Kutsal İncil'in yeni dine ve onun takipçilerine verdiği unvanlardan bazıları "krallık" veya "göklerin krallığı"dır. Hz. İsa'nın, bu dinin Yahudi milletinden başka bir millete geçişini onayladığı yönündedir. Şöyle demiştir: "Bu yüzden size derim ki, Tanrı'nın krallığı sizden alınacak ve meyvelerini veren bir millete verilecektir." (Matta: 21/43).

Some of the titles that the Holy Bible gives to the new religion and its followers are "the kingdom" or "the kingdom of the heavens". It is the new religion that Jesus (PBUH) confirmed its transfer from the Jewish nation to another nation. Saying, "Therefore, I tell you, the kingdom of God will be taken away from you and given to a people producing its fruits." (Matthew: 21/43).

Ayrıca peygamberler bu krallığa ilişkin müjdeler vermeye devam ettiler. "Kanun ve peygamberler Yahya'ya kadardı; o zamandan beri Tanrı'nın krallığının iyi haberi vaaz ediliyor ve herkes oraya zorla girmeye çalışıyor. Ama kanunun tek bir noktasının geçersiz kalmasından, gök ve yerin ortadan kalkması daha kolaydır." (Luka 16:16-17).

In addition, the prophets kept on giving prophecies of this kingdom "The law and the prophets were until John: since then the good news of the kingdom of God is preached, and every one forces his way into it. But it is easier for heaven and earth to pass away than for one dot of the law to become void." (Luke: 16/16-17).

Peygamber Yahya (Vaftizci Yahya), göğün krallığının zamanının yakın olduğuna dair kehanetlerde bulundu. Matta şöyle diyor: "O günlerde Vaftizci Yahya gelip Yahudiye çölünde şöyle vaaz etti: Tövbe edin, çünkü göklerin egemenliği yakındır." (Matta 3/1-2).

The prophet John the Baptist gave prophecies that the kingdom’s time is close, Matthew said: "In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, Repent, for the kingdom of heaven is at hand." (Matthew: 3/1-2).

Yahudilleri tehdit eden Vaftizci, bir sonraki krallık hakkında şöyle konuştu: "O günlerde Vaftizci Yahya, Yahudiye çölünde vaaz ederek geldi: Tövbe edin, çünkü göklerin krallığı yakındır. Çünkü o, peygamber İşaya aracılığıyla şöyle söylenen kişidir: 'Çölde bağıran bir sesin sesi: Rabbin yolunu hazırlayın, patikalarını düzleştirin.' Yahya, deve kılından bir giysi giyiyor ve belinde deri bir kuşak taşıyordu; yiyeceği çekirge ve yabani baldı. O zaman Kudüs'ün tamamı, bütün Yahudiye ve Ürdün çevresindeki bölgenin tümü ona gidiyor, günahlarını itiraf ederek Ürdün nehrinde ondan vaftiz ediliyorlardı. Ancak birçok Ferisi ve Sadukinin vaftizine geldiğini görünce onlara dedi: 'Ey engerek yılanlarının soyu, gelecek gazaptan kaçmanızı size kim söyledi? Tövbeye yaraşır meyveler verin. Kendi kendinize, Atamız İbrahim'dir demeye kalkışmayın, çünkü size şunu söyleyeyim: Tanrı, bu taşlardan İbrahim için çocuklar yaratabilir. Şimdi balta ağaçların köküne konulmuş durumda. Bu yüzden iyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Ben sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum; ama benden sonra gelen, benden daha güçlüdür, onun ayakkabılarını taşımaya bile layık değilim. Sizi Kutsal Ruh ve ateşle vaftiz edecektir. Harman savurma küreği eline alınmıştır; harmanını temizleyecek, buğdayını ambara toplayacak, samanı ise sönmez ateşle yakacaktır." Sonra İsa, vaftiz olmak için Celile'den Ürdün'e, Yahya'nın yanına geldi. (Matta 3:1-13)

Threatening the Jews, the Baptist talked about the next kingdom, he said,: " In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, Repent, for the kingdom of heaven is at hand. For this is he who was spoken of by the prophet Isaiah when he said, “The voice of one crying in the wilderness, “Prepare the way of the Lord, make his paths straight. Now John wore a garment of camel's hair and a leather belt around his waist, and his food was locusts and wild honey. Then Jerusalem and all Judea and all the region about Jordan were going out to him in, and they were baptized by him in the river Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees coming to his baptism, he said to them, “you brood of vipers, who warned you to flee from the wrath to come?” bear fruit in keeping with repentance: And do not presume to say to yourselves, “We have Abraham as our father, for I tell you, God is able from these stones to raise up children for Abraham. even now the axe is laid to the root of the trees. Every tree therefore that does not bear good fruit is cut down, and thrown into the fire. I baptize you with water for repentance: but he who is coming after me is mightier than I, whose sandals I am not worthy to carry. He will baptize you with the Holy spirit, and with fire. his winnowing fork is in his hand, and he will clear his threshing floor and gather his wheat into the barn, but the chaff he will burn with unquenchable fire. Then Jesus came from Galilee to Jordan to John to be baptized by him. " (Matthew: 3/1-13). 1

Şimdi, Yahya'nın (a.s.) krallığın kralı hakkında verdiği nitelikleri inceleyelim.

Let us take a glance at the characteristics that John the Baptist gave about the king of the kingdom.

Birincisi: Peygamber ondan sonra gelecektir. Dolayısıyla gelecek olan, Yahya Vaftizci ile çağdaş olan İsa (Aleyhisselam) olamaz.

First: the prophet will come after him. Therefore, the coming cannot be Jesus (PBUH) who was contemporary with John the Baptist.

İkincisi: O güçlüdür ve gücü Vaftizci Yahya'nın gücünü aşar. Böyle bir tanım, Hristiyanların iddia ettiği gibi çarmıha gerilen ve Vaftizci Yahya'ya yakın olan İsa'ya (ﷺ) uymaz. Bunun ile Muhammed'in (ﷺ) tüm düşmanları üzerindeki zaferleri arasında hiçbir kıyaslama yoktur. O, büyük mesajı ve muazzam gücüyle ruh ve ateşi kullanarak yeryüzünü putperestlikten temizleyebilecek bir güç düzeyine ulaşmıştır. Yukarıda sayılanların hiçbiri, Allah'ın elçisi Muhammed'den (ﷺ) başkasına uymaz.

Second: He is strong, and his strength exceeds the strength of John the Baptist. Such a description does not fit Jesus (PBUH), who was as claimed by the Christians, killed on the cross and close to John the Baptist. There is no comparison between that and Muhammad's (PBUH) victories over all his enemies. He reached a level of strength that enabled him to cleanse the earth from paganism, using soul and fire with his great message and his mighty strength. None of the above mentioned, fit anyone but Muhammad the messenger of God (PBUH).

Yahya'nın (Vaftizci Yahya) ölümünden sonra İsa (SAV), krallığın yaklaştığına dair peygamberliği yeniden dile getirdi: "O zamandan başlayarak İsa vaaz etmeye başladı ve şöyle dedi: 'Tövbe edin, çünkü göklerin krallığı yakınlaştı.'" (Matta: 4/17). "Bütün Celile'yi dolaşıp onların havralarında öğretiyor, krallığın müjdesini duyuruyor ve halk arasındaki her hastalığı ve her sakatlığı iyileştiriyordu." (Matta: 4/23). "Bundan sonra şehir şehir, köy köy dolaşarak Tanrı'nın krallığının müjdesini duyurup vaaz etti. On iki havari de onunla birlikteydi." (Luka: 8/1).

