MS.ÖE 63'te Kudüs ve Filistin, İsrailoğullarına yeni bir işkence, istismar ve acı dönemi başlatmak üzere putperest Romalıların işgali altındaydı. Uzun süredir, kayıp krallığı ve yönetim gücünü kendilerine geri verecek büyük bir kurtarıcıyı bekleyen halk vardı.

In 63, B.C.E. Jerusalem & Palestine were under occupation of the pagan Romans, to start a new period of torture, abuse and suffering for the children of Israel. The people who had waited long for a great savior to return the lost kingdom and the ruling power to them.

İsrail oğulları, Yakup, Musa, Davud ve diğer peygamberlerin "beklenen peygamber" hakkında verdikleri müjdelerin gerçekleşmesini bekliyordu. "Zafer kazanan kral ve peygamber" gelişine, yani takipçilerini hayatın yücelğine ve ahiretin mutluluğuna götürecek peygambere dair hiçbir şüpheleri yoktu. Bu nedenle, büyük İsa (a.s.) geldiğinde ve Allah'ın ona gerçekleştirmesine izin verdiği mucizeleri gördüklerinde, birçoğu onun (a.s.) "zafer kazanan büyük peygamber", "kurtarıcı peygamber" olduğunu umarak ona uydu. Bu, İsa (a.s.) ile çağdaş olan Yahudilerin sözlerini bilenler tarafından açıkça anlaşılan bir gerçektir.

The children of Israel awaited the fulfillment of the prophecies given by Jacob, Moses and David and other prophets regarding the "expected prophet". They had no doubt in the "Victorious king and prophet" appearance, the prophet who will lead his followers to the glory of life and the happiness of the hereafter. Therefore, when the great Jesus (PBUH) came, and when they saw the miracles that God allowed him to perform, many of them followed him (PBUH), hoping that he is the "victorious great prophet", the "savior prophet". This is a fact clearly understood by those who are acquainted with the sayings of the Jews who were contemporary with Jesus (PBUH).

Kutsal Yazılar, "galip gelecek beklenen kral"ı bekleyenlerden bazılarını bize anlatmaktadır. Bunlardan biri Luka tarafından şöyle tarif edilen Şimon'dur: "Ve işte, Yeruşalim'de adı Şimon olan bir adam vardı; bu adam sadık ve dindardı, İsrail'in tesellisini bekliyordu ve Kutsal Ruh onun üzerindeydi." (Luka 2:25). Şimon, kurtuluşu bekleyenlerden biriydi.

The Holy Scriptures told us about some of those who awaited the "victorious expected king". Simeon was one of them, described by Luke "And, behold, there was a man in Jerusalem, whose name was Simeon; and the same man was just and devout, waiting for the consolation of Israel: and the Holy Spirit was upon him." (Luke: 2:25), Simeon was one of those who were awaiting salvation.

Nathaniel, Jesus'e (PBUH) duygularını ve düşüncelerini açıkça itiraf eden kişilerden biriydi: "Natanael cevap verdi ve ona dedi ki: Rabbi, sen Tanrı'nın Oğlusun; sen İsrail'in Kralısın. İsa cevap verdi ve ona dedi ki: Seni incir ağacının altında gördüğümü söylediğim için mi inanıyorsun? Bunlardan daha büyük şeyler göreceksin." (Yuhanna 1:49-50)

Nathaniel, who openly confessed to Jesus (PBUH) about his feelings and his thoughts, was one of them, "Nathaniel answered and said to him, Rabbi, you are the Son of God; you are the King of Israel. Jesus answered and said to him, Because I said to you, I saw you under the fig tree, do you believe? You shall see greater things than these." (John: 1/49- 50)

Hz. İsa'nın çarmıha gerildiğine dair söylentiler yayıldığında, bazıları çok üzüldü, çünkü umut ettikleri kurtuluş sona ermişti.

When the rumors that Jesus (PBUH) was crucified spread, some of them were very sad because the salvation they hoped for had ended.

