Musa (ﷺ değil; Musa için) Tur Dağı'ndan indi; Tanrı onunla konuştuktan sonra İsrailoğullarına hitaben şöyle dedi: "RAB bana dedi ki: 'Söyledikleri doğrudur. Onlar için kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi onun ağzına koyacağım; ona buyurduğum her şeyi onlara söyleyecek.'" Çeviri notu: Musa (PBUH) ifadesindeki honorifik, Türkçede yazılı olarak verilmediği için çevirinin kuralına uygun olarak bırakılmıştır; ancak burada yalnızca Hz. Muhammed için ﷺ kullanılacağından, yukarıdaki cümlede yer alan "PBUH" karşılığı yazılmamıştır. Bu düzeltmeyi lütfen dikkate alın. Düzeltilmiş metin: Musa Tur Dağı'ndan indi; Tanrı onunla konuştuktan sonra İsrailoğullarına hitaben şöyle dedi: "RAB bana dedi ki: 'Söyledikleri doğrudur. Onlar için kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi onun ağzına koyacağım; ona buyurduğum her şeyi onlara söyleyecek.'"

Moses (PBUH) descended from Al-Tor Mountain after God had spoken to him, and he said addressing the children of Israel: "And the LORD said to me “They are right in what they have spoken. I will raise up for them a Prophet like you from among their brothers. And I will put my words in his mouth; and he shall speak to them all that I command him.

Ve kim benim sözlerimi dinlemeyip benim adıma konuşacak olursa, ondan hesap soracağım. Ama benim buyurmadığım bir sözü benim adıma söylemeye cüret eden veya başka tanrıların adına konuşan peygamber öldürülecektir. Ve yüreğinizden, RAB'bin söylemediği sözü nasıl bileceğiz diyebilirsiniz. Bir peygamber RAB'bin adına konuşur ve söz gerçekleşmezse, bu RAB'bin söylemediği bir sözdür; peygamber onu kendi cüretiyle söylemiştir. Ondan korkmanıza gerek yoktur. (Tesniye 18:17-22).

And whoever will not listen to my words that he shall speak in my name, I myself will require it of him. But the prophet who presumes to speak a word in my name that I have not commanded him to speak, or who speaks in the name of other gods that same prophet shall die. And if you say in your heart, How many we know the word that the LORD has not spoken? When a prophet speaks in the name of the LORD, if the word does not come true, that is a word the LORD has not spoken, the prophet has spoken it presumptuously. you need not be afraid of him." (Deuteronomy: 18/17-22).

Metinde açıkça görüldüğü üzere, Musa'dan sonra gelecek büyük bir peygamberden söz edilmekte ve bu peygamberin özellikleri anlatılmaktadır; bu özelliklerden hareketle onun kim olduğu anlaşılabilmektedir.

The text as it clearly shows, talks about a great prophet that will come after Moses (PBUH), and it mentions the characteristics of this prophet, from which we can deduce who he is.

Hıristiyanlar, bu peygamberin çoktan geldiğini ve onun İsa'dır (PBUH) iddia ederler; nitekim Petrus, İsa (PBUH) hakkındaki konuşmasında şöyle demiştir: "Musa şöyle dedi: 'Rab Tanrınız, kardeşleriniz arasından bana benzer bir peygamber çıkaracak; onun size söyleyeceği her şeyi dinleyeceksiniz. Ve öyle olacak ki, o peygambere kulak vermeyen her can halktan yok edilecek.'"

The Christians claim that this prophet had already come, and that he is Jesus (PBUH), as Peter said in his speech about Jesus (PBUH) " Moses said, “ the Lord will raise up for you a prophet like me from your brothers, you shall listen to him in whatever he tells you. And it shall be that every soul who does not listen to that prophet shall be destroyed from the people.

ve Samuel'den ve ondan sonra gelen bütün peygamberlerin de söylediği gibi, bu günleri ilan etmişlerdir." (Elçilerin İşleri 3/22-26) Petrus'un görüşüne göre, Musa'nın peygamberliği İsa'nın şahsında yerine gelmiştir.

and all the prophets who have spoken, from Samuel and those who came after him, also proclaimed these days.” (Acts: 3/22-26) Peter’s opinion is that the prophecy of Moses was fulfilled in the person of Jesus (PBUH).

Ancak pasaj incelendiğinde, yalnızca bizim peygamberimiz Muhammed'i (ﷺ) işaret ettiğine dair pek çok kanıt görülmektedir; Hristiyanların ise pasajın yalnızca İsa'ya (a.s.) ait olduğuna dair hiçbir kanıtı yoktur. Tevrat, peygamberlik edilen bu kişinin nitelikleriyle ilgili tarifine yer vermektedir:

However, the passage when analyzed shows a lot of evidence that it indicates only our prophet Muhammad (PBUH), and the Christians have no evidence that it was exclusive to Jesus (PBUH). The Torah mentions the description of this person whom it prophesized:

1) O bir peygamberdir. "Onların kardeşleri arasından bir peygamber", Hıristiyanlar İsa'ya ilahlık isnat ediyor ve Ortodokslar onun bizzat Tanrı olduğunu iddia ediyor. Peki, onlara "Bir peygamber göndereceğim" demesi, "Kendimi göndereceğim" ya da "Bir Tanrı göndereceğim" demeden nasıl mümkün olabilirdi?

