“Het Westen heeft de wereld niet gewonnen door de superioriteit van zijn ideeën, waarden of religie, maar eerder door zijn superioriteit in het toepassen van georganiseerd geweld. Westerlingen vergeten dit feit vaak, niet-westerlingen nooit.” -- Samuel P. Huntington Tijdens zijn bezoek aan Europa benadrukte George Bush tegenover zijn Europese gastheren dat het verspreiden van vrijheid en democratie de enige manier was om terrorisme in het Midden-Oosten en de bredere islamitische wereld te verslaan. Zijn opmerkingen weerspiegelen een bekend principe van zijn presidentschap - de overwinning van vrijheid op terrorisme.

“The West won the world not by the superiority of its ideas or values or religion but rather by its superiority in applying organized violence. Westerners often forget this fact, non-Westerners never do.” -- Samuel P. Huntington During his visit to Europe, George Bush emphasised to his European hosts that spreading freedom and democracy was the only way of defeating terrorism in the Middle East and the wider Muslim world. His remarks echo a familiar tenet of his presidency - freedom triumphing over terrorism.

Maar door de strijd te definiëren als vrijheid versus terrorisme, heeft de regering-Bush het vermeden om enkele relevante vragen te beantwoorden, zoals: Wat is terrorisme? Wie zijn de terroristen?

But, by coining the struggle as freedom versus terrorism, the Bush administration has avoided answering some pertinent questions like - What is terrorism? Who are the terrorists?

Wie is de vijand in de ogen van Bush en zijn volgelingen, de neoconservatieven?

Who is the enemy in the eyes of Bush and his acolytes the neo-conservatives?

De 9/11-Commissie (bij lange na niet de eerste) benadrukte dat de term oorlog tegen terrorisme misleidend was en adviseerde dat deze hernoemd zou moeten worden om een grotere ideologische nadruk tegen de Islam te leggen. In oktober 2001 zei de Amerikaanse generaal Wesley Clark dat de Amerikaanse oorlog tegen terrorisme "een oorlog over de Islam was" die de Islam zou definiëren "als ofwel een vredige ofwel een militante" kracht in de samenlevingxxvii. Anderen hebben echter betoogd dat het passend gelabeld zou moeten worden als de oorlog tegen het politiek Islam.

The 9/11 Commission (by no means the first) stressed that the term war on terrorism was misleading and recommended that it should be renamed to place greater ideological emphasis against Islam. In October 2001 US General Wesley Clark, said that the US war against terrorism "was a war over Islam" that would define Islam "as either a peaceful or militant" force in societyxxvii. Yet others have argued that it should be appropriately labelled war against political Islam.

Welke verschillen er ook bestaan tussen de politieke elite van Amerika over de benaming van de oorlog, onder gewone Amerikanen zijn er weinig te vinden. Dankzij de islamofobe bedrijfsmedia beschouwen de meeste Amerikanen, ongeacht hun politieke oriëntatie, de oorlog tegen terrorisme als een strijd tegen de islam.

Whatever differences exist amongst America’ s political elite over the naming of the war there are few to be found amongst ordinary Americans. Thanks to the Islamophobic corporate media, most Americans irrespective of their political orientation view the war on terror as a fight against Islam.

Hetzelfde milieu bestaat ook in Europa. Het gebrek aan durf aan de zijde van de Europese politieke klasse om Bush op deze kwesties aan te spreken, samen met de islamofobe media, heeft gewone Europeanen ervan overtuigd dat hun nieuwe vijand de Islam en de moslims die midden tussen hen leven zijn.

The same milieu exits in Europe. The lack of boldness on part of Europe’ s political class to confront Bush on these questions together with the Islamophobic media has convinced ordinary Europeans that their new enemy is Islam and Muslims who live in their midst.

Vóór 9/11 hielden moslims lang de opvatting aan dat Amerikaanse interventies in hun landen deel uitmaken van de voortdurende strijd tussen de islam en het Westen. De nasleep van 9/11 diende enkel om deze visie te versterken. Tegenwoordig gelooft een overweldigende meerderheid van de moslims onvoorwaardelijk dat de oorlog tegen terrorisme een oorlog tegen de islam en moslims is.

