Sinds het ontstaan ervan zijn het kapitalisme en de belangrijkste principes ervan onderworpen aan nauwgezette controle, kritiek en aanvallen. Onder de meest ernstige aanvallen zijn die van socialistische en communistische filosofen zoals Marx, Engels en Lenin. Sommige islamitische denkers boden kritiek vanuit een ander perspectief.

Since its inception, capitalism and its main principles have been under scrutiny, criticism, and attack. Among the most serious attacks are those that came from socialist and communist philosophers such as Marx, Engels, and Lenin. Some Islamic thinkers provided criticism from a different perspective.

Maar het was Marx die een van de meest grondige kritieken leverde op de basisprincipes van het kapitalisme. Marx richtte zich in zijn uiteenzetting over het kapitalisme op de definitie van "waarde" en dacht een grote en fundamentele fout in de theorie van het kapitalisme te hebben gevonden. Marx herdefinieerde "waarde" en gebruikte zijn eigen definitie van "waarde" om de kernideeën van het kapitalisme aan te vallen. Marx definieerde waarde als "de hoeveelheid arbeid die is geïnvesteerd in het proces van het produceren van een product." Hij beweert dat welk voordeel een product ook heeft, een direct resultaat is van de arbeid die door een arbeider is geïnvesteerd. Dit geldt voor producten van het land gemaakt door boeren evenals voor industriële producten gemaakt door arbeiders. Marx definieerde "meerwaarde" als de hoeveelheid arbeid (of het monetaire equivalent daarvan) die door de kapitalist wordt behouden na de consumptie van het product. Deze meerwaarde, zo stelt Marx, is een directe diefstal van de arbeid van arbeiders door degenen die de productiemiddelen (het land of de fabriek) bezitten. Marx voorspelde dat de meerwaarde zal resulteren in een massale accumulatie van rijkdom in de handen van de eigenaren van de productiemiddelen, ten koste van degenen die hun arbeid verrichten om de waarde in de eerste plaats te produceren. Uiteindelijk zou dit proces moeten leiden tot een botsing tussen de klasse van arbeiders die de waarde produceren en de klasse van kapitalisten die de waarde voor zichzelf houden.

But it was Marx who provided one of the most thorough criticisms of the basic principles of capitalism. Marx, in his account of capitalism, focused on the definition of “value” and thought to have found a major and fundamental defect in the theory of capitalism. Marx redefined the “value” and used his own definition of “value” to attack the core ideas of capitalism. Marx defined value as “the amount of labor invested in the process of producing a product.” He claims that whatever benefit a product has is a direct result of the labor invested by a laborer. This applies to products of lands made by farmers as well as products of industry made by workers. Marx defined the “surplus value” to be the amount of labor (or its monetary equivalent) retained by the capitalist after the consumption of the product. This surplus value, Marx maintains, is a direct theft of the labor of workers by the ones who own the means of production (the land or factory). Marx predicted that the surplus value will result in a massive accumulation of wealth in the hands of the owners of the means of production at the expense of those who exert their labors to produce the value in the first place. Eventually, this process should lead to a clash between the class of laborers who produce the value and the class of capitalists who retain the value to themselves32.

De belangrijkste bijdrage van Marx is het feit dat hij zijn kritiek richtte op de kernprincipes van het kapitalisme, namelijk de waarde en de prijs van goederen. Marx' analyse is inherent gebrekkig. Zijn grootste fout is dat hij zijn discussie en analyse baseerde op zijn eigen definitie van waarde. Het concept van "meerwaarde" is tegelijkertijd het sterke punt en het zwakke punt in Marx' theorie van anti-kapitalisme; in die zin lijkt het op de achilleshiel. Het is voldoende om aan te geven dat een boer twee aangrenzende stukken land kan bewerken met hetzelfde type gewassen en dezelfde werktuigen, en toch twee verschillende resultaten voor zijn producten kan ontvangen. Uiteraard kan de waarde van de producten, die in kwantiteit en kwaliteit kunnen verschillen, niet gelijk zijn aan de arbeid van de boer, die in beide gevallen hetzelfde is. Er kunnen vele vergelijkbare voorbeelden worden aangehaald om de onnauwkeurigheid en de gebreken van het concept van meerwaarde aan te tonen.

The main contribution of Marx is the fact that he directed his criticism to the core principles of capitalism, namely, the value and the price of goods. Marx’s analysis is inherently flawed. His major error is that he based his discussion and analysis on his own definition of the value. The “surplus value” concept is at once the point of strength and the point of weakness in Marx’s theory of anti-capitalism; in this respect it resembles the Achilles’ heel. It is sufficient to point out that the farmer may cultivate and farm two pieces of adjacent lands with the same type of crops, using the same tools, and still receive two different results for his products. Obviously, the value of the products, which may be different in quantity and quality, cannot be equal to the labor of the farmer which is the same in both cases. Many examples of the like can be cited to show the inaccuracy and flaw of the surplus value concept.

Onlangs maakt Sorin Cucerai de volgende opmerkingen over het kapitalisme in zijn artikel “The Fear of Capitalism and One of Its Sources”39:

More recently, Sorin Cucerai makes the following comments on capitalism in his article “The Fear of Capitalism and One of Its Sources”39:

Paradoxaal genoeg zijn de “vrijheid en welvaart van het kapitalisme” alleen mogelijk door mensen de directe toegang tot voedsel en onderdak te ontzeggen. Om deze kapitalistische vrijheid te bezitten, moeten we vervreemd zijn van onze eigen natuur. Elk individu dat in de kapitalistische orde leeft, is een fundamenteel precaire entiteit, van een radicale kwetsbaarheid.