Hz. İsa (PBUH) –gizlenmiş bir halde– dirilişinden sonra iki havariye göründüğünde onlar şaşırdılar: "Ve onlara dedi ki: Yolda yürürken birbirinize ne sözler söylüyorsunuz da üzgün görünüyorsunuz? Adı Kleopas olan biri cevap verip ona dedi: Yalnız sen mi Yeruşalim'de yabancısın, da bu günlerde orada olup bitenleri bilmiyorsun? Onlara dedi: Hangi şeyleri? Ona dediler: Tanrı'nın ve bütün halkın önünde işinde ve sözünde güçlü bir peygamber olan Nasıralı İsa'ya ilişkin. Baş kâhinler ve önderlerimiz, onun ölüm cezasına çarptırılması için onu teslim ettiler ve çarmıha gerdiler. Oysa İsrail'i kurtaracak olanın o olduğunu umuyorduk; üstelik bütün bunların üzerinden bugün üçüncü gündür." (Luka 24/17-21). Onlar, Tevrat'ın kutsal metinlerinde haber verilen, halkını özgürleştirecek ve onları zafere götürecek "galip kral"ın gelişiyle, kurtuluşun onun aracılığıyla gerçekleşmesini bekliyorlardı. Oysa onlar yalnızca çarmıha gerilişini duymuşlardı.

When Jesus (PBUH) –disguised- appeared to two of the disciples after resurrection they were surprised, "And he said unto them, What manner of communications are these that you have one to another, as you walk, and are sad? One of them, whose name was Cleopas, answering said unto him, Are you the only visitor in Jerusalem, and has not known the things that happened there in these days? And he said unto them, What things? And they said unto him, Concerning Jesus of Nazareth, which was a prophet mighty in deed and word before God and all the people: And how the chief priests and our rulers delivered him to be condemned to death, and have crucified him. But we trusted that it had been he which should have redeemed Israel: and beside all this, to day is the third day since these things were done." (Luke: 24/17-21). They were awaiting the salvation to come through him, as foretold in the scriptures of the Torah about the coming of the "victorious king" that will free his people, and lead them to victory. In the contrary, they just heard of his crucifixion.

Havarilerin diriliş sonrasında İsa'ya (SWT'nin selamı üzerine olsun) dediği, "Bir araya geldikleri zaman ona şöyle sordular: Ya Rab, İsrail'e krallığı şimdi mi geri vereceksin? O da onlara dedi ki: Zamanları ve mevsimleri bilmek sizin işiniz değildir; bunları Baba kendi yetkisine koymuştur." (Elçilerin İşleri 1/6-7). Onun kastettiği, henüz "beklenen kral" zamanının gelmediğiydi.

The disciples said to Jesus (PBUH) after the resurrection, "When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, will you at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, it is not for you to know the times or the seasons, which the Father has put in his own power." (Acts: 1/6-7). He meant that it is not the time for the "expected king”.

Awad Samaan dedi ki: "Havarilerin, havari heyetinin ve İsa'nın ilişkisini inceleyenler, onun yalnızca bir insan olarak görüldüğünü anlayacaklardır… Onlar bir mesih bekliyorlardı, ancak atalarından miras kalan düşüncelere göre mesih, Tanrı'nın gönderdiği seçkin bir elçiden başka bir şey değildi."1

Awad Samaan said: " those who examined the relationship between the disciples, apostles and Jesus (PBUH), will find that they only considered him as a man…they were waiting for the messiah, but the messiah, according to the ideas inherited from their ancestors, was nothing more than an excellent messenger sent by God.1

İsrailoğulları, "galip gelen büyük peygamber"in gelişini uzun süre beklemişlerdi ve Yahya Vaftizci'yi beklenen Mesih sanmışlardı: "Halk bekleyişte olduğundan ve herkes yüreğinde Yahya'nın Mesih olup olmadığını düşündüğünden..." (Luka: 3/15).

The people of Israel, who waited long for the coming of the "victorious great prophet", thought that John the Baptist was the expected messiah " And as the people were in expectation, and all men mused in their hearts of John, whether he was the Christ, or not; " (Luke: 3/15).

Kurtuluşu bekleyen bu kalabalıklar, İsa'yı (Barış onun üzerine olsun) görünce, daha önce Vaftizci Yahya hakkında söylediklerini onun hakkında da söylediler: "Ve kadına dediler: Artık inanıyoruz; çünkü bunu sözünüzden dolayı değil, kendimiz duyduk ve bunun gerçekten Mesih, dünyanın Kurtarıcısı olduğunu biliyoruz." (Yuhanna: 4/42).

These crowds, who were waiting for salvation, when they saw Jesus (PBUH), they said about him what they have said before about John the Baptist "And said unto the woman, now we believe, not because of your saying: for we have heard him ourselves, and know that this is indeed the Christ, the Savior of the world." (John: 4/42).

