Stel je voor dat je op een ochtend wakker wordt en naar de keuken loopt om je ontbijt te bereiden. Terwijl je de keukentafel nadert, vind je twee sneetjes toast met je favoriete chocoladepasta eroverheen verspreid. De pasta is echter zo aangebracht dat er de woorden ‘Ik hou van jou’ vormen. Je bent verrast, maar waarom? Denk je dat de sneetjes brood op de een of andere manier erin slaagden zichzelf te roosteren, en dat de chocoladepasta in staat was om zichzelf op die manier te rangschikken—alles door puur toeval? Of neem je aan dat je geliefde besloot om iets eerder wakker te worden en de toast vooraf te bereiden? Elk rationeel mens op deze planeet zal ontkennen dat dit zonder enige intentie of oorzaak is gebeurd; blind toeval volstaat niet als verklaring.

Imagine you woke up one morning and walked to the kitchen to prepare your breakfast. As you approached the kitchen table, you found two pieces of toast with your favourite chocolate spread all over them. However, the spread has been arranged into the words ‘I love you’. You are surprised, but why? Do you think that the pieces of bread somehow managed to toast themselves, and the chocolate spread was able to arrange itself in such a way—all by chance? Or do you assume that your loved one decided to wake up a little early and prepare the toast in advance? Every rational human being on this planet will deny that it happened without any intention or cause; blind chance does not suffice as an explanation.

Het universum is niet anders. Het bezit een ordelijke en nauwkeurige kosmische architectuur die wijst op een doelgericht ontwerp. Het universum heeft de juiste set wetten om het bestaan van leven mogelijk te maken, en het is op een specifieke manier geordend om de mens te laten floreren. Als de wetten anders waren of als het universum geen levengevoelige rangschikking van sterren, planeten en andere fysieke zaken van verschillende groottes zou bevatten, dan zou u hier niet zijn om dit boek te lezen. In feite zou er helemaal geen menselijk leven zijn. Overweeg een andere analogie.245 Stel u voor dat u een astronaut bent die voor NASA werkt. Het is het jaar 2070, en u zult de eerste mens zijn die een aarde-achtige planeet in een ander sterrenstelsel bezoekt. Uw missie is het zoeken naar leven. U landt eindelijk, en terwijl u uit uw ruimteschip stapt, ziet u niets anders dan rotsen. Echter, terwijl u uw reis voortzet, vindt u uiteindelijk iets dat lijkt op een enorme kas. Binnenin ziet u mensachtige wezens rondlopen, eten, spelen, werken en normale, productieve levens leiden. U merkt ook planten, bomen en andere vegetatie op. Terwijl u de structuur nadert, worden u vriendelijke ambassadeurs ontvangen en nodigen zij u uit. Tijdens uw eerste ontmoeting met deze vriendelijke 'aliens', vertellen zij u dat de structuur de juiste zuurstofniveaus heeft. Het heeft ook adequate hoeveelheden water en chemische verbindingen om de productie van voedsel en levensondersteunende vegetatie te vergemakkelijken. Verbaasd door wat u hoort, vraagt u hen hoe zij erin zijn geslaagd een volledig functionerend ecologisch systeem te creëren dat het leven in stand houdt. Een van de ambassadeurs antwoordt: "Het gebeurde bij toeval".

The universe is no different. It has an orderly and precise cosmic architecture that points towards purposeful design. The universe has the right set of laws to permit the existence of life, and it is ordered in a particular way to allow humans to flourish. If the laws were different or the universe did not contain a life-sensitive arrangement of stars, planets, and other physical things of varying sizes, you would not be here reading this book. In fact, there would be no human life at all. Consider another analogy.245 Imagine you are an astronaut working for NASA. The year is 2070, and you will be the first human being to visit an Earth-like planet in another galaxy. Your mission is to search for life. You finally land, and as you get out of your spaceship, you see nothing but rocks. However, as you continue your travels you eventually find something that looks like a huge greenhouse. Inside, you can see human-like creatures walking around, eating, playing, working and living normal productive lives. You also notice plants, trees, and other vegetation. As you approach the structure, friendly ambassadors receive you and invite you in. During your initial meeting with these friendly ‘aliens’, they tell you that the structure has the right levels of oxygen. It also has adequate amounts of water and chemical compounds to facilitate the production of food and life-supporting vegetation. Amazed by what you hear, you ask them how they managed to create a fully functioning ecological system that sustains life. One of the ambassadors responds, “It happened by chance”.

