Het debat over de Islam had in de geschiedenis nooit controversiëler kunnen zijn dan in de huidige staat waarin het zich bevindt. Op de momenten dat naar de Islam wordt gezocht voor oprecht advies over de financiële problemen van de wereld, wordt het ook gewantrouwd wanneer terrorisme toeslaat. Het debat over in hoeverre de Islam verantwoordelijk is voor de terroristische daden in de wereld van vandaag, blijft de koppen van grote mediaplatforms halen. Ondertussen groeit het debat over de mate waarin de Islam kan bijdragen aan de constructie van een gezonder financieel systeem dag na dag. Toch zijn de vooruitzichten van de Islam als systeem en als levenswijze niet minder dramatisch. Talrijke moslim- en niet-moslimgeleerden, academici en denkers blijven nadenken over de opkomst van de Islam tot de heersende macht over naties en de potentiële uitkomst en gevolgen van een dergelijke soevereiniteit.

The discussion of Islam could not have been more controversial at any time in history than the way it stands today. At the time Islam is being sought for a genuine advice on the financial predicaments of the world, it is also pursued as a suspect when terrorism strikes. The debate on how much Islam is responsible for the acts of terrorism in the world today continues to make headlines of major media platforms. In the meantime, the debate on how much Islam can contribute to the construction of a more sound financial system is growing day after day. Yet the prospects of Islam as a system and a way of life are not less dramatic. Scores of Muslim and non-Muslim scholars, academics, and thinkers continue to contemplate on the rise of Islam to the ruling reign of nations and the potential outcome and consequences of such sovereignty.

De opkomst van de islam, zoals gepresenteerd in dit boek, verwijst niet alleen naar de opkomst van de islamitische staat van het kalifaat of naar een mechanische implementatie van de islamitische wet, ook wel de sharia genoemd. Het is ook niet de hervatting van heilige oorlogen, ook wel jihad genoemd. Noch is het de overdracht van het rechtssysteem naar islamitische rechtbanken. Hoewel sharia, jihad en de rechtbanken in de meest volledige zin een integraal onderdeel van de islam zijn. De opkomst van de islam in de context van dit boek verwijst naar de hervatting van een islamitische levenswijze waarin materialisme naar de achtergrond verdwijnt terwijl vroomheid de hoofdrol opeist. Het is een leven waarin materie het middel wordt om de doelen van het menselijk leven te bevredigen, in plaats van dat het het doel is dat de menselijke momentum drijft. Het is een bekend feit dat gedurende dertien van de drieëntwintig jaren van de profeet Muhammad ﷺ als een boodschapper, de wet van de sharia, de jihad en de rechtbanken geen dominant deel uitmaakten van de cultuur van de islam. Hoewel een groot deel van de Koran tijdens deze dertien jaar werd geopenbaard. De belangrijkste focus tijdens deze periode was het intellectuele fundament van de religie en ideologie, evenals de geweldloze ideologische en politieke strijd geleid door de profeet Muhammad ﷺ en zijn metgezellen.

The rise of Islam, as presented in this book, does not only refer to the rise of the Islamic state of khilafah or to a mechanical implementation of the Islamic code, otherwise referred to as Shari’ah. Neither is it the resumption of holy wars, otherwise called jihad. Nor is it the transfer of the court and judicial system to Islamic courthouses. Although in the fullest extent, Shari’ah, jihad, and the courthouses are integral part of Islam. The rise of Islam in the context of this book refers to the resumption of an Islamic way of life in which materialism falls to the backseat while piety moves to the driver seat. It is a life in which matter becomes the tool for satisfying the objectives of the human life, rather than it being the objective which drives the human momentum It is a well-known fact that for thirteen years of Prophet Mohammad’s twenty-three years as a messenger, the code of Shari’ah, the jihad, and the courthouses were not a dominant part of the culture of Islam. Although a large portion of the Quran was revealed during these thirteen years. The main focus during this period was the intellectual foundation of the religion and ideology as well as the nonviolent ideological and political struggle led by Prophet Mohammad (PBUH) and his companions.

