Esirlikten dönmelerinden sonra, üzüntülerini azaltmak için peygamber Hagay, İsrail Oğullarına Tanrı'dan bir vahiy bildirdi. Vahiy şöyleydi:

To reduce their sadness, after they returned from captivity, the prophet Haggai told the Children of Israel a prophecy from God. It reads as follows:

Çünkü Orduların RABBİ şöyle diyor: "Bir süre daha var; ben göklerle yeri, denizi ve kuru toprağı sarsacağım. Bütün milletleri sarsacağım; bütün milletlerin seçkinleri gelecek ve bu evi görkemle dolduracağım, diyor Orduların RABBİ. Gümüş benimdir, altın benimdir, diyor Orduların RABBİ. Bu evin son görkemi öncekinden daha büyük olacak, diyor Orduların RABBİ. Ve bu yerde esenlik vereceğim, diyor Orduların RABBİ."" (Hagay 2/6-9).

"For thus says the LORD of hosts; yet once more, it a little while, I will shake the heavens, and the earth, and the sea, and the dry land. And I will shake all nations, so that the treasure of all nations shall come in, and I will fill this house with glory, says the LORD of hosts. The silver is mine, and the gold is mine, declares the LORD of hosts. The latter glory of this house shall be greater than the former, says the LORD of hosts: and in this place will I give peace, declares the LORD of hosts." (Haggai: 2/6-9).

Şüphesiz bu kehanet, İbrahim'in vaat ettiği beklenen peygamberden söz etmektedir. Yakup, Musa ve Davud (AS) da onun hakkında kehanette bulunmuşlardı.

This prophecy, in no doubt, is talking about the expected prophet whom Abraham had promised. Jacob, Moses and David (PBUT) had also prophesized about him.

Daha önceki rahip Abdul Ahad Dawoud, ki eski dillerde uzmandır, metni İbranicede aktarmış ve şöyle çevirmiştir:

The previous priest Abdul Ahad Dawoud, who is an expert with ancient languages, quoted the text in Hebrew and translated it as follows:

“Bütün yeryüzünü sarsacağım ve (Mehmad) bütün milletlere gelecek… ve bu yerde esenlik vereceğim”. “Mehmad” veya “Hamdet” kelimesi, başka bir yeni okumada olduğu gibi İbranicede de geçer. İbranicede genellikle “büyük arzu” veya “arzu edilen” anlamında kullanılır ve ortak İbranice çeviriye göre metin şöyledir:

“I will shake all the whole earth, and (Mehmad) will come to all the nations… and in this place I will give peace". The word "Mehmad" or "Hamdet" comes in the Hebrew language as it comes in another new reading. It is usually used in Hebrew to mean "the great wish" or "the desired", and the text according to the common Hebrew translation:

(fabaaou Hamdat kol hagoyeem).

(fabaaou Hamdat kol hagoyeem).

Ancak isimler çevrilmeden olduğu gibi bırakılırsa (isimlerin yapılması gereken de budur), "Mehmad" kelimesinin Arapça Ahmad isminin İbranice telaffuzu olduğunu görürüz; bu, isimleri de çeviren tercümanlar tarafından kaybedilmiştir.

However if we leave the name as it is without translation (which is what is supposed to be done with names), then we will find the word "Mehmad" is the Hebrew pronunciation of the Arabic name Ahmad, which was lost by translators when they also translated names.

Bu konuda değerlendirme yapan büyük ve önde gelen tarihçi William James Durant şöyle demiştir: "“Mehmad” (övülen) kelimesi övmekten türetilmiştir ve onun abartılmış bir biçimidir. Görünüşe göre o defalarca övülmüştür ve Tevrat'taki bazı pasajların onu peygamber olarak önceden bildirmiş olması da mümkündür".1 Son evin Allah'ın evi olduğu konusu, ilk evden daha büyük bir şöhrete sahip olan peygamberliğin tamamlanmasıyla gündeme gelmiştir. Sonra şunu söyler:

Commenting on this, the great prominent historian William James Durant said: “the word “Mehmad” (the praised) was derived from praising, and it is an exaggeration of it. It seems that he was praised time after time, and possibly that some of the passages in the Torah prophesized him”.1 The talk about the last house of God came on the completion of the prophecy, which has greater glory than the first house. then he says:

"bu yerde barış vereceğim" ifadesini İbranicede "shalom" kelimesi kullanmıştır; bu kelime "İslam" anlamına da gelebilir, çünkü "Es-Selam" ya da barış ve "El-İslam" aynı kökten türemiştir. 1

"in this place I will give peace", the Hebrew translation used the word "shalom" which can mean "Islam", as "Al Salam" or peace and "Al Islam" derived from the same word. 1

"Bu yerde huzur vereceğim" sözleri, Ömer bin Hattab'ın Kudüs'ü fethettiğinde halkına sağladığı ve bu topraklara yayılan huzuru kastediyor olabilir. O zaman verilen müjde huzur sağlamayla ilgiliydi ve arzu edilen peygamberle bir ilgisi yoktu; çünkü bu, onun vefatından sonra, sevgili ashabı ve takipçileri eliyle gerçekleşmiştir.