Onmiddellijk begint uw geest de implicaties van een dergelijke absurde uitspraak te begrijpen. De enige mogelijke verklaring voor de structuur is dat deze is ontworpen door een intelligent wezen, en niet door een willekeurig fysiek proces. Terwijl deze gedachten door uw hoofd gaan, onderbreekt een andere ambassadeur en zegt: “Hij maakt maar een grapje.” Iedereen lacht.

Immediately your mind starts to comprehend the implications of such a ludicrous statement. The only possible explanation for the structure is that it was designed by an intelligent being, not some random physical process. As these thoughts run through your mind, another ambassador interrupts and says, “He is only joking.” Everybody laughs.

Als een kleine ecologische structuur op een rotsachtige planeet de conclusie oproept dat deze ontworpen moet zijn, stel u dan eens voor wat we over het hele universum zouden moeten concluderen. Het universum en alles wat erin zich bevindt, gehoorzaamt aan natuurwetten. Als deze wetten anders waren geweest, zou er geen complex bewust leven zijn. Het universum bevat miljarden sterren en sterrenstelsels. Onder de ontelbare sterrenstelsels bevinden zich talloze planeten. Een van deze planeten is onze thuis, de Aarde. Onze planeet bevat biljoenen bewuste wezens. Stel u de conclusie voor die we moeten trekken als de reden dat deze bewuste wezens bestaan, te wijten is aan een gevoelige ordening van hemellichamen en natuurwetten. De onvermijdelijke conclusie is eenvoudig, maar diepgaand: dit was geen resultaat van toeval.

If a small ecological structure on a rocky planet evokes the conclusion that it must have been designed, then imagine what we should conclude about the whole universe. The universe and everything within it obeys physical laws. If these laws were different there would be no complex conscious life. The universe contains billions of stars and galaxies. Among the countless galaxies occur innumerable planets. One of these planets is our home, Earth. Our planet contains trillions of conscious creatures. Imagine the conclusion we must reach if the reason these conscious beings exist is due to a sensitive arrangement of celestial bodies and physical laws. The inevitable conclusion is simple, yet profound: this was not a result of chance.

De islamitische basis.

The Islamic basis.

Dit argument heeft een islamitische basis. De Koran verwijst naar hemellichamen, de afwisseling van nacht en dag, vegetatie, dieren en andere fysieke verschijnselen. God heeft al deze dingen met een goddelijke precisie geschapen: “De zon en de maan [bewegen] volgens een nauwkeurige berekening. En de sterren en de bomen buigen neer. En de hemel heeft Hij verhoogd en Hij heeft de meezaan ingesteld.”246

This argument has an Islamic foundation. The Qur’an refers to celestial objects, the alternation of night and day, vegetation, animals and other physical phenomena. God created all of these things with a Divine precision: “The sun and the moon [move] by precise calculation. And the stars and trees prostrate. And the heaven He raised and imposed the meezaan.”246

Het Arabische woord meezan heeft verschillende betekenissen. Deze omvatten evenwicht en Goddelijke precisie. Dit woord geeft aan dat het kosmos is geschapen met precisie, evenwicht en harmonie. Veel andere verwijzingen in de Qur'an duiden op deze kosmische precisie, orde en harmonie in het universum:

The Arabic word meezan has a few meanings. These include balance and Divine precision. This word indicates that the cosmos was created with precision, balance and harmony. Many other references in the Qur’an indicate this cosmic precision, order and harmony in the universe:

“Voorwaar, in de schepping van de hemelen en de aarde en de afwisseling van de nacht en de dag zijn tekenen voor degenen met begrip.”247

“Indeed, in the creation of the heavens and the Earth and the alternation of the night and the day are signs for those of understanding.”247

“En Hij heeft voor jullie de nacht en de dag en de zon en de maan onderworpen, en de sterren zijn door Zijn bevel onderworpen. Voorwaar, daarin zijn tekenen voor een volk dat de rede gebruikt.”248

“And He has subjected for you the night and day and the sun and moon, and the stars are subjected by His command. Indeed, in that are signs for a people who reason.”248

Islamitische geleerden hebben naar het ontwerp van het kosmos verwezen om de behoefte aan een ontwerper en maker op te roepen. Zij hebben dit zelfs gebruikt in publieke debatten. Al-Ghazali schrijft bijvoorbeeld: “Hoe kan zelfs de laagste geest, indien hij ook maar nadenkt over de wonderen van deze aarde en hemel, de briljante vormgeving van planten en dieren, blind blijven voor het feit dat deze wonderbaarlijke wereld met haar gevestigde orde een maker moet hebben om deze te ontwerpen, te bepalen en te leiden?”249.

