Het kapitalisme slaat weer toe. Het doel dit keer, na honger en onderwijs, is de gezondheidszorg. Waar gewone mensen naar zoeken in een economisch systeem, zijn niet de loutere theorieën die het systeem en zijn fundament onderbouwen.

Capitalism strikes again. The target this time, after hunger and education, is health. What ordinary people look for in an economic system is not the mere theories which substantiate the system and its foundation.

Gewone mensen willen aan het eind van de dag gezond zijn, met voldoende voedsel op tafel en een gevoel van veiligheid wanneer zij naar bed gaan. Een succesvol systeem is het systeem dat de mensen de angst wegneemt om hun vermogen om te functioneren te verliezen door epidemische ziekten, of om hun leven geheel te verliezen.

Ordinary people at the end of the day want to be healthy with enough food on the table and a sense of security when they go to bed. A successful system is the one that removes from the people the fear of losing their ability to function due to epidemic diseases or losing their lives altogether.

Ondanks de buitengewone groei in rijkdom en middelen onder het kapitalisme, blijft gezondheidsonzekerheid individuen en naties over de hele wereld achtervolgen. In Amerika, de rijkste kapitalistische natie ter wereld, blijft de gezondheidscrisis zich door de jaren heen te escaleren. De gezondheidscrisis is een permanent onderwerp van debat geworden tijdens verkiezingstijden in de VS. Er wordt geschat dat een man gedurende zijn leven een kans van 44% heeft om een vorm van een kankeraandoening te krijgen. Dit percentage neemt niet af; integendeel, het is de afgelopen jaren drastisch toegenomen. Met andere woorden, de enorme groei in rijkdom en de vooruitgang in technologie helpen niet bij het bestrijden van een vijand van binnenuit. Hartgerelateerde problemen eisen meer dan zevenhonderdduizend levens per jaar. Volgens de American Heart Association zijn er in 2006 831.272 levens verloren gegaan aan hartgerelateerde ziekten. Een dergelijk hoog percentage dodelijke ziekten is niet toevallig. Dit is een direct bijproduct van systemen die de rijkdomverdeling en de toewijzing van middelen controleren. Om deze onbalans in de toewijzing van middelen te zien, kijk simpelweg naar een van de jaarbudgetten en zie hoe de middelen worden toegewezen. De curves in figuur 16 tonen een uitsplitsing van de discretionaire budgetten (budgetten die onderhevig zijn aan goedkeuring door het Congres en de president) voor de afgelopen zeven jaar in de Verenigde Staten (69, 70). De Verenigde Staten besteden jaarlijks meer dan 50% van hun budget aan het leger, terwijl ze minder dan 14% besteden aan onderwijs- en gezondheidsbehoeften. Ondertussen is het een bekend feit dat epidemische ziekten zoals kanker, hartproblemen, diabetes en andere veel meer levens eisen dan allegenen die sterven in directe oorlogen of indirecte oorlogen van terrorisme.

Despite the extraordinary growth in wealth and resources under capitalism, health insecurity continues to haunt individuals and nations across the globe. In America, the wealthiest capitalist nation in the world, health crisis continues to escalate over the years. Health crisis has become a permanent subject of debate during election times in the USA. It is estimated that a man during his lifetime has a chance of 44% to have one form of a cancer disease68. This rate is not slowing down; on the contrary, it has increased dramatically during the past few years. In other words, the tremendous growth in wealth and advancement in technology is not helping in fighting an enemy from within. Heart-related problems consume more than seven hundred thousands lives a year. According to the American Heart Association, 831,272 lives vanished due to heart related diseases in 2006. Such high rate of fatal diseases is not accidental. This is a direct by-product of systems which control wealth distribution and resource allocation. To see this imbalance of resource allocation, just look at one of the annual budgets and see how the resources are allocated. The curves in figure 16 show a breakdown of the discretionary budgets (budget subject to approval by Congress and the president) for the past seven years in the United States (69, 70). The United States spends on military more than 50% of its budget every year, whereas it spends less than 14% on the education and health needs. In the meantime, it is a well-known fact that epidemic diseases such as cancer, heart problems, diabetes, and others consume much more lives than all those who die in direct wars or indirect wars of terrorism.