His words: "in this place I will give peace", might be talking about the peace that covered this land, which Omar Bin Al Khatab gave to the people of Jerusalem when he conquered it. The prophecy then was about providing peace and was not related to the desired prophet, because it happened at the hands of his kind followers and companions after his death.

Şüphe yok ki bu kehanet İsa (PBUH) hakkında değildir. Kehanetin sözleriyle onun adı arasında, ya da anlamlarıyla onun hakkında bilinenler arasında hiçbir ilişki yoktur. İsa'nın peygamberliği sırasında Kudüs'te barış sağlanmamıştır; aksine o, bir süre sonra Yahudilere tapınağın yıkılacağını bildirmiştir. Üstelik o, tüm milletlere değil, İsrail oğullarına gönderilmiş bir elçiydi; oysa beklenen peygamber tüm milletlerin arzusu olacaktı ve İsa hakkındaki betimlemede birkaç kez anılan gibi Yakup'un evine özgü değildi.

There is no doubt that this prophecy is not talking about Jesus (PBUH). There is no relationship between the prophecy’s words and his name, or between its meanings and what is known about him (PBUH). Peace was not stabilized in Jerusalem during his mission; instead, he told the Jews of the destruction of the temple after a while. Moreover, he was a messenger to the Children of Israel, and not to all nations, while the expected prophet was the desire of all nations, and was not exclusive to the house of Jacob as mentioned in the description of Jesus several times.

Abdul Ahad Dawood'a göre, barış anlamına gelen "peace" veya "Al salam" kelimesinin "İslam" anlamında kullanılması, Kutsal Kitap'ın başka bir pasajında gerekli görülmüştür. Luka İncili, İsa'nın doğumunda meleklerin şöyle dediğini aktarır: "Yücelerde Tanrı'ya şan, yeryüzünde, O'nun hoşnut olduğu insanlar arasında esenlik olsun." (Luka: 2/14).

The use of the word peace or "Al salam" to mean "Islam" was seen by Abdul Ahad Dawood as needed in another passage of the Holy Bible. The Book of Luke mentions that the angels sang at the birth of Jesus saying: "Glory to God in the highest, and on earth peace among those whom he is pleased." (Luke: 2/14).

Peki, İsa (AS)'ın doğumundan sonra yeryüzüne hangi barış geldi diye merak ediyor? Öldürme durmadan sürüp gitti ve savaşlar Kıyamet Günü'ne kadar birbiri ardına sırayla yaşandı. Bu nedenle, Grekçe "Erena" kelimesinin İbranicedeki doğru karşılığı "shalom"dur ve bu, Arapçadaki "İslam" ile, yani "Es-Selam" ile eşdeğerdir.

He wonders; which peace came to earth after the birth of Jesus (PBUH)? The killing continuously went on, and the wars took turns one after another until the Day of Judgment. Therefore, the correct translation of the Greek word "Erena" in Hebrew is "shalom", which is equal to "Islam" in Arabic as "Al Salam”.

Hıristiyanlar "Erena" kelimesini barış veya "Al Salam" olarak yorumlamakta ısrar ederlerse, İsa'yı kendi sözleriyle çelişki içine sokmuş olurlar. Nitekim İncil'de şöyle der: "Dünyaya ateş atmaya geldim; keşke şimdiden tutuşmuş olsaydı! Bir vaftizle vaftiz olmam gerekiyor; bu gerçekleşinceye kadar ne kadar sıkıntı içindeyim! Dünyaya barış getirmeye geldiğimi mi sanıyorsunuz? Hayır, size derim ki, bölünme getirmeye geldim:" (Luka: 12/49-51). Matta'da ise şöyle yazılıdır: "Yeryüzüne barış getirmeye geldiğimi sanmayın: Barış getirmeye değil, kılıç getirmeye geldim." (Matta: 10/34).

If the Christians insist on interpreting the word "Erena" as peace or "Al Salam", then they have made Jesus contradict himself, as he said: "I am come to cast fire on the earth; and would that it were already kindled? I have a baptism to be baptized with; and how great is my distress until it is accomplished! Do you think that I have come to give peace on earth? No, I tell you, but rather division:" (Luke: 12/49-51), and in Matthew: "do not think that I have come to bring peace to the earth: I have not come to bring peace, but a sword." (Matthew: 10/34).