Islamic scholarship has referred to the design of the cosmos to evoke the need for a designer and maker. They have even used it in public debates. For example, Al-Ghazali writes: “How can even the lowest mind, if he reflects at all the marvels of this earth and sky, the brilliant fashioning of plants and animals, remain blind to the fact that this wonderful world with its settled order must have a maker to design, determine and direct it?”249.

Abu Hanifa, een van de grote geleerden van de Islam, ging ooit in discussie met een atheïst. Er werd gemeld dat de geleerde succesvol een variant van het argument van ontwerp gebruikte:

Abu Hanifa, one of the great scholars of Islam, once engaged in a discussion with an atheist. It was reported that the scholar successfully used a variant of the argument from design:

“‘Voordat we een discussie over deze vraag beginnen, vertel me eens wat je denkt van een boot op de Eufraat die naar de oever vaart, zichzelf laadt met voedsel en andere zaken, dan terugkeert, anker gooit en alles uit zichzelf lost, zonder dat iemand het vaart of bestuurt?’ Zij zeiden: ‘Dat is onmogelijk; dat zou nooit kunnen gebeuren.’ Daarop zei hij tegen hen: ‘Als het onmogelijk is met betrekking tot een schip, hoe is het dan mogelijk dat deze hele wereld, met al haar uitgestrektheid, uit zichzelf beweegt?’”250

“‘Before we enter into a discussion on this question, tell me what you think of a boat in the Euphrates which goes to shore, loads itself with food and other things, then returns, anchors and unloads all by itself without anyone sailing or controlling it?’ They said, ‘That is impossible; it could never happen.’ Thereupon he said to them, ‘If it is impossible with respect to a ship, how is it possible for this whole world, with all its vastness, to move by itself?’”250

Deze Koranverzen en de islamitische wetenschap weerspiegelen de ontdekkingen in de natuurkunde van het afgelopen decennium, die hebben aangetoond dat het universum fysieke wetten heeft die nauwkeurig lijken te zijn ingesteld voor het leven, en dat het universum een bijzondere orde heeft die het menselijk bestaan vergemakkelijkt. Deze precisie wordt door veel natuurkundigen, theologen en filosofen ook wel 'fine-tuning' genoemd.

These Qur’anic verses and Islamic scholarship echo the discoveries in physics in the past decade, which have shown that the universe has physical laws that seem to be precisely set for life, and that the universe has a particular order that facilitates human existence. This precision has also been referred to as ‘fine-tuning’ by many physicists, theologians and philosophers.

Verfijning.

Fine-tuning.

De fijnafstemming van het universum bestaat uit verschillende aspecten. Ten eerste, als de wetten van het universum niet zouden bestaan, zou leven, en met name complex bewust leven, niet mogelijk zijn. Ten tweede vertoont het universum een fascinerende orde; de manier waarop hemellichamen en andere fysieke objecten zijn gerangschikt, vergemakkelijkt het leven op aarde. Alle gegevens die verband houden met deze verschillende aspecten van fijnafstemming bieden een sterk cumulatief bewijs dat het universum is ontworpen om complex, voelend leven te huisvesten.

The fine-tuning of the universe consists of various aspects. Firstly, if the laws of the universe were to not exist, life, especially complex conscious life, would not be possible. Secondly, the universe displays a fascinating order; the way celestial and other physical objects have been arranged facilitates life on Earth. All of the data associated with these different aspects of fine-tuning provide a strong cumulative case for the universe being designed to harbour complex, sentient life.

Natuurwetten.

Physical laws.

