Tevrat, İbrahim'e oğlunu, yani tek oğlunu kurban etmesi yönündeki Tanrı emrinin hikâyesini anlattı; ve İsmail yerine onu İshak olarak adlandırdı. Bu değişiklik yüzünden, hikâyenin geçtiği zaman ve mekân da değişti.

The Torah told the story of God’s commandment to Abraham to slaughter his only son, and instead of calling him Ishmael, it called him Isaac, and because of this change, the time and the place, where the story occurred, has changed.

Tevrat'ta yer alan bazı hükümler şöyledir:

Some of what comes in the Torah is as follows:

"Oğlunu, tek oğlun İshak'ı, sevdiğin İshak'ı al ve Moriya diyarına git," dedi; ……. ve Tanrı'nın kendisine söylediği yere gitti…. Dedi ki: "Çocuğun üzerine elini koyma ve ona hiçbir şey yapma, çünkü şimdi Tanrı'dan korktuğunu biliyorum; tek oğlunu, senin tek oğlunu bile benden esirgemedin….." Böylece İbrahim o yerin adını "RAB sağlayacak" diye adlandırdı; bugüne dek de söylendiği gibi: "RAB'bin dağında sağlanacak." Seni mutlaka bereketleyeceğim ve soyunu gökteki yıldızlar ve deniz kıyısındaki kum gibi mutlaka çoğaltacağım. Soyun düşmanlarının kapısını ele geçirecek ve yeryüzündeki bütün uluslar senin soyun aracılığıyla bereketlenecek; senin soyun aracılığıyla bütün uluslar bereketlenecek, çünkü sesimi dinledin." (Yaratılış 22/1-18).

“he said, “Take your son, your only son Isaac, whom you love, and go to the land of Moriah;……. and went to the place of which God had told him…. He said, “don’t lay your hand on the boy or do anything to him, for now I know that you fear God, , seeing you have not withheld your son, your only son, from me….. So Abraham called the name of that place, “The LORD will provide”; as it is said to this day, “on the mount of the LORD it shall be provided.” I will surely bless you, and I will surely multiply your offspring as the stars of heaven and as the sand that is on the seashore. And your offspring shall posses the gate of his enemies, and in your offspring shall all the nations of the earth be blessed thy seed shall all the nations of the earth be blessed, because you have obeyed my voice.” (Genesis: 22/1-18).

Daha önce de belirtildiği gibi, Hz. Muhammed'in (s.a.v.) gelişine dair birden fazla kehanet bulunmaktadır ve bu kehanetleri gizlemeye yönelik bir tahrifin ve önyargının izlerini görebiliyoruz.

As mentioned earlier, there are several prophecies of the coming of the prophet Muhammad (PBUH), and we can see the hand of alteration and prejudice trying to conceal these prophecies.

Ibrahim'in oğlu İshak'ın yerine İsmail'in adının konulması açık bir tahriftir; çünkü İshak, İbrahim'in tek oğlu hiçbir zaman olmamıştır. Kurban edilen için üç kez tekrarlanan "tek oğul" ifadesi ise, İsmail'in on dört yıl boyunca İbrahim'in tek oğlu olduğunu gördüğümüz için, bunu gösterir.

It is a clear alteration to insert the name of Isaac, who was never the only son of Abraham, instead of Ishmael. Describing the slaughtered as “the only son” repeated three times, and we have seen that Ishmael was the only son of Abraham for fourteen years.

İsmail'in İbrahim'in ilk oğlu olduğu gerçeği, annesi Hacer'in Sara'nın hizmetçisi olması ve İbrahim'in onu daha sonra eşi olarak almasına rağmen korunmuştur.

The fact that Ishmael was Abraham’s first son is kept even though he was the son of Hajar, Sarah’s servant, whom he took as a wife later.

Annesinin durumu, onun ilk oğul olma gerçeğini değiştirmez; bu durum onun statüsünü de değiştirmez.

The status of the mother does not change the fact that he was the first son, nor does it change his status.

