İbn İshak şöyle dedi:

The following came stated in “As-Seera An-Nabawiyah” of Ibn Hisham, which is well known by the name “Seera Ibn Hisham” (1/501): Ibn Ishaq stated:

Allah'ın Elçisi ﷺ, Muhacirler ile Ensar arasında yazılı bir belge hazırladı; bu belgede Yahudilerle bir barış anlaşması (Muvada'ah) ve bir antlaşma (Muahadah) yaptı, onların dinlerini yaşama hakkını ve mallarındaki haklarını teyit etti ve onlar için şartlar koydu, onların üzerine yükümlülükler belirledi:

“The Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a written document between the Muhajirin (emigrants) and the Ansar (helpers) and within it he made a peace agreement (Muwada’ah) and treaty (Mu’ahadah) with the Jews and affirmed their right to practise their religion and over their properties, and made conditions for them and stipulations upon them:

Allah'ın adıyla, Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla.

“In the name of Allah, Ar-Rahman Ar-Rahim.

Bu, Kureyş ve Yesrib'den olan Müslümanlar ve müminler ile onlara tabi olanlar, onlara katılanlar ve onlarla birlikte cihad edenler arasında, Muhammed ﷺ'den bir belgedir; bunlar, bütün insanların dışında tek bir ümmettir (millettir).

This is a document from Muhammad, the Prophet (peace be upon him), between the Muslims and believers from Quraish and Yathrib, and those who followed them, joined with them and strove alongside them, that they are one single Ummah (nation) to the exclusion of all the people.

Kureyş'in Muhâcirleri, kendi âdetleri uyarınca, aralarındaki kan bedeli davalarından sorumludurlar. Ve esirlerini mü'minler arasında makul, adil bir temel üzerinde ve adalete uygun olarak fidye karşılığında kurtarırlar.

The Muhajirun of the Quraish are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money among them. And they ransom their captives on a reasonable fair basis and according to justice among the believers.

Evs Avf oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Sa'ide oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Hâris oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Cuşem oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Neccâr oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Amr bin Avf oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Nebît oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Evs oğulları, kendi âdetleri uyarınca kan parası davalarından sorumludurlar. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır.

Banu ‘Auf are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Sa’idah are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Al-Harith are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Jusham are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu An-Najjar are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu ‘Amr bin ‘Awf are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers.Banu An-Nabit are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Aws are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers.

Şüphesiz müminler, aralarında borcu bulunan hiç kimseyi, fidye veya kan parası konusunda, adil ve makul bir esasa göre karşılanmadan bırakmazlar. Bir mümin, başka bir mümin olan Mevla'nın (sadık kalan azat edilmiş köle veya müttefik) ona rızası olmadan bağlanmaz. Müminler ve Allah'a karşı sorumluluk bilincine sahip olanlar, müminler arasına haksızlık, suç, saldırganlık veya bozgunculuk sokmak isteyen ya da isyan eden kimseye karşı birlikte dururlar. Bu kişi onlardan birinin oğlu bile olsa, elleri hepsi onun aleyhinde birleşir.

Verily, the believers shall not leave any indebted person from among them without him being provided for, on a fair and reasonable basis, in respect to ransom or blood money. A believer shall not enter into alliance with the Mawla (freed slave who maintains loyalty or a client) of a believer without the latter’s consent. The believers and God-fearing stand together against the one who rebels or seeks to insert injustice, crime, aggression or corruption among the believers. Their hands are all united against him, even if he was the son of one of them.

Bir mümin, bir kâfir uğruna başka bir mümini öldürmez. Bir kâfire karşı bir mümine yardım etmez. Allah'ın himayesi tektir ve en düşük konumdaki biri tarafından verilen himaye bütün müminlere uygulanır. Müminler, insanların dışında kalan kimselere karşı birbirlerinin dostları ve koruyucularıdır.

A believer shall not kill another believer for the sake of a disbeliever. He shall not support a disbeliever against a believer. The protection of Allah is one and its extension upon the least of them is applied to all of them. The believers are allies and protectors of one another to the exclusion of the people.

Yahudilerden bize uyan kimse destek ve yardım görür. Ona haksızlık yapılmaz ve onlara karşı başkalarına destek verilmez.