After John the Baptist died, Jesus (PBUH) renewed the prophecy that the kingdom is getting closer, "From that time Jesus began to preach, saying, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand." (Matthew: 4/17). "And he went throughout all Galilee, teaching in their synagogues, and proclaiming the gospel of the kingdom and healing every disease and every affliction among the people. "(Matthew: 4/23). "Soon afterward he went on through cities and village, proclaiming and bringing the good news of the kingdom of God. And the twelve were with him," (Luke: 8/1).

Yalnızca İsa'nın (PBUH) peygamberlik yoluyla krallık hakkında vaaz vermeyi ilk görevi olarak değerlendirmekle kalmadığını, aynı zamanda bunun tek görevi olduğunu da düşünmesi gerektiğini söylemek yeterli değildi. O şöyle dedi: "Ama onlara dedi ki: 'Ben Tanrı'nın Krallığının Müjdesini başka şehirlere de duyurmalıyım, çünkü bu amaçla gönderildim.'" (Luka 4/43).

Not only had Jesus (PBUH) considered prophesizing about the kingdom as his first mission, but also the only one. He said: " But he said to them, "I must preach the Good News of the Kingdom of God to other towns as well, for I was for this purpose." (Luke: 4/43).

Havarilerine, göğün krallığının yakın olduğunu duyurmalarını emretti ve şöyle dedi: "Gidin ve, 'Göklerin Krallığı yakındır' diyerek ilan edin." (Matta: 10/7).

He ordered his disciples to spread the news that the kingdom is at hand, he said: "And proclaim as you go, saying, “the kingdom of heaven is at hand." (Matthew: 10/7).

Sonra İsa (aleyhisselam) havarilerine dualarında söylemeleri için bir cümle öğretti. "Baba, adın kutsal kılınsın; krallığın gelsin." (Luka: 11/2) Hristiyanlar bu cümleyi bugüne kadar hâlâ uygulamaktadır.

Then Jesus (PBUH) taught his disciples to say a phrase in their prayers. “Father hallowed be your name; Your kingdom come.” (Luke: 11/2) this phrase, the Christians still practice until this day.

Bütün bunlardan, İsa'nın (a.s.) mesajının, Vaftizci Yahya'nın haber verdiği ve başına gelecek bazı şeyleri tarif ettiği krallığın bir peygamberliği olduğunu söyleyebiliriz. Bu krallık İsa'dan sonra, onun için çalışacak bir millete verilecek ve Yahudilerin kaybettiği gibi bu krallığı kaybetmeyecektir.

Through all this, we can say that the message of Jesus (PBUH) was a prophecy of the kingdom that John the Baptist had told and described some of what will happen to it. This kingdom comes after Jesus in a nation that will work for it, and will not lose it as the Jews did.

Bu krallık nedir?

What is this kingdom?

Hıristiyanların cevabı, "krallığın, İsa'nın gelişinden sonra Hıristiyan inancının dünya genelinde üstünlük kazanması olduğu" yönündedir. Bazıları bunu, kilisenin ateistler üzerindeki zaferi olarak yorumlamıştır. Diğerleri ise bunun, İsa'nın (PBUH) kanıyla gelen kurtuluşun bir haberi olduğunu söylemiştir. Rahip Tadros Jacob Malaty, Matta İncili üzerine yazdığı yorumda şunu söylemiştir: "İsa tarafından duyurulan krallık, 'müjde krallığı' veya 'İncil krallığı' olup, Tanrı'nın oğlu İsa'da bize verdiği kurtuluşun mutlu haberini temsil etmektedir."

The Christians’ answer is that “the kingdom is the prevailing of the Christian faith all over the world after the coming of Jesus". Some interpreted it, as being the victory of the church over atheists. Others interpreted it, as it is the prophecy of salvation with the blood of Jesus (PBUH). Priest Tadros Jacob Malaty, in his commentary of the book of Matthew, said, "The kingdom that was announced by Jesus is "the good news kingdom “or "the Gospel kingdom ", represented the salvation’s happy news that God gave us in His son Jesus".

Müslümanlar, Hristiyanların krallığın anlamını nasıl ihmal ettiğini merak ediyor; bunun yerine onu bir hayalete bağlıyorlar. Kilise zafer kazandı ve Avrupa'yı birkaç yüzyıl boyunca yönetti, ancak Vaftizci Yahya, İsa veya havarilerin verdiği bir peygamberlik sayılmaya değer hiçbir şey görmedik.

Muslims wonder how the Christians neglect the meaning of the kingdom; instead, they are attaching it to a chimera. The church was victorious and it ruled Europe for many centuries, but we have not seen anything that was worth being a prophecy given by the Baptist, Jesus or the disciples.

Benzer şekilde, öne sürülen kurtuluş haberi de Îsâ'nın kasabalarda ve köylerde dolaşarak anlattığı vaadin kendisi olamaz. En yakın havarileri bile bu anlamı kavrayamadı. Bunlar arasında çarmıha gerilmeden sonra Emmaus'a doğru yola çıkan iki havari de vardı; kurtuluşun Îsâ'nın (SAV) ölümüyle sona erdiğini düşündükleri için ağlıyorlardı. "Ve onlara dedi ki: 'Yürürken aranızda geçen bu konuşmalar nedir?' Ve üzgün bir halde durdular. Ardından adı Kleopas olan biri ona cevap verdi: 'Yeruşalim'e gelip giden tek yabancı sen misin ki, bu günlerde orada olup bitenleri bilmiyorsun?' Ve onlara dedi ki: 'Nedir o olaylar?' Ve ona dediler ki: 'Nasıralı İsa'yla ilgili olanlar. O, Tanrı ve bütün halk önünde söz ve işte güçlü bir peygamberdi. Başkâhinlerimiz ve önderlerimiz onu ölüme mahkûm edilmek üzere teslim ettiler ve çarmıha gerdiler. Oysa İsrail'i kurtaracak olanın o olduğunu umuyorduk. Üstelik bütün bunların üzerinden bugün üçüncü gün geçti.'" (Luka 24/17-21).

Similarly, the claimed salvation news cannot be the prophecy, which Jesus walked around telling about in towns and villages. Even his dearest disciples did not understand this meaning. Among them were the two disciples that were headed towards Emmaus after the crucifixion, they were crying because the salvation had ended with the death of Jesus (PBUH). "And he said to them, ‘What is this conversation that you are holding with each other as you walk, and they stood still, looking sad? Then one of them, named Cleopas, answered him, “Are you the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in these days? And he said to them, “What things?” And they said to him, “Concerning Jesus of Nazareth, a man who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people, And how our chief priests and rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him. But we had hoped that he was the one to redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things happened."(Luke: 24/17-21).

İki havari, İsa'nın ölümüyle ilgili kurtuluş meselesinde cahildi; onlar, İsrailoğullarının beklediği dünyevi bir kurtuluş olan başka bir kurtuluşu arıyorlardı.

The two disciples were ignorant about the issue of salvation with the death of Jesus; they were looking for another salvation, which is worldly salvation, which the children of Israel were waiting for.

Haçlanma olayına tanıklık eden inanan kalabalıklar, haçlanmanın Hz. İsa'nın (Cenabı Allah'ın selamı üzerine olsun) müjdelediği sevindirici bir kehanet olduğunu bilmiyorlardı.

The crowds of believers that witnessed the crucifixion did not know that the crucifixion was the happy prophecy, which Jesus (PBUH)

Onlar ağlayarak, göğüslerini döverek ve feryat ederek döndüler. "Bu seyre toplanmış olan bütün kalabalıklar da olanları görünce göğüslerini döverek evlerine döndüler." (Luka 23/48-49).

gave. They returned crying, beating their chests and weeping "And all the crowds that had assembled for this spectacle, when they saw what had taken place, returned home beating their breasts.” (Luke: 23/48-49).