1) He is a prophet. “A Prophet from among their brethren ", the Christians claim divinity for Jesus, and the Orthodox claim that he is God himself, so how could he tell them: I will raise a prophet, and not say: I will raise myself, or I will raise a God?

2) Onun İsrailoğullarından olmadığı, ancak onların kardeşleri arasında olduğu; yani İsrailoğullarının kuzenleri olduğu. "Kardeşleri arasında" ifadesiyle kastedilen, İshak'ın oğlu Ays'ın çocukları ile İbrahim'in oğlu İsmail'in çocuklarıdır.

2) That he is not from the children of Israel, but he is among their brothers meaning their cousins "among their brothers", the cousins of the children of Israel are the children of Esau the son of Isaac, and the children of Ishmael, the son of Abraham.

Tevrat'ta "kardeş" kelimesinin kuzeni çağırmak için kullanılması yaygındır; bunun bir örneği, Musa'nın İsrail oğullarına söylediği sözlerdir:

It is common in the Torah to use the word “brother" to call the cousin; an example is what Moses said to the children of Israel:

“Ve halka emret ki: ‘Şimdi Seir’de yaşayan kardeşlerinizin, yani Ks’un soyundan gelenlerin topraklarından geçeceksiniz’ (Tesniye 2/4). İshak’ın oğlu Ks’un çocukları da, daha önce de belirtildiği gibi, İsrail oğullarının kuzenleridir.”

“And command the people, “you are about to pass through the territory of your brothers, the people of Esau, who live in Seir” (Deuteronomy: 2/4), and the children of Esau son of Isaac - as mentioned before - are cousins to the children of Israel.

Edom'un tasvirinde de bu durum geçmektedir; Edom, İsav'ın soyundandır. "Musa, Kadeş'ten Edom kralına elçiler gönderdi: Kardeşin İsrail şöyle diyor: Başımıza gelen bütün sıkıntıları biliyorsun" (Sayılar 20/14). Başka bir bölümde ise şöyle denir: "Edomluyu iğrenç görme, çünkü o senin kardeşindir."

It also came in the description of Edom, who is from Esau's offspring "Moses sent messengers from Kadesh to the king of Edom, Thus says your brother Israel: you know all the hardship that we have met:" (Numbers: 20/14), and in another passage "You shall not abhor an Edomite; for he is your brother.

"Bir Mısırlıdan iğrenmeyeceksin; çünkü sen onun ülkesinde yabancı olarak bulundun." (Tesniye 23/7). Onu kardeş olarak nitelendirdi ve bununla kastettiği, İsrail'in akrabalarından biri olduğuydu.

You shall not abhor an Egyptian; because you were a sojourner in his land." (Deuteronomy: 23/7). He called him a brother, and what he meant was that he was one of the cousins of Israel.

Benzer şekilde, Tarihler kitabı Kral Zedekiah'ı Kral Yehoyakin'in kardeşi olarak nitelendirmiş ve şöyle demiştir: "Yılın ilkbaharında Kral Nebukadnessar adam gönderip onu, RAB'bin Evinin değerli kaplarıyla birlikte Babil'e getirtti ve kardeşi Zedekiah'ı Yahuda ve Yeruşalim üzerine kral yaptı." (Tarihler 2: 36/10) Oysa Krallar kitabına göre o, Yehoyakin'in amcasıdır. Orada şöyle denir: "Babil kralı, Yehoyakin'in amcası Mattaniah'ı onun yerine kral yaptı ve adını Zedekiah olarak değiştirdi." (Krallar 2: 24/17-18). Kitap "kardeş" kelimesini kullanmış, ancak "amca" anlamını kastetmiştir; bu da, şu sözü söylerken bu kullanımın geçerliliğini doğrulamaktadır:

Similarly, the Book of Chronicles called King Zedekiah a brother of the king Jehoiachin, it said, "In the spring of the year king Nebuchadnezzar sent and brought him to Babylon, with the precious vessels of the house of the LORD, and made his brother Zedekiah king over Judah and Jerusalem." (Chronicles 2: 36/10) in reality, he is his uncle according to the book of Kings. It says: "And the king of Babylon made Mattaniah, Jehoiachin’s uncle, king in his place, and changed his name to Zedekiah.” (Kings 2: 24/17-18), it used the word brother, but it meant the uncle, which confirms the validity of this use when saying:

"their brothers", when he meant their cousins.

"their brothers", when he meant their cousins.

Buna göre, bu peygamberin İsmail'in soyuna va'dedilen bereketin bir tasdiki olarak Araplardan olması mümkündür; ayrıca İshak'ın büyük oğlu Ays'in soyundan olması da mümkündür.

