In principe houdt een economisch systeem zich bezig met het proces van de productie en consumptie van goederen en diensten, terwijl de politieke economie het de juiste politieke kaders biedt. Het monetaire systeem is niet noodzakelijkerwijs een onderdeel van het economische systeem. Geld is een hulpmiddel dat wordt gebruikt om de waarde van goederen en diensten te meten tijdens de productie- en consumptieprocessen. Deze maatstaf is vereist tijdens de uitwisseling van producten en voordelen tussen producenten en consumenten. Oude volksgroepen (stammen en primitieve samenlevingen) waren in staat om alle goederen te produceren die zij nodig hadden om te leven en te overleven, en hadden daarom geen standaardmaatstaf nodig voor de waarde van hun goederen en diensten. Geld maakte daarom geen deel uit van het systeem van productie en consumptie.

In principle, an economic system is concerned with the process of production and consumption of goods and services, while the political economy provides it with the proper political framework. The monetary system is not necessarily a part of the economic system. Money is a tool used to measure the value of goods and services during the production and consumption processes. This measure is required during the exchange of products and benefits between the producers and consumers. Ancient groups of peoples (tribes and primitives societies) were able to produce all the goods they needed to live and survive, and hence did not require a standard measure for the values of their goods and services. Money, therefore, was not part of the system of production and consumption.

De vooruitgang en ontwikkeling van samenlevingen creëerden de behoefte voor mensen om goederen en diensten uit te wisselen binnen dezelfde samenleving evenals tussen verschillende samenlevingen. Aanvankelijk werd de handel in goederen en diensten uitgevoerd via ruilhandel, door goederen voor goederen, goederen voor diensten, of diensten voor diensten uit te wisselen. Een dergelijk voorbeeld dat in de Koran wordt vermeld, is wanneer profeet Mozes (vrede zij met hem) acht jaar aan diensten betaalde in ruil voor het huwelijk met de dochter van zijn werkgever, profeet Shuaib (vrede zij met hem).135 De uitwisseling van goederen en diensten voor een specifieke ruileenheid, genaamd geld, werd geïntroduceerd in de periode 600-650 v.Chr.136 Geld werd een standaardmaatstaf voor het voordeel dat in goederen en diensten besloten ligt. Geld verving de ruilhandelmethoden echter niet, maar bood een nieuwe methode. Daarom wordt geld gedefinieerd als het medium waarmee goederen en diensten worden gemeten. Kapitalisten noemden de waarde van goederen en diensten de "prijs" wanneer deze waarde in geld wordt gemeten. De prijs onder het kapitalisme is dus een andere naam voor de ruilwaarde van goederen en diensten. Onder de islam is de prijs die in geld wordt gegeven geen intrinsieke waarde van zaken; het is eerder een schatting van die waarde.

The progress and advancement of societies created the need for people to exchange goods and services within the same society as well as across societies. Initially, the trade of goods and services was conducted using barter methods through the exchange of goods for goods, goods for services, or services for services. One such example reported in the Quran is when Prophet Moses (PBUH) paid eight years of services in exchange for marrying the daughter of his employer, Prophet Shuaib (PBUH).135 The exchange of goods and services for a specific unit of exchange, called money, was introduced in the period 600-650 BC.136 Money came to be a standard measure for the benefit found in goods and services. However, money did not replace barter exchange methods but provided a new method. Therefore, money is defined as the medium by which goods and services are measured. The capitalists called the value of goods and services “price” when this value is measured by money. So the price under capitalism is another name for the exchange value of goods and services. Under Islam, the price given in money is not an intrinsic value of things; rather it is an estimate of that value.

De prijs van een handelswaar en het loon van een werknemer vertegenwoordigen bijvoorbeeld elk de schatting van de samenleving van de waarde van die handelswaar en de inspanning van die werknemer. Deze schatting van de waarde van goederen en diensten wordt uitgedrukt in goed gedefinieerde eenheden. Deze eenheden worden de maatstaf waarlangs het voordeel dat uit een handelswaar wordt verkregen en het voordeel dat uit een dienst wordt verkregen, wordt gemeten. Deze eenheden fungeren als een ruilmiddel, en deze eenheden zijn geld.