Whoever from the Jews follows us; receives support and assistance. They are not wronged and support is not provided to others against them.

Müminlerin barışı birdir. Allah yolunda savaşta bir Müslüman, bir diğer Müslümanın bilgisi dışında ayrı bir barış yapmaz; ancak karşılıklı eşitlik ve adalet temelinde yapılır. Bizimle birlikte çıkan her askeri birlik için, bunlar birbiri ardınca takip edilecektir. Müminler, Allah yolunda dökülen birbirlerinin kanı için kısas uygulayacaklardır.

The peace of the believers is one. No peace is made by a Muslim separate to another Muslim in the fighting in the way of Allah, except upon the basis of mutual even handedness and justice. In respect to every military attachment that goes out with us, it will be followed one after the other. The believers will retaliate for the blood of one another [that is shed] in the way of Allah.

Allah'a karşı gelmekten sakınan mü'minler, en doğru ve en isabetli hidayet üzeredir. Hiçbir müşrik, Kureyş'e ait bir malı veya kişiyi koruyamaz; ne de bir mü'mine karşı onu koruyamaz. Bir mü'mini (haksız yere) öldürdüğü delille sabit olan kimse, öldürülenin velisi razı olmadıkça kısas'a çarptırılır (yani diyet ile). Mü'minler topluca ona karşı durmak zorundadır ve onlara ondan başka bir şey yapmak helal değildir. Bu belgede belirtilenleri kabul eden, Allah'a ve ahiret gününe iman eden bir mü'mine, bir suçluya yardım etmek veya onu barındırmak helal değildir. Kim ona yardım eder veya onu barındırırsa, kıyamet gününde Allah'ın lanetini ve gazabını üzerine almış olur. Ondan hiçbir şey kabul edilmeyecektir.

The God-fearing believers are upon the best and most correct guidance. No polytheist shall protect a property or person belonging to Quraysh; nor shall he protect him against a believer. Whomever it has been established by evidence that he has killed a believer (without right), then he is subject to retaliation unless the blood heir of the one killed is satisfied (i.e. with blood money). The believers must stand against him altogether and it is not permissible for them except to stand against him. It is not permissible for a believer who affirms what is stated in this document and believes in Allah and the last day, to provide assistance or shelter to a criminal. And whoever helps or shelters him, will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Nothing will then be accepted from him.

Bir konuda herhangi bir ihtilafa düşdüğünüzde, onu Allah Azze ve Celle'ye ve Muhammed ﷺ'e havale etmeniz gerekir.

Whatever you have differed upon in any matter, then it must be referred to Allah ‘Azza Wa Jalla and to Muhammad (peace be upon him).

Yahudiler, savaş halinde olduklarında inananlarla birlikte harcamaya katılacaklar.

The Jews shall share in the spending with the believers when they are in a state of war.

Banu ‘Awf'un Yahudileri, müttefikleri ve kendileri, mü'minlerle birlikte bir Ümmet'tir (topluluktur). Yahudilerin kendi Dini, mü'minlerin de kendi Dini vardır; ancak haksızlık eden ve suç işleyen kişi hariçtir, çünkü o yalnızca kendine ve ailesine zarar verecektir. Banu An-Najjar'ın Yahudileri için geçerli olan, Banu ‘Awf'un Yahudileri için de geçerlidir. Banu Al-Harith'in Yahudileri için geçerli olan, Banu ‘Awf'un Yahudileri için de geçerlidir. Banu Sa’idah'ın Yahudileri için geçerli olan, Banu ‘Awf'un Yahudileri için de geçerlidir. Banu Jusham'ın Yahudileri için geçerli olan, Banu ‘Awf'un Yahudileri için de geçerlidir. Banu Al-Aws'ın Yahudileri için geçerli olan, Banu ‘Awf'un Yahudileri için de geçerlidir. Banu Tha’laba'nın Yahudileri için geçerli olan, Banu ‘Awf'un Yahudileri için de geçerlidir; ancak haksızlık eden ve suç işleyen kişi hariçtir, çünkü o yalnızca kendine ve ailesine zarar verecektir. Jafnah, Tha‘labah'ın yalnızca bir koludur ve bu nedenle onlar gibidirler. Banu Ash-Shatna için geçerli olan da, Banu ‘Awf'un Yahudileri için geçerlidir. İyi ve doğru davranış talep edilir, kötü veya suç içeren davranış değil (yani Sahife'nin taraflarından). Tha’laba'nın müttefikleri onlar gibidir. Yahudilerin yakın veya samimi dostları/ortakları da onlar gibidir.