Before 9/11 Muslims long held the view that American intervention in their lands is part of the ongoing struggle between Islam and the West. The aftermath of 9/11 only served to reinforce this view. Today an overwhelming majority of Muslims believe unequivocally that the war on terrorism is a war against Islam and Muslims.

Zodoende is, achter de schijnvertoning van Bush om terrorisme te bestrijden, de botsing tussen de Islam en het Westen werkelijk in volle gang. Deze strijd wordt op verschillende niveaus gevoerd. De belangrijkste van allemaal is de ideologische strijd. De winnaar van deze strijd zal bepalen of de toekomst toebehoort aan de Islam of aan het Westerse seculiere liberalisme.

Hence, behind Bush’ s charade of fighting terrorism the clash between Islam and the West is well and truly under way. This struggle is being fought at several levels. The most important of all is the ideological struggle. The winner of this battle will decide whether the future belongs to Islam or Western secular liberalism.

Dus de vraag die nu opkomt is: wie wint de strijd der ideeën? Het antwoord is dat het Westen de ideologische oorlog tegen de Islam lang geleden heeft verloren. Dit komt door de volgende redenen:

So the question that now arises is who is winning the battle of ideas? The answer is that the West lost the ideological war against Islam long ago. This is due to the following reasons:

1. Het Westen heeft de afgelopen tweehonderd jaar besteed aan het bestrijden van islamitische denkwijzen in de hoop moslims van de islam af te schrikken. Deze campagne begon met de orientalisten die de islam bestudeerden en haar overtuigingen en regels aanvielen.

1. The West has spent the last two hundred years combating Islamic thoughts in the hope of dissuading Muslims from Islam. This campaign began with the orientalists who studied Islam and attacked its beliefs and rules.

Zo bijvoorbeeld vielen zij de goddelijkheid van de Koran, jihad, polygamie, het islamitische strafsysteem en het Kalifaat aan. Maar ondanks deze georganiseerde inspanning om moslims van de islam te vervreemden, wordt het Westen geconfronteerd met een herrijzend islam, zowel in eigen land als in het buitenland. In het Westen is de islam de snelst groeiende religie, zowel onder immigranten als onder de inheemse gemeenschap.

For instance they attacked the divinity of the Quran, jihad, polygamy, the Islamic punishment system and the Caliphate. But despite this organised effort to alienate Muslims from Islam, the West is facing a resurgent Islam both at home and abroad. In the West, Islam is the fastest growing religion both amongst immigrants and the indigenous community.

Tussen 1989 en 1998 groeide de islamitische populatie in Europa met meer dan 100 procent, naar 14 miljoen (ongeveer 2

Between 1989 and 1998 the Islamic population in Europe grew by over 100 percent, to 14 million (approximately 2

percentage van de bevolking), volgens statistieken van de Verenigde Naties.xxviii "Binnen de komende 20 jaar zal het aantal Britse bekeerlingen gelijk zijn aan of het aantal immigranten uit de moslimgemeenschap die het geloof hierheen bracht, zullen overtreffen", zegt Rose Kendrick, de auteur van een tekstboekgids over de Koranxxix. Amerika is niet immuun voor dit fenomeen. Een expert schat dat er jaarlijks 25.000 mensen moslim worden in de VS; sommige geestelijken zeggen dat zij hebben gezien dat de bekeringcijfers sinds 11 september zijn verviervoudigdxxx.

percent of the population), according to United Nations statistics.xxviii "Within the next 20 years the number of British converts will equal or overtake the immigrant Muslim community that brought the faith here", says Rose Kendrick the author of a textbook guide to the Koranxxix. America is not immune from this phenomenon. One expert estimates that 25,000 people a year become Muslims in the US; some clerics say they have seen conversion rates quadruple since Sept. 11xxx.