The promised kingdom could not have been salvation with the blood of Jesus. The texts mentioned things and signs that will take place before the coming of the kingdom. Among these signs is the establishment of a new nation and a new kingdom, which did not take place before the spreading of Christianity in the world, nor did it occur when Jesus was crucified. Matthew says: "As for these things that you see, the days will come when there will not be left here one stone upon another that will not be thrown down. And they asked him, 'Teacher, when will these things be? And what will be the sign when these things are about to take place?' And he said, 'See that you are not led astray.'

The promised kingdom could not have been salvation with the blood of Jesus. The texts mentioned things and signs that will take place before the coming of the kingdom. Among these signs is the establishment of a new nation and a new kingdom. Which did not take place before the spreading of Christianity in the world, nor did it occur when Jesus was crucified, Matthew says: "As for these things that you see, the days will come when there will not be left here one stone upon another that will not be thrown down. And they asked him, “teacher, when will these things be? And what will be the sign when these things are about to take place? And he said, “see that you are not led astray.

Çünkü birçoğu benim adımla gelecek, "Ben oyum" diyecekler; ve "Zaman yaklaştı" diyecekler. Onların ardından gitmeyin. Savaşları ve karışıklıkları duyduğunuzda korkmayın; çünkü bunların önce olması gerekir, ama son hemen gelmez. Sonra onlara dedi: "Millet millete, krallık krallığa karşı ayağa kalkacak. Büyük depremler olacak, çeşitli yerlerde kıtlıklar ve salgın hastalıklar olacak. Korkunç olaylar ve gökten büyük belirtiler görülecek. Ama bütün bunlardan önce, sizi elleriyle tutup kovuşturacaklar, sizi sinagoglara ve zindanlara teslim edecekler, benim adım uğruna krallara ve valilere çıkarılacaksınız. Bu, tanıklık etmeniz için bir fırsat olacak. Bu yüzden, cevap vermek için önceden düşünmemeye, zihninizde karar verin. Çünkü size öyle bir ağız ve öyle bir bilgelik vereceğim ki, düşmanlarınızın hiçbiri buna karşı koyamayacak ya da çürütemeyecek. Anne babalarınız, kardeşleriniz, akrabalarınız ve dostlarınız tarafından teslim edileceksiniz; kiminizi de öldürecekler. Benim adım uğruna herkes tarafından nefret edileceksiniz. Ama başınızdaki tek bir saç bile yok olmayacak. Sabrınızla canlarınızı kazanacaksınız. Ama Yeruşalim'in orduların kuşatması altında olduğunu gördüğünüzde, o zaman bilin ki harabiyeti yaklaşmıştır. O zaman Yahudiye'de olanlar dağlara kaçsın; şehrin içinde olanlar çıksın; kırsalda olanlar oraya girmesin. Çünkü bunlar, yazılmış olanların hepsinin yerine gelmesi için intikam günleridir. Vay o günlerde hamile ve emziren kadınların haline! Çünkü yeryüzünde büyük sıkıntı ve bu halk üzerinde gazap olacak."

For many will come in my name, saying, I am he; and “the time is at hand, do not go after them. And when you hear of wars and tumults, do not be terrified: for these things must first take place; but the end will not be at once. Then he said to them, “Nation will rise against nation, and kingdom against kingdom. There will be great earthquakes, and in various places famines and pestilences. And there will be terrors and great signs from heaven. But before all this they will lay their hands on you and persecute you, delivering you up to the synagogues and prisons, and you will be brought before kings and governors for my name's sake. This will be your opportunity to bear witness. Settle it therefore in your minds not to meditate beforehand how to answer. For I will give you a mouth and wisdom, which none of your adversaries will be able to withstand or contradict. You will be delivered up by parents and brothers and relatives and friends; and some of you they will put to death. You will be hated by all for my name's sake. But not n hair of your head will perish. By your endurance you will gain your lives. But when you see Jerusalem surrounded by armies, then know that its desolation has come near. Then let these who are in Judea flee to the mountains; and let those who are inside the city depart; and let not those who are out in the country enter it. For these are days of vengeance, to fulfill all that is written. Alas for women who are pregnant and for those who are nursing infants in those days, for there will be great distress upon the earth and wrath against this people.

Kılıç keskinine düşecekler ve bütün uluslar arasına esir olarak sürülecekler; Yeruşalim, Gayrıyahudilerin dizlerinin altında çiğnenecek, Gayrıyahudilerin zamanları tamamlanıncaya kadar. Güneşte, ayda ve yıldızlarda alametler olacak; yeryüzünde ise uluslar arasında sıkıntı olacak, denizin ve dalgaların kükremesinden şaşkınlık içinde kalacaklar. İnsanlar, dünyanın başına gelecek olanların korkusundan ve endişesinden bayılacaklar. Çünkü göklerin kuvvetleri sarsılacak.

They will fall by the edge of the sword and be led captive among all nations, and Jerusalem will be trampled underfoot by the Gentiles, until the times of the Gentiles are fulfilled. And there will be signs in sun and moon and stars; and on the earth distress of nations, in perplexity because of the roaring of the sea and the waves. People fainting with fear and with foreboding of what is coming on the world. For the powers of the heavens will be shaken.

Sonra İnsanoğlunun büyük bir güç ve görkemle bir bulut içinde geldiğini görecekler. Bu olaylar gerçekleşmeye başladığında, doğrulun ve başlarınızı kaldırın; çünkü kurtuluşunuz yaklaşıyor. Sonra onlara bir benzetme anlattı: "İncir ağacına ve bütün ağaçlara bakın. Yapraklanmaya başladıklarında, kendi gözlerinizle görür ve yazın artık yakın olduğunu bilirsiniz. Aynı şekilde, bu olayların gerçekleştiğini gördüğünüzde, Tanrı'nın krallığının yakın olduğunu bilin."

And then they will see the Son of man coming in a cloud with power and great glory. now when these things begin to take place, straighten up and raise your heads; because your redemption is drawing near. And he told them a parable; “look at the fig tree, and all the trees.” As son as they come out in leaf, you see for yourselves and know that the summer is already near. So also, when you see these things taking place, know that the kingdom of God is near.

"Gerçekten size derim, bu kuşak, her şey olup bitmeden geçip gitmeyecek. Gök ve yer geçip gidecek; ama benim sözlerim geçip gitmeyecek. Ancak kendinize dikkat edin; yüreklerinizin şehvet düşkünlüğü, sarhoşluk ve bu hayatın kaygılarıyla ağırlaşmasına izin vermeyin; yoksa o gün bir tuzak gibi üzerinize ansızın çöker. Çünkü o, bütün yeryüzünde oturanların hepsinin başına gelecek. Olacak bütün bu şeylerden kurtulmanız ve İnsanoğlunun önünde durabilmeniz için güç bulasınız diye, her zaman uyanık durun ve dua edin." (Luka 21/6-36). Onun, "ve İnsanoğlunun önünde durmak" sözü, krallığı gelecek olan ve beklenen kişiyle ilişkilendirir. O, Hristiyanlığın yayılmasından değil, son peygamberin, yani İnsanoğlunun ortaya çıkışından söz ediyordu ve onları onunla buluşmaya hazırlıklı olmaya çağırıyordu.

Truly, I say to you, this generation will not pass away until all has taken place. Heaven and earth will pass away: but my words will not pass away. But watch yourselves lest your hearts be weighed down with dissipation and drunkenness and cares of this life, and that day come upon you suddenly like a trap. For it will come upon all who dwell on the face of the whole earth. But stay awake at all times, praying that you may have strength to escape all these things that are going to take place, and to stand before the Son of man." (Luke: 21/6-36). His saying: “and to stand before the Son of man” connects the kingdom to the coming and the expected person. He was not talking about the spreading of Christianity, but he was talking about the appearance of the final prophet; the son of man, and he was asking them to be prepared to meet him.