Tijdens de resterende tien jaar van zijn leven als boodschapper, bouwde de Profeet Muhammad ﷺ een staat op en stichtte hij een samenleving. De islamitische code van de sharia werd geleidelijk aan in de samenleving geïntroduceerd totdat deze was voltooid voordat Muhammad ﷺ dit leven verliet voor zijn uiteindelijke bestemming. Men kan aanvoeren dat de Profeet Muhammad ﷺ, gesteund door de openbaring van de Koran van de Almachtige God, tijdens de eerste dertien jaar van zijn leven een fundament legde waarop de staat en de samenleving werden geïmplementeerd. Zonder dit fundament had de code de beoogde systemen van het politieke, economische en sociale leven niet kunnen voortbrengen. Zonder dit fundament hadden de systemen alleen kunnen voortbestaan zolang de Profeet ﷺ leefde, om na zijn dood te verdwijnen. De waarheid van de zaak is dat de systemen van de islam 1.300 jaar hebben voortbestaan en de lof verdienden van volgelingen, vrienden en vijanden in gelijke mate. Bernard Shaw, Ierse schrijver en Nobelprijswinnaar in 1925, maakte de volgende opmerkingen over Muhammad ﷺ en zijn leiderschap: “Ik geloof dat als een man als Muhammad ﷺ de dictatuur van de moderne wereld zou overnemen, hij erin zou slagen de problemen op te lossen op een manier die de wereld de broodnodige vrede en geluk zou brengen.”1

The remaining ten years of his life as a messenger, Prophet Mohammad constructed a state and built a society. The Islamic code of Shari’ah was gradually introduced into the society until it was completed before Mohammad (PBUH) departed this life for his final destiny. It can be argued that the first thirteen years of his life, Prophet Mohammad, supported by revelation of the Quran from the Almighty God, established a foundation upon which the state and society was implemented. Without this foundation, the code could not have produced the envisioned systems of political, economic, and social life. Without this foundation, the systems could only have survived while the Prophet was alive only to disappear after his death. The truth of the matter is that the systems of Islam lived for 1,300 years and won the praise of the followers, the friends and the foes alike. Bernard Shaw, Irish writer and Nobel Prize winner in 1925, made the following comments on Mohammad and his leadership: “I believe that if a man like Mohammad were to assume the dictatorship of the modern world he would succeed in solving its problems in a way that would bring it the much needed peace and happiness.”1

Wanneer we spreken over de opkomst van de Islam, moeten we zowel de fundering als de structuur van de Islam behandelen. Dit is wat de Islam haar ideologische kader geeft. En dit is precies wat de Islam relevant maakt wanneer we de ideologieën van het kapitalisme of het socialisme bespreken, vooral wanneer deze ideologieën een serieuze uitdaging ervaren.

When we talk about the rise of Islam, we have to address both the foundation and the structure of Islam. This is what gives Islam its ideological framework. And this is exactly what makes Islam relevant when we discuss the ideologies of capitalism or socialism, especially when these ideologies face a serious challenge.

Wanneer de wereldorde een crisis ervaart die voortvloeit uit de ideologie die haar economische en financiële systeem domineert, ontstaat het beeld van een alternatieve ideologie en neemt deze de geest van de mensen in beslag. Toen het socialisme begon te falen in de oude Sovjet-Unie, begonnen zowel het lokale publiek in de Sovjet-Unie als het wereldwijde publiek in de wereld te zoeken naar een alternatieve ideologie. Het kapitalisme was klaar om de geest van de ideologiezoekers in beslag te nemen en het vacuüm te vullen dat was ontstaan door de ineenstorting van het socialisme. Dat was een natuurlijk proces.

When the world order experiences a crisis stemming from the ideology which dominates its economic and financial system, the image of an alternative ideology rises and tackles the very minds of the people. When socialism began to fail in the old Soviet Union, the local public in the Soviet Union and the global public in the world began to search for an alternative ideology. Capitalism was ready to engage the minds of the ideology seekers and to fill the vacuum created by the collapse of socialism. That was a natural process.

Vandaag de dag beleeft het kapitalisme als ideologie een crisis die een instorting van het ideologische kader in de wereld op grote schaal bedreigt. Het is volkomen natuurlijk dat mensen zoeken naar en onderzoek doen naar alternatieve ideologieën. Het dilemma waar de wereld voor staat, is dat de andere twee potentiële ideologieën niet onmiddellijk beschikbaar zijn om de huidige te vervangen. Het socialisme is meer dan twintig jaar geleden ingestort, en er is geen serieuze poging om het te doen herleven. De islam is meer dan tachtig jaar geleden als ideologie gevallen, hoewel er serieuze en krachtige pogingen zijn om de volledige implementatie ervan te hervatten. Indien de ideologie van de islam in een land ter wereld was beoefend en geïmplementeerd, dan zou het natuurlijk zijn geweest dat de islam het vacuüm zou vullen dat na de instorting van het kapitalisme zou kunnen ontstaan. Bovendien zou de islam met het kapitalisme hebben kunnen concurreren om het vacuüm te vullen na de instorting van het Sovjet-socialisme aan het einde van de twintigste eeuw.