Peter Jennings, de overleden ABC-anker, concludeert in een documentaire getiteld “Breakdown—America’s Health Insurance Crisis”, dat de stijgende kosten en het groeiende aantal onverzekerden allemaal deel uitmaken van een zorgverzekeringssysteem in een staat van crisis71. Volgens de Agency for Healthcare Research and Quality waren in 2007 bijna vierenvijftig miljoen Amerikanen onder de zestig-vijf jaar, oftewel 18% van de bevolking onder de zestig-vijf jaar, zonder zorgverzekering72. De huidige economische neergang zal nog eens zeven miljoen mensen toevoegen aan het leger van onverzekerde Amerikanen73; tegen 2010 zullen er meer dan zestig miljoen mensen zonder zorgverzekering zijn. De grootste groep onverzekerden behoort tot het armste segment van de bevolking; 32% van het totale aantal mensen zonder verzekering (vijftien miljoen) zijn Hispanics.

Peter Jennings, the late ABC anchor, concludes in a documentary called “Breakdown—America’s Health Insurance Crisis,” that spiraling costs and the growing number of uninsured are all part of a health insurance system in a state of crisis71. According to the Agency for Healthcare Research and Quality, nearly fifty-four million Americans under age sixty-five, or 18% of the population under the age sixty-five, were without health insurance in 200772. The current economic downturn will contribute seven more million to the army of uninsured Americans73; by 2010 there will be more than sixty million people without health insurance. The largest group of uninsured people belongs to the poorest segment of the population; 32% of the total number of people without insurance (fifteen million) is Hispanics.

De belangrijkste reden voor het toenemende aantal onverzekerde mensen is armoede, wat wordt weerspiegeld in de gestegen kosten van de zorgverzekering en de bijbehorende premies in vergelijking met de lonen en het inkomen van mensen. Zelfs als werknemers via hun werk een dekking worden aangeboden, kunnen zij hun deel van de premie niet altijd betalen.

The main reason for the increased number of uninsured people is poverty, which is reflected in the increased cost of health insurance and related premium compared to the wages and income of people. Even if employees are offered coverage on the job, they can’t always afford their portion of the premium.

De premies voor de ziektekostenverzekering voor werknemers zijn tussen 1999 en 2009 met 119% gestegen74, dat wil zeggen drie keer zoveel als de gemiddelde stijging van de lonen van werknemers. De gemiddelde lonen zijn tussen 1999 en 2008 slechts met 35% gestegen; zie figuur 17. Kleine bedrijven zien ervan af om een ziektekostenverzekering aan te bieden vanwege de stijgende premies voor de ziektekostenverzekering.

Health insurance premiums have increased 119%for employees between 1999 and 200974, that is, three times more than the average increase in employee wages. The average wages increased only 35% between 1999 and 2008; see figure 17. Small firms refrain from offering health insurance due to rising health insurance premiums.

Er wordt geschat dat er jaarlijks eenentwintenduizend mensen sterven omdat zij geen toegang hebben tot redelijke gezondheidszorgbronnen. Mensen zonder adequate verzekering ontvangen minder preventieve zorg; zij worden gediagnosticeerd in meer gevorderde stadia van ziekten en ontvangen minder therapeutische zorg. Dit leidt tot hoge sterftecijfers onder onverzekerde individuen.

It is estimated that twenty-two thousand people die every year because they are unable to access reasonable health care resources. People without proper insurance receive less preventive care; they are diagnosed at more advanced stages of diseases and receive less therapeutic care. This leads to high mortality rates among uninsured individuals.