Er moet exact de juiste set wetten zijn geweest om het leven te laten bestaan. Als deze wetten zelfs maar een klein beetje zouden veranderen, zou het resultaat een universum zijn zonder complex leven:

There must have been exactly the right set of laws for life to exist. If these laws were even slightly changed, the result would be a universe without complex life:

• De wet van de zwaartekracht: Zwaartekracht is de aantrekkingskracht tussen twee massa's. Zonder zwaartekracht zou er geen kracht zijn om zaken samen te voegen. Daarom zouden er geen sterren (en geen planeten) zijn. Zonder sterren zou er geen duurzame energiebron zijn om het leven mogelijk te maken.251 Het universum zou een donker, leeg vacuüm zijn.

• The law of gravity: Gravity is the force of attraction between two masses. Without gravity, there would be no force to aggregate things. Therefore, there would be no stars (and no planets). Without any stars, there would not be any sustainable source of energy to facilitate life.251 The universe would be a dark, empty vacuum.

• De elektromagnetische kracht: Deze unieke kracht beïnvloedt alles binnen het universum. De elektromagnetische kracht is verantwoordelijk voor het geven van kracht, vorm en hardheid aan zaken. Zonder deze kracht zouden atomen niet bestaan, omdat niets de elektronen in een baan zou houden. Als er geen atomen zouden zijn, zou er geen leven kunnen zijn. De elektromagnetische kracht veroorzaakt ook chemische bindingen door ladingen aan te trekken. Bij het ontbreken van enige chemische binding zou leven niet kunnen bestaan.252.

• The electromagnetic force: This unique force affects everything within the universe. The electromagnetic force is responsible for giving things strength, shape and hardness. Without it, atoms would not exist, because nothing would keep the electrons in orbit. If there were no atoms, there could not be any life. The electromagnetic force also causes chemical bonding by attracting charges. In absence of any chemical bonding, life could not exist.252.

Een interessant aspect van de elektromagnetische kracht is dat deze een eenheidskrachtsterkte heeft, maar toch aan een breed scala aan vereisten voldoet. In zijn boek, Infinite Minds: A Philosophical Cosmology, schrijft professor John Leslie:

An interesting aspect of the electromagnetic force is that it has one-force strength, yet it satisfies a range of requirements. In his book, Infinite Minds: A Philosophical Cosmology, Professor John Leslie writes:

“Elektromagnetisme heeft een krachtsterkte van één enkele kracht, die het mogelijk maakt dat meerdere cruciale processen plaatsvinden: het stelt sterren in staat om miljarden jaren lang stabiel te branden; het maakt koolstofsynthese in sterren mogelijk; het zorgt ervoor dat leptonen quarks niet vervangen, wat atomen onmogelijk zou hebben gemaakt; het is verantwoordelijk voor het feit dat protonen niet te snel vervallen of elkaar niet te sterk afstoten, wat chemie onmogelijk zou hebben gemaakt. Hoe is het mogelijk dat dezelfde krachtsterkte van één enkele kracht aan zo veel verschillende vereisten voldoet, terwijl het lijkt alsof voor elk van deze processen verschillende sterktes vereist zouden zijn?”253.

“Electromagnetism has one-force strength, which enables multiple key processes to take place: it allows stars to burn steadily for billions of years; it enables carbon synthesis in stars; it ensures that leptons do not replace quarks, which would have made atoms impossible; it is responsible for protons not decaying too fast or repelling each other too strongly, which would have made chemistry impossible. How is it possible for the same one-force strength to satisfy so many different requirements, when it seems that different strengths would be required for each of these processes?”253.

Misschien is een bevredigend antwoord op de vraag van Leslie dat deze kracht precies is afgestemd om aan al deze vereisten te voldoen.

Maybe a satisfactory answer to Leslie’s question is that this force is precisely calibrated to satisfy all of these requirements.

• De sterke kernkracht: Aangezien de kern is opgebouwd uit positief geladen protonen, zou deze uit elkaar moeten vliegen, omdat ladingen elkaar afstoten. De kern blijft echter intact dankzij de sterke kernkracht. Als dit zou veranderen, “zou het universum hoogstwaarschijnlijk uit een gigantisch zwart gat bestaan.”254.

• The strong nuclear force: Since the nucleus is made up of positively charged protons, it should just fly apart, because charges repel each other. However, the nucleus remains intact because of the strong nuclear force. If this were changed, “the universe would most likely consist of a giant black hole.”254.