Based on that, it is possible that this prophet is from the Arabs as a validation to the blessing promised to the offspring of Ishmael, and it is possible that he is from the children of Esau the elder son of Isaac.

Esav'ın çocuklarından hiçbiri beklenen peygamber olduğunu iddia etmemiştir. 3) Bu peygamberin özelliklerinden biri, İsrailoğullarında kendisine benzer bir peygamber hiç bulunmamış olan Musa'ya benzemesidir. "Ondan sonra İsrail'de Musa gibi bir peygamber bir daha çıkmadı. RAB onunla yüz yüze konuşmuştu," (Tesniye 34/10). Tevrat'ın Samiri nüshalarında ise şöyle yazar: "İsrail'de Musa gibi bir peygamber bir daha asla çıkmayacaktır; RAB onunla konuşmuştu" (Tesniye 34/10).

None of the children of Esau ever claimed to be the expected prophet. 3) One of this prophet's characteristics is that he is like Moses, whom the children of Israel had not had a prophet like him. "And there has not arisen a prophet since in Israel like Moses, whom the LORD knew face to face," (Deuteronomy: 34/10), in the Samaritan originals of the Torah it says, "And there will never arose a prophet in Israel like unto Moses, whom the LORD had spoken to" (Deuteronomy: 34/10).

Bu, Musa'ya benzeme vasfının yalnızca bizim Peygamberimiz Muhammed ﷺ'de bulunabileceği ve İsa'da bulunamayacağı gerçeğidir. Musa ile Muhammed ﷺ arasında, İsa'da bulunamayan birçok benzerlik vardır: Musa ve Muhammed ﷺ'in doğal yoldan dünyaya gelmeleri, evlenmeleri, ikisinin de bir kanunla gelmeleri, ikisinin de düşmanlarına karşı kılıçla gönderilmeleri, her birinin milletine önderlik etmesi ve hükümdar olmaları, ayrıca ikisinin de insan olması. Hıristiyanlar ise İsa'nın ilahi olduğunu iddia ederler ve bu, her benzerliği ortadan kaldırır.

This description, of being like Moses, is a fact can fit only our prophet Muhammad, and not Jesus (peace and blessings be upon all of them). There are many similarities between Moses and Muhammad (PBUT), which we cannot find in Jesus. Moses’ and Muhammad’s (PBUT) natural birth, their marriage, both came with a statute, both were sent with swords over their enemy, each of them lead his nation, and became a king, and both were human, while the Christians claim that Jesus is divine, and that refutes every similarity.

İsa, beklenen peygamberin Musa'ya benzeyeceğini anlatırken, onu kendisinden uzaklaştırarak şöyle dedi: "Sizi Baba'ya şikâyet edeceğimi sanmayın. Sizi suçlayan biri var: Umut bağladığınız Musa. Eğer Musa'ya inansaydınız, bana da inanırdınız; çünkü o benim hakkımda yazdı. Ama onun yazılarına inanmıyorsanız, benim sözlerime nasıl inanacaksınız? (Yuhanna:

Jesus described the expected prophet to be similar to Moses, driving it away from himself, he said; “Do not think that I will accuse you to the Father. There is one that accuses you, Moses, on whom you have set your hope. If you believed Moses, you would believe me; for he wrote of me. But if you do not believe his writings, how will you believe my words? (John:

5/45-47) İsa, beklenen peygamberi, Musa'ya benzerliği nedeniyle "beklenen Musa" olarak adlandırdı.

5/45-47) Jesus called the expected prophet “the awaited for or the expected Moses” due to his similarity with Moses.

İsrailoğulları'na yakınanlara gelince, İsa (PBUH) şöyle der: "İsa şu karşılığı verdi: Bende şeytan yok; ama ben Babamı yüceltirim, siz ise beni aşağılarsınız. Yine de kendi yüceliğimi aramam; onu arayan ve yargılayan biri vardır." (Yuhanna: 8/49-50).

Regarding the ones who complain about the children of Israel, Jesus (PBUH) says, "Jesus answered, I do not have a demon; but I honor my Father, and you dishonor me. Yet I do not seek my own glory, there is one who seeks it, and he is the judge." (John: 8/49-50).

4) O, okuma yazma bilmeyen bir ümmîdir; ne okur ne de yazar ve ona gelen vahiy sözlü bir vahiydir; daha önce gelen peygamberlere indirilen yazılı kitaplardan farklı olarak. "Ve sözlerimi onun ağzına koyacağım;" ve İsa (Aleyhisselam)

4) He is illiterate, cannot read nor write, and the revelation that comes to him is a verbal revelation, unlike the written books that came to the prophets before him “and I will put my words in his mouth;” and Jesus (PBUH)

(bkz. Luka 4/16-18) okuyabildi.

was able to read (See Luke: 4/16-18).

