3.2 G'arbda individualizm bolalarga e'tiborsizlikka olib keladi
3.2 Individualism In The West Contributes To Child Neglect
"Bugungi kunda bolalar duch keladigan to'siqlarning aksariyati kattalar orasida shunday e'tiqodning mavjudligi bilan bog'liq: shaxsning asosiy burchi o'z hayotidan eng ko'p foyda olish bo'lib, boshqalarning manfaatiga hissa qo'shish emas..."
“Most of the obstacles children face today are linked to the belief among adults that the prime duty of the individual is to make the most of their own life, rather than contribute to the good of others...
"Haddan ortiq individualizm bolalar uchun bir qator muammolarni keltirib chiqarmoqda, jumladan: oilaning yuqori darajada buzilishi, o'smirlar orasidagi shafqatsizlik, bolalarni erta jinsiy hayotga tortuvchi tijoriy bosimlar, prinsipsiz reklama, ta'lim sohasidagi haddan tashqari raqobat va daromadlar tengsizligini qabul qilish." — Buyuk Britaniyaning "Yaxshi bolalik" tergov komissiyasi G'arbda bolalarni e'tiborsiz qoldirish holatlarining tobora ko'payib borayotgani shuni aniq ko'rsatadiki, ko'proq ota-onalar o'z ehtiyojlarini qondirish uchun farzandlariga zulm qilmoqda. Buyuk Britaniyada 17 oylik chaqaloqni o'z hayotini davom ettirish maqsadida takror-takror qiynab o'ldirgan ona haqidagi mashhur ish shunchaki muzning uchi xolos. Bola jasadi tekshirilganda, uning 50 ta jarohati, jumladan 8 ta singan qovurg'asi, sinib ketgan umurtqa pog'onasi va barmoq tirnoqlari yo'qligi aniqlangan. Dastlabki xulosalarga ko'ra, bir necha ogohlantiruvchi belgilarga qaramay, ijtimoiy xodimlar, politsiya xodimlari va sog'liqni saqlash mutaxassislari e'tiborsizlikning bir-biriga bog'liq holatlarini yig'ib, to'liq manzarani ko'ra olmagan. Yana Sheffild shahridan kelgan 56 yoshli erkakning dahshatli hikoyasi bor: u o'z ikki qizini muntazam ravishda zo'rlagan va ulardan 9 farzand ko'rgan.
excessive individualism is causing a range of problems for children including: high family break-up, teenage unkindness, commercial pressures towards premature sexualisation, unprincipled advertising, too much competition in education and acceptance of income inequality.” -- UK Good Childhood Inquiry he ever-increasing reports of child neglect in the West clearly demonstrate that more and more parents are mistreating their children to pursue the fulfilment of their own needs. In Britain, the notorious case of a mother who repeatedly tortured her 17 month old baby to death, so that she could carry on with her own life is just the tip of the iceberg. When the body of the baby was examined he had 50 injuries including 8 broken ribs, a fractured spine and missing finger nailsxvii. Preliminary findings suggest that social workers, police officials and health professionals failed to piece together the jigsaw of neglect in spite of several warning signs. Then there is the horrific story of 56 year old man from Sheffield who routinely raped his 2 daughters and fathered 9 children with them.
