De prijs (de monetaire ruilwaarde van een product) speelt een belangrijke rol in het proces van productie, consumptie en distributie van producten en diensten via wat kapitalisten het "prijsmechanisme" noemen. Dit is een ander fundamenteel principe van het kapitalisme. Adam Smith was de eerste die naar het prijsmechanisme verwees toen hij schreef over de "onzichtbare hand van het prijsmechanisme"34. Hij beschreef hoe de onzichtbare of verborgen hand van de markt opereert in een concurrerende markt door het nastreven van eigenbelang om middelen toe te wijzen in het best mogelijke belang van de samenleving. Dit blijft de centrale visie van alle vrijemarkteconomen, dat wil zeggen, degenen die geloven in de deugden van een vrijemarkteconomie met minimale overheidsinterventie. Dit is de essentie van de politieke economie van het kapitalisme.

The price (the monetary exchange value of a product) plays an important role in the process of production, consumption, and distribution of products and services through what capitalists call “the price mechanism.” This is another fundamental principle of capitalism. Adam Smith was the first to refer to the price mechanism when he wrote of the “invisible hand of the price mechanism”34. He described how the invisible or hidden hand of the market operates in a competitive market through the pursuit of self-interest to allocate resources in society’s best interest. This remains the central view of all free-market economists, i.e., those who believe in the virtues of a free-market economy with minimal government intervention. This is the essence of the political economics of capitalism.

Het prijsmechanisme bepaalt welke van de producenten zullen deelnemen aan de productieconcurrentie en welke zullen worden uitgesloten. Op dezelfde manier bepaalt het welke van de consumenten in hun behoeften zullen voorzien en welke consumenten daartoe niet in staat zullen zijn. De productiekosten van een goed zijn de belangrijkste factor die de aanbod aan de markt beheerst. Het nut van het goed is de belangrijkste factor die de marktvraag naar het product beheerst. Beide waarden worden gemeten door de prijs. Het concept van vraag en aanbod wordt zo een hoeksteen in de studie van het kapitalisme. Aanbod verwijst naar het aanbod van de markt, en vraag verwijst naar de vraag van de markt. Zowel aanbod als vraag zijn nauw verbonden met de "prijs"; daarom is het prijsmechanisme fundamenteel voor de economie van het kapitalisme. De vraag verandert omgekeerd evenredig met de verandering in prijs. Als de prijs stijgt, dan neemt de vraag af; als de prijs daalt, dan neemt de vraag toe. Dit staat in contrast met het aanbod, dat recht evenredig met de prijs verandert. Het niveau van het aanbod stijgt naarmate de prijs stijgt en het daalt naarmate de prijs daalt. In beide gevallen heeft de prijs het grootste effect op vraag en aanbod; als gevolg hiervan heeft het het grootste effect op productie en consumptie.

The price mechanism decides which of the producers will enter the production race and which will be excluded. In the same manner, it decides which of the consumers will satisfy their needs and which consumers will not be able to do so. The production cost of a commodity is the principal factor which controls its supply to the market. The benefit of the commodity is the principal factor which controls the market demand for the product. Both values are measured by the price. The supply and demand concept thus becomes a cornerstone in the study of capitalism. Supply refers to the supply of the market, and demand refers to the demand of the market. Both supply and demand are tightly coupled with “price”; hence, the price mechanism is fundamental to the economy of capitalism. Demand changes inversely proportional to the change in price. If price increases, then demand decreases; if price decreases, then demand increases. This is contrary to supply which changes directly proportional to the price. The level of supply increases as the price increases and it drops as price decreases. In both cases, price has the greatest effect on supply and demand; consequently, it has the greatest effect on production and consumption.

Het prijsmechanisme onder het kapitalisme speelt eveneens een belangrijke rol bij de distributie van goederen en diensten onder individuen in een samenleving. Volgens het “prijsmechanisme” is de ideale methode om goederen en diensten in een samenleving te verdelen die methode welke het hoogst mogelijke niveau van productie garandeert, wat tevens het hoogste niveau van compensatie voor de inspanningen van de productie garandeert. Wanneer deze relatie tussen productie (aanbod) en consumptie (vraag) wordt geschonden, ontstaat er een onbalans in het systeem; dit zou een sluimerende fout van de kapitalistische politieke economie kunnen zijn.

