1.3.1 Het principe van relatieve schaarste
1.3.1 The Relative Scarcity Principle
Het principe van relatieve schaarste legt een relatie tussen de behoeften en de verlangens van mensen aan de ene kant, en de middelen die nodig zijn om aan deze behoeften en verlangens te voldoen aan de andere kant. Het schaarsteprincipe stelt dat de mens bepaalde behoeften heeft die bevrediging vereisen, en dat er middelen moeten zijn om aan deze behoeften te voldoen opdat de mens kan overleven. De behoeften die door het kapitalisme worden erkend, zijn de materiële, zoals de behoefte aan voedsel, kleding, medicijnen, onderwijs en veiligheid. De morele behoeften en waarden, zoals trots, eer en sociale verantwoordelijkheid, of spirituele behoeften, zoals de heiliging van de wil van God, worden niet erkend door het kapitalistische systeem. Niet-materiële behoeften worden genegeerd en hebben geen plaats in economische studies. Milton Friedman bevestigt dit standpunt wanneer hij zegt: “Geld verdienen is de enige sociale verantwoordelijkheid voor een economische entiteit”37.
The relative scarcity principle establishes a relation between the needs and the desires of people on one hand and the means necessary to satisfy these needs and desires on the other hand. The scarcity principle asserts that man has certain needs, which require satisfaction, and there must be some means to satisfy these needs in order for man to survive. The needs recognized by capitalism are the materialistic ones, such as the need for food, clothing, medicine, education, and security. The moral needs and values such as pride, honour, and social responsibility, or spiritual needs such as the sanctification of God’s will, are not acknowledged by the capitalist system. Nonmaterialistic needs are disregarded and have no place in the economic studies. Milton Friedman confirms this view when he says, “Making money is the only social responsibility for an economic entity”37.
De relatie tussen goederen en diensten aan de ene kant en de behoeften aan de andere kant is rechtlijnig. Goederen en diensten belichamen in zich bepaalde voordelen. Het voordeel is wat iets wenselijk maakt; want het voordeel dat inherent is aan een product is wat dat product in staat stelt om aan een menselijke behoefte te voldoen. Daarom wordt een product (iets) vanuit economisch perspectief als nuttig beschouwd als sommige mensen een verlangen naar het product hebben, omdat het aan een deel van hun behoeften voldoet. Een economisch nuttig product kan essentieel of marginaal zijn, nuttig of schadelijk. Het enige criterium voor een goed of een dienst om economische waarde te hebben, is het voordeel dat in het goed of de dienst besloten ligt, waardoor zij in staat zijn om aan één of meer van de materiële menselijke behoeften te voldoen. Zo worden wijn, tabak, drugs, geweren en appels als nuttig beschouwd omdat er mensen zijn die ze wensen. Aandelen, derivaten en rente (woeker) zijn ook nuttig zolang er iemand is die baat heeft bij het gebruik ervan. Elektrische auto's brengen grote voordelen voor de samenleving met zich mee wat betreft energiebesparing en milieuvriendelijkheid. Echter, het economische voordeel van deze producten is veel minder dan het economische voordeel van op aardolie gebaseerde voertuigen; daarom kunnen elektrische auto's pas economisch haalbaar worden wanneer de olieprijs zo hoog stijgt.
The relationship between commodities and services on one hand and the needs on the other hand is straightforward. Commodities and services embody within them certain benefits. The benefit is what makes something desirable; because the benefit inherent in a product is what enables that product to satisfy a human need. Therefore, a product (anything) is considered beneficial from the economic perspective if some people have a desire for the product, because it satisfies some of their needs. An economically beneficial product can be essential or marginal, useful or harmful. The only criterion for a commodity or service to have an economic value is the benefit embedded within the commodity or service which enables them to satisfy one or more of the human materialistic needs. Thus wine, tobacco, drugs, guns, and apples are considered to be beneficial because there are people who desire them. Stocks, derivatives, interest (usury) are also beneficial as long as there is someone who would benefit from their use. Electric cars carry great benefits to the society in terms of energy saving and environment friendliness. However, the economic benefit of these products is far less than the economic benefit of petroleum-based vehicles; hence, electric cars may become economically feasible only when the price of oil soars so high.
