شاید هیچ چیزی بهتر از بازار مشتقات، افراط‌های نظام سرمایه‌داری مهارشده را نشان ندهد. وارن بافِت، یکی از ثروتمندترین سرمایه‌گذاران جهان و پیشکسوت صندوق سرمایه‌گذاری ۱۹۶ میلیارد دلاری برکشایر هاثاوی، مشتقات را به‌عنوان «سلاح‌های کشتار جمعی مالی» توصیف کرده است. او در گزارش سالانه برکشایر هاثاوی به سهامداران در سال ۲۰۰۲ گفت: «مگر آنکه قراردادهای مشتقه وثیقه داشته باشند یا تضمین شده باشند، ارزش نهایی آن‌ها همچنین به اعتبار طرف‌های مقابل آن‌ها بستگی دارد. در این میان، پیش از تسویه قرارداد، طرف‌های مقابل سودها و زیان‌ها - که اغلب مبالغ هنگفتی است - را در صورت‌های سود و زیان جاری خود ثبت می‌کنند، بی‌آنکه حتی یک پنی جابه‌جا شود. دامنه قراردادهای مشتقه تنها با تخیل بشر (یا گاهی، چنان‌که به نظر می‌رسد، دیوانگان) محدود است.» بافِت از تجربه شخصی سخن می‌گفت، زیرا یک شرکت بیمه کوچک آمریکایی را خریده بود که پرتفوی مشتقات در دفاتر آن ثبت شده بود. پس از ابراز تردید نسبت به ارزش‌گذاری ظاهراً بیش‌ازحد آن، بافِت دستور داد پرتفوی نقد شود. پس از چند میلیون دلار زیان و بررسی بیش از ۶۷۰ رابطه طرف مقابل (نهادی که در سوی دیگر معامله قرار دارد)، این کار به پایان رسید.

Perhaps nothing characterises better the excesses of a capitalist system out of control than the Derivatives market. Warren Buffett one of the wealthiest investors in the world and doyen of Berkshire Hathaway’s $196 billion investment fund famously described derivatives as “financial weapons of mass destruction”. In Berkshire Hathaway's annual report to shareholders in 2002, he said, “Unless derivatives contracts are collateralized or guaranteed, their ultimate value also depends on the creditworthiness of the counterparties to them. In the meantime, though, before a contract is settled, the counterparties record profits and losses - often huge in amount - in their current earnings statements without so much as a penny changing hands. The range of derivatives contracts is limited only by the imagination of man (or sometimes, so it seems, madmen)”. Buffett was speaking from first hand experience having bought a small US Insurance company which had a derivatives portfolio on its books. After expressing scepticism over its seemingly inflated valuation, Buffett ordered the portfolio to be liquidated. After several million dollars of losses and wading through over 670 counterparty (the institution on the other side of the transaction) relationships the job was done.

بازار مشتقات در ۱۰ سال گذشته تقریباً به صورت نمایی رشد کرده و اکنون اندازه‌ی آن بین ۵۰۰ تریلیون تا ۱۰۰۰ تریلیون دلار (یک کوادریلیون) برآورد می‌شود. سطحی که اقتصاد «واقعی»، با برآورد ۵۰ تریلیون دلار در سراسر جهان، را در برابر آن بسیار کوچک جلوه می‌دهد. بیشتر بازار مشتقات تحت نظارت قرار ندارد و با بازار OTC (بازار خارج از بورس) مشخص می‌شود که عملاً توسط طرف‌های قرارداد در معاملات اداره می‌شود؛ یعنی بیشتر بانک‌ها، شرکت‌های سرمایه‌گذاری، صندوق‌های تأمین مالی پرریسک (هج‌فاند) و مشتریان آن‌ها که شامل نهادهای شهرداری، شوراها، صندوق‌های بازنشستگی و افراد ثروتمند می‌شوند. بر اساس گزارش بانک بین‌المللی تسویه حساب‌ها (BIS)، تا دسامبر ۲۰۰۷ ارزش اسمی بازار OTC برابر با ۵۹۶ تریلیون دلار بوده است. مشتقات در اصل ابزارهای مالی‌ای هستند که ارزش‌شان به ارزش ابزارهای مالی پایه وابسته است. این‌ها قراردادهایی هستند که به عملکرد یا حرکت قیمت دارایی‌ها وابسته‌اند، نه معاملات خود دارایی‌های واقعی، و شامل کالاها، سهام، وام‌های مسکن، وام‌های املاک، اوراق قرضه، نرخ بهره، نرخ ارز یا شاخص‌ها (شاخص‌های بازار سهام، شاخص قیمت مصرف‌کننده و مانند آن) می‌شوند. مشتقات شامل قراردادهای آتی، قراردادهای پیشрو (فوروارد)، اختیار معامله (آپشن) و معاوضه (سواپ) هستند.

The derivatives market has grown almost exponentially over the past 10 years and is now estimated at between $500 trillion and $1,000 trillion (a quadrillion) in size. A level that dwarfs the “real” economy which is estimated at $50 trillion worldwide. Most of the derivatives market is un-regulated and is characterised by the OTC (over the counter) market which is effectively managed by contracting parties to the transactions, mostly banks, investment firms, hedge funds and their customers which include municipal bodies, councils, pension funds and wealthy individuals. According to the Bank for International Settlements as of December 2007 the OTC market was worth $596 trillion in notional value. Derivatives are in essence financial instruments whose value depends on the value of underlying financial instruments. They are contracts which depend on the performance or movement in prices of assets rather than transactions involving the actual assets themselves, and include commodities, equities, mortgages, real estate loans, bonds, interest rates, exchange rates, or indices (stock market indexes, consumer price index, etc.). Derivatives include futures, forwards, options and swaps.

اگرچه استفاده‌ی اصلی و تبلیغ‌شده‌ی مشتقات، کاهش ریسک است، اما در واقع، با توجه به ماهیت مشتقات توسعه‌یافته و جدایی آن‌ها از دنیای واقعی، حجم عظیم آن‌ها، و این‌که این ابزارها از طریق روابط پیچیده‌ی طرف‌های قرارداد در دست نهادهای فراوانی نگه‌داشته می‌شوند، این پرسش مطرح است که آیا این ابزارها به چیزی جز ابزاری بسیار دقیق برای قمار در مقیاسی به‌شدت فاجعه‌بار دست یافته‌اند یا نه. برای شرح بیشتر جزئیات این معاملات، سه نوع رایج از مشتقات، یعنی CDOها، قراردادهای مبادله‌ی ریسک نکول اعتباری (Credit Default Swaps) و سوآپ‌های ارزی، در پیوست این مقاله ارائه شده‌اند.

The main publicised use for derivatives is to reduce risk. But in fact due to the nature of the derivatives developed and their disconnect from the real world, their sheer scale, and the fact that they are held by such a multitude of institutions via complex counterparty relations, it is questionable as to whether they are achieving anything other than a highly tuned means to gamble on a simply catastrophic scale. To amplify on to the detail of these transactions three popular forms of derivatives; CDOs, Credit Default Swaps and Currency Swaps are presented in the Appendix of this paper.