دیدگاه دیگری که به امت خطاب می‌شود، این تصور است که باید با حاکمان جنگید و از راه مبارزه‌ی مسلحانه، اسلام دوباره به صحنه‌ی جهان بازمی‌گردد. این نظر نیز بر حدیثی مشخص استوار است. از منابع متعددی، از جمله امام مسلم، روایت شده که پیامبر ﷺ فرمود: «با صاحبان قدرت به ستیز برنخیزید، مگر آنکه کفر آشکار ببینید که برای آن از سوی خداوند (از اسلام) دلیل روشنی داشته باشید». ابن کثیر در تفسیر خود می‌گوید که اگر خلیفه به حکومت کفر بازگردد، با او جنگیده می‌شود تا به اجرای اسلام و شریعت بازگردد.

Another view that is being addressed to the Ummah is the concept of fighting the rulers and that through military struggle Islam will return to the world stage. Again this is based upon a particular Hadith. It has been narrated from many sources including Imam Muslim that the Prophet (saw) said, “Do not challenge the people of authority unless you see explicit Kufr of which you have clear proof from Allah(from Islam)”. Ibn Kathir in his Tafseer states that if the Khaleefah reverts to the rule of disbelief, he would be fought until he returned to the implementation of Islam and the Shari’ah.

ابن حجر در فتح الباری نیز بیان می‌کند که اگر [حاکم] کافر شود یا شریعت را تغییر دهد، باید با او جنگید و او را برکنار کرد. این دیدگاه در نیل الاوطار نیز آمده و امام شوکانی آن را تأیید کرده است. یعنی اگر حاکم به غیر شریعت حکم کند، با او جنگ می‌شود تا توبه کند یا برکنار شود. اما این تنها در مورد [حکم‌رانی] خلیفه‌ای صدق می‌کند که به حکم کفرآمیز و نافرمانی از خداوند روی آورده باشد. این حکم شامل ستمگر شدن خلیفه نمی‌شود و همچنین شامل تباه شدن شخصیت او نیز نمی‌شود. در چنین مواردی، اطاعت از او واجب است و مسلمانان باید پشت سر او نماز بخوانند و پشت سر او به جهاد بروند.