“65% wil alle islamitische landen verenigen tot een enkele islamitische staat of kalifaat.” -- WorldPublicOpinion.org Niet zo lang geleden kondigde president Bush zijn veelgeprezen Greater Middle East Initiative aan als onderdeel van zijn wereldwijde strijd tegen terrorisme. Het doel van het plan was om de bestaande seculiere orde in de hele regio te behouden door de bevordering van vrijheid en democratie. Maar in de huidige Midden-Oosterse samenlevingen heeft het initiatief van Bush juist het tegenovergestelde effect. Islamisten in de hele regio hebben ongekende winst geboekt in recente verkiezingen en vormen nu een directe uitdaging voor de dictaturen en monarchieën die gedijen onder Amerikaans patronage.

“65% want to unify all Islamic counties into a single Islamic state or Caliphate.” -- WorldPublicOpinion.org Not so long ago, President Bush announced his much coveted Greater Middle East Initiative as part of his global war on terrorism. The aim of the plan was to preserve the existing secular order across the region through the promotion of freedom and democracy. But in today’ s Middle Eastern societies, Bush’ s initiative is having just the opposite effect. Islamists throughout the region have shown unprecedented gains in recent elections and now pose a direct challenge to the dictatorships and monarchies that thrive under American patronage.

Tijdens de parlementaire verkiezingen in Egypte in 2005 behaalde de Moslimbroederschap 20%xxii van de zetels. Indien het regime van Mubarak niet had gegrepen naar intimidatie in de tweede en derde ronde van de stemming, zou dit cijfer veel hoger zijn geweest. Maar ondanks de brute tactieken van het regime om de islamisten te onderdrukken, hanteerde de Moslimbroederschap de slogan ‘Islam is de oplossing’ en presteerde zij beter dan seculiere rivalen in het verwerven van meer steun onder het Egyptische electoraat. Bij de Iraakse parlementaire verkiezingen van 2005 namen de religieuze partijen het grootste deel van de Iraakse stemmen in beslag. Van de 275 zetels in de Raad van Vertegenwoordigers won de door de sjiitische United Iraqi Alliance gedomineerde coalitie 128 zetels. De alliantie omvat de Dawa-partij onder leiding van premier Ibrahim al-Jaafari en de Supreme Council for the Islamic Revolution in Iraq, geleid door Abdul Aziz al-Hakim. De alliantie kwam 10 stemmen tekort voor een absolute meerderheid. De soennitische fundamentalisten van het Iraqi Accord Front behaalden 44 zetels, terwijl Koerdische islamisten er 5 wonnen.

During Egypt’ s parliamentary elections in 2005, the Muslim Brotherhood secured 20%xxii of the seats. Had not Mubarak’ s regime resorted to intimidation in the second and third rounds of the balloting, the figure would have been much higher. But despite the regimes brutal tactics to suppress the Islamists, the Muslim Brotherhood employed the slogan ‘Islam is the solution’ and outperformed secular rivals in garnering greater support amongst Egypt’ s electorate. In the Iraqi parliamentary elections of 2005, the religious parties took the bulk of the Iraqi votes. Of 275 seats in the Council of Representatives, the Shia dominated United Iraqi Alliance won 128 seats. The alliance includes the Dawa Party led by Prime Minister Ibrahim al-Jaafari and the Supreme Council for the Islamic Revolution in Iraq, led by Abdul Aziz al-Hakim. The alliance fell 10 votes short of an absolute majority. The Sunni fundamentalists of the Iraqi Accord Front secured 44 seats, while Kurdish Islamists took 5

Zetels. Indien Amerika en haar plaatsvervangers niet direct hadden ingegrepen in het verkiezingsproces, zou de kracht van de stemmen van de islamisten de secularisten volledig gemarginaliseerd hebben. In ieder geval zal de Iraakse Raad van Afgevaardigden gedomineerd worden door vertegenwoordigers die een sterke religieuze ingesteldheid hebben en van wie wordt verwacht dat zij beleid zullen verwerpen dat zij als overduidelijk seculier beschouwen. De uitslag van de Palestijnse verkiezingen die gepland staan voor 25 januari 2006 zal waarschijnlijk de verkiezingsresultaten van Egypte en Irak nabootsen.

seats. Had not America and her surrogates interfered directly in the electoral process, the strength of the Islamists’ vote would have completely marginalized the secularists. In any case, the Iraqi Council of Representatives will be dominated by representatives who have a strong religious disposition and are expected to throw out policies which they deem to be overtly secular. The outcome of the Palestinian election scheduled for January 25 2006 will probably mimic the election results of Egypt and Iraq.

