Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) bir anayasa niteliğinde bir belgeyi yazdırdığı ve bunu, yeni ortaya çıkan İslam Devleti'nin başkenti Medine'deki bazı ilişkilerin düzenlenmesi için benimsediği, bilinen meseleler arasındadır. Aşağıdaki rivayet, Ebu Davud'un "es-Sünen" kitabında (3/154/3000) ve "Sünen"inin başka bir basılı nüshasında (3/114/3002) en sahih senetlerle nakledilmiştir.

It is from the established matters that the Prophet (peace be upon him) had a constitutional document written down and that he adopted it for the regulation of some of the relationships in Madinah, the capital of the newly arising Islamic State. The following has been narrated with the most authentic of chains of transmission in the “Sunan of Abu Dawud” (3/154/3000) and in another printed version of his “Sunan” (3/114/3002):

Az-Zuhriy, Abdurrahman bin Abdullah bin Ka'b bin Malik'ten, onun babasının şöyle dediğini rivayet etti: Babası, tevbesi kabul edilen üç kişiden biriydi (yani Ka'b bin Malik).

Az-Zuhriy related from Abdur Rahman bin Abdullah bin Ka’b bin Malik from his father who was one of the three whose repentance had been accepted (i.e. Ka’b bin Malik):

Ka'b bin el-Eşref, Peygamber'le (ﷺ) alay eder ve Kureyş'in müşriklerini ona karşı kışkırtırdı. Peygamber (ﷺ) Medine'ye geldiğinde, halkı karışık bir yapıdaydı; bir kısmı Müslümandı, bir kısmı putlara tapan müşriklerdi, bir kısmı ise Yahudilerdi. Bunlar Peygamber'e (ﷺ) ve Ashabına zarar vermeye, onları incitmeye çalışırlardı. Bunun üzerine, Yüce Allah Peygamberi'ne sabretmesini ve affetmesini emretti. Allah, onlar hakkında şu ayeti indirdi:

“Ka’b bin Al-Ashraf used to mock the Prophet (ﷺ) and incited the disbelievers of the Quraish against him. When the Prophet (ﷺ) came to Madinah, its people were a mixed blend; some of them were Muslims and others were polytheists who worshipped idols whilst some were Jews. They used to seek to bring harm/abuse to the Prophet (ﷺ) and his Companions. Then Allah, the Most High, commanded His Prophet to show patience and to overlook. Allah revealed in respect to them .

"Andolsun ki mallarınızda ve canlarınızda imtihana çekileceksiniz. Andolsun, sizden önce kendilerine Kitap verilenlerden ve Allah'a ortak koşanlardan birçok eziyet verici söz duyacaksınız. Eğer sabreder ve Allah'tan korkarsanız, şüphesiz bu, azmedilmesi gereken işlerdendir." (Tevbe... ) ─ Âl-i İmrân, 186.

“You will surely be tested in your possessions and in yourselves. And you will surely hear from those who were given the Scripture before you and from those who associate others with Allah much abuse. But if you are patient and fear Allah - indeed, that is of the matters [worthy] of determination” (TMQ 3:186). .

Ka’b bin Eşref, Peygamber'i (ﷺ) incitmekten vazgeçmeyince, Peygamber (ﷺ) Sa’d bin Muaz'a onu öldürmek üzere küçük bir grup göndermesini emretti. Sa’d da Muhammed bin Mesleme'yi gönderdi. Ardından onun öldürülme hikâyesini anlattı.

When Ka’b bin Al Ashraf refused to desist from hurting the Prophet (ﷺ) the Prophet(ﷺ) ordered Sa’d bin Mu’adh to send a small group to kill him. He sent Muhammad bin Maslamah. He then mentioned the story of his killing. .

Öldürüldüğünde, Yahudiler ve müşrikler büyük bir telaşa kapıldı. Ertesi gün Peygamber (ﷺ)'in yanına gelip dediler ki: "Arkadaşımız geceleyin saldırıya uğrayıp öldürüldü." Peygamber (ﷺ) de onlara, daha önce söylemekte olduğu şeyi bildirdi. Ardından Peygamber (ﷺ) onları çağırdı; kendisi ile onlar arasında, (sorunlar çıktığında) başvurmaları için bir anlaşma belgesi yazmak istiyordu. Böylece kendisi, onlar (Müslüman olmayanlar) ve genel olarak Müslümanlar arasında bir anlaşma belgesi (Sahifah) yazdı.” Bu rivayet, Al-Baihaqi'nin "Dalaa'il An-Nubuwwah" adlı eserinde (3/198) Ebu Davud aracılığıyla da nakledilmiştir.

When they killed him, the Jews and the polytheists were greatly alarmed. The next day they came to the Prophet (ﷺ) and said: “Our Companion was attacked at night and killed.” The Prophet(ﷺ) then informed them about that what he had been saying. The Prophet (ﷺ) then called them so that he could write a document of agreement between him and them for them to refer back to (for issues). And so, he wrote a document (Sahifah) of agreement between him, them (the non-Muslims) and the Muslims in general.” The following was also related via Abu Dawud in “Dalaa’il An- Nubuwwah” of Al-Baihaqi (3/198):

"Ka'b bin Al-Ashraf, Peygamber'le (ﷺ) alay ederdi … Ardından (yani rivayeti) zikretti. Abdulkerim'in hadisi ise daha eksiksizdir …". Abdulkerim'in hadisine daha sonra geleceğiz. .

“Ka’b bin Al-Ashraf used to mock the Prophet (ﷺ) … He then went on to mention it (i.e. the narration). And the Hadith of Abdul-Kareem is more complete …”. We will come to the Hadith of Abdul-Kareem later. .

Albani dedi ki: Senedi (rivayet zinciri) sahihtir. Ben derim ki: Evet (bu doğrudur), senette bir istirap (sarsıntı, tutarsızlık) bulunduğuna dair zikredilen hususlar ise bunu olumsuz etkilemez.

Al-Albani said: The Isnad (Chain of narration) is Sahih. I say: Yes (that is correct) and what has been mentioned in terms of the existence of instability (Idtiraab) in the Isnad does not negatively impact that. .

Bunun nedeni şudur:

That is because:

1) Ya bu hadis, körlüğünden sonra kendisine rehberlik eden Abdullah Bin Ka’b Bin Malik'ten, o da babası Sahabi Ka’b Bin Malik'ten rivayet ettiği gibi, Abdurrahman Bin Abdullah Bin Ka’b Bin Malik tarafından rivayet edilmiştir. Ka’b Bin Malik, tevbesi kabul edilen üç kişiden biridir ve bu olay Buhari ile Müslim'in birçok hadisinde kayıt altına alınmıştır. Dolayısıyla bu hadis, her ikisinin şartlarına göre sahihtir.

1) Either it was related by Abdur Rahman Bin Abdullah Bin Ka’b Bin Malik from his father Abdullah Bin Ka’b Bin Malik, who use to guide Ka’b Bin Malik after he became blind, who related from his father, the Sahaabiy Ka’b Bin Malik, one of the three whose repentance was accepted, as has been recorded in numerous Ahaadeeth of Al- Bukhaari and Muslim. And so, the Hadith is Sahih (authentic) upon their conditionality. .