Tevrat'ta: "Bir adamın iki karısı olur, birini sever, diğerini sevmezse, ve sevilen ile sevilmeyen her ikisi de ona çocuk doğurmuş olur, ve ilk doğan oğul sevilmeyenin olursa, o gün mirasını oğullarına paylaştırdığında, sevilenin oğlunu ilk doğan olan sevilmeyenin oğlundan üstün tutamaz; fakat sevilmeyenin oğlu olan ilk doğanı kabul edecek, sahip olduğu her şeyden ona iki pay verecek, çünkü o onun gücünün ilk ürünüdür. İlk doğanın hakkı onundur." (Tesniye:

In the Torah, “If a man has two wives, the one loved and the other unloved, and both the loved and the unloved have borne him children, and if the firstborn son belongs to the unloved, then on the day when he assigns his possessions as an inheritance to his sons, he may not treat the son of the loved as the firstborn in preference to the son of the unloved, who is the firstborn, but he shall acknowledge the firstborn, the son of the unloved, by giving him a double portion of all that he has, for he is the first fruits of his strength. The right of the firstborn is his.” (Deuteronomy:

(21/15-17) Bu ilahi emir, İsrailoğullarına, Tanrı'nın adaletini ifade eder ve İsrail bunu ilk uygulayan olmalıdır. Tanrı, cariyenin oğlu İsmail'e karşı adaletsiz mi davrandı? Kullarına uygulayacağı adaletle çelişti mi?

21/15-17) This divine command to the children of Israel expresses God’s justice, and Israel should be the first to implement it. Was God unjust to Ishmael the son of the servant? Did He contradict the justice that He will impose over his servants?

Delilerden biri, kurbanlık olanın İshak olmadığını kanıtlayan şudur: İbrahim'e, İshak doğmadan önce bereketler ve soy vaat edilmişti ve onun soyunun gökteki yıldızlar kadar çok olacağı söylenmişti.

Among the evidence, proving that Isaac was not the slaughtered is that Abraham was promised blessings and offspring before Isaac was even born. That he will be as many as the number of the stars.

(Bkz. Tekvin 17/21) Ona kurban etme emri bir imtihan değildi, çünkü onun bu oğlunun bereketli bir soy bırakacağını biliyordu.

(See Genesis 17/21) The command to slaughter him was not a test, because he knew that this son would have a blessed offspring.

İsa, Barnabas İncili'ne göre (ki burada yalnızca destekleyici bir alıntı olarak kullanıyoruz) şunu söyledi. Öğrencileri ona dediler ki: "Ey üstat, Musa'nın Kitabında yazılıdır ki vaat İshak'ta yapılmıştır." İsa iç çekerek şu karşılığı verdi: "Öyle yazılıdır, ama bunu Musa yazmadı, Yeşu da yazmadı; aksine, Tanrı'dan korkmayan haham'larımız yazdı! Size gerçekten söylüyorum, eğer melek Cebrail'in sözlerini dikkate alırsanız, yazıcılarımızın ve din bilginlerimizin kötü niyetini keşfedersiniz…" İshak, İsmail'in yedi yaşında olduğu bir sırada doğmuşsa, İshak ilk doğan nasıl olabilir? (Barnabas: 44/1-11) Ortak Tevrat'ta ise aralarında on dört yıl olduğu belirtilir (bkz. Yaratılış: 16/16, 21/5).

Jesus, according to Barnabas’ Bible, which we use here only as a supportive quotation, stated this. The disciples said to him, “O master, it is written in the Book of Moses, that the promise was made in Isaac." Jesus answered with a groan: "It is so written, but Moses did not write it, nor Joshua, but rather our rabbis, who do not fear God! Truly I say to you, that if you consider the words of the angel Gabriel, you shall discover the malice of our scribes and doctors …..." How is Isaac firstborn, if when Isaac was born Ishmael was seven years old?” (Barnabas: 44/1-11), and in the common Torah, there were fourteen years between them (See Genesis: 16/16, 21/5).

Dolayısıyla kurban edilen Büyük Oğul İsmail'dir ve Tanrı'nın dağı, onun yaşadığı topraklarda yer almaktadır. Bereket de, İbrahim'in Tanrı'nın emrine teslim olup biricik oğlunu kurban etmeye neredeyse hazırlandığı için, onun soyunda korunmuştur.

Therefore, the slaughtered one is Ishmael and God’s mountain is located in the land he lived in, and the blessing is preserved for Abraham in his offspring after he surrendered to the command of God and almost went ahead to slaughter his only son.

Yahudiler ve Hristiyanlar, kurban edilen kişinin adını değiştirdiler ve hikâyenin geçtiği kutsal yerin adını da değiştirdiler.

Jews and Christians have altered the name of the slaughtered, and they altered the name of the holy place in which the story took place.

