٤۲- له دوی څخه هیڅوک د محمد ﷺ له اجازې پرته [جهاد ته] نه وځي.

42- None from among them shall go out [to war] without the permission of Muhammad (peace be upon him).

43- دوی باید یو بل سره مرسته وکړي او هغو کسانو په وړاندې چې د دې صحیفې (لیکلي سند) د خلکو سره جنګ کوي، یو ځای ودریږي.

43- They must support one another against those who make war against the people of this Sahifah (document).

۴۴- خو هیچ څوک د ټپونو د تاوان اخیستو څخه نه منع کیږي.

44- But none shall be prevented from taking vengeance for wounds inflicted.

45- څوک چې د خپل ځان په حساب (په انتقام کې) عمل وکړي، هغه خپل ځان او خپل کورنۍ ته زیان رسوي، مګر هغه څوک چې ظلم شوی وي.

45- Whoever acts on his own account (in vengeance) [involves] himself and his family, except him who has been wronged.

٤٦- الله هغه څه قبلوي چې تر ټولو زیات مستقیم وي۔

46- Allah is accepting of what is most upright.

47- یهودو باندې دا لازمه ده چې خپل مصارف خپله پوره کړي، او دوی ته اخلاص او سم چلند ورکول کیږي، پرته له دې چې دوی ته بد چلند وشي.

47- The Jews must bear their expenses and they are due sincerity and upright conduct without bad conduct (being undertaken against them).

۴۸- هیڅ څوک باید خپل متحد ته په وړاندې جرم ونه کړي۔

48- No one must perpetrate a crime against his ally.

۴۹- د متقابل اخلاص غوښتنه کیږي او د مظلوم سره مرستې ته هڅول کیږي.

49- Mutual sincerity is demanded and support for the wronged (oppressed).

۵۰- یهودان به وخت د جګړې د حالت کې د مسلمانانو سره د مصرف په ونډه کې شریک وي.

50- The Jews shall share in the spending with the believers when they are in a state of war.

۵۱- یثرب د دې صحیفې (لیک) د خلکو لپاره یوه محترمه او نه سپکیدونکې ځای به وي.

51- Yathrib shall be an inviolable place for the people of this Sahifah (document).

52- ګاونډی د ځان په څیر دی؛ نه باید تاوان ورسیږي او نه باید په هغه باندې جرم وشي۔ 53- هیڅ ښځه باید د هغې د کورنۍ د رضا پرته ساتنه ونه شي۔

52- The neighbour is like the self; not being harmed and not having a crime perpetrated against him 53- No woman is to be provided protection except with the consent of her family.

54- د دې سند د خلکو ترمنځ هر ډول پیښه یا اختلاف چې د فساد یا زیان ویره پکې وي، باید الله عزّ وجلّ ته او د الله رسول محمد ﷺ ته وسپارل شي.

54- Any occurrence or quarrel between the people of this document, the corruption (or harm) of which is feared, must be referred to Allah ‘Azza Wa Jalla and to Muhammad, the Messenger of Allah (peace be upon him).

55- الله په هغه څه باندې شاهد دی چې په دې سند کې تر ټولو زیات تقوا او سمه لاره ده۔

55- Allah is (witness) over that which is most God-fearing and upright in this document.

۵۶- قریشو یا د هغو کسانو لپاره چې د دوی مرسته کوي، هیڅ ډول ساتنه نه ده چمتو شوې.

56- No protection is provided to Quraish or to those who support/help them.

57- دوی باید یو بل ملاتړ وکړي په وړاندې د هغه چا چې یثرب ته برید کوي.

57- They must support one another against whoever attacks Yathrib.

۵۸- که مؤمنان یهودانو ته د یوه داسې اتحادي سره د صلحې (سولې معاهدې) وړاندیز وکړي چې د دوی متحد وي، نو دوی باید د هغه متحد سره هم آتش بس وکړي.

58- If they (the believers) invite the Jews to a Sulh (peace treaty) with an ally of theirs, then they must (also) conclude a truce with that ally.

۵۹- او که دوی (یهودان) مونږ ته د داسې شی بلنه ورکړي، نو مؤمنانو ته باید وي چې هغه قبول کړي، پرته له هغه څوک چې د دین په سبب جنګ کوي. او هر قوم باید هغه برخه پوره کړي چې د خپل ځان له خوا هغو ته ورکوي چې هغه یې ذمه وار دي۔

59- And if they (the Jews) invite us to something similar to that, then the believers should respond to that, except with the one who makes war on account of the Deen (religion). And each people are to fulfil their share from their side to those they are responsible for.

۶۰- د بنو عوف یهودان، د اوس قبیلې یهودان، د دوی متحدین او د دوی ځانونه، د دې لیکلي سند د خلکو په څیر دي، د دې سند د خلکو لخوا پاک او صادقانه سلوک ترلاسه کولو په اړه.

60- The Jews of Al-Aws, their allies and selves, are upon the same as the people of this document, in terms of receiving purely upright conduct from the people of this document.

۶۱- نیک او سم کردار غوښتل کیږي، نه بد یا جرمي کردار (یعنې د صحیفې له غړو څخه). هېڅ شخص هېڅ شی نه ترلاسه کوي، مګر دا چې هغه د ځان په ضرر ترلاسه کوي.

