ﷲ (سبحانه و تعالیٰ) در قرآن کریم می‌فرماید،

Allah (swt) states in the Qur’an,

«و باید از میان شما گروهی باشند که به سوی خیر (اسلام) فرا می‌خوانند، به کار پسندیده فرمان می‌دهند و از کار ناپسند باز می‌دارند، و ایشان همان رستگارانند». (ترجمه قرآن کریم، سورۂ آل عمران، آیه ۱۰۴)

“Let there arise from amongst you a group that calls to the Khayr (Islam), Enjoins that which is Ma’roof (right) and forbids that which is Munkar (wrong), and they are the ones who have attained Success”. (TMQ al-e-Imran, verse 104)

اللہ تعالیٰ فرماتا ہے کہ امت میں سے (مِنْكُمْ) ایک اور امت، یعنی ایسی ہی ایک جماعت، اٹھنی چاہیے۔ یہ لفظ "مِنْ" تبعیض کے لیے ہے، جو امت کے ایک حصے یا طبقے کی طرف اشارہ کرتا ہے۔ اس آیت میں اس طبقے کی صفات بیان کی گئی ہیں: یہ بھی امت کی طرح (اسلام کے) پابند ہوں گے، لیکن ان کا کام منکر سے روکنا، معروف کا حکم دینا، اور خیر یعنی پورے اسلام کی طرف دعوت دینا ہے۔

Allah (swt) calls for there to arise from amongst the Ummah (minkum) another Ummah i.e. another band of people like the Ummah but within the Ummah as it is a partative expression (Tabaeed) which indicates a block or section of the Ummah. It identifies the qualities of this block as being bound like the Ummah is bound but upon the forbidding of the Munkar and the enjoining of Ma’roof and the calling to the Khayr i.e. the whole of Islam.

بر همین اساس، هر جماعتی به امیری نیاز دارد؛ چنان‌که پیامبر ﷺ در یک حدیث فرموده‌اند: «اگر در هر نقطه‌ای از جهان سه نفر از شما بودید، یکی از شما را امیر قرار دهید». از این رو، این گروه برای آنکه بتواند واقعاً وجود داشته باشد، باید ساختاری داشته باشد و همچنین درکی از معروف و منکر.

Similarly any Jama’ah (group) would require an Amir as the Prophet (saw) stated in one Hadith, “If there are three of you in any part of the world appoint one of you an Amir”. Hence, this group would need to have a structure so that it can actually exist, as well as an understanding of Ma’roof and Munkar.

اما برپایی و نگهداری معروف و دفع منکر، عملاً تنها از طریق دولت ممکن است و به شکل دیگری امکان‌پذیر نیست. امام قرطبی در تفسیر خود تصریح کرده است که تنها سلطان توانایی اجرای معروف و زدودن منکر را از طریق برپایی حدود و در چارچوب اقتدار دارد (امام قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج ۴، ص ۴۷). این بدان سبب است که الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

However, the establishment and maintenance of the Ma’roof and the Munkar can only be practically carried out through the State and it is impossible to do otherwise. Imam Qurtubi in his Tafseer has pointed out that only the Sultan has the ability of executing the Ma’roof and removing the Munkar by establishing the Hudood and through the framework of authority (Imam Qurtubi Jami’u Ahkam ul Qur’an vol. 4 page 47). This is because Allah (swt) states,

«آنان که اگر ما ایشان را در زمین قدرت دهیم، نماز را برپا می‌دارند، زکات می‌دهند، به کار پسندیده فرمان می‌دهند و از کار ناپسند باز می‌دارند، و سرانجام همه‌ی امور از آنِ الله است.» (ترجمه‌ی قرآن کریم، سورۀ الحج، آیۀ ۴۱)

“Those who when we establish them (in authority) in the earth they establish the Salah, collect the Zakah, enjoin all that is Ma’roof and forbid all that is Munkar, and to Allah belongs the return of all matters”. (TMQ al-Hajj, verse 41)

بنابراین کار این حزب در درجه نخست متمرکز بر اطمینان از برپایی معروف در جامعه و زدودن منکر است؛ یعنی کار چنین حزبی سیاسی است و در محاسبه دولت برای نظارت بر انجام وظایفش و رساندن دعوت اسلام به سایر جهانیان از طریق دعوت و جهاد. اما وضعیت امروز آن است که به سبب نبودن اسلام، تقریباً تمام معروف‌ها از میان رفته‌اند، و به سبب نبودن دولتی که اسلام را پیاده کند، تقریباً تمام منکرات وجود دارند.

Hence the work of this party is primarily concerned with ensuring that the Ma’roof are established in the society and the Munkar removed i.e. the work of such a Party is political and is of accounting the State to monitor that it is fulfilling it’s duties and carrying the call to Islam to the rest of the world through Da’awah and Jihad. Today’s situation is, however, that almost all the Ma’roof have been removed due to the absence of Islam and almost all the Munkar exist due to the absence of the state that implements Islam.

ما مسئلهٔ حیاتی امت را بازگرداندن وحدت سرزمین‌های آن و حکمرانی بر این سرزمین‌ها با اسلام از طریق احیای خلافت تعریف کرده‌ایم.

We have defined the vital issue of the Ummah as the re-unification of her lands and the ruling of her lands by Islam through the restoration of the Khilafah.

ریشه‌ی منکری که با از میان رفتنش همه‌ی منکرات برطرف می‌شود، زدودن کفر و نظام‌های کفر است، و معروفی که هر معروف غایب را بازمی‌گرداند و تمام دین اسلام همان خلافت است که اسلام را در همه‌ی شئون زندگی از نو برپا می‌کند و دعوت اسلام را به سایر جهان می‌رساند.

The root Munkar by which all the Munkar will be removed is the removal of Kufr and the Kufr systems, and the Mar’oof which will bring back every Ma’roof absent and the whole Deen of Islam is the Khilafah which would re-establish Islam in all walks of life and carry the Da’awah of Islam to the rest of the world.

بنابراین وظیفه‌ی حزب سیاسی بازگرداندن این خلافت و رساندن دعوت اسلام به سایر جهان است. حزب باید تمام گام‌های لازم را برای از سرگیری خلافت بردارد. برای نمونه، باید با جزئیات نظام‌ها و سیاست‌های حکومتی، اقتصادی، اجتماعی و آموزشی‌ای که اسلام وضع کرده آشنا باشد، زیرا بدون آن‌ها توانایی از سرگیری خلافت را نخواهد داشت. همچنین باید در فهم خود به عنوان یک ساختار یکپارچه باشد، وگرنه هرگز نمی‌توانست به‌صورت جمعی به عنوان یک حزب کار کند.

Hence the work of the political party is to re-establish this Khilafah and carry the Da’awah of Islam to the rest of the world. It would need to take all the necessary steps in order to resume the Khilafah. So, for example, it must be acquainted with the details of the ruling, economic, social and educational systems and policies that Islam has laid down for without them it would be incapable of resuming the Khilafah. It would also have to be unified in understanding as a structure, otherwise it would never be able to work collectively as a Party.

این موضوع بر اساس این قاعدهٔ شرعی است: «آنچه انجام واجب بدون آن ممکن نیست، خود واجب است». اکنون این پرسش مطرح می‌شود که روش‌شناسی این حزب سیاسی چیست و چگونه می‌تواند برای بازگرداندن خلافت کار کند.

This is based upon the Qaa’idah (principle) in Shari’ah ‘That which is necessary to achieve an obligation is in itself an obligation’. The question now arises as to the methodology of this political party and how it would be able to work to re-establish the Khilafah.