Samiri Tevrat'ı buna "yönlendirilmiş toprak" adını vermişken, İbrani Tevrat'ı buna "el marya" demiştir ve bu muhtemelen "el merve" kelimesinin bir değişikliğidir; el merve, İsmail'in büyüdüğü yer olan Mekke'deki Kutsal Mescid'in içinde bulunan bir dağın adıdır.

The Samaritan Torah called it “the guided land”, while the Hebrew Torah called it “al marya” and possibly it is an alteration of the word “al marwa”, which is the name of a mountain located inside the Holy Mosque in Mecca that is the place, where Ishmael grew up.

Hem İbranice hem de Samiri metinleri bu yeri "Tanrı'nın dağı" olarak adlandırmakta hemfikirdir; ancak bu ad, o dönemde hiçbir yer için kullanılmamıştı. Bu nedenle Yahudiler, yerin konumu hakkında fikir birliğine varmamışlardır. Samiriler, bunun Garzim dağı olduğunu söylediler. İbraniler ise bunun, hikâyeden birkaç yüzyıl sonra üzerine Mabet'in inşa edildiği Kudüs dağı olduğunu söylediler (Tarihler 2:3-1).

Both the Hebrew and Samaritan texts agree on calling this location “God’s mountain”, and that name was not used for any place at that time; therefore, the Jews did not agree in specifying its location. The Samaritans said: It is the mountain of Garzeem. The Hebrews said that it is the mountain of Jerusalem, on which the tabernacle was built several centuries after the story (Chronicles 2:3-1).

Kutsal Kitap Sözlüğü'nde Doktor Post şöyle der: "Çoğu insan çadırın (Tabernakül'ün) yerinin, İbrahim'in İshak'ı kurban etmek üzere hazırlandığı yerle aynı yer olduğunu düşünür; ancak Samiri geleneğine göre İshak'ın kesileceği yer Garzim Dağı'ndaydı."1

In the Holy Bible’s Dictionary, Doctor Post says, “most people think that the location of the tabernacle is the same location where Abraham was getting ready to sacrifice Isaac; however, according to the Samaritan tradition the location to slaughter Isaac was on the mountain of Garzeem. 1

Cizvit rahiplik baskısının düzeltmenleri şunu söylüyor: “Tarihler'in ikinci kitabı (3/1), Kudüs çadırının inşa edileceği yer konusunda Morya ile Alrabya arasında bir uyum gösteriyor. Ancak metin, başka hiçbir yerde anılmayan Morya adlı bir topraklara işaret ediyor ve kurban kesilen yer bilinmiyor.”

The Jesuit priesthood edition proofreaders say, “The second book of Chronicles (3/1) matches between Morya and Alrabya over which the Jerusalem tabernacle will be built. However, the text points to a land by the name of Morya, that is not mentioned in any other location and the slaughtering location remains unknown”.

Gerçek şu ki, yer bellidir; çünkü kurban hikâyesi, ibadet diyarı olan kutsal arazide, yani Mekke ya da Paran'da gerçekleşmiştir. Onların bu konudaki ihtilafı, bunun doğru olduğunun bir kanıtıdır; mekânın adının Tanrı'nın dağı olduğu konusundaki görüş birliği de doğrudur. Ancak yerin tespitinde yaşadıkları ihtilaf, tahminlerinden kaynaklanmıştır ve onlar bu yeri, olaydan yüzyıllar sonra ortaya çıkan isimlerle ilişkilendirmişlerdir. Ayrıca, o dönemde bu noktada inşa edilmiş olan ve Tanrı'nın evi olarak adlandırılan kutsal evi görmezden gelmişlerdir; tıpkı bu noktadaki dağın da Tanrı'nın dağı olarak anılması gibi.

The fact is that the location is known, because the slaughtering story took place in the guided land, which is the land of worship, and that is Mecca or Paran. Their disagreement is proof that this is right, and their agreement that the name of the location is God’s mountain is correct. However, their disagreement on locating the place was due to their guessing, and they have connected it to names that only appeared several centuries after the incident. They have ignored the holy house that was built in this spot at that time, and it was called God’s house, just as the mountain in that spot was called God’s mountain.