• De zwakke kernkracht: De zwakke kernkracht is sterker dan de zwaartekracht, maar de kracht ervan is alleen effectief op extreem kleine afstanden. Het is verantwoordelijk voor het voeden van sterren en de vorming van elementen. Het is ook verantwoordelijk voor radioactief verval. De zon zou niet kunnen branden zonder deze kracht, aangezien deze een belangrijke rol speelt in kernfusie. Als deze kracht iets sterker of zwakker zou zijn, zouden sterren zich niet vormen. In het licht van de bovenstaande voorbeelden van de fijnafstemming van natuurwetten, zou elke rationele persoon enkele serieuze vragen stellen: Waar kwamen deze natuurwetten vandaan? Waarom observeren we deze wetten in plaats van een andere set? Hoe drijven deze wetten niet-bewuste, niet-rationele, blinde en willekeurige fysieke processen aan om het menselijk leven te faciliteren? Het is een teken van een rationele geest om te concluderen dat een wetgever, een 'groot' wiskundige, of een kosmische 'geest' deze wetten heeft geschapen om bewust leven te faciliteren.

• The weak nuclear force: The weak nuclear force is stronger than the force of gravity, but its strength is only effectual at extremely small distances. It is responsible for fuelling stars and the formation of elements. It is also responsible for radioactive decay. The sun would not be able to burn without this force, as it plays an important role in nuclear fusion. If this force were slightly stronger or weaker, stars would not form. In light of the above examples of the fine-tuning of physical laws, any rational person would ask some serious questions: Where did these laws of physics come from? Why do we observe these laws rather than a different set? How do these laws drive non-conscious, non-rational, blind and random physical processes to facilitate human life? It is a sign of a rational mind to conclude that a lawmaker, a ‘grand’ mathematician, or cosmic ‘mind’ created these laws to facilitate conscious life.

Kosmische orde.

Cosmic order.

De ordelijke vertoning die we in het universum waarnemen, en de hemelse harmonie ervan, heeft niet alleen ontzag gewekt bij de gemiddelde denker, maar ook de grootste geesten betoverd. Albert Einstein zei ooit:

The orderly display we observe in the universe, and its celestial harmony, has not only evoked awe in the average thinker, but also mesmerised the greatest minds. Albert Einstein once said:

“Ik ben geen atheïst, en ik denk niet dat ik mezelf een pantheïst kan noemen. We bevinden ons in de positie van een klein kind dat een enorme bibliotheek binnenstapt, gevuld met boeken in vele talen. Het kind weet dat iemand die boeken geschreven moet hebben. Het weet niet hoe. Het begrijpt de talen waarin ze zijn geschreven niet. Het kind vermoedt vaag een mysterieuze orde in de schikking van de boeken, maar weet niet wat het is. Dat is, zo lijkt het mij, de houding van zelfs het meest intelligente menselijke wezen tegenover God. We zien het universum op wonderbaarlijke wijze geordend en gehoorzaam aan bepaalde wetten, maar we begrijpen deze wetten slechts vaag. Onze beperkte geest grijpt de mysterieuze kracht die de sterrenbeelden beweegt.”255.

“I’m not an atheist, and I do not think I can call myself a pantheist. We are in the position of a little child entering a huge library filled with books in many languages. The child knows someone must have written those books. It does not know how. It does not understand the languages in which they are written. The child dimly suspects a mysterious order in the arrangement of the books but does not know what it is. That, it seems to me, is the attitude of even the most intelligent human being toward God. We see the universe marvellously arranged and obeying certain laws but only dimly understand these laws. Our limited minds grasp the mysterious force that moves the constellations.”255.

Zelfs de uitgesproken atheïst Richard Dawkins heeft commentaar geleverd op de orde in het universum. Hoewel hij de ontwerp-hypothese verwerpt en zijn eigen naturalistische verklaring geeft, benadrukt hij nog steeds wat mensen zoals Einstein betoverde:

Even the outspoken atheist Richard Dawkins has commented on the order in the universe. Although he dismisses the design hypothesis and provides his own naturalistic explanation, he still highlights what mesmerised the likes of Einstein:

“Maar wat ik zie terwijl ik schrijf, is dat ik geluk heb dat ik in leven ben, en jij ook. We leven op een planeet die bijna perfect is voor ons soort leven: niet te warm en niet te koud, badend in vriendelijke zonneschijn, zachtjes besproeid; een zacht draaiende, groene en gouden oogstfeest-planeet… wat zijn de kansen dat een willekeurig gekozen planeet deze welwillende eigenschappen zou hebben?”256.