Paradoxically, the “freedom and prosperity of capitalism” are possible only by denying people direct access to food and shelter. In order to have this capitalist freedom, we must be alienated from our own nature. Any individual that lives in the capitalist order is a fundamentally precarious being, of a radical frailty.

De belangrijkste kritiek die vanuit wetenschappers binnen het kader van het kapitalisme kwam, richtte zich op het niveau van overheidsingrijpen in de economische aangelegenheden van een samenleving. De puurste vorm van kapitalisme pleit voor een minimale overheidsbetrokkenheid, waarbij evenwicht wordt bereikt via het prijsmechanisme; dit is het laissez-faire kapitalisme (vertaald als “laat het gaan”). Laissez-faire kapitalisme krijgt hevige aanvallen en kritiek tijdens financiële en economische crises, recessies en depressies. Het online magazine Forbes.com publiceerde op 19 februari 2009 een artikel met de titel “Laissez-Faire capitalism Has Failed”, geschreven door Nouriel Roubini, waarin hij schrijft: “Er is nu een toenemend risico dat deze crisis zal veranderen in een lelijker, meerjarig, L-vormig, Japans-stijl stag-deflatie (een dodelijke combinatie van stagnatie, recessie en deflatie).” Ernstige en significante kritieken op de fundamentele principes van het kapitalisme werden geuit door prominente islamitische denkers, namelijk Taqiuddin al-Nabhani en Mohammad Baqir Al-Sadr. Al-Nabhani beschreef zijn kritiek op het kapitalisme gedetailleerd in zijn boek The Economic System in Islam41. Al-Sadr gaf een gedetailleerde uiteenzetting van de fouten van het kapitalisme in zijn boek Our Economy—Iqtisaduna42. Al-Nabhani richtte zich op de drie principes van het kapitalisme (relatieve schaarste, waarde en het prijsmechanisme). De hoofdfocus van Al-Sadr lag op privébezit en eigendom.

The main criticism that came from scholars within the framework of capitalism focused on the level of government intervention in the economics affairs of a society. The purest form of capitalism calls for the least government involvement where equilibrium is achieved through the price mechanism; this is the laissez-faire capitalism (translated to “leave it to be”). Laissez-faire capitalism comes under severe attack and criticism during financial and economic crisis, recessions, and depressions. The Forbes.com online magazine published an article on Feb 19, 2009, under the title “Laissez-Faire capitalism Has Failed” authored by Nouriel Roubini, where he writes, “There is now a rising risk that this crisis will turn into an uglier, multiyear, L-shaped, Japanese-style stag-deflation (a deadly combination of stagnation, recession and deflation.” Serious and significant criticisms of the fundamental principles of capitalism were made by prominent Islamic thinkers, namely, Taqiuddin al-Nabhani and Mohammad Baqir Al-Sadr. Al-Nabhani detailed his critique of capitalism in his book The Economic System in Islam41. Al-Sadr provided a detailed account of the errors of capitalism in his book Our Economy—Iqtisaduna42. Al-Nabhani focused on the three principles of capitalism (relative scarcity, value, and price mechanism). Al-Sadr’s main focus was on the private property and ownership.

In de volgende secties zullen we enkele van de belangrijkste gebreken binnen het kapitalisme onderzoeken en vervolgens laten zien hoe deze gebreken hebben geleid tot de creatie van foutief gedrag gedurende de jaren van de toepassing van het kapitalisme. Deze gebreken zijn als sluimerende fouten gebleven en hebben keer op keer voor ernstige fouten gezorgd. Overheidsinterventie is ingezet om de impact van deze gebreken en fouten te beperken en heeft geprobeerd een volledig falen van de systemen te voorkomen. In een verklaring aan een congrescommissie op 3 april 2008 zei de voorzitter van de Fed Reserve, Bernanke, dat “als Bear Stearns de kans had gekregen om te falen, de nadelige impact van een wanbetaling niet beperkt zou zijn gebleven tot het financiële systeem, maar breed gevoeld zou worden in de reële economie door de effecten ervan op activawaarden en de beschikbaarheid van krediet”47.

In the following sections, we will investigate some of the major flaws within capitalism and then show how these flaws have led to the creation of erroneous behavior over the years of capitalism application. These flaws have remained as dormant faults and have caused serious errors time and time again. Government intervention had been utilized to contain the impact of these flaws and errors and have attempted to prevent a complete failure of the systems. In a statement made to a congressional committee on April 3, 2008, the Fed Reserve chief Bernanke said that “if Bear Stearns had been allowed to fail, the adverse impact of a default would not have been confined to the financial system but would have been felt broadly in the real economy through its effects on asset values and credit availability”47.

De belangrijkste gebreken en tekortkomingen binnen het kapitalisme zijn ingebed in de belangrijkste principes ervan, die zijn ontwikkeld door Adam Smith en David Ricardo (34, 35). Deze principes zijn de "relatieve schaarste", de "waarde van een product" en het "prijsmechanisme". We zullen elk van deze principes en de gebreken daarin in de volgende secties bespreken.

The main flaws and defects within capitalism are embedded within its main principles, which were developed by Adam Smith and David Ricardo (34, 35). These principles are the “relative scarcity,” the “value of a product,” and the “price mechanism.” We will discuss each one of these principles and the flaws within them in the following sections.