42- Onlardan hiçbiri Muhammed ﷺ'in izni olmadan (savaşa) çıkmaz.

42- None from among them shall go out [to war] without the permission of Muhammad (peace be upon him).

43- Bu sahifenin (belgenin) halkına karşı savaş açanlara karşı birbirlerini desteklemek zorundadırlar.

43- They must support one another against those who make war against the people of this Sahifah (document).

44- Ancak hiçbir kimsenin, kendisine verilen yaralar için kısas almasına engel olunmaz.

44- But none shall be prevented from taking vengeance for wounds inflicted.

45- Kim kendi hesabına (intikam almak için) hareket ederse, bu kendisini ve ailesini de içine sokar; ancak haksızlığa uğrayan kimse bunun dışındadır.

45- Whoever acts on his own account (in vengeance) [involves] himself and his family, except him who has been wronged.

46- Allah, en doğru olanı kabul eder.

46- Allah is accepting of what is most upright.

47- Yahudiler kendi masraflarını üstlenmelidir ve onlara (aleyhlerine kötü davranışta bulunulmaksızın) samimiyet ve dürüst davranış borçludur.

47- The Jews must bear their expenses and they are due sincerity and upright conduct without bad conduct (being undertaken against them).

48- Hiç kimse müttefikine karşı bir suç işlememelidir.

48- No one must perpetrate a crime against his ally.

49- Karşılıklı samimiyet gereklidir ve mazlumun desteklenmesi istenir.

49- Mutual sincerity is demanded and support for the wronged (oppressed).

50- Yahudiler, savaş halinde olduklarında harcamalara müminlerle birlikte katılırlar.

50- The Jews shall share in the spending with the believers when they are in a state of war.

51- Yesrib, bu Sahife'nin (belgenin) halkı için dokunulmaz bir yer olacaktır.

51- Yathrib shall be an inviolable place for the people of this Sahifah (document).

52- Komşu, kendisi gibidir; ona zarar verilmemesi ve aleyhine bir suç işlenmemesi gerekir. 53- Hiçbir kadına, ailesinin rızası olmadan koruma sağlanmaz.

52- The neighbour is like the self; not being harmed and not having a crime perpetrated against him 53- No woman is to be provided protection except with the consent of her family.

54- Bu belgenin tarafları arasında ortaya çıkacak herhangi bir olay veya anlaşmazlık, ki bunun fesada (veya zarara) yol açacağından korkulur, Allah Azze ve Celle'ye ve Allah'ın Elçisi Muhammed ﷺ'e götürülmelidir.

54- Any occurrence or quarrel between the people of this document, the corruption (or harm) of which is feared, must be referred to Allah ‘Azza Wa Jalla and to Muhammad, the Messenger of Allah (peace be upon him).

55- Allah, bu belgede en takvalı ve doğru olan şeye şahittir.

55- Allah is (witness) over that which is most God-fearing and upright in this document.

56- Kureyş'e ve onlara destek veren ya da yardım edenlere hiçbir koruma sağlanmaz.

56- No protection is provided to Quraish or to those who support/help them.

57- Yesrib'e saldıran kimseye karşı birbirlerini desteklemek zorundadırlar.

57- They must support one another against whoever attacks Yathrib.

58- Eğer (müminler) Yahudileri, kendi müttefiklerinden biriyle bir sulh (barış antlaşması) yapmaya çağırırlarsa, o zaman (onlar da) o müttefikleriyle bir ateşkes yapmak zorundadırlar.

58- If they (the believers) invite the Jews to a Sulh (peace treaty) with an ally of theirs, then they must (also) conclude a truce with that ally.

59- Ve eğer onlar (Yahudiler) bizi buna benzer bir şeye davet ederlerse, mü'minler buna icabet etmelidir; ancak dini (din uğrunda) savaş açan kimse bunun dışındadır. Ve her topluluk, sorumlu oldukları kimselere karşı kendi tarafından düşeni yerine getirmelidir.

59- And if they (the Jews) invite us to something similar to that, then the believers should respond to that, except with the one who makes war on account of the Deen (religion). And each people are to fulfil their share from their side to those they are responsible for.

60- Evs Yahudileri, müttefikleri ve kendileri, bu belgenin halkıyla aynı konumdadır; bu belgenin halkından saf ve dürüst bir muamele görme bakımından da aynı haktadırlar.

60- The Jews of Al-Aws, their allies and selves, are upon the same as the people of this document, in terms of receiving purely upright conduct from the people of this document.

61- İyi ve doğru davranış istenir, kötü ya da suç niteliğindeki davranış değil (yani Sahife'nin taraflarından). Hiç kimse, ancak kendi aleyhine kazandığı şeyden başka bir şey kazanmaz.

61- Good and upright conduct is demanded and not bad or criminal conduct (i.e. from the parties of the Sahifa). No person earns anything except that he earns it against himself.