De kapitalist kijkt naar de middelen van bevrediging, dat wil zeggen de goederen en diensten, vanuit het oogpunt dat zij een behoefte bevredigen, zonder enige andere factor in overweging te nemen. Het kapitalisme beschouwt wijn als een nuttig product met economische waarde omdat het de behoeften van sommige mensen bevredigt. De wijnmaker wordt gezien als iemand die een dienst levert met een economische waarde omdat hij de behoefte van sommige mensen bevredigt.
The capitalist looks at the means of satisfaction, that is, the commodities and services, from the viewpoint that they satisfy a need, without taking any other factor into consideration. Capitalism considers wine a beneficial product with economic value because it satisfies the needs of some people. The winemaker is perceived as one who provides a service with an economic value because he satisfies the need of some people.
Het kapitalisme houdt zich, in die zin, niet bezig met de aard van de samenleving, maar eerder met de economische materiële middelen (economische goederen en diensten) als middelen om aan menselijke materialistische behoeften te voldoen. Dit standpunt definieert in essentie de primaire functie van het kapitalistische economische systeem: het leveren van goederen en diensten om aan de behoeften van de mens te voldoen, ongeacht enige andere overweging. Merk op dat de morele factor ontbreekt in de kern van het kapitalisme.
Capitalism, as such, does not concern itself with the nature of society, but rather with the economic material resources (economic commodities and services), as means of satisfying human materialistic needs. This view in essence defines the primary function of the capitalist economic system: supply commodities and services to satisfy man’s needs, irrespective of any other consideration. Note that the moral factor is absent from the core foundation of capitalism.
Het kapitalisme gelooft dat goederen en diensten beperkt zijn in verhouding tot de menselijke behoeften. Er wordt gedacht dat de menselijke behoeften onbeperkt zijn en constant groeien. Het kapitalisme gelooft ook dat er, naast de basis- en primaire behoeften die bevredigd moeten worden, andere niet-essentiële behoeften en verlangens zijn die blijven toenemen naarmate de mens een hoger niveau van verstedelijking bereikt. Het bevredigen van al deze behoeften, die blijven vermenigvuldigen en toenemen, is een doel dat niet volledig kan worden bereikt, ongeacht hoeveel goederen en diensten er worden geproduceerd. Met andere woorden, goederen en diensten zullen altijd schaars zijn in verhouding tot de behoeften die deze goederen en diensten vereisen.
Capitalism believes that the commodities and services are limited relative to the human needs. The human needs are thought to be unlimited and constantly growing. Capitalism also believes that besides the basic and primary needs, which must be satisfied, there are other non-essential needs and desires which continue to increase as man proceeds to a higher level of urbanization. Satisfying all these needs which continue to multiply and increase is a goal that cannot be completely fulfilled, no matter how much commodities and services are produced. In other words, the commodities and services will always be scarce relative to the needs which require these commodities and services.
Dit principe vormt de basis voor het definiëren van het hoofddoel van de kapitalistische politieke economie en formuleert het belangrijkste probleem dat door het kapitalisme wordt aangepakt. In het bijzonder wordt dit probleem gedefinieerd door de volgende vraag: hoe kunnen steeds groeiende menselijke behoeften worden bevredigd met onvoldoende middelen en bevredigingswijzen? Dit is de essentie van het principe van de "relatieve schaarste van producten" (34, 35). Schaarste aan middelen om doelen van uiteenlopende belangrijkheid te bereiken, is een bijna alomtegenwoordige conditie van het menselijk gedrag46.
This principle provides the basis for defining the main objective of the capitalist political economy and it formulates the main problem addressed by capitalism. In particular, this problem is defined by the following question: how to satisfy ever-growing human needs using insufficient resources and means of satisfaction? This is the essence of the principle of “relative scarcity of products” (34, 35). Scarcity of means to satisfy ends of varying importance is an almost ubiquitous condition of human behavior46.
