Mijn vader is een vrij man. Wat ik met vrijheid bedoel, is niet dat hij in een land leeft dat hem zijn vrijheden en mensenrechten geeft. Hij is eerder emotioneel vrij. Wanneer hij besluit zichzelf uit te drukken, doet hij dat zonder enige zorg in de wereld. Hij drukt zichzelf uit alsof er geen externe belemmeringen zijn. Ik herinner me dat ik op de middelbare school zat en in de schoolband speelde. Omdat mijn vader me aanmoedigde om les te nemen in klassieke gitaar, was het lidmaatschap van de schoolband een natuurlijk gevolg van mijn buitenschoolse activiteiten. Tijdens een schoolconcert kwam mijn vader aanwezig om te genieten van de verbazingwekkende talenten en vaardigheden van de leerlingen. Eén uitvoerend kunstenaar had fenomenale gaven. Terwijl ze op het podium stond, bereikte ze het hoogtepunt van haar optreden, waarbij ze zichzelf emotioneel en gepassioneerd uitdrukte. Het was een adembenemende vertoning van talent. Mijn vader stond op en gaf haar een staande ovatie. Hij deed dit helemaal alleen, maar dat maakte hem niet uit. Hij bleef staan en bleef haar flair en aanleg prijzen.

My father is a free man. What I mean by freedom is not that he lives in a country that gives him his liberties and human rights. Rather, he is emotionally free. When he decides to express himself, he does so without a care in the world. He expresses himself as if there are no external hindrances. I remember when I was in secondary school, I used to play for the school band. Since my father encouraged me to take up classical guitar lessons, attending the school band was a natural consequence of my extracurricular activity. During a school concert, my father would attend and enjoy the amazing talents and abilities of the students. One performance artist had phenomenal abilities. While she was on stage, she reached the climactic point of her performance, emotionally and passionately expressing herself. It was a breath-taking display of talent. My father stood up and gave her an ovation. He did this all alone, but he did not care. He remained standing and continued praising her flair and aptitude.

We hebben allemaal wel eens zo'n reactie op menselijk vermogen ervaren. Wanneer we verbazingwekkende vertoningen van vaardigheid zien door een van onze sporthelden, of wanneer we grote daden van moed observeren, of wanneer we luisteren naar een motiverende toespraak—dan voelen we ons gedwongen om te prijzen wat we hebben ervaren. We staan op. We klappen. We geven een staande ovatie. We zijn geraakt, geïnspireerd, aangemoedigd, verheugd en overweldigd door wat we hebben ervaren. We vergeten deze momenten in ons leven nooit. Denk en reflecteer eens op soortgelijke ervaringen. Dompel jezelf weer onder in de gevoelens die je toen had. Iets heeft je ziel geraakt; je moest de gepaste lof geven.

We have all experienced such a reaction to human ability. When we see amazing spectacles of skill by one of our sporting heroes, or when we observe great feats of courage, or when we listen to a motivational speech—we are compelled to praise what we have experienced. We stand. We clap. We give an ovation. We are moved, inspired, encouraged, elated and overwhelmed by what we have experienced. We never forget these moments in our lives. Just think and reflect on similar experiences. Sink back into the feelings you had. Something affected your soul; you had to give due praise.

Echter, wij leven in dit verbazingwekkende universum. Wij hopen, houden van, zoeken rechtvaardigheid en geloven in de ultieme waarde van het menselijk leven. Wij redeneren, concluderen, deduceren en ontdekken. Wij leven in een uitgestrekt universum met miljarden sterren, sterrenstelsels en planeten. Het universum bevat bewuste wezens die een unieke stroom van bewustzijn kunnen hebben. Wij hebben een immateriële geest die interactie heeft met de fysieke wereld. Het universum heeft wetten en een precieze ordening die, indien anders, de opkomst van bewust leven zou hebben voorkomen. Wij voelen—diep vanbinnen—de onjuistheid van het kwaad en de juistheid van het goede. In ons universum zijn dieren die hun eigen lichaamsgewicht vele malen kunnen weerstaan en zaden die kunnen ontkiemen door de hitte van vuur. Wij leven op een planeet met meer dan 6.000 talen en meer dan acht miljoen soorten. Wij leven in een universum waar de menselijke geest wapens kan ontdekken die de aarde kunnen wegvagen en ideeën kan produceren die kunnen voorkomen dat die wapens worden afgevuurd. Wij leven in een universum dat, indien een van zijn ontelbare atomen wordt gespleten, een immense hoeveelheid energie kan vrijmaken. Wij leven op een planeet die, indien harten verenigd zijn, die energie voor vrede kan gebruiken. Toch voelen sommigen van ons niet de drang om God—die het universum en alles daarin heeft geschapen—een staande ovatie te geven; om op te staan, Hem te verheerlijken en te prijzen.604 Wij zijn misleid, bedrogen en vergeten God, Degene die ons heeft geschapen: “O mensheid, wat heeft u misleid over uw Heer, de Genereuze?” 605

However, we live in this amazing universe. We hope, love, seek justice and believe in the ultimate value of human life. We reason, infer, deduce and discover. We live in a vast universe with billions of stars, galaxies and planets. The universe contains sentient beings that can have a unique stream of consciousness. We have an immaterial mind that interacts with the physical world. The universe has laws and a precise arrangement that, if different, would have prevented the emergence of conscious life. We feel—deep down inside—the wrongness of evil, and the rightness of good. In our universe, there are animals that can withstand their own body weight many times over and seeds that can germinate from the heat of fire. We live on a planet with over 6,000 languages and over eight million species. We live in a universe where the human mind can discover weapons that can wipe out the Earth and produce ideas that can prevent those weapons from firing. We live in a universe that, if one of its innumerable atoms is split, can release an immense amount of energy. We live on a planet which, if hearts are united, can use that energy for peace. Yet some of us are not compelled to give God—who created the universe and everything within it—a standing ovation; to stand, glorify and praise Him.604 We are deluded, deceived and forgetful of God, the one who created us: “O mankind, what has deceived you concerning your Lord, the Generous?” 605

God is werkelijk groot.

God is truly great.

Als we niet de drang voelen om onze Schepper te prijzen en met Hem verbinding te maken, dan is er iets mis met onze harten. We hebben een spirituele ziekte die spirituele medicijnen vereist. Deze ziekte is het ego; het medicijn is Islam.

If we do not feel the urge to praise our creator and connect with Him, there is something wrong with our hearts. We have a spiritual disease that requires spiritual medicine. This disease is the ego; the medicine is Islam.

Om dit medicijn te nemen, en daarmee in aanmerking te komen voor goddelijke barmhartigheid en Gods bijzondere liefde, moeten we geloven, internaliseren, begrijpen en ons onderwerpen aan de implicaties van de volgende diepgaande uitspraak:

To take this medicine, and therefore be eligible for Divine mercy and God’s special love, we have to believe, internalise, understand and submit to the implications of the following profound statement:

“Er is geen godheid die het waard is aanbeden te worden behalve Allah, en Muhammad ﷺ is Zijn laatste dienaar en boodschapper.” Het is mijn hoop dat dit boek u heeft geholpen om het proces van heling te starten.

“There is no deity worthy of worship except God (Allah), and Muhammad is His final servant and messenger.” It is my hope that this book has helped you to start the process of healing.

Moge God u leiden en u overstromen met Zijn bijzondere liefde

May God guide and shower you with His special love