The price of a commodity and the wage of a worker, for instance, each represent the society’s estimate of the value of that commodity and the effort of that worker. This estimation of the value of goods and services is expressed by well-defined units. These units become the measure by which the benefit obtained from a commodity and the benefit obtained from a service is measured. These units would act as a medium of exchange, and these units are money.

De Islam heeft zowel ruilhandel als geld goedgekeurd voor het uitvoeren van handelstransacties. Mensen mogen op basis van wederzijdse overeenstemming en het beste belang van de handelende partijen kiezen tussen beide methoden voor de uitwisseling van goederen en diensten. Of men nu ruilhandel of geld gebruikt, de prijs van de goederen of diensten moet expliciet worden gedefinieerd tijdens het proces van uitwisseling. Bijvoorbeeld, een persoon kan een paard kopen in ruil voor een week werken in de stal van de verkoper, mits het aantal werkuren per dag duidelijk is vastgesteld, of hij kan een ounce goud betalen voor het paard.

Islam approved barterlike method as well as money for conducting trade transactions. People are allowed to choose either method for the exchange of goods and services based on mutual agreement and the best interest of the trading parties. Either way, using barter or money, the price of the goods or services has to be explicitly defined in the process of exchange. For example, a person can purchase a horse in exchange for working a week in the horse stable of the seller, given that the number of hours of work per day is well defined, or he can pay an ounce of gold for the horse.

De Islam heeft het monetaire systeem niet ongedefinieerd gelaten; in plaats daarvan heeft zij goud en zilver gespecificeerd als de basiseenheden voor het monetaire systeem. Zowel goud als zilver werden uitgebreid gebruikt door samenlevingen en beschavingen vóór de Islam vanwege de intrinsieke waarde van deze edelmetalen. Het Romeinse Rijk gebruikte goud als de belangrijkste valuta en sloeg verschillende op goud gebaseerde eenheden met een goed gedefinieerde vorm en gewicht; een van deze eenheden was de “denarius” of de dinar, wat de belangrijkste munt was die door het Republikeinse en Keizerlijke Rome werd uitgegeven. De gouden dinar werd gebruikt in het hele Romeinse Rijk en haar vazalstaten.

Islam did not leave the monetary system undefined; rather it specified the gold and silver as the base units for the monetary system. Both gold and silver were extensively used by societies and civilizations before Islam due to the intrinsic value of these precious metals. The Roman Empire used gold as the main currency and struck several gold-based units at a well-defined shape and weight; one of these units was the “denarius” or the dinar, which was the main coin issued by republican and imperial Rome. The gold dinar was used throughout the Roman Empire and its satellite states.

Het Perzische rijk gebruikte zilver als zijn belangrijkste munteenheid en sloeg drie soorten zilveren munten, genaamd dirham, met verschillende vormen en gewichten. De Arabische stam Quraish, waar de Profeet Muhammad ﷺ werd geboren, had geen eigen munteenheid; in plaats daarvan gebruikte Quraish de Romeinse gouden dinar en de Perzische zilveren dirham, die zij ontvingen in ruil voor hun handelswaar. De Arabieren gebruikten het gewicht van de gouden en zilveren munten als ruilenheden in plaats van het aantal munten.

The Persian empire used silver as its main currency and issued three types of silver coins, called dirham, with different shapes and weights. The Arab tribe of Quraish, where Mohammad the Prophet was born, did not have a currency of its own; rather Quraish used the Roman gold dinar and Persian silver dirham, which they received in exchange of their merchandise. The Arabs used the weight of the gold and silver coins as units of exchange instead of the number of coins.

