پس از به دست آمدن نصرت، پیامبر ﷺ اسلام را در جامعه مدینه برقرار کرد. او برای مدینه قانون اساسی‌ای تدوین کرد که ماهیت روابط و چگونگی حل‌وفصل امور کلیدی را میان خود مسلمانان، میان کفار با یکدیگر، و میان مسلمانان و کفار مشخص می‌ساخت. این سند به «صحیفهٔ مدینه» معروف شد.

After the gaining of the Nussrah the Prophet (saw) established Islam in the society of Madinah. He drew up a constitution for Madinah detailing the nature of the relationships and how key matters would be resolved between the Muslims themselves, between the Kuffar (disbelievers) themselves, and between the Muslims and the Kuffar. This was known as the Sahifah (document) of Madinah.

در ادامه چند گزیده آورده می‌شود تا تصویری از این سند و شیوه‌ای که جامعه بر آن سازمان‌یافته بود به دست دهد.

The following are some extracts in order to give a picture of the document and the way in which the society was organised.

به نام خداوند بخشنده و مهربان. این سندی است از محمد ﷺ، فرستادهٔ خدا، درباره‌ی مهاجران و انصار (یاوران، یعنی اوس و خزرج) و کسانی که با ایشان جهاد کردند.

In the Name of Allah ar-Rahman ar-Raheem. This is a document from Muhammad (saw) the Messenger of Allah concerning the Muhajireen (Emigrants) and the Ansar (Those who gave the support i.e. the Aws and the Khazraj) and those who strove with them.

آنان امتی واحد هستند که جز ایشان هیچ ملتی را در بر نمی‌گیرد.

1) They are one Ummah to the exclusion of all other nations.

۲) مهاجرانِ قریش با یکدیگر متحد می‌مانند و خون‌بها را میان خود می‌پردازند، و اسیران خویش را به شایستگی و با نیکویی آزاد می‌کنند. هر قبیلهٔ انصار همان‌گونه‌اند که پیش‌تر بودند.

2) The Emigrants of the Quraysh unite together and shall pay blood money among themselves, and shall ransom honourably their prisoners. Every tribe of the Ansar are as they were first.

۳) مؤمنان نباید هیچ‌کس را در میان خود بی‌نوا و بی‌پناه رها کنند۔

3) Believers shall not leave anyone destitute amongst them.

۹) صلحِ مؤمنان تجزیه‌ناپذیر است. هنگامی که مؤمنان در راه خدا می‌جنگند، هیچ پیمان صلح جداگانه‌ای نباید بسته شود. شروط باید برای همگان عادلانه و منصفانه باشد.

9) The Peace of the believers is indivisible. No separate peace accord shall be made when the believers are fighting in the way of Allah. Conditions must be just and equitable to all.

۱۰) برای مؤمنی که به آنچه در این سند است ایمان دارد و به خدا و روز آخر باور دارد، جایز نیست که به جنایتکار کمک کند یا به او پناه دهد.

10) It is not permitted for a believer who holds what is in this document and believes in Allah and the Last Day to help a criminal nor give him refuge.

۱۱) هرگاه در امری اختلاف کردید، آن را به خدا و محمد ﷺ بازگردانید۔

11) When you differ about a matter it must be referred to Allah and Muhammad (saw)

۱۲) کشتنِ عمدیِ یک مؤمن بدون دلیلِ موجه، مستلزمِ قصاصِ قاتل است.

12) Killing a believer deliberately with no good reason entails killing the killer.

این روایت از ابن هشام نقل شده است (جلد ۱، صفحات ۵۰۲/۳)

This has been related by Ibn Hisham (Volume 1 pages 502/3)

بنابراین مرحلهٔ نهایی حزب سیاسی اسلامی این را تضمین خواهد کرد که اسلام به‌طور بنیادین اجرا شود، بدون تدرج و بدون اجرای جزئی. بلکه اجرا باید همه‌جانبه باشد. همچنین قدرت باید در دست مسلمانان باشد و آنان باید امنیت داخلی و خارجی را به آن قدرت بدهند.

Hence the final stage of the Islamic political party would ensure that Islam is implemented radically, with no gradualism or partial implementation. Rather the implementation must be comprehensive. Also the authority must be in the hands of the Muslims and they must give the authority internal and external security.