“But what I see as I write is that I am lucky to be alive and so are you. We live on a planet that is all but perfect for our kind of life: not too warm and not too cold, basking in kindly sunshine, softly watered; a gently spinning, green and gold harvest festival of a planet… what are the odds that a planet picked at random would have these complaisant properties?”256.

Het universum is inderdaad “wonderbaarlijk geordend” en vertoont een complexe orde. Als deze orde anders zou zijn, zou het zeer onwaarschijnlijk zijn dat het menselijk leven zou kunnen floreren. Hier zijn enkele geselecteerde voorbeelden om over na te denken:

The universe is indeed “marvellously arranged” and it displays intricate order. If this order were different, it would be highly unlikely that human life could flourish. Here are some selected examples to reflect upon:

• De positie van onze planeet: Een van de kenmerken van onze planeet die leven ondersteunt, is de afstand tot de zon. De aarde bevindt zich in een gebied dat bekend staat als de leefbare zone. Deze zone wordt gedefinieerd als de “regio waar de verhitting van de centrale ster een oppervlaktetemperatuur van een planeet biedt waarbij een wateroceaan noch bevriest, noch het kookpunt overschrijdt.”257 Als onze planeet iets dichter bij de zon zou staan, zou het te heet zijn om leven te huisvesten. Als het verder weg zou staan, zou het te koud zijn om complex leven, zoals het onze, mogelijk te maken.

• The position of our planet: One of the life-supporting features of our planet is its distance from the Sun. Earth is located in an area known as the habitable zone. This zone is defined as the “region where heating from the central star provides a planetary surface temperature at which a water ocean neither freezes over nor exceeds boiling point.”257 If our planet were slightly closer to the Sun, it would be too hot to host life. If it were farther away, it would be too cold to facilitate complex life, such as our own.

• De zwaartekracht van Jupiter: De afwezigheid van de gasreus Jupiter in ons zonnestelsel zou ernstige gevolgen hebben voor het leven. Professor in de geologische wetenschappen Peter Ward stelt: “Zonder Jupiter is er een grote waarschijnlijkheid dat er vandaag de dag geen dierlijk leven op aarde zou bestaan.”258 Jupiter fungeert als een kosmisch schild; het voorkomt dat kometen en asteroïden onze planeet bombarderen omdat de zwaartekracht asteroïden ‘opzuigt’. Zonder onze vriendelijke gasreus zou de ontwikkeling van geavanceerd leven mogelijk niet mogelijk zijn geweest. Rebecca Martin, een NASA Sagan Fellow die de invloed van Jupiter heeft bestudeerd, stelt: “Ons onderzoek toont aan dat slechts een fractie van de tot nu toe waargenomen planetaire systemen reuzenplaneten lijkt te hebben op de juiste locatie om een planetoïdengordel van de juiste omvang te produceren, wat het potentieel biedt voor leven op een nabijgelegen rotsachtige planeet… Ons onderzoek suggereert dat ons zonnestelsel vrij bijzonder kan zijn.”259

• Jupiter’s gravitational pull: The absence of the gas giant Jupiter in our solar system would have severe implications for life. Professor of Geological Sciences Peter Ward maintains, “Without Jupiter, there is a strong likelihood that animal life would not exist on Earth today.”258 Jupiter acts as a cosmic shield; it prevents comets and asteroids from bombarding our planet because its gravitational pull ‘sucks’ up asteroids. Without our friendly gas giant, the development of advanced life might not have been possible Rebecca Martin, a NASA Sagan Fellow who studied the influence of Jupiter, states, “Our study shows that only a tiny fraction of planetary systems observed to date seem to have giant planets in the right location to produce an asteroid belt of the appropriate size, offering the potential for life on a nearby rocky planet… Our study suggests that our solar system may be rather special.”259

Zonder de aanwezigheid van Jupiter zou het leven op onze planeet extreem moeilijk te handhaven zijn geweest, vanwege het grote aantal botsingen door asteroïden en kometen.260 261.