Today, capitalism as an ideology is experiencing a crisis which threatens a collapse of the ideological framework in the world at large. It is only natural for people to search and investigate alternative ideologies. The dilemma that faces the world is that the other two potential ideologies are not immediately available to replace the current one. Socialism has collapsed more than twenty years ago, and there is no serious attempt to revive it. Islam has fallen as an ideology more than eighty years ago, although there are serious and vigorous attempts to resume its full implementation. Had the ideology of Islam been practiced and implemented in some country in the world, then it would have been natural for Islam to fill the vacuum which could result after the collapse of capitalism. More so, Islam would have competed with capitalism to fill the vacuum after the collapse of Soviet socialism at the end of the twentieth century.

De ironie is dat het ideologische kader van de Islam (het fundament plus de structuur) aan het begin van de twintigste eeuw praktisch uit de wereld was verwijderd. Daarom moet de Islam, om toepasbaar te zijn als een levensvatbaar alternatief voor de huidige ideologieën, opnieuw opstaan in haar capaciteit als ideologie. Het proces van opkomst is inderdaad begonnen, en het zal niet lang duren voordat de wereld de ideologie van de Islam in de praktijk begint te ervaren. Patrick Buchanan beschreef dit proces als een idee waarvan de tijd is gekomen, en dat geen enkel leger ter wereld deze opkomst zou kunnen stoppen. Dit proces zal verder worden geanalyseerd en besproken in de daaropvolgende secties.

The irony is that the ideological framework of Islam (the foundation plus the structure) was practically removed from the world at the start of the twentieth century. Hence, for Islam to be applicable as a viable alternative to current ideologies, it must rise again in its capacity as an ideology. The process of rising has indeed started, and it will not be too long before the world begins to experience the ideology of Islam in practice. Patrick Buchanan described this process as an idea whose time has come, and that no army in the world could stop this rise. This process will be further analyzed and discussed in the subsequent sections.

Derhal verwijst de term de opkomst van de Islam in dit boek naar de opkomst van de ideologie van de Islam. Dit zou de bezorgdheid kunnen wegnemen die sommigen kunnen hebben met betrekking tot het feit dat de Islam als religie nooit is gevallen en een voortdurend groeiende religie blijft in termen van het aantal volgelingen. Het zou ook de verwarring moeten wegnemen die voortvloeit uit het feit dat de bronnen van de Islam, in het bijzonder de Koran en de uitspraken van de Profeet Muhammad ﷺ, met de grootste nauwkeurigheid zijn bewaard en gedocumenteerd; dus de term de val en de opkomst van de Islam is ook niet van toepassing op dit deel van de Islam. In feite verwijst de term de opkomst van de Islam specifiek naar de herleving van de ideologie van de Islam in haar hoedanigheid als intellectuele basis, een structuur gebouwd op die basis, en een methodologie voor het implementeren van de ideologie.

Hence, the term rise of Islam in this book refers to the rise of the ideology of Islam. This should relax the concern that some may have regarding the fact that Islam as a religion has never fallen and continues to be an ever-growing religion in terms of the number of followers. It should also remove the confusion stemming from the fact that the sources of Islam, in particular the Quran and the statements of Prophet Mohammad, have been preserved and documented with utmost accuracy; so the term fall and rise of Islam does not apply to this part of Islam either. In effect, the term rise of Islam refers specifically to the revival of the ideology of Islam in its capacity as an intellectual foundation, a structure built upon that foundation, and a methodology for implementing the ideology.

De volgende sectie zal de details van de Islam als ideologie verkennen; dit zou moeten verduidelijken wat we precies bedoelen met het ideologische kader van de Islam en wat de belangrijkste componenten van deze ideologie zijn.

The next section will explore the details of Islam as an ideology; this should clarify exactly what we mean by the ideological framework of Islam and what are the major components of this ideology.