Losstaande van de bekeringcijfers zijn de houdingen van moslims die in het Westen leven tegenover seculier liberalisme evenzeer veroordelingswaardig. Een recente ICM-peiling die de houdingen van moslims in Groot-Brittannië onderzocht, publiceerde de volgende resultaten: 81% beschouwt vrijheid van meningsuiting als een middel om de islam te beledigen, 61% steunt de sharia, 88% wil de islam op scholen, en 60% vindt dat zij niet hoeven te integreren.

Conversion figures aside, the attitudes of Muslims living in the West towards secular liberalism is equally damning. A recent ICM poll surveying Muslim attitudes in Britain published the following results: 81% view freedom of speech as a means of insulting Islam, 61% support the Sharia, 88% want Islam in schools, and 60% do not think they need to integrate.

Als dit de visie is van moslims in een van de belangrijkste bolwerken van verlichting, dan kan men alleen maar raden naar de houding van de moslimwereld tegenover seculiere liberale waarden. Het is voldoende om te zeggen dat het Westen er niet in is geslaagd de moslimmassa's ervan te overtuigen dat de westerse cultuur beter is dan de Islam.

If this is the outlook of Muslims in one of the main citadels of enlightenment then one can only guess the stance of Muslim world towards secular liberal values. Suffice to say that the West has failed to convince the Muslim masses that Western culture is better than Islam.

2. In het verleden maakte het Westen gebruik van de diensten van modernisten zoals Rifa’a At-Tahtawi (1801-1873), Jamal Ad-Din Al-Afghani (1838-1897), Muhammad Abduh (1849-1905), Taha Hussein (1889-1973), Rashid Rida (1865-1935) en Syed Ahmad Khan (1817-1898) om hun campagne voor het introduceren van de westerse cultuur onder het mom van de Islam voor te lopen. De impact van deze hervormers is niet alleen tenietgedaan, maar ook omgekeerd.

2. In the past the West employed the services of modernists such as Rifa’a At-Tahtawi (1801-1873), Jamal Ad-Din Al- Afghani (1838-1897), Muhammad Abduh (1849-1905), Taha Hussein (1889,1973), Rashid Rida (1865-1935) and Syed Ahmad Khan (1817-1898) to spear head their campaign of introducing Western culture under the guise of Islam. The impact of these reformists has not only been nullified but also reversed.

De modernisten van vandaag bevinden zich in een precaire situatie.

Today’ s modernists find themselves in a precarious situation.

Ze worden veracht door moslims en worden gezien als instrumenten van het culturele imperialisme dat de wil van het Westen uitvoert om de islam te lasteren.

They are despised by Muslims and are seen as instruments of the cultural imperialism undertaking the West’ s bidding to defame Islam.

In westerse ogen worden zij als te islamitisch beschouwd en wordt hen niet langer de verantwoordelijkheid toevertrouwd om moslims van de islam af te wenden. Amerika's besluit om het visum van Tariq Ramadan in te trekken en de media-ophef over het bezoek van Al-Qardawi aan het VK personifiëren het wantrouwen van het Westen jegens modernisten. Over het algemeen zijn zij gediskrediteerd en zijn zij irrelevant geworden in de strijd der ideeën tussen het Westen en de islam.

In Western eyes they are viewed as being too Islamic and are no longer entrusted with the responsibility of turning Muslims away from Islam. America’ s decision to revoke Tariq Ramadan’ s visa and the media outrage at Al- Qardawi’ s visit to the UK epitomises the West’ s mistrust of modernists. On the whole they are discredited and have become irrelevant in the battle of ideas between the West and Islam.

3. De grootste klap die het Westen uitdeelde aan de islamitische wereld kwam op 3 maart 1924, toen Groot-Brittannië via haar marionet Mustafa Kamal het Kalifaat vernietigde. Lord Curzon zei in het Lagerhuis: "Het punt waar het om gaat, is dat Turkije is vernietigd en nooit meer zal opstaan, omdat wij haar spirituele kracht hebben vernietigd:"

3. The biggest blow dealt by the West against the Islamic world came on March 3rd, 1924, when Britain through her stooge Mustafa Kamal destroyed the Caliphate. Lord Curzon speaking in the House of Commons said, "The point at issue is that Turkey has been destroyed and shall never rise again, because we have destroyed her spiritual power:

het Kalifaat en de Islam. “ Vervolgens verdeelden de Europese machten de islamitische landen onderling en vestigden zij direct koloniaal bestuur over de moslimvolkeren.

the Caliphate and Islam.“ Subsequently, the European powers carved up the Islamic lands between them, establishing direct colonial rule over the Muslim people.

