'Azl, erkeğin cinsel birleşme sırasında boşalmaya yakın olduğunda, meniyi vajina dışına boşaltmak amacıyla geri çekilmesidir. 'Azl, Şeriat tarafından caiz kılınmış bir şeydir; yani bir erkeğin eşiyle cinsel birleşmede bulunurken, boşalmaya yakın olduğunda meniyi vajina dışına boşaltması caizdir. Buhârî, 'Atâ'dan, onun da Câbir'den naklettiğine göre şöyle demiştir: "Kur'an indirilirken biz Allah Resûlü ﷺ zamanında 'azl yapardık." Yine 'Atâ'dan rivayet edilmiştir ki, o Câbir (ra)'ın şöyle dediğini işitmiştir: "Kur'an indirilirken biz 'azl yapardık." Müslim'de ise şöyle geçer: "Allah Resûlü ﷺ zamanında biz 'azl yapardık; O bunu biliyordu ve bizi bundan men etmedi." Bu, Allah Resûlü ﷺ'nin 'azl hakkındaki kararıdır. Bu da onun caiz olduğunu gösterir; çünkü haram olsaydı, O sessiz kalmazdı. 'Azl'ın hükmü, Sahabi tarafından Peygamber ﷺ dönemine dayandırılmıştır ve bu nedenle bu, O'na nispet edilen bir hüküm hâline gelir; zira Peygamber ﷺ'in bunu bildiği ve onayladığı açıktır, çünkü sahabiler hükümler hakkında O'na sayısız defa soru sormuşlardır. 'Azl'ın caiz olduğuna dair birçok sahih hadis de vardır. Ahmed, Müslim ve Ebû Dâvûd'un Câbir'den rivayet ettiğine göre: "Bir adam Allah Resûlü ﷺ'ye gelerek dedi ki: 'Bizim hizmetçimiz olan bir cariyem var. Bizim için su taşıyor. Onunla cinsel birliktelikte bulunuyorum, ama hamile kalmasını istemiyorum.' O ﷺ şöyle buyurdu: 'İstersen 'azl yap. Ama ona takdir edilen gelecektir.'" Müslim, Ebû Saîd'den şöyle rivayet eder: "Allah Resûlü ﷺ ile Benî Mustalik gazvesine çıktık. Esir olarak güzel Arap kadınları aldık. Eşlerimizden uzak kalmanın sıkıntısını çektiğimiz için onlara arzu duyduk. 'Azl yapmak istedik, bu yüzden Allah Resûlü ﷺ'ye bunu sorduk." Dedi ki: "Bunu yapmanıza ne engel? Allah, Kıyamet gününe kadar yaratacağı kimseyi takdir etmiştir." Ebû Dâvûd, Câbir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Ensar'dan bir adam Allah'ın Resûlü ﷺ'ye gelip dedi ki: 'Bir cariyem var, onunla cinsel ilişkide bulunuyorum ama hamile kalmasını istemiyorum.' Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu: 'İstersen azl yap. Ama ona takdir edilen, mutlaka ona gelecektir.'" Azl, uygulayanın niyeti ne olursa olsun kesinlikle caizdir. Ister çocuk sahibi olmamak, ister daha az çocuğa sahip olmak için olsun, ister eşinin zayıf olması ve hamilelik ya da doğum sürecini onun için zorlaştırmamak adına eşine acıdığı için olsun ya da başka herhangi bir sebeple olsun, fark etmez.