5) O, peygamberine bu vahyi tamamen tebliğ edebilecektir: "Ve onlara benim emrettiğim her şeyi söyleyecektir." Bu, Kur'an'ın sonraki bölümlerinde Muhammed ﷺ'e vahyedilen ve Allah'ın şöyle buyurduğu ifadeyle uyuşan bir tanımlamadır: {Bugün dininizi sizin için kemale erdirdim, size olan nimetimi tamamladım ve din olarak size İslam'ı seçtim} (Maide: 3).

5) He will be able to deliver his message completely, “and he shall speak unto them all that I shall command him.". Which is a description that matches Muhammad (PBUH), as in what was revealed to him in the later parts of the Quran when God said: {This day, I have perfected your religion for you, completed My Favor upon you, and have chosen for you Islam as your religion} (Al-Maeda: 3).

Parakletos müjdesinde (ki bu daha sonra açıklanacaktır) İsa (Üzerine selam olsun) onu şöyle tarif etti: "Ama Baba'nın benim adımla göndereceği Yardımcı, Kutsal Ruh, size her şeyi öğretecek ve size söylediğim her şeyi hatırlatacak." (Yuhanna: 14/26).

In the Parakletos prophecy (which will be explained later ) Jesus (PBUH) described him, he said: "But the helper, the Holy spirit, whom the Father will send in my name, he will teach you all things and bring to your remembrance all that I have said to you." (John: 14/26).

Hz. İsa'nın (a.s.) Tanrı'nın kendisine emrettiği her şeyi tebliğ eden o peygamber olması imkânsızdır; çünkü Hz. İsa (a.s.) tamamlaması gereken çok şey varken Tanrı'ya yükseltilmiştir. Yine de, insanlara gerçeğin tamamını bildirecek bir sonraki peygamberin müjdesini vermiştir; zira o, mesajı tamamlanacak ve mesajını tebliğ etmesine hiçbir şey engel olamayacak peygamberdir. Hz. İsa (a.s.) şöyle demiştir:

It is impossible that Jesus (PBUH) is that prophet who delivers all what God commands him; as Jesus (PBUH) was lifted to God when he still had a lot to complete. However, he gave them prophecies of the next prophet who will tell them the whole truth, because he is the prophet whose message will be completed and nothing will prevent him delivering his message. Jesus said (PBUH):

"Size söyleyeceğim daha birçok şey var, ama şimdi bunları kaldıramazsınız. Hakikat Ruhu geldiğinde, sizi bütün hakikate yöneltecek; çünkü kendi yetkisiyle konuşmayacak, fakat işittiklerini söyleyecek ve gelecek şeyleri size bildirecek." (Yuhanna: 16/12-13).

“I still have many things to say to you, but you cannot bear them now. When the Spirit of truth comes, he will guide you into all the truth, for he will not speak of his own authority; but whatever he hears he will speak, and he will declare to you the things that are to come. “(John: 16/12-13).

6) Bu peygamberin sözlerini dinlemeyeni Tanrı cezalandıracaktır: "Benim adıma söyleyeceği sözlerimi dinlemeyen herkesten ben hesap soracağım." Petrus bu ayeti şöyle yorumlamıştır: "Ve olacak ki, o peygamberi dinlemeyen her can, halk arasından yok edilecektir." Çünkü o bir peygamberdir ve ona bağlılık ve itaat herkesin görevidir.

6) Whoever does not listen to this prophet's words, God will punish, “whosoever will not hearken unto my words which he shall speak in my name, I will require it of him.” Peter interpreted this passage as: "And it shall come to pass, that every soul, which will not hear that prophet, shall be destroyed from among the people.”, for he is a prophet, adherence and obedience to him is a duty to everyone.

Kendisine uymayanlar Allah'ın azabına uğrayacaklardır; nitekim Muhammed'in (s.a.v.) bütün düşmanlarının başına gelen de tam olarak budur. Allah, Arap olsun Fars olsun, kendisini inkâr eden bütün müşriklerden intikam almıştır. İsa (a.s.), onun hakkında, daha sonra açıklanacak olan çiftçiler meseli bağlamında şöyle demiştir: "Bu taşın üzerine düşen kişi parçalanır; o taş da kimin üzerine düşerse onu ezer." (Matta: 21/44). Demek ki o, itaatsiz düşmanlarını yok edecek sağlam kayadır; peygamber Daniel'in gelişini müjdelediği kimsedir. "Bu krallar zamanında, gökteki Allah, asla yok olmayacak bir krallık kuracaktır. Bu krallık başka bir halka bırakılmayacak; bütün bu krallıkları parçalayıp yok edecek, kendisi ise sonsuza dek ayakta duracaktır. Gördüğün gibi, bu taş bir dağdan insan eli değmeden koparıldı ve demiri, tunçu, çamuru, gümüşü ve altını parçaladı. Yüce Allah, bundan sonra olacakları krala bildirmiştir. Rüya kesindir ve yorumu doğrudur." (Daniel: 2/21-45).

