hoşuna gitmek için kendimi süslerim, o da benim hoşuma gitmek için kendini süsler. Karımın üzerimdeki bütün haklarını eda etmem gibi, onun da benim üzerimdeki bütün haklarını eda etmesini severim. Çünkü Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:”

“And they (women) have rights (over their husbands) similar (to those of their husbands) over them, in reasonable terms”. [Al- Baqarah: 228] i.e. women have the same marital rights over the men as the rights men have over them. That is why Ibn 'Abbas said: 'Indeed I spruce myself up for my wife and she adorns herself for me, and I love that I should redeem all the rights I have over my wife, so that she should redeem all the rights she has over me, because Allah (swt) said:

“Onların (kadınların) da, kendi aleyhlerine olan haklara benzer şekilde, makul ölçüde (kocaları üzerinde) hakları vardır.” [Bakara: 228] Yani, günah olmayan güzel davranışlardır. Ayrıca O'ndan (Peygamber ﷺ'den) rivayet edildiğine göre şöyle buyurmuştur: “Kadınların, kocalarına karşı yerine getirmekle yükümlü oldukları itaat haklarına benzer şekilde, iyi arkadaşlık ve yakınlık hakkı vardır.” Allah (c.c.), eşler arasında iyi bir evlilik ilişkisi bulunmasını emretmiştir. Nitekim şöyle buyurmuştur:

“And they (women) have rights (over their husbands) similar (to those of their husbands) over them, in reasonable terms'' [Al- Baqarah: 228] i.e. the charms in which there is no sin. Also it is reported from Him that He said: 'They (women) have the right of good companionship and intimacy similar to the rights of obedience obliged over them towards their husbands' Allah (swt) has ordered that there should be a good marital relationship between spouses. He (swt) said:

"Ve onlarla iyi geçinin." [Nisa: 19] Ve Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

“And live with them honourably” [An- Nisa: 19] And He said:

"yahut iyilikle alıkoyun" [Bakara: 229] Sohbet (sahabiyet/refakat) hem yakınlık hem de karışma, yani birlikte yaşama anlamına gelir. Bu nedenle Allah (sbhanehu ve teala) erkeklere eşleriyle iyi geçinmelerini emretmiştir; böylece aralarındaki yakınlık ve birliktelik kemale ererek hayatta huzur ve rahatlık sağlanır. Erkek ile kadın arasındaki ilişki, kadının mehrini ödemek ve nafakasını vermekle yetinilecek bir şey değildir. Bilakis erkek, sebepsiz yere ona kaş çatmamalı, onunla konuşurken neşeli olmalı, kaba, sert davranmamalı ve onun dışında birine yönelme eğilimi göstermemelidir.

“so retain her (to you) honourably” [Al- Baqarah: 229] Companionship is both intimacy and mixing, meaning to live together. Thus, Allah (swt) has ordered men to have good relations with their wives, so that intimacy and intermixing between them grows to perfection. This results in tranquillity and comfort in life. The relationship between men and women is more than just fulfilling her right by paying her Mahr and maintenance. Rather He must not frown at her for no reason, and He must be cheerful when speaking to her and not rude, harsh or displaying any inclination to other than her.