The Jews of the Banu ‘Awf, their allies and themselves, are an Ummah (collective) alongside the believers. The Jews have their Deen (religion) and the believers have their Deen, except for the one who transgresses (commits injustice) and commits a sin (crime), as he will only be hurting himself and his household. The same applies to the Jews of Banu An-Najjar that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Al-Harith that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Sa’idah that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Jusham that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Al-Aws that applies to the Jews of Banu ‘Awf. The same applies to the Jews of Banu Tha’laba that applies to the Jews of Banu ‘Awf, except for the one who transgresses (commits injustice) and commits a sin (crime), as he will only be hurting himself and his household. Jafnah are only a clan of Tha‘labah and hence they are like them. And the same applies to Banu Ash-Shatna that applies to the Jews of Banu ‘Awf. Good and upright conduct is demanded and not bad or criminal conduct (i.e. from the parties of the Sahifa). The allies of Tha’labah are like them. And the close or intimate friends/associates of the Jews are like them.

Onlardan hiçbiri, Muhammed ﷺ'in izni olmadan (savaşa) çıkmayacaktır. Ancak yaralanmalar için kısas alınmasına hiç kimse engel olunmayacaktır.

None from among them shall go out [to war] without the permission of Muhammad (peace be upon him). But none shall be prevented from taking retaliatory vengeance for wounds inflicted.

Kendi hesabına (intikam almak için) hareket eden kimse, haksızlığa uğrayan dışındakiler dışında, kendini ve ailesini (bu işe) dahil etmiş olur. Allah, en doğru olanı kabul eder.

Whoever acts on his own account (in vengeance) [involves] himself and his family, except him who has been wronged. Allah is accepting of what is most upright.

Yahudiler kendi masraflarını üstlenmelidir; onlara sadakat ve dürüst davranış borçludur, aleyhlerine kötü bir muamele yapılmaksızın. Hiç kimse müttefikine karşı suç işlememelidir. Haksızlığa uğrayana (ezilene) yardım sağlanmalıdır. Yahudiler, savaş hâlinde oldukları sürece, masrafların paylaşılmasında mü'minlerle birlikte pay alacaklardır.

The Jews must bear their expenses and they are due sincerity and upright conduct without bad conduct (being undertaken against them). No one must perpetrate a crime against his ally. Support must be provided to the wronged (oppressed). The Jews shall share in the spending with the believers when they are in a state of war.

Yesrib, bu Sahifah'ın (belgenin) halkı için dokunulmaz bir yer olacaktır. Komşu, kendisi gibidir; zarar görmez ve aleyhine bir suç işlenmez. Hiçbir kadın, ailesinin rızası olmadan koruma altına alınmayacaktır.

Yathrib shall be an inviolable place for the people of this Sahifah (document). The neighbour is like the self; not being harmed and not having a crime perpetrated against him.No woman is to be provided protection except with the consent of her family.

Bu belgedeki kişiler arasında, fesadı (veya zararı) korkulan herhangi bir olay ya da anlaşmazlık, Allah ‘Azze ve Celle'ye ve Muhammed ﷺ'e havale edilmelidir.

Any occurrence or quarrel between the people of this document, the corruption (or harm) of which is feared, must be referred to Allah ‘Azza Wa Jalla and to Muhammad (peace be upon him).

Allah, bu belgede en takvalı ve en doğru olan şeye şahittir.

Allah is (witness) over that which is most God-fearing and upright in this document.

Kureyş'e ve onlara destek veya yardım edenlere hiçbir koruma sağlanmaz. Yesrib'e saldıran kimseye karşı birbirlerini desteklemek zorundadırlar.

No protection is provided to Quraish or to those who support/help them. They must support one another against whoever attacks Yathrib.