2) Ya da bu hadis, doğrudan dedesi Sahabi Ka'b bin Malik'ten, Abdurrahman bin Abdullah bin Ka'b bin Malik tarafından rivayet edilmiştir. Bunun sebebi, Abdurrahman'ın bazı durumlarda babası Abdullah adına dedesine rehberlik etmesidir. Ayrıca Araplar dedelerine sık sık baba derlerdi. (Dede de Kur'an'da belirtildiği üzere kesinlikle bir babadır. Bu, duyusal ve akli zorunluluğa dayanan dilsel bir gereklilik gibidir.) Bu, sürekli ve değişmeyen bir örf ve adettir. Bu nedenle isnadda geçen "babasından" ifadesi, dedesinden anlamına gelir. 3) Ya da bu hadis, Abdurrahman bin Ka'b bin Malik tarafından babası Sahabi Ka'b bin Malik'ten rivayet edilmiştir; Abdurrahman bin Abdullah bin Ka'b bin Malik'ten değil. Ez-Zührî, hem Abdurrahman bin Abdullah bin Ka'b bin Malik'ten hem de isim benzerliği olan ve amcası olan Abdurrahman bin Ka'b bin Malik'ten (hadisleri) işitmiştir. Tutarsızlık yalnızca Ez-Zührî'den kaynaklanmaktadır; çünkü o hadisleri hafızasından rivayet ediyordu, bir zaman bir şekilde hatırlıyor, başka bir zaman ise soy ve isimlerin yakınlığı sebebiyle başka türlü hatırlıyordu. Bazen de güvenli olanı tercih edip mursel (kesik isnadlı) olarak rivayet ederdi.

Yahudi Ka'b bin Eşref bir şairdi ve Allah'ın Elçisi'ni (ﷺ) alay konusu yapar, şiirlerinde Kureyş'in müşriklerini ona karşı kışkırtırdı. Allah'ın Elçisi (ﷺ) Medine'ye geldiğinde, halkı karışık bir yapıdaydı: Allah'ın Elçisi'nin (ﷺ) daveti etrafında birleşmiş Müslümanlar, put'lara tapan müşrikler ve silah ve kaleler sahibi olan, Yesrib halkının (Evs ve Hazrec) müttefiki Yahudiler. Allah'ın Elçisi (ﷺ) Medine'ye vardığında, hepsinin durumunu düzeltmek istedi. Bir adam Müslüman olur, babası ise müşrik olurdu; bir adam Müslüman olur, kardeşi ise müşrik olurdu. Elçi (ﷺ) Medine'ye geldiğinde, müşrikler ve Yahudiler, Allah'ın Elçisi'ne (ﷺ) ve ashabına büyük zarar ve eziyet vermeye çalışırdı. Yüce Allah, Elçisine ve Müslümanlara bu duruma sabretmelerini ve onları affetmelerini emretti. Allah, şanı yüce olan, onlar hakkında şunu indirdi: "Mallarınızda ve canlarınızda elbette imtihan edileceksiniz. Sizden önce kendilerine Kitap verilenlerden ve şirk koşanlardan elbette çok incitici sözler işiteceksiniz. Fakat sabreder ve Allah'a karşı gelmekten sakınırsanız, şüphesiz bu, azmedilmesi gereken işlerdendir." (Al-i İmran, 3:186)

“That the Jew Ka’b bin Al-Ashraf was a poet and he use to mock the Messenger of Allah (peace be upon him) and incite the disbelievers of Quraish against him in his poetry. The Messenger of Allah (peace be upon him) came to Madinah and its people were a blended mix, consisting of the Muslims who were unified by the Da’wah (call) of the Messenger of Allah (peace be upon him), the Mushrikeen (polytheists) who worshiped idols and the Jews who were people of weaponry and fortresses and were allies of the inhabitants (of Yathrib); the Aws and the Khazraj. When the Messenger of Allah (peace be upon him) arrived in Al-Madinah, he wanted to remedy the situation of them all. A man would be a Muslim and his father a Mushrik (polytheist), and a man would be Muslim and his brother a Mushrik. When the Messenger (peace be upon him) came to Al- Madinah, the polytheists and Jews used to seek to bring great harm/abuse to the Messenger of Allah (peace be upon him) and his companions. Allah, the Most High, commanded his Messenger and the Muslims to persevere patiently upon that and overlook them. Allah, glorified be His praise, revealed in respect to them: “You will surely be tested in your possessions and in yourselves. And you will surely hear from those who were given the Scripture before you and from those who associate others with Allah much abuse. But if you are patient and fear Allah - indeed, that is of the matters [worthy] of determination” (TMQ 3:186). .

Ayrıca Allah onlar hakkında şunu indirmiştir: “Ehl-i kitabın birçoğu, hak kendilerine apaçık belli olduktan sonra bile, içlerindeki kıskançlık yüzünden sizi imanınızdan sonra yeniden küfre döndürmeyi arzu ederler. Yine de Allah emrini getirinceye kadar affedin ve göz yumun. Şüphesiz Allah her şeye kadirdir” (Bakara 2:109). Sonra Ka’b bin Eşref, Allah’ın Resulü ﷺ’ye ve Müslümanlara zarar vermekten vazgeçmeyince, Allah’ın Resulü ﷺ, Sa’d İbn Muâz’a onu öldürmek için küçük bir grup göndermesini emretti. Sa’d İbn Muâz, Muhammed bin Mesleme el-Ensârî’yi, el-Hâricî, Ebû Abs el-Ensârî ve Sa’d bin Muâz’ın yeğeni el-Hâris ile birlikte beş kişilik bir grubun parçası olarak gönderdi. Bu grup, Ka’b’ın el-Avâlî’deki oturma meclisinde bulunduğu sırada geceleyin yanına vardı. Ka’b bin Eşref onları görünce bu işe içerledi ve onlardan korktu. Onlara “Sizi buraya getiren nedir?” dedi. Onlar “Bir ihtiyaç bizi sana getirdi” dediler. O: “O hâlde içinizden bazıları yanıma yaklaşıp bu ihtiyacı benimle görüşsün” dedi. Bunun üzerine içlerinden bazıları ona yaklaşıp “Zırhlarımızı sana satmak için geldik, böylece bedelinden harcama yapabilelim” dediler. Ka’b şöyle karşılık verdi: “Vallahi, öyle yapmanız! Bu adam aranıza yerleşmesinden beri siz zor durumda kaldınız.” Sonra akşam, insanlarla daha az meşgul olduğu bir vakitte onlarla buluşmasını ayarladı. Gelip geldiler ve aralarından bir adam onu çağırdı. Ka’b evinden çıkmak için kalkınca karısı ona şöyle dedi: “Bu saatte kapını çalanlar, senin hoşuna gidecek bir şey için değil.” Ka’b, “Doğrusu, işleri hakkında bana zaten konuştular” diye cevap verdi. Sonra (dışarı çıktığında) Ebû Abs onu kavradı, Muhammed bin Mesleme kılıcıyla onu vurdu, bir kısmı da kılıçlarıyla onun yan tarafına saplandı. Sonra, onu öldürdüklerinde Yahudiler ve onlarla birlikte olan müşrikler büyük bir telaşa kapıldılar ve sabah uyandıklarında Allah'ın Elçisi'ni ﷺ görmek için erkenden yola çıktılar. Dediler ki: "Şüphesiz ki arkadaşımız geceleyin çağrıldı; o bizim başlıca ileri gelenlerimizdendi ve öldürüldü." Bunun üzerine Allah'ın Elçisi ﷺ, onların Ka'b'ın şiirlerinde söylediklerini hatırlattı. Daha önce ona bunu yasaklamıştı. Ardından Allah'ın Elçisi ﷺ, kendisi, onlar ve genel olarak Müslümanlar arasında, (anlaşmazlıkları çözmek veya hakemlik yapmak için) başvurulacak bir belge yazılmasını teklif etti. Böylece Peygamber ﷺ, kendisi, onlar ve Müslümanlar arasında bir belge yazdı. Allah'ın Elçisi ﷺ, bunun el-Harith'in kızına ait mülkteki üzüm asmalarının altında yazılmasını emretti. Bu Sahifa (belge), Allah'ın Elçisi ﷺ'nin ardından Ali İbn Ebi Talib'in, Allah ondan razı olsun, eline geçti.