Vanuit dit perspectief staat de samenleving voor een economisch probleem, namelijk het relatieve tekort aan goederen en diensten. Het onvermijdelijke gevolg van dit tekort is dat sommige behoeften ofwel gedeeltelijk worden bevredigd, ofwel helemaal niet. Als de middelen schaars zijn, kunnen ze niet allemaal worden gerealiseerd, en afhankelijk van de schaarste van de middelen en hun relatieve belang, moet het bereiken van sommige doelen worden opgegeven46. In dit geval is het noodzakelijk dat de leden van de samenleving instemmen met regels die bepalen welke behoeften moeten worden bevredigd en welke behoeften moeten worden onthouden. Met andere woorden, het is noodzakelijk om een regel vast te stellen die de wijze bepaalt van het verdelen van de beperkte middelen over de onbeperkte behoeften. Deze regels worden verder gedefinieerd door de andere twee principes, namelijk de waarde van het product en het prijsmechanisme.
From this perspective, the society faces an economic problem, which is the relative shortage of commodities and services. The inevitable result of this shortage is that some needs are either partially satisfied or not satisfied at all. If the means are scarce, they cannot all be achieved, and according to the scarcity of means and their relative importance, the achievement of some ends has to be relinquished46. In this case, it is necessary that the members of society agree on rules that decide which needs have to be satisfied and which needs are to be deprived. In other words, it is necessary to set a rule that decides the manner of distributing the limited resources over the unlimited needs. These rules are further defined by the other two principles, namely, the value of the product and the price mechanism.
Merk op dat het belangrijkste probleem dat door het kapitalisme wordt aangepakt, de behoeften en middelen in het algemeen zijn, en niet de specifieke behoeften van een man of mens. Het probleem is om middelen beschikbaar te maken om aan de behoeften te voldoen, maar niet noodzakelijkerwijs aan de behoeften van John of Hasan. De natuurlijke en rechtstreekse oplossing voor dit probleem is het bereiken van het hoogste niveau van productie, om zo het hoogste niveau van goederen en diensten aan de natie als geheel te kunnen leveren. Dit betekent niet de levering van middelen aan individuen op zichzelf.
Note that the main problem addressed by capitalism is the needs and resources in general and not the specific needs of a man or human. The problem is to make resources available to satisfy the needs, but not necessarily the needs of John or Hasan. The natural and straightforward solution for this problem is to achieve the highest level of production, in order to supply the highest level of goods and services to the nation as a whole. This does not mean the supply of resources to individuals per se.
Het probleem van de distributie van goederen en diensten is nauw verbonden met het probleem van productie. Het doel van economische studies en onderzoek is het vergroten van het aanbod van goederen en diensten die door de samenleving worden geconsumeerd. Onder het kapitalisme omvatten de economische gezondheidsindicatoren het bruto binnenlands of nationaal product (BBP, BNP) en aandelenmarktindices die de productiesnelheid in een samenleving meten. Daarom is het probleem van het vergroten van de nationale productie een van de belangrijkste studies die verband houden met het economische probleem onder het kapitalisme: “de schaarste van goederen en diensten in relatie tot de behoeften.” Kortom, de relatieve schaarste definieert het probleem en dicteert de oplossing. Behoeften en verlangens groeien. Middelen zijn onvoldoende. Produceer steeds meer van de middelen. Dit is de oplossing voor de economische problemen van de samenleving, inclusief het probleem van armoede en ontbering. Het principe van relatieve schaarste heeft verschillende gebreken, die onvermijdelijk ernstige fouten zullen veroorzaken in de samenlevingen die onder het kapitalisme leven en uiteindelijk kunnen leiden tot de ineenstorting van het systeem.