Na de opkomst van de Islam keurde Mohammad ﷺ het gebruik van de gouden dinar en de zilveren dirham goed, zoals die door de Arabieren in Mekka werden gebruikt. Hij keurde ook het gewicht van de gouden dinar goed, wat het standaardgewicht was dat door de Quraish-kooplieden in Mekka werd gebruikt. Er is overgeleverd dat Mohammad ﷺ zei: “Het gewicht (van de gouden dinar) is hetzelfde als het gewicht dat in Mekka werd gebruikt.”137 De islamitische overweging van goud en zilver als basis voor valuta is verder duidelijk in de volgende gevallen:

After the rise of Islam, Mohammad (PBUH) approved the use of gold dinar and silver dirham as was used by the Arabs in Mecca. He also approved the weight of the gold dinar which was the standard weight used by the Quraish merchants in Mecca. It is narrated that Mohammad (PBUH) said, “The weight (of the gold Dinar) is the same as the weight used in Mecca.”137 The Islamic consideration of gold and silver as a base for currency is further evident in the following cases:

1. Toen de Islam het oppotten van rijkdom verbood, verbood het slechts het oppotten van goud en zilver, ondanks het feit dat rijkdom elk bezit omvat dat in eigendom kan worden gehouden. Rijkdom omvat geld (goud en zilver), land, vee, granen en nog veel meer. Het oppotten heeft echter alleen betrekking op monetaire rijkdom; het is niet van toepassing op andere vormen van rijkdom. Het is voor mensen mogelijk om bepaalde goederen en handelswaar op te slaan, zoals voedingsmiddelen, maar deze handeling valt onder de term monopolievorming in plaats van het oppotten, wat gericht is op het verhogen van de prijzen van goederen. Het verbod op monopolievorming wordt op andere plaatsen in de Koran en de profetische traditie (Sunnah) vermeld. Het is het oppotten van geld alleen dat de productiecyclus van goederen onderbreekt. Daarom is het verbod op het oppotten van goud en zilver een indirecte verwijzing naar het feit dat goud en zilver de monetaire munteenheid in de islamitische staat vormen. De vers die het oppotten van goud en zilver verbiedt, verwijst in feite naar het oppotten van geld en stelt goud en zilver vast als de geldbasis.

1. When Islam prohibited the hoarding of wealth, it only prohibited the hoarding of gold and silver despite the fact that wealth includes any property that can be owned. Wealth includes money (gold and silver), land, cattle, grains, and much more. However, hoarding applies only to monetary wealth; it does not apply to other forms of wealth. It is possible for people to stash away certain goods and commodities such as food items, but this act falls under the term monopoly rather than hoarding, which aims at raising the prices of goods. The prohibition of monopoly is referenced in other places in the Quran and Sunnah. It is the hoarding of money alone which interrupts the production cycle of goods. Therefore, prohibiting the hoarding of gold and silver is an indirect reference to the fact that gold and silver constitute the monetary currency in the Islamic state. Hence the verse which prohibits the hoarding of gold and silver in fact refers to the hoarding of money and established gold and silver as the money base.

[9:34] En degenen die goud en zilver oppotten en deze niet uitgeven in de weg van Allah, laat hen weten dat een zware straf op hen wacht.

[9:34] And those who hoard gold and silver and do not spend them in the way of Allah, let them know that a severe punishment is awaiting them.

2. De Islam heeft goud en zilver gekoppeld aan een reeks regels die betrekking hebben op monetaire transacties. Zo heeft de Islam bijvoorbeeld een specifieke hoeveelheid goud aangewezen als een boete die betaald moet worden in plaats van een onbedoelde doodslag (bekend als Diyyah of bloedgeld). Er is overgeleverd dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Het bloedgeld voor één ziel zou 100 kamelen zijn . . . en voor degenen die in goud handelen is het 1000 Dinars.”138 Andere boetes werden eveneens geschat in termen van goud en/of zilver. Het minimale bedrag aan gestolen bezit dat de strafmaatregel van handamputatie oproept, wordt ook in goud geschat. Al-Bukhari rapporteerde op gezag van Aisha dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “De hand wordt afgehakt voor de diefstal van een kwart (goud) dinar en opwaarts...” Het koppelen van bepaalde financiële regels aan de dinar en de dirham maakt de dinar met zijn gewicht in goud, en de dirham met zijn gewicht in zilver, de monetaire eenheid waaraan de waarden van goederen en diensten worden gemeten. Deze monetaire eenheid vormt de basis voor de munteenheid in de islamitische staat.

