“De samenleving bereidt het misdrijf voor; de crimineel pleegt het.” -- Henry Thomas Buckle De moord op Pc Sharon Beshenivsky in Bradford, Groot-Brittannië, bracht sommigen ertoe om te pleiten voor de bewapening van de Britse politie, terwijl anderen strengere wetten eisten om wapencriminaliteit in te dammen. Tijdens een gesprek in het Today-programma van BBC Radio 4 riep Tom McGhie, de voorzitter van de West Yorkshire Police Federation, op tot een heroverweging van het routinematig bewapenen van agenten.

“Society prepares the crime; the criminal commits it.” -- Henry Thomas Buckle The killing of Pc Sharon Beshenivsky in Bradfordxvi, Briton spurred some to call for the arming of the British police force, while others demanded stiffer laws in curbing gun crime. Speaking on BBC Radio 4's Today programme, Tom McGhie the chairman of the West Yorkshire Police Federation called for a rethink on routinely arming officers.

Het aantal strafbare feiten met vuurwapens in Engeland en Wales neemt volgens het Home Office sinds 1997 elk jaar toe. De door de politie geregistreerde incidenten met vuurwapens zijn in acht jaar tijd bijna verdrievoudigd. Dit is ondanks de inspanningen van de overheid om gewelddadige criminaliteit met wapens in te dammen. In 2003 voerde de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken, David Blunkett, een reeks maatregelen in, waaronder een nieuwe wapenamnestie, een gevangenisstraf van vijf jaar voor illegaal bezit van vuurwapens en een betere bescherming van getuigen die verklaren in zaken van wapengeweld. De maatregelen waren een reactie op de brute moord op twee jonge meisjes in Birmingham. De initiatieven hebben weinig gedaan om gewelddadige criminaliteit te bestrijden of de grondoorza ervan aan te pakken.

The number of offences involving firearms in England and Wales has been increasing each year since 1997, according to the Home Office. Firearms incidents recorded by the police have nearly trebled in eight years. This is despite the government's efforts to curb violent crime involving guns. In 2003, the then Home Secretary David Blunkett introduced a host of measures which included a new gun amnesty, a five year prison sentence for illegal possession of firearms and greater protection to witnesses who testify in gun crime cases. The measures were in response to the brutal killing of two young girls in Birmingham. The initiatives did little to combat violent crime or address its root cause.

In de afgelopen maanden heeft het Britse publiek een groot aantal veelbesproken misdaden meegemaakt, waaronder moorden, steekpartijen, ontvoeringen van kinderen, verkrachtingen en overvallen. Iedereen die de televisie aanzet of naar de radio luistert, zal ongetwijfeld opmerken dat een aanzienlijk deel van deze misdaden geen gebruik maakt van vuurwapens. Er zijn talloze incidenten waarbij messen het voornaamste middel zijn om gewelddadige misdaden te plegen, en toch kiezen ministers, politici, maatschappelijk werkers en politieagenten ervoor om de focus te leggen op wapenbeheersing als middel om gewelddadige criminaliteit te verminderen.

Over the past few months the British public has witnessed a large number of high profile crimes involving murders, stabbings, child abductions, rapes and robberies. Anyone turning on the television or listening to the radio will not fail to notice that a fair proportion of these crimes do not involve the use of firearms. There are countless incidents, where knives are the primary means of perpetrating violent crime and still ministers, politicians, social workers, and police officers choose to focus on gun control as a means of reducing violent crime.

Deze reactieve aanpak van de bestrijding van criminaliteit is niet beperkt tot gewelddadige delicten, maar strekt zich uit tot alle vormen van criminaliteit. In plaats van het probleem op te lossen, leidt de huidige aanpak tot meer criminaliteit, extra wetgeving en verdere druk op het overbevolkte gevangenissysteem, evenals een grotere last voor de rechterlijke macht, een gedemoraliseerde politie, een kwetsbaar publiek en een enorme uitputting van middelen die naar schatting in de orde van grootte van £60 miljard ligt.

This reactionary approach towards tackling crime is not only limited to violent offences, but extends to all forms of crime. Instead of solving the problem the current approach leads to more crime, extra legislation and further strain on the over populated prison system as well as a greater burden on the judiciary, a demoralised police force, a vulnerable public and a huge drain on resources estimated to be in the region of £60 billion.

Een vergelijkbare trend is te vinden in alle andere westerse samenlevingen.

A similar trend can be found in all other Western societies.

In deze samenlevingen heeft het publiek zich erbij neergelegd dat de criminaliteit toeneemt en dat er weinig gedaan kan worden om deze te verminderen. Dit hoeft niet het geval te zijn. Integendeel, de kern van het probleem ligt in het onjuiste begrip van criminaliteit en de oorzaken ervan in westerse samenlevingen; dit heeft ertoe geleid dat westerse regeringen ineffectieve oplossingen hebben geïmplementeerd om criminaliteit te bestrijden.