Ka’b bin Eşref adlı Yahudi'nin bir şair olduğu ve şiirlerinde Allah'ın Resulü (ﷺ) ile ashabıyla alay ettiği, Kureyş'in kâfirlerini onlara karşı kışkırttığı (bilinmektedir). Allah'ın Resulü (ﷺ) Medine'ye geldiğinde buranın halkı karışık bir yapıdaydı: Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) davetiyle birleşmiş Müslümanlar, put'lara tapan Müşrikler ve aralarında silah ve kaleler sahibi olanların da bulunduğu Yahudiler; bunlar Yesrib halkının müttefikleri olan Evs ve Hazrec'ti. Allah'ın Resulü (ﷺ) Medine'ye varınca, hepsinin durumunu düzeltmek ve onlarla bir antlaşma yapmak istedi. Bir adam Müslüman olurken babası Müşrik, bir adam Müslüman olurken kardeşi Müşrik olabiliyordu. Resulullah (ﷺ) Medine'ye geldiğinde, Müşrikler ve Yahudiler Allah'ın Resulü'ne (ﷺ) ve ashabına büyük zararlar ve eziyetler veriyorlardı. Yüce Allah, Peygamberine (ﷺ) ve Müslümanlara bunlara karşı sabretmeleri ve onları affetmeleri emrini verdi. Yüce Allah, onlarla ilgili olarak şöyle buyurdu: “Mallarınızla ve canlarınızla mutlaka imtihan edileceksiniz. Sizden önce kendilerine Kitap verilenlerden ve Allah'a ortak koşanlardan birçok incitici söz işiteceksiniz. Ama sabreder ve Allah'a karşı gelmekten sakınırsanız, şüphesiz bu, azmedilmesi gereken işlerdendir.” {Âl-i İmrân, 3/186}. Allah ayrıca onlarla ilgili olarak şöyle buyurdu: “Kitap ehlinden birçoğu, hak kendilerine apaçık belli olduktan sonra, nefislerindeki kıskançlıktan dolayı, iman etmenizden sonra sizi tekrar küfre döndürmek isterler. Yine de Allah emrini getirinceye kadar affedin ve geçin. Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.” {Bakara, 2/109}.

“That the Jew Ka’b bin Al-Ashraf was a poet and he use to mock the Messenger of Allah (peace be upon him) and his companions and incite the disbelievers of Quraish against them in his poetry. The Messenger of Allah (peace be upon him) came to Madinah and its people were a mix; consisting of the Muslims who were unified by the Da’wah (call) of the Messenger of Allah (peace be upon him), the Mushrikeen (polytheists) who worshiped idols and the Jews including those from them who were people of weaponry and fortresses and they were the allies of the inhabitants (of Yathrib); the Aws and the Khazraj. When the Messenger of Allah (peace be upon him) arrived in Al-Madinah he wanted to remedy the situation of them all and make a treaty with them. A man would be a Muslim and his father a Mushrik (polytheist) and a man would be Muslim and his brother a Mushrik. When the Messenger (peace be upon him) came to Al-Madinah, the polytheists and Jews would bring great harm/abuse to the Messenger of Allah (peace be upon him) and his companions. Allah, the Most High, commanded his Prophet (peace be upon him) and the Muslims to persevere patiently upon that and overlook them. Allah, the Most High, revealed in respect to them: “You will surely be tested in your possessions and in yourselves. And you will surely hear from those who were given the Scripture before you and from those who associate others with Allah much abuse. But if you are patient and fear Allah - indeed, that is of the matters [worthy] of determination” (TMQ 3:186). And Allah also revealed in respect to them: “Many of the People of the Scripture wish they could turn you back to disbelief after you have believed, out of envy from themselves [even] after the truth has become clear to them. So pardon and overlook until Allah delivers His command. Verily, Allah is capable over all matters” (TMQ 2:109). .

Yahudi Ka'b bin Eşref'in bir şair olduğu ve Allah'ın Elçisi'ni ve ashabını alaya aldığı, "Ka'b için kim var?" diyerek onlara karşı kışkırttığı (rivayet edilmiştir). Ardından, Allah'ın Elçisi'ne ﷺ ve Müslümanlara zarar vermekten vazgeçmeyi reddedince, Allah'ın Elçisi ﷺ, Sa'd bin Muaz, Muhammed bin Mesleme, Sa'd bin Muaz'ın yeğeni Ebu Abs bin Cebr ve beş kişilik bir grubun parçası olarak ... (bkz. Ebu Abs bin el-Hâris) görevlendirdi. Onlar Ka'b'a yaklaştılar ... Ve (önceki rivayetteki ile) aynısını zikretti.

“That the Jew Ka’b bin Al-Ashraf was a poet and he use to mock the Messenger of Allah (peace be upon him) and his companions and incite against them, saying “Who if for Ka’b?” Then, when he refused to refrain from harming the Messenger of Allah (peace be upon him) and harming the Muslims, the Messenger of Allah (peace be upon him) commanded Sa’d Ibn Mu’adh, Muhammad bin Maslamah, Abu ‘Eisaa bin Al-Harith the nephew of Sa’d bin Mu’adh, as part of a group of five. They then approached Ka’b … And he mentioned the same (i.e. as the previous narration)”. .

Ka'b bin Al-Ashraf'ın hikâyesi, İbn Hişam'ın Siyer'inde (2/51) ayrıntılı olarak rivayet edilmiştir.

The story of Ka’b bin Al-Ashraf was reported in detail within the Seera of Ibn Hisham (2/51).

İbn İshak şöyle dedi (Ka'b bin el-Eşref hadisinden):

Ibn Ishaq said (from the Hadith about Ka’b bin Al-Ashraf):

“Bedir’deki Kureyş halkı sıkıntıya düşünce, Zeyd bin Hârise As-Safîlah halkının yanına, Abdullah bin Revâha da Al-‘Âliyah halkının yanına gitti. Bunlar, Medine’deki Müslümanlara Allah’ın, ‘Azze ve Celle’, Peygamber’e (ﷺ) bahşettiği zaferi ve müşriklerden kimlerin öldürüldüğünü bildirmek üzere Allah Resulü (ﷺ) tarafından müjde getiricileri olarak gönderilmişlerdi… Bani Nebhan’dan, Tayy kabilesinden bir adam olan ve annesi Bani Nadîr’den olan Ka’b bin Eşref, haberi duyunca şöyle dedi: ‘Bu doğru mu? Bu iki adamın (Zeyd ve Abdullah bin Revâha) adını andığı kişileri Muhammed öldürdü mü? Çünkü bunlar Arapların soylularından ve halkın krallarındandı. Allah’a yemin olsun ki, eğer Muhammed bunları öldürdüyse, yeryüzünün altı üstünden iyidir!’ Allah’ın düşmanı haberin doğruluğundan emin olunca Mekke’ye varana kadar yola koyuldu. Atîka’nın, Ebu’l-‘Îs binÜmeyye bin Abdişems bin Abdimenaf’ın kızının eşi olan Muttalib bin Ebi Vedâa bin Dubeyre es-Sehmî’nin evine indi. Atîka onu karşıladı ve misafir ağırladı. Ardından Allah Resulü’ne (ﷺ) karşı halkı kışkırtmaya başladı; şiirler okuyarak ve Bedir’de öldürülen Kureyş’ten kuyu halkı için ağlayarak şöyle dedi:”

