İsa'nın (PBUH) beklenen peygamber olduğunu iddia etmediğini gördük. Peki Muhammed (PBUH), önceki peygamberlerin bildirdiği gibi, kendisinin o vaat edilmiş peygamber olduğunu bize haber vermiş midir? Note: per the rules, "(PBUH)" is a written-out honorific and should stay as words in Turkish, but the Prophet Muhammad must receive ﷺ after each mention. Corrected version: İsa'nın (PBUH) beklenen peygamber olduğunu iddia etmediğini gördük. Peki Muhammed ﷺ, önceki peygamberlerin bildirdiği gibi, kendisinin o vaat edilmiş peygamber olduğunu bize haber vermiş midir?

We have seen that Jesus (PBUH) did not claim that he was the expected prophet. Did Muhammad (PBUH) inform us that he was that promised prophet as the previous prophets stated?

Peygamber Muhammed'in gelişine dair kehanetler, peygamberlerin kitaplarında bulunmakta olup, Kur'an-ı Kerim ve Muhammed ﷺ'in hadisleri tarafından vurgulanan birçok önemli konudan biridir. Kur'an-ı Kerim, her peygamberin kavmini gelecek olan peygamber konusunda uyardığını bildirmektedir.

The prophecies of the coming of Muhammad, which we find in the books of the prophets, are one of many important issues emphasized by the Quran and the traditions of Muhammad. The Quran mentions that every prophet reminded his people about the coming prophet.

Bu peygamberler, Muhammed geldiğinde hepsinin ona iman edeceğine dair söz vermişlerdi. {Hani Allah, peygamberlerden söz almıştı: "Size kitap ve hikmet verdiğim, sonra da yanınızdaki (Tevrat ve İncil'i) doğrulayan bir Peygamber (Muhammed ﷺ) geldiğinde ona mutlaka iman edip ona yardım edeceksiniz." Allah şöyle buyurdu: "Bunu kabul edip bu ahdimi üzerinize alıyor musunuz?" Dediler ki: "Kabul ettik." Buyurdu ki: "O halde şahit olun, ben de sizinle birlikte şahitlerdenim."} (Âl-i İmrân: 81).

These prophets had vowed that when Muhammad comes, they would all believe in him. {And (remember) when Allâh took the Covenant of the Prophets, saying: "Take whatever I gave you from the Book and Hikmah (understanding of the Laws of Allâh, etc.), and afterwards there will come to you a Messenger (Muhammad) confirming what is with you; you must, then, believe in him and help him." Allâh said: "Do you agree (to it) and will you take up My Covenant (which I conclude with you)?" They said: "We agree." He said: "Then bear witness; and I am with you among the witnesses (for this)."} (Al-Emran: 81).

Ali bin Ebu Talib (radıyallahu anh) şöyle dedi: ({Allah, peygamberlerden, "Size kitap ve hikmet verdiğim halde, sonra yanınıza, sizde bulunanı doğrulayan bir peygamber geldiğinde, ona mutlaka iman edip ona yardım edeceksiniz." diye misak almıştır.}) 1

Ali, son of Abu Talib, (May Allah be pleased with him) said: (Allah took the Covenant of the Prophets, Adam and afterwards there will come to you a Messenger (Muhammad) must, then, believe in him and help him). 1

Bu peygamberlerden, bir sonraki peygamberin müjdesini verenlerden biri de İbrahim (a.s.) idi; o şöyle dua etti: {"Ey Rabbimiz! Onların arasından, kendilerinden bir Peygamber gönder. (Allah bu duayı kabul etti ve Muhammed ﷺ'i gönderdi.) Onlara ayetlerini okusun, Kitabı ve Hikmeti öğretsin ve onları arındırsın. Şüphesiz Sen, mutlak güç sahibisin, hikmet sahibisin."} (Bakara: 129).

Among these prophets, who gave prophecies of the next prophet, was prophet Abraham (PBUH), when he said the prayer {"Our Lord! Send amongst them a Messenger of their own (and indeed Allâh answered their invocation by sending Muhammad Peace be upon him ), who shall recite unto them Your Verses and instruct them in the Book (this Qur'ân) and Al-Hikmah (full knowledge of the Islamic laws and jurisprudence or wisdom or Prophet-hood, etc.), and sanctify them. Verily! You are the All-Mighty, the All-Wise."} (Al Baqara: 129).

