Pendekatan yang berbeza-beza yang diambil oleh para fuqaha dalam penggunaan Qiyaas mungkin merupakan sumber perbezaan terbesar di antara mereka. Sebahagian daripada mereka mempersempitkan skop Qiyaas dengan menetapkan beberapa syarat awal untuk penggunaannya, manakala yang lain pula memperluaskan skopnya.

The various approaches which jurists took in their application of Qiyaas were perhaps the largest source of defferences among them. Some narrowed down the scope of Qiyaas by setting a number of preconditions for its use, while others expanded its scope.

Oleh kerana prinsip ini didasarkan pada pendapat (ra'y) pada tahap yang lebih besar berbanding prinsip-prinsip yang lain, tiada kaedah yang tegas dan pasti untuk membataskannya, lalu timbullah pelbagai perbezaan yang luas.182

Because this principle was based on opinion to a greater extent than any of the others, there were no hard and fast rules with which to contain it, and thus a wide range of differences developed.182

Hukum-hukum yang berbeza timbul daripada perbezaan dalam tafsiran, yang sendiri berpunca daripada variasi dalam makna perkataan (makna yang dikongsi, makna harfiah dan makna kiasan) serta binaan tatabahasa (contohnya Qur', Lams dan elaa).

1. Varying rulings arose from differences in interpretation which were themselves attributable to variations in word meanings (shared, literal and figurative) and grammatical constructions (e.g. Qur’, Lams and elaa).

2. Dalam penerapan hadis, berlaku kepelbagaian hukum fiqh bergantung kepada tahap ketersediaan hadis, keotentikannya, syarat-syarat yang dikenakan untuk penerimaannya, dan kaedah-kaedah menyelesaikan percanggahan pada teksnya.

2. In the application of Hadeeths, a variation of legal rulings occurred depending on the degree of availability of the Hadeeths, their authenticity, the conditions imposed for their acceptance and the methods of resolving textual conflicts.

3. Sebahagian Imam telah membangunkan prinsip-prinsip undang-undang sekunder tertentu dan membuat hukum-hukum berdasarkannya. Kedua-dua prinsip dan hukum-hukum tersebut telah ditolak oleh Imam-Imam yang lain (contohnya Istihsan dan Ijma' penduduk Madinah).

3. Some Imaams evolved certain secondary legal principles and made rulings based on them. Both the priciples and the rulings were rejected by other Imaams (e.g. Istihsaan and Ijmaa’ of the Madeenates).

Prinsip sekunder Qiyaas diterima secara umum, tetapi kaedah yang mengawal prosedur deduktifnya berbeza-beza di kalangan Imam, sehingga menyebabkan perbezaan dalam hukum mereka mengenai isu-isu yang serupa.

4. The secondary principle of Qiyaas was generally accepted, but the rules governing its deductive procedures varied among Imaams, resulting in a variation in their rulings on similar issues.