Net als in het geval van onderwijs, verdiept een gebrek aan adequate gezondheidszorg de armoede, en armoede vermindert drastisch de toegang tot gezondheidszorg voor individuen. Om deze cyclus te doorbreken, moet er meer worden gedaan dan enkel het vergroten van de voorraad medicijnen, medische apparatuur en ziekenhuisbedden. Het is het mechanisme voor de distributie van deze middelen dat individuen in staat stelt om de juiste gezondheidszorg te ontvangen. De hoge kosten van gezondheidszorg vernietigen het economisch welzijn van gezinnen. Medische rekeningen hebben een grote financiële impact op 30% van de gezinnen met een laag inkomen zonder ziektekostenverzekering75, waardoor zij in de schulden raken.

As in the case of education, lack of proper health care deepens poverty, and poverty dramatically reduces health care for individuals. In order to break this cycle, more needs to be done than simply increasing the supply of drugs, health equipment, and hospital beds. It is the mechanism for distributing these resources that enables individuals to receive the proper health care. The high cost of health care destroys the economic well-being of families. Medical bills have a major financial impact on 30% of low-income families without health coverage75, pushing them into debt.

HIV/AIDS, malaria en tuberculose blijven de meest ernstige bedreiging voor het leven van miljoenen mensen in ontwikkelingslanden. De gezondheidszorgsystemen in ontwikkelingslanden zijn tot extreme niveaus verslechterd, waardoor deze en andere ziekten zo epidemisch zijn geworden.

HIV/AIDS, malaria, and tuberculosis continue to be the most serious threat to the life of millions of people in the developing countries. The health care systems in developing countries have deteriorated to extreme levels such that these and other diseases have become so epidemic.

Volgens gepubliceerde gegevens van UNAIDS/Wereldgezondheidsorganisatie was het aantal mensen dat in 2007 de diagnose AIDS kreeg meer dan 33 miljoen mensen. Meer dan 2 miljoen van hen zijn in het jaar 2007 overleden. Meer dan 25 miljoen mensen zijn sinds 1981 aan AIDS overleden. De meerderheid van de AIDS-slachtoffers bevindt zich in het armste deel van de wereld in sub-Sahara Afrika, waar 22 miljoen mensen met de ziekte leven en 1,5 miljoen als gevolg daarvan is weggevallen.

According to published data by UNAIDS/World Health Organization, the number of people diagnosed with AIDS in 2007 was more than 33 million people. More than 2 million of them died in the year 2007. More than 25 million people have died of AIDS since 1981. The majority of the AIDS victims are in the poorest part of the world in sub-Saharan Africa, where 22 million people live with the disease and 1.5 million have vanished as a result.

De AIDS-epidemie groeit wereldwijd, ondanks de enorme toename in rijkdom en gezondheidszorgfaciliteiten. Figuur 18 laat de wereldwijde trend van de AIDS-epidemie zien. In sommige Afrikaanse landen draagt één op de drie mensen het AIDS/HIV-virus bij zich. Meer dan 40% van de wereldbevolking die in Nigeria, Ethiopië, Rusland, China en India woont, loopt ernstige gezondheidsrisico's vanwege de verspreiding van AIDS. Er wordt voorspeld dat Nigeria tegen 2010 10-15 miljoen gevallen zal hebben, en Ethiopië 7-10 miljoen. In beide landen zal de situatie waarschijnlijk verergeren door een gebrek aan publieke gezondheidsinfrastructuur als gevolg van extreme armoede. De AIDS-populatie zal naar verwachting tegen 2010 10-15 miljoen bereiken in China en 20-25 miljoen in India.

The epidemic of AIDS is growing worldwide despite the tremendous growth in wealth and health care facilities. Figure 18 shows the global trend in the AIDS epidemic. In some African countries, one out of three people carry the AIDS/HIV virus. More than 40% of the world population living in Nigeria, Ethiopia, Russia, China, and India face serious health risks due to spread of AIDS. Nigeria is projected to have 10-15 million cases by 2010, and Ethiopia 7-10 million. In both countries, the situation is likely to be aggravated by a lack of public health infrastructure due to extreme poverty. The AIDS population is expected to reach 10-15 million by 2010 in China and 20-25 million in India.