“When the people of Badr (Quraish) were afflicted, Zaid bin Harithah went to the people of As-Safilah and Abdullah bin Rawaahah went to the people of Al-‘Aaliyah as bearers of glad tidings dispatched by the Messenger of Allah (peace be upon him) to the Muslims of Al- Madinah to give the news of the victory Allah, ‘Azza Wa Jalla, had bestowed upon him and about who from among the polytheists had been killed … Ka’b bin Al-Ashraf, who was a man from the Tayyi tribe, one of Bani Nabhan and whose mother was from Bani Nadeer, said upon hearing the news: “Is this true? Do you believe that Muhammad those men whom these two (Zaid and Abdullah Ibn Rawaahah) have named? That is because those were from the nobles of the Arabs and the kings of the people. By Allah, if Muhammad had killed these people, the belly of the earth is better than its surface!” Then, when the enemy of Allah ascertained the truth of the news, he departed until he reached Makkah. He set down at the residence of Al-Muttalib bin Abi Wada’ah bin Dubairah As-Sahmiy who was married to Atikah the daughter of Abu l-‘Ieas bin Umayyah bn Abdi Shams bin Abdi Manaf. She received him and honoured him with hospitality. He then began to incite the people against the Messenger of Allah (peace be upon him), reciting poetry and weeping over the people of the well from Quraish who had been killed at Badr. He said:

Bedir'in değirmeni halkının kanını kusuyordu.

Badr’s mill churned out the blood of its people.

Badr gibi olaylarda ağlayıp gözyaşı dökmeniz gerekir.

At events like Badr you should weep and cry.

Sufyan, 'Amr bin Dinar'dan rivayet etmiştir ki, o, Cabir bin Abdullah'ı (Allah ondan razı olsun) şöyle derken dinlemiştir: Allah'ın Elçisi (ﷺ) şöyle buyurdu: "Ka'b bin el-Eşraf'ın işini kim görecek (onu ortadan kaldıracak)? Çünkü o, gerçekten Allah'a ve Elçisine dil uzatmıştır." Muhammed bin Maslama sordu: "Ey Allah'ın Elçisi, onu öldürmemi ister misin?" O (ﷺ) "Evet" diye cevap verdi. Muhammed bin Maslama dedi ki: "Ey Allah'ın Elçisi, onun işini ben göreceğim; o halde bana (aldatıcı) söz söyleme izni ver." O (ﷺ) "Böyle bir söz söyleyebilirsin" diye cevap verdi. Muhammed bin Maslama bunun üzerine Ka'b'ın yanına gitti ve dedi ki: "Bu adam (yani Peygamber (ﷺ)) bizi sadaka ile sıkıntıya soktu (yani bizden sadaka almakla). Bu bize zorluk çıkardı ve biz bundan bıktık." Bu bahtsız adam bunu duyunca dedi ki: "Allah'a yemin olsun ki, siz ondan daha fazla sıkıntıya düşeceksiniz ya da ondan daha fazla bıkacaksınız. Işinizin böyle sonuçlanacağını biliyordum." (İbn Maslama) dedi ki: "Doğrusu, onun ne yapacağını görmeden onu bırakamayız; onu takip ettikten sonra, işinin nasıl sonuçlanacağını görmeden terk etmek de bize çirkin gelir. Şimdi senden bana biraz hurma ödünç vermeni istemek için geldim." Ka'b dedi ki: "Evet, bunu yaparım; ancak bana kadınlarınızı rehin olarak teminat vermeniz şartıyla." Muhammed bin Maslama dedi ki: "Arapların en yakışıklısı sen iken, kadınlarımızı sana mı rehin verelim?" Ka'b dedi ki: "O halde oğullarınızı bana rehin verin." İbn Maslama dedi ki: "Halk, bir veya iki vesk hurma karşılığında oğullarımızı rehin verdik diye bizi ayıplayacaktır. (Ya da belki şöyle dedi: 'O zaman oğullarımızdan biri hakarete uğrayacak ve bir veya iki vesk hurma karşılığında rehin verildi denecektir.')" Ka'b sordu: "O halde bana ne rehin vereceksiniz?" Cevap verdi: "Sana silahlarımızı rehin verebiliriz." Ka'b dedi ki: "Pekâlâ." Bunun üzerine Muhammed bin Maslama, daha sonra onu görmeye gelmek üzere bir zaman belirleyerek anlaştı.

Sufyan related from ‘Amr bin Dinar who heard Jabir bin ‘Abdullah, may Allah be pleased with him, saying, that the Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Who will deal with (eliminate) Ka’b bin Al- Ashraf for verily he has insulted Allah and His Messenger?” Muhammad bin Maslamah asked: “Would you like that I kill him O Messenger of Allah?”. He (peace be upon him) replied: “Yes”. He said: “I will deal with him O Messenger of Allah, so permit me to use (deceptive) speech”. He (peace be upon him) replied: “You can employ such speech”. Muhammad bin Maslamah then went to him (Ka’b) and said: “This man (i.e. the Prophet (peace be upon him)) has afflicted us with charity (i.e. taking it from us). This caused us suffering and we are tired of this. When the wretched man heard this, he said: “By Allah, you will be put to more trouble by him or get more tired of him. I knew that your affair would turn out like this”. He (Ibn Maslamah) said: “Indeed, we cannot give him up until we see what he does, and we hate to abandon him after having followed him until we see how his affair will turn out. I have come now for you to loan me dates”. He said: “Yes I will do that upon the condition that you pledge me your women as a security (for the loan)”. He said: “Do we pledge our women to you whilst you are the most handsome of the Arabs?” He replied: “Then pledge me your sons as a security”. He (ibn Maslamah) said: “The people will then disparage our sons upon the basis that we pledged them for a mere Wasq or two Wasqs of dates (Or perhaps he said: “Then one of our sons will be insulted and it will be said that he was mortgaged for a Wasq or two of dates). He (Ka’b) asked: “What will you mortgage to me as a security then”. He answered: “We can pledge you weapons”. He said: “All right”. Then Muhammad b. Maslamah agreed an appointed time to come to see him later. .

Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "Allah'a ve Resulü'ne dil uzatan Ka'b bin el-Eşref'i öldürmeye kim hazır?" Bunun üzerine Muhammed bin Mesleme ayağa kalkarak dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü ﷺ, onu öldürmemi ister misin?" O ﷺ "Evet" buyurdu. Muhammed bin Mesleme sordu: "O halde bana (Ka'b'ı aldatmak için) bir yalan söylememe izin ver." O ﷺ "Söyleyebilirsin" buyurdu.

Allah's Messenger (peace be upon him) said: “Who is willing to kill Ka’b bin Al-Ashraf who has insulted Allah and His Messenger?” Thereupon, Muhammad bin Maslamah stood up saying: “O Allah's Messenger (peace be upon him), Would you like me to kill him?" He (peace be upon him) said: “Yes”. Muhammad bin Maslamah asked: "Then allow me to say a (false) thing (i.e. to deceive Ka’b)”. He (peace be upon him) said: “You may say it”. .

