Voordat ik verderga met de bespreking van de islamitische politieke economie, moet ik opmerken dat de term politieke economie wordt gebruikt in de context die verwijst naar de processen van productie, consumptie en distributie van rijkdom in relatie tot de economieën van staten. In dit opzicht behandelt politieke economie de strategieën en methoden die direct invloed hebben op de economie van staten en het vermogen om de economische doelstellingen te bereiken die door het economische systeem zijn vastgesteld. Daarom kan de term politieke economie worden gebruikt binnen het kader van ideologieën zoals de islam, het kapitalisme of het socialisme. De lezer mag dan ook niet verwachten de term “politieke economie” te zien worden gebruikt in bepaalde verzen in de Qur'an of uitspraken van de Profeet ﷺ. De onderwerpen die onder de paraplu van politieke economie worden bestudeerd, zullen echter worden geëxtraheerd en geëvalueerd uit de originele teksten van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah), evenals uit de consensus van de metgezellen van de Profeet ﷺ en de causale redenering die uit de originele teksten wordt afgeleid.

Before proceeding in the discussion of the Islamic political economy, I should note that the term political economy is used in the context which refers to the processes of production, consumption, and distribution of wealth as related to the economies of states. In this respect, political economy addresses the strategies and methods which directly impact the economy of states and the ability to achieve the economic objectives set forth by the economic system. Hence, the term political economy can be used within the framework of ideologies such as Islam, capitalism, or socialism. Therefore, the reader should not expect to see the term “political economy” being used in some verses in the Quran or statements of the Prophet. However, the subjects studied under the umbrella of political economy will be extracted and evaluated from original texts of the Quran and the Sunnah as well as from the consensus of the companions of the Prophet and the causal reasoning derived from the original texts.

De politieke economie behandelt een groot aantal onderwerpen met betrekking tot de bronnen van rijkdom, de aard van rijkdom, de methoden om rijkdom te vergroten en de methoden om rijkdom te verdelen. In het bijzonder houdt de politieke economie zich bezig met eigendomsrecht, valuta, wisselkoersen, de gouden standaard, woeker (Riba), hamsteren, handel en commercie, corporaties, menselijke arbeid en de bevrediging van de basisbehoeften van de mens. Vervolgens bespreken we het islamitische perspectief op elk van deze kwesties en laten we zien hoe de islam de verschillende economische middelen beheert om de productie te verhogen, consumptie te reguleren en armoede uit te bannen.

The political economy addresses a myriad of subjects related to the sources of wealth, the nature of wealth, the methods of increasing wealth, and the methods of distributing wealth. In particular, the political economy deals with property ownership, currency, exchange rates, gold standard, Riba (usury), hoarding, trade and commerce, corporations, human labor, and satisfaction of human basic needs. Next we discuss the Islamic perspective on each of these issues and show how Islam manages the various economic resources to enhance production, regulate consumption, and eliminate poverty.

Voordat ik overga tot het beschrijven van de componenten van de islamitische politieke economie, moet ik opmerken dat islamitische geleerden historisch gezien een aanzienlijke inspanning hebben geleverd bij het verzamelen van verwijzingen naar financiële zaken die te vinden zijn in de Koran, de uitspraken van de Profeet ﷺ, de daden van de metgezellen en de praktijken van diverse kaliefen. Onder de meest prominente verwijzingen bevindt zich het boek met de titel Al-Amwal (vertaald als financiën), samengesteld door Abu Obaid Al-Qasim Bin Salam, die leefde in de periode 767-838 n.Chr. (150-224 AH). In het boek Al-Amwal verzamelde Abu Obaid alle verwijzingen met betrekking tot geld, financiële transacties, eigendom, de distributie van geld en aanverwante onderwerpen. Al-Amwal is een zeer waardevolle bron voor elke student of geleerde die de economie van de islam wil begrijpen. Een andere belangrijke verwijzing is het boek met de titel Al-Kharaj (vertaald als landbelasting), geschreven door imam Abu Yousuf Yakub Al-Ansari (730-799 n.Chr., 81

Before I proceed to describe the components of the Islamic political economy, I should note that historically Muslim scholars spent a good amount of effort compiling references to financial matters found in the Quran, the statements of the Prophet, the actions of companions, and the practices of various caliphs. Among the most prominent references is the book under the title Al-Amwal (translated as finances) compiled by Abu Obaid Al-Qasim Bin Salam who lived in the period 767-838 AC (AH 150-224). In the book Al-Amwal, Abu Obaid collected all references related to money, financial transactions, property ownership, money distribution, and related subjects. Al-Amwal is a very resourceful reference for any student or scholar seeking to understand the economics of Islam. Another major reference is the book under the title Al-Kharaj (translated as land taxation) authored by Imam Abu Yousuf Yakub Al-Ansari (730-799 AC, 81