The problem of distributing the goods and services is closely connected to the problem of production. The objective of economic studies and research is to increase the supply of goods and services which are consumed by the society. Under capitalism, the economic health indicators include the gross domestic or national product (GDP, GNP) and stock market indexes which measure the rate of production in a society. Thus the problem of increasing the national production is one of the most important studies related to the economic problem under capitalism: “the scarcity of the commodities and services in relation to the needs.” In short, the relative scarcity defines the problem and dictates the solution. Needs and desires are growing. Resources are not sufficient. Produce more and more of the resources. This is the solution to the economic problems of the society including the problem of poverty and deprivation. The principle of relative scarcity has several defects, which are bound to cause serious errors in the societies living under capitalism and could eventually cause the collapse of the system.
Relatieve schaarste kweekt armoede
Relative Scarcity Breeds Poverty
Het hoofddoel van het kapitalistische economische systeem is om de rijkdom van het land als geheel te vergroten, en het streeft daarnaar dit te bereiken door een zo hoog mogelijk niveau van productie. Dit is een direct resultaat van de theorie van de "relatieve schaarste van producten". Om het tekort aan producten te compenseren, is het vereist om de productie van producten (goederen en diensten) te maximaliseren. Het hoogste niveau van bevrediging van de behoeften van de mensen vloeit voort uit het vergroten van het nationaal inkomen, of het bruto nationaal product. Dit wordt bereikt door het productieniveau in het land te verhogen en door individuen in staat te stellen rijkdom te verwerven, aangezien zij vrij worden gelaten om te werken en te produceren. Het is niet het doel van de economie om de behoeften van individuen te bevredigen of om de bevrediging van elk individu in de gemeenschap te vergemakkelijken; in plaats daarvan concentreert het kapitalisme zich op het bevredigen van de behoeften van de gemeenschap als geheel door het productieniveau te verhogen en het nationale inkomen van het land te vergroten. De verdeling van inkomen onder de leden van de samenleving vindt plaats door middel van vrijheid van bezit en vrijheid van arbeid en door de nuttigheid van het "prijsmechanisme". Het wordt aan individuen overgelaten om te verwerven welke rijkdom zij ook kunnen bemachtigen uit de totale som van de nationale rijkdom. Iedereen streeft ernaar zijn/haar deel van de rijkdom te verkrijgen met welke middelen, vaardigheden of hulpmiddelen hij/zij ook kan gebruiken. Of het individu in staat is of niet in staat is om zijn/haar behoeften te bevredigen, is geen zorg voor de economie, zolang de productie van goederen blijft groeien en de rijkdom blijft groeien.
The main objective of the capitalist economic system is to increase the country’s wealth as a whole, and it strives to achieve that through the highest possible level of production. This is a direct result of the theory of “relative scarcity of products.” To compensate for the shortage of products, it is required to maximize the production of products (commodities and services). The highest level of satisfaction of the needs of the people results from increasing the national income, or the gross national product. This is achieved by raising the level of production in the country, and by enabling individuals to acquire the wealth as they are left free to work and produce. It is not the objective of the economy to satisfy the needs of the individuals or to facilitate the satisfaction of every individual in the community; rather capitalism concentrates on satisfying the needs of the community as a whole by raising the level of production and increasing the national income of the country. The distribution of income among the members of society occurs by means of freedom of possession and freedom of work and by the utility of the “price mechanism”. It is left to the individuals to acquire whatever wealth they can get from the total sum of the national wealth. Everyone strives to get his/her share of the wealth using whatever means, skills, or tools he/she can afford. Whether the individual is or is not able to satisfy his/her needs is not of concern to the economy, as long as the production of goods continues to grow, and the wealth continues to grow.