Bu anlaşmazlık, Samiriyelileri İbranilerden ayıran en önemli anlaşmazlıklardan biri olmaya devam etmektedir. İsa bu anlaşmazlığın farkına varmıştı; çünkü bir gün bir Samiriyeli kadın ona geldi ve ibadet edilmesi gereken gerçek yer hakkında sordu. İsa ona, bu yerin ne Samiriyelilerin Garzim Dağı olmadığını, ne de Maskan'ın üzerine inşa edildiği İbranilerin Ebal Dağı olduğunu söyledi. Kadın ona dedi ki: "Efendim, senin bir peygamber olduğunu görüyorum. Atalarımız bu dağda ibadet ederdi, ama sen insanların ibadet etmesi gereken yerin Kudüs olduğunu söylüyorsun." İsa ona dedi ki: "Ey kadın, bana inan, öyle bir saat geliyor ki, ne bu dağda ne de Kudüs'te Baba'ya ibadet edeceksiniz. Bildiğinize değil, bilmediğinize tapıyorsunuz; biz ise bildiğimize tapıyoruz, çünkü kurtuluş Yahudilerdendir. Ama öyle bir saat geliyor, hatta şimdi bile geldi ki, gerçek ibadet edenler Baba'ya ruh ve hakikat içinde ibadet edecekler, çünkü Baba da kendisine böyle ibadet edenleri arıyor. Tanrı ruhtur ve ona ibadet edenler ruh ve hakikat içinde ibadet etmelidirler." (Yuhanna 4/19-24).

This disagreement remains one of the most important disagreements that distinguish the Samaritans and the Hebrews. Jesus realized this disagreement, as at one time a Samaritan woman went to him, and asked him about the real location designated for worship. Jesus told her that the place is not the Samaritan Garzeem Mountain nor was it the Hebrew Aybal Mountain on which the tabernacle was built. The woman said to him: "Sir, I perceive that you are a prophet. Our fathers worshiped on this mountain, but you say that in Jerusalem is the place where the people ought to worship." Jesus said to her, “Woman, believe me, the hour is coming when neither on this mountain nor in Jerusalem will you worship the father. You worship what you do not know; we worship what we know, for salvation is from the Jews. But the hour is coming, and is now here, when true worshipers will worship the Father in Spirit and truth, for the father is seeking such people to worship him. God is Spirit, and those who worship him must worship in Spirit and truth.".” (John: 4/19-24).

Samiri ve İbraniler'in yönünden farklı bir yöne secde eden gerçek insanlar kimlerdir? Onlar, henüz doğmamış yeni bir ümmettir; çünkü Müslümanlardan başka hiçbir ümmet, namazının yönünün kutsal olduğunu iddia etmemiştir; her yıl milyonlarca Müslümanın yöneldiği yön de budur.

Who are the true people who prostrate in a direction other than the one of the Samaritans and the Hebrews? They are the new nation that has not been born yet, because no other nation claimed holiness of their prayer's direction other than Muslims, the direction in which millions of Muslims travel every year.

İsa'nın, gerçek secde edenlerin zamanı hakkında söylediği sözler: "Ama saat geliyor, ve şimdi de burada", yani yakında, hemen değil. Matta'da: "İsa ona, 'Sen öyle dedin' dedi."

The words uttered by Jesus, about the time of the true prostrates “But the hour is coming, and is now here”, meaning soon not immediately. In Matthew: "Jesus said to him, “you have said so.

Ama size söylüyorum, bundan sonra İnsanoğlunu güç sahibinin sağ yanında oturmuş ve göğün bulutları üzerinde geldiğini göreceksiniz." (Matta: 26/64) Hitap edilenlerin hepsi ise ölüp artık yok olmuştur ve onun bulutlar üzerinde geldiğini görmemişlerdir.

But I tell you, from now on you will see the son of man seated at the right hand of power and coming on the clouds of heaven.” (Mathew: 26/64) and all the addressed have died and no longer exist, and they did not see him coming on the clouds.

Benzer şekilde İsa şöyle demiştir: "Ona şöyle dedi: Doğrusu, doğrusu size derim ki, göğün açıldığını ve Tanrı'nın meleklerinin İnsanoğlu'nun üzerine çıkıp indiğini göreceksiniz." (Yuhanna: 1/51) ve bkz. (Samuel 1: 15/28).

Similarly, Jesus said: "And he said to him, “truly, truly, I say to you, you will see heaven opened, and the angels of God ascending and descending on the Son of man." (John: 1/51), and see (Samuel 1: 15/28).

Peygamber Mika, Mekke'yi, Mescid-i Haram'ı ve Arafat dağına hac için gelen insanları andetmiştir. "Son günlerde şöyle olacak: RAB'bin Evi'nin dağı, dağların başında sağlam bir yerde kurulacak ve tepelerin üstüne yükseltilecek; halklar ona akın edecek. Birçok ulus gelip şöyle diyecek: 'Gelin, RAB'bin dağına, Yakup'un Tanrısı'nın Evi'ne çıkalım.'" (Mika 4/1-2).

