تا اینجا همه توافق دارند که سرمایه‌داری بیمار مزمن است، اما تحلیل این‌که چگونه به این‌جا رسیدیم بحث‌برانگیزتر است. بسیاری از ایدئولوگ‌های جناح راست همچنان برتری سرمایه‌داری را تبلیغ می‌کنند، همان‌طور که جورج واکر بوش، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، در سخنرانی تلویزیونی خود در ۲۴ سپتامبر چنین کرد. دیدگاه آنان این است که بنیان‌های سرمایه‌داری همچنان استوار است و آنچه رخ داده نمونه‌ای از افراط و تصمیم‌گیری نادرست است. بوش پیش‌تر در سخنانی در یک گردهمایی خصوصی جمع‌آوری کمک مالی، رفتار وال استریت را به کسی تشبیه کرده بود که مست کرده و اکنون گرفتار خماری شده است. این ایدئولوگ‌ها با پذیرش جدی بودن وضعیت، در واکنش خود اختلاف دارند؛ در حالی که بوش و وزیر خزانه‌داری او و مدیرعامل پیشین گلدمن ساکس، هنری پالسون، از کمک‌های دولتی گسترده حمایت می‌کنند، دیگر محافظه‌کاران هر گونه نجات مالی دولتی را منفور می‌دانند و، به گفته یکی از سیاستمداران (نماینده سم جانسون)، آن را گام نهادن در راه سوسیالیسم می‌دانند. اما برای جناح چپ، شادی‌شان آشکار است؛ چراکه آنان دهه‌ها با بازارهای آزاد بی‌قیدوبند مخالفت کرده‌اند و اکنون بر این باورند که «جوجه‌های سرمایه‌داری بالاخره به خانه بازگشته‌اند».

Though everyone agrees that the capitalist patient is chronically sick, an analysis of how we got here is more controversial. Many right wing ideologues continue to preach the superiority of capitalism as former President George W Bush did in his televised address on 24th September. Their view is that the fundamentals of capitalism remain strong and that what happened is a case of excess and bad decision making. In remarks at a private fundraiser Bush had earlier compared Wall Street’s behaviour to someone getting drunk and now facing a hangover. Though accepting the seriousness of the situation such ideologues differ in their response, whereas Bush and his Treasury Secretary and former CEO of Goldman Sachs, Henry Paulson, favour large Government bailouts, other conservatives find any government bailout an anathema, akin as one politician (Representative Sam Johnson) stated, to embarking down the road of socialism. For those on the left their glee is palpable, having argued against unfettered free markets for decades, they now believe capitalism’s chickens have come home to roost.