Peilers voorspellen al een sterke opkomst voor Hamas, dat vurig anti-Israëlisch is en de vernietiging ervan heeft gezworen.

Already pollsters are predicting a strong showing for Hamas which is avidly anti-Israeli and has vowed its destruction.

Hamas, dat 62 kandidaten stelt, wordt geprojecteerd meer dan een derde van de 132 beschikbare zetels in de Palestijnse Wetgevende Raad in te nemen. Dreigementen vanuit Israël om de organisatie uit te sluiten van deelname aan de verkiezingen en de afkeer van Amerika van haar harde standpunt hebben de populariteit van de groep vergroot. Naast Fatah kunnen de andere seculiere partijen geen effectieve uitdaging vormen voor de groeiende invloed van Hamas en andere islamisten. Fatah, dat wankelt door interne scheuringen en breed als corrupt wordt beschouwd, zal de grootste verliezer zijn.

Hamas fielding 62 candidates is projected to take more than a third of the 132 seats available in the Palestinian Legislative Council. Threats from Israel to preclude the organisation from contesting the election and America’ s dislike of its hard-line stance have boosted the group’ s popularity. Apart from Fatah, the other secular party’ s cannot mount an effective challenge to the growing influence of Hamas and other Islamists. Fatah reeling from internal schisms and widely viewed as being corrupt will be the main looser.

Het patroon waarbij islamisten secularisten overtreffen in verkiezingen herhaalt zich elders in de Arabische wereld. Zo wonnen islamisten tijdens de Saoedische gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar 6 van de 7 zetels in Riyadh en veegden ze de verkiezingen in Jeddah en Makkah weg. Kandidaten gesteund door Soennitische islamisten wonnen ook de controle over de gemeenteraadsbesturen in een aantal steden in de Oostelijke Provincie. Bij de parlementsverkiezingen van 2003 in Jemen won de Yemeni Reform Group (Islah), een combinatie van islamitische en tribale elementen, 46 van de 301 zetels en vormt nu de oppositie. Dat jaar wonnen islamisten gezamenlijk 17 van de 50 zetels in het Koeweitse parlement, waar zij het dominante ideologische blok vormen. Ook in Jordanië, Bahrein en Marokko hebben islamisten winst geboekt, vaak ten koste van de secularistenxxiii.

The pattern of Islamists outshining secularists in elections is being repeated elsewhere in the Arab world. For instance in the Saudi municipal elections last year, Islamists won 6 of the 7 seats in Riyadh and swept the elections in Jeddah and Makkah. Candidates backed by Sunni Islamists also won control of the municipal councils in a number of towns in the Eastern Province. In the 2003 parliamentary election in Yemen, the Yemeni Reform Group (Islah), a combination of Islamist and tribal elements, won 46 of the 301 seats and now forms the opposition. That year, Islamists combined to win 17 of the 50 seats in the Kuwaiti parliament, where they form the dominant ideological bloc. In Jordan, Bahrain and Morocco too, Islamists have made gains often at the expense of secularistsxxiii.

De alomtegenwoordige aanwezigheid van islamisten en de snelle achteruitgang van de secularisten hebben het politieke landschap van de Arabische wereld veranderd. Vroege aanwijzingen suggereren dat deze transformatie permanent zal zijn. Volgens de peiling van de 2004 Zogby International-Sadat Chair gaven degenen die werden ondervraagd in Jordanië, Saoedi-Arabië en de VAE aan dat de geestelijkheid een grotere rol zou moeten spelen in hun politieke systemen.