The prophet Micah mentioned Mecca, the Holy mosque and people going for pilgrimage to the mountain of Arafat. "It shall come to pass in the latter days that the mountain of the house of the LORD shall be established as the highest of the mountains, and it shall be lifted up above the hills; and peoples shall flow to it. And many nations shall come, and say, “Come, let us go up to the mountain of the LORD," (Micah: 4/1-2).

Yeşaya peygamber Mekke'ye "kısır" diyerek oraya akın edecek kalabalıklardan söz etti. Onlara güvenlik, bereket ve yücelik vaat etti. Şöyle dedi: "Ey doğurmamış kısır kadın, şarkı söyle; sancı çekmeyen, sevinçle bağır ve haykır; çünkü ıssız kadının çocukları, kocası olanın çocuklarından daha çok olacak" diyor RAB.

The prophet Isaiah called Makkah "the barren” and talked about the crowds that will come to it. He promised them safety, blessings and glory. He said: "Sing, O barren one, who did not bear; break forth into singing and cry aloud, you who have not been in labor, for the children of the desolate one will be more than the children of her who is married,” says the LORD.

Tent yerinizi genişletin, konutlarınızın perdelerini uzatın; esirgemeyin, iplerinizi uzatın ve kazıklarınızı sağlamlaştırın. Çünkü sağa ve sola yayılacaksınız; soyunuz uluslara mirasçı olacak ve harap şehirleri iskân edecek. Korkmayın, utanmayacaksınız; şaşkına dönmeyin, rezil olmayacaksınız; gençliğinizin utancını unutacaksınız ve dulluğunuzun rezaletini artık hatırlamayacaksınız. Çünkü yaratıcınız kocanızdır; adı Her Şeye Gücü Yeten RAB'dir; İsrail'in Kutsal Olanı sizin kurtarıcınızdır, bütün yeryüzünün Tanrısı diye anılacaktır. Çünkü RAB sizi, terk edilmiş ve ruhunda acı çeken bir kadın gibi, gençlik çağında eşi reddedilmiş biri gibi çağırdı, diyor Tanrınız. Kısa bir an için sizi terk ettim, ama büyük merhametle sizi toplayacağım. Taşan öfkemle bir an yüzümü sizden sakladım, ama sonsuz sevgiyle size merhamet edeceğim, diyor kurtarıcınız RAB. Bu bana Nuh'un günleri gibidir: Nuh'un suları bir daha yeryüzünün üzerinden geçmeyecek diye yemin ettiğim gibi, artık size öfkelenmeyeceğime ve sizi azarlamayacağıma yemin ettim.

Enlarge the place of your tent, and let the curtains of your habitations be stretched out; do not hold back; lengthen your cords and strengthen your stakes; For you will spread abroad to the right and to the left, and your offspring will possess the nations and will people the desolate. Fear not, for you will not be ashamed; be not confounded, for you will not be disgraced; for you will forget the shame of your youth, and the reproach of your widowhood you will remember no more. For your Maker is your husband, the LORD of hosts is his name; and the Holy One of Israel is your Redeemer, the God of the whole earth he is called. For the LORD has called you like a wife deserted and grieved in spirit, like a wife of youth, when she is cast off, says your God. For a brief, I deserted you, but with great compassion I will I gather you. In overflowing anger for a moment I hid my face from you, but with everlasting love I will have compassion on you,” says the LORD, your Redeemer. “this is like the days of Noah to me: as I swore that the waters of Noah should no more go over the earth, so I have sworn that I will not be angry with you, and will not rebuke you.

"Çünkü dağlar yer değiştirse, tepeler kaldırılsa bile, benim sevgi dolu merhametim senden ayrılmayacak, esenlik antlaşmam da kaldırılmayacak" diyor, sana acıyan RAB. Ey eziyet çeken, fırtınaya tutulmuş ve teselli bulamamış olan, işte, taşlarını sürme ile döşeyeceğim ve temellerini safirlerle kuracağım. Kulelerini yakuttan, kapılarını parlak taşlardan, bütün surlarını değerli taşlardan yapacağım. Bütün çocuklarına RAB öğretecek ve çocuklarının esenliği büyük olacak. Doğrulukla sağlamlaştırılacaksın; zulümden uzak olacaksın, çünkü korkmayacaksın; dehşetten de, çünkü o sana yaklaşmayacak. Biri kavga çıkarırsa, bu benden değildir; sana karşı kavga çıkaran, senin yüzünden düşecektir. İşte, körükle közü harlatan ve amacına uygun bir silah çıkaran demirciyi ben yarattım. Yok edici olanı da ben yarattım; sana karşı yapılan hiçbir silah başarılı olmayacak ve yargıda sana karşı kalkan her dili sen mahkûm edeceksin. RAB'bin kullarının mirası budur ve benden gelen aklanmaları budur, diyor RAB." (İşaya 54/1-17).