Buna dayanarak, Abdul Ahad Dawood, barış yapıcıların Müslümanlar olduğunu görür ve İsa'nın sözlerinde geçen şu ifadenin: "Barış yapanlar ne mutlu! Çünkü onlar Tanrı'nın oğulları diye anılacaklar." (Matta: 5/9), doğru çevirisinin "Müslümanlar ne mutlu" olduğunu, ve yeryüzünde var olmamış ve hiçbir zaman da olmayacak olan hayali barış yapıcıların değil, bu olduğunu düşünür.

Based on that, Abdul Ahad Dawood sees that the peacemakers are the Muslims, and that is in the words of Jesus: "Blessed are the peacemakers: for they shall be called the sons of God." (Matthew: 5/9), so he sees that the accurate translation is "blessed the Muslims", and not the imaginary peacemakers, which were not and will never exist on earth.

Tarihi boyunca birbiriyle çekişip anlaşmazlığa düşen farklı Hristiyan mezheplerine mensup hiçbir kimse, aralarındaki süregelen nefretin bütün bunları yalanladığı için, inananların kalplerinde huzurun hüküm sürdüğünü söyleyemez.

None of the people who belong to the different Christian sects, who are fighting and disagreeing along its history, can say that peace took place in the hearts of the believers, as the ongoing hatred between them denies all that.

Melekler ilahisinin, yani sözde "yeryüzünde insanlara iyi niyet" ilahisinin tamamlanmasında, Yunanca metin "Yodekia" kelimesini kullanmıştır. Bu kelime, Yunanca "Dokio" fiilinden türetilmiştir ve Yunanca sözlüğe göre "güzel, iyi, hayırsever" anlamına gelir; ayrıca sevinç, sevgi, memnuniyet, arzu, şöhret… gibi anlamları da vardır. Bu ifadelerin hepsi "Yodekia" kelimesinin çevirisinde geçerlidir ve bu kelime İbranicede de (Mahmad, Ma Hamoud) olarak çevrilebilir.

In the completion of the so-called angels hymn "and Joy be to the people", the Greek text used the word "Yodekia" which is a word derived from the Greek verb "Dokio", and it means "nice, kind, charitable" as in the Greek dictionary, it also means joy, love, satisfaction, desire, fame… All of these expressions are valid in translating the word "Yodekia", which can also be translated in Hebrew to (Mahmad, Ma Hamoud)

"Hamd" fiilinden türemiştir, yani övgü anlamına gelir. "Mahmad" (Ma Hamoud) kelimesi "çok arzulanan, neşeli, harika, sevilen ya da nazik" anlamlarına gelir. Bütün bu anlamlar, Muhammed ya da Ahmed kelimesinden çıkan anlamlarla uyuşmaktadır. Bu kelimeler de İbranice'deki iki kelime olan (Hemda ve Mehmad) ile köken bakımından yakındır. Bu yakınlık, pek çok Sami dilinde olduğu gibi, bunların ortak bir köke sahip olduğunu göstermektedir.

which is extracted from the verb "Hamd" praise. The word (Mahmad, Ma Hamoud) means, “the very much desired, the cheerful, the wonderful, the loved or the gentle”. All of these agree with the meanings that come out of the word Muhammad or Ahmad, which are close in extraction to the two Hebrew words (Hemda and Mehmad), such closeness indicates that they have one common root as it is always the case in many of the Semitic languages.

Abdul Ahad Dawood da bu metnin, ifadeler Asurca olarak kullanılırken, Luka İncili'nde Grekçe olarak da bulunduğuna dikkat çekmektedir. Bir kelimeyi bir dilden diğerine, çok çaba sarf edilse ve çeviride dürüst davranılsa bile, kelimenin tam aslî anlamına ulaşmak mümkün değildir. Dolayısıyla orijinal metinler kaybolmuş olduğundan, çevirinin doğruluğunu doğrulamak imkânsızdır.

Abdul Ahad Dawood also alerts to the existence of this text in the Greek Book of Luke at the time the phrases were in Assyrian. It was not possible, even with a lot of effort and being honest in translation, to translate a word from one language to another, and reach the exact original meaning of the word. Thus, it is impossible, with the loss of the originals, to verify the accuracy of the translation.

Abdul Ahad Dawood'a göre ilahinin doğru çevirisi şöyledir: "Göklerde Tanrı'ya şükürler olsun, yeryüzünde teslimiyet ya da "İslam" olsun, ve insanlara Ahmed olsun".1

The correct translation for the hymn as seen by Abdul Ahad Dawood is: "Thanks to God in heavens, and submission or "Islam" on earth, and Ahmad to the people". 1