The price mechanism under capitalism plays a major role as well in the distribution of commodities and services amongst individuals in a society. According to the “price mechanism,” the ideal method to distribute commodities and services in a society is that which guarantees the highest possible level of production, which also guarantees the highest level of compensation for the efforts of production. When this relationship between production (supply) and consumption (demand) is violated, an imbalance occurs in the system; this could be a dormant fault of the capitalist political economy.

Het kapitalisme beweert dat het prijsmechanisme automatisch een economisch evenwicht produceert. Het geeft consumenten de keuze om zelf te beslissen over de verdeling van de door de samenleving bezeten middelen over de verschillende economische activiteiten. Dit wordt bereikt wanneer consumenten bepaalde goederen vragen en zich van andere afkeren. De consumenten besteden hun inkomen (dat zij hebben verkregen door middel van het uitwisselen van hun goederen of inspanningen) door te kopen wat zij nodig hebben of wat zij wensen. Zo zal de consument die een afkeer heeft van wijn, zich onthouden van de aankoop ervan en zijn inkomen aan andere zaken besteden. Als het aantal consumenten dat een afkeer van wijn heeft toeneemt, of als alle consumenten er een afkeer van krijgen, dan wordt de productie van wijn onrendabel vanwege de afname in de vraag. Op die manier zou de productie van wijn op een natuurlijke wijze stoppen. Dezelfde regel geldt voor andere goederen en diensten. Door te beslissen wat zij kopen en wat zij laten liggen, bepalen de consumenten het niveau en de aard van de productie.

Capitalism claims that the price mechanism produces economic equilibrium automatically. It gives the consumers the choice to decide for themselves the distribution of the resources owned by the society over the various economic activities. This is accomplished when the consumers demand some commodities and turn away from others. The consumers spend their income (which they obtained by means of exchanging their goods or efforts) by buying what they need or what they desire. Thus, the consumer who dislikes wine will abstain from buying it and spends his income on other things. If the number of consumers who dislike wine increases, or if all consumers come to dislike it, then the production of wine becomes unprofitable due to decrease in the demand. Thus, production of wine would stop in a natural way. The same rule applies to other commodities and services. By deciding what to buy and what to leave, the consumers define the level and kind of production.

Het prijsmechanisme is een van de belangrijkste pijlers van het kapitalisme; het wordt beschouwd als de prikkel voor productie, de regulator van distributie en de schakel tussen de producent en de consument; in essentie is het het middel om evenwicht te bereiken tussen productie en consumptie.

The price mechanism is one of the main pillars of capitalism; it is considered to be the incentive for production, the regulator of distribution, and the link between the producer and the consumer; in essence it is the means for achieving equilibrium between production and consumption.

Er wordt beweerd dat de belangrijkste drijfveer voor de mens om enige productieve inspanning of opoffering te leveren, zijn materiële beloning is. Het kapitalisme sluit de mogelijkheid uit dat de mens inspanning levert voor een morele of spirituele motivatie. De morele motivatie, indien deze überhaupt bestaat, wordt toegeschreven aan een materialistische compensatie (denk aan belastingvoordelen).

It is maintained that the principal motive for man to undertake any productive effort or sacrifice is his material reward. Capitalism excludes the possibility that man expends effort for a moral or spiritual motive. The moral motive, if it exists at all, is attributed to a materialist compensation (think of tax incentives).

De mens zet zijn inspanningen enkel in om aan zijn materiële behoeften en wensen te voldoen. Deze bevrediging vindt ofwel plaats door de consumptie van goederen die hij rechtstreeks produceert, ofwel door het ontvangen van een monetaire beloning die hem in staat stelt de goederen en diensten te verkrijgen die door anderen worden geproduceerd. Aangezien de mens bij het bevredigen van de meeste van zijn behoeften, zo niet al zijn behoeften, afhankelijk is van het uitwisselen van zijn inspanningen met anderen, richt de bevrediging van behoeften zich op het verkrijgen van een monetaire beloning voor zijn inspanningen. Deze monetaire beloning stelt hem in staat om goederen en diensten te verkrijgen, en dienovereenkomstig hoeft de mens zich niet volledig te concentreren op de goederen die hij zelf produceert. Daarom is de monetaire beloning, zijnde de prijs, de drijfveer voor de mens om te produceren. Dit is de reden waarom "de prijs" wordt beschouwd als de prikkel voor productie.