Krallık, evrenin Rabbi ve koruyucusu olan Tanrı'nın iradesi ve rızasına göre işleyecek bir millettir.

The kingdom is a nation that will work according to the will and the satisfaction of God, the cherisher and sustainer of the universe.

"Krallık, göklerde olduğu gibi yeryüzünde Tanrı'nın iradesini yerine getiren bir toplumdur," diyor William Barclay, Elçilerin İşleri üzerine yorumunda.

"The kingdom is a society on earth, which executes the will of God just as it is in the heavens," says William Barclay in his commentary on Acts.

İsa'nın göğün krallığına dair bir benzetmesinde, havarilerine krallığın İsrail oğullarından alınacağının sebebini açıkladı. Şöyle dedi:

In one of Jesus’ parables for the kingdom, he explained to his disciples the reason why the kingdom it will be transferred from the children of Israel. He said:

"Bir başka benzetmeyi dinleyin: Bir ev sahibi vardı, bir bağ dikti, etrafını çitle çevirdi, içinde bir şarap sıkma çukuru kazdı, bir kule yaptı, onu kiracılara kiraya verdi ve başka bir ülkeye gitti. Meyve mevsimi yaklaşınca, meyvelerini almak için kullarını kiracılara gönderdi. Kiracılar kulları yakalayıp birini dövdü, birini öldürdü, birini taşladı. Yine ilkinden daha çok başka kullar gönderdi. Onlara da aynısını yaptılar. Sonunda oğlunu onlara gönderdi, 'Oğlumu sayarlar' diyerek. Ama kiracılar oğlu görünce kendi aralarında dediler ki: 'Bu mirasçı. Gelin, onu öldürelim, mirası biz alalım.' Onu yakalayıp bağın dışına atıp öldürdüler. Peki, bağın sahibi geldiğinde o kiracılara ne yapacak?" Onlar da ona dediler ki: "O kötü adamları berbat bir ölümle öldürecek ve bağı, mevsimlerinde ona meyve verecek başka kiracılara kiraya verecek." İsa onlara dedi ki: "Kutsal Kitapta hiç okumadınız mı? 'Yapıcıların reddettiği taş, köşenin baş taşı oldu; bu, Rab'bin işidir ve gözümüzde harikadır.'"

"Hear another parable: There was a master of a house who planted a vineyard and put fence round it and dug a winepress in it and built a tower and leased it to tenants and went into another country. When the season for fruit drew near, he sent his servants to the tenants to get his fruits. And the tenants took his servants and beat one, killed another, and stoned another. Again he sent other servants, more than the first. And they did the same to them. Finally he sent his son to them, saying, “They will respect my son.” But when the tenants saw the son, they said to themselves, “This is the heir. Come, let us kill him, and have his inheritance. And they took him and threw him out of the vineyard and killed him. When therefore the owner the vineyard comes, what will he do to those tenants?” They said to him, “He will put those wretches to a miserable death and let out the vineyard to other tenants who will give him the fruits in their seasons. Jesus said to them, “have you never read in the scriptures, “The stone that the builders rejected has become the cornerstone; this was the Lord's doing, and it is marvelous in our eyes?

Bu nedenle size derim ki, Tanrı'nın krallığı sizden alınacak ve meyvelerini verecek bir millete verilecek. Bu taşın üzerine düşen parçalanacak; ve bu taş kimin üzerine düşerse, onu ezecek. Başrahipler ve Ferisiler onun benzetmelerini duyunca, bunları kendileri hakkında söylediğini anladılar. "(Matta: 21/33-45), (Ayrıca Luka:

Therefore, I tell you, the kingdom of God will be taken from you and given to a people producing its fruits. And the one who falls on this stone will be broken to pieces; and when it falls on anyone, it will crush him. When the chief priests and Pharisees heard his parables, they perceived that he was speaking about them. “(Matthew: 21/33-45), (Also Luke:

20/9-19), Bu büyük ümmet kimdir ki, istila ettiği her milleti ezer ve zarar vermek isteyen her millet hayal kırıklığına uğrar? Şüphesiz onlar, zamanlarının en büyük iki devletini, Romalıları ve Farsları yenilgiye uğratan Müslümanlardır. Onlar dünyanın dört bir yanına yayılan, bir asır boyunca Çin ile Fransa arasındaki toprakları yöneten Müslümanlardır.

20/9-19), Who is that great nation that will crush any nation it invades, and if a nation wanted to harm it will be disappointed? They are, with no doubt, the Muslims who defeated the greatest two states of their time, the Romans and the Persians. They are the Muslims who spread all over the world, and ruled, for an entire century, the land between China and France.

Matta'nın önceki kehaneti, peygamberlerin kitaplarındaki bir kehanete işaret etmektedir; bu da Davud'un Mezmurlarında, Rab'bin adıyla gelecek olan hakkında söylenenlerdir: "Beni dinlediğin ve kurtuluşum olduğun için sana şükrederim. Yapıcıların reddettiği taş, köşe taşı oldu. Bu, RAB'bin işidir; gözümüzde harikadır. Bu, RAB'bin yaptığı gündür; bu günde sevinelim ve neşelenelim."

The previous prophesy of Matthew refers to a prophesy in the prophets’ books, which is what came in David's Psalms about the one who will come in the name of God "I thank you that you have answered me and have become my salvation. The stone that the builders rejected has become the cornerstone. This is the LORD'S doing; it is marvelous in our eyes. This is the day that the LORD has made; let us rejoice and be glad in it.

"Ey RAB, lütfen kurtar bizi; Ey RAB, lütfen bize başarı ver." (Mezmurlar: 118/21-25).

Save us, we pray, O LORD: O LORD, we pray, give us success." (Psalms: 118/21-25).

Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Ebû Hüreyre'den rivayet edilmiştir: Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: 'Benden önceki peygamberlerle olan benzerliğim, güzelce ve düzgünce bir ev inşa edip, yalnızca bir köşesinde bir tuğla yeri bırakılmış bir adama benzer. İnsanlar etrafında dolaşır, güzelliğine hayran kalır, ancak şöyle derler: "Keşke bu tuğla yerine konulsaydı!" İşte ben o tuğlayım ve ben peygamberlerin sonuncusuyum.'" 1 O, peygamberliği tamamlayan tuğladır.

Muhammad (PBUH) said: “Narrated By Abu Huraira: Allah's Apostle said, "My similitude in comparison with the other PROPHETS BEFORE ME, is that of a man who has built a house nicely and beautifully, except for a place of one brick in a corner. The people go about it and wonder at its beauty, but say: 'Would that this brick be put in its place!' So I am that brick, and I am the last of the Prophets.”. 1 He was the brick that completed the prophet-hoods.

Petrus'un, İsa'nın (PBUH) "inşaatçıların reddettiği taş" olduğunu iddia ederken yaptığı hatanın üzerinde durmalıyız. O şöyle demiştir: "Hepinizin ve İsrail halkının bilmesi gerekir ki, sizin çarmıha gerdiğiniz, ama Tanrı'nın ölümden dirilttiği Nasıralı İsa Mesih'in adıyla bu adam sağlıklı olarak sizin önünüzde duruyor. Bu İsa, sizin, yani inşaatçıların reddettiği ve köşe taşı olan taştır. Kurtuluş başka hiç kimsede yoktur; çünkü insanlar arasında kurtulmamız gereken, gökler altında verilmiş başka bir ad yoktur." (Elçilerin İşleri 4/10-12). Oysa Davut'un ve İsa'nın söz ettiği taş, galip bir peygamberlik ve kazanan bir millet anlamına geliyordu; İsa'nın (PBUH) da tanıklık ettiği gibi, bu taş İsrail oğullarında değildi.