62- Gerçekten Allah, bu Sahife'de (belge) yazılanların en doğru ve en hayırlı olanına şahittir.

62- Verily Allah is (witness) over that which is most truthful and righteous in this Sahifah (document).

63- Bu belge hiçbir zalimi veya günahkâr kişiyi (suçluyu) korumaz.

63- This document does not protect any wrongdoer or sinful person (criminal).

64- Medine'den çıkan kimse güvende ve emniyettedir, Medine'de kalan kimse ise, zalim ve günahkâr (suçlu) olan dışında, en iyi güvenlik ve emniyetle korunur.

64- The one who exits is safe and secure and the one who remains in Al-Madinah is provided the best safety and security, except for the transgressor and sinful (criminal).

65- Bu belge, doğru davranan ve iyilik yapan kişi içindir.

65- This document is for the one who acts upright and does good.

66- Şüphesiz Allah, iyilik yapan ve Allah'tan korkan kimsenin koruyucusudur. Muhammed ise Allah'ın Elçisidir ﷺ.

66- Verily, Allah is the protector of the one who is acts good and has God-fearing. And Muhammad is the Messenger of Allah (peace be upon him).

İmam Ebu Ubeyd el-Kasım bin Sellam, Allah ona rahmet etsin, bu sahifenin anlaşılması zor ifadelerini "el-Garib" adlı kitabında ve başka yerlerde ele almıştır. İmam Zencevayh (2/471/751), bunu bazı düzenlemelerle rivayet etmiştir.

Imaam Abu Ubaid Al-Qasim bin Salam, may Allah have mercy upon him, discussed the obscure expressions of this Sahifa in his book “Al- Gharib” and in other places. Imam Zanjawaih (2/471/751) transmitted this with some element of disposal:

Ebu Ubeyd dedi: Sahife'deki "Falan kabile, Rab'ahlarından sorumludur" ifadesine gelince (bana göre doğrusu "Ribâ'ah"tır), şöyle demiştir: Bu bize İbn Bükeyr tarafından Leys bin Sa'd'dan böyle rivayet edilmiştir. Ar-Rab'ah, el-Ma'âkıl (diyetler) demektir. "Falan, kavminin Rab'ahından sorumludur" denebilir; bu, onların işlerini yürütmek için görevlendirildiğinde veya onlar adına liderlere elçi olduğunda söylenir. "Muhakkak ki müminler, borç altında ezilen (Mufrah) hiçbir kimseyi, fidye ve diyet konusunda yardımsız bırakmazlar" ifadesine gelince, "Mufrah" borç yükü altında ezilen kişi demektir. Sahife, onlara bu kişiye yardım etmeleri gerektiğini bildirmektedir. Eğer kişi bir esir ise, onu kurtarmak için fidye ödemeleri gerekir; eğer diyet gerektiren bir suç işlemişse, onun adına diyeti öderler. "Müşrik, Kureyş'in malını koruyamaz" ifadesine gelince, bu, onlarla barış anlaşması yapmış olan Yahudileri kastetmektedir. Sahife şunu söylemektedir: Sizin barış anlaşmanız, onun düşmanlarının mallarını korumayı ya da onlara karşı onlara yardım etmeyi kapsamaz. "Kim bir mü'mini haksız yere (İ'tibâT) öldürürse, kısas vardır" ifadesine gelince, buradaki "İ'tibât" terimi, onu masum olduğu ve kanının haram kılındığı halde öldürmek anlamına gelir. "İ'tibât" kelimesinin kökeni develerle ilgilidir ve bu, onların hiçbir haklı sebep veya amaç olmaksızın kesilmesi anlamında kullanılır.

“Abu Ubaid said: Regarding the statement (i.e. in the Sahifa): “So and so tribe is responsible over their Rabaa’ah” (And Ribaa’ah is most correct in my view), he said: This is how it was narrated to us by Ibn Bukair from Al-Laith bin Sa’d. Ar-Rabaa’ah means al-Ma’aaqil (cases of blood money). It could be said: “So and so is responsible for the Rabaa’ah of his people”: When he is appointed to discharge their affairs or is a delegate to the leaders on behalf of them. Concerning the statement: “Verily, the believers shall not leave any indebted person (Mufrah) without assisting him in ransom and blood money”, then “Al-Mufrah” means: The one overburdened with debt. It (the Sahifa) is saying: They must assist him. If he was a captive, they must pay the ransom to free him and if had perpetrated a crime warranting blood money, they would pay it on his behalf. As for the statement: “A polytheist shall not protect the property of Quraish”, then this refers to the Jews who had peace agreements with them. It (the Sahifa) is saying: Your peace agreement does not include protecting the properties of his enemies or to aid them against him. Regarding the statement: “Whoever has killed a believer without right (I’tibaat), there is retaliation”. The term “I’tibaat” employed here means that he kills him whilst he was innocent and his blood was prohibited. The origin of “I’tibaat” is related to camels, referring to when they are slaughtered without any just cause or purpose.