Man expends his efforts to satisfy his materialistic needs and wishes only. This satisfaction is either through the consumption of commodities which he produces directly or through receiving a monetary reward that enables him to obtain the commodities and services produced by others. Since man depends in satisfying most of his needs, if not all of them, on exchanging his efforts with others, then the satisfaction of needs is focused on obtaining a monetary reward for his efforts. This monetary reward allows him to obtain commodities and services, and accordingly man does not have to focus entirely on the commodities which he produces. Therefore, the monetary reward, which is the price, is the motive for man to produce. This is how “the price” is considered the incentive for production.

Naast het dienen als stimulans voor productie, reguleert de prijs ook de distributie. In het normale geval wil de mens al zijn behoeften volledig bevredigen en streeft hij ernaar om de goederen en diensten te verkrijgen die aan deze behoeften voldoen. Als de mens de vrijheid krijgt om zijn behoeften te bevredigen, zou hij niet ophouden met het bezitten en consumeren van welke goederen hij ook wenst. Vanwege de beperking van de menselijke vermogens en de schaarste aan middelen, moet de mens stoppen met het bevredigen van zijn behoeften bij een bepaalde grens. Dit is de grens waarbij hij het zich kan veroorloven om zijn inspanningen met de inspanningen van anderen te ruilen, dat wil zeggen, bij de grens van de monetaire compensatie die hij ontvangt voor het leveren van zijn inspanning; dit is de grens van de prijs.

Besides being an incentive for production, the price also regulates distribution. In the normal case, man likes to satisfy all of his needs completely and he strives to obtain the commodities and services which satisfy these needs. If man is left free to satisfy his needs, he would not stop short of possessing and consuming whatever commodity he likes. Because of the limitation of man’s capabilities and the scarcity of resources, man has to stop satisfying his needs at a certain limit. This is the limit at which he can afford to exchange his efforts with others efforts, that is, at the limit of the monetary compensation which he receives for expending his effort; this is the limit of the price.

De prijs vormt een beperking die er op natuurlijke wijze voor zorgt dat het bezit en het consumptiepatroon van de mens worden beperkt tot een niveau dat evenredig is aan zijn inkomen. De prijs reguleert de keuze van de mens tussen concurrerende behoeften; hij gaat over tot het bevredigen van wat hij noodzakelijk acht en laat wat hij van minder belang vindt. Zo dwingt de prijs het individu om genoegen te nemen met een gedeeltelijke bevrediging van sommige van zijn behoeften ten koste van andere. Dit is hoe de prijs het consumptiepatroon van goederen door individuen reguleert. Schuldenlast binnen het kapitalisme is gebruikt om de mogelijkheden van consumenten uit te breiden om meer producten te consumeren dan zij zich zonder het lenen van geld zouden kunnen veroorloven. De schuldenlast binnen het kapitalisme is uitgegroeid tot een dominant fenomeen na het wijdverbreide gebruik van het kredietstelsel.

The price provides a constraint which acts naturally to restrict man’s possession and consumption to a level which is proportional to his income. The price regulates man’s choice between competing needs; he proceeds to satisfy what he finds necessary and leaves what he finds of less importance. Thus, the price forces the individual to settle for partial satisfaction of some of his needs at the expense of others. This is how the price regulates the consumption of utilities by individuals. Indebtedness within capitalism has been used to expand the consumers’ abilities to consume more products than they could afford without borrowing money. Indebtedness within capitalism has grown to be a dominant phenomenon after the widespread use of the credit system.

De prijs reguleert ook de distributie van beperkte goederen onder de consumenten die deze goederen vragen. Het verschil tussen de inkomens van de consumenten leidt tot een variatie in het consumptieniveau van mensen op basis van hun inkomen. Duurdere goederen zullen alleen beschikbaar zijn voor degenen die ze kunnen betalen; minder dure goederen zullen worden geconsumeerd door mensen die de lagere prijzen kunnen betalen. De prijs wordt zo de regulator bij het verdelen van goederen onder consumenten door een hoge prijs vast te stellen voor sommige goederen en diensten en een lage prijs voor andere.

The price also regulates the distribution of limited utilities amongst the consumers who demand these utilities. The disparity between the incomes of the consumers leads to a variation in the level of consumption by people based on their incomes. More pricy commodities will be available only to those who can afford them; less pricy commodities would be consumed by people who can afford the lower prices. The price, thus, becomes the regulator in distributing utilities amongst consumers by setting a high price for some commodities and services and a low price for others.

Het prijsmechanisme is ook verantwoordelijk voor het bereiken van evenwicht tussen productie en consumptie door een verbinding te leggen tussen de producent en de consument. De producent maakt producten om de wensen van de consumenten te vervullen; hij wordt beloond via winsten. De producent zou verlies lijden als de producten niet worden geaccepteerd door de consumenten. De producent detecteert de wensen van de consumenten via de prijs. Als de prijs van een goed stijgt als gevolg van een toegenomen vraag, neemt de productie eveneens toe.