Milliy Bolalarga zulmning oldini olish jamiyati (NSPCC) so'nggi mavjud ma'lumotlariga ko'ra, Buyuk Britaniyada bolalar himoya reestrlarida 32 700 nafar bola bor. Angliya va Uelsda o'rtacha har o'n kunda bir bola ota-onasining qo'lidan halok bo'ladi. Zo'ravonlik bilan o'lish ehtimoli eng yuqori bo'lgan guruh – bir yoshgacha bo'lgan chaqaloqlar bo'lib, ular Angliya va Uelsdagi o'rtacha odamga qaraganda to'rt baravar ko'proq o'ldirilish xavfi ostida. Bolalarning 16 foizi ota-onasi tomonidan jiddiy zulmga uchragan, ulardan uchdan bir qismi bir necha turdagi zulmni boshidan kechirgan. Politsiya tomonidan qayd etilgan zo'rlashlarning chorakdan ko'pi 16 yoshgacha bo'lgan bolalarga qarshi sodir etiladi. Qariyb 79...000
According to the latest available figures from National Society for the Prevention of Cruelty to Children (NSPCC), there are 32,700 children on child protection registers in the UK. Every ten days in England and Wales, on average, one child is killed at the hands of their parent. The people most likely to die a violent death are babies under 1 year old, who are four times more likely to be killed than the average person in England and Wales. 16% of children experienced serious maltreatment by parents, of whom one third experienced more than one type of maltreatment. Over a quarter of all rapes recorded by the police are committed against children under 16 years of age. Nearly 79,000
Bolalar hozirda Buyuk Britaniyadagi mahalliy hokimiyat organlari tomonidan qarovga olingan.xviii Haqiqiy ko'rsatkich ancha yuqori bo'lishini taxmin qilish to'g'ri, chunki ko'plab bolalar zo'ravonlik haqida xabar berishdan qo'rqadi yoki uni qanday bildirishni shunchaki bilmaydi.
children are currently looked after by local authorities in the UKxviii. It is fair to assume that the actual figure is much higher, as many children are either too scared to report abuse or simply do not know how to report it.
Bolalarga nisbatan e'tiborsizlik holatlariga javoban hukumatlar jamoat tergovlarini boshlashi deyarli odat tusiga kirgan. Ilgari bunday tergovlar natijasida ijtimoiy xizmatlar bolalarga zulm qilishning oldini olishda ko'proq rol o'ynashi yoki bolalarni zolim ota-onalardan ko'proq himoya qilishga qaratilgan yangi qonunlar qabul qilinishi kuzatilgan. Juda ko'pincha bunday tergovlar Britaniya jamiyatini qamrab olayotgan bolalarga zulm qilish to'lqinining oldini ololmaydi. Bu esa ba'zilarni qattiqroq choralarni talab qilishga undadi, masalan, bolalarni zolim ota-onalardan butunlay olib qo'yish yoki hatto ularni ko'payish huquqidan mahrum qilish. Hozirgi hukumat bolalarga nisbatan zulmni kamaytirishda biror natijaga erishishi juda dargumon. Buning sababi shundaki, bolalarga zulm qilishning asosiy sababi cheksiz individualizm bo'lib, uni hukumatlar, sotsiologlar va ota-onalar bir necha bor e'tirof etishdan bosh tortib kelmoqda.
It is almost customary for governments to respond to cases of child neglect by launching public inquiries. In the past the outcome of such inquiries has led to either the social services playing a greater role in the prevention of the illtreatment of children or new legislation aimed at offering children greater protection from abusive parents. All too often these inquiries fail to stem the growing tide of child abuse pervading British society. This has led some to call for tougher measures such as permanently taking children away from cruel parents or even stripping them of their right to reproduce. It is highly unlikely that the present government will make any headway in reducing the ill treatment of children. This is because the main cause behind child abuse is the unbridled individualism, which governments, sociologists and parents alike have repeatedly refused to acknowledge.