Without the presence of Jupiter, life on our planet would have been extremely difficult to sustain, due to the large number of collisions by asteroids and comets.260 261.

• Maaltijden: De relatief grote omvang van de maan van de aarde is verantwoordelijk voor getijden, vanwege de zwaartekracht die zij uitoefent. Na de vorming van de maan stond deze dichter bij de aarde dan nu, maar deze nabijheid was van korte duur. Als de maan niet zou zijn weggevoerd (als gevolg van impulsmoment), zou dit ernstige gevolgen hebben gehad voor onze planeet. Deze omvatten het verhitten van het aardoppervlak, wat de opkomst van complex leven zou hebben verhinderd.

• Lunar tides: The relatively large size of Earth’s moon is responsible for tides, due to its gravitational pull. After the Moon’s formation, it was closer to the Earth than it is now, but this proximity was short-lived. If the Moon had not receded (due to angular momentum), there would have been serious effects on our planet. These include heating the Earth’s surface, which would have prevented complex life from emerging.

Professor Ward legt uit dat een dichter bij de aarde gelegen maan de aardkorst zou hebben doen buigen en wrijvingshitte zou hebben opgewekt, wat mogelijk het oppervlak zou hebben doen smelten: “De getijden in de oceaan (en landgetijden) van een nabije maan zouden enorm zijn geweest, en het buigen van de aardkorst, samen met de wrijvingshitte, zou het rotsachtige oppervlak feitelijk hebben kunnen doen smelten.”262.

Professor Ward explains that a closer Moon would have flexed the Earth’s crust and produced frictional heating, possibly melting its surface: “The ocean tides (and land tides) from a nearby Moon would have been enormous, and the flexing of the Earth’s crust, along with the frictional heating, may have actually melted the rocky surface.”262.

• Het stabiliseren van de kanteling van de rotatieas van de aarde: De maan is ook verantwoordelijk geweest voor het stabiliseren van de kanteling van de as van de aarde. Professor Ward legt uit dat hoewel “de richting van de kanteling varieert over perioden van tienduizenden jaren terwijl de planeet wiebelt, vergelijkbaar met de precessie van een tol, de hoek van de kanteling ten opzichte van het baanvlak bijna vast blijft.”263

• Stabilizing the tilt of the Earth’s spin axis: The Moon has also been responsible for stabilizing the tilt of the Earth’s axis. Professor Ward explains that even though “the direction of the tilt varies over periods of tens of thousands of years as the planet wobbles, much like precession of a spinning top, the angle of the tilt relative to the orbit plane remains almost fixed.”263.

Deze hoek is honderden miljoenen jaren lang stabiel gebleven door de zwaartekracht van de maan. Als de maan kleiner zou zijn, of een andere positie zou hebben in relatie tot de zon en Jupiter, zou deze niet zorgen voor de "langetermijnstabiliteit van de temperatuur op aarde".

This angle has held steady for hundreds of millions of years due to the gravitational pull of the moon. If the moon were smaller, or had a different location in relation to the Sun and Jupiter, it would not provide “long-term stability of the Earth’s temperature”.

264 Daarom, als de aarde geen maan had, zou het klimaat van onze planeet dynamisch, extreem en voortdurend veranderlijk zijn. Alleen kleine organismen zouden zijn ontstaan, en complex leven zou niet mogelijk zijn. In het licht van het bovenstaande, wat verklaart het beste de natuurwetten en de ordelijke vertoning van ons zonnestelsel? Er zijn een paar opties:

264 Therefore, if the Earth did not have a moon, the climate of our planet would be dynamic, severe and ever changing. Only small organisms would have emerged, and complex life would not be possible. In light of the above, what best explains the laws of physics and the orderly display of our solar system? There are a few options:

toeval, fysieke noodzaak, het multiversum of ontwerp.

chance, physical necessity, the multiverse or design.

Kans.

Chance.