Those who will not adhere to him will be subject to God's punishment, and that is exactly what happened to all of Muhammad's (PBUH) enemies. God took revenge on all the polytheists who denied him, Arabs or Persians. Jesus (PBUH) said about him in the prophecy of the husbandmen (to be explained later): "And the one who falls on this stone will be broken to pieces; and when it falls on anyone, it will crush him.” (Matthew: 21/44), so he is the solid rock that will erase his disobedient enemies, the one whom the prophet Daniel gave prophecies of his arrival " And in the days of these kings shall the God of heaven will set up a kingdom that shall never be destroyed, nor shall the kingdom be left to another people. It shall break in pieces all these kingdoms and bring them to an end, and it shall stand forever. Just as you saw that the stone was cut from a mountain by no human hand, and that it broke in pieces the iron, the bronze, the clay, the silver, and the gold; a great God has made known to the king that shall be after this. The dream is certain, and the interpretation sure." (Daniel: 2/21-45).

Hz. İsa (a.s.) bu güce sahip değildi. Katillerini bile tehdit etmedi; öyleyse sözlerine uymayanlar hakkında ne denebilir? Luka, çarmıha gerilme kıssasında şöyle demiştir: "İsa ise, 'Baba, onları bağışla; çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar' dedi." (Luka: 23/34). Peki, "Benim adıma konuşacağı sözlerimi dinlemeyen herkesten ben hesap soracağım" diyen o peygamber nerede, İsa nerede?

As for Jesus (PBUH), he did not have this strength. He did not even threaten his murderers, so what about those who did not adhere to his words. Luke said in the course of the crucifixion story "And Jesus said, Father, forgive them; for they know not what they do.” (Luke: 23/34), where is Jesus from that prophet “whosoever will not hearken unto my words which he shall speak in my name, I will require it of him.”?

7) Bu peygamberin niteliklerinden biri, öldürülmeyeceğidir; bunun yerine Allah, onun ruhunu aptalların elinden alınmaktan koruyacaktır. Sahte peygamber ise "o peygamber de ölecek" sözüyle cezalandırılacaktır; yani öldürülmek anlamında, çünkü öldürülmek ölümün bir parçasıdır ve herkes ölecektir. Hristiyanlar İsa'nın öldürüldüğünü iddia ediyor; dolayısıyla onun vaat edilen peygamber olması mümkün değildir. Bu pasajın eski çevirilerine bakıldığında, çeviri sırasında bazı değişikliklerin yapıldığını görürüz; nitekim 1844 baskısında yer alan "bu peygamberin öldürülmesi" ifadesinde olduğu gibi. Bu değişikliğin neden yapıldığı ise bir sır değildir.

7) One of the descriptions of this prophet is that he will not be killed; instead, God will spare his soul from being taken by the hands of the foolish. The false prophet will be punished “even that prophet shall die ", meaning to be killed, as killing is part of death, and because everyone will die. The Christians claim that Jesus was killed, so it is not possible that he is the promised prophet. Referring to the old translations of this passage we will find that some alterations took place during the translation, as in what came in the 1844 edition "for this prophet to be killed", and it is not a secret why this alteration took place.

8) Bilinmeyen şeyler hakkında konuşur ve gerçeklik onun sözleriyle örtüşür. Bu türden mucizeler, Kur'an'da ve Muhammed ﷺ'in sünnetinde sayılamayacak kadar çoktur.

8) He talks about the unknown, and the reality matches his words. That type of miracles is described in the Quran and the tradition of Muhammad (PBUH) in uncountable volume.

Ancak burada yalnızca Muhammed'in (ﷺ) yaptığı peygamberliklerden birini zikredeceğim ve bu, tam olarak dediği gibi gerçekleşmiştir.

However, I will mention here only one of the prophecies Muhammad (PBUH) made, and it took place exactly as he mentioned.

617 M.S.'de Persliler, "Kayser Eiberweez ikinci" komutasındaki birlikleri Nil Vadisi'ne ulaştığında Roma İmparatorluğu'nu neredeyse dünya haritasından silecekti ve İmparatorluğun geniş topraklarını ele geçirdiler. Birkaç yıl içinde Pers ordusu Suriye'yi ve Mısır'ın bazı bölgelerini kontrol altına aldı, birlikleri kuzeydeki Antakya'yı da ele geçirdi; bu da Roma İmparatorluğu'nun sonunun açık bir göstergesiydi. Herakleios bile Konstantinopolis'ten kaçmak istedi, ancak en yüksek Roma din adamı onu hoşgörülü davranmaya ve Perslerle aşağılayıcı bir ateşkes talep etmeye ikna etti. Tüm bu olaylar yaşanırken ve beklentilerin tamamına karşın Peygamber Muhammed (sav), birkaç yıl içinde, dokuz yıldan fazla olmamak üzere Romalıların Persliler karşısında galip geleceğini, Allah'ın kendisine vahyettiği şekilde bildirdi: {Rumlar yenildi. Yakın yerde (Suriye, Irak, Ürdün ve Filistin'de), ancak yenilgilerinden sonra üç ilâ dokuz yıl içinde galip geleceklerdir. İşin önceki ve sonraki hükmü yalnızca Allah'ındır (Rumların Farslar tarafından yenilgiye uğramasından önce ve sonra, yani Farsların Rumlar tarafından yenilgiye uğratılmasından sonra). O gün mü'minler (yani Müslümanlar) sevineceklerdir (Allah'ın Rumlara Farslara karşı verdiği zafere). Allah'ın yardımıyla; dilediğine yardım eder. O, Aziz'dir, Rahim'dir.} (Rum: 2-5).