Cebrail'in dediğine göre: Hz. Cebrail'in görüşü Hz. İsa (AS) {Hani Meryem oğlu İsa, "Ey İsrailoğulları! Ben, benden önceki Tevrat'ı doğrulayan ve benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir Peygamber'in müjdesini veren, Allah'ın size gönderdiği bir elçiyim." demişti. Ama Ahmed (yani Muhammed) onlara apaçık delillerle gelince, "Bu, açık bir sihirdir." dediler.} (Saff Suresi, 6)

Jesus (PBUH) {And (remember) when 'Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), said: "O Children of Israel! I am the Messenger of Allâh unto you, confirming the Taurât [(Torah) which came] before me, and giving glad tidings of a Messenger to come after me. Whose name shall be Ahmed. But when he (Ahmed i.e. Muhammad) came to them with clear proofs, they said: "This is plain magic."} (Al Saff :6).

Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Allah, Adem çamurunda henüz şekillenmekteyken beni son ve sonuncu peygamber olarak belirlemiştir ve size başlangıcımı haber vereyim. Ben İbrahim'in duasının cevabıyım, İsa'nın müjdesiyim ve annemin beni doğurduğunda gördüğü rüyayım; ondan, Suriye'nin saraylarının aydınlandığı çok parlak bir nur çıkmıştı." 2

Muhammad (PBUH) said, (God considers me the last and final prophet, since Adam is twisted in his clay, and I will inform you of my beginning. I am the answer of Abraham's prayer, and the prophecy of Jesus, and the dream that my mother saw when she delivered me, as a very bright light came out of her, where the palaces of Syria shined). 2

Doğal olarak, peygamberlerin "son peygamber"e gösterdikleri büyük ilgi, onların yazılarında ondan, onun vasıflarından ve hâllerinden söz etmelerine yol açmalıdır.

Naturally, the prophets’ great attention to the "final prophet” should make them talk about him in their writings, his description and conditions.

Kutsal Kur'an bunun doğru olduğunu teyit etmiştir: bu kehanetler Hristiyanların ve Yahudilerin kitaplarında mevcuttur. {Elçiye uyanlar, yani okuma yazma bilmeyen Peygamber'e uyanlar (yani...}

The Holy Quran confirmed that, these prophecies exist in the books of the Christians and Jews. {Those who follow the Messenger, the Prophet who can neither read nor write (i. e.

Muhammed ﷺ), ki onu yanlarındaki Tevrat'ta (Tesniye, xviii, 15) ve İncil'de yazılı olarak bulurlar

Muhammad) whom they find written with them in the Taurât (Torah) (Deut, xviii, 15) and the Injeel (Gospel)

(John xiv, 16) , - onlara El-Ma'rûf'u emreder (yani

(John xiv, 16) , - he commands them for Al-Ma'rûf (i.e.

Müslümanlara, Allah'ın kendilerine ne emrettiğini ve hangi şeyleri yasakladığını... (Bu metnin devamı, Yüce Allah'ın şu sözü ile sürer:) Hayır, bunun yerine çevirinin tamamını vermeliyim: İslâm'ın emrettiği Tevhid ve İslâm'ın emrettiği her şey; ve onları El-Münker'den (yani her türlü küfür, her türlü şirk ve İslâm'ın yasakladığı her şeyden) men eder; onlara El-Taiyibât'ı (yani şeyler, fiiller, inançlar, kişiler, yiyecekler vb. bakımından bütün iyi ve helal olanları) helal kılar, ve onlara El-Habâ'ith'i (yani şeyler, fiiller, inançlar, kişiler, yiyecekler vb. bakımından bütün kötü ve haram olanları) haram kılar; onların üzerindeki ağır yükleri (Allah'ın Ahdi'nin yükünü) ve onların üzerindeki zincirleri (bağları) kaldırır. Öyleyse ona (Muhammed'e) iman edenler, ona saygı gösterenler, ona yardım edenler ve onunla birlikte indirilmiş olan nura (Kur'an'a) uyanlar; işte kurtuluşa erenler onlardır.} (El-A'râf: 157).

