Sahih Muslim'de Medine'nin dokunulmazlığı, Rafi' bin Hadîc'in dilinden de şöyle nakledilmiştir:

The inviolable sanctity of Al-Madinah also came stated in Sahih Muslim upon the lips of Rafi’ bin Khadij:

“Abdullah bin Maslama, Süleyman bin Bilal'den, o da ‘Utbe bin Müslim'den, o da Nâfi' bin Cübeyr'den rivayet etti ki: Mervan bin el-Hakem insanlara hitap etti ve Mekke'den, halkından ve kutsallığından bahsetti; ancak Medine'den, halkından ve kutsallığından hiç bahsetmedi. Rafi' bin Hadîc ona seslendi ve dedi ki: “Bu nedir? Mekke'den, halkından ve kutsallığından bahsettiğini duyuyorum, ama Medine'den, halkından ve kutsallığından bahsetmiyorsun. Oysa Allah'ın Elçisi ﷺ, iki dağlık bölgesi arasındaki alanı kutsal ilan etmiştir. Bunu bizler Hevlânî deri üzerine yazılmış olarak elimizde tutuyoruz. İstersen sana okuyayım.” Bunun üzerine Mervan sustu ve sonra dedi ki: “Ben de onun bir kısmını duymuştum.”

“Abdullah bin Maslamah related from Sulaiman bin Bilal, from ‘Utbah bin Muslim, from Nafi' bin Jubair who reported that Marwan bin al- Hakam addressed the people and made mention of Makkah, its inhabitants and its sacredness, but he made no mention of Al- Madinah, its inhabitants and its sacredness. Rafi' bin Khadij called out to him and said: “What is this? I hear you making mention of Makkah, its inhabitants and its sacredness, but you not mentioning Al- Madinah, its inhabitants and its sacredness. That is while the Messenger of Allah (peace be upon him) has declared sacred (the area) between its two mountainous areas? And we have it (recorded) with us written on Khawlani parchment. If you like, I will read it out to you”. Thereupon Marwan became silent, and then said: “I too have heard some part of it”. .

Hilavani parşömenin, daha önce bahsedilen Medine Sahifesi'nin bir nüshasını içermiş olması mümkündür. Bu oldukça makuldür, çünkü böylesine önemli bir belgenin çok sayıda nüshasının bulunması beklenir: Peygamber ﷺ'in elinde bulunan asıl nüsha, daha sonra Ali bin Ebi Talib'in (radıyallahu anh) eline geçmiştir. Ardından Ensar'dan bazılarının elinde ve Yahudilerin elinde bulunan bazı nüshalar da olmuştur.

I say: It may be that the Khawlani parchment had within it a copy of the previously mentioned Sahifah of Al-Madinah. This is very conceivable as an important document such as this would be expected to have numerous copies: The original copy kept by the Prophet (peace be upon him) and thereafter came to be in the possession of ‘Ali bin Abi Talib (may Allah be pleased with him). Then some copies in the hands of some of the Ansar and in the possession of the Jews etc.

Medine'nin dokunulmaz harem bölgesi (Hurmah), çeşitli yollardan gelen, kesin olarak nakledilmiş (mütevâtir) ve sağlam biçimde yerleşmiş bir meseledir. Biz burada yalnızca şunları zikretmekle yetineceğiz:

The inviolable sanctuary (Hurmah) of Al-Madinah is a firmly established Mutawatir (decisively reported) matter from various paths. We will suffice by mentioning the following:

- İmam el-Buhari, Sahih'inde şunu rivayet etmiştir (2/661/1768):

- Imam Al-Bukhari recorded the following in his Sahih (2/661/1768):

Ebu'n-Nu'man, Sabit bin Yezid'den, Asım bin Abdurrahman el-Ahval'den, Enes bin Malik'ten rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Medine, şu yerden şu yere kadar dokunulmaz bir haremdir. Ağaçlarının kesilmesi caiz değildir ve içinde hiçbir suç işlenmemelidir. Kim içinde bir suç işlerse, ona Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların laneti olsun."

“Abu An-Nu’man related from Thabit bin Yazid, from ‘Asim bin Abdur Rahman Al-Ahwal, from Anas bin Malik that the Prophet (peace be upon him) said: “Madinah is an inviolable sanctuary from this place to that place. Its trees should not be cut and no crime should be perpetrated in it and whoever perpetrates a crime in it, then he will incur the curse of Allah, the angels, and all the people”.

- Es-Sünenü'l-Kübrâ'da Beyhakî'nin, Sa'îd el-Hudrî'den rivayet ettiği şekilde örneklendiği gibi:

- Just as it came exemplified in “As-Sunan Al-Kubra” of Al-Baihaqi as related by Sa’id Al-Kudhri:

Hammad bin İsmail bin İbrahim, Ubeyy'den, o Vuheyb'den, o Yahya bin Ebu İshak'tan, o da Al-Mahri'nin mevlası Ebu Said'den rivayet etti ki, Ebu Said el-Hudri şöyle dedi: "Allah'ın Resulü ﷺ ile birlikte çıktık ve şöyle buyurdu: 'Allah'ım, şüphesiz İbrahim Mekke'yi haram kıldı ve onu dokunulmaz bir sığınak yaptı; ben de Medine'yi dokunulmaz bir sığınak ilan ettim; iki dağ arasındaki her şey (yani 'Aer ile Uhud arası) dokunulmaz kılındı. Orada kan dökülmeyecek, orada savaş silahı taşınmayacak ve yem için olmadıkça hiçbir ağaç kesilmeyecek. Allah'ım, bu Medine'mizde bizi bereketlendir. Allah'ım, bu bereketin yanına iki bereket daha ekle. Canımın elinde olduğu Zat'a yemin olsun ki, Medine'nin hiçbir vadisi ve hiçbir dağ geçidi yoktur ki, orada bekçi olarak duran iki melek bulunmasın.'"

“Hammad bin Isma’il bin Ibrahim related from Ubayy, from Wuhaib, from Yahya bin Abu Ishaq, from Abu Sa’id the Mawla of Al-Mahri that Abu Sa’id Al-Khudri said: “We went out with the Messenger of Allah (peace be upon him) and he said: “O Allah, verily Ibrahim declared Makkah to be sacredly inviolable and made it an inviolable sanctuary and I have declared Al-Madinah to be an inviolable sanctuary; what lies between the two mountains (i.e. of ‘Aer and Uhud). That no blood be shed in it, no weapons for fighting carried in it and no tree will be struck except for the purpose of fodder (i.e. to feed animals). O Allah, bless us in this Madinah of ours. O Allah make alongside this blessing two (additional blessings). And by the one in whose hand is my soul, there is no ravine or mountain path of Al-Madinah except that there are two angels standing guard over them”.

Bu İsnad (rivayet zinciri), Müslim'in şartı üzerine Sahih'tir.

I say: This Isnad (chain of transmission) is Sahih upon the conditionality of Muslim.