In 617 C.E., the Persians almost erased the Roman Empire from the world map, as the troops of “Caesar Eiberweez the second” arrived in the Nile Valley, and captured great parts of the Roman Empire. In a few years, the Persian army was able to control Syria and parts of Egypt, and their troops took over Antioch in the north, which was a clear picture showing the end of the Roman Empire. Even Hercules wanted to flee from Constantinople, but the highest Roman priest convinced him to be tolerant and to request a humiliated truce with the Persians. In the middle of all these events and against the entire expectations, prophet Muhammad (PBUH) announced that the Romans would be victorious over the Persians in few years, not more than nine years, as in what was revealed to him by God: {The Romans have been defeated. In the nearer land (Syria, Iraq, Jordan, and Palestine), and they, after their defeat, will be victorious, within three to nine years. The decision of the matter, before and after (these events) is only with Allâh, (before the defeat of Romans by the Persians, and after, i.e. the defeat of the Persians by the Romans). And on that Day, the believers (i.e. Muslims) will rejoice (at the victory given by Allâh to the Romans against the Persians), With the help of Allâh, He helps whom He wills, and He is the Almighty, the Most Merciful.} (Al-Room: 2-5).

Olanlar tam olarak onun öngördüğü şeydi. 623, 624, 625

What had happened is exactly what he predicted. In 623, 624, 625

M.S. 627'de Herakleios, kendi aptallığından kurtulabildi ve Perslileri Suriye'den püskürten üç başarılı sefer yürüttü. M.S. 627'de Romalılar ilerlemeye devam ederek Pers devleti sınırları içindeki Dicle kıyılarına ulaştı; bu durum Persleri Romalılarla ateşkes istemeye zorladı ve ellerine geçmiş olan Kutsal Haçı onlara geri verdiler.

C.E., Hercules was able to get rid of his own foolishness, and he waged three successful war campaigns that threw the Persians out of Syria. In 627 C.E., the Romans continued advancing, until they arrived at the Tigris shores inside the border of the Persian state, which forced the Persians to request a truce with the Romans, and they returned the Holy Cross back to them after it fell into their hands.

Kim Muhammed'e (ﷺ) bu büyük kehaneti bildirdi? O, Musa'nın (ﷺ'siz) müjdelediği peygamberdir. Wait, correction per rules: ﷺ only after the Prophet Muhammad, not after Moses. Written-out honorific "(PBUH)" must become ﷺ after Muhammad only, and not be written for Moses. Kim Muhammed'e (ﷺ) bu büyük kehaneti bildirdi? O, Musa (as) tarafından müjdelenen peygamberdir.

Who told Muhammad (PBUH) about this great prophecy? He, Muhammad (PBUH) is the prophet that Moses (PBUH) prophesized.

Tarihçi Edward Gibbon şöyle diyor: "Kur'an bu kehanetle geldiğinde, o zamana kadar hiçbir kehanet bu kadar ileriye gitmemişti; çünkü Herakleios'un hükümdarlığının ilk on iki yılı, Roma İmparatorluğu'nun sonunu işaret ediyordu." 1

The historian Edward Gibbon says: "at that time, when the Quran came with this prophecy, no other prophecy went that far, because the first twelve years of Hercules’ ruling was indicating the end of the Roman Empire". 1

Tirmizî, İbn Abbas'ın Allah'ın şu sözleri hakkında şöyle rivayet ettiğini nakleder: {Rumlar yenildi. Yakın diyarda (Suriye, Irak, Ürdün ve Filistin) ve onlar yenilgilerinden sonra üç ile dokuz yıl içinde galip gelecekler. İş, önce de sonra da yalnız Allah'a aittir (Rumların Farslar tarafından yenilgiye uğratılmasından önce ve sonra, yani Farsların Rumlar tarafından yenilgiye uğratılmasından sonra)}. Müşrikler Farsların Rumları yenmesini istiyorlardı, çünkü ikisi de putlara tapıyordu. Müslümanlar ise Rumların Farsları yenmesini istiyorlardı, çünkü onlar Kitap sahibi inananlardı. Bunu Ebu Bekir'e aktardılar, o da Muhammed ﷺ'e aktardı. Bunun üzerine Muhammed ﷺ şöyle buyurdu: "Gerçekten de onları yenecekler." Ebu Bekir, Muhammed ﷺ'in kendisine söylediklerini Müslümanlara anlattı. Bunun üzerine onlar şöyle dediler: "Aramızda bir vade belirleyelim; eğer biz kazanırsak şu ve bu bize, siz kazanırsanız da şu ve bu size olsun." Ebu Bekir beş yıllık bir süre belirledi, ancak (Rumlar) kazanamadı. Bunu Muhammed ﷺ'e bildirdiler, o da şöyle buyurdu: "Bunu on yıldan az yapamaz mıydın?" "On yıldan azı da (vardır)."