Islâmic Monotheism and all that Islâm has ordained); and forbids them from Al-Munkar (i.e. disbelief, polytheism of all kinds, and all that Islâm has forbidden); he allows them as lawful At-Taiyibât [(i.e. all good and lawful) as regards things, deeds, beliefs, persons, foods, etc.], and prohibits them as unlawful Al-Khabâ'ith (i.e. all evil and unlawful as regards things, deeds, beliefs, persons, foods, etc.), he releases them from their heavy burdens (of Allâh's Covenant), and from the fetters (bindings) that were upon them. So those who believe in him (Muhammad), honour him, help him, and follow the light (the Qur'ân) which has been sent down with him, it is they who will be successful.} (Al-Aaraf: 157).

Allah, Tevrat'ta ve İncil'de Peygamber Muhammed (SAV), ümmeti ve ashabı hakkındaki bu müjdelerin varlığını bize bildirerek buyurmuştur ki: {Muhammed Allah'ın Resulüdür. Onunla birlikte olanlar kâfirlere karşı serttirler, kendi aralarında ise merhametlidirler. Onları, Allah'tan bir lütuf ve rıza isteyerek rükû ve secde hâlinde görürsün. Secde izinden yüzlerindeki alamet onlardadır. Bu, onların Tevrat'taki vasfıdır. İncil'deki vasfı ise şöyledir: Filizini çıkarıp onu güçlendiren, sonra kalınlaşıp kendi gövdesi üzerinde doğrulan bir ekin gibidir ki, bu, ekenleri sevindirir; Allah da onlarla kâfirleri öfkelendirir.}

Allah, informing us about the existence of these prophecies about prophet Muhammad (PBUH), his nation and his companions in the Torah and the bible, said: {Muhammad is the Messenger of Allâh, and those who are with him are severe against disbelievers, and merciful among themselves. You see them bowing and falling down prostrate (in prayer), seeking Bounty from Allâh and (His) Good Pleasure. The mark of them (i.e. of their Faith) is on their faces (foreheads) from the traces of (their) prostration (during prayers). This is their description in the Taurât (Torah). But their description in the Injeel (Gospel) is like a (sown) seed which sends forth its shoot, then makes it strong, it then becomes thick, and it stands straight on its stem, delighting the sowers that He may enrage the disbelievers with them.

Allah, aralarında iman edenlere ve salih amel işleyenlere bağışlanma ve büyük bir mükâfat vaat etmiştir (yani Kıyamet Gününe kadar İslâmî tevhidi, yani Hz. Muhammed ﷺ'in dinini takip eden herkese).

Allâh has promised those among them who believe (i.e. all those who follow Islamic Monotheism, the religion of Prophet Muhammad till the Day of Resurrection) and do righteous good deeds, forgiveness and a mighty reward (i.e.

Cennet). } (Fetih: 29).

Paradise). } (Al-Fath: 29).

Kur'an-ı Kerim, Yahudi ve Hristiyan kitaplarında yer alan Muhammed'in (ﷺ) sıfatları ve hâlleri hakkında ayrıntılı bilgi vermemiştir. Ancak bize önemli bir gerçeği bildirir: Yahudiler ve Hristiyanlar, bu Allah elçisini kendi çocuklarını tanıdıkları gibi tanırlar. Onu peygamberleri ve kitapları aracılığıyla birçok kez anmışlardır. {Kendilerine Kitap verdiklerimiz, onu kendi oğullarını tanıdıkları gibi tanırlar. (Yani Muhammed'i Allah'ın Resulü olarak tanırlar; Allah'tan başka ilah olmadığını ve İslam'ın Allah'ın dini olduğunu da bilirler.) Kendilerini helâke atanlar ise iman etmezler. (Taberî Tefsiri)} (En'am: 20)

The Noble Quran did not tell in detail about the description of Muhammad (PBUH) and his conditions mentioned in the books of the Jews and Christians. However, it informs us about one important fact, that the Jews and the Christians know this messenger of God as they know their own children. He was mentioned many times by their prophets and through their books. {Those to whom We have given the Scripture (Jews and Christians) recognize him (i.e. Muhammad as a Messenger of Allâh, and they also know that there is no Ilah (God) but Allâh and Islâm is Allâh's Religion), as they recognize their own sons. Those who destroy themselves will not believe. (Tafsir At-Tabarî)} (Al-Anaam: 20)

Şüphesiz bu bilgi, onların kitaplarında kendisi hakkında geçen peygamberliklerin çokluğundan ya da açıklığından gelmektedir ﷺ.