Economisch Systeem versus Economische Wetenschap
Economic System versus Economic Science
Het economische systeem richt zich op de behoeften van mensen en de middelen om aan deze behoeften te voldoen. De productie van goederen en diensten, die de middelen zijn om aan de behoeften te voldoen, samen met de distributie van deze goederen en diensten, worden door het kapitalisme als één onderwerp behandeld, dat onlosmakelijk met elkaar verbonden is. Het onderwerp van de distributie van goederen en diensten is ingebed binnen het onderwerp van de productie van goederen en diensten. Het kapitalisme als systeem maakt geen onderscheid tussen productie aan de ene kant en het bezit van producten aan de andere kant. Gevolglijk integreren de kapitalisten de economische wetenschap en het economische systeem binnen de reikwijdte van één onderwerp, zonder onderscheid te maken tussen beide.
The economic system addresses the needs of people and the means of satisfying these needs. The production of commodities and services, which are the means of satisfying the needs, together with the distribution of these commodities and services, are treated by capitalism as one subject, inseparable from each other. The subject matter of the distribution of commodities and services is embedded within the subject of the production of commodities and services. Capitalism as a system does not distinguish between production on one hand and possession of products on the other hand. Consequently, the capitalists integrate the economic science and the economic system within the scope of one subject without differentiating between both.
In werkelijkheid zou er echter een duidelijk onderscheid moeten zijn tussen het economisch systeem en de economische wetenschap. Het economisch systeem (de principes, wetten en regelgeving ervan) houdt zich bezig met de kwesties van bezit van rijkdom, uitgaven en distributie. Bezit, besteding en distributie van rijkdom variëren afhankelijk van het levensstandpunt of de ideologie. Islam verschilt bijvoorbeeld van het socialisme/communisme en het kapitalisme in kwesties die verband houden met bezit, eigendom, besteding en distributie. Elk van deze systemen heeft zijn eigen ideologische levensvisie. Zo behandelt elke ideologie de kwestie van eigendom op een andere manier. Terwijl het kapitalisme de nadruk legt op privé-eigendom, maakt het socialisme/communisme gebruik van publiek eigendom, en gebruikt de Islam zowel privé- als publiek eigendom.
In reality, though, there should be a clear difference between the economic system and economic science. The economic system (its principles, laws, regulations) deals with the issues of wealth possession, expenditure, and distribution. Possession, spending, and distribution of wealth vary according to the viewpoint about life or ideology. Islam, for example, differs from socialism/communism and capitalism in issues related to possession, ownership, spending, and distribution. Each of these systems has its own ideological viewpoint of life. For example, each ideology treats the issue of ownership in a different manner. While capitalism emphasizes private ownership, socialism/ communism utilizes public ownership, and Islam uses both private and public ownership.
Materialistische en niet-materialistische menselijke behoeften
Materialistic and Nonmaterialistic Human Needs
Het kapitalisme beschouwt materiële behoeften als de enige behoeften die bevredigd moeten worden. Dit is een ernstig gebrek in het kapitalisme, omdat het de natuurlijke samenstelling van een mens schendt, die zowel materiële als niet-materiële behoeften vertoont. Naast de materiële behoeften hebben mensen instincten, emoties, gevoelens, intellect en een geest. Elk van deze eenheden vereist bevrediging en/of organisatie. Honger is een voorbeeld van een materiële behoefte die voedsel vereist voor de bevrediging ervan. Angst is een voorbeeld van niet-materiële behoeften, wat een manifestatie is van het overlevingsinstinct. Gierigheid is een andere manifestatie van het overlevingsinstinct. Beide behoeften zouden geadresseerd en verzorgd moeten worden. Het is bijna unaniem dat gierigheid en angst de grootste impact hadden op de meest recente financiële crisis. Het negeren van de niet-materiële behoeften kan gemakkelijk eigenschappen zoals gierigheid de overhand laten krijgen in de productie- en verwervingspraktijken. Als gevolg hiervan wordt armoede een onoplosbaar probleem met epidemische proporties. De niet-materiële behoeften omvatten ook de behoefte om een God te aanbidden en te heiligen, de behoeften van liefde en haat, de behoeften van trots en patriottisme, en mogelijk nog veel meer.