Eğer (Yahudiler), (müminlerin) yaptığı ve uyduğu bir sulha (barış antlaşmasına) davet edilirlerse, o zaman onlar da buna uymak ve onu kabul etmek zorundadırlar. Ve eğer (Yahudiler) buna benzer bir şeye davet ederlerse, müminler bunu kabul etmelidir; ancak din yüzünden savaş açan kimse hariç. Ve her topluluk, kendilerinden sorumlu oldukları kimselere karşı üzerine düşeni yerine getirmelidir.

If they (the Jews) are invited to a Sulh (peace treaty) which they (the believers) are concluding and conforming to, then they must conclude and conform to it. And if they (the Jews) invite to something similar to that, then the believers should respond to that, except with the one who makes war on account of the Deen (religion). And each people are to fulfil their share from their side to those they are responsible for.

Evs oğullarından Yahudiler, müttefikleri ve kendileri, bu belgenin halkıyla aynı konumdadır; bu belgenin halkından tam bir doğruluk ve dürüstlük görme hakkı bakımından.

The Jews of Al-Aws, their allies and selves, are upon the same as the people of this document, in terms of receiving purely upright conduct from the people of this document.

İyi ve doğru davranış istenir, kötü ya da suç niteliğinde davranış değil (yani Sahife'nin taraflarından). Hiç kimse, ancak kendi aleyhine kazandığı şeyi kazanır.

Good and upright conduct is demanded and not bad or criminal conduct (i.e. from the parties of the Sahifa). No person earns anything except that he earns it against himself.

Şüphesiz Allah, bu sahifedeki en doğru ve en salih olan şeye şahittir. Bu belge hiçbir zalimi ya da günahkâr (suçlu) kimseyi koruyamaz.

Verily Allah is (witness) over that which is most truthful and righteous in this Sahifah (document). This document does not protect any wrongdoer or sinful person (criminal).

Medine'den çıkan kişi güvendedir ve emniyettedir; Medine'de kalan kişi de güvendedir ve emniyettedir; ancak sınırı aşan ve günah (suç) işleyen kişi bunun dışındadır.

The one who exits is safe and secure and the one who remains is safe and secure in Al-Madinah, except for one who transgresses and perpetrates a sin (crime).

Şüphesiz Allah, iyi davranan ve Allah'a karşı gelmekten sakınan kimsenin koruyucusudur. Ve Muhammed, Allah'ın Elçisidir ﷺ.” [Alıntı sonu].

Verily, Allah is the protector of the one who is acts good and has God- fearing. And Muhammad is the Messenger of Allah (peace be upon him)” [End of Quote].

Bu metin, "Sîret-i İbn Hişâm" [Taha Abdurraûf Sa'd tarafından tahkik edilmiş (2/106)], "Tehzîbu's-Sîre İbn Hişâm" adlı eserde Abdüsselâm Hârûn tarafından (s. 150, Shamela elektronik sürümü), "Şerhu'r-Ravdi'l-Unuf" [1. Baskı, Dâru İhyâi't-Türâsi'l-Arabî, Beyrut] (4/171) ve İmam İbn Kesîr'in "el-Bidâye ve'n-Nihâye" (3/273) [Hacer (sürüm) 4/556] adlı eserlerinde de aynen geçmekte olup, bunun dışında sayısız başka referans kaynakta da yer almaktadır.

This is literally the same text that came mentioned in the “Seera of Ibn Hisham” [Edited by Taha Abdur Ra’ouf Sa’d (2/106)], in the “Tahdhib Seera Ibn Hisham” by Abdus Salam Harun (p: 150, Shamela electronic version), in “Sharh Ar-Rawd Al-Unuf” [1st Edition, Dar Ihyaa’ At-Turath Al-‘Arabi, Beirut] (4/171) and also in “Al-Bidayah Wa An-Nihayah” by Al-Imam Ibn Kathir (3/273) [Hajar (version) 4/556], in addition to innumerable other sources of reference.