‘Azl is when the man withdraws when close to ejaculation in order to discharge outside the vaginal passage. 'Azl is something which is permitted by the Shar’a. i.e. it is allowed for a man when He has sexual intercourse with his wife to discharge his semen, when close to ejaculation, outside the vaginal passage. Bukhari has reported on the authority of 'Ata'a from Jabir that He said: “We used to practise 'Azl in the time of the Messenger of Allah (pbuh) while the Qur'an was being revealed.” It has also been narrated on the authority of 'Ata'a that He heard Jabir (ra) saying: “We used to practise 'Azl while the Qur'an was being revealed.” And in Muslim: “We used to practise 'Azl in the time of Allah's Messenger (pbuh), He knew of it and He did not forbid us from it.” This is the decision of Allah's Messenger (pbuh) on 'Azl. Which indicates its permissibility, since if it were Haram He would not have remained silent. The Hukm of 'Azl has been related by the Sahabi to the time of the Prophet (pbuh), and because of this it becomes a hukm ascribed to Him (pbuh) since it is apparent that the Prophet knew about it and assented to it, due to the numerous occasions where they put their questions to Him about the rules. With regards to the permissibility of 'Azl there are also a number of authentic Ahadith. Narrated by Ahmad, Muslim and Abu Daud on the authority of Jabir: “A man came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: ‘I have a slave girl who is our servant. She carries water for us. I have intercourse with her, but I do not want her to become pregnant’. He (pbuh) said: ‘Practise ‘Azl, if you like. But what is decreed for her will come to her.’” Muslim reports on the authority of Abu Sa'id: “We went out with the Messenger of Allah (pbuh) on the expedition of Bani al-Mustaliq.We took as captive some beautiful Arab women.We desired them, for we were suffering from the absence of our wives. We wanted to practise ‘Azl, so we asked Allah’s Messenger (pbuh) about it. He said: ‘What prevents you from doing so? Since Allah has ordained whom He has to create until the Day of Judgement’”. Abu Daud narrated on the authority of Jabir who said: “A man from the Ansar came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: “I have a slave girl. I have intercourse with her but I do not want her to become pregnant.” He (pbuh) said: ‘Practise ‘Azl, if you like. But what is decreed for her will come to her.’” 'Azl is unequivocally permitted whatever the intention of the one who practises it. Whether it is for the intention of not having offspring, having fewer children, or in sympathy for the wife because she is weak making it difficult for her to bear or give birth, or for any other reason.

Kocanın, niyeti ne olursa olsun, 'Azl uygulama hakkı vardır. Çünkü bu konudaki deliller mutlaktır (Mutlaqa); hiçbir durumda kayıtlanmamışlardır; ayrıca genel (Aam) olup hiçbir tahsise (Takhsis) tabi tutulmamışlardır. Dolayısıyla mutlak ve genel olarak kalırlar. 'Azl'in, çocuğu yaratılmadan önce öldürmek anlamına geldiği söylenmemelidir. Bunu reddeden açık hadisler vardır. Ebû Dâvûd, Ebû Saîd'den şöyle rivayet etmiştir: Bir adam dedi ki: "Ey Allah'ın Elçisi, bir cariyem var ve onunla 'Azl yapıyorum. Hamile kalmasını istemiyorum, ama erkeklerin istediğini ben de istiyorum. Yahudiler ise 'Azl'in çocukların gizli diri diri gömülmesi olduğunu söylüyorlar." Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Yahudiler yalan söylediler. Allah bir çocuk yaratmak isteseydi, sen onu engelleyemezdin." Nass, çocuk sahibi olmamak niyetiyle 'Azl'e izin vermek için gelmiştir.

The husband has the right to practise 'Azl regardless of his intention. That is because the evidences concerning it are unrestricted (Mutlaqa), and under no circumstances are they restricted; and they are general (Aam) without any specification (Takhsis). Thus, they remain unrestricted and general. It should not be said that 'Azl constitutes killing the child before its creation. There are clear Ahadith which reject this. Abu Daud has reported on the authority of Abu Said that a man said: “O Messenger of Allah (pbuh) I have a slave girl and I practise 'Azl with her. I do not want her to get pregnant but I desire what men desire. The Jews say that 'Azl is the minor live burial of children.” He said: “The Jews have lied. If Allah wanted to create a child you could not stop Him”. The text came to permit 'Azl for the intention of not having children.