The ubiquitous presence of Islamists and the rapid decline of the secularists have altered the political landscape of the Arab world. Early indications suggest that this transformation is going to be permanent. According to the 2004 Zogby International-Sadat Chair poll, of those surveyed in Jordan, Saudi Arabia, and the UAE said the clergy should play a greater role in their political systems.

Vijfentwintig procent van de ondervraagde Egyptenaren zei dat de geestelijken het politieke systeem niet zouden moeten dicteren, maar maar liefst 47 procent steunde een grotere rol voor hen. De politieke trend is dus duidelijk; hoe democratischer de Arabische wereld wordt, hoe groter de kans dat islamisten aan de macht komenxxiv.

Fifty percent of Egyptians polled said the clerics should not dictate the political system, but as many as 47 percent supported a greater role for them. So the political trend is clear; more democratic the Arab world gets, the more likely it is that Islamists will come to powerxxiv.

Niet alleen heeft de democratische drang van Bush in het Midden-Oosten het politiek islam versterkt, het is er ook niet in geslaagd de vloedgolf van militante islam te stuiten, die met de dag gewelddadiger wordt.

Not only has Bush’ s democracy drive in the Middle East strengthened political Islam it has also failed to stymie the tide of militant Islam which grows more violent by the day.

In april 2005 besloot het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken te stoppen met het publiceren van een jaarlijks rapport over internationaal terrorisme, nadat het belangrijkste terrorismecentrum van de overheid concludeerde dat er in 2004 meer terroristische aanslagen waren dan in enig jaar sinds 1985, het eerste jaar dat de publicatie werd behandeld. Een ander slachtoffer van dit initiatief is de strijd om de harten en geesten geweest. Volgens de Zogby-peiling uit 2005 over de Arabische houding tegenover Amerika, had 63% van de Jordaniërs, 85% van de Egyptenaren, 89% van de Saoedische burgers, 66% van de Libanezen en 69% van de mensen in de VAE een ongunstige mening over Amerika.

In April 2005, the US State Department decided to stop publishing an annual report on international terrorism after the government's top terrorism centre concluded that there were more terrorist attacks in 2004 than in any year since 1985, the first year the publication covered. Another casualty of this initiative has been the battle of hearts and minds. According to the 2005 Zogby poll on Arab attitudes towards America, 63% of Jordanians, 85 % of Egyptians, 89% of Saudis, 66% of Lebanese, and 69% of the people in UAE had an unfavourable opinion of America.

De ineenstorting van het plan van Bush om democratie in het Midden-Oosten te bevorderen, is de beleidsmakers in eigen land niet ontgaan. Er is een bittere strijd uitgebroken tussen de voorstanders van Bush en de critici van zijn plan. De tegenstanders van zijn plan voeren aan dat Bush niet genoeg doet om de islamisten te isoleren en de gematigden te promoten als onderdeel van de democratische drang in het Midden-Oosten. Zij stellen ook dat islamisten, vooral degenen die luidruchtig anti-Amerikaans zijn, niet kunnen worden vertrouwd en moeten worden uitgesloten van het democratische experiment. Hun visie is gebaseerd op het idee dat de weigering van de moslimwereld om westerse waarden te accepteren ligt aan de ideologie van de islam. Volgens hen moeten de islamitische teksten fundamenteel veranderen voordat de Arabische wereld door het Westen geaccepteerd kan worden.

The collapse of Bush’ s plan to advance democracy in the Middle East has not escaped the attention of policy makers back home. A bitter dispute has broken out between supporters of Bush and the critics of his plan. The opponents of his plan argue that Bush is not doing enough to isolate the Islamists and promote the moderates as part of the democracy push in the Middle East. They also maintain that Islamists, especially those that are vociferously anti- American cannot be trusted and must be excluded from the democracy experiment. Their view is based on the idea that the refusal of the Muslim world to accept western values lies with the ideology of Islam. In their opinion the Islamic texts have to fundamentally change before the Arab world can be accepted by the West.