We should point to the mistake that Peter made when he claimed that Jesus (PBUH) is the brick that the builders rejected. He said: " let it be known to all of you and the people of Israel that by the name of Jesus Christ of Nazareth, whom you crucified, whom God raised from the dead, by him his man is standing before you well. This Jesus is the stone that was rejected by you, the builders, which has become the cornerstone. And there is salvation in no one else, for there is no other name under heaven given among men by which we must be saved." (Acts: 4/10-12), though, the stone that David and Jesus talked about was a victorious prophet-hood and a winning nation, and it was not in the children of Israel as Jesus (PBUH) testified.

Ancak Petrus'un hatası için bir mazereti vardı. Sözlerini duyan ve mucizelere hayret eden kimselerin de belirttiği gibi, o okuma yazması olmayan, eğitimsiz bir adamdı. Bunu Elçilerin İşleri'nin yazarından biliyoruz; yazar bu konuda şöyle demektedir: "Petrus ile Yuhanna'nın cesaretini görüp de bunların okumamış, bilgisiz adamlar olduklarını anlayınca hayrete düştüler." (Elçilerin İşleri 4/13).

However, Peter had an excuse for his mistake. He was an illiterate man with no education as stated by those who heard his words and wondered about the miracles. We knew that from the writer of Acts, as he said in this regard, "Now when they saw the boldness of Peter and John, and perceived that they were uneducated, common men, they were astonished." (Acts: 4/13).

Bu alışılmadık benzetme, İsa (a.s.) tarafından anlatılmış olup, Yahudilerin Tanrı'nın nimetlerini ve lütuflarını inkâr etmelerini, peygamberlerini öldürmeleri ve Kanunu'nu terk etmeleri yoluyla O'nun seçimini reddetmelerini konu alır. Ayrıca, Tanrı'nın emirlerine uyacak bir millete krallığın devredileceğini, bu milletin düşmanlarına karşı güçleneceğini ve onları ezeceğini anlatır.

This unusual parable, that Jesus (PBUH) told, talks about the Jews denial of God’s graces and tenders, and of His choice of them by killing his prophets and abandoning his Law. It tells about the transfer of the kingdom to a nation who will follow the commands of God, a nation that will become stronger over their enemies, and crush them.

Bu millet aşağılık ve hor görülüyor. "Yapıcıların reddettiği taş, köşenin baş taşı oldu." Yine de Tanrı, krallığın bu aşağılık millete geçmesine Yahudilerin şaşkınlığına rağmen bu milleti seçti. Bu, Tanrı'nın büyük kaderi ve iradesidir. "Bu, Rab'bin işidir ve gözümüzde harikadır."

This nation is despicable and despised " The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner"; however, God chose this nation in spite of the Jews’ astonishment about the transfer of the kingdom to this despicable nation. It is the great fate and will of God " this is the Lord's doing, and it is marvelous in our eyes ".

Bu aşağılık millet kimdir? Kutsal Kitap'ın, Sâre'nin dediği gibi hor gördüğü, cariye Hacer'in çocukları olan Arap milleti:

Who is this despicable nation? It is the Arab nation, the children of the servant Hagar, whom the Holy Bible despised, as Sarah said:

Bu yüzden Sâre İbrahim'e, "Bu cariyeyi oğluyla birlikte kov, çünkü bu cariyenin oğlu oğlum İshak ile birlikte mirasçı olmayacak." dedi. (Yaratılış: 21/10).

“So she said to Abraham, “Cast out this slave woman with her son, for the son of this slave woman shall not be heir with my son Isaac." (Genesis: 21/10).

Pavlus, Arapları gururla küçümseyerek dedi ki: "Ama Kitap ne diyor? “Cariyeyi ve onun oğlunu dışarı at, çünkü cariyenin oğlu özgür kadının oğluyla birlikte miras almayacak.” Bu yüzden, kardeşler, biz cariyenin çocukları değil, özgür kadının çocuklarıyız." (Galatyalılar 4/30-31).

Proudly despising the Arabs, Paul said, "but what does the scripture say? “Cast out the slave woman and her son, for the son of the slave woman shall not inherit with the son of the free woman. So, brothers, we are not children of the slave but of the free woman." (Galatians: 4/30-31).

İsa (PBUH) gelecek krallık hakkında daha birçok benzetme anlattı. Bunlardan birinde, krallığın İsrail oğullarından olmayacağını, Tanrı'nın seçimini hak etmeyen bir ulustan olacağını açıkladı.

Jesus (PBUH) gave more parables about the next kingdom. In one of them, he explained that the kingdom will not be of the children of Israel, the nation that did not deserve God's choice.

Matta şöyle diyor: "İsa onlara yine benzetmelerle konuşarak dedi ki: Göklerin Krallığı, oğlu için düğün ziyafeti veren bir krala benzetilebilir. Davetlilere, düğüne gelmeleri için kullarını gönderdi, ama gelmek istemediler. Yine başka kullarını gönderdi ve dedi ki: 'Davetlilere söyleyin: İşte, ziyafetimi hazırladım, öküzlerim ve besili buzağılarım kesildi, her şey hazır. Düğün ziyafetine gelin.' Ama onlar buna aldırmadılar ve gittiler, biri tarlasına, diğeri ticaretine. Geri kalanlar ise kullarını yakalayıp utandırıcı biçimde davrandılar ve onları öldürdüler. Kral öfkelendi, ordularını gönderdi, o katilleri yok etti ve kentlerini yaktı. Sonra kullarına dedi ki: 'Düğün ziyafeti hazır, ama davetliler buna layık değildi. Bu nedenle ana yollara gidin ve bulduğunuz herkesi düğün ziyafetine davet edin.' Bunun üzerine o kullar yollara çıktılar ve bulabildikleri herkesi, kötü ve iyi, bir araya topladılar. Böylece düğün salonu konuklarla doldu. Ama kral konukları görmek için içeri girdiğinde, orada düğün giysisi olmayan bir adam gördü. Ona dedi ki: 'Dostum, düğün giysisi olmadan buraya nasıl girdin?' Adam ise sessiz kaldı."

Matthew says: "And again Jesus spoke to them in parables, saying, The kingdom of heaven may be compared to a king gave a wedding feast for his son, And sent his servants to call those who were invited to the wedding feast, they would not come. Again he sent other servants, saying, “Tell those who are invited, see, I have prepared my dinner, my oxen and my fat calves have been slaughtered, and everything is ready. Come to the wedding feast. But they paid no attention made and went off their ways, one to his farm, another to his business, while the rest seized his servants, entreated them shamefully, and killed them. The king was angry, and he sent his troops and destroyed those murderers and burned their city. Then he said he to his servants, “The wedding feast is ready, but those invited were not worthy. Go therefore to the main roads and invite to the wedding feast as many as you find. And those servants went out into the roads and gathered together all whom they found, both bad and good. So the wedding hall was filled with guests. but when the king came in to look at the guests, he saw there a man who had no wedding garment. And he said to him, “Friend, how did you get in here without a wedding garment?” And he was speechless.

Bunun üzerine kral hizmetkârlarına, "Onun el ve ayaklarını bağlayın, onu dışarıdaki karanlığa atın. Orada ağlama ve diş gıcırdatma olacak; çünkü davetliler çok, seçilenler azdır." dedi.