AH 113-182). Abu Yousuf schreef Al-Kharaj op verzoek van kalief Harun Al-Rasheed, die op zoek was naar een goede referentie voor het beheer van 82

AH 113-182). Abu Yousuf wrote Al-Kharaj based on the request of Caliph Harun Al-Rasheed, who was looking for a good reference for managing 82

de financiële zaken van de staat. Al-Kharaj besprak in detail de inkomsten van de staat, de posten van de staatsbegroting en de middelen om de rijkdom te verdelen onder de onderdanen van de staat. Naast de financiële zaken die in het boek Al-Kharaj aan bod komen, voegde Abu Yousuf beleidsmaatregelen en strategieën toe voor het beheer van de financiën van de staat.

the financial matters of the state. Al-Kharaj talked in details about the revenues of the state, the state budget items, and the means of distributing the wealth among the constituents of the state. Besides the financial matters addressed in the book of Al-Kharaj, Abu Yousuf included policies and strategies for managing the finances of the state.

Naast de boeken Al-Kharaj en Al-Amwal bevat de islamitische bibliotheek talloze verwijzingen naar financiële zaken, ingebed in de compilaties en geschriften van diverse geleerden binnen de rechtsscholen van de prominente Imams, zoals Abu Hanifah,83 Ja’far,84 Malik,85 Al-Shafi’,86 en Ibn Hanbal.87 Gedurende de geschiedenis van de islamitische staat van het kalifaat werden financiële en economische zaken in de staat opgelost en behandeld door geleerden die bekwaam waren in het proces van het afleiden van regels over diverse zaken door gebruik te maken van goed gevestigde instrumenten voor afleiding. De regels die door de geleerden waren afgeleid, werden door de kaliefen gebruikt via een direct verzoek, zoals het geval was toen Al-Rasheed Abu Yousuf vroeg om een uitgebreide set regels te verstrekken. Alternatief zou de heerser simpelweg de regels gebruiken die in de loop der tijd door diverse geleerden waren afgeleid en door de praktijk als wetten waren vastgesteld.

In addition to the books of Al-Kharaj and Al-Amwal, the Islamic library has countless of references to financial matters embedded in the compilation and writing of various scholars within the schools of the prominent Imamas, such as Abu Hanifah,83 Ja’far,84 Malik,85 Al-Shafi’,86 and Ibn Hanbal.87 Throughout the history of the Islamic state of khilafah, the financial and economic matters in the state were resolved and addressed by scholars who were fluent in the process of deriving rules on various matters by utilizing well established tools for derivation. The rules derived by the scholars were utilized by the caliphs through a direct request as was the case when Al-Rasheed asked Abu Yousuf to provide a comprehensive set of rules. Alternatively, the ruler would just use the rules which have been derived over time by various scholars and have been established as laws through practice.

De geleerden van de verschillende rechtsscholen bleven alle zaken in de staat behandelen, inclusief financiële en economische zaken, en boden de passende regels en wetten. Bijna zonder uitzondering zou elk boek over islamitische jurisprudentie (Fiqh) specifieke hoofdstukken en secties bevatten over handel, leningen, woeker (Riba), verkoop, landeigendom, landbelasting, oorlogsbegroting en financiering, oorlogsbuit, de inning en verdeling van armenbelasting (Zakah), partnerschappen, gemeenschappelijke of publieke eigendommen, en veel meer.

The scholars from the various schools of thought continued to address all matters in the state including financial and economic matters and provide the appropriate rules and laws. Almost without exception, each and every fiqh (Islamic laws) book would include specific chapters and sections on trade, loans, riba (usury), sale, land property, land taxation, war budgeting and funding, proceeds of war, zakah collection and distribution, partnerships, common or public properties, and much more.