61- Good and upright conduct is demanded and not bad or criminal conduct (i.e. from the parties of the Sahifa). No person earns anything except that he earns it against himself.

بې شکه الله تعالی د دې صحیفې (لیکلې پاڼې) پر هغه څه شاهد دی چې ډېر ریښتیني او نېک دي.

62- Verily Allah is (witness) over that which is most truthful and righteous in this Sahifah (document).

۶۳- دا سند هیڅ ظالم یا ګناهګار شخص (جرمي) نه ساتي.

63- This document does not protect any wrongdoer or sinful person (criminal).

۶۴- هغه څوک چې ووځي امن او خوندیتوب لري، او هغه څوک چې په مدینه کې پاتې شي، ښه امنیت او خوندیتوب ورته برابریږي، پرته له هغه تیریدونکي او ګناهګار (جرم کوونکي) څخه.

64- The one who exits is safe and secure and the one who remains in Al-Madinah is provided the best safety and security, except for the transgressor and sinful (criminal).

65- دا سند د هغه چا لپاره دی چې سم عمل کوي او نیکي کوي۔

65- This document is for the one who acts upright and does good.

بې شکه، الله د هغه چا ساتونکی دی چې نېکي کوي او تقوا لري. او محمد د الله رسول دی ﷺ.

66- Verily, Allah is the protector of the one who is acts good and has God-fearing. And Muhammad is the Messenger of Allah (peace be upon him).

امام ابو عبید القاسم بن سلام، اللہ ان پر رحم فرمائے، نے اس صحیفے کے مشکل اور غریب الفاظ پر اپنی کتاب "الغریب" میں اور دوسرے مقامات پر بحث کی ہے۔ امام زنجویہ (2/471/751) نے اسے کچھ تصرف کے ساتھ روایت کیا ہے:

Imaam Abu Ubaid Al-Qasim bin Salam, may Allah have mercy upon him, discussed the obscure expressions of this Sahifa in his book “Al- Gharib” and in other places. Imam Zanjawaih (2/471/751) transmitted this with some element of disposal:

ابو عبید وویل: د صحیفې دا قول چې «فلان قبیله د خپلې ربعې ذمه وار ده» (او زما په نظر ربعه سمه ده)، ده وویل: همدا رنګه له ماته ابن بکیر د لیث بن سعد څخه روایت کړی دی. الربعه د ماعاقل (د وینې بیې) معنا لري. ویل کیدای شي: «فلان د خپلې قوم د ربعې ذمه وار دی» کله چې هغه د دوی د کارونو د سرته رسولو لپاره ټاکل شوی وي یا د دوی په استازیتوب مشرانو ته لیږل شوی وي. د دې قول په اړه: «بې شکه مؤمنان به کوم پوروړی (مفرح) نه پریږدي پرته له دې چې د خلاصون او د وینې په بیه کې یې مرسته ونه کړي»، نو «المفرح» د هغه چا معنا لري چې پور یې ډېر وي. صحیفه وایي: دوی باید د هغه سره مرسته وکړي. که هغه بندي وي، دوی باید د خلاصون بیه ورکړي او که یې د وینې بیې وړ جرم کړی وي، دوی به د هغه په استازیتوب هغه ورکړي. د دې قول په اړه: «مشرک به د قریشو مال ونه ساتي»، دا د یهودو په اړه دی چې له دوی سره د صلحې تړونونه درلودل. صحیفه وایي: ستاسو د صلحې تړون د دښمنانو د مالونو ساتنه یا د هغوی په مرسته د هغه په وړاندې شامل نه دی. د دې قول په اړه: «څوک چې یو مؤمن په ناحقه (اعتباط) ووژني، نو قصاص به یې وي». د «اعتباط» اصطلاح دلته پدې معنا ده چې هغه د داسې چا ووژنه کوي چې بې ګناه وي او د هغه وینه حرام وي. د «اعتباط» اصل د اوښانو پورې تړلی دی، هغه وخت ته اشاره ده چې دوی د کوم حق یا هدف پرته ذبح کیږي.

“Abu Ubaid said: Regarding the statement (i.e. in the Sahifa): “So and so tribe is responsible over their Rabaa’ah” (And Ribaa’ah is most correct in my view), he said: This is how it was narrated to us by Ibn Bukair from Al-Laith bin Sa’d. Ar-Rabaa’ah means al-Ma’aaqil (cases of blood money). It could be said: “So and so is responsible for the Rabaa’ah of his people”: When he is appointed to discharge their affairs or is a delegate to the leaders on behalf of them. Concerning the statement: “Verily, the believers shall not leave any indebted person (Mufrah) without assisting him in ransom and blood money”, then “Al-Mufrah” means: The one overburdened with debt. It (the Sahifa) is saying: They must assist him. If he was a captive, they must pay the ransom to free him and if had perpetrated a crime warranting blood money, they would pay it on his behalf. As for the statement: “A polytheist shall not protect the property of Quraish”, then this refers to the Jews who had peace agreements with them. It (the Sahifa) is saying: Your peace agreement does not include protecting the properties of his enemies or to aid them against him. Regarding the statement: “Whoever has killed a believer without right (I’tibaat), there is retaliation”. The term “I’tibaat” employed here means that he kills him whilst he was innocent and his blood was prohibited. The origin of “I’tibaat” is related to camels, referring to when they are slaughtered without any just cause or purpose.