Ahmed ve Müslim, Üsame b. Zeyd'den rivayet ederek anlatmışlardır: Bir adam Peygamber'e (s.a.v.) gelerek şöyle dedi: "Ben karımla azl yapıyorum." Bunun üzerine Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Niçin böyle yapıyorsun?" Adam dedi ki: "Onun çocuğuna ya da çocuklarına acıyorum." Bunun üzerine Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Eğer bu zararlı olsaydı, Farslara ve Rumlara zarar verirdi." Burada Resul ﷺ "Niçin böyle yapıyorsun?" dedi, "Bunu yapma" dememişti. Bu hadisten, onun buna onay verdiği anlaşılır; ancak ona, arka arkaya çocuk sahibi olmanın zarar vermediğini bildirmiştir. Bunun delili, Müslim'in Üsame b. Zeyd hadisinde rivayet ettiği şeydir: Bir adam Allah'ın Resulü ﷺ'ye gelerek şöyle dedi: "Karımla, çocuğuna acıdığım için azl yapıyorum." Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Eğer bu sebeple ise, hayır. Bu, Farslara ya da Rumlara zarar vermedi." Müslim'de ayrıca Abdurrahman b. Bişr'den, o da Ebu Said'den şöyle rivayet edilmiştir: "Hamileliğin emzirilen çocuğa zarar vermesinden korkarak." Dolayısıyla Resul ﷺ, emzirilen bebeğe zarar gelmediği halde, hamileliği önlemek amacıyla azle izin verdiğine göre, azl; kalabalık bir aileden kaçınmak ya da hiç çocuk sahibi olmamaktan kaçınmak gibi amaçlarla hamileliği önlemek için de geçerlidir. Çünkü Allah (s.v.t.) bir çocuğun doğacağını bilmişse, koca azl yapsa da yapmasa da o çocuk doğacaktır. Nitekim İbn Hibban, Enes hadisinde şöyle rivayet etmiştir: Bir adam azl hakkında sormuştu. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Bir çocuğun kaynağı olan meni bir taşın üzerine dökülse, Allah ondan bir çocuk çıkaracaktır." Çocuk sayısını sınırlamanın, Peygamber'in ﷺ "Evlenin, çocuk sahibi olun ve çoğalın" buyruğu ve "Verimli siyah kadın, güzel ama kısır kadından daha iyidir" sözü ile çeliştiği de söylenemez. Bu doğru değildir, çünkü azle izin vermek, çok çocuk sahibi olmaya teşvik ile çelişmez. Bir yandan çok çocuk sahibi olmaya teşvik vardır, diğer yandan da 'azl (geri çekilme) yapmaya izin verilmiştir. Ahmed'in Cudame bint Vehb el-Esediyye'den rivayet ettiğine gelince, o şöyle demiştir: "Allah'ın Resulü ile birlikte insanların arasındaydım. O şöyle buyuruyordu: 'Emziren annelerle cinsel ilişkiyi yasaklamak istemiştim, ancak Fars ve Rum halklarının bunu yaptığını gördüm ve çocuklarına hiçbir zarar gelmediğini gördüm.' Sonra kendisine 'azl hakkında soruldu. Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: 'Bu, gizli diri diri gömmedir.' Ve (şu ayeti okudu): 'Diri diri gömülen kıza sorulduğunda...' [et-Tekvir: 8-9]. Bu hadis, 'azle izin veren açık ve sahih hadislerle çelişmektedir. Bir hadis, daha çok sened yoluyla gelen başka bir hadisle çeliştiğinde, daha çok yoldan rivayet edilen hadis tercih edilir ve tek yoldan rivayet edilen hadis reddedilir. Buna göre, bu hadis, kendisinden daha güçlü ve daha çok yoldan rivayet edilen hadisle çeliştiği için reddedilmiştir.

