الله (سبحانه و تعالی) در قرآن کریم می‌فرماید،

Allah (swt) states in the Qur’an,

«و باید از میان شما گروهی باشند که به سوی خیر (اسلام) دعوت کنند، به کار پسندیده فرمان دهند و از کار ناپسند بازدارند؛ و ایشان همان رستگارانند.» (ترجمه قرآن، سورۀ آل‌عمران، آیۀ ۱۰۴)

“Let there arise from amongst you a group that calls to the Khayr (Islam), Enjoins that which is Ma’roof (right) and forbids that which is Munkar (wrong), and they are the ones who have attained Success”. (TMQ al-e-Imran, verse 104)

الله سبحانه وتعالی فرمان می‌دهد که از میان امت (منکم) گروهی دیگر، یعنی دسته‌ای از مردم همانند امت، اما درون امت برخیزد؛ زیرا این تعبیر، تعبیر تبعیضی است (تبعیض) که بر بخش یا قسمتی از امت دلالت دارد. این آیه ویژگی‌های این بخش را چنین بیان می‌کند که همان‌گونه که امت پای‌بند است، این گروه نیز پای‌بند است، اما در بازداشتن از منکر، امر به معروف و دعوت به خیر، یعنی تمام اسلام.

Allah (swt) calls for there to arise from amongst the Ummah (minkum) another Ummah i.e. another band of people like the Ummah but within the Ummah as it is a partative expression (Tabaeed) which indicates a block or section of the Ummah. It identifies the qualities of this block as being bound like the Ummah is bound but upon the forbidding of the Munkar and the enjoining of Ma’roof and the calling to the Khayr i.e. the whole of Islam.

به همین ترتیب، هر جماعتی به امیری نیازمند است، چنان‌که پیامبر ﷺ در یک حدیث فرمود: «اگر سه نفر از شما در هر نقطه‌ای از جهان بودند، یکی از خودتان را امیر قرار دهید». از این رو، این گروه برای آنکه بتواند واقعاً وجود داشته باشد، باید ساختاری داشته باشد و همچنین درکی از معروف و منکر.

Similarly any Jama’ah (group) would require an Amir as the Prophet (saw) stated in one Hadith, “If there are three of you in any part of the world appoint one of you an Amir”. Hence, this group would need to have a structure so that it can actually exist, as well as an understanding of Ma’roof and Munkar.

اما برپاداشتن و نگهداشتن معروف و جلوگیری از منکر، عملاً تنها از طریق دولت ممکن است و به شیوهٔ دیگری نمی‌توان آن را انجام داد. امام قرطبی در تفسیر خود یادآور شده است که تنها سلطان توانایی اجرای معروف و زدودن منکر را از راه برپاداشتن حدود و در چارچوب اقتدار دارد (امام قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، جلد ۴، صفحهٔ ۴۷). این به آن دلیل است که الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید،

However, the establishment and maintenance of the Ma’roof and the Munkar can only be practically carried out through the State and it is impossible to do otherwise. Imam Qurtubi in his Tafseer has pointed out that only the Sultan has the ability of executing the Ma’roof and removing the Munkar by establishing the Hudood and through the framework of authority (Imam Qurtubi Jami’u Ahkam ul Qur’an vol. 4 page 47). This is because Allah (swt) states,

آنان که هرگاه آنان را در زمین تمکین دهیم، نماز را برپا می‌دارند و زکات را می‌پردازند و به کار پسندیده فرمان می‌دهند و از کار ناپسند باز می‌دارند، و فرجام همه کارها از آنِ خداست. (قرآن کریم، سورۀ الحج، آیۀ ۴۱)

“Those who when we establish them (in authority) in the earth they establish the Salah, collect the Zakah, enjoin all that is Ma’roof and forbid all that is Munkar, and to Allah belongs the return of all matters”. (TMQ al-Hajj, verse 41)

بنابراین، کار این حزب عمدتاً بر این متمرکز است که اطمینان حاصل کند معروف در جامعه برپا شود و منکر از میان برداشته شود؛ یعنی کار چنین حزبی سیاسی است و شامل محاسبه‌ی دولت است تا نظارت کند که وظایف خود را انجام می‌دهد و دعوت اسلام را از طریق دعوت و جهاد به سایر نقاط جهان برساند. اما وضعیت امروز چنان است که به دلیل نبود اسلام، تقریباً همه‌ی معروف‌ها از میان رفته‌اند و به دلیل نبود دولتی که اسلام را پیاده کند، تقریباً همه‌ی منکرات وجود دارند.

Hence the work of this party is primarily concerned with ensuring that the Ma’roof are established in the society and the Munkar removed i.e. the work of such a Party is political and is of accounting the State to monitor that it is fulfilling it’s duties and carrying the call to Islam to the rest of the world through Da’awah and Jihad. Today’s situation is, however, that almost all the Ma’roof have been removed due to the absence of Islam and almost all the Munkar exist due to the absence of the state that implements Islam.

ما مسئلهٔ حیاتی امت را بازگرداندن وحدت سرزمین‌هایش و حکومت کردن بر آن‌ها با اسلام از طریق احیای خلافت تعریف کرده‌ایم.

We have defined the vital issue of the Ummah as the re-unification of her lands and the ruling of her lands by Islam through the restoration of the Khilafah.

ریشه منکر که با از بین رفتن آن تمام منکرات برطرف خواهد شد، زدودن کفر و نظام‌های کفر است، و معروف که هر معروف غایبی را بازخواهد گرداند، و تمام دین اسلام، خلافت است؛ خلافتی که اسلام را در همه شئون زندگی دوباره برپا می‌کند و دعوت اسلام را به سایر نقاط جهان می‌رساند.

The root Munkar by which all the Munkar will be removed is the removal of Kufr and the Kufr systems, and the Mar’oof which will bring back every Ma’roof absent and the whole Deen of Islam is the Khilafah which would re-establish Islam in all walks of life and carry the Da’awah of Islam to the rest of the world.

بنابراین، وظیفه‌ی حزب سیاسی بازگرداندن این خلافت و رساندن دعوت اسلام به سایر نقاط جهان است. این حزب باید همه‌ی گام‌های لازم را برای از سرگیری خلافت بردارد. برای مثال، باید با جزئیات احکام و نظام‌ها و سیاست‌های حکومتی، اقتصادی، اجتماعی و آموزشی‌ای که اسلام وضع کرده آشنا باشد، زیرا بدون آن‌ها توانایی بازگرداندن خلافت را نخواهد داشت. همچنین باید در فهم خود از ساختار حزب یکپارچه باشد، وگرنه هرگز نخواهد توانست به‌صورت جمعی به‌عنوان یک حزب کار کند.

Hence the work of the political party is to re-establish this Khilafah and carry the Da’awah of Islam to the rest of the world. It would need to take all the necessary steps in order to resume the Khilafah. So, for example, it must be acquainted with the details of the ruling, economic, social and educational systems and policies that Islam has laid down for without them it would be incapable of resuming the Khilafah. It would also have to be unified in understanding as a structure, otherwise it would never be able to work collectively as a Party.

این بر اساس این قاعده‌ی شرعی است که «آنچه برای انجام یک واجب ضروری است، خود نیز واجب است». اکنون این پرسش مطرح می‌شود که روش‌کار این حزب سیاسی چیست و چگونه می‌تواند برای بازگرداندن خلافت تلاش کند.

This is based upon the Qaa’idah (principle) in Shari’ah ‘That which is necessary to achieve an obligation is in itself an obligation’. The question now arises as to the methodology of this political party and how it would be able to work to re-establish the Khilafah.