In these societies the public is resigned to accept that crime is on the increase and very little can be done to reduce it. This does not need to be the case. Rather, what lies at the heart of the issue is the incorrect understanding in Western societies of crime and its causes; this has led to Western governments implementing ineffective solutions to combat crime.

Zelfs de strengheid van de wet schrikt mensen niet af om misdaden te begaan. Zo hebben westerse regeringen gedurende vele jaren geprobeerd het groeiende aantal pedofielen, verkrachters, drugsverslaafden, joyriders, inbrekers, fraudeurs en dergelijke te verminderen – ongeacht hoeveel wetten zij aannemen of hoeveel tijd en geld zij besteden aan politieactiviteiten. Het kapitalistische levensdoel heeft de houding van het publiek tegenover misdaadpreventie sterk beïnvloed. Het publiek in kapitalistische samenlevingen is meer bezorgd over het behoud van hun vermogen om zintuiglijk genot na te streven, tot op het punt dat zij niet zouden ingrijpen om anderen te helpen hun recht op het najagen van genot uit te oefenen, vooral als een dergelijke interventie gepaard zou gaan met moeilijkheden of gevaar.

Even the severity of the law does not deter people from committing crime. Thus for many years, Western governments have struggled to reduce the growing number of paedophiles, rapists, drug addicts, joy riders, burglars, fraudsters and the like - no matter how many laws they enact or how much time and money they spend on policing. The capitalist goal in life has greatly affected the public's attitude towards preventing crime. The public in capitalist societies are more concerned about preserving their ability to pursue sensual pleasure to the extent that they would not intervene to help other people enjoy their right to pursue pleasure, particularly if such intervention was associated with difficulty or danger.

Tenzij het iets is dat hun collectieve streven naar genot bedreigt, grijpt het publiek zelden in om misdaden te stoppen die voor hun ogen worden gepleegd. Deze mentaliteit heeft het publiek in westerse samenlevingen gevormd tot een apathische houding tegenover criminaliteit, waardoor criminelen de kans krijgen om te floreren onder hen.

Unless it is something that threatens their collective pursuit of enjoyment, the public rarely intervenes to stop crimes committed in front of them. This mindset has moulded the public in Western societies to become apathetic towards crime, thereby allowing criminals to thrive amongst them.

Stel bijvoorbeeld dat een dief een winkel uitrent in een druk winkelcentrum, dan zou de meerderheid van de shoppers aarzelen om de achtervolging in te zetten. Als een groep mensen een individu in de bus zou aanvallen, zouden de meeste mensen stil blijven zitten op hun plek. Als een gepensioneerde op straat werd beroofd, zouden de meeste mensen het negeren.

For instance if a thief ran out of a shop in a crowded shopping centre, the majority of the shoppers would be hesitant to give chase. If a group of people were attacking an individual on the bus, most people would remain quiet in their seats. If a pensioner was being mugged in the street, most people will ignore it.

Het kapitalistische levensdoel heeft ook het vermogen van kapitalistische staten om criminaliteit te bestrijden ondermijnd. Dit komt doordat de rol van westerse regeringen bestaat uit het aannemen van wetten en het implementeren van beleid dat individuen in staat stelt hun optimale niveau van zintuiglijke vervulling te bereiken. Al te vaak zijn de ware begunstigden een kleine minderheid van mensen die in staat zijn om regeringen te beïnvloeden.

The capitalist goal in life has also undermined the ability of capitalist states to fight crime. This is because the role of Western governments is to pass laws and implement policies which enable individuals to realise their optimal level of sensual fulfilment. All too often, the true benefactors are a small minority of people who are able to influence governments.

Ze nemen wetten aan die hun recht op genot beschermen ten koste van de grote meerderheid van de mensen. Op hun beurt voelt deze grote meerderheid dat deze wetten onrechtvaardig inbreuk maken op hun recht om het kapitalistische doel na te streven, waardoor velen zich genoodzaakt zien de wet te overtreden. Zo verafschuwt de meerderheid van het Britse publiek vuurwapens, maar begrijpt zij niet waarom de overheid herhaaldelijk geen actie heeft ondernomen tegen de mediabedrijven die geweld met vuurwapens verheerlijken als de snelste manier om geluk te bereiken via films, muziek, boeken en videogames. Evenzo wordt in Amerika de eis van het publiek om de verkoop van wapens te verbieden, beantwoord met stilzwijgen van de overheid. In beide gevallen zijn overheden meer geïnteresseerd in het toestaan dat de mediaprofiteurs en wapenbedrijven hun winsten maximaliseren ten koste van het publiek.