Ahmad and Muslim have narrated on the authority of Usama b. Zayd that a man came to the Prophet (pbuh) and said: I do 'Azl with my wife. Thereupon Allah's Messenger (pbuh) said: “Why do you do that?” The man said: “I pity her child or her children.” Thereupon the Messenger of Allah (pbuh) said: “If that were harmful it would have harmed the Persians and the Romans”. Here the Messenger (pbuh) said “Why do you do that?” He did not say 'Do not do that'. It is understood from this Hadith that He agreed upon it; but He informed Him that having children one after another does not cause harm as the evidence for that is by what Muslim reported in the Hadith of Usama b. Zayd when a man came to Allah's Messenger (pbuh) and said: “I practise 'Azl with my wife pitying her child.” The Messenger of Allah (pbuh) said: “If it is for that reason, then no. It did not harm the Persians or the Romans”, and it is also narrated in Muslim from Abdul-Rahman b. Bishr from Abu Said: “Fearing that pregnancy will harm the child being suckled.” Consequently, since the Messenger allowed 'Azl in order to avoid pregnancy, even though the suckling infant is not harmed, it applies on 'Azl to prevent pregnancy for the purpose of avoiding a large family or avoiding having children in the first place etc. This is because if Allah (swt) knew that the child will be born, then the child will be born whether the (husband) practiced 'Azl or not. Thus, Ibn Hibban reported in the Hadith of Anas that a man inquired about 'Azl. The Prophet (pbuh) said: “If the semen from which a child comes is spilled on a rock, He will bring forth from it a child”. It cannot be said that limiting offspring goes against the Prophet's (pbuh) encouragement to have many children when He said: “Marry, have offspring and multiply”; and when He (pbuh) said: “A fertile black woman is better than a beautiful woman who is barren”. This is not true because permitting 'Azl does not contradict the encouragement to have many children. On the one hand there is exhortation to have a lot of offspring and on the other there is a permission to practise 'Azl. As for what Ahmad has reported from Judhama bint Wahb al-Asadiyya, that she said: “I was present with the Messenger of Allah (pbuh) among the people. He (pbuh) was saying: “I wanted to forbid sexual intercourse with mothers who are giving suckling to their children, but I have seen that the people of Persia and Rome do that and their children are not harmed at all”. Then He was asked about 'Azl. The Messenger of Allah (pbuh) said: “That is the concealed burial. It is (and He recited the verse): ”When the female (infant) buried alive (as the pagan Arabs used to do) shall be questioned”.[At- Takwir:8-9]. This Hadith contradicts the clear and authentic Ahadith which permit 'Azl. When a Hadith conflicts with another Hadith which has more lines of transmission, then the latter is preferred and the singularly transmitted Hadith is rejected. Accordingly, this Hadith is rejected because it contradicts what is stronger than it and has more lines of transmission.

Bu hadisin, 'azl'e izin veren hadislerle uzlaştırılmasının, bu hadisin 'azl'den hoşnutsuzluk anlamına alınmasıyla yapıldığı söylenmemelidir. Bu mümkün olurdu, eğer Peygamber'in (sav) bu hadiste yer alan aynı anlamdaki diğer bir hadisteki reddi arasında bir çelişki olmasaydı. Ahmed ve Ebu Davud'un Ebu Said'den rivayet ettiği hadis şöyledir: "Yahudiler, 'azl'in çocukların gizli bir şekilde diri diri gömülmesi olduğunu söylüyorlar." Peygamber (sav) şöyle buyurdu: "Yahudiler yalan söylemiştir." Cüzame'nin hadisi ise şöyle der: "Bu, gizli diri gömmedir." Ve (Allah şu ayeti okudu):

It should not be said that the reconciliation of this Hadith with the Ahadith which permit 'Azl is that this Hadith is taken to mean dislike for 'Azl. This would have been possible if there was no clash in the Messenger's (pbuh) negation in the other Hadith to the same meaning which came in this Hadith. So the Hadith which Ahmad and Abu Dawood reported on the authority of Abu Said: “The Jews say that 'Azl is the minor live burial of children.” He (pbuh) said: “The Jews have lied” and the Hadith of Judhama says: “That is the concealed burial.” It is (and He recited the verse):