Capitalism views the materialistic needs as the only ones which need to be satisfied. This is a serious flaw in Capitalism because it violates the natural composition of a human being which exhibits both materialistic and non-materialistic needs. Besides the material needs, humans have instincts, emotions, feelings, intellect, and mind. Each of these units requires satisfaction and/or organization. Hunger is an example of a material need which requires food for its satisfaction. Fear is an example of nonmaterial needs which is a manifestation of the survival instinct. Greed is another manifestation of the instinct of survival. Both needs should be addressed and taken care of. It is almost unanimous that greed and fear had the greatest impact on the most recent financial crisis. Ignoring the nonmaterialistic needs can easily allow traits such as greed to dominate the production and acquisition practices. As a result, poverty becomes irresolvable problem with epidemic proprtions. The nonmaterialistic needs also include the needs to worship and sanctify a God, the needs of love and hate, the needs of pride and patriotism, and may many more.
Het niet adresseren van deze behoeften, of het als irrelevant beschouwen ervan op het moment van productie en consumptie van producten, creëert een grote ongelijkheid in de samenleving. Onder het kapitalisme is het algemeen bekend geworden dat de enige rol van een belanghebbende in een bedrijf het maken van winst is. De maatschappelijke verantwoordelijkheid van bedrijven staat bekend als een probleem van epidemische omvang. De afwezigheid van morele waarden in de markt (productie en consumptie) heeft ernstige gevolgen voor het algemene welzijn van de samenleving, wat onvermijdelijk het welzijn van de economie beïnvloedt. Zoals eerder besproken, is de morele crisis breed erkend als een belangrijke factor achter de financiële crisis die leidde tot de ineenstorting van grote financiële instellingen. Het verval van morele waarden in de loop van de tijd is een natuurlijk en verwacht gevolg van het feit dat het kapitalisme zich tijdens de cyclus van productie en consumptie uitsluitend richt op en concentreert op materiële behoeften.
Economische producten en sociale verantwoordelijkheid
Economic Products and Social Responsibility
Zoals hierboven opgemerkt, kent het kapitalisme geen gewicht toe aan enige waarde, behalve aan de materiële waarde van het product en de materiële aard van de menselijke behoefte. Volgens Milton Friedman37 is de maatschappelijke verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven het maximaliseren van winsten, en elke toezegging om maatschappelijke verantwoordelijkheden na te komen die verder gaat dan het verdienen van geld, is een illegitieme belasting, of zelfs diefstal; het maximaliseren van winsten zal de beste algehele gevolgen voor de samenleving voortbrengen.
As noted above, capitalism does not give weight to any value, except to the material value of the product and the material nature of the human need. According to Milton Friedman37, the social responsibility of business is to maximize profits and any commitment to fulfilling social responsibilities other than making money is an illegitimate tax, or even theft; maximizing profits will produce the best overall consequences for society.
Het is interessant om op te merken dat de studie van bedrijfsethiek pas in de jaren 1970 als vakgebied in de Verenigde Staten ontstond; internationale bedrijfsethiek kwam eind jaren 1990 op. Dit is een duidelijke indicatie dat de ethische aspecten van de economie niet verankerd zijn in de kern van de theorie van het kapitalisme. De ethische aspecten in de zakenwereld ontstonden als gevolg van onethische praktijken die niet langer genegeerd konden worden.
It is interesting to note that the study of business ethics did not emerge as a field of study in the United States until the 1970s; international business ethics emerged in the late 1990s45. This is a clear indication that the ethical aspects of the economy are not based in the core theory of capitalism. The ethical aspects in the business world emerged as a result of unethical practices, which no longer could be ignored.
Het ontbreken van het ethische en morele aspect van het bedrijfsleven en de absolute focus op het maken van geld en winst is een grote tekortkoming in de oorsprong van de theorieën van het kapitalisme. Dit zal onvermijdelijk leiden tot een veelheid aan onethische praktijken, wat een nadelige invloed heeft op de stabiliteit van de economie in het algemeen. Volgens Theodore Roosevelt Malloch24 kunnen morele waarden niet worden hersteld door middel van trainingssessies, cursusontwikkeling of managementsamenvattingen. Moraliteit is van het systeem losgekoppeld op het moment dat de niet-materialistische behoeften werden genegeerd.