2. Islam has linked gold and silver to a set of rules which involve monetary transactions. For example, Islam named a specific amount of gold as a fine to be paid in lieu of a killing by mistake (known as Diyyah or blood money). Messenger of Allah was reported to have said, “The blood money for one soul would be 100 camels . . . and for those who deal in gold is 1000 Dinars.”138 Other fines were estimated in terms of gold and/or silver as well. The minimum amount of stolen wealth which invokes the punitive rule of hand amputation is also estimated in gold. Al-Bukhari reported on the authority of Aisha that the Messenger of Allah said, “The hand is cut for the theft of one-quarter (gold) dinar and up The attachment of certain financial rules with the dinar and the dirham makes the dinar with its weight in gold, and the dirham with its weight in silver, the monetary unit by which the values of goods and services are measured. This monetary unit constitutes the base for the money currency in the Islamic state.

3. De Boodschapper van Allah ﷺ heeft bepaald dat goud en zilver als geld gebruikt moeten worden, en heeft hen exclusief als de monetaire maatstaf aangewezen om goederen en diensten te waarderen, en heeft ervoor gezorgd dat alle transacties met hen als basis worden uitgevoerd. Hij heeft ook de eenheden van dit geld vastgesteld, welke goed bekend en wijdverspreid waren tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ en die breed werden gebruikt door alle mensen. Er is ook vastgesteld dat de Boodschapper van Allah ﷺ goedkeuring aan hen gaf. Alle handels- en huwelijksverrichtingen werden uitgevoerd in goud en zilver, in hun hoedanigheid als geld, en dit is gedocumenteerd in talrijke Hadeeths van de Profeet ﷺ. De Boodschapper van Allah ﷺ heeft het gewicht van goud en zilver vastgesteld met een specifiek gewicht, namelijk het gewicht van de mensen van Mecca. Abu Dawud en An-Nisai rapporteerden op gezag van Ibn Umar dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Het gewicht moet dat van de mensen van Mecca zijn.” 4. Toen de verplichting van de armenbelasting (Zakah) op geld werd bevolen, bepaalde de Islam het minimale bedrag aan geld dat in aanmerking komt voor armenbelasting (Zakah) in termen van goud en zilver. Dit is een andere verwijzing naar geld als zijnde het goud en zilver.

3. The messenger of Allah has determined that gold and silver be used as money, and exclusively made them the monetary measure to evaluate goods and services, and ensured that all transactions be conducted with them as their basis. He also established the units of this money, which were well-known and widespread during the lifetime of the messenger of Allah and they were widely used by all people. It has also been established that the messenger of Allah approved of them. All trade and marriage transactions were conducted in gold and silver, in their quality as money, and this has been documented in numerous Hadeeths of the Prophet. The Messenger of Allah has determined the weight of gold and silver with a specific weight, which was the weight of the people of Mecca. Abu Dawud and An-Nisai reported on the authority of Ibn Umar that the Messenger of Allah said, “The weight should be that of the people of Mecca.” 4. When the Zakah dues on money was decreed, Islam determined the minimum amount of money which qualifies for Zakah in terms of gold and silver. This is another reference to money as being the gold and silver.

5. De regels voor valuta-omwisseling specificeerden de regels voor de omwisseling tussen gouden en zilveren valuta; dit dient als duidelijk bewijs dat geld uitsluitend gebaseerd moet zijn op goud en zilver. Tirmidhi rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Ruil goud voor zilver zoals je wilt, maar hand tegen hand (zonder uitstel).” Bukhari rapporteerde ook dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Goud voor zilver zou woeker (Riba) zijn, tenzij het hand tegen hand (zonder uitstel) was.” Een solide basis voor het monetaire fundament is essentieel voor de stabiliteit van zowel het financiële als het economische systeem, en daarom heeft de islam de regels voor het monetaire fundament vastgesteld en deze niet ongedefinieerd gelaten of onderhevig gemaakt aan de schommelingen van de economische omstandigheden. De wetten van de sharia hebben altijd verwezen naar goud en zilver wanneer het onderwerp een monetaire transactie betrof. Gevolgelijk zou de valuta binnen de islamitische politieke economie goud en zilver zijn, of gebaseerd zijn op goud en zilver. Van de opkomst van de volgende islamitische staat wordt verwacht dat deze een beslissende terugkeer zal getuigen naar een meer solide en stabiele goud- en zilverstandaard als basis voor het financiële systeem.