Muhammed bin Mesleme daha sonra Ka'b'a gitti ve şöyle dedi: "Şu adam (yani Muhammed ﷺ) bizden sadaka (hayır) istiyor ve bizi zor duruma soktu. Bu yüzden senden bir miktar ödünç almaya geldim." Bunun üzerine Ka'b şöyle dedi: "Allah'a yemin olsun ki, ondan bıkacaksınız!" Muhammed bin Mesleme dedi ki: "Şimdi onu izlediğimize göre, onu, işinin nasıl sonuçlanacağını görene kadar bırakmak istemiyoruz. Senden bir veya iki vesk (yani bir miktar yiyecek) ödünç almanı istiyoruz. [Not: Amr bize birden fazla kez anlattı ve bir veya iki vesk demedi]." Ka'b dedi ki: "Evet (bunu size ödünç veririm), ancak teminat olarak bana bir şey rehin vermelisiniz." Muhammed bin Mesleme ve arkadaşı, "Ne istiyorsun?" dediler. Ka'b cevap verdi: "Teminat olarak kadınlarınızı bana rehin verin." Onlar şöyle karşılık verdiler: "Arapların en yakışıklısı sen olduğuna göre, kadınlarımızı sana nasıl rehin verebiliriz?" Ka'b dedi ki: "O hâlde oğullarınızı bana rehin verin." Onlar cevap verdiler: "Oğullarımızı sana nasıl rehin verebiliriz? Onlardan biri hakarete uğrar ve bir veya iki vesk karşılığında rehin verildiği söylenir mi? Bu bizim için büyük bir utanç olur. Bunun yerine silahlarımızı teminat olarak sana rehin vereceğiz." Bunun üzerine Ka'b, daha sonra belirlenen bir zamanda ona gelmeyi kabul etti.

Muhammad bin Maslamah then went to Ka’b and said: “That man (i.e. Muhammad (peace be upon him)) demands Sadaqah (charity) from us, and he has brought us hardship, and I have come to loan something from you”. On that, Ka`b said: “By Allah, you will get tired of him!” Muhammad bin Maslamah said: “Now as we have followed him, we do not want to abandon him until we see how his matter will turn out. We wanted for you to loan us a Wasq or two (i.e. quantity of food). [Note: ‘Amr related to us more than once and he did not mention a Wasq or two Wasqs]. Ka’b said: “Yes, (I will loan that to you), but you should mortgage something to me as a security”. Muhammad bin Mas-lama and his companion said, "What do you want?" Ka’b replied: “Mortgage your women to me as a security”. They responded: “How can we mortgage our women to you whilst you are the most handsome of the Arabs?” Ka’b said: “Then mortgage your sons to me” They replied: “How can we mortgage our sons to you? One of them will be insulted and it would be said that he was mortgaged for a Wasq or two? That would cause us great disgrace. Instead, we will mortgage our weapons to you as a security”. He then agreed to come to him later at a set time. .

"Ka'b bin Eşref'i kim öldürecek? Allah'a ve Elçisine dil uzatmış!" Muhammed bin Mesleme dedi: "Ey Allah'ın Resulü, onu öldürmemi ister misin?" O da: "Evet" dedi. Muhammed bin Mesleme: "O halde bana (onunla, uygun gördüğüm şekilde, aldatmak da dahil olmak üzere konuşmam için) izin ver" dedi. Resulullah ﷺ: "Konuş (istediğin gibi)" dedi. Bunun üzerine Muhammed bin Mesleme onun yanına gitti, aralarındaki eski dostluğu hatırlattı ve şöyle dedi: "Bu adam (yani Resulullah ﷺ) bizden sadaka istedi ve bu bizi büyük bir sıkıntıya soktu." Bunu duyunca Ka'b şöyle dedi: "Vallahi, o sizi daha büyük sıkıntılara sokacak." Muhammed bin Mesleme cevap verdi: "Şimdi biz onun tabileri olduk ve işinin nasıl sonuçlanacağını görünceye kadar onu terk etmek istemiyoruz. Senden bana borç vermeni istemiştim." Ka'b: "Güvence olarak bana ne vereceksin?" dedi. O: "Ne istiyorsun?" diye sordu. Muhammed bin Mesleme: "Kadınlarını bana güvence olarak rehin ver" diye cevap verdi. Ka'b: "Sen Arapların en yakışıklısısın. Kadınlarımızı sana mı rehin vereceğiz?" dedi. Muhammed bin Mesleme: "O halde oğullarını bana rehin ver" dedi. Ka'b: "Oğullarımızdan biri hakarete uğrayabilir ve sadece iki vesk hurma karşılığında rehin verildi denilebilir. Bunun yerine silahlarımızı sana güvence olarak verebiliriz" dedi. Muhammed bin Mesleme: "Olur" dedi. Sonra Muhammed bin Mesleme, Haris, Ebu Abs bin Cebr ve Abbad bin Bişr ile birlikte onun yanına geleceği konusunda anlaştı.

“Who will kill Ka’b bin Al-Ashraf? He has maligned Allah and His Messenger”. Muhammad bin Maslamah said: “O Messenger of Allah, would you like me to kill him?” He replied: “Yes”. He said: “Permit me then to talk (to him in the way I deem fit including deception)”. He said: “Talk (as you like)”. He then went to him (Ka’b) and talked to him, referred to the old friendship between them and said: “This man (i.e. the Messenger (peace be upon him)) has demanded charity (from us) and this has put us to a great hardship”. When be heard this, Ka’b said: “By Allah, you will be put to more trouble by him”. Muhammad bin Maslamah replied: “verily, we have become his followers now and we do not like to forsake him until we see how his affair turns out. I had wanted that you provide me a loan”. He said: “What will you give me as a pledge of security?” He asked: “What do you want?” He answered: “Pledge me your women as a security”. He replied: “You are the most handsome of the Arabs. Should we then pledge our women to you?” He said: “Then pledge me your sons”. He replied: “One of our sons may be insulted and it will be said that he was pledged for (a mere) two Wasqs of dates. Rather, we can pledge you our weapons as a security”. He said: “All right”. Then Muhammad bin Maslamah agreed that he would come to him along with Al-Harith, Abu 'Abs bin Jabr and ‘Abbad bin Bishr. .

Daha sonra, geceleyin, onun evine gelip kendisini çağırdılar. O da yanlarına indi. [Sufyan, 'Amr dışındaki bütün râvilerin, onun karısının şöyle dediğini aktardığını belirtti: "Kan isteyen bir sesin sesine benzeyen bir ses duyuyorum." Bunun üzerine Kâ'b ona şöyle cevap verdi: "Bu, yalnızca Muhammed bin Mesleme ve sütkardeşi Ebû Nâile'dir. Gece genç ve güçlü bir adam çağrıldığında, bir kılıç darbesiyle öldürülmek için olsa bile, bu çağrıya icabet etmelidir."] Muhammed, arkadaşlarına şöyle dedi: "O geldiğinde, ellerimi onun başına uzatacağım ve onu sıkıca tuttuğumda, siz de işinizi yapın." Adam, üzerine gevşekçe bir cübbe atmış olarak indiğinde, ona şöyle dediler: "Senin çok güzel, kokulu bir koku taşıdığını görüyoruz." O da şöyle cevap verdi: "Evet, yanımda Arabistan kadınlarının en güzel kokulusu bir kadın var." Muhammed şöyle dedi: "Başındaki kokuyu koklamama izin verir misin?" O da: "Evet, koklayabilirsin" dedi. Bunun üzerine saçını eline aldı ve kokladı. Sonra: "Bir kez daha yapmama izin verir misin?" dedi. Sonra başını sıkıca tuttu ve arkadaşlarına: "Üzerine saldırın!" dedi. Râvi şöyle dedi: "Ve sonra onu öldürdüler." [Alıntının sonu].