The absence of the ethical and moral aspect of the business and the absolute focus on making money and profit is a major flaw in the origin of the theories of capitalism. This is bound to create a myriad of unethical practices, which adversely impacts the stability of the economy at large. According to Theodore Roosevelt Malloch24, the moral values cannot be reinstated through training sessions, course development, or executive summaries. Morality has been detached from the system the moment the nonmaterialistic needs were ignored.
De mythe van de schaarste aan middelen
The Myth of Resources Scarcity
De kapitalisten beweren dat het economische probleem waar elke samenleving voor staat, de schaarste aan goederen en diensten is. Zij beweren ook dat de voortdurend toenemende behoeften en het onvermogen om aan al die behoeften te voldoen, oftewel de ontoereikendheid van goederen en diensten om aan alle menselijke behoeften volledig te voldoen, de basis vormt van het economische probleem. Deze visie is onjuist en kan goed botsen met de menselijke natuur. De behoeften die bevredigd moeten worden, zijn de basisbehoeften van het individu als mens (voedsel, onderdak, gezondheid en kleding), en niet de luxueuze behoeften, hoewel ook die nagestreefd moeten worden. De basisbehoeften van mensen zijn beperkt, en de middelen en de inspanningen die zij goederen en diensten noemen, zijn zeker voldoende om aan de basisbehoeften van de mens te voldoen; het is mogelijk om aan alle basisbehoeften van de mensheid volledig te voldoen. Met andere woorden, het is niet de onbeschikbaarheid van de middelen die het probleem creëert; het is eerder de verdeling van deze middelen. Het economische probleem zou daarom de verdeling van de middelen moeten zijn op een wijze die het elke individu mogelijk maakt om hun basisbehoeften volledig te bevredigen en hen te helpen streven naar het bereiken van hun luxueuze behoeften.
The capitalists claim that the economic problem which faces any society is the scarcity of commodities and services. They also claim that the steadily increasing needs and the inability to satisfy all of them, i.e., the insufficiency of commodities and services to satisfy all of man’s needs completely, is the basis of the economic problem. This view is erroneous and and may well collide with the human nature. The needs which must be met are the basic needs of the individual as a human (food, shelter, health, and clothing), and not the luxurious ones, although they too should be pursued. The basic needs of humans are limited, and the resources and the efforts which they call the commodities and services are certainly sufficient to satisfy the basic human needs; it is possible to satisfy all of the basic needs of mankind completely. In other words, it is not the unavailability of the resources that creates the problem; rather it is the distribution of these resources. The economic problem should, therefore, be the distribution of the resources in a manner to enable every individual to completely satisfy their basic needs and to help them to strive for attaining their luxurious needs.
De verwijzing naar de gestaag toenemende behoeften is niet accuraat. De basisbehoeften van de mens als mens nemen niet toe. Deze zijn vaststaand en duidelijk gedefinieerd. De luxueuze behoeften kunnen wel toenemen en variëren. Het is waar dat de vooruitgang in verschillende niveaus van verstedelijking de vraag naar luxeartikelen vergroot; maar de basisbehoeften blijven zeker hetzelfde, ongeacht de stedelijke ontwikkeling. Het onvermogen van een persoon om zijn luxueuze, niet-essentiële behoeften te bevredigen, veroorzaakt geen probleem in de samenleving; wat een probleem veroorzaakt is het onvermogen om de basisbehoeften te bevredigen, zoals de behoeften aan voedsel, onderdak, kleding en gezondheid. Er wordt overgeleverd dat de Profeet Muhammad ﷺ zei: “Hij die veiligheid in zijn huis heeft, een gezond lichaam en voedsel voor zijn dag, heeft inderdaad aan alle behoeften voor zijn leven voldaan”67.