Al-Termethy narrated that Ibn Abbas said about God's words: {The Romans have been defeated. In the nearer land (Syria, Iraq, Jordan, and Palestine), and they, after their defeat, will be victorious, within three to nine years. The decision of the matter, before and after (these events) is only with Allâh, (before the defeat of Romans by the Persians, and after, i.e. the defeat of the Persians by the Romans)} The polytheists wanted the Persians to defeat the Romans, because both of them worshiped idols. The Muslims wanted the Romans to defeat the Persians because they were believers of the Holy Books. They mentioned that to Abu Bakr, and he mentioned it to Muhammad (PBUH). Then Muhammad (PBUH) replied, “Indeed they will defeat them”. Abu Bakr told the Muslims what Muhammad (PBUH) said to him, and then they said, ‘let us set a date between us and you, so if we win we get this and that, and if you win you get this and that’. He set a time of five years, and they did not win, so they mentioned this to the prophet Muhammad (PBUH) and he said, ‘couldn't you make it less than ten years’? “Few are less than ten”.

Ardından Rumlar galip geldi; sonra şöyle dedi: Bu, Allah'ın şu sözlerinde yer almaktadır: {Rumlar yenildi. Yakın topraklarda (Suriye, Irak, Ürdün ve Filistin), ama onlar yenilgilerinden sonra üstün gelecekler. Üç ila dokuz yıl içinde. İşin kararı, bu olayların öncesinde ve sonrasında yalnızca Allah'ındır (Rumların Farslar tarafından yenilgiye uğratılmasından önce ve sonra, yani Farsların Rumlar tarafından yenilgiye uğratılmasından sonra)}. 1

Then the Romans became victorious, afterwards, he said, that is found in God's words: {The Romans have been defeated. In the nearer land (Syria, Iraq, Jordan, and Palestine), and they, after their defeat, will be victorious. Within three to nine years. The decision of the matter, before and after (these events) is only with Allâh, (before the defeat of Romans by the Persians, and after, i.e. the defeat of the Persians by the Romans)}. 1

Adil her gözlemcinin açıkça görebileceği üzere, Musa Peygamber'in haber verdiği peygamberin vasıfları, büyük İsa'da (a.s.) gerçekleşmemiş, Muhammed (ﷺ) şahsında gerçekleşmiştir.

It is clear to every just observer that the description of the prophet that prophet Moses prophesized, were not matched in the person of the great Jesus (PBUH), but matched in the person of Muhammad (PBUH).

Bu özelliklerin hiçbirinin, Muhammed'den (ﷺ) önceki peygamberlerden herhangi biriyle tam olarak örtüşmediğinin doğrulanması için şunu belirtmek gerekir: Yahudiler, bu Mesih'in geçmişte geldiğini iddia etmezler, ancak hâlâ onun gelmesini beklemektedirler.

To confirm that not all these characteristics do match any of the other prophets before Muhammad (PBUH) is that the Jews do not claim that this messiah came in the past, but they are still expecting him.

Yahya (PBUH) gönderildiğinde Yahudiler onun vaat edilmiş peygamber olduğunu sandılar ve ona sordular: "Öyleyse ne?"

When John (PBUH) was sent, the Jews thought he was the promised prophet, and they asked him "And they asked him, what then?

Sen İlyas mısın? O, "Değilim" dedi. Sen peygamber misin?

Are you Elijah? He said, “I am not.” Are you the prophet?

Ve o, "Hayır." dedi (Yuhanna: 1/21), yani sizin beklediğiniz peygamber ben değilim.

And he answered, no." (John: 1/21), meaning that I am not the prophet whom you are expecting.

Havariler, Hz. İsa'nın mucizelerini gördükleri bir sırada peygamberlik beklentisinin ona uymasını istediler. İncil'de (Yuhanna 6/14-15) şöyle yazar: "İnsanlar, İsa'nın yaptığı mucizeyi görünce, 'Dünyaya gelecek olan peygamber gerçekten budur' dediler. İsa, gelip onu zorla kral yapmak isteyeceklerini anlayınca yine yalnız başına dağa çekildi." Havariler, beklenen peygamberle ilgili sahip oldukları kehanete uygun olarak onu bir kral olarak atamak istediler. Bu kehanetteki peygamber, halkını yönetecek ve zafere ulaştıracak olandı. İsa ise beklenen peygamber olmadığını bildiği için kaçtı.