De voorstanders pleiten daarentegen voor een meer pragmatische aanpak. Zij geloven dat door islamisten te coöpteren in het democratische proces, de Arabische wereld kan worden gevormd tot een regio die westerse waarden accepteert, aanzienlijk minder anti-Amerikaans is en bereidwillig de Amerikaanse hegemonie accepteert. Hun overtuiging rust op de premisse dat het buiten het democratische proces houden van islamisten alleen maar wrok en geweld tegen het Westen zal voeden. Zij noemen Turkije als het ideale model voor de Arabische wereld om te volgen. Een belangrijke voorstander van deze visie is de neoconservatieve Marc Gerecht, die onlangs in een artikel met de titel ‘Devout Democracies’ betoogde dat zelfbestuur in de moslimwereld een religieus component zal hebben en dat het Westen niet bang moet zijn voor dit fenomeen.

The supporters on the other hand advocate a more pragmatic approach. They believe that by co-opting Islamists in the democratic process, the Arab world can be moulded into a region that accepts western values, is substantially less anti-American and willingly accepts American hegemony. Their belief rests on the premise that by keeping Islamists out of the democratic process will only breed resentment and violence against the West. They cite Turkey as the ideal model for the Arab world to follow. A major proponent of this view is the neoconservative Marc Gerecht who recently argued in an article entitled ‘Devout Democracies’ that self rule in the Muslim world will have a religious component and the West should not be afraid of this phenomena.

Welke van de twee visies er ook slaagt in het begeleiden van het Amerikaanse democratie-experiment in het Midden-Oosten, het zal een verwaarloosbare impact hebben op het indammen van de opkomst van het politiek islam. Dit komt doordat de mensen in het Midden-Oosten nooit de onvermoeibare steun van Amerika aan Israël zullen vergeten of vergeven, haar onwrikbare steun voor de brute Arabische dictaturen, haar exploitatie van hun natuurlijke hulpbronnen, haar oplegging van kapitalistische oplossingen en waarden, en haar vastberaden inspanningen om oorlogen te voeren tegen de mensen van Irak en andere moslims.

Whichever of the two views succeeds in guiding America’ s democracy experiment in the Middle East, it will have a negligible impact on curbing the rise of political Islam. This is because the people of the Middle East will never forget or forgive America’ s unstinting support for Israel, her unflinching support for the brutal Arab dictatorships, her exploitation of their natural resources, her imposition of capitalist solutions and values, and her determined efforts to wage wars against the people of Iraq and other Muslims.

Deze pijnlijke realiteiten staan permanent gegrift in de geesten van de Arabieren en dwingen de Arabische bevolking voortdurend om troost te zoeken in het politiek Islam.

These painful realities are permanently etched on the minds of the Arabs and continuously urge the Arab populace to seek solace in political Islam.

Het Midden-Oosten is het hart van de islamitische wereld en op dit moment pulseert het van het politiek islamisme dat onvermijdelijk zal leiden tot de heropstanding van het Kalifaat. Het promoten van democratie of het vermijden van de implementatie ervan, het vervangen van islamitische teksten door seculiere interpretaties, het isoleren van islamisten en het aanmoedigen van gematigden, het vernietigen van regimes en het vervangen ervan door meegaande Amerikaanse vazallen, zal de uitkomst niet veranderen. De eerdere relaties van Amerika met de Arabieren hebben haar lot bezegeld met de huidige Arabieren. De tijd is gekomen voor Amerikaanse beleidsmakers om na te denken over de toekomst – wat voor soort relatie wil de VS met het Kalifaat?

The Middle East is the heart of the Islamic world and right now it is pulsating with political Islam that will inevitably lead to the re-emergence of the Caliphate. Promoting democracy or eschewing its implementation, substituting Islamic texts with secular interpretations, isolating Islamists and encouraging moderates, destroying regimes and replacing them with compliant US surrogates is not going to change the outcome. America’ s past relations with the Arabs has sealed her fate with the present Arabs. The time has come for US policy makers to think about the future – what type of relations does the US want with the Caliphate?

23 januari 2006

January 23, 2006