Sinds de ineenstorting van de islamitische staat van het kalifaat in 1924, werden de islamitische systemen abrupt gedeactiveerd in de landen die voorheen werden geregeerd door de islamitische wetten. De economische en financiële systemen vormen hierop geen uitzondering. De koloniale machten van Groot-Brittannië, Frankrijk en andere Europese landen introduceerden nieuwe wetten en regels in deze landen die de islamitische vervingen. De enige islamitische financiële praktijk die overleefde tijdens en na de koloniale periode was de praktijk van armenbelasting (Zakah), omdat armenbelasting (Zakah) in de islam wordt beschouwd als een ritueel en een van de zuilen van de islam. Zelfs de praktijk van de armenbelasting (Zakah) werd tijdens deze periode meer een individualistische praktijk in plaats van een door de staat gesponsorde activiteit, zoals dat het was sinds de vestiging van de eerste staat in Medina door de Profeet Muhammad ﷺ. Als gevolg hiervan verloren de islamitische principes van het economische en financiële systeem hun praktische norm in landen met een moslimmeerderheid. Na verloop van tijd vervaagden de theoretische principes van de islamitische economie en werden ze eerder vaag, niet alleen voor de gemiddelde moslim, maar ook voor sommige islamitische geleerden en academici. Dit is een natuurlijk gevolg van het verlaten van de implementatie van zowel het economische als het politieke systeem gedurende bijna honderd jaar.

Since the collapse of the Islamic state of khilafah in 1924, the systems of Islam were abruptly deactivated in the countries previously ruled by the Islamic laws. The economic and financial systems are no exception. The colonial powers of Britain, France, and other European countries introduced to these countries new laws and rules which replaced the Islamic ones. The only Islamic financial practice which survived during and after the colonial period was the practice of zakah, because in Islam zakah is considered a ritual and one of the pillars of Islam. Even the practice of the zakah during this period became more of an individualistic practice rather than a state-sponsored activity as used to be since the establishment of the first state in Medina by Prophet Mohammad (PBUH). As a result, the Islamic principles of the economic and financial system lost their practical norm in Muslim majority countries. Over time, the theoretical principles of the Islamic economy blurred and became rather fuzzy not only for the average Muslim, but also for some Muslim scholars and academics. This is a natural result for abandoning the implementation of the economic as well as the political system for almost a hundred years.

De weinige studies die in de afgelopen decennia het economische systeem in de Islam hebben behandeld, hebben op significante wijze bijgedragen aan het reconstrueren van een beeld van een systeem dat al meer dan een eeuw vertroebeld was. Een studie verscheen al in 1953 onder de titel The Economic System in Islam88 door Taqiuddin al-Nabhani. Een ander boek (The Perfect Political Economy) verscheen in de vroege jaren '60 en behandelde de politieke economie in de Islam.89 In de vroege jaren '70 verscheen een ander boek onder de titel Iqtisaduna, wat staat voor “Onze Economie.” Een vierde boek (Al-Amwal in the State of Khilafah) verscheen in 1980.153 Deze boeken legden een solide fundament voor het islamitische economische systeem, hoewel ze zeer theoretisch leken gezien de politieke omstandigheden in de moslimwereld op het moment dat deze studies verschenen. De interesse in het onderwerp van de islamitische economie begon in de jaren '80 toe te nemen, vooral na de islamitische revolutie in Iran. De oprichting van de Islamitische Republiek Iran creëerde voor het eerst in de regio het gevoel dat het economische systeem van de Islam meer praktische waarde heeft dan voorheen werd gedacht. Sindsdien zijn er tientallen studies verschenen in de islamitische literatuur met titels als “Islamic Economy,” “Economic Thinking in Islam,” “Economic Styles in Islam,” “Islamic Economic Methods,” “Islamic Finances,” “Finances of the Islamic State,” en dergelijke.

The few studies that addressed the economic system in Islam in the last few decades contributed in a significant manner to reconstruct an image of a system which has been clouded for over a century. One study appeared as early as 1953 under the title The Economic System in Islam88 by Taqiuddin al-Nabhani. Another book (The Perfect Political Economy) appeared in the early 1960s and addressed the political economy in Islam.89 In the early 1970s another book appeared under the title Iqtisaduna which stands for “Our Economy.” A fourth book (Al-Amwal in the State of Khilafah) appeared in the 1980.153 These books laid down a solid foundation for the Islamic economic system, although they seemed very theoretical given the political conditions in the Muslim world at the time these studies appeared. Interest in the subject of Islamic economy began to increase in the 1980s, especially after the Islamic revolution in Iran. The creation of the Islamic Republic of Iran created a sense in the region for the first time that the economic system of Islam has more practical merit than previously thought. Since then, tens of studies bearing titles such as “Islamic Economy,” “Economic Thinking in Islam,” “Economic Styles in Islam,” “Islamic Economic Methods,” “Islamic Finances,” “Finances of the Islamic State,” and the like showed up in the Islamic literature.