یک سوآپ نکول اعتباری (CDS) قرارداد مشتقه اعتباری میان دو طرف است که در آن «خریدار» پرداخت‌های دوره‌ای به «فروشنده» انجام می‌دهد و در مقابل، حق دریافت مبلغی را در صورت وقوع نکول یا «رویداد اعتباری» مربوط به ناتوانی شخص ثالثی به دست می‌آورد. این قراردادها شباهت زیادی به قرارداد بیمه دارند که احتمال ورشکستگی شرکت را پوشش می‌دهد، به ویژه در مورد اوراق قرضه و بدهی‌های شرکتی «نهاد مرجع» که موضوع CDS است. با این حال، برخلاف بیمه، محدودیتی برای تعداد دفعاتی که یک شرکت می‌تواند تحت پوشش CDS قرار گیرد یا موضوع آن باشد وجود ندارد. خریدار CDS در ازای پرداخت‌های اندکی همانند حق بیمه، در صورت شکست موضوع قرارداد، می‌تواند سود کلان و غیرمنتظره‌ای به دست آورد. ورشکستگی اخیر لehman Brothers باعث یک رویداد اعتباری شد که در نهایت به تعهد ۹۲ سنت به ازای هر دلار بر CDSهای نوشته‌شده روی بدهی‌های لehman منجر شد.

A credit default swap (CDS) is a credit derivative contract between two counterparties, where the “buyer” makes periodic payments to the “seller” in exchange for the right to a payoff if there is a default or “credit event” regarding the failure of a third party. They are very similar to an insurance contract over the possibility of company failure particularly on the bonds and corporate debt of the “reference entity” company which is the subject of the CDS. Unlike insurance, however, there is no limit on the number of times that a company can be covered or subject to a CDS. In return for small payments like insurance premiums the buyer of the CDS could stand to make an enormous windfall profit in the event of the failure of the subject. The recent failure of Lehman Brothers caused a credit event which ultimately led to a 92 cents on the dollar liability on CDSs written on Lehman debt.

کاتب مشتقات اعتباری، یعنی «قراردادهای مبادلهٔ نکول اعتباری» (Credit Default Swaps)، پرمعامله‌ترین محصول مشتقهٔ اعتباری است. بانک بین‌المللی تسویه‌حساب‌ها (BIS) گزارش داد که ارزش اسمی قراردادهای CDS خارج از بورس در ژوئن ۲۰۰۷ به ۴۲٫۶ تریلیون دلار رسیده است. تا پایان سال ۲۰۰۷ نیز برآورد می‌شد که ارزش قراردادهای CDS به حدود ۶۰ تریلیون دلار برسد. تنها در ایالات متحده، اداره کل امور پولی (Office of the Comptroller of the Currency) گزارش داد که ارزش اسمی مشتقات اعتباری موجود نزد بانک‌های گزارش‌دهنده در پایان مارس ۲۰۰۸ به ۱۶٫۴ تریلیون دلار رسیده است. (برای درک بهتر این اعداد، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) تولید ناخالص داخلی ایالات متحده را برای سال ۲۰۰۷ حدود ۱۳ تریلیون دلار برآورد کرده است.) یک تفاوت بزرگ میان قراردادهای CDS و سایر انواع بیمه این است که برای دریافت بیمه روی یک اوراق قرضه یا ابزار مالی، لازم نیست آن اوراق را در اختیار داشته باشید. اگر اوراق قرضه نکول کند، به شرط آنکه بانک طرف قرارداد ورشکست نشود، شما پرداخت دریافت خواهید کرد. با این حال، «بیمه‌گر» این اوراق در هیچ بورسی تحت نظارت نیست و این معامله تا حد زیادی خارج از نظارت دولتی انجام می‌شود. سوداگران می‌توانند با خرید بیمه روی اوراق قرضه یک شرکت و سپس فروش کوتاه‌مدت سهام آن شرکت (فروش سهامی که در مالکیت ندارند) به مقدار زیاد، بر شرکت فشار وارد کنند تا یا ورشکست شود یا ارزش CDS آنها افزایش یابد. اگر شرکت ورشکست شود، بازده این معاملات می‌تواند بسیار هنگفت باشد.

Credit default swaps are the most widely traded credit derivative product. The Bank for International Settlements reported the notional amount on outstanding OTC credit default swaps to be $42.6 trillion in June 2007. By the end of 2007 there were an estimated USD 60 trillion worth of Credit Default Swap contracts. In the US alone, the Office of the Comptroller of the Currency reported the notional amount of outstanding credit derivatives from reporting banks to be $16.4 trillion at the end of March, 2008. (To put these numbers in perspective, the CIA World Fact Book estimated the US GDP for 2007 at $13 trillion)/ One large difference between credit default swaps and other types of insurance, is you do not need to own the bond or instrument being insured in order to obtain insurance on it. If the bond fails, then you get paid, provided the bank writing the contract does not fail. Yet the “insurer” of the bond is not regulated on any exchange and the transaction is largely beyond any government regulation. Speculators can make money by purchasing insurance on a company's bonds then short the stock (sell the stock without owning it) of the company in great quantity, causing pressure on the company to either fail or the value of their CDS to rise. If the company fails the returns can be enormous.

این بازار CDS با حجم عظیمی از موقعیت‌های سفته‌بازانه همراه است؛ بازاری که اندازه‌ی آن به‌طرز چشمگیری بزرگ‌تر از بدهی شرکتی است که پوشش می‌دهد. می‌توان انگیزه‌ی کسانی را که اوراق قرضه‌ی شرکت مرجع را در اختیار دارند درک کرد، زیرا آنان می‌خواهند ریسک ورشکستگی شرکت را کاهش دهند. اما وقتی مقدار قراردادهای CDS چندین برابر بدهی موجود می‌شود، روشن است که شمار زیادی از سفته‌بازان بر سر ورشکستگی شرکت قمار می‌کنند، نه آنکه در پی کاهش ریسک باشند. برای لehman برادرز، کل بدهی ۱۵۰ میلیارد دلار بود، اما قراردادهای CDS با حجم ۴۰۰ میلیارد دلار صادر شده بود. این بازار ۶۰ تریلیون دلاری «سلاح‌های کشتار جمعی» مالی، قمار را به سطحی تازه و بی‌سابقه رسانده است.

There is a massive overhang of speculative positions in CDS – the market is dramatically larger than the corporate debt which it is covering. One can possibly understand the motive for mitigating the risks of corporate failure for those holding the corporate debt of the reference company. However, when CDS amount to several times the debt in existence it is clear that a large number of speculators are gambling over company failure rather than seeking to mitigate risk. For Lehman Brothers $150 billion total of debt, $400bn of CDS contracts were in issuance. The $60 trillion market for these weapons of mass destruction has taken gambling to a new and unprecedented level.