De moslimmassa's werden voor het eerst blootgesteld aan westerse oplossingen, variërend van economische oplossingen die hun rijkdom plunderden tot een onderwijscurriculum dat hen loskoppelde van hun geschiedenis, de islam reduceerde tot een loutere reeks rituelen en hen leerde hoe ze als westerlingen moesten denken.

The Muslim masses for the first time were exposed to Western solutions ranging from economic solutions which plundered their wealth to an educational syllabus which disconnected them from their history, reduced Islam to a mere set of rituals and taught them how to think like Westerners.

Bovendien werd de islam uit het wereldse leven gewist, enkel om te worden vervangen door een seculier bewind. Later verleende het Westen een schijnonafhankelijkheid aan de moslimlanden die zij zelf hadden verzonnen, en stelde zij loyale dienaren aan om de westerse belangen te beschermen en namens hen over de moslimvolkeren te heersen.

Moreover, Islam was effaced from temporal life only to be replaced by a secular rule. Later the West granted pseudo independence to the Muslim countries they had invented and appointed loyal servants to safeguard Western interests and to rule over Muslim people on their behalf.

Als het Westen had gedacht dat acht jaar onderwerping aan het secularisme voldoende zou zijn geweest om de moslimmassa's af te schrikken van politiek islamisme, dan hadden zij zich ernstig vergist. De felheid en de richting van de huidige islamitische revival hebben de aandacht van westerse leiders getrokken. Vladimir Putin, Tony Blair en Donald Rumsfeld hebben zich in 2004 aangesloten bij een lange koor van westerse leiders die waarschuwden voor de gevaren van een herrijzend Kalifaat. Dit werd treffend samengevat door Kissinger, die zei: "...wat wij in de Verenigde Staten terrorisme noemen, maar wat in werkelijkheid de opstand van radicaal islam is tegen de seculiere wereld, en tegen de democratische wereld, ten behoeve van het herstellen van een soort Kalifaat xxxi".

If the West had thought that eight years of subjugation to secularism would have been enough to deter the Muslim masses from political Islam then they were gravely mistaken. The ferocity and direction of today’ s Islamic revival has seized the attention of Western leaders. Vladimir Putin, Tony Blair and Donald Rumsfeld have joined a long chorus of Western leaders in 2004 warning about the dangers of a resurgent Caliphate. This was aptly summed up by Kissinger who said,”…what we call terrorism in the United States, but which is really the uprising of radical Islam against the secular world, and against the democratic world, on behalf of re-establishing a sort of Caliphate xxxi”.

4. Er zit een inherente fout in de ideologie van het secularisme, wat heeft geleid tot de voorspelbare afwijzing ervan door de islamitische wereld. Dit komt doordat het secularisme erop aandringt de rol van de islam in de samenleving te beperken tot louter persoonlijke aanbidding. Politieke beslissingen over het besturen van de samenleving worden overgelaten aan mensen. Dit spreekt de leer van moslims rechtstreeks tegen, die politiek beschouwt als een onlosmakelijk deel van de islam; dat wil zeggen, voor moslims is de islam politiek. Bernard Lewis gaf een vergelijkbare beoordeling en zei: “De afwezigheid van een inheemse secularisme in de islam en de wijdverspreide afwijzing van een geïmporteerd secularisme, geïnspireerd door het christelijke voorbeeld, kunnen worden toegeschreven aan bepaalde diepgaande verschillen in geloof en ervaring in de twee religieuze culturen xxxii”.