Individualizm G'arb sekulyarizmining muhim tayanchi bo'lib, G'arb jamiyatlarida odamlar o'rtasidagi munosabatlarning ko'pchiligiga hukmronlik qiladi. Individualizm odamlar o'z manfaatlarini birinchi o'ringa qo'yishi kerakligini talab qiladi. Bu odamlarda xudbinlik kayfiyatini singdiradi va ularni boshqalarning ehtiyojlaridan oldin o'z ehtiyojlarini qondirishga undaydi. Bundan tashqari, individualizm odamlarni mas'uliyatni o'zlarining xudbin maqsadlariga erishishdagi yuk va to'siq sifatida ko'rishga olib keladi. Shu sababli G'arbda, ayniqsa ijtimoiy sohada, mas'uliyatdan qochish uchun munosabatlarga kirib, ulardan chiqib ketadigan odamlarni ko'rish odatiy holdir, bularning barchasi jamiyatga zararli ta'sir ko'rsatadi. Shuning uchun keng tarqalgan zinokorlik, abortlar, bir ota-onali oilalar, otalarning bola nafaqasi xarajatlaridan qochishi, onalarning karyera ortidan quvish uchun farzandlarini tashlab ketishi, ota-onalarning farzandlarini tarbiya uylariga topshirishi va beayov bola zo'ravonligi — bularning barchasi individualizmning belgilaridir.
Individualism is an important pillar of Western Secularism and dominates many of the relationships that exist between people in Western societies. Individualism stipulates that people should put their interests first and foremost. This imbues in people a selfish mentality and encourages people to satisfy their own needs before the needs of others. Furthermore, individualism leads people to view responsibility as a burden and a hindrance towards the fulfilment of their selfish motives. Therefore, it is common to find people in the West, especially in the social sphere, entering and leaving relationships in order to avoid responsibility - all of which has a detrimental effect on society. Hence rampant fornication, abortions, single parent families, fathers avoiding child maintenance costs, mothers forsaking children to pursue careers, parents giving up children to foster homes and wanton child abuse are all symptoms of individualism.
G'arbiy hukumatlar individualizmning oqibatlari va u jamiyatga yetkazayotgan zararni hal qila olmaydi. Buning sababi shundaki, hukumatning vazifasi fuqarolari uchun individualizmni ta'minlash, odamlarning shaxsiy erkinligiga cheklovlar qo'yish emas. Shu sababli hukumatning asosiy e'tibori oila yoki kengroq jamiyat emas, balki shaxsning farovonligidir. Masalan, bolalarga nisbatan zo'ravonlik masalasi ko'rib chiqilganda, G'arbiy hukumatlar bolani va uning huquqlarini ona va otaning huquqlaridan alohida deb qaraydi. Shunday tafakkurdan kelib chiqadigan yechimlar tabiiyki oila yoki jamiyatni himoya qilishdan ko'ra, bolaning, onaning yoki otaning shaxsiy erkinligini saqlashga ko'proq e'tibor qaratadi. Shu tariqa, qonun va mas'uliyat faqat shaxs darajasida qo'llanilgani uchun oila va jamiyat bolalarga nisbatan zulmga umumiy javobgarlik his qilmaydi.
Western governments are unable to deal with the effects of individualism and the harm it causes to society. This is because the role of the government is to guarantee individualism for its citizens and not to impose restrictions on people's individuality. Therefore, the primary concern of government is the welfare of the individual and not the family or wider society. For instance, when dealing with the issue of child abuse, Western governments view the child and its rights as separate to the rights of the mother and the rights of the father. Naturally any solutions arising from this type of thinking will focus more on preserving the individuality of the child, mother or father than protecting the family or society. In this way, the family and society bear no collective responsibility towards the mistreatment of children, since law and responsibility are solely applied at the level of the individual.
Islomda individualizm tushunchasi faqat inson bilan Xudo o'rtasidagi munosabat hamda insonning o'zi bilan bo'lgan munosabati doirasida, ya'ni ibodat, ovqatlanish, kiyinish va axloq masalalarida chegaralangan. Odamlar bilan bog'liq munosabatlarda shaxslarga o'z ehtiyojlarini qondirishga ruxsat beriladi, faqat boshqa shaxslarning huquqlarini buzmasa va jamiyat farovonligi uchun Islom belgilagan chegaralardan o'tmasa. Barcha turdagi munosabatlarda musulmonlardan Islom belgilagan qonunlarga muvofiq harakat qilish orqali Xudoning roziligini izlash talab etiladi. Ushbu qonunlar amalga oshirilganda inson uchun o'ziga xos va alohida xarakter shakllanadi, bu xarakter xudbinlikka emas, balki fidoyilikka asoslangan bo'ladi. Islom nafaqat ota-ona va farzand o'rtasidagi munosabatni, balki oila va jamiyat o'rtasidagi munosabatni ham targ'ib qilgan va yuksak darajaga ko'targan.