De grootste uitdaging voor de behandeling van AIDS in ontwikkelingslanden is de hoge kosten van de behandeling, die neerkomen op $10.000-$15.000 per persoon per jaar. Deze hoge kosten zijn in hoogontwikkelde landen nauwelijks betaalbaar; dit is zeker de belangrijkste barrière die patiënten in de ontwikkelingswereld ervan weerhoudt de juiste behandeling te krijgen. Gezien de hoge armoedecijfers onder de bevolking met AIDS, is het moeilijk om een omslagpunt in deze catastrofale ziekte te zien. Gezien de hoge armoedecijfers zullen een groot percentage van de Afrikaanse landen te blijven kampen met ernstige bedreigingen door AIDS. Tenzij de epidemie van armoede wordt opgelost, blijft de hoop op een einde aan AIDS gering.

In de VS begon het aantal actieve tuberculosegevallen in 1985 te stijgen, nadat het sinds de jaren 50 continu was afgenomen. Verschillende factoren lagen ten grondslag aan de terugkeer van tuberculose, waaronder de HIV/AIDS-epidemie, toegenomen armoede, intraveneus drugsgebruik en dakloosheid. Het is vermeldenswaardig dat de regering-Reagan in 1981 7 miljard dollar bezuinigde op het voedselbonnenprogramma. Onmiddellijk na deze bezuiniging keerden hongergerelateerde problemen zoals anemie, tuberculose, groeistoornissen en osteoporose terug.

In the USA, the number of active tuberculosis cases began to rise in 1985 after it had declined continuously since the 1950s. Several factors were behind the return of tuberculosis, including the HIV/AIDS epidemic, increased poverty, IV drug use, and homelessness. It is worth noting that the Reagan administration cut 7 billion dollars from the food stamp program in 1981. Immediately after this cut, hunger-related problems such as anemia, tuberculosis, poor growth, and osteoporosis crawled back.

De Centers for Disease Control and Prevention (CDC) meldden 14.093 gevallen van actieve tuberculose (TB) in de Verenigde Staten in 2005, en 10 tot 15 miljoen mensen met latente tuberculose. Dertig procent van degenen met een latente TB-infectie zal overgaan in actieve tuberculose als zij diabetes hebben, en bijna iedereen met een HIV-infectie zal overgaan in actieve TB. Net als in het geval van AIDS, is tuberculose in de Verenigde Staten het hoogst onder de arme bevolking van de Hispanics (8,5 gevallen per 100.000) en de zwarte bevolking (9,4 per 100.000) in vergelijking met witte mensen (1,1 gevallen per 100.000).

The Centers for Disease Control and Prevention (CDC) reported 14,093 cases of active tuberculosis (TB) in the United States in 2005, and 10 to 15 million people with latent tuberculosis. Thirty percent of those with latent TB infection will progress into active tuberculosis if they have diabetes, and almost all with HIV infection will progress into active TB. As in the case of AIDS, tuberculosis in the United States is highest among the poor population of the Hispanics (8.5 cases per 100,000) and the blacks (9.4 per 100,000) compared to whites (1.1 cases per 100,000).

Er bestaan geneesmiddelen, maar slechts rond de 37% van de TBC-gevallen krijgt een juiste behandeling vanwege een gebrek aan middelen en een onbetrouwbare aanvoer van kwaliteitsmedicijnen. Als gevolg hiervan stijgt de incidentie van multidrug-resistente TBC (MDR-TBC) snel, met driehonderdduizend nieuwe gevallen per jaar. MDR-TBC is honderd keer duurder om te behandelen dan normale TBC. Opnieuw zijn armoede en een ongelijkmatige verdeling van middelen verantwoordelijk voor een andere ziekte van epidemische proporties. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) schat dat 36 miljoen mensen aan tuberculose zullen sterven tegen 2020 als het niet wordt beheerst79. Figuur 19 laat zien dat het aantal TBC-gevallen blijft stijgen; het neemt niet af.