With no doubt, this knowledge comes from the number of or the clarity of the prophecies mentioned in their books about him (PBUH).

Bu sayfalarda bu kehanetlerin bazılarına değinmeyi umuyoruz; bu kitaplarda ortaya çıkan değişiklikleri açıklayabilmeyi ve bu kehanetleri anlamaya çalışan Hristiyanların yaşadığı pek çok yanlış anlamadan kaçınabilmeyi ümit ediyoruz.

We will try to touch some of these prophecies in the following pages, hoping that we can succeed in clarifying the alterations that come in these books, avoiding many of the misunderstandings that happen to Christians trying to understand these prophecies.

İbrahim (a.s.), Irak topraklarından ayrılarak kutsal topraklara, Filistin topraklarına doğru yola çıktı. Tevrat, onun yetmiş beş yaşında olduğunu ve hiç çocuğunun bulunmadığını bildirmektedir. Tanrı kendisine iyi haber verdikten sonra ayrılmıştır ve şöyle demiştir: "Seni büyük bir ulus yapacağım, seni kutsayacağım ve adını büyüteceğim, böylece bir bereket olacaksın… ve seninle yeryüzündeki bütün aileler kutsanacak." (Yaratılış 12/2-3).

Abraham (PBUH) left of the land of Iraq heading to the blessed land, the land of Palestine. The Torah mentioned that he was seventy-five years old, and he had no children. He left after God had given him good news and said: "And I will make of you a great nation, and I will bless you and make your name great, so that you will be a blessing…..and in you all the families of the earth shall be blessed." (Genesis: 12/2-3).

Filistin topraklarında, Sara'nın hizmetçisi Hacer, oğlu İsmail'e hamile kaldı. Tevrat, Sara'nın Hacer'in çocuk sahibi olmasını kıskandığını belirtir; oysa Sara o zamana kadar çocuktan ve soydan mahrum bırakılmıştı.

In the land of Palestine, Hagar (Sarah's servant) became pregnant with her son Ishmael (PBUH). The Torah mentions Sarah's jealousy of Hagar for having a child, while Sarah was deprived of children and offspring until that time.

O sırada Sara, Hacer'i aşağıladı ve Hacer efendisinden kaçmak zorunda kaldı. "RAB'bin meleği ona dedi: 'İşte, hamilesin ve bir oğl doğuracaksın. Adını İsmail koyacaksın, çünkü RAB sıkıntını işitti. O, yabanî bir merkep gibi bir adam olacak; eli herkesin aleyhine, herkesin eli de onun aleyhine olacak; ve bütün kardeşlerinin karşısında yaşayacak.'" (Yaratılış 16/11-12). Melek ona, herkesin üzerinde hâkim olacak büyük bir oğul hakkında müjde verdi, ancak bazen bunun tersi olacak ve herkes tarafından yenilecek.

At that time, Sarah humiliated Hagar, and Hagar had to escape from her mistress "And the angel of the LORD said to her, “Behold, you are pregnant and shall bear a son. You shall call his name Ishmael, because the LORD has listened to your affliction. He shall be a wild donkey of a man, his hand against everyone and everyone's hand against him, and he shall dwell over against all his kinsmen." (Genesis: 16/11-12), the angel gave her good news of a great son who will dominate over everyone, but sometimes it will be the opposite of that, and he will be dominated by everyone.

Hacer, oğlu İsmail'i doğurdu; İsmail, İbrahim'in çocuklarının en büyüğüydü. "Avram, Hacer'in ona İsmail'i doğurduğu zaman seksen altı yaşındaydı." (Yaratılış: 16/16).

Hagar gave birth to her son Ishmael (PBUH), he was the eldest of Abraham's children "Abram was eighty-six years old when Hagar bore Ishmael to Abram." (Genesis: 16/16).