For the mountains may depart, and the hills be removed, but my steadfast love shall not depart from you, and my covenant of peace shall not be removed,” says the LORD, who has compassion on you. O afflicted one, storm-tossed and not comforted, behold, I will set your stones in antimony, and lay your foundations with sapphires. I will make your pinnacles of agates, your gates of carbuncles, and all your wall of precious stones. All your children shall be taught by the LORD, and great shall be the peace of your children. In righteousness you shall be established; you shall be far from oppression; for you shall not fear; and from terror; for it shall not come near you. If anyone stirs up strife, it is not from me; whoever stirs up strife with you shall fall because of you. Behold, I have created the smith who blows the fire of coals and produces a weapon for its purpose. I have also created the ravager to destroy; No weapon that is fashioned against you shall succeed, and you shall confute every tongue that rises against you in judgment. This is the heritage of the servants of the LORD, and their vindication from me, declares the LORD." (Isaiah: 54/1-17).

Metinde Kudüs ile Mekke arasında bir karşılaştırma yapılıyor; o, Mekke'ye "kısır" dedi, çünkü Peygamber Muhammed (SAV) öncesinde hiçbir peygamber çıkarmamıştı. Kudüs için "kısır" kelimesinin kullanılmış olması mümkün değildir, çünkü o peygamberlerin evi ve vahyin merkezidir. Şöyle denebilir: İshak'a ilişkin kehanet Mekke'de gerçekleşmiş olsaydı "kısır" kelimesi kullanılmazdı. Kastedilen, kendisi (Muhammed ﷺ) ile Kudüs'ün peygamberleri arasında bir karşılaştırmadır. İşaya'nın, "Çünkü kocası olanın çocuklarından çok, ıssız olanın çocukları olacaktır" sözü, onun çocuklarının ya da ziyaretçilerinin Kudüs'ünkilerden fazla olacağı anlamına gelir. "Issız olanın çocukları" ifadesi, Tevrat'ta şöyle tanımlanan İsmail'in çocuklarını gösterir: "RAB'bin meleği ona şöyle dedi: 'İşte hamilesin, bir oğul doğuracaksın. Adını İsmail koy, çünkü RAB sıkıntını duymuştur. O, yaban eşeği gibi bir insan olacak; eli herkese, herkesin eli ona karşı olacak ve bütün kardeşlerinin karşısında oturacak.'" (Yaratılış 16/11-12).

There is a comparison between Jerusalem and Makkah in the text, he called Makkah "the barren" because it did not give any prophet before the prophet Muhammad (PBUH). It cannot be that he used "the barren" for the Jerusalem, because it is the house of prophets and the core of revelation. One may say that if the prophecy about Ishmael happened in Makkah, then, the word “barren" will not be used. What it means is a comparison between him (Mohammad PBUH) and the prophets of Jerusalem. Isaiah’s saying: for the children of the desolate one will be more than the children of her who is married” means that its children or its visitors are more than those of Jerusalem. These words, “the children of the desolate” indicate the children of Ishmael, who has a description in the Torah as a "And the angel the LORD said to her, “Behold, you are pregnant and shall bear a son. You shall call his name Ishmael, because the LORD has listened to your affliction. He shall be a wild donkey of a man, his hand against everyone and everyone’s hand against him, and he shall dwell over against all his kinsmen." (Genesis: 16/11-12).

Mezmurlar ayrıca kurtarıcı Mesih'in şehrinden, yani Tanrı'nın evinin bulunduğu ve sevaplarının katlanarak arttığı kutsal şehirden de bahseder. Bu şehirdeki iyi amellerin sevabı, diğer şehirlerdeki binlerce amele eşittir ve Tanrı bu şehri gerçek adıyla (Baca) diye anmıştır. Şöyle denmektedir: "Ne mutlu evinde oturanlara, sürekli sana hamt edenlere. Sela. Ne mutlu gücü sende olanlara, yüreklerinde Siyon'a giden yollar bulunanlara. Baca vadisinden geçerken orayı bir pınar yerine koyarlar; erken yağmur da onu havuzlarla örter. Güçten güce giderler; her biri Siyon'da Tanrı'nın önüne çıkar. Ey RAB, Her Şeye Gücü Yeten Tanrı, duamı dinle, kulak ver. Ey Yakup'un Tanrısı, Sela. Ey Tanrı, kalkanımıza bak; meshettiğinin yüzüne bak. Çünkü senin avlularında bir gün, başka yerde bin günden daha iyidir. Kötülük çadırlarında oturmaktansa, Tanrım'ın evinde kapıcı olmayı yeğlerim." (Mezmur 84:4-10).