Then the king said to the attendants, “Bind him hand and foot and cast him into the outer darkness. In that place there will be weeping and gnashing of teeth, for many are called, but few are chosen." (Matthew: 22/1-14)

Başka bir benzetmesinde, onlara krallığın kabulünü ve ona boyun eğmeyi, insanların bu krallığı kabul edip ona teslim olmasını anlattı ve havarilerinden de bunu kabul edip ona boyun eğmelerini istedi. Şöyle dedi: "Ve onlara birçok şeyi benzetmelerle anlattı, şöyle diyerek: 'Bir ekici tohum ekmeye çıktı.' Ekerken tohumların bir kısmı yol kenarına düştü, kuşlar gelip onları yedi. Başka tohumlar taşlı yere düştü; orada toprağı az olduğundan hemen filizlendiler, ama toprağın derinliği olmadığından, güneş doğunca kavruldular ve kök salamadıkları için kurudular. Başka tohumlar dikenlerin arasına düştü; dikenler büyüyüp onları boğdu. Başka tohumlar ise iyi toprağa düştü ve ürün verdi: kimi yüz kat, kimi altmış kat, kimi otuz kat. Kulağı olan duysun." Sonra havariler gelip ona dediler: "Onlarla neden benzetmelerle konuşuyorsun?" O da onlara cevap verdi: "Göklerin krallığının sırlarını bilmek size verildi, ama onlara verilmedi. Çünkü olana daha fazla verilecek ve bolluğa kavuşacak; ama olmayandan, sahip olduğu da alınacak. Bu yüzden onlarla benzetmelerle konuşuyorum; çünkü görseler de görmüyorlar, işitseler de işitmiyor ve anlamıyorlar. Gerçekten de onlar hakkında İşaya'nın peygamberliği yerine geliyor ki şöyle diyor: 'İşitirsiniz, ama asla anlamazsınız; görürsünüz, ama asla kavramazsınız.'"

In another parable, he explained to them the people’s acceptance of the kingdom and submission to it, and he asked his disciples to accept it and submit to it. He said: "And he told them many things in parables, saying, “a sower went out to sow.” And as he sowed, some seeds fell along the path, and the birds came and devoured them. Other seeds fell on rocky ground, where they did not have much soil, and immediately they sprang up, since they had no depth of soil, but when the sun rose, they were scorched; and since they had no root, they withered away. Other seeds fell among thorns; and the thorns grew up, and choked them: other seeds fell on good soil, and produced grain, some a hundredfold, some sixty, some thirty. He who has ears, let him hear. Then the disciples came, and said to him, “Why do you speak to them in parables?” And he answered them, “to you it has been given to know the secrets of the kingdom of heaven, but to them it has not been given. For to the one who has, more will be given, and he will have an abundance: but from the one who has not, even what he has will be taken away. This is why I speak to them in parables, because seeing they do not see, and hearing they do not hear, nor do they understand. Indeed, in their case the prophecy of Isaiah is fulfilled that says: “you will indeed hear but never understand; and you will indeed see but never perceive.

Çünkü bu halkın yüreği kabalaşmış, kulakları zor duyar olmuş ve gözlerini kapamışlar; gözleriyle görmesinler, kulaklarıyla işitmesinler, yürekleriyle anlamasınlar ve dönüp de iyileştirmeyeyim diye. Ama gözleriniz gördüğü, kulaklarınız işittiği için bahtiyardır. Doğrusunu size söyleyeyim, birçok peygamber ve salih kişi, sizin gördüğünüzü görmeyi arzu etti, ama göremedi; sizin işittiğinizi işitmeyi arzu etti, ama işitemedi. "Öyleyse ekenin benzetmesini dinleyin. Krallığın sözünü duyup anlamayan kimsenin yüreğine ektiği şeyi şeytan gelip kapar. Bu, yol kenarına ekilendir. Kayalık yere ekilen ise, sözü işitip hemen sevinçle kabul eden kişidir. Ama kendisinde kök olmadığından bir süre dayanır; söz yüzünden sıkıntı ya da zulüm çıktığında hemen tökezler. Dikenlerin arasına ekilen ise, sözü işiten, ama dünyanın kaygıları ve zenginliğin aldatıcılığı sözü boğar, ve o verimsiz kalır. İyi toprağa ekilen ise, sözü işitip anlayan kişidir. Gerçekten meyve verir; kimi yüz, kimi altmış, kimi otuz kat verir." (Matta 13/1-23).

For this people's heart has grown dull, and with their ears they can barely hear, and their eyes they have closed; lest they should see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and turn, and I would heal them. But blessed are your eyes, for they see, and your ears, for they hear. Truly, I say to you, many prophets and righteous people longed to see what you see, and did not see it; and to hear what you hear, and did not hear it. “Hear then the parable of the sower. When anyone hears the word of the kingdom, and does not understand it, the evil one comes and snatches away what has been sown in his heart. This is what was sown along the path. As for what was sown on rocky ground, this is the one who hears the word and immediately receive it with joy. Yet he has no root in himself, but endures for a while: and when tribulation or persecution arises on account of the word, but the cares of the world and the deceitfulness of riches choke the word, and it proves unfruitful. As for what was sown on good soil, this is the one hears the word and understands it. He indeed bears fruit and yields, on one case a hundredfold, in another sixty, and in another thirty." (Matthew: 13/1-23).

Bu İncil benzetmesi, Peygamber'in (sav) insanların onun mesajına verdikleri tepkiye dair anlattığı benzetmeyle örtüşmektedir. Şöyle buyurmuştur: (Ebu Musa'dan rivayet edildiğine göre, Peygamber şöyle buyurdu: "Allah'ın beni gönderdiği HİDAYET ve ilmin örneği, yeryüzüne yağan bol yağmura benzer. Bunun bir kısmı verimli toprak olup yağmur suyunu emmiş ve bol bitki ile ot çıkarmıştır. Bir kısmı ise sert olup suyu tutmuş, Allah bununla insanlara fayda sağlamış, onlar bundan içmekte, hayvanlarına içirmekte ve ekin sulamasında kullanmışlardır. Bir kısmı ise çorak olup ne suyu tutabilmiş ne de bitki çıkarabilmiştir (böylece o toprak hiçbir fayda sağlamamıştır). Birincisi, Allah'ın dinini kavrayan ve Allah'ın benim aracılığımla vahyettiği (peygamberlerin) bilgisinden faydalanıp öğrenen ve sonra başkalarına öğreten kimsenin örneğidir. Sonuncusu ise bunu önemsemeyen ve benim aracılığımla vahyedilen Allah'ın HİDAYETİNİ kabul etmeyen kimsenin örneğidir; o da tıpkı o çorak toprak gibidir.) 1 ve kalpleriyle anlayıp dönseler, ben de onları iyileştirirdim. Ama gözleriniz bahtiyardır, çünkü görürler; kulaklarınız da bahtiyardır, çünkü işitirler. Doğrusu size derim ki, birçok peygamber ve salih insan, sizin gördüğünüzü görmek istedi, ama göremedi; sizin işittiğinizi işitmek istedi, ama işitemedi. "Öyleyse ekicinin benzetmesini dinleyin. Biri Krallık sözünü duyup anlamadığında, kötü olan gelir ve yüreğine ekileni kapar. Bu, yol kenarına ekilendir. Kayalık yere ekilene gelince, bu, sözü duyup hemen sevinçle kabul eden kişidir. Ama kendinde kök yoktur, bir süre dayanır; söz yüzünden sıkıntı veya zulüm çıktığında hemen sendeler. Dünya kaygıları ve zenginliğin aldatıcılığı ise sözü boğar, ve ürünsüz kalır. İyi toprağa ekilene gelince, bu, sözü duyup anlayan kişidir." "Gerçekten meyve verir ve ürün getirir; bir durumda yüz kat, bir diğerinde altmış kat, bir diğerinde ise otuz kat." (Matta: 13/1-23).