They pass laws that protect their right to pursue enjoyment at the expense of the vast majority of the people. In turn, this vast majority feel that these laws unfairly impinge on their right to pursue the capitalist goal and hence many resort to breaking the law. For instance, the majority of the British public abhors firearms, but fails to understand why the government has repeatedly taken no action against the media companies that glorify gun violence as the quickest way of attaining happiness through films, music, books and video games. Equally in America, the public's demand to ban the selling of guns is met with government silence. In both cases governments are more interested in allowing the media moguls and gun companies to maximise profits at the cost of the public.

Hetzelfde argument is van toepassing op de herontwikkeling van achtergestelde binnenstadsgebieden, die overheden en rijke kapitalisten opzettelijk negeren omdat deze als commercieel onrendabel worden beschouwd. Begrijpelijkerwijs zullen mensen die in dergelijke gebieden wonen, vervallen in criminaliteit. Zelfs de bestraffing van criminelen is gebaseerd op het kapitalistische doel; in plaats van straffen te ontwerpen om potentiële criminelen in de samenleving af te schrikken, bestaan straffen enkel om de zoektocht naar plezier van de veroordeelde crimineel te beperken. Zo was de miljonair Geoffrey Archer bijvoorbeeld in staat om zijn luxueuze levensstijl voort te zetten, zelfs terwijl hij een gevangenisstraf uitzit. Daarom is op alle niveaus van menselijk gedrag het kapitalistische levensdoel de belangrijkste drijvende kracht achter criminaliteit in westerse samenlevingen.

The same argument applies to the redevelopment of deprived inner city areas, which governments and wealthy capitalists intentionally ignore as they are deemed to be commercially unprofitable. Understandably, people living in such areas will resort to crime. Even the punishment of criminals is based upon the capitalist goal; instead of designing punishments to deter potential criminals in society, punishments exist merely to restrict the convicted criminal's pursuit of pleasure. For example the millionaire Geoffrey Archer was able to follow his lavish lifestyle, even though he is serving a custodial sentence. Therefore, at all levels of human behaviour the capitalist goal in life is the main driving force behind crime in Western societies.

Aan de andere kant produceert de Islam een samenleving waarin criminaliteit niet de norm is, maar een uitzondering. Dit komt doordat het islamitische doel in het leven draait om het zoeken naar de welbehagen van Allah (SWT). Het is door het zoeken naar de welbehagen van Allah (SWT) dat een moslim geluk bereikt.

On the other hand, Islam produces a society where crime is not the norm but an exception. This is because the Islamic goal in life is about seeking the pleasure of Allah (SWT). It is through seeking the pleasure of Allah (SWT) that a Muslim attains happiness.

Daarom zijn moslims uiterst voorzichtig bij het ondernemen van handelingen, groot of klein, omdat zij weten dat zij daarover in het hiernamaals verantwoording zullen afleggen. De uitkomst hiervan zal ofwel het paradijs of de hellevuur zijn, bepaald door de naleving van de geboden en verboden van Allah (SWT) door de moslim in dit leven. Dit geloof kweekt bij moslims een sterk gevoel van godsvrucht (Taqwa) (vrees voor Allah (SWT)), verantwoordelijkheid jegens anderen en gehoorzaamheid aan de islamitische wetten en autoriteit. Op individueel niveau wordt dit een zeer krachtig afschrikmiddel tegen criminaliteit, aangezien men zich constant bewust is van de gevolgen van iemands daden. Allah (SWT)

Therefore Muslims are extremely careful when undertaking actions, large or small because they know that in the hereafter they will be held accountable for them. The outcome of which will be either paradise or hellfire determined by the Muslim's compliance to Allah (SWT)'s commands and prohibitions in this life. This belief instils in Muslims a strong sense of Taqwa (fear of Allah (SWT)), responsibility towards others and obedience to Islamic laws and authority. At an individual level this becomes a very powerful deterrent against crime, as one is constantly aware of the consequences of one's actions. Allah (SWT)

herinnert ons in de Qur'an: "En Wij zijn Hem dichter dan zijn halsslagader". [TMQ 50:16] De manifestatie van deze zelfregulering zou betekenen dat, in tegenstelling tot kapitalistische landen, de toekomstige islamitische staat geen enorme middelen zal hoeven te besteden aan de bestrijding van criminaliteit, geen grote hoeveelheden surveillance-technieken zal gebruiken om criminelen te vangen of een grote politiemacht zal inzetten die gewijd is aan misdaadpreventie.

reminds us in the Quran: "And We are nearer to him than his jugular vein". [TMQ 50:16] The manifestation of this self policing would mean that unlike capitalist countries, the future Islamic state will not need to spend huge resources in fighting crime, use large numbers of surveillance techniques to catch criminals or employ a large police force dedicated to crime prevention.