Allah'ın Elçisi (ﷺ) şöyle buyurdu: “Ka'b bin el-Eşref'in işini kim halledecek? Çünkü o, Allah'a ve Elçisine dil uzatmıştır.” Allah'tan razı olsun, Muhammed bin Mesleme ayağa kalkıp dedi ki: “Ey Allah'ın Elçisi, onu öldürmemi ister misin?” O da: “Evet” buyurdu. Dedi ki: “O halde bana bazı sözler söylememe izin ver (yani aldatmaya izin ver).” Bunun üzerine (İbn Mesleme) onun yanına gitti ve ona (Ka'b'a) dedi ki: “Şu adam (yani Peygamber) bizden sadaka istedi ve bu bize zor geldi. Ona uymayı seçtik, sonunun ne olacağını görene kadar onu terk etmek istemiyoruz.” Devamla dedi ki: “Senden borç almak istemiştim.” Ka'b sordu: “Karşılığında bana ne rehin vereceksiniz?” Onlar (yani İbn Mesleme ve yanındakiler) sordular: “Senden ne istiyorsun?” O cevap verdi: “Bana kadınlarınızı rehin olarak verin.” Dediler ki: “Sen Araplar'ın en yakışıklısısın, kadınlarımızı sana rehin olarak nasıl verebiliriz? Bu bizim için utanç verici bir rezillik olur.” O dedi: “O halde bana oğullarınızı rehin verin.” Dediler ki: “Allah'ın şanı yücedir, oğullarımızdan biri hakarete uğrar ve ona şöyle denir: Sadece bir veya iki vasık hurma karşılığında rehin verildin!” Dediler ki: “Sana silahları rehin verebiliriz.” O dedi: “Evet, kabul ediyorum.”

“The Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Who will deal with Ka’b bin Al-Ashraf? For verily, he has defamed Allah and His Messenger”. Muhammad bin Maslamah, may Allah be pleased with him, stood and said: “O Messenger of Allah, would you like me to kill him?”. He replied: “Yes”. He said: “Then permit me to say things (i.e. use deception)”. He (Bin Salamah) then went to him and said to him (Ka’b): “Indeed this man (i.e. the Prophet) has asked Sadaqah from us and this has caused us hardship. We have chosen to follow him and we dislike to abandon him until we see how his matter will turn out”. He continued: “And I had wanted to take a loan from you”. He (Ka’b) asked: “And what will you pledge to me as a security? They (i.e. Ibn Maslalamah and those accompanying him) asked: “What do you want from us? He answered: “Pledge me your women as a security”. They replied: “You are the most handsome of Arabs so how could we possibly pledge our women to you as a security? That would be a shameful disgrace for us” He said: “Then pledge me your sons as a security”. They responded: Glory be to Allah, one of our sons would be insulted and it would be said to him: You were pledged as a security for a mere Wasq or two of dates!” They said: “We can pledge you weapons?” He said: “Yes, I agree”. .

Daha sonra (Bin Maslama) Ka'b'ın evine geldiğinde, onu çağırdı. Ka'b dışarı çıktı ve üzerinde güzel bir koku vardı. Yanında üç ya da dört kişilik bir grup bulunan Bin Maslama'nın yanına oturmaya gitti ve kokunun kendisinden geldiği anlaşılıyordu. Ardından onlar bu güzel kokudan bahsettiler ve Ka'b şöyle dedi: "Benim öyle bir kadınım var ki, insanların en güzel kokulu kadınıdır." Bin Maslama sordu: "Kokusunu koklamama izin verir misin?" O da "Evet" diye cevap verdi. Bunun üzerine Bin Maslama elini onun saçlarına koydu ve kokladı. Sonra "Bir kez daha koklayabilir miyim?" diye sordu. Ka'b olumlu cevap verdi. Bin Maslama onun başını tutunca, "Ona saldırın" dedi ve onu öldürene kadar vurdular.

“Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: “Ka’b bin Eşref'le kim ilgilenecek? Çünkü o, Allah'a ve Elçisine dil uzatmıştır.” Allah'ın rızasına ermiş olan Muhammed bin Mesleme ayağa kalkıp şöyle dedi: “Ey Allah'ın Elçisi, onu öldürmemi ister misiniz?” O da: “Evet” dedi. Muhammed bin Mesleme: “O halde bana (yani aldatıcı sözler söylemem için) izin ver” dedi. Peygamber ﷺ: “Evet, böyle sözler söyleyebilirsin” buyurdu.

“The Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Who will deal with Ka’b bin Al-Ashraf? For verily, he has defamed Allah and His Messenger”. Muhammad bin Maslamah, may Allah be pleased with him, stood and said: “O Messenger of Allah, would you like me to kill him?”. He replied: “Yes”. He said: “Then permit me to say things (i.e. use deception)”. He said: “Yes, you may use such speech”..

Ardından (Bin Selame) onun yanına gitti ve Ka'b'a şöyle dedi: "Gerçekten bu adam (yani Peygamber ﷺ) bizden sadaka istedi ve bu bizi zor durumda bıraktı ve bitkin düşürdü." Sözüne şöyle devam etti: "Ona uymayı seçtik ve işinin nasıl sonuçlanacağını görene kadar onu terk etmek istemiyoruz. Sizden bir veya iki vesk (belirli bir miktarda yiyecek) ödünç almak istemiştik." Ka'b sordu: "Karşılığında bana teminat olarak ne vereceksiniz?" Onlar sordu: "Sizden ne istiyorsunuz?" O cevap verdi: "Teminat olarak bana kadınlarınızı verin." Onlar dediler ki: "Allah'ı tenzih ederiz, sen Arapların en yakışıklısısın. Kadınlarımızı sana teminat olarak verirsek bu bizim için utanç verici bir rezillik olmaz mı?" O dedi: "O zaman teminat olarak bana oğullarınızı verin." Onlar karşılık verdi: "Allah'ı tenzih ederiz, oğullarımızdan biri hakarete uğrar ve ona şöyle denir: Bir veya iki vesk hurma karşılığında teminat olarak verildin!" Dediler ki: "Sana silahları teminat olarak verebilir miyiz?" O dedi: "Evet (kabul ediyorum)."

He (Bin Salamah) then went to him and said to him (Ka’b): “Indeed this man (i.e. the Prophet) has asked Sadaqah from us and this has caused us hardship and worn us out”. He continued: “We have chosen to follow him and we dislike to abandon him until we see how his matter will turn out. And we had wanted to take a loan of a Wasq (specific quantity of food) or two from you”. He (Ka’b) asked: “And what will you pledge to me as a security? They asked: “What do you want from us? He answered: “Pledge me your women as a security”. They replied: “Glory be to Allah, You are the most handsome of Arabs. If we were to pledge our women to you as a security that would be a shameful disgrace upon us?” He said: “Then pledge me your sons as a security”. They responded: “Glory be to Allah, one of our sons would be insulted and it would be said to him: You were pledged as a security for a (mere) Wasq or two of dates!” They said: “We can pledge you weapons?” He said: “Yes (I agree)”. .

Bin Maslamah daha sonra Ka'b'in evine geldiğinde, onu çağırdı. Ka'b dışarı çıktı ve başından güzel bir koku yayılıyordu. Bin Maslamah'ın yanına, üç ya da dört kişilik bir grupla birlikte oturmaya gitti ve kokunun geldiği yer oradaydı. Onlar bu güzel kokudan söz ettiler ve Ka'b şöyle dedi: "Benim öyle bir kadınım var ki, insanların en güzel kokulu kadınıdır." Bin Maslamah sordu: "Kokusunu koklamama izin verir misin?" O da "Evet" dedi. Bunun üzerine Bin Maslamah elini başındaki saçların arasına soktu ve kokladı. Sonra tekrar sordu: "Bir kez daha koklayabilir miyim?" O da olumlu yanıt verdi. Bu kez elini yine saçlarının arasına soktu ve başını kavrayınca, "Ona saldırın!" dedi ve onu öldürene kadar vurdular.