4. There is an inherent flaw in the ideology of secularism, which has led to its predictable rejection by the Muslim world. This is because secularism insists on restricting the role of Islam in society to personal worship only. Political decisions about running the society are left to human beings. This directly contradicts the doctrine of Muslims, which considers politics an indivisible part of Islam i.e. to Muslims Islam is politics. Bernard Lewis gave a similar assessment and said, “The absence of native secularism in Islam and the wide spread rejection of an imported secularism inspired by Christian example, may be attributed to certain profound differences of belief and experience in the two religious cultures xxxii”.

Bovendien laat secularisme altijd een spiritueel vacuüm achter, vooral wanneer mensen worden geconfronteerd met problemen die zij niet in staat zijn op te lossen. Het scheiden van God van wereldse zaken versterkt dit gevoel alleen maar. Het is deze intellectuele zwakte die heeft bijgedragen aan de dramatische opkomst van politiek islam onder het seculiere autocratische bewind, dat een groot deel van de islamitische wereld doordringt.

Furthermore, secularism always leaves a spiritual void, especially when human beings are confronted by problems, which they are unable to solve. Separating God from temporal matters only accentuates this feeling. It is this intellectual weakness that has contributed to the dramatic rise of political Islam under the secular autocratic rule, which pervades much of the Muslim world.

Het Westen zou een les kunnen trekken uit het onvermogen van het communisme om moslims van de Islam af te brengen. Het communisme, een veel diepere ideologie dan het secularisme, faalde er eveneens niet in om de moslimmassa's te overtuigen van het materialisme en door mensen gemaakte wetten.

The West should take heed from the inability of communism to dissuade Muslims from Islam. Communism a far deeper ideology than secularism also failed to convince the Muslim masses of materialism and man-made laws.

5. De dubbelzinnigheid van het Westen bij het promoten van westerse waarden in de hele moslimwereld heeft de geloofwaardigheid ervan sterk ondermijnd. Vooral na 11 september, toen de westerse dubbele standaarden nieuwe hoogten bereikten. Het was het episode van Abu Ghraib dat de ware omvang van de westerse hypocrisie en haat tegenover moslims onthulde.

5. The duplicity of the West in promoting Western values across the Muslim world has greatly undermined its credibility. Especially, after September 11, when Western doubles standards reached new heights. It was the episode of Abu Ghraib that revealed the true extent of the Western hypocrisy and hatred towards Muslims.

Westerse ideeën zoals vrijheid, democratie en mensenrechten hebben een verwoestende klap gekregen, niet door moslims, maar door Amerika, de zogenaamde verdediger van de vrijheid. Zelfs de marionettenregenten in de moslimwereld bleven machteloos achter en konden Amerika niet beschermen tegen de kwaadaardige misdaden die zij had begaan.

Western ideas such as freedom, democracy, human rights were given a devastating blow not by Muslims, but by America the so-called defender of liberty. Even the agent rulers in the Muslim world were left gasping and could not shield America from the evil crimes she had committed.

In één klap had Amerika door eigen toedoen zijn positie in de moslimwereld permanent beschadigd en had het de ideeën die de hoeksteen van de westerse beschaving vormen, ernstig verzwakt. Zelfs tot op het punt dat veel niet-moslims de geldigheid van deze ideeën en de misleidende rol die hun regeringen in het buitenland spelen, in twijfel trekken.

In one swoop, America by its own handiwork had permanently damaged its standing in the Muslim world and had gravely weakened the very ideas that represent the cornerstone of Western civilisation. So much so, that many non-Muslims are questioning the validity of these ideas and the deceitful role played by their governments abroad.

Daarom worden westerse regeringen voor het eerst geconfronteerd met de uitdaging om hun eigen burgers ervan te overtuigen waarom deze waarden thuis moeten worden ingeperkt, terwijl ze de moslimwereld met geweld worden opgedrongen. Misschien zouden westerlingen troost moeten zoeken in de woorden van Oscar Wilde, die zei: “Democratie betekent simpelweg het slaan van het volk door het volk voor het volk.” Dit zijn enkele van de redenen die hebben bijgedragen aan de afwijzing van de westerse cultuur en de seculiere liberale filosofie door de moslimwereld.