Psalms also talk about the city of the savior messiah, the blessed city that has the house of God where the rewards are multiple. Good deeds in this city are equal to thousands in other cities, and he called it by its real name (Baca). It says, "Blessed are those who dwell in your house, ever singing your praise. Selah. Blessed are those whose strength is in you, in whose heart are the highways to Zion. As they go through the valley of Baca, they make it a place of springs; the early rain also covers it with pools. They go from strength to strength; each one appears before God in Zion. O LORD, God of hosts, hear my prayer, give ear. O God of Jacob, Selah. Behold our shield, O God; look on the face of your anointed. For a day in your courts is better than a thousand elsewhere. I would rather be a doorkeeper in the house of my God than dwell in the tents of wickedness." (Psalms: 84/4-10).

İbrani metin buna Baca diyor ve şöyle okunuyor: [ בְּעֵמֶק הַבָּכָא ]

The Hebrew text called it Baca, saying, [ בְּעֵמֶק הַבָּכָא ], and it reads:

(be’eamaq Habaka), yani Baca vadisi anlamına gelir. Metnin Katolik çevirisindeki hali şöyledir: "Gözyaşı vadisinden geçerken, onu pınarlar yeri kılarlar. Çünkü Kanun Koyucu bereket verecek, erdemden erdeme yürüyecekler: Tanrıların Tanrısı Sion'da görülecek" (Mezmur 84/6-7).

(be’eamaq Habaka), meaning the valley of Baca. The text as it appears in the catholic translation is as follows: "Passing through the vale of tears, they make it a place of springs. For the lawgiver shall give a blessing, they shall go from virtue to virtue: the God of gods shall be seen in Zion" (Psalms 84/6-7).

Bu büyük isim (Bekke), Muhammed'in ﷺ memleketinin adıdır.

This great name (Baca) is Muhammad's (PBUH) hometown name.

Kutsal Kur'an'ın Mekke'ye verdiği ad {Muhakkak ki insanlar için kurulan ilk ev, Mekke'de olan, bereketli ve âlemler için bir hidayet rehberi olan evdir.} (Âl-i İmrân: 96) Bu evin bereketi, Allah'ın oradaki sakinlerine ve ziyaretçilerine verdiği çok sayıdaki sevaptır. Peygamber Muhammed ﷺ'in buyurduğu gibi, orada kılınan bir namaz, başka yerde kılınan bin namazdan daha değerlidir. Bu da Mezmurlar'da geçen şu sözle örtüşmektedir: "Çünkü Senin avlularında geçen bir gün, başka yerlerde geçen bin günden daha iyidir." Ancak Kutsal Kitap âlimleri, "gözyaşı vadisi"nin Baka vadisi olduğu görüşüne katılmayacaklardır. Baka vadisini coğrafi bir isimden, bozulmuş bir fikre dönüştürmüşlerdir; onun yerini hiçbir haritada bulamazsınız. Onlar, Mezmurlar 84:6'da geçen gözyaşı vadisi için "muhtemelen coğrafi bir yer olabilir" demektedirler.

The name that the Holy Quran uses to name the holy town of Makkah {Verily, the first House (of worship) appointed for mankind was that at Bakkah (Makkah), full of blessing, and a guidance for Al-'Alamîn (the mankind and jinns).} (Al- Emran: 96) The blessing of this house is the multiple rewards that God gives its residents and visitors. One prayer (as Muhammad (PBUH) said) is equal to more than one thousand prayers anywhere else1, and that agrees with what comes in Psalm: "For a day in your courts is better than a thousand elsewhere." However, the Holy Bible’s scholars will not agree that “the weeping valley” is Baca valley. They changed the "Baca valley" from a geographical name to a degraded idea; you will not be able to find its location on any map. They say, "Regarding the weeping valley that is mentioned in Psalms 84:6 it is possibly a geographical location.