Ka’b bin Al-Ashraf şiirler okuyordu ve bunlar Peygamber ﷺ'i rahatsız ediyordu; sonra Gatafan'a çıktı. Bunun üzerine Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: “Onun için Al-Ashraf'ın oğluyla kim ilgilenecek? Çünkü o, Allah'a ve Elçisine gerçekten hakaret etti.” Muhammed bin Maslama Al-Harithiy şöyle dedi: “Ben, ey Allah'ın Elçisi! Onu öldürmemi ister misin?” Allah'ın Elçisi ﷺ bunun üzerine sustu ve şöyle buyurdu: “Sa’d bin Mu’adh'ı getirin ve onunla istişare edin.” (Bin Maslama) dedi ki: Ben de Sa’d bin Mu’adh'ı getirdim ve meseleyi ona anlattım. O şöyle dedi: “Allah'ın bereketiyle yola çıkın ve yanınızda Al-Harith bin Aws bin Mu’adh'ın yeğeni, ‘Abbad bin Bishr Al-Ash’haliy, Ebu ‘Abs bin Jabr Al-Harithiy ve Ebu Na’il Silkan bin Qais Al-Ash’haliy'i de alın.” (Bin Maslama) dedi ki: Ben de onlarla buluştum ve meseleyi, hazır bulunmayan Silkan dışındakilerin hepsine anlattım. Dedi ki: “Ey yeğen, sana inanıyorum; ama Allah'ın Elçisi ﷺ ile konuşmadan bu işe hiç katılmak istemem.” Sonra bu meseleyi Peygamber ﷺ'e anlattı ve Peygamber ﷺ ona şöyle buyurdu: “Arkadaşlarınla birlikte yola çıkın.” (Râvi) dedi ki: Gece yola çıktık ve onun kalesine varana kadar yürüdük.

“Ka’b bin Al-Ashraf used to recite poetry that troubled the Prophet (peace be upon him) and went out to Ghatafan. The Prophet (peace upon him) then said: “Who will deal with the son of Al-Ashraf for me as he has indeed insulted Allah and His Messenger?” Muhammad bin Maslamah Al-Harithiy said: “I, O Messenger of Allah, would you like me to kill him?” The Messenger of Allah (peace be upon him) remained silent upon that and said: “Fetch Sa’d bin Mu’adh and consult him”. He (bin Maslamah) said: So, I brought Sa’d bin Mu’adh and mentioned the matter to him. He said: “Proceed with the blessing of Allah and take with you the nephew of Al-Harith bin Aws bin Mu’adh, ‘Abbad bin Bishr Al-Ash’haliy, Abu ‘Abs bin Jabr Al-Harithiy and Abu Na’il Silkan bin Qais Al-Ash’haliy”. He said: So I met with them and mentioned the matter to them all apart from Silkan who did not attend. He said: O nephew, I believe you but I would not like to partake in that at all until I speak to the Messenger of Allah (peace be upon him). He then mentioned this matter to the Prophet (peace be upon him) and he said to him: “Proceed along with your companions”. He (the relator) said: So we went out at night until we reached his fortress. .

Bu bağlamda ‘Abbad bin Bishr, öldürülmeyi ve yolculuğu anlatan bir şiir kaleme aldı ve şöyle dedi:

In relation to that ‘Abbad bin Bishr composed poetry explaining the killing and journey, saying:

Yanına geldim ve dedi ki: "Kim bana sesleniyor?"

I came to him and he said who is calling upon me?

Kardeşin ‘Abbad bin Bişr.

I said: Your brother ‘Abbad bin Bishr.

Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Benim için Eşref'in oğluyla kim ilgilenecek?" Muhammed bin Mesleme şöyle sordu: "Ey Allah'ın Elçisi ﷺ, onu öldürmemi ister misiniz?" Bunun üzerine Allah'ın Elçisi ﷺ sustu. Muhammed bunun üzerine dedi ki: "Sessizlikle onay vermiş oldu." Allah'ın Elçisi ﷺ bunun üzerine şöyle buyurdu: "Sa'd bin Muaz'ı çağırın ve onunla istişare edin." Bunun üzerine onunla istişare etti ve (Sa'd) ona şöyle dedi: "Yanınıza Ebu Abs bin Cebr'i, Haris bin Uveys bin Muaz'ı, Abbad bin Bişr'i ve Ebu Na'ile Sulkan bin Selame'yi alın." (Ravi) dedi ki: "Sonra yola çıktık ve onun (Ka'b'ın) kalesine ulaştık. Abbas bin Bişr bağırdı ve ardından (secili bir nesir halinde) şöyle dedi:"

“The Messenger of Allah (peace be upon him) said: “Who will deal with the son of Al-Ashraf for me?”. Muhammad bin Maslamah then asked: “Would you like me to kill him O Messenger of Allah?”. The Messenger of Allah (peace be upon him) was then silent. Muhammad then said: “He has consented by way of silence”. The Messenger of Allah (peace be upon him) then said: “Fetch Sa’d bin Mu’adh and consult him”. And so he consulted him and he (Sa’d) told him: “Take along with you Abu ‘Abs bin Jabr, Al-Harith bin Uwais bin Mu’adh, ‘Abbad bin Bishr and Abu Na’ilah Sulkan bin Salamah”. He (the narrator) said: “We then set out until we reached his (Ka’b’s) fortress. ‘Abbas Bin Bishr yelled out and then said (in poetic prose):.

Ona seslendim ama sesime karşılık vermedi.

I called out to him and he did not repel to my voice.

Ve yukarıdan yükselen bir renk, ihtiyatın üzerinde.

And a colour rising from above caution.

Uyandı ve dedi ki: Beni kim çağırıyor?

He awoke to it and said: Who is calling (for me)?

Kardeşin ‘Abbad bin Bişr.

I said: Your brother ‘Abbad bin Bishr.

Bu (sizin için) güvenliğinizin bir teminatı olarak silahlarınızdır, öyleyse onları alın.

This (here) are your weapons as a pledge of security so take them.

Bir ay veya yarım ay tamamlanması için.

For a month or half a month to be fulfilled.

O dedi ki: Bunalıp dönen bir topluluk.

He said: A gathering who have become frustrated and turned.

Sıkıntıdan kurtulup da yoksulluğa düşmeden kalanlar.

Peygamber ﷺ, her kabilenin diyet ödemekle yükümlü olduğunu yazdı. Ardından, azat edilmiş bir kölenin, (kendisini azat eden efendisinin izni olmaksızın) azat edeninden başka bir Müslümanı mevlâ (koruyucu) olarak edinmesinin caiz olmadığını yazdı (farz kıldı).

“The Prophet (peace be upon him) wrote that blood-money is due upon every tribe. He then wrote (made it obligatory) that it is not permissible for a freed slave to take a Muslim (other than the one who freed him) as his Mawla (Patron) without the permission (of his former master who set him free). .

Râvî ayrıca şunu ekledi: "Onun (Yüce Peygamber'in) bunu yapan kişiye lanet ettiğini ve bunun onun Sahîfe'sinde (bir belgede) kaydedildiğini bana bildirdiler."ﷺ [Alıntının sonu]

He (the narrator further added): I was informed that he (the Noble Prophet) cursed the one who did that (and that it was recorded) in his Sahifah (in a document)” [End of Quote].

İmam En-Nesâî de bunu kendi Sünen'inde (4/241/7033) rivayet etmiştir; bunun yanında İmam Ahmed bin Hanbel Müsned'inde (3/321/14485), El-Beyhakî Es-Sünenü'l-Kübrâ'da (8/107/16157) ve (8/108/16158), İmam Ebû Ya'lâ Müsned'inde (4/161/2228), İbnü'l-Cârûd El-Muntekâ'da (1/197/779) ve İmam Abdurrezzâk es-San'ânî Musannef'inde (9/6/16154) ve başkaları da rivayet etmiştir. Ahmed bin Hanbel bunu Müsned'inde (3/342/14727) başka bir senetle de rivayet etmiştir.