İbn İshak bunu yazılı olarak Osman bin Muhammed bin Osman bin El-Ahnas bin Şeriq'ten almıştı. Bunun delili, Beyhaki'nin "Es-Sünenü'l-Kübra" adlı eserinde (8/184/16369) kaydedilen şudur: "İbn İshak, Osman bin Muhammed bin Osman bin El-Ahnas bin Şeriq'ten rivayet etti ki o şöyle dedi: 'Bu belgeyi Ömer bin Hattab'ın (Allah ondan razı olsun) ailesinden aldım. Ömer'in valilere yazdığı sadaka belgesinin ekinde yer alıyordu. (Şöyle diyordu):"

Ibn Ishaq had taken this in written form from Uthman bin Muhammad bin Uthman bin Al-Akhnas bin Shariq. The evidence for that is the following what came recorded in “As-Sunan Al-Kubra” of Al-Baihaqi (8/184/16369): “Ibn Ishaq related from Uthman bin Muhammad bin Uthman bin Al- Akhnas bin Shariq that he said: “I took this document from the family of ‘Umar ibn Al-Khattab (may Allah be pleased with him). It was attached to the document of Sadaqah which ‘Umar wrote to the governors (It stated):

Allah'ın adıyla. Er-Rahman, Er-Rahim. Bu, Kureyş ve Yesrib'den olan mü'minler ve Müslümanlar ile onlara tabi olan, onlara katılan ve onlarla birlikte cihad eden kimseler arasında, Peygamber Muhammed ﷺ tarafından yazılmış bir belgedir. Onlar, tüm insanların dışında, tek bir ümmet (millet) olacaklardır. Kureyş'ten olan Muhacirler, kendi aralarında diyet (kan bedeli) ödemekle ve esirlerini, mü'minler arasındaki adalete uygun, makul ve adil bir esasa göre fidye ile kurtarmakla yükümlüdürler. Banu Avf, kendi aralarında diyet ödemekle yükümlüdür. Her grup, mü'minlerden olan esirlerini makul ve adil bir esasa göre, adaletle fidye ile kurtaracaktır. (Ardından aynı ifade Banu el-Haris, Banu Saide, Banu Cuşem, Banu en-Neccar, Banu Amr bin Avf, Banu en-Nabit ve Banu el-Evs için de tekrarlanmıştır.) Sonra şöyle buyurmuştur: "Gerçekten mü'minler, aralarında borçlu ya da muhtaç hiçbir kimseyi, onun fidyesini veya kan bedelini makul ve adil bir esasa göre ödemeksizin bırakmayacaklardır." [End of Quote]

In the name of Allah. Ar-Rahman Ar-Rahim. This is a document from Muhammad, the Prophet (peace be upon him), between the believers and Muslims from Quraish and Yathrib, and those who followed them, joined with them and strove alongside them, that they are one single Ummah (nation) to the exclusion of all the people. The Muhajirun of the Quraish are responsible for paying blood money to those they are responsible for and ransoming their captives on a reasonable fair basis and according to the justice which exists between believers. Banu ‘Auf are responsible for paying blood money to those they are responsible for. Each group will ransom their captives on a reasonable fair basis and according to justice from the believers. (he then mentioned the same wording in respect to Banu Al-Harith, Banu Sa’idah, Banu Jusham, Ban An-Najjar, Banu ‘Amr bin ‘Awf, Banu An-Nabit and Ban Al-Aws). He then said: “Verily, the believers shall not leave any destitute or indebted person from among them without paying his ransom or blood money on a fair and reasonable basis)”.[End of Quote]

Bu isnadın sıhhati, ayrı bir bölümde ele alınacaktır.

I say: We shall discuss the authenticity of this Isnad (chain of narration) in an independent section.

Ibn Ishak'ın naklettiği Medine Sahifesi'nin metnini sunduktan sonra İbn Seyyidi'n-Nas, "'Uyunu'l-Eser fi Fununi'l-Mağazi ve'ş-Şema'il ve's-Siyer" adlı eserinde (1/330) şunu belirtmiştir:

After presenting the text of the Sahifah of Al-Madinah, as quoted by Ibn Ishaq, Ibn Sayed An-Nas stated the following in his “’Uyun Al- Athar Fee Funun Al-Maghazi Wa As-Shama’il Wa As-Sair” (1/330):

İbn İshak bunu şöyle zikretmiştir ve İbn Ebi Haysame de senediyle zikretmiştir: Ahmed bin Cenab Ebu'l-Velid, İsa bin Yunus'tan, o Kesir bin Abdullah bin Amr el-Müzeni'den, o babasından, o da dedesinden rivayet etmiştir ki: "Allah'ın Resulü ﷺ, Muhacirler (göçmenler) ile Ensar (yardımcılar) arasında bir vesika yazdı... (ve sözü, metnin tamamını zikrederek sürdürdü)." Bu rivayet yolu bağımsızdır, İbn İshak'ın rivayet ettiği yoldan tamamen bağımsızdır. İbn Sayyidi'n-Nas, İbn Ebi Haysame'den metnin tamamını nakletmemiş, İbn İshak'ın metniyle yetinmiştir; bu da lafız bakımından birbirlerine uyduklarını veya birbirlerine yakın olduklarını göstermektedir. Ancak maalesef İbn Ebi Haysame'nin "et-Tarihu'l-Kebir" adlı kitabının bu kısmı hâlâ kayıptır.