Ancak bu muhtemelen derin bir anlam taşıyan bir düşüncedir: Rabbi ile iyi bir tecrübeye sahip olanların, O'nun nimetleriyle, hayatlarındaki sıkıntılar sevince dönüşecektir".1

However, it is probably a thought that has a deep meaning, as those who have a good experience with the Lord, with his blessings, the misery in their lives will turn into joy". 1

Bazı uluslararası çevirilerde (Baca ve ağlama vadisi) adı tamamen silinmiş ve yerine (Balsan vadisi) kelimesi konmuştur; Cizvit rahipliği baskısında ve diğer baskılarda olduğu gibi. Bunu yaparken eski yazmalara dayanmışlardır.

However, some international translations have deleted the name (Baca and the weeping valley) completely, replacing it with the word (the Balsan valley) as in the Jesuit priesthood edition and other editions, in doing that they depended on old writings.

Cizvit rahiplik baskısında, Cizvit babalar "Balsan vadisi" ifadesini neden kullandıklarını açıklıyorlar: eski çevirilerde ve bazı yazılarda "Balsan vadisi" yerine "ağlama vadisi" geçmektedir ve ikisinin telaffuzu aynıdır.

In the Jesuit priesthood edition, the Jesuit fathers comment on why they use the phrase "the Balsan valley": "the Balsan valley" in old translations and in some of the writings "the weeping valley” and the pronunciation of the two are the same". 2

Kasıtlı bir değişiklikle (Baca) adının "ağlayış" ya da "Balsan vadisi" olarak değiştirilmesine rağmen, baskılarda ve çevirilerde yaygın olarak kullanılan bu iki kelimenin Mekke'den başka bir yeri değil, yalnızca Mekke'yi işaret ettiğine dair açık deliller vardır.

In spite of the deliberate alteration of changing the name (Baca) to (the weeping or the Balsan valley), there is clear evidence that these two words, which used commonly in the editions and translations, are an indication to Mecca and no other.

Baca, Balsan ağacının adını almıştır; bu ağaçtan gözyaşına benzeyen bir reçine çıkarılır. Kutsal Kitap âlimlerinin belirttiğine göre bu ağaçlar Mekke'de yetişir. Kutsal Kitap sözlüğünün yazarları ağlayan ağaçlar hakkında şöyle der: "Belki de kastedilen, balsam ağaçları ya da onlara benzer bir şeydir. Mekke yakınlarındaki Arap ülkelerinde, balsam veya Balsan ağaçlarına benzeyen ve bu adı taşıyan ağaçlar bulunabilir; sıcak, beyaz bir özsuyu vardır ve bu ağaçlar reçine ürettikleri ya da üzerlerine düşen sis damlalarıyla ilgili olduğu için 'ağlayan ağaç' olarak adlandırılmıştır."

Baca was named after the Balsan tree, from which glue that looks like tears is extracted. These trees grow in Makkah as stated by the Holy Bible’s scholars. The writers of the Holy Bible’s dictionary say about the weeping trees: "Maybe it meant the balsam trees or something similar to it. In the Arab countries, near Makkah, trees with that name can be found, similar to the balsam or Balsan trees, and it has a hot white juice, it was named the weeping tree, because these trees produce glue, or in relation to the mist drops that fall on it". 3

Ansiklopedi "Kelâm İlmi Ansiklopedisi", Balsan vadisinin Mekke vadisi olduğunu doğrulamaktadır ve şöyle demektedir: "Eski müelliflerin zikrettiği asıl balsan, Mısır'ın eski zamanlardaki gibi hâlâ Arap Yarımadası'ndan ithal ettiği 'Mekke Balsamı'dır. Bilimsel olarak (Balsamo Dendron Apabatsmum) adıyla bilinen ve Arap Yarımadası'nın güneyinde ve Habeşistan'da yetişen ağacın özsuyudur. Düzensiz bir şekle sahip küçük bir ağaçtır, kabuğu da çınar ağacınınki gibi sarıdır." 4

The Clerical Knowledge Encyclopedia gives us affirmation that the valley of Balsan is the valley of Makkah, it says, “The original balsan that was mentioned by the old authors, it is "Makkah's Balsam" which Egypt still imports from the Arabian Peninsula as in the old times. It is the juice of the tree that is scientifically known as (Balsamo Dendron Apabatsmum) which grows in the south of the Arabian Peninsula and in Abyssinia. It is a small tree with an irregular shape, its bark is yellow, the same as that of the plane-tree ". 4