5. The rules of currency exchange specified the rules of exchange between gold and silver currencies only; this serves clear evidence that money should be based on gold and silver only. Tirmidhi reported that the Messenger of Allah said, “Trade gold for silver as you wish, but hand to hand (without delay).” Bukhari also reported that the Messenger of Allah said, “Gold for silver would be Riba, unless it was hand to hand (without delay).” A solid base for monetary foundation is essential for the stability of both the financial and economic systems, and thus Islam has laid down the rules for the monetary foundation and did not leave them undefined or subject to the fluctuation of the economic conditions. The Shari’ah laws have always referred to gold and silver whenever the subject matter involved monetary transaction. Consequently, the currency within the Islamic political economy would be gold and silver, or based on gold and silver. The rise of the next Islamic state is expected to witness a decisive return to a more solid and stable gold and silver standard as a base for the financial system.

De goud- en zilverstand sluit andere vormen van ruil niet uit. Producten zouden kunnen worden geruild voor producten en diensten via een ruilmethode. De waarde van producten en diensten zal blijven worden geschat op basis van de voordelen die inherent zijn aan deze goederen. De goud- en zilverstand is alleen van toepassing op geld en monetaire uitwisseling.

The gold and silver standard does not exclude other forms of exchange. Products could be exchanged for products and services in a barterlike method. The value of products and services will continue to be estimated based on the benefits inherent in these goods. The gold and silver standard only applies to money and monetary exchange.

De eerste opkomst van de Islam maakte gebruik van goud en zilver als basis voor monetaire uitwisseling. Tijdens de vroege dagen van de Islam gebruikte de Islamitische staat onder leiding van de Profeet Muhammad ﷺ de gouden en zilveren munten die werden geproduceerd door de Romeinse, Perzische en Jemenitische dynastieën. De moslims gebruikten deze munten, net als de Arabieren vóór de Islam, op basis van hun gewicht in plaats van hun aantal. Het feit dat de Profeet ﷺ hun gebruik op deze wijze goedkeurde, maakt het gebruik van gouden en zilveren munten een Islamitische regel, hoewel ze al vóór de Islam in gebruik waren. Het gebruik van Romeinse, Perzische en Jemenitische munten ging de eerste vijfenzeventig jaar van de opkomst van de Islamitische staat door, totdat kalief Abdul Malik Bin Marwan140 nieuwe Islamitische gouden en zilveren munten sloeg. Hij sloeg de dinar in goud en de dirham in zilver en hij gebruikte het Islamitisch Arabische schrift om de Islamitische munten van andere te onderscheiden. Het gewicht van de dinar was 4,25 gram goud en het gewicht van de dirham was 2,98 gram zilver. Deze gewichten kwamen overeen met de gewichten van de munten die werden geslagen door de Romeinen en Perzen en die door de Arabieren in Mekka vóór de Islam werden gebruikt. De goud- en zilverstandaard bleef voortbestaan gedurende het hele bestaan van de Islamitische staat, totdat deze in 1924 in Istanbul werd afgeschaft.

The first rise of Islam utilized the use of gold and silver as a base for monetary exchange. During the early days of Islam, the Islamic state under the leadership of Prophet Mohammad (PBUH) used the gold and silver coins produced by the Romans, Persians, and Yemeni dynasties. The Muslims, like the Arabs before Islam, used these coins in terms of their weights rather than numbers. The fact that the Prophet approved their use as such makes the use of gold and silver coins an Islamic rule, although they were in use before Islam. The use of Roman, Persian, and Yemeni coins continued for the first seventy-five years of the rise of the Islamic state, until Caliph Abdul Malik Bin Marwan140 struck new Islamic gold and silver coins. He minted the dinar in gold and the dirham in silver and he used Islamic Arabic script to distinguish the Islamic coins from others. The weight of the dinar was 4.25 grams of gold and the weight of the dirham was 2.98 silver grams. These weights were consistent with the weights of the coins struck by the Romans and Persians and used by the Arabs in Mecca before Islam. The gold and silver standard continued throughout the existence of the Islamic state until it was abolished in 1924 in Istanbul.