“Yaratılış ve ölüm konusunda, diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğu zaman” [et-Tekvir: 8-9] Dolayısıyla bu iki hadisi uzlaştırmak mümkün değildir. Ya bunlardan biri neshedilmiştir ya da biri diğerinden daha güçlüdür ve daha zayıf olan hadis reddedilir. İki hadisin tarihçesi bilinmediğinden, Ebu Said hadisi pek çok hadisle ve birçok senedle desteklendiği halde, Cüzame hadisi tek başına gelmiş ve hiçbir şeyle desteklenmemiştir; bu yüzden reddedilir ve ondan daha güçlü olan hadis tercih edilir. Dolayısıyla, delillerin genel nitelikleri gereğince, kişinin azl yapma niyeti ne olursa olsun, azl kesinlikle herhangi bir kerahet olmaksızın caizdir. Erkeğin azl yapmak için eşinden izin istemesine dahi gerek yoktur, çünkü mesele ona aittir, kadına değil. Cinsel ilişkinin kadının hakkı olduğu, dolayısıyla meninin de onun hakkı olduğu, bu nedenle erkeğin onun izni olmadan meniyi vajinanın dışına boşaltamayacağı söylenmemelidir. Bu, şeriattan değil, akli bir gerekçedir ve bu yüzden bir değeri yoktur. Ayrıca bu görüş çürütülmüştür, çünkü cinsel ilişki kadının hakkıdır, ancak meninin boşaltılması hakkı değildir. Bunun delili, iktidarsız erkektir: Eşine girip boşalmasa bile, girmesiyle kadının hakkını yerine getirmiş sayılır. Dolayısıyla kadının nikâhın feshi hakkı doğmaz. İbn Mace’nin Ömer b. el-Hattab’tan rivayet ettiği hadise gelince; Ömer şöyle demiştir: “Allah’ın Resulü ﷺ, özgür bir kadınla, onun izni olmaksızın azl yapılmasını yasakladı.” Bu hadis zayıftır; senedinde İbn Lehia vardır ve hakkında çok şey söylenmiştir. Bu nedenle hadisler, azlin caiz olduğu konusunda kayıtsız ve şartsız kalmaya devam eder.

“When the female (infant) buried alive shall be questioned” [At- Takwir: 8-9] Thus, it is not possible to reconcile these two Ahadith. Either one of them is abrogated or one of them is stronger than the other so the weaker Hadith is rejected. Since the history of the two Ahadith is unknown and the Hadith of Abu Said is supported by numerous Ahadith and through numerous chains, while the Hadith of Judhama has come isolated and it is not supported by anything, it is therefore rejected and the Hadith which is stronger than it, is preferred. Therefore, 'Azl is definitely allowed without any dislike whatever the person intends from the practising of 'Azl , due to the general nature of the evidences. The man does not need to even ask permission from his wife to practise 'Azl because the issue relates to Him and not to her. It should not be said that intercourse is her right, so the semen is also her right, thus He cannot discharge it outside the vagina without her permission. This is a rational justification and not one from the Shari’ah so it accordingly has no value. And furthermore it is nullified because intercourse is her right but not the discharge of semen as evidenced by the impotent man who if He entered the wife but did not discharge, He is considered to have fulfilled her right by the entering. She does not, then, have a right to the repudiation (Faskh) of marriage. As for what Ibn Maja has reported on the authority of Umar b. al-Khattab who said: “Allah's Messenger (pbuh) forbade the practise of 'Azl with a free woman without her permission”, it is a weak Hadith and in the isnad there is Ibn Lahia and (much) has been said about Him. Therefore, the Ahadith remain unrestricted in their permissibility of 'Azl .

Bu azl hükmü, hamileliği önlemek için ilaç, prezervatif veya rahim içi araç (spiral) kullanımına da uygulanır. Bunların hepsi aynı kategoriye girer, çünkü azlin caiz olduğunu gösteren deliller bunların hepsine tamamen uygulanır; zira bütün bu yöntemler azl meselesi kapsamına girer. Bunun sebebi, hükmün, bir erkeğin azl veya başka herhangi bir yolla hamileliği önlemek için bir fiil işlemesinin caiz olduğudur. Erkek için caiz olan, kadın için de caizdir; çünkü hüküm, mevcut yöntemlerden herhangi biriyle hamileliğin önlenmesine izin vermektedir.