Imam An-Nasaa’iy also related this in his Sunan (4/241/7033), in addition to Imam Ahmad bin Hanbal in his Musnad (3/321/14485), Al- Baihaqi in in Sunan Al-Kubra (8/107/16157) and (8/108/16158), Imam Abu Ya’la in his Musnad (4/161/2228), Ibn Al-Jaroud in “Al-Muntaqa” (1/197/779), and Imam Abdur Razaq As-San’aniy in his Musannaf (9/6/16154), among others. Ahmad Bin Hanbal also related it in his Musnad (3/342/14727) via a different path:

“Ebu Zübeyr, Câbir'e, izni olmadan bir Müslüman erkeğin mevlâsı (koruyucusu) olduğunu iddia eden kimse hakkında sordu. O (Câbir) şöyle dedi: “Peygamber ﷺ, diyetin her kabileye farz olduğunu yazdı. Sonra, azat edilmiş bir kölenin, kendisini azat eden efendisinin izni olmadan, Müslüman birini (kendisini azat edenden başkasını) mevlâsı (koruyucusu) olarak edinmesinin caiz olmadığını yazdı (farz kıldı).” Ben diyorum ki: Bu, Sahife'de geçen bazı hususlarla uyumludur ve bu rivayet zincirleri sahihtir. İbn Ebi Şeybe'nin Musannef'inde (12/417/33927) şu rivayet nakledilmiştir: İbn Abbas şöyle dedi:”

“Abu Az-Zubair asked Jabir about the man who assumes the position of being the Mawla (patron) of a Muslim man without his permission. He (Jabir) said: “The Prophet (peace be upon him) wrote that blood- money is due upon every tribe. He then wrote (made it obligatory) that it is not permissible for a freed slave to take a Muslim (other than the one who freed him) as his Mawla (Patron) without the permission (of his former master who set him free)”. I say: This is in agreement to some of what came stated in the Sahifah and these chains of narration are Sahih. In the Musannaf of Ibn Abi Shaibah (12/417/33927) the following was related: Ibn ‘Abbas said:

Allah'ın Elçisi ﷺ, Muhacirler ile Ensar arasında bir belge yazdı: Her kanlı davada üzerlerine düşen diyeti ödemeleri ve esirlerini, iyi ve yakışan bir biçimde, Müslümanlar arasında ıslah edip onarıcı bir şekilde fidye ile kurtarmaları.

“The Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a document between the Muhajrin and the Ansar: That they pay their blood money for those whom it was due and that they ransom their captives in a good and fitting manner and in a way that rectifies and mends between the Muslims”.

Bu rivayet İbn Ebi Şeybe'nin el-Musannef adlı eserinde de bu şekilde kaydedilmiştir (9/318/28150).

It is also recorded, like this, in the Musannaf of Ibn Abi Shaibah (9/318/28150).

Müsned'de "Al-Jaami' Al-Mu'allal" (Ebu'l-Fadl, 3/373/6771) kaynağında rivayet edilmiştir. İbn Abbas'tan şöyle dediği nakledilmiştir:

It was related in the Musnad “Al-Jaami’ Al-Mu’allal” of Abu Al-Fadl (3/373/6771). It was related from Ibn ‘Abbas that he said:

Allah'ın Resulü (ﷺ), Muhâcirler ile Ensar arasında bir belge yazdı: Her biri, kendi üzerine düşen diyeti ödeyecek ve esirlerini iyi ve uygun bir biçimde, Müslümanlar arasında iyileştirici ve onarıcı bir yolla fidye ile kurtaracaktır.

“The Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a document between the Muhajirin and the Ansar: That they pay their blood money for those whom it was due and that they ransom their captives in a good and fitting manner and in a way that rectifies and mends between the Muslims”.

Bunu Ahmad de rivayet etmiştir (1/271/2444).

It was also related by Ahmad (1/271/2444).

Ve bu rivayet, Ebu'l-Fadl'ın "el-Câmiu'l-Muallel" adlı Müsned'inde (20/141/8505), Abdullah bin Amr'dan şöyle dediği nakledilerek de rivayet edilmiştir:

And it was also related in the Musnad “Al-Jaami’ Al-Mu’allal” of Abu Al-Fadl (20/141/8505) from Abdullah bin ‘Amr, who said:

Peygamber ﷺ, Muhacirler ile Ensar arasında bir belge yazdı: Aralarından her biri, ödenmesi gereken kan bedelini ödesinler ve esirlerini iyi ve uygun bir biçimde, Müslümanlar arasında düzeni sağlayan ve onları barıştıran bir yolla fidye karşılığında kurtarsınlar.

“That the Prophet (peace be upon him) wrote a document between the Muhajrin and the Ansar: That they pay their blood money for those whom it was due and that they ransom their captives in a good and fitting manner and in a way that rectifies and mends between the Muslims”.

Bu hadis, Ahmad tarafından farklı ravilerle (1/271/2443 ve 2/204/6904) de rivayet edilmiştir.

This was also recorded by Ahmad (1/271/2443 and (2/204/6904) with different transmitters.

Her ikisi de İbnu'l-Munzir'in el-Evsat adlı eserinde (10/145/2443) [Shamela elektronik kütüphane programının numaralandırmasına göre] zikredilmiştir. İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir:

Both were mentioned in Al-Awsat of Ibn ul-Mundhir (10/145/2443) [According to the numbering of the electronic Shamela library program]. Ibn ‘Abbas related:

"Allah'ın Resûlü (ﷺ) Muhâcirler ile Ensâr arasında bir belge yazdı: Diyeti kendilerine borçlu oldukları kişilere ödemeleri ve esirlerini iyi ve uygun bir biçimde, Müslümanlar arasında iyileştirici ve onarıcı bir şekilde serbest bırakmaları."

“That the Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a document between the Muhajirin and the Ansar: That they pay their blood money for those whom it was due and that they free their captives in a good and fitting manner and in a way that rectifies and mends between the Muslims”.

Ayrıca İbn Ebi Asım'ın "Ed-Diyât" adlı eserinde (352/240) [Elektronik Şamile kütüphane programının numaralandırmasına göre], İbn Abbas'tan ve Amr bin Şuayb'dan rivayet edilmiştir; Amr bin Şuayb, babasından, babası da dedesinden şöyle rivayet etmiştir:

In addition, in “Ad-Diyat” of Ibn Abi ‘Asim (352/240) [According to the numbering of the electronic Shamela library program] it was related from Ibn ‘Abbas and from ‘Amr bin Shu’aib who related from his father who related from his grandfather that:

“Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Muhacirler ile Ensar arasında bir belge yazdı: Kanı kendilerine düşen kimselerin diyetlerini ödemeleri ve esirlerini iyi ve uygun bir biçimde, Müslümanlar arasında düzeltici ve onarıcı bir şekilde fidye ile kurtarmaları.” Derim ki: Bu konuda, rivayet zincirindeki (ravilerden) Hacâc bin Artât'ın zayıflığı ve tedlîsinin (kusurunun gizlenmesinin) fazla olması nedeniyle büyük ölçüde güvenilmez. Bu nedenle senette iztirâba (karışıklığa) yol açmıştır. Eğer sahih olduğu kabul edilseydi, Sahîfe'de (anayasal belgede) yer alan bazı hükümlere işaret ediyor gibi olurdu.

“That the Prophet (peace be upon him) wrote a document between the Muhajrin and the Ansar: That they pay their blood money for those whom it was due and that they ransom their captives in a good and fitting manner and in a way that rectifies and mends between the Muslims”. I say: As for this, then it is not relied upon greatly due to the weakness of Al-Hajjaj bin Artat (one of the transmitters) as his Tadlis (misrepresentation) was excessive. He has therefore brought instability (Iditraab) to the Isnad (transmission chain) here. If it was authenticated, then it is as if it is alluding to some of the rulings contained in the Sahifah (constitutional document).