The price mechanism is also responsible for achieving equilibrium between production and consumption by establishing a link between the producer and the consumer. The producer makes products to fulfill the desires of the consumers; he is rewarded through profits. The producer would lose if the products are not accepted by the consumers. The producer detects the desires of the consumers through the price. If the price of a commodity increases as a result of increased demand, the production increases as well.

Omgekeerd neemt de productie af als de prijs daalt als gevolg van een afname in de marktvraag. De reactie van de markt op de prijsstijging en -daling als gevolg van variaties in de vraag maakt het prijsmechanisme tot een instrument dat evenwicht bereikt tussen productie en consumptie, en een schakel vormt tussen de producent en de consument; dit proces vindt automatisch plaats zonder de noodzaak van externe interventie. Dit is de essentie van het prijsmechanisme in de politieke economie van het kapitalisme. Het vormt een hoeksteen van de economie. Het falen van het prijsmechanisme om de gewenste doelstellingen van evenwicht, vermogensverdeling en een gebalanceerde economie te bereiken, is schadelijk voor het fundament van het kapitalisme.

Conversely, production decreases if the price drops due to a decrease in the market demand. The response of the market to the price increase and decrease due to variations in the demand makes the price mechanism a tool which achieves equilibrium between production and consumption and a link between the producer and the consumer; this process occurs automatically without the need of external intervention. This is the essence of the price mechanism in the political economy of capitalism. It constitutes a cornerstone of the economy. The failure of the price mechanism to achieve the desired objectives of equilibrium, wealth distribution, and balanced economy is detrimental to the foundation of capitalism.

Op basis van de prijsmechanismetheorie concluderen de kapitalistische economen dat de ideale methode om rijkdom onder de leden van de samenleving te verdelen, die methode is die het hoogst mogelijke niveau van productie garandeert; de producten zullen op natuurlijke wijze worden verdeeld via de prijs van de producten. De productie neemt toe wanneer de beloning voor de door de producent geleverde inspanningen toeneemt. De onderliggende aanname hier is dat het nut van producten het resultaat is van enkel de inspanningen van de mens. Maar dit is niet altijd waar. Nut bevindt zich aanvankelijk in producten in hun meest basale en ruwe vorm, zoals geschapen door God. De inspanning en arbeid van de mens helpen om de grondstoffen na bepaalde soorten verwerking om te zetten in een vorm en gedaante die bruikbaar of wenselijk zijn voor de consument. Het is niet juist om te zeggen dat het nut van een product volledig door de mens wordt gecreëerd. In feite zijn er bepaalde grondstoffen die nut bieden zonder de minste inspanning van de mens. De beste en eenvoudigste voorbeelden zijn de lucht, het water, weiden, bossen en vele anderen. Het beschouwen van het nut als een resultaat van enkel menselijke inspanningen is dus onjuist; het negeert de grondstof en andere gemakkelijk beschikbare hulpbronnen. Het is dan ook niet juist om te beweren dat de prijs (die de vergoeding is voor de inspanningen van de mens) de parameter is die het niveau van de productie beheerst.

Based on the price mechanism theory, the capitalist economists conclude that the ideal method to distribute the wealth among the members of society is that which guarantees the highest possible level of production; the products will naturally be distributed through the price of products. The production increases when the reward for the efforts exerted by the producer increases. The underlying assumption here is that the benefit of products is the result of man’s efforts only. But this is not always true. Benefits initially are found in products in their most basic and raw form as created by God. The effort and labor of man help transfer the raw materials after certain types of processing to a form and shape usable or desirable by the consumer. It is not accurate to say that the benefit of a product is entirely created by man. In fact, there are certain raw materials which carry benefit without the least amount of efforts from man. The best and simplest examples are the air, water, meadows, forests, and many others. So, considering the benefit as a result of human efforts only is inaccurate; it neglects the raw material and other readily available resources. Then, it is not accurate to claim that the price (which is the compensation for man’s efforts) is the parameter which controls the level of production.

Op vergelijkbare wijze is de daling van het productiepeil niet uitsluitend het gevolg van een afname van de beloning voor arbeid. Productie kan afnemen als gevolg van de uitputting van natuurlijke hulpbronnen, een afname van de rijkdom van het land, oorlogen, natuurrampen of andere redenen.