“This is how Ibn Ishaq mentioned it and Ibn Abi Khaithama mentioned it with the Isnad: Ahmad bin Janab Abu Al-Walid related from ‘Iesa bin Yunus from Katheer bin ‘Abdullah bin ‘Amr Al-Muzani from his father from his grandfather that: “The Messenger of Allah (peace be upon him) wrote a document between the Muhajirin (emigrants) and the Ansar (helpers) … (and he went on to mention it)”. This path (of transmission) is independent, completely independent from the path of the narration of Ibn Ishaq. Ibn Sayed an-Nas did not quote the whole of the text from Ibn Abi Khaithama and sufficed with the text of Ibn Ishaq, which indicates that they conform to one another or to their closeness to each other in terms of wording. However, unfortunately, that part of the book “At-Tarikh Al-Kabir” by Ibn Abi Al-Khaithama still remains missing.

Ayrıca Sahîfe'nin bazı maddeleri, Kesîr bin Abdullah bin Amr bin Avf el-Müzenî'nin rivayetinden, bağımsız senetler yoluyla gelmiştir:

In addition, some of the clauses of the Sahifah came from the narration of Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf Al-Muzani, through independent paths:

Bu ifade, Beyhakî'nin "es-Sunenü'l-Kübrâ" adlı eserinde (8/106/16809) gelmiştir:

The following came in “As-Sunan Al-Kubra” of Al-Baihaqi (8/106/16809):

Kesir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Avf, babasından, o da dedesinden naklediyor ki, dedi: “Peygamber ﷺ’in belgesinde şu bulunuyordu:

“Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf related from his father from his grandfather, who said: “The following was in the document of the Prophet (peace be upon him):

“Her grup, esirlerini makul ve adil bir esaslar dahilinde ve adalete uygun olarak mü'minlerden fidye ile kurtaracaktır. Muhakkak ki mü'minler, aralarından hiçbir yoksul ya da borçlu kimseyi, fidyesini veya diyetini makul ve adil bir esasla ödemeden bırakmayacaklardır.” Bunu bize Ebû Abdullah el-Hâfız ve Ebû Bekir el-Kâdî haber verdi; ikisi de şöyle dedi: Ebü'l-Abbas bize, Muhammed b. Ya'kub'dan, o Muhammed b. İshak es-Sağânî'den, o Mu'âviye b. Amr'dan, o Ebû İshak (el-Ferâzî)'den, o da bunu zikreden Kesîr b. Abdullah'tan rivayet etti.

“Each group will ransom their captives on a reasonably fair basis and according to justice from the believers. Verily, the believers shall not leave any destitute or indebted person from among them without paying his ransom or blood money on a fair and reasonable basis”. We were informed this by Abu Abdullah Al-Hafizh and Abu Bakr Al- Qadi who both said: Abu Al-‘Abbas informed us from Muhammad bin Ya’qub, from Muhammad bin Ishaq As-Saghani, from Mu’awiya bin ‘Amr, from Abu Ishaq (Al-Faraziy), from Kathir bin Abdullah who mentioned it.