Hence for the very first time, Western governments are faced with the challenge of convincing their own citizens why these values have to be curbed at home, while they are forcibly thrust upon the Muslim world. Perhaps Westerners should seek solace in the words of Oscar Wilde who said, “Democracy means simply the bludgeoning of the people by the people for the people.” These are some of the reasons, which have contributed to the Muslim world’ s rejection of Western culture and its secular liberal philosophy.

De harde realiteit waar westerse regeringen vandaag de dag voor staan, is dat de moslimgemeenschap (Ummah) de strijd der ideeën heeft gewonnen. Het hoofdstuk van de ideologische strijd tussen de moslimgemeenschap (Ummah) en het Westen is meer of minder gesloten. Maar het hoofdstuk van de politieke strijd tussen de moslimgemeenschap (Ummah) en het Westen is nog steeds open — zij het voor een beperkte periode. Dit komt doordat het Westen en hun surrogaatregimes geen politieke legitimiteit meer hebben in de moslimwereld. Deze surrogaten overleven alleen dankzij de volhardende steun van westerse machten.

The stark reality facing Western governments today is that the Muslim Ummah has won the battle of ideas. The chapter of ideological struggle between the Muslim Ummah and the West is more or less closed. But the chapter of political struggle between the Ummah and the West is still open- albeit for limited period. This is because the West and their surrogates have no political legitimacy left in the Muslim world. These surrogates only survive because of dogged support from Western powers.

Daarom staan het Westen en hun marionetten er alleen voor in het dwingen van de moslimgemeenschap (Ummah) om westerse waarden te accepteren. Terwijl de moslimgemeenschap (Ummah) standvastig blijft in het verwerpen van de westerse cultuur en oproept tot de terugkeer van een wereldwijde islamitische staat. De twee standpunten zijn onverzoenlijk en de polarisatie in standpunten tussen de regimes en hun volkeren kan niet onbeperkt voortduren.

Therefore the West and their puppets stand alone in coercing the Ummah to accept Western values. While the Ummah stands firm rejecting Western culture and calling for the return of a global Islamic state. The two positions are irreconcilable and polarisation in viewpoints between the regimes and its people cannot continue indefinitely.

Het is slechts een kwestie van tijd voordat moslims de seculiere orde omverwerpen, die onrechtvaardig aan hen is opgelegd.

It is only a matter of time before Muslims overthrow the secular order, which has been unjustly imposed upon them.

Toen het Westen voelde dat zijn plaatsvervangers er niet in slaagden het politiek islam te beteugelen, heeft het onder het voorwendsel van de strijd tegen terrorisme geprobeerd de moslimlanden opnieuw te bezetten in een wanhopige poging om zijn waarden te versterken en zijn materiële belangen te waarborgen.

Sensing the failure of its surrogates to contain political Islam, the West under the pretext of fighting terrorism has sought to re-occupy the Muslim lands in a desperate bid to reinforce its values and to safeguard its material interests.

Het gedrag van het Westen tegenover de islamitische wereld kan worden vergeleken met dat van een mislukte leraar. Een mislukte leraar is iemand die zijn leerlingen blijft slaan in de vergeefse hoop hen de waarden van de school in te slijten. In plaats daarvan verliest de leraar niet alleen de controle over de klas, maar brengt hij ook de instelling zelf naar beneden die hij probeert te beschermen.

West’ s behaviour towards the Muslim world can be likened to that of a failed schoolteacher. A failed schoolteacher is a person who continues to beat his pupils in the vain hope of imbuing them with the values of the school. Instead, the teacher not only loses control of the class but also brings down the very establishment he is trying to protect.

Inderdaad hebben Westerlingen veel minder te vrezen van de islamisten en meer te vrezen van hun eigen regeringen, die in de naam van vrijheid en democratie langzaam maar zeker de fundamenten van hun eigen beschaving wegvagen.

Indeed Westerners have got far less to fear from the Islamists and more to fear from their own governments who in the name of freedom and democracy are slowly but surely ebbing away at the very foundations of their civilisation.

1 maart 2005

March 1, 2005