This biblical parable matches the one that Muhammad (PBUH) gave about the way people reacted to his message. He said: (Narrated By Abu Musa: The Prophet said, "The example of GUIDANCE and knowledge with which Allah has sent me is like abundant rain falling on the earth, some of which was fertile soil that absorbed rain water and brought forth vegetation and grass in abundance. (And) another portion of it was hard and held the rain water and Allah benefited the people with it and they utilized it for drinking, making their animals drink from it and for irrigation of the land for cultivation. (And) a portion of it was barren which could neither hold the water nor bring forth vegetation (then that land gave no benefits). The first is the example of the person who comprehends Allah's religion and gets benefit (from the knowledge) which Allah has revealed through me (the Prophets and learns and then teaches others. The last example is that of a person who does not care for it and does not take Allah's GUIDANCE revealed through me (He is like that barren land.). 1 and understand with their heart, and turn, and I would heal them. But blessed are your eyes, for they see, and your ears, for they hear. Truly, I say to you, many prophets and righteous people longed to see what you see, and did not see it; and to hear what you hear, and did not hear it. “Hear then the parable of the sower. When anyone hears the word of the kingdom, and does not understand it, the evil one comes and snatches away what has been sown in his heart. This is what was sown along the path. As for what was sown on rocky ground, this is the one who hears the word and immediately receive it with joy. Yet he has no root in himself, but endures for a while: and when tribulation or persecution arises on account of the word, but the cares of the world and the deceitfulness of riches choke the word, and it proves unfruitful. As for what was sown on good soil, this is the one hears the word and understands it. He indeed bears fruit and yields, on one case a hundredfold, in another sixty, and in another thirty." (Matthew: 13/1-23).

Bu İncil'deki benzetme, Muhammed (SAV) ﷺ'in insanların mesajına verdikleri tepkiler hakkında söylediği benzetmeye uygun düşüyor. O şöyle buyurdu: (Ebu Musa'dan rivayet edilmiştir: Peygamber şöyle buyurdu: "Allah'ın beni gönderdiği HİDAYET ve ilmin örneği, yeryüzüne bol yağan yağmur gibidir. Bunun bir kısmı suyu emip bol bitki ve ot çıkaran verimli toprağa düşer. Bir kısmı ise sert olup suyu tutar ve Allah onunla insanlara fayda sağlar; onlar bundan içer, hayvanlarına içirir ve ekin sulamak için kullanırlar. Bir kısmı ise çorak olup ne suyu tutar ne de bitki çıkarır; o toprak bir fayda sağlamaz. Birinci örnek, Allah'ın dinini kavrayıp, Allah'ın bana vahyettiği ilimden faydalanan, öğrenip başkalarına öğreten kimsenin örneğidir. Son örnek ise bununla ilgilenmeyen ve bana vahyedilen Allah'ın HİDAYETİNİ kabul etmeyen kimsenin örneğidir; o tıpkı çorak toprak gibidir.") 1 İsa, havarilerine tohumların en küçüğü olduğu halde yayılma bakımından en büyük olan Tanrı Krallığının yayılışını anlattı.

This biblical parable matches the one that Muhammad (PBUH) gave about the way people reacted to his message. He said: (Narrated By Abu Musa: The Prophet said, "The example of GUIDANCE and knowledge with which Allah has sent me is like abundant rain falling on the earth, some of which was fertile soil that absorbed rain water and brought forth vegetation and grass in abundance. (And) another portion of it was hard and held the rain water and Allah benefited the people with it and they utilized it for drinking, making their animals drink from it and for irrigation of the land for cultivation. (And) a portion of it was barren which could neither hold the water nor bring forth vegetation (then that land gave no benefits). The first is the example of the person who comprehends Allah's religion and gets benefit (from the knowledge) which Allah has revealed through me (the Prophets and learns and then teaches others. The last example is that of a person who does not care for it and does not take Allah's GUIDANCE revealed through me (He is like that barren land.). 1 Jesus told his disciples about the spread of the kingdom, which is the smallest among the seeds, but it is the greatest in spreading.

Matta şöyle diyor:

Matthew says:

"Onlara bir başka benzetme anlatarak dedi ki: 'Göklerin egemenliği, bir adamın alıp tarlasına ektiği hardal tanesine benzer. O, bütün tohumlardan daha küçüktür, ama büyüdüğünde bütün bahçe bitkilerinden daha büyük olur ve gökteki kuşlar gelip dallarında yuva yapacak kadar bir ağaç olur.' Onlara bir başka benzetme daha anlattı: 'Göklerin egemenliği, bir kadının alıp üç ölçek una karıştırdığı ve bütünü mayalanana kadar içinde sakladığı mayaya benzer.' İsa tüm bunları kalabalıklara benzetmelerle anlattı; benzetme kullanmadan onlara hiçbir şey söylemezdi." (Matta: 13/31-34). (Ayrıca bkz. Markos: 4/30-32).

"He put another parable before them, saying, “The kingdom of heaven is like a grain of mustard seed that a man took and sowed in his field. It is the smallest all seeds, but when it has grown it is the larger than all the garden plants and becomes a tree, so that the birds of the air come and make nests in its branches. He told them another parable. “The kingdom of heaven is like leaven that a woman took and hid in three measures of flour, till it was all leavened. All these things Jesus said to the crowds in parables; indeed, he said nothing to them without a parable. "(Matthew: 13/31-34). (Also Mark: 4/30-32).

Mısırlı bir rahip olan Athanasius, Matta İncili'ne yaptığı yorumda şöyle demiştir: "Bu bölümde İsa'nın verdiği örnekler, yeryüzündeki krallığı başlangıçtan sona kadar anlatır. İlk örnek, krallığın kalpte ekileceğini bize öğretir."

Athanasius, an Egyptian priest, said in his interpretation of the book of Matthew, "the examples that Jesus gave in this chapter describe the kingdom on earth from the beginning to the end. The first example teaches us that the kingdom will be planted in the heart.

İkincisi, şeytan buna karşı savaşacak ve bir diken dikecek, ama Krallık büyüyecek ve büyük bir ağaç olacaktır (Hardal tohumu). Dünyayı içten kurtarmak ve arındırmak için Krallığın insanlarının ruhları, maya gibi, birleşmelidir".

The second, the devil will fight against it and plant a thorn, but the Kingdom will grow and become a large tree (the Mustard seed). The spirits of the people of the Kingdom must merge in order to save and cleanse the world internally, as the yeast".

Başka bir bölümde, yeni Şeriat'in önceki Şeriat üzerindeki hâkimiyetinden söz ederek şöyle dedi: "Göklerin Krallığı, bir tarlada gizlenmiş hazineye benzer; onu bulan bir adam, yeniden gizler. Sevinçle gidip sahip olduğu her şeyi satar ve o tarlayı satın alır. Yine, Göklerin Krallığı, değerli inciler arayan bir tüccara benzer; bir tane çok değerli inci bulunca gidip sahip olduğu her şeyi satar ve onu satın alır." (Matta: 13/44-46).

In another passage, he talked about the control of the new Law over the previous Law, saying, "The kingdom of heaven is like treasure hidden in a field; which a man found and covered up. Then in his joy he goes and sells all that he has and buys that field. Again, the kingdom of heaven is like a merchant in search of fine pearls, who on finding one pearl of great value, went and sold all that he had, and bought it." (Matthew: 13/44-46).

Kendisinden sonra gelecek ve şeriatları kendi şeriatıyla hükümsüz kılacak Peygamberi müjdeleyen İsa (AS) şöyle demiştir: "Kanunu ve peygamberleri ortadan kaldırmaya geldiğimi sanmayın. Onları ortadan kaldırmaya değil, yerine getirmeye geldim. Doğrusu size derim ki, gök ve yer ortadan kalkmadıkça, her şey gerçekleşinceye kadar, kanundan bir harf, bir nokta bile ortadan kalkmayacaktır." (Matta 5/17-18), o halde her şeye sahip olan kimdir?

Prophesizing the Prophet who will abolish the statutes with his statute, Jesus (PBUH) said, "Do not think that I have come to abolish the law and the prophets; I have not come to abolish them but to fulfill. For truly, I say to you, until heaven and earth pass away, not an iota, not a dot, will pass from the law until all is accomplished." (Matthew: 5/17-18), so who is the one that has it all?