Peygamber ﷺ da erkeklerin kadınlarına iyi davranmalarını emretmiştir. Müslim, Sahih'inde Cabir'den rivayet etmiştir ki Allah'ın Resulü ﷺ Hicret'in onuncu yılında, Veda Haccı'ndaki konuşmasında şöyle buyurmuştur: "Kadınlar hakkında Allah'tan korkun! Şüphesiz siz onları Allah'ın emanetiyle aldınız ve onların namuslarını Allah'ın kelimesiyle size helal kıldınız. Sizin de onlar üzerinde haklarınız vardır; yatağınıza sevmediğiniz kimseleri oturtmamalılar. Eğer bunu yaparlarsa, onları dövebilirsiniz, ama şiddetli olmayan bir şekilde. Onların sizin üzerinizdeki hakları ise, onlara uygun bir biçimde yiyecek ve giyecek sağlamanızdır." Peygamber ﷺ'den rivayet edilmiştir ki şöyle buyurmuştur: "Sizin en hayırlınız, eşlerine karşı en iyi olanınızdır; ben de eşlerime karşı sizin en hayırlınızım." Yine ondan rivayet edilmiştir ki eşleriyle yakın bir ilişkisi vardı, onlarla oynar, onlara karşı yumuşak huylu davranır ve onlarla eğlenirdi. Hatta müminlerin annesi Aişe (ra) ile yarış yapar ve bununla onun sevgisini kazanırdı. Aişe (ra) şöyle anlatır: "Allah'ın Resulü ﷺ benimle yarıştı ve ben onu geçtim. Bu, henüz kilo almadığım zamandı. Sonra kilo aldığımda yine yarıştık, bu sefer o beni geçti ve şöyle buyurdu: 'Bu, (sen beni geçtiğin o zamanın) karşılığıdır.'" Peygamber ﷺ yatsı namazını kıldıktan sonra, uyumadan önce gecenin kısa bir bölümünü eşleriyle sohbet ederek geçirir, böylece dostane bir ortam oluştururdu. İbn Mâce rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Sizin en hayırlınız, eşlerine karşı en iyi olanlarınızdır." Bütün bunlar, kocaların eşleriyle iyi ilişkiler kurmaları gerektiğini göstermektedir. Evlilik hayatında düzeni bozabilecek durumlar ortaya çıkabileceğinden, Allah evin yönetimini kocaya, yani onu kadın üzerinde bir koruyucu kılarak vermiştir. Allah (swt) şöyle buyurmuştur:

Also the Messenger (pbuh) has ordered men to treat their women well. It has been reported by Muslim in his Sahih on the authority of Jabir that the Messenger of Allah (pbuh) said in his speech at the Hijjat-ul-wida' (farewell Hajj): “Fear Allah concerning women! Verily, you have taken them on the security of Allah, and intercourse with them has been made lawful unto you by the word of Allah. You too have rights over them, they should not allow anyone to sit on your bed whom you do not like. But if they do that you can chastise them but not severely. Their rights upon you are that you should provide them with food and clothing in a fitting manner.” And it has been narrated from the Prophet (pbuh) that He said: “The best amongst you is the one who is best to his wives and I am the best of you to my wives.” And it has been narrated from Him (pbuh) that He had a close relationship with his wives, He would play with them, be mild-mannered toward them and to have fun with them to the extent that He used to race with 'A'isha (ra), the mother of the believers, and with that win her love. She said: “Allah's Messenger (pbuh) raced me and I beat Him, that was before I gained weight. Later I raced Him when I had put on some weight, so He beat me and said: “This was (in return) for that (time when you had beaten me)”. The Prophet (pbuh) after praying 'Isha would spend a short part of the evening chatting with his wives before sleeping thereby creating a friendly atmosphere. Ibn Maja reported that the Prophet (pbuh) said: “The best amongst you are the ones who are best to their wives.” All of this indicates that husbands should have good relations with their wives. Since things may happen in married life that may disturb the order, Allah has granted the leadership of the home to the husband over the wife, i.e. He has been made a guardian over her. He (swt) said:

"Erkekler kadınların koruyucusu ve sorumlusudur." [En-Nisâ: 34] Ve O (SWT) şöyle buyurmuştur:

“Men are the protectors and guardians over women”. [An- Nisa: 34] And He (swt) said:

“Onların (kadınların) da erkekler üzerindeki haklarına denk, meşru bir biçimde hakları vardır; ancak erkeklerin onların üzerinde bir derece (sorumluluk) vardır.” [Bakara: 228] Allah (SWT) ayrıca kadına kocasına itaat etmesini emretmiştir. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: “Bir kadın kocasının yatağında geceyi geçirmezse, dönene kadar melekler ona lanet eder.” Peygamber ﷺ bir kadına şöyle demiştir: “Kocan var mı?” Kadın: “Evet.” dedi. Peygamber ﷺ: “O hâlde cennetin de cehennemin de o’dur.” buyurdu. Buhârî, Peygamber ﷺ’in şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: “Kocası evdeyken, onun izni olmadan kadının oruç tutması caiz değildir; yine onun izni olmadan kimseyi evine almaz; kocasının malından onun izni olmadan (hayır yollarına) harcadığı her şeyin sevabının yarısı ona aittir.” İbn Batta, Ahkâmü’n-Nisâ (Kadınlarla ilgili hükümler kitabı) adlı eserinde Enes’ten rivayet etmiştir: Bir adam yolculuğa çıkmış ve karısının dışarı çıkmasını yasaklamıştır. Kadının babası hastalanınca, babasını ziyaret etmek için Allah’ın Resulü ﷺ’den izin istemiştir. Allah’ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: “Allah’tan korkun ve kocanıza isyan etmeyin.” Babası vefat edince, cenaze namazına katılmak için yine Allah’ın Resulü ﷺ’den izin istemiştir. Peygamber ﷺ ona şöyle demiştir: “Allah’tan korkun ve kocanıza isyan etmeyin.” Bunun üzerine Allah, Peygamber ﷺ’e şöyle vahyetmiştir: “Kocasına itaatinden dolayı onun günahlarını bağışladım.” (Hadis-i Kudsi) Şeriat, kocaya karısının evden çıkmasını engelleme hakkı tanımıştır; isterse ana-babasını ziyaret etsin ya da bir ihtiyacı için, hatta sadece gezmek için çıksın. Dolayısıyla kocasının izni olmadan dışarı çıkması caiz değildir. Ancak koca, karısının ana-babasını ziyaret etmesine engel olmamalıdır; çünkü bu, aralarında bir çatlak yaratır ve karısını kendisine isyana sürükler. Allah (SWT) onlara birlikte iyi bir biçimde yaşamalarını emretmiştir. Ailesini ziyaret etmesine engel olmak, onurlu bir yaşam sürmek anlamına gelmez. Kocanın da onu camiye gitmekten alıkoymaması gerekir; çünkü Peygamber ﷺ'in şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Allah'ın kullarından olan kadınları Allah'ın mescitlerine gitmekten men etmeyin." Eşi kocasına isyan ederse, Allah ona eşini terbiye etme hakkı vermiştir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

“And they (women) have rights (over their husbands) similar (to those of their husbands) over them in a fitting manner, but men have a degree (of responsibility) over them”. [Al- Baqarah: 228] He (swt) also ordered the woman to obey her husband. He (pbuh) said: “If a woman spends the night away from her husband’s bed then the Angels curse her until she returns.” And He (pbuh) said to a woman: ‘Do you have a husband?’ She replied: ‘Yes.’ He said: ‘Then He is your Paradise (Jannah) and Hellfire (Nar).’ Bukhari reported that the Prophet (pbuh) said: ‘It is not allowed for a woman to fast without the permission of her husband whilst He is present, nor admit someone to his house without his permission, and whatever she spends of his wealth (on charitable purposes) without his permission, half the reward will go to Him.’” Ibn Batta has reported in his Ahkam an-Nisa (The book of rules pertaining to women) on the authority of Anas that a man had gone on a journey and forbade his wife from going out. Her father became ill so she asked permission from Allah's Messenger to visit her father. The Messenger of Allah said: “Fear Allah and do not disobey your husband”. Her father then died. So she asked permission from Allah's Messenger (pbuh) to attend his Janaza (funeral prayer). He told her: “Fear Allah and do not disobey your husband”. So Allah revealed to the Prophet (pbuh): “I have forgiven her sins due to her obedience to her husband.” (Hadith Qudsi) The Shar’a has given the man the right to prevent his wife from leaving the house whether she wishes to call on or visit her parents or for a thing she needs or just for recreation. It is not therefore allowed for her to go out without his permission. However, the husband should not prevent his wife to call on and visit her parents because that will create a rift between them and lead his wife to disobey Him. Allah (swt) has ordered them to live together honourably. Preventing her from visiting her parents is not living honourably. Nor should the husband prevent her from going to the Mosque, Since it has been narrated from the Prophet (pbuh) that He said: “Do not prevent slave girls of Allah (women) from going to the Masajid of Allah”. If the wife rebels against her husband, Allah has given Him the right to discipline his wife. He (swt) said:

“Eğer kadınlardan kötü davranış gördüğünüz kimseler varsa, onlara öğüt verin (önce), (sonra), yataklarında onlardan uzaklaşın (ve son olarak) onları (hafifçe) dövün; ama size itaat ederlerse, aleyhlerine (rahatsız edici) yollar aramayın.” [En-Nisa: 34] Burada söz edilen dövme hafif olmalıdır, yani şiddetli olmamalıdır. Veda Haccı'nda Elçi (sav) şöyle açıklamıştır: “Ama eğer yaparlarsa, o zaman onları cezalandırabilirsiniz, ama şiddetli olmamak kaydıyla.” Koca, evin işlerini yürütme ve yönetme konusunda sorumlu olduğu için, karısı yanlış bir şey yaptığında onu cezalandırma yetkisine sahiptir. Allah'ın (c.c.) ona yapmasını emrettiği şeylerin dışında, kocanın karısını bu konuda kesinlikle rahatsız etmesine izin verilmez. Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

“As to those women on whose part you see ill-conduct, admonish them (first), (next), disengage from them in beds, (and last) beat them (lightly), but if they return to obedience, seek not against them means (of annoyance)” [An- Nisa: 34] The beating mentioned here should be light i.e. not severe. As the Messenger (pbuh) explained in the farewell Hajj when He said: “But if they do then you can chastise them but not severely”. The husband has been given the authority to punish his wife if she does wrong because He is the guardian in running and looking after the affairs of the house. In anything other than what Allah (swt) has ordered her to undertake, the husband is absolutely not allowed to harass her with it. He (swt) said:

“Ama eğer itaate dönerlerse, onlara karşı (rahatsız edici) bir yol aramayın.” [En-Nisa: 34] Aksine, kocanın kadına karşı dostça davranması, ondan bir şey istediğinde nazik olması gerekir; öyle ki kadını arzu ettiğinde, ona en uygun durum ve koşulu seçmelidir. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: “Saçı dağınık olan (kadın) saçını taramadıkça ve kocası uzakta olan (kadın) özel yerlerini (kıldan) temizlemedikçe, eşlerinize geceleyin yaklaşmayın.” Kocanın karısı üzerindeki velayeti ve evin yönetimindeki liderliği, evde zorba olması ya da hiçbir itirazın kabul edilmediği bir hükümdar olması anlamına gelmez. Bilakis kocanın evdeki liderliği, evin işlerine bakması ve onu yönetmesidir; orada hiçbir baskı ya da emir verme yoktur. Bu nedenle kadın, kocasına karşılık verme, onunla tartışma ve söylediklerini eleştirme hakkına sahiptir; çünkü onlar birbirinin yoldaşıdır, bir emir veren ile emre uyan ya da bir hükmeden ile hükmedilen değildirler. Aksine, ikisi de birer yoldaştır; bunlardan biri evin yönetimi ve işlerine bakma konusunda liderlik yetkisine sahiptir. Allah'ın Elçisi ﷺ de evinde, bir devletin başkanı ve Peygamber olmasına rağmen, eşlerine zorba bir hükümdar değil, bir yoldaş gibi davranmıştır. Ömer b. el-Hattab, kendisinden rivayet edilen bir hadiste şöyle demiştir: “Vallahi, Cahiliye döneminde kadınları önemsemezdik; Yüce Allah onlar hakkında indirdiğini indirip onlara bir pay verene kadar böyleydi.” Şöyle devam etmiştir: “Bir gün bir konu hakkında düşünüyordum; karım, 'Keşke şunu şöyle yapsaydın' dedi. Ona, 'Bu seni ilgilendirmez; yapmayı niyetlediğim işe karışmamalısın' dedim. Bana, 'Ne tuhaf! Ey Hattab'ın oğlu, sana karşılık verilmesini kimseye istemiyorsun; oysa kızın Allah'ın Elçisi ﷺ'ye karşılık veriyor, öyle ki Peygamber gün boyu üzüntü içinde kalıyor' dedi.” Ömer şöyle anlattı: "Elbisemi aldım, evimden çıktım ve Hafsa'nın yanına gelip ona dedim ki: 'Ey kızım, (duyduğuma göre) Allah'ın Resulü'ne ﷺ karşılık verip duruyormuşsun, öyle ki O bütün gün üzüntü içinde kalıyor.' Hafsa dedi ki: 'Allah'a yemin olsun ki, biz O'na karşılık veriyoruz.' Ben de dedim ki: 'Dikkatli ol, ey kızım, seni Allah'ın azabına ve Resulü'nün ﷺ gazabına karşı uyarıyorum. Güzelliği ve Allah'ın Resulü'nün ﷺ ona olan sevgisi onu büyüleyen kimsenin (yani Aişe'nin kastediliyor) yanılttığı olmasın.' Sonra Ümmü Selemeye'nin yanına gittim, çünkü onunla akrabalığım vardı ve onunla konuştum. Ümmü Seleme bana dedi ki: 'Ey Ömer b. el-Hattab, şaşılacak şey, her işe karışıyorsun, öyle ki Allah'ın Resulü ﷺ ile eşleri arasına bile girmek istiyorsun.' Bu söz beni o kadar rahatsız etti ki söylemek istediğimi söylemekten vazgeçtim ve odasından çıktım." "Müslim, Sahihinde rivayet eder ki: Ebu Bekir gelip Allah'ın Resulü ﷺ'nü görmek için izin istedi. Ebu Bekir'e izin verildi ve içeri girdi. Sonra Ömer geldi, izin istedi, ona da izin verildi ve Allah'ın Resulü ﷺ'nü, etrafında eşleri olduğu halde, üzgün ve sessiz otururken buldu. (Ömer) dedi ki: 'Yüce Peygamber ﷺ'i güldürecek bir şey söylemek istedim. Dedim ki: Ey Allah'ın Resulü, Harice'nin kızını görmeni isterdim; benden nafaka istedi, ben de kalkıp boynuna bir tokat attım.' Allah'ın Resulü ﷺ güldü ve şöyle buyurdu: 'Gördüğün gibi, etrafımda nafaka istiyorlar.'" "Bundan açıkça anlaşılır ki, erkeğin kadın üzerindeki kavvamlığının anlamı, emrin ona ait olması, ancak bu emrin dostluktan doğan bir emir olması, tahakküm ve baskı üzerine kurulmaması gerektiğidir. Böylece kadın ona karşılık verebilir ve onunla tartışabilir."

Bu, arkadaşlık açısından ele alınmaktadır. Ev işlerinin yerine getirilmesine gelince, karının kocasına hizmet etmesi farzdır: hamur yoğurmak, ekmek pişirmek ve yemek yapmak, evi silip süpürmek. Ayrıca koca su istediğinde ona su vermeli, yiyecek hazırlamalı ve evde gerekli olan her şeyin hizmetini görmelidir. Bu, evin işlerinde gerekli olan her şey için, herhangi bir sınırlama olmaksızın geçerlidir. Koca ise, evin dışında olanlardan karının ihtiyaç duyduğu şeyleri ona getirmelidir; örneğin suyu getirmek ve kirleri temizlemek, tırnak kesmek için gerekli olan her şeyi ve ona yakışan şekilde kendisi için süslenmesini sağlayan araçları.

This is from the angle of companionship. As for the aspect of performing household functions, it is obligatory on the wife to serve her husband by making the dough, baking and cooking and by dusting and cleaning the house. She must also give Him water when He requests a drink and provide Him with food to eat and undertake the service of all that is necessary in the house. This applies to whatever is required in all affairs of the home without restriction. With regard to the husband He must bring her what she needs from what is outside the home e.g. bringing the water, and whatever is necessary to remove dirt, clip nails and the means to adorn herself for Him with that which is fitting for her.