This ruling on 'Azl applies to the use of medicines, condoms or the use of a coil to prevent pregnancy. All of them belong to the same category because the evidences permitting 'Azl completely apply to them, as all these means belong to the question of 'Azl. This is so because the ruling is the permissibility of a man undertaking an action to prevent pregnancy whether by 'Azl or any other means. What is permitted for the man is permitted for the woman since the ruling allows the prevention of pregnancy through any of the available means.

Bu, hamileliği önlemek için verilen bu izin, yalnızca hamileliğin geçici olarak önlenmesine özgüdür. Çocuk sahibi olmayı kalıcı olarak engellemek ya da kısırlık yaratmak ise haramdır. Dolayısıyla geri dönüşü olmayacak şekilde hamileliği önleyen ve çocuk sahibi olma ihtimalini ortadan kaldıran ilaçların kullanılması ya da kalıcı olarak hamileliği durduran ve üremeyi sona erdiren cerrahi işlemlerden geçilmesi, hepsi yasaklanmıştır. Bunun nedeni, bu uygulamaların bir çeşit iğdiş etme olması ve bu yüzden onun kapsamına girip onun hükmünü almalarıdır. Çünkü bu uygulamalar, iğdiş etmenin üremeyi sona erdirdiği gibi üremeyi sona erdirirler. İğdiş etme konusunda açık bir yasak bulunmaktadır. Sa'd b. Ebi Vakkas'tan rivayet edilmiştir: "Allah'ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem), Osman b. Maz'un'un bekâr yaşama (fikrini) reddetti ve şöyle buyurdu: 'Eğer Allah (c.c.) bize izin verseydi, kendimizi iğdiş ettirirdik.'" Osman b. Maz'un, Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip şöyle dedi: "Ey Allah'ın Elçisi, ben eşsiz kalmaktan muzdarip bir adamım. Kendimi iğdiş etmeme izin ver." O (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu: "Hayır! Bunun yerine oruç tutman gerekir." Başka bir lafızda ise şöyle dedi: "Ey Allah'ın Elçisi, kendimi iğdiş etmeme izin verir misin?" O (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdu: "Allah, bizim için rahibliğin yerine Hak Din'i koymuştur." Enes'ten de şöyle rivayet edilmiştir: "Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bizi evlenmeye teşvik eder, bekârlığı ise şiddetle yasaklardı. Şöyle derdi: 'Sevgi dolu ve çok doğuracak kadınlarla evlenin, çünkü kıyamet gününde ümmetimin diğer ümmetlere karşı çokluğuyla iftihar etmesini isterim.'"

This permission to prevent pregnancy is specific to the temporary prevention of pregnancy. As for the permanent prevention of childbearing or causing sterility, it is Haram. So the use of medicines which irrevocably prevent pregnancy and terminate the chance of having offspring, or the undergoing of surgical operations which permanently halt pregnancy and terminate procreation, are all prohibited. This is so because they are a type of castration so they fall within its category and take its ruling. This is because these practices terminate procreation just as castration terminates procreation. A clear prohibition has been made with regards to castration. Reported by Sa'ad b. Abi Waqqas: “The Messenger of Allah (pbuh) rejected (the idea) of Uthman b. Maz'un living in celibacy (saying): And if He (pbuh) had given me permission we would have got ourselves castrated.” Uthman b. Muz’un came to the Prophet (pbuh) and said: “O Messenger of Allah (pbuh), I am a man suffering from having no wife. Permit me to castrate myself.” He (pbuh) said: “No! However, you should fast”. And in different wording He said: “O Messenger of Allah will you permit me to castrate myself ?” He (pbuh) said: “Allah has substituted for us monasticism with the True Religion”. Narrated about Anas that He said: “The Prophet used to order us to marry and strictly forbade us form celibacy. He used to say: “Get married to the tender and fertile for indeed I like my Ummah to outnumber others on the Day of Judgement”.