Naast het gebruik van goud en zilver gebruikte de islamitische staat ook koperen munten voor het kopen en verkopen van verwaarloosbare, goedkope artikelen. De koperen munten waren echter altijd omwisselbaar voor gouden dinars of zilveren dirhams. Het punt is dat de islam het gebruik van valuta toestaat die in elke vorm is gedrukt (goud, zilver, koper, papier, digitale tokens), zolang die valuta omwisselbaar is naar goud, oftewel gedekt is door goud. Omdat de goud- en zilverstandaard een islamitische wet volgens de sharia is, zou het voor de islamitische staat verboden zijn om papiergeld uit te geven dat niet volledig gedekt is door goud of zilver, en het zou voor de staat verboden zijn om het papiergeld te devalueren ten opzichte van de vooraf vastgestelde goud- en zilverequivalentie. De integriteit van de islamitische valuta, en daarmee het vertrouwen in een dergelijke valuta, zou moeten dienen als een stabiliserende kracht in de islamitische politieke economie. Dit zou ook de betrouwbaarheid van het islamitische financiële systeem moeten ondersteunen en vergroten, vooral omdat de wereld veel heeft geleden onder valutaschommelingen onder de dominantie van de kapitalistische economie.

Besides the use of gold and silver, the Islamic state also used copper coins for buying and selling negligible low-cost items. However, the copper coins were always convertible to gold dinars or silver dirhams. The point is that Islam allows the use of currency printed in any form (gold, silver, copper, paper, digital tokens) as long as that currency is convertible to gold, i.e., backed by gold. Because the gold and silver standard is a Shari’ah Islamic law, it would be prohibited for the Islamic state to issue paper money which is not completely backed by gold or silver, and it would be prohibited for the state to devalue the paper money against the pre-established gold and silver equivalence. The integrity of the Islamic currency, and hence the confidence in such currency, should serve as a stabilizing force in the Islamic political economy. This should also sustain and increase the trustworthiness of the Islamic financial system, especially since the world had suffered a great deal from currency fluctuations under the dominance of capitalist economy.

Onder het kapitalisme heeft de gouden standaard verschillende tegenslagen gekend, zelfs toen de wereldgemeenschap aan het einde van de eerste en tweede wereldoorlog akkoord ging met de gouden standaard. De Islam beschouwt het gebruik van goud en zilver als een basis voor valuta, een islamitische regel die niet geschonden kan worden door de bestuurders van de staat en die niet onderhevig is aan de omstandigheden van de markt of de internationale aangelegenheden.

Under capitalism, the gold standard had suffered several setbacks even when the world community had agreed on the gold standard at the end of the first and second world wars. Islam considers the use of gold and silver a base for currency, an Islamic rule which cannot be violated by the executives of the state and is not subject for the conditions of the market or the international affairs.

Naast het feit dat de gouden standaard een islamitisch toegestane regel is, biedt deze verschillende voordelen, die, indien overwogen, de gouden standaard een levensvatbare wereldwijde standaard zouden maken voor de wereldgemeenschap in het algemeen. Gedurende de geschiedenis van geld en tot aan de Eerste Wereldoorlog hanteerde de hele wereld de goud- en zilverstandaard. Geen andere standaarden waren tot die tijd aan de wereld bekend. De zware kosten van de oorlog en de imperiale koloniale wereldzaken die na de oorlog voortduurden, leidden tot de ineenstorting van de gouden standaard en de introductie van papiergeld zonder goud- of zilverdekking. In het besef van het belang van de gouden standaard voor de financiële en economische stabiliteit, probeerden verschillende Europese landen en de Verenigde Staten in 1933 de gouden standaard te herstellen, maar faalden onder de zware druk van de depressie. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog stemden de Verenigde Staten, Europa en verschillende andere naties ermee in dat een gouden standaard essentieel is voor de stabiliteit van de wereldeconomie en daarmee voor de wereldvrede, en tekenden vervolgens het Bretton Woods-akkoord.141