Özetle, evin içinde yapılması gereken her türlü iş kadının üzerindedir, işin türü ne olursa olsun. Evin dışında yapılması gereken işler ise erkeğin üzerindedir. Bu, Peygamber'den (ﷺ) 'Ali ve Fatıma'nın (Allah onlardan razı olsun) hikâyesinde rivayet edilenlere dayanmaktadır: Peygamber (ﷺ) kızı Fatıma'ya evde çalışma görevini, 'Ali'ye ise evin dışındaki işleri yükledi. Allah'ın Resulü (ﷺ) eşlerine kendisine hizmet etmelerini emrederdi. Şöyle buyurdu: “Ey Âişe, bize biraz su getir. Ey Âişe, yemek için bize yiyecek getir. Ey Âişe, bana usturayı getir ve onu bir taşa sürterek bile.” Rivayet edildiğine göre Fatıma, el değirmeninde çalışmasındaki zorluğu Peygamber'e (ﷺ) şikâyet etmek için gelmiş ve bu zahmetten kurtulması için bir hizmetçi isteyip isteyemeyeceğini sormuştur. Bütün bunlar, kocaya evde hizmet etmenin ve evi düzenlemenin, kadının üstlenmesi gereken görevlerinden biri olduğunu göstermektedir. Ancak bu işlerin yapılması kadının gücüne bağlıdır. Yapılması gereken iş çok olup kadını zorluğa sokacak durumdaysa, işin görülebilmesi için kocanın ona bir hizmetçi temin etmesi gerekir ve kadın bunu talep etme hakkına sahiptir. Fakat iş ağır değilse ve kadın onu yapabilecek durumdaysa, kocanın hizmetçi temin etmesi zorunlu değildir. Bu durumda kadın işi bizzat kendisi yapmakla yükümlüdür; nitekim Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) kızı Fatıma'ya evin işlerini görmeyi yüklemesi bunun delilidir.

In summation, any work that needs to be carried out inside the house the woman must undertake, whatever the type of work. Any work that needs to be carried out outside the house the man must undertake. This is due to what has been narrated from the Prophet in the story of 'Ali and Fatimah (may Allah be pleased with them): He imposed on his daughter Fatimah the duty of working in the house and imposed on 'Ali whatever was outside the house in terms of work. Allah's Messenger used to order his wives to serve Him. He said: “O ‘A’isha, bring us some water. Oh ‘A’isha bring us food to eat. O ‘A’isha bring me the razor and sharpen it against a stone.” It has been reported that Fatimah came to the Prophet complaining to Him about her difficulty in working a handmill, and she asked if she could get a servant to save her from that. All of this indicates that serving the husband in the house and looking after the house is one of the obligations of the wife which must be undertaken by her. However, the performance of such work is subject to her ability. If there is a lot of work to be done which would put her in hardship, then it is incumbent on the husband to provide her a servant that will enable the work to get done, and she has the right to demand this. However, If the work is not overwhelming and she is capable of doing it, then the husband is not obliged to provide a servant. In this case she is required to undertake the work by herself as evidenced by what the Messenger of Allah imposed on his daughter Fatimah in tending to the house.

Bu nedenle koca, eşiyle uygun bir biçimde muaşeret etmekle yükümlüdür; kadın da, kocasından beklenen şekilde, üzerine düşen tüm görevleri yerine getirmekle yükümlüdür. Öyle ki evlilik hayatı, Allah'ın (cc) şu buyruğunun gerçekleştiği bir huzur hayatı olsun:

Hence the husband is obliged to deal with his wife in a fitting manner, and the wife is under an obligation to perform all her duties, in the same way as it is required of the husband. Such that marital life be one of tranquillity in which the saying of Allah (swt) is realised:

"Ve O'nun ayetlerindendir ki, sizin için kendi cinsinizden eşler yarattı ki onlara sükûnet bulasınız ve aranızda sevgi ve merhamet kıldı." [Ar- Rum: 21]

“And among his Signs is this, that He created for you wives from among yourselves, that you may find repose in them, and He has made between you affection and mercy” [Ar- Rum: 21]