Evlenmenin asıl amacının nesil üremesi ve çocuk sahibi olmak olduğunu kılan Kanun Koyucu'nun (Eş-Şâri') koyduğu hükümle, kalıcı olarak üremenin sona erdirilmesi çelişmektedir. Bu nedenle Allah (SWT), insanlara olan lütfunu göstererek şöyle buyurmuştur:

The permanent termination of procreation conflicts with the Legislator's making of procreation and childbearing as the original purpose of marriage. That is why Allah (swt) said in showing his (swt) benevolence to people:

“Ve sizin için eşlerinizden oğullar ve torunlar yaratmıştır” [En-Nahl: 72]. Şâri' çok çocuk sahibi olmayı müstehap kılmış, insanları buna teşvik etmiş ve bunu yapanı övmüştür. Enes'ten rivayet edildiğine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: “Sevecen ve çok doğuracak kadınlarla evlenin, çünkü kıyamet gününde ümmetimin diğer ümmetlere karşı çokluğuyla övünmesini isterim.” Abdullah b. Ömer'den rivayet edildiğine göre Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: “Çocuk sahibi olabilecek kadınlarla evlenin, çünkü kıyamet gününde sizin çokluğunuzla diğer milletlere karşı övüneceğim.” Ma'kıl b. Yesâr şöyle rivayet etmiştir: “Bir adam Peygamber ﷺ'in yanına gelip şöyle dedi: ‘Güzel ve soylu bir kadın buldum, ama çocuk doğuramıyor. Onunla evleneyim mi?’ Peygamber ﷺ ‘Hayır’ buyurdu. Adam tekrar geldi, Peygamber ﷺ yine engelledi. Adam üçüncü kez geldi ve Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: ‘Sevecen ve çok doğuracak kadınlarla evlenin, çünkü ümmetimin çokluğuyla övünmeyi isterim.’”

“And He has made for you, from your wives, sons and grandsons” [An- Nahl: 72] The Legislator has made the having of many children Mandub and encouraged people towards it and praised the one who does it. It was narrated by Anas that the Prophet (pbuh) said: “Get married to the tender and fertile for indeed I like my Ummah to outnumber others on the Day of Judgement”. Abdullah b. Umar narrated that the Messenger of Allah (pbuh) said: “Marry the mothers of children so that I can vie with other peoples by your great number on the Day of Judgement”. Ma'qal b. Yasar narrated: “A man came to the Prophet (pbuh) and said: “I have found a woman who is beautiful and of noble descent but she cannot bear children. Shall I marry her ?. He (pbuh) said: “No.” Then He came again and He (pbuh) prevented Him. Then He came for the third time, so the Prophet said: “Get married to the tender and fertile for indeed, I like my Ummah to outnumber others”.

Doğum kontrolü yöntemlerinden biri olan 'azl veya başka herhangi bir yöntemle geçici doğum kontrolüne izin verilmesi, kürtaj yapılmasına izin verildiği anlamına gelmez. Bu nedenle, cenine ruh (hayat sırrı) üflendikten sonra, kürtajın ilaç alınarak, şiddetli hareketlerle ya da tıbbi bir operasyonla gerçekleştirilmesi fark etmeksizin, onu düşürmek haramdır. Bu hüküm, işlemi anne, baba veya doktor yapmış olsun, geçerlidir; çünkü kanı dokunulmaz olan insan ruhuna yönelik bir saldırıdır. Bu, diyet (diyye) ödenmesini gerektiren bir suçtur; diyetin değeri bir erkek ya da kadın köle azat etmektir. Miktarı ise bir yetişkin için belirlenen diyetin onda biridir. Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:

The permissibility of temporary birth control through 'Azl or any other method of birth control does not mean the permissibility of abortion. So when the soul (secret of life) has been breathed into the foetus, its abortion is Haram whether the abortion was brought about by taking a medicine, violent movements or medical operation. This applies whether it was performed by the mother, father or doctor, because it is an aggression on a human soul whose blood is sacrosanct. It is a crime for which blood money (Diyya) has to be paid, the value of which is to free a male or female slave. Its amount is one tenth of the blood money for an adult. He (pbuh) said:

“Ve Allah'ın haram kıldığı canı, hak olmadıkça öldürmeyin” [Al-Enam: 151] Buhari ve Müslim, Ebu Hureyre'den (ra) rivayet etmişlerdir: “Allah'ın Resulü ﷺ, Bani Lihyan kabilesinden bir kadının düşürdüğü cenin hakkında, cenini düşürenin bir erkek ya da kadın köle (diyet olarak) vermesine hükmetti. Kan parası gerektiren cenin, insan özelliklerinden bazılarını, örneğin parmak, el, ayak, baş, göz ya da tırnak gibi bir uzvu göstermeye başladığı andır.” Ancak düşük, cana üflenmeden önce gerçekleşmişse, durumu incelenmelidir: Düşük, hamileliğin başlangıcından, cenin oluşumunun başladığı kırk gün sonra gerçekleşmişse, bu da haramdır ve cana (hayat sırrına) üflendikten sonra cenin düşürmenin hükmünü alır. Çünkü cenin gelişmeye başlayıp bazı uzuvları belirdiğinde, onun canlı bir cenin olduğu ve tam bir insan olmaya doğru ilerlediği kesinleşir. Dolayısıyla bu, kanı kutsal olan bir insan hayatına yönelik bir saldırı olur ve onu diri diri gömmek gibi olur; Allah'ın (swt) yasakladığı bir şeydir. Allah (swt) şöyle buyurmuştur:

“And kill not anyone whom Allah has forbidden, except for a just cause” [Al- Anam: 151] Bukhari and Muslim reported from Abu Hurayra (ra) who said: “Allah's Messenger gave a verdict regarding an aborted foetus of a woman from Bani Lihyan that the killer (of the foetus) should give a male or female slave (as a Diyya).And the minimum age of the foetus which requires blood money is when it appears to have some human features such as a finger, hand, feet, head, eye or fingernail.” But if the abortion took place before the soul was breathed in it, it has to be examined: if the abortion takes place after forty days from the beginning of the pregnancy when the formation of the foetus starts, it will be likewise Haram, and it will take the Hukm of aborting a foetus after the soul (secret of life) has been breathed into it. That is because when the development of the foetus begins and some limbs appear, it becomes certain that it is a living foetus on its way to becoming a complete human. So, it will be an aggression against a human life whose blood is sacred and it will be like burying it alive, a matter which Allah (swt) has forbidden. He (swt) said:

"Ve diri gömülmüş kız çocuğuna, hangi günah yüzünden öldürüldüğü sorulduğunda..." [Et-Tekvîr: 8-9] Bu nedenle, gebeliğin başlangıcından itibaren kırk gün geçtikten sonra cenînin düşürülmesi; annesi, babası ya da doktor için haramdır. Kırk günden sonra düşük yaptıran herkes günah ve suç işlemiş olur ve Buhârî ile Müslim'in rivayet ettiği hadiste belirtildiği üzere, düşürülen cenin için diyet ödenmesi gerekir; bu da erkek ya da dişi bir köle verilmesidir.

“And when the female (infant) buried alive shall be questioned. For what sin she was killed?” [At- Takwir: 8-9] So the abortion of the foetus after forty days from the beginning of pregnancy is forbidden for the mother, the father or the doctor. Anyone who aborts after forty days will be committing a sin and a crime for which blood money of an aborted foetus must be paid, which is the giving of a male or female slave as mentioned in the Hadith reported by Bukhari and Muslim.

Kürtaj, cenin gelişim aşamasında olsun veya içine ruh üflendikten sonra olsun, güvenilir doktorlar cenin anne rahminde bulunmasının hem annenin hem de dolayısıyla cenin ölümüne yol açacağına karar vermedikçe caiz değildir. Bu durumda, cenini düşürüp annenin hayatını kurtarmak caizdir.

It is not permitted to abort a foetus whether in the stage of development or after life is breathed into it except if trustworthy doctors decide that the existence of the foetus in the womb of the mother will lead to the death of both her and accordingly the foetus. In this case, it is allowed to abort the foetus and save the life of the mother.