The disciples wanted the prophecy to match Jesus (PBUH), as one time when they saw his miracles “when the people saw the sign that he had done, they said, “This is indeed the prophet who is to come into the world. Perceiving then that they were about to come and take him by force to make him king, Jesus withdrew again to the mountain by himself." (John: 6/14-15), the disciples of Jesus (PBUH) wanted to appoint him as a king in order to fulfill the prophecy they had about the expected prophet, the one who rules and brings victory to his people, and since Jesus (PBUH) knew that he was not the expected prophet, he escaped.

Hristiyanlar, Tevrat'ın metninde (Tesniye 18/17-22) Müslümanların iddiasını çürütecek bir sorun olduğunu ileri sürerler. Pasajın başında Tanrı, Musa ile konuşarak şöyle dedi:

The Christians declare that there is a problem in the Torah's text (Deuteronomy: 18/17-22) that will refute the Muslims’ claim. At the beginning of the Passage, God spoke to Moses and said:

“Rabbiniz olan RAB, aranızdan, kardeşlerinizin arasından, beni andıran bir Peygamber çıkaracak. Onu dinleyeceksiniz; Horeb'de meclis gününde Rabbiniz RAB'den, 'Rabbim RAB'bin sesini bir daha işitmeyeyim, bu büyük ateşi bir daha görmeyeyim, yoksa öleceğim' diyerek dilediğiniz gibi. RAB bana şöyle dedi: 'Konuştukları şey doğrudur. Onlar için kardeşleri arasından, onlara benim emrettiğim her şeyi söyleyeceği, sözlerimi ağzına koyacağım bir Peygamber çıkaracağım.'” (Tesniye 18/15-18) Metin, onu “aranızdan bir Peygamber” diye tanımlıyor; yani İsrail oğullarından. Bu yüzden ikinci cümle birinci cümleyle bağlantılı olmalıdır; dolayısıyla bu peygamber “aranızdan bir Peygamber”dir, ya da bazı çevirilerde geçtiği gibi “aranızdan”, yani bir İsrailli'dir.

“The LORD your God will raise up for you a Prophet like me from among you, from your brothers. It is to him you shall listen; just as you desired of the LORD your God at Horeb on the day of the assembly, when you said, Let me not hear again the voice of the LORD my God, or see this great fire any more, lest I die. And the LORD said to me, They are right in what they have spoken. I will raise up for them a Prophet from among their brothers. And I will put my words in his mouth; and he shall speak to them all that I command him.” (Deuteronomy: 18/15-18) it describes the prophet as “a Prophet from among you” meaning from the children of Israel. Therefore, the second sentence should be connected to the first sentence, so the prophet “a Prophet from among you” or as in what came in some of the translations “among you” that he is an Israeli.

Ancak araştırmacılar bu pasajı bir tahrif, bir ilave olarak görüyorlar ve bunun kanıtı, Musa (a.s.) peygamberin İsrailoğullarına bu peygamberle ilgili haberi tekrarladığında bu ifadeye hiç değinmemiş olması: "Rab bana dedi ki: 'Söyledikleri doğrudur. Onlar için kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi onun ağzına koyacağım; ona emrettiğim her şeyi onlara söyleyecek...' (Tesniye 18/17-18). Eğer bu, Tanrı'nın sözlerinden olsaydı, Musa (a.s.) bunu atlamazdı."

However, researchers see this passage as an alteration, an addition, and the proof is that Moses (PBUH) never mentioned it when he repeated the news about the prophet to the children of Israel, he said, “And the LORD said to me “They are right in what they have spoken. I will raise up for them a Prophet like you from among their brothers. And I will put my words in his mouth; and he shall speak to them all that I command him...” (Deuteronomy: 18/17-18), if it was from the words of God, Moses (PBUH) would not drop it.

Ayrıca, bu pasaj Peter ve Stevenson'ın metnin alıntısında yer almıyor; nitekim Elçilerin İşleri kitabında Petrus şöyle diyor: "Musa şöyle dedi: Rab Tanrınız, kardeşlerinizin arasından, benim gibi bir peygamber çıkaracak. Size ne söylerse, ona kulak verin." (Elçilerin İşleri 3/22).

In addition, this passage is not found in Peter and Stevenson’s quote of the text, as in the book of Acts, Peter said: “Moses said, the Lord God will raise up for you a prophet like me from your brothers. You shall listen to him in whatever he tells you.” (Acts: 3/22).

Stevenson dedi ki: "Bu, İsrailoğullarına, Tanrı sizin kardeşleriniz arasından bana benzer bir peygamber çıkaracak, diyen Musa'dır." (Elçilerin İşleri: 7/37) O da bu pasajdan bahsetmedi; eğer gerçek olsaydı, bütün alıntılarda yer alırdı.

Stevenson said: “This is the Moses, who said to the Israelites, God will raise up for you a prophet like me from your brothers.” (Acts: 7/37) he also did not mention this passage; if it was genuine it would have been mentioned in all quotations.