Dat deze fijnafstemming bij toeval is ontstaan, duidt erop dat de wetten van de fysica en de verschijning van ons zonnestelsel zonder enige intentie of doel zijn gebeurd. Ze waren het resultaat van accidentele, willekeurige en toevallige oorzaken. Dit is een irrationele bewering. Beschouw dit schilderij van Bruce Lee265

For this fine-tuning to have arisen by chance indicates that the laws of physics and the display of our solar system occurred without any intention or purpose. They were a result of accidental, random and haphazard causes. This is an irrational assertion. Consider this painting of Bruce Lee265

.

.

Als ik u zou vertellen dat het het resultaat was van toeval—dat er wat inkt op het canvas viel en dit beeld voortbracht—dan zou u dat idee onmiddellijk verwerpen. Dat komt omdat uw ervaringen en achtergrondinformatie u vertellen dat het onmogelijk is. Op dezelfde manier, als ik zou beweren dat het Vrijheidsbeeld het resultaat was van blind toeval, zou u denken dat ik verward ben.

If I told you that it was a result of chance—that some ink fell on the canvas and produced this picture—you would dismiss the idea immediately. That’s because your experiences and background information tell you it is impossible. Similarly, if I argued that the Statue of Liberty was a result of blind chance, you would think I was deluded.

De kanshypothese is niet alleen irrationeel, het is tegen-discours. Wat ik hiermee bedoel is dat als iemand de kans zou claimen, dit gelijk zou staan aan het maken van een willekeurige irrationele claim. Ik zou bijvoorbeeld tegen een atheïst kunnen zeggen dat ik geloof dat mijn moeder niet echt de vrouw is die ik mijn moeder noem, maar eerder een grote roze olifant die op Pluto is geboren en hierheen is gevlogen op een gigantische veer. Mijn atheïstische vriend zou me krankzinnig noemen, maar ik zou antwoorden: "Er is nog steeds een kans." Het aannemen van de kanshypothese maakt alle claims mogelijk, en de rol van de rede zou overbodig worden in onze academische en dagelijkse discussies. Ik zou kunnen beweren dat de Islam waar is omdat er een kans bestaat dat het zo is, en ik zou binnen mijn epistemische rechten staan om een dergelijke claim te maken, want op het moment dat iemand de kanshypothese als argument aanneemt, opent dit de deur voor iedereen om te claimen wat hij maar wil te claimen.

The chance hypothesis is not only irrational, it is counter-discourse. What I mean by this is that if someone were to claim chance, it would be equivalent to making any type of irrational claim. For instance, I could tell an atheist that I believe that my mother is not really the woman who I call my mother, but rather a large pink elephant that was born on Pluto and flew here on a giant feather. My atheist friend would call me crazy, but I would reply, “There’s still a chance.” Adopting the chance hypothesis renders all claims possible, and the role of reason would be made redundant in our academic and everyday discussions. I could assert that Islam is true because there is a chance that it is, and I would be within my epistemic rights to make such a claim because the minute someone adopts the chance hypothesis as an argument, it opens the door to anyone claiming anything they want to claim.

Een atheïst die de kanshypothese accepteert als een geldige verklaring voor de fijnafstemming van de natuurwetten, moet worden beschuldigd van intellectuele dubbele standaarden. In hun dagelijkse beslissingen wordt toeval niet meegewogen als een redelijke rechtvaardiging voor extreem onwaarschijnlijke zaken. Stel je een atheïstische moeder voor die haar zoon vertelt dat hij geen koekjes mag eten voordat hij naar bed gaat, om hem vervolgens slapend op de vloer te vinden met kruimels over zijn hele gezicht en de koekjestrommel direct naast hem open. Wat denk je dat zij zal concluderen? Denk je dat de kanshypothese überhaupt in haar op zou komen? Natuurlijk niet. Stel je voor dat een dergelijke redenering zou worden toegepast op onze financiële transacties, of in de rechtszaal en de politiek. Het dagelijks leven, de wereldzaken en onze economie zouden chaotisch zijn. Veel atheïsten leggen de epistemische lat hoger als het gaat om God, terwijl ze voor hun dagelijks leven een andere standaard hanteren. Hun volharding in het ontkennen van het voor de hand liggende lijkt een emotionele oorzaak te hebben (of, zoals sommige denkers beweren, een spirituele). Voor sommige atheïsten dienen de zogenaamde rationele argumenten als een sluier om een groter probleem te verbergen: de hoogmoed van het niet willen aanbidden van God (zie hoofdstuk 15).