Besides the fact that the gold standard is an Islamically lawful rule, it has several benefits, which if considered, would make the gold standard a viable global standard for the world community at large. Throughout the history of money and up until the First World War, the whole world operated the gold and silver standards. No other standards were known to the world until then. The heavy cost of the war and the imperial colonial world affairs which persisted after the war led to the collapse of the gold standard and the introduction of paper money with no gold or silver backup. Realizing the importance of the gold standard for the financial and economic stability, several European countries and the United States tried in 1933 to restore the gold standard but failed under the heavy pressure of depression. At the end of the Second World War, the United States and Europe and several other nations concurred that a gold standard is essential to the stability of the global economy and hence to world peace and subsequently signed the Bretton Woods Agreement.141

In 1971 schafte de Verenigde Staten eenzijdig de gouden standaard af en dwong bijna elke andere natie om Amerikaanse dollars op te potten in plaats van goudreserves. Sinds de jaren zeventig zijn er talrijke oproepen geweest voor een herzien internationaal systeem om het probleem van ongebreidelde kapitaalstromen aan te pakken. Pas eind 2008 begon dit idee echter substantiële steun te krijgen van vooraanstaande politici. Op 26 september 2008 zei de Franse president Nicolas Sarkozy: “We moeten het financiële systeem vanaf de grond toe opnieuw bedenken, zoals bij Bretton Woods.”142 Op 13 oktober 2008 zei de Britse premier Gordon Brown dat wereldleiders bijeen moeten komen om een nieuw economisch systeem af te spreken: “We moeten een nieuw Bretton Woods hebben, waarbij we een nieuwe internationale financiële architectuur bouwen voor de jaren die komen.”143 Ongetwijfeld heeft de gouden standaard talrijke voordelen voor de wereldgemeenschap. Deze voordelen omvatten het volgende:

In het islamitische economische kader wordt de prijs gedefinieerd als de schatting van de samenleving van de waarde van goederen, en het loon wordt gedefinieerd als de schatting van de samenleving van de waarde van diensten. Geld is daarentegen het middel waarmee deze schatting wordt uitgedrukt. Het is het middel dat mensen in staat stelt om verschillende goederen en diensten te meten en deze te herleiden tot één gemeenschappelijke basis, waardoor het proces van het maken van een vergelijking tussen verschillende goederen en tussen verschillende diensten wordt vergemakkelijkt door ze te verwijzen naar één algemene eenheid die dient als de algemene standaard. Prijzen worden betaald voor goederen en lonen worden betaald voor werknemers op basis van deze eenheid, namelijk geld.

In the Islamic economic framework, the price is defined as the society’s estimate of the value of goods, and the wage is defined as the society’s estimate of the value of services. Money, on the other hand, is the medium by which this estimate is expressed. It is the medium which enables people to measure various goods and services and refers them to one common base, thus facilitating the process of making a comparison between various goods and between various services by referring them to one general unit which serves as the general standard. Prices are paid for goods and wages are paid for workers on the basis of this unit, which is money.

De waarde van geld wordt geschat aan de hand van de koopkracht, dat wil zeggen, door de hoeveelheid goederen en diensten die een persoon met één eenheid van het geld kan kopen. Daarom moet het medium waarmee de samenleving de waarde van goederen en diensten inschat, over een koopkracht beschikken om als geld te kunnen kwalificeren, oftewel een kracht waarmee iedere persoon goederen en diensten kan verwerven.

The value of money is estimated by its purchasing power, i.e., by how many goods and services a person could buy with one unit of the money. Therefore, the medium by which the society estimates the value of goods and services must have a purchasing power in order to qualify as money, i.e., a power with which any person could acquire goods and services.