In Islam, the concept of individualism is limited to the relationship between man and God and the relationship of man with himself i.e. in the matters of worship, foodstuffs, clothing and morals. In relationships that involve people, individuals are permitted to satisfy their needs provided that they do not violate the rights of other individuals or transgress the limits imposed by Islam for the welfare of the society. In all types of relationships Muslims are required to seek the pleasure of God by conducting themselves according to laws prescribed by Islam. These laws when practiced produce a unique and distinct character for the human being, a character shaped by altruism and not selfishness. Islam promoted and raised high, not only the relationship between the parent and child, but also that of family and society.
Islom oilani ulug‘ladi. Allohning Elchisi (SAV) shunday deganlar: "Sodiq va ko‘p farzand ko‘radigan ayollarga uylaninglar, chunki Qiyomat kuni men sizlar bilan boshqa ummatlar oldida faxrlanaman". [Abu Dovud, at-Termiziy]. Islom bolalarni o‘ldirish va ularga azob berishni taqiqladi. Qur’oni Karimda shunday deyilgan: “Muhtojlik qo‘rqinchidan farzandlaringizni o‘ldirmang, biz ularni ham, sizlarni ham rizqlantiramiz” [TMQ 17:
Islam praised the family, the Messenger of Allah (SAW) said, "Do marry the devoted and prolific women, for I will be proud of you before other nations on the Day of Judgement." [Abu Dawood, at-Tirmidhi]. Islam forbade the killing and torturing of children. It is mentioned in the Qur’an: “Kill not your children for fear of want, We shall provide sustenance for them as well as for you.” [TMQ 17:
31] Islom bolalarga e'tiborsizlik qilishni taqiqlagan va ota-onalarga bolalarining turli ehtiyojlarini qondirishdan tashqari, ularni oziq-ovqat, kiyim-kechak va boshpana bilan ta'minlashni farz qilgan. Allohning Elchisi ﷺ shunday degan: "Kishi uchun gunoh bo'lishi uchun o'zi mas'ul bo'lgan kimsalarni e'tiborsiz qoldirishi kifoya qiladi." [Abu Dovud] Shunday qilib, islomiy tizim doirasida bolalar ne'mat sifatida qaraladi va oila jamiyat barqarorligida hal qiluvchi rol o'ynaydigan muassasa sifatida ko'riladi.
31] Islam has forbidden the neglect of children and has made it obligatory for parents to provide food, clothing and shelter in addition to fulfilling the various other requirements of their children. The Messenger of Allah (SAW) said, “It is enough sin for a person that he ignores those whom he is responsible for.” [Abu Dawood] Thus, within the Islamic framework children are regarded as a blessing and the family is viewed as playing a pivotal role in the stability of society.
Bugungi kunda individualizm ayrim oiladagi qadriyatlarning yemirilishi va fuqarolik huquqlarining buzilishi orqali Britaniya jamiyatining ijtimoiy tuzilishiga tahdid solmoqda. Unga qarshi turilmasa va nazorat qilinmasa, individualizm ham musulmon, ham musulmon bo'lmagan jamoalarning parchalanishiga olib keladi. Islomning oila va jamiyatga munosabati dunyoviylikning xudbin qarashlaridan ancha mas'uliyatliroqdir.
Today, individualism threatens the social fabric of British society through the erosion of family values and violation of civil rights. Left unquestioned and unchecked, individualism will result in the fragmentation of both Muslim and non- Muslim communities. The Islamic attitude towards the family and society is much more responsible than the selfish outlook of secularism.
2008-yil, 28-noyabr
November 28, 2008