Asma'î, "Mufrah" (borçtan bunalmış/ağır borç altında kalmış) kelimesinin, [Sahîfe'de geçen] "ءاح" (Hâ') harfiyle yazıldığını ve "Borç yükünün altında ezilmiş olan kimse" anlamına geldiğini söylemiştir. [End of Quote]

Al-Asma’iy said that the word “Mufrah” (destitute/indebted) [mentioned in the Sahifah] is written with a “ءاح” (Haa’) and means: The one who has become overburdened by debt” [End of Quote]

“Al-Matalib Al-‘Aliyah Bi Zawa’id Al- Masanid Ath-Thamaniya” (2/2/1442) adlı eserde şu rivayet kaydedilmiştir: “Ebu Bekr, Hafs bin Gıyas'tan, o da Kesir bin Abdullah bin Amr bin Avf'tan, o da babasından, o da dedesinden (Allah ondan razı olsun) rivayet etti ki: Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur:”

The following came recorded in “Al-Matalib Al-‘Aliyah Bi Zawa’id Al- Masanid Ath-Thamaniya” (2/2/1442): “Abu Bakr related from Hafs bin Ghiyath, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather (may Allah be pleased with him) from the Prophet (peace be upon him) that he said:

“Borçlu (Al-Mufrah) İslam'da bırakılmaz” hadisinde, rivayet edildiğine göre o “Mufraj” demiştir. Bu, zayıf (Da'if) bir hadistir. Anlamı şudur: Borcu olan kimse, borcu ödenmedikçe bırakılmaz. Denilmiştir ki: Mufrah kelimesi, borç ağır bir yük haline geldiğinde kullanılır. Hadis, “ميج” (Cim) harfiyle de rivayet edilmiştir (yani Mufrah yerine Mufraj). [End of Quote]

“The indebted (Al-Mufrah) is not left in Islam” of he said: “Mufraj”. It is a Da’if (weak) Hadith. The meaning is: The one who has a debt is not left except that it is settled. It is said: That the word Mufrah relates to when a debt has become over burdensome. It (the Hadith) has also been related with a “ميج” (Jeem) (i.e. Mufraj instead of Mufrah)” [End of Quote]

“İttihâf Al-Khaira Al-Muhra” (3/378/2933)’te, “Borcu olan kişinin borcu ödenmeden bırakılmayacağı” başlıklı bölümde şu rivayet zikredilmiştir: “Ebû Bekr bin Ebî Şeybe, Hafs bin Ğıyâs'tan, o da Kesîr bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Avf'tan, o da babasından, o da dedesinden, o da Peygamber ﷺ'den rivayet etti ki, şöyle buyurdu:”

In “Ittihaf Al-Khaira Al-Muhra” (3/378/2933) in the “Chapter: The one who has a debt is not left except that it is settled” the following came mentioned: “Abu Bakr bin Abi Shaiba related from Hafs bin Ghiyath, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather, from the Prophet (peace be upon him), that he said:

"Mufrah (borçlu) İslam'da bırakılmaz" ya da şöyle buyurmuştur: "Mufraj". Bu isnad, Kesir bin Abdullah yüzünden zayıftır (da'if).” [Alıntı sonu]

“The Mufrah (indebted) is not left in Islam” or he said: “Mufraj”. This Isnad (chain of narration) is Da’if because of Kathir bin Abdullah” [End of Quote].

"Ibrahim bin Duhaim, babasından, o da Marwan bin Muaviye'den, o da Kesir bin Abdullah bin Amr bin Avf'tan, o da babasından, o da dedesinden rivayet etmiştir ki dedesi şöyle demiştir: Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu:"

The following came transmitted in ‘Al-Mu’jam” of At-Tabarani (14/435/13512): “Ibrahim bin Duhaim related from his father, from Marwan bin Mu’awiyah, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather who said: The Messenger of Allah (peace be upon him) said:

"Kim kendi mevlalarından (sadakat gösteren azat edilmiş köleler ya da müttefik olanlar) başkasına sahip çıkarsa, kıyamet günü Allah'ın lanetine ve gazabına uğrar. Allah ondan hiçbir şeyi kabul etmez. Kim kendi katilinden başkasını öldürürse, kıyamet günü Allah'ın lanetine ve gazabına uğrar. Allah ondan hiçbir şeyi kabul etmez. Kim bir suç işler ya da bir suçluya sığınak verirse, kıyamet günü Allah'ın lanetine ve gazabına uğrar. Allah ondan hiçbir şeyi kabul etmez."

“Whoever takes charge of other than his Mawaali (freed slaves who maintain loyalty or an ally) will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Allah will not accept anything from him. Whoever kills other than his killer will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Allah will not accept anything from him. Whoever perpetrates a crime or gives sanctuary to a criminal will have the curse and anger of Allah upon him on the Day of Judgement. Allah will not accept anything from him” [End of Quote].