Dit medium moet van oorsprong over een eigen intrinsieke kracht beschikken, of afhankelijk zijn van een intrinsieke kracht, oftewel het moet zelf een door het publiek erkende waarde hebben om als geld te worden beschouwd. Dit is precies wat goud en zilver de kracht geeft om als basis voor geld te dienen; goud en zilver hebben een intrinsieke waarde die door samenlevingen gedurende de hele menselijke geschiedenis is erkend. Het is gebruikt als edelmetaal, als sieraden voor mannen en vrouwen, als onderpand en leninggaranties, en als ruilenheden. Het proces van het uitgeven van geld (eenheden met koopkracht) is echter niet voor alle landen in de wereld hetzelfde. Sommige landen kunnen geld aannemen dat over intrinsieke kracht beschikt (goud en zilver) of dat afhankelijk is van een intrinsieke kracht. Andere landen kunnen conventioneel geld aannemen (niet-converteerbaar), oftewel zij stemmen in met een medium om als geld te worden beschouwd en zij verlenen het koopkracht door middel van wetgeving of een overheidsdecreet; in dit geval bezit het geld niet op zichzelf een reële waarde.

Valutawissel is het proces van het omzetten van de ene valuta in de andere. Dit kan ofwel het wisselen van de ene valuta voor een andere van hetzelfde type zijn, zoals de wisseling van goud voor goud en zilver voor zilver, of het wisselen van het ene type valuta voor een ander type, zoals de wisseling van goud voor zilver of vice versa.

Currency exchange is the process of converting one currency for another. This would be either exchanging one currency for another of the same type, such as the exchange of gold for gold, and silver for silver, or the exchange of one currency type for another one of a different type, such as the exchange of gold for silver or vice versa.

De wissel van valuta die tot hetzelfde type behoren, is toegestaan in de Islam onder twee voorwaarden. Ten eerste moet de wissel plaatsvinden voor exact hetzelfde bedrag, en ten tweede moet de wissel gelijktijdig plaatsvinden. Er wordt overgeleverd dat de Profeet ﷺ zei: “De wissel van goud voor goud moet worden gedaan met een gelijk gewicht en exact hetzelfde bedrag; anders is het verschil woeker (Riba).”144 Dezelfde regel is van toepassing op de wissel van zilveren munten voor zilveren munten. Stel bijvoorbeeld dat iemand een stuk goud van honderd gram heeft en dit wil wisselen voor vijf kleinere stukken goud. Deze transactie is alleen toegestaan als de vijf kleinere stukken goud een totaal gewicht hebben van honderd gram. Ook moet de wissel gelijktijdig plaatsvinden, wat betekent dat de persoon met het stuk van honderd gram zijn stuk moet overhandigen op hetzelfde moment dat hij de vijf kleinere stukken ontvangt. Met andere woorden, het is niet toegestaan om het grote stuk te geven en de vijf stukken in termijnen op verschillende tijdstippen te ontvangen. De Islam beschouwt deze transactie als illegaal en behandelt het als een vorm van woeker (Riba). Deze regel wordt uitgebreid naar alle soorten valuta. Dus als iemand dollars met dollars of euro's met euro's wil kopen, dan moet het wisselbedrag hetzelfde zijn en moet het geld volledig worden ontvangen op het moment van het uitvoeren van de transactie.

The exchange of currencies which belong to the same type is allowed in Islam under two conditions. First, the exchange has to be for the exact same amount, and second, the exchange has to take place at the same time. The Prophet (PBUH) is reported to have said, “The exchange of gold for gold must be done with equal weight and exact amount; otherwise the difference is Riba (usury).”144 The same rule applies to the exchange of silver coins for silver coins. For example, assume that some person has a one-hundred-gram piece of gold and wants to exchange it for five smaller pieces of gold. This transaction is permitted only if the five smaller pieces of gold have a total weight of one hundred grams. Also, the exchange has to take place at the same time, i.e., the person with the one-hundred-gram piece should hand in his piece at the same time when he receives the five smaller pieces. In other words, it is not allowed to give the large piece and receive the five pieces in installments at different times. Islam considers this transaction illegal and treats it as a form of Riba. This rule is extended to all types of currencies. So, if someone wants to buy dollars with dollars or euros with euros, then the amount of exchange must be the same and the money should be received in full at the time of executing the transaction.