Op dezelfde manier zal het verlangen van de islamitische samenleving om de welgevalligheid van Allah (SWT) te zoeken, een collectieve mentaliteit onder het publiek voortbrengen waarbij het behoud van de samenleving en de islamitische wetten als belangrijker zal worden beschouwd dan het eigenbelang. Dit komt doordat voor moslims de overtreding van de geboden en verboden van Allah (SWT) door overtreders een zonde is die moet worden gestopt. De islam heeft moslims verplicht om het goede (Mar'uf) te gebieden en het kwaad (Munkar) te verbieden. De Profeet ﷺ zei in een overlevering (Hadith) overgeleverd door Abu Sa'id al Khudri:

Similarly, the Islamic society's yearning to seek the pleasure of Allah (SWT) will produce a collective mentality amongst the public where the preservation of society and Islamic laws will be regarded as more important than one's own interest. This is because for Muslims, the transgression of the commands and prohibitions of Allah (SWT) by offenders is a sin that must be stopped. Islam has obliged Muslims to enjoin Mar'uf (good) and forbid Munkar (evil). The Prophet (SAW) said in a Hadith narrated by Abu Sa'id al Khudri:

"Wie een kwaad (Munkar) ziet, laat hem het veranderen met zijn hand, en als hij dat niet kan, dan met zijn tong. En als hij dat ook niet kan, dan met zijn hart, en dat is het zwakste van het geloof (Iman)." [Muslim] In het geval van niet-moslim burgers zal de rechtvaardigheid van de Islam de motiverende factor zijn voor misdaadpreventie.

"Whosoever sees a Munkar (an evil or wrong) let him change it by his hand, if he could not let it be by his tongue. If he could not let it be by his heart, and this is the weakest of Iman". [Muslim] In the case of non-Muslim citizens it will be the justice of Islam that will be the motivating factor for crime prevention.

Dit zal de publieke opinie mobiliseren om een effectieve afschrikking tegen criminaliteit te worden.

This will galvanise public opinion to become an effective deterrent against crime.

Er zal echter altijd een minderheid zijn die de door de Islam opgelegde wetten zal overtreden. Voor hen heeft de Islam een uitgebreid systeem van straffen vastgesteld dat door de staat wordt uitgevoerd. De straffen in de Islam zijn niet bedoeld om de overtreder te beperken, maar zijn bedoeld om anderen af te schrikken van het plegen van misdaden. Wat betreft de dief zegt Allah (SWT) bijvoorbeeld: "Wat de mannelijke of vrouwelijke dief betreft, snijd hun hand af. Het is een vergelding van Allah. Allah is Almachtig, Alwijze." [TMQ 5:38] In de Islam werken het individu door zijn godsvrucht (Taqwa), het publiek door hun zorg voor het behoud van de samenleving en de staat allen in harmonie samen om ervoor te zorgen dat wetten worden toegepast en dat criminaliteit wordt geminimaliseerd. De islamitische geschiedenis getuigt van dit feit. Bijvoorbeeld, toen imam Malik werd benoemd tot de rechter van Madinah, moest hij bijna een jaar wachten voordat hij zijn eerste zaak voorzat. Ook de verslagen van de rechtbanken die bestonden in de belangrijkste steden in de Islamitische Staat laten zien dat de soorten zaken die door de rechtbanken werden behandeld, voornamelijk sociale kwesties waren zoals echtscheiding, erfenis en zakelijke geschillen. Het aantal zaken betreffende moord, beroving, verkrachting en dergelijke was nergens in de buurt van de cijfers die vandaag de dag in westerse samenlevingen voorkomen.

However, there will always be a minority that would violate the laws imposed by Islam. For them Islam has laid down a comprehensive punishment system which is administered by the state. The punishments in Islam are not intended to restrict the offender, but are meant to dissuade others from carrying out crime. For instance concerning the thief, Allah (SWT) says: "As to the thief, male or female, cut off his or her hand. It is the reward of their own deeds, an exemplary punishment from Allah. Allah is All Mighty, All Wise." [TMQ 5:38] In Islam the individual through his Taqwa, the public through their concern about the preservation of society and the state all act in unison to ensure that laws are implemented and that crime is minimised. Islamic history bears testimony to this fact. For example, when Imam Malik was appointed the judge of Madinah, he had to wait almost a year before he presided over his first case. Also the records of the courts that existed in the main cities in the Islamic State show that the types of cases dealt by courts were primarily social issues like divorce, inheritance and business related disputes. The number of cases involving murders, muggings, rapes and the like were nowhere near the figures that occur in Western societies today.

20 november 2005

November 20, 2005