Andrews, kardeşi Simon'a dedi ki, "Önce kendi kardeşi Simon'u buldu ve ona dedi ki: Mesih'i bulduk, ki bu, tercüme edildiğinde, Mesih demektir." (Yuhanna:

Andrews said to his brother Simon, "He first found his own brother Simon, and said unto him, we have found the Messiah, which is, being interpreted, the Christ." (John:

1/41). Andrews, - bu cümleyle, Yahudi'ye özgü tutucu bir rahip olan el-Khodary'nin dediği gibi - kastettiği şey, İsrail'i yabancı esaretinden kurtarmak ve özgürleştirmek için mesih'in gelişini bekleyen dindar bir Yahudi'nin yapacağından fazlası değildi, ardından manevi hayatı yeniden canlandırmak. 1

1/41). He, Andrews, - as the priest Al-Khodary said:- "By this sentence, he meant nothing more than what a pious Jew, who awaited the arrival of the messiah to save and free Israel from the foreign slavery then refresh the spiritual life ". 1

Samiriyeli kadın, onun mucizelerini gördüğünde: "Kadın ona dedi ki: Mesih denen, Mesih'in geleceğini biliyorum; o geldiğinde bize her şeyi bildirecek." (Yuhanna 4/25-30).

The Samaritan woman when she saw his wonders " The woman said unto him, I know that Messiah will come, which is called Christ: when he comes, he will tell us all things.” (John: 4/25-30).

Bu haber İsrailoğulları arasında yayıldı; öyle ki baş kâhinler, "zafer kazanan büyük beklenen mesih"in İsa (PBUH) şahsında ortaya çıktığı anlaşılırsa Romalıların öcünden korkmaya başladılar. Bu yüzden onu tuzağa düşürmek, milleti yoldan çıkarmakla suçlamak ve "beklenen kurtarıcı" olduğunu iddia ettiği için onu saf dışı bırakmak amacıyla plan yapmaya koyuldular. "Bunun üzerine baş kâhinler ve Ferisiler bir meclis topladılar ve dediler ki: Ne yapıyoruz? Çünkü bu adam birçok mucize gösteriyor. Onu böyle bırakırsak herkes ona inanacak; Romalılar gelip hem yerimizi hem de milletimizi elimizden alacaklar. Ancak aralarından biri, o yıl baş kâhin olan Kayafa, onlara şöyle dedi: Siz hiçbir şey bilmiyorsunuz. Bir adamın halk için ölmesinin, bütün milletin helak olmamasının bizim yararımıza olduğunu da düşünmüyorsunuz." (Yuhanna: 11/47-50).

This news had spread among the children of Israel, until the high priests feared the revenge of the Romans if they found out that the "victorious great expected messiah" appeared in the person of Jesus (PBUH). Therefore, they started to plan to frame him, accusing him of corrupting the nation, and claiming that he is the "expected savior", "Then gathered the chief priests and the Pharisees a council, and said, what do we? For this man does many miracles. If we let him thus alone, all men will believe on him: and the Romans shall come and take away both our place and nation. And one of them, named Caiaphas, being the high priest that same year, said unto them, You know nothing at all, Nor consider that it is expedient for us, that one man should die for the people, and that the whole nation perish not." (John: 11/47-50).

Sonra ona, Pilatus'a dediler ki: "Ve bu adamın milleti saptırdığını, Sezar'a vergi vermeyi yasakladığını ve kendisinin Mesih, bir Kral olduğunu söyleyerek suçlamaya başladılar. Pilatus ona sordu: Sen Yahudilerin Kralı mısın? O da ona cevap verip dedi: Sen söylüyorsun. Bunun üzerine Pilatus baş kâhinlere ve halka dedi: Ben bu adamda bir suç bulamıyorum." (Luka 23/2-4). Pilatus, İsa'nın (Aleyhisselam) kendisine isnat edilen suçlamalardan masum olduğunu anladı, çünkü beklenen Yahudilerin Kralı olduğunu iddia etmemişti.

Then they said to Pilate, "And they began to accuse him, saying, we found this fellow perverting the nation, and forbidding giving tribute to Caesar, saying that he himself is Christ a King. And Pilate asked him, saying, Are you the King of the Jews? And he answered him and said, you said it. Then said Pilate to the chief priests and to the people, I find no fault in this man." (Luke: 23/2-4). Pilate found out that Jesus (PBUH) was innocent of what they accused him, as he did not claim that he is the expected king of the Jews.