Yukarıda sunduğumuz rivayetler, özellikle Ka'b bin Eşref'in fiillerini ve genel olarak Yahudilerin ve müşriklerin Müslümanlara verdiği zararı yeterince açıklayabilir. Bunların yanında, hadis kitaplarının derleyicilerinin bu gerçeklikle ilişkilendirdiği başka rivayetler de vardır. Örneğin:

The narrations which we have presented so far may well provide a sufficient explanation of the acts of Ka’b bin Al-Ashraf specifically and the harm which the Muslims suffered from the Jews and polytheists in general. There are, in addition, more narrations which the compilers of the books of Hadith connected to this reality. For example:

Beyhakî'nin Sünen-i Kübrâ adlı eserinde (9/309/18630) şöyle rivayet edilmiştir: Abdullah bin Ebî Bekr bin Hazm ile Sâlih bin Ebî Umâme bin Sehl bin Hanîf rivayet etmiştir ki:

It was related in the Sunan Al-Kubra of Al-Baihaqi (9/309/18630) that Abdullah bin Abi Bakr bin Hazm and Salih bin Abi Umamah bin Sahl bin Hanif related:

Allah'ın Elçisi ﷺ, Bedir'in ardından Zeyd bin Harise ile Abdullah bin Revaha'yı Medine halkına (zafer) müjdesini getirmek üzere gönderdi. Haber Ka'b bin Eşref'e ulaştığında şöyle dedi: "Yazık! Bu gerçekten doğru mu? Onlar Arapların kralları ve insanların efendileriydi (öldürülen Kureyşlileri kastederek)." Sonra Mekke'ye gitti ve öldürülen Kureyşlilere yas tutmaya (yani duygusal şiirlerle) başladı ve (Kureyş'i) Allah'ın Elçisi ﷺ'e karşı kışkırttı.

“The Messenger of Allah (peace be upon him), following Badr, sent Zaid bin Al-Harithah and Abdullah bin Rawahah as bearers of glad tidings (of the victory) to the people of Al-Madinah. When the news reached Ka’b bin Al-Ashraf he said: “Woe, is this really true? Those were the kings of the Arabs and the masters of the people (referring to the slain Quraish)”. He then departed for Makkah and started to mourn the slain of Quraish (i.e. with emotive poetry) and incite (the Quraish) against the Messenger of Allah (peace be upon him)”.

Ayrıca, Beyhakî'nin Sünen'ul-Kübrâ (9/309/18629) adlı eserinde, İbn Abbas'ın, Allah ondan ve babasından razı olsun, şöyle dediği rivayet edilmiştir:

Also, in the Sunan Al-Kubra of Al-Baihaqi (9/309/18629), it was related that Ibn ‘Abbas, may Allah be pleased with them both, said:

Allah'ın Resulü ﷺ Bedir günü Kureyş'i yenip Medine'ye döndüğünde, Kaynuka pazarında Yahudileri toplayarak şöyle dedi: "Ey burada toplanmış Yahudiler! Kureyş'in başına gelen felaket sizin de başınıza gelmeden önce Müslüman olun." Onlar şu karşılığı verdiler: "Ey Muhammed, kendini aldatma. Sen Kureyş'ten, tecrübesiz ve savaşmayı bilmeyen küçük bir gruba galip geldin. Bizimle savaşsaydın, bizim gerçek savaşçılar olduğumuzu bilirdin ve sen bizim gibilerle hiç karşılaşmamıştın." Bunun üzerine Allah ‘Azze ve Celle, onların bu sözüne karşılık şu ayeti indirdi: "Kâfir olanlara de ki: 'Yakında yenileceksiniz ve cehenneme toplanacaksınız. Orası ne kötü bir yataktır!' Karşılaşan iki topluluk içinde sizin için bir ibret vardır: Biri Allah yolunda savaşıyordu (Bedir'de Resulullah'ın ashabını kastediyor), diğeri ise kâfirlerdi. Onları gözleriyle kendilerinin iki katı olarak görüyorlardı. Ama Allah, dilediğini yardımıyla destekler. Şüphesiz bunda basiret sahipleri için bir ibret vardır." (Âl-i İmrân, 3/12-13). [Alıntının sonu.]

“When the Messenger of Allah (peace be upon him) defeated the Quraish on the day of Badr and returned to Al-Madinah, he gathered the Jews in the market of Qanuqaa’ and said: “O Jews who have gathered here, embrace Islam before what befell the Quraish befalls you”. They replied: “O Muhammad, do not deceive yourself. You have killed a small group of the Quraish, who were inexperienced and did not know how to fight. If you were to fight against us, you would know that we are the real deal and indeed you have never met the like of us”. Then Allah ‘Azza Wa Jalla revealed in response to their statement: Say to those who disbelieve, “You will be overcome and gathered together to Hell, and wretched is the resting place”. Already there has been for you a sign in the two armies which met - one fighting in the cause of Allah (referring to the companions of the Messenger at Badr) And another of disbelievers. They saw them [to be] twice their [own] number by [their] eyesight. But Allah supports with His victory whom He wills. Indeed, in that is a lesson for those possessing vision” (TMQ Aali ‘Imran: 12-13). [End of Quote].

Bu rivayet, aynı lafızlarla, ancak küçük bir farkla Ebu Davud'un Sünen'inde de nakledilmiştir (4/616/3001).

This narration was also related in the Sunan of Abu Dawud (4/616/3001) (with the same wording albeit with a slight).