Bu, Pavlus'un "mükemmel" diye adlandırdığı peygamberle aynı peygamberdir ve onun gelişiyle birlikte o hüküm iptal edilecek ve kaldırılacaktır. "Çünkü birine Ruh aracılığıyla hikmet sözü verilir; bir başkasına aynı Ruh'a göre bilgi sözü verilir. Bir başkasına aynı Ruh'la iman; bir başkasına tek Ruh'la şifa armağanları. Bir başkasına mucizeler yapma gücü; bir başkasına peygamberlik; bir başkasına ruhları ayırt etme yeteneği; bir başkasına çeşitli dillerde konuşma; bir başkasına dillerin yorumlanması verilir." (Korintliler 1: 12/8-10).

He is the same prophet whom Paul named “the perfect", and just by his arrival the statute will be canceled and abolished. "To one is given through the Spirit the utterance of wisdom; and to another the utterance of knowledge according to the same Spirit. To another faith by the same Spirit; to another gifts of healing by the one Spirit. To another the working of miracles; to another prophecy; to another the ability to distinguish between spirits; to another various kinds of tongues; to another the interpretation of tongues:" (Corinthians 1: 12/8-10).

Hz. İsa'nın bu peygamber hakkında konuştuğu yalnızca değil, onun zamanının önceki peygamberlere kıyasla geç olduğunu da açıkladığı belirtilmektedir.

That Jesus (PBUH) not only talked about this prophet, but also explained that his time is late compared with the previous prophets.

Ancak bu, ümmetinin büyük sevaplar kazanmasına engel olmayacaktır. Bu yüzden şu örneği verdi ve dedi ki: "Göklerin Egemenliği, sabah erkenden çıkıp bağı için işçi tutan bir ev sahibine benzer. İşçilerle günde bir dinar üzerinde anlaştıktan sonra onları bağına gönderdi. Üçüncü saatte çıkıp çarşıda boş duran başkalarını gördü ve onlara dedi ki: 'Siz de bağa gidin, hangisi doğruysa size veririm.' Onlar da gittiler. Altıncı ve dokuzuncu saatte yine çıkıp aynısını yaptı. On birinci saatte çıktı, boş duran başkalarını buldu ve onlara dedi ki: 'Neden bütün gün burada boş duruyorsunuz?' Ona dediler ki: 'Çünkü bizi kimse tutmadı.' Onlara dedi ki: 'Siz de bağa gidin.' Akşam olunca bağın sahibi işlerin başındakilere dedi ki: 'İşçileri çağırın ve sonuncudan başlayıp ilkine kadar ücretlerini ödeyin.' On birinci saatte tutulanlar gelince her biri bir dinar aldı. İlk tutulanlar gelince daha fazla alacaklarını sandılar; ama onlar da her biri bir dinar aldı. Bunu alınca ev sahibine söylenip dediler ki: 'Bu sonuncular yalnızca bir saat çalıştı ve onları bizimle eşit kıldın; biz ise günün yükünü ve kavurucu sıcağı çektik.' Ama o, onlardan birine cevap verdi: 'Dostum, sana haksızlık etmiyorum; sen benimle bir dinar üzerinde anlaşmadın mı? Kendine ait olanı al ve git; bu sonuncu işçiye de sana verdiğim kadar vermeyi seçiyorum. Kendi malımla istediğimi yapmaya hakkım yok mu? Yoksa cömertliğimi mi kıskanıyorsun?' Böylece sonuncular ilk, ilkler de sonuncu olacak." (Matta 20/1-16). Bu nedenle, sonuncular sevabı ve karşılığı kazandı. Sonuncular ilkler olacaktır; nitekim İsa (a.s.) bunu şöyle söylemiş ve Muhammed (ﷺ) de şöyle buyurarak onaylamıştır: ((Biz sonuncuyuz, ilk olanlarız))1. Ebû Mûsâ'dan rivayet edilmiştir: Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu: "Müslümanların, Yahudilerin ve Hristiyanların durumu, sabahtan akşama kadar belirli bir ücret karşılığında işçi çalıştıran bir adamın durumuna benzer. (İşçiler) öğleye kadar çalıştılar, sonra şöyle dediler: 'Sana ait olan ve bizim için belirlediğin ücrete ihtiyacımız yok; yaptığımız iş boşa gitsin.' Adam onlara dedi ki: 'İşi bırakmayın, geri kalanını tamamlayın ve tam ücretinizi alın.' Ama onlar kabul etmeyip gittiler. Adam, onlardan sonra başka bir grup işçi tuttu ve onlara dedi ki: 'Günün geri kalanını tamamlayın, sizin hakkınız, önceki grup için belirlediğim ücret olacaktır.' Böylece ikindi namazı vaktine kadar çalıştılar. Sonra dediler ki: 'Yaptığımız iş boşa gitsin, bize vaat ettiğin ücreti kendine sakla.' Adam onlara dedi ki: 'İşi tamamlayın, günün yalnızca az bir kısmı kaldı.' Ama onlar yine kabul etmediler. Bundan sonra adam üçüncü bir grup tuttu ve onlar günün geri kalanında, güneş batıncaya kadar çalıştılar; böylece önceki iki grubun ücretini aldılar. İşte bu, o insanların (Müslümanların) durumu ve gönüllü olarak kabul ettikleri bu nurun (hidayetin) durumudur."

However, that will not deprive his nation from receiving great rewards, so he gave this example and said, "For the kingdom of heaven is like a master of a house who went out early in the morning to hire laborers for his vineyard. After agreeing with the laborers for a denarius a day, he sent them into his vineyard. And going out about the third hour he saw others standing idle in the marketplace, And to them he said; “you go into the vineyard too, and whatever is right I will give you. So they went. Going out again about the sixth and the ninth hour, he did the same. And about the eleventh hour he went out, and found others standing idle, and he said to them, Why do you stand here idle all day? They said to him, Because no one has hired us. He said to them, you go into the vineyard too; and when evening come, the owner of the vineyard said to his foremen, Call the laborers, and pay them their wages, beginning wit the last up to the first. And when those hired about the eleventh hour came, each of them received a denarius. Now when those hired first came, they thought they would receive more; but each of them also received a denarius. And on receiving it they grumbled at the master of the house, Saying, These last worked only one hour, and you have made them equal to us, who have borne the burden of the day and the scorching heat. But he replied to one of them, , Friend, I am doing you no wrong: did you not agree with me for a denarius? Take what belongs to you and go, I choose to give to this last worker as I give to you. Am I not allowed to do what I choose with what belongs to me? Or do you begrudge my generosity? So the last will be first, and the first last." (Matthew: 20/1-16). Therefore, the latter won the reward and compensation. The latter are the first ones as Jesus (PBUH) said and confirmed by Muhammad (PBUH) when he said: ((We are the latest the first))1,and ((Narrated By Abu Musa: The Prophet said, "The example of Muslims, Jews and Christians is like the example of a man who employed laborers to work for him from morning till night for specific wages. They worked till midday and then said, 'We do not need your money which you have fixed for us and let whatever we have done be annulled.' The man said to them, 'Don't quit the work, but complete the rest of it and take your full wages.' But they refused and went away. The man employed another batch after them and said to them, 'Complete the rest of the day and yours will be the wages I had fixed for the first batch.' So, they worked till the time of 'Asr prayer. Then they said, "Let what we have done be annulled and keep the wages you have promised us for yourself.' The man said to them, 'Complete the rest of the work, as only a little of the day remains,' but they refused. Thereafter he employed another batch to work for the rest of the day and they worked for the rest of the day till the sunset, and they received the wages of the two former batches. So, that was the example of those people (Muslims) and the example of this light (GUIDANCE) which they have accepted willingly.)).