Lütfen çevirmemi istediğiniz metni paylaşın. Mesajınızda yalnızca kaynak bilgisi var; Buhari'nin "Halku Af'âli'l-İbâd" kitabından aktarılan metin eklenmemiş.

The following came recorded in Al-Bukhari’s “Khuluq Af’aal Al- ‘Ibaad” (p75-79 According to the Shamela electronic program):

“İbrahim bin el-Munzir, İshak bin Ca'fer bin Muhammed'den, o da Kesir bin Abdullah bin Amr bin Avf'tan, o da babasından, o da dedesinden rivayet etmiştir ki Peygamber ﷺ şunu yazmıştır:

“Ibrahim bin Al-Mundir related from Ishaq bin Ja’far bin Muhammad, from Kathir bin Abdullah bin ‘Amr bin ‘Awf, from his father, from his grandfather, that the Prophet (peace be upon him) wrote:

"Herhangi bir konuda ihtilaf ettiğiniz şey, Allah Azze ve Celle'ye ve Muhammed ﷺ'e arz edilmelidir." [Alıntının sonu].

“Whatever you have differed upon in any matter, then it must be referred to Allah ‘Azza Wa Jallah and to Muhammad (peace be upon him)” [End of Quote].

Bunu, Kasım bin Sellam'ın (Ebu Ubeyd) (s. 260-580) “el-Emval” adlı eserinde de, önceki iki yoldan tamamen bağımsız üçüncü bir senetle rivayet edilmiştir:

It was also recorded in “Al-Amwal” of Al-Qasim bin Salam (Abu Ubaid) (p 260-580) via a third completely independent path from the previous two:

[Yahya bin Abdullah bin Kathir, Abdullah bin Salih'ten, o Al-Laith bin Sa'd'dan, o 'Uqail bin Khalid'den, o da İbn Shihab'tan rivayet etti ki şöyle dedi: "Bana ulaştığına göre Allah'ın Resulü ﷺ şu belgeyi yazdı:"]

[Yahya bin Abdullah bin Kathir related from Abdullah bin Salih, from Al-Laith bin Sa’d, from ‘Uqail bin Khalid, from Ibn Shihab, that he said: “It reached me that the Messenger of Allah (peace be upon him) wrote the following document:

“Bu, Kureyş'ten olan müminler ve Müslümanlar ile Yesrib halkı ve onlara tabi olup onlara katılan, onlarla birlikte yaşayan ve onlarla birlikte cihad eden kimseler arasında, Allah'ın Elçisi Muhammed ﷺ'den bir belgedir; onlar insanların dışında tek bir ümmettir.”

“This is a document from Muhammad, the Prophet, the Messenger of Allah, between the believers and Muslims from Quraish and the people of Yathrib, and those who followed them, then joined with them, resided with them and strove with them, that they are one Ummah to the exclusion of the people.

Kureyş'in Muhacirleri, kan parası (diyet) davalarında kendi teamül usullerini sürdürürler; kan parası davalarını aralarında kendileri yürütmekten sorumludurlar. Esirlerini de mü'minler arasında makul, adil bir esaslar üzerinden ve hakkaniyete uygun biçimde fidye karşılığında serbest bırakırlar.

The Muhajirun of the Quraish are upon their standard practise when dealing with their cases of blood money, responsible among themselves for dealing with their cases of blood money. And they ransom their captives on a reasonable fair basis and according to justice among the believers.

Benî 'Avf, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî el-Hâris bin el-Hazrec, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî Sâ'ide, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî Cüşem, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî en-Neccâr, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî 'Amr bin 'Avf, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî en-Nebît, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır. Benî Evs, örfî uygulamalarına uygun olarak kan bedelleri meselelerinden sorumludur. Her grup, esirlerini makul bir esasa göre ve mü'minler arasındaki adalete uygun olarak fidye ile kurtaracaktır.

Banu ‘Auf are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Al-Harith bin Al-Khazraj are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Sa’idah are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Jusham are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu An-Najjar are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu ‘Amr bin ‘Awf are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu An-Nabit are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers. Banu Aws are upon their standard practise responsible for dealing with their cases of blood money. Each group will ransom their captives on a reasonable basis and according to justice among the believers.