Kur'an şöyle tanımlanabilir:

The Qur'an can be defined as follows:

Allah'ın, son Peygamber Muhammed ﷺ'e, Cebrail Meleği aracılığıyla indirdiği, kesin anlamı ve kesin lafzıyla, sayısız kişi tarafından (tevatür yoluyla) hem sözlü hem yazılı olarak bize ulaştırılan kelamıdır.

The speech of Allah, sent down upon the last Prophet Muhammad, through the Angel Gabriel, in its precise meaning and precise wording, transmitted to us by numerous persons (tawatur), both verbally and in writing.

"Kur'an" kelimesi Arapçadaki *qara'a* kökünden türemiştir. Bu kökün çeşitli anlamları vardır; örneğin "okumak" [Sure 17: 93.], "okuyup ezberden söylemek" [Sure 75:18, 17: 46.] gibi. Kur'an, bir masdar (isim-fiil) olup "okuma" veya "tilavet" anlamına gelir. Kur'an'ın kendisinde kullanıldığı biçimiyle bu kelime, Allah'tan gelen vahyi geniş anlamda ifade eder [Sure 17: 82.] ve bugün elimizde bulunan kitap biçiminde yazılı olanla her zaman sınırlı değildir.

The Arabic word 'qur'an' is derived from the root qara'a, which has various meanings, such as to read, [Sura 17: 93.] to recite, [Sura 75:18:17: 46.] etc. Qur'an is a verbal noun and hence means the 'reading' or 'recitation'. As used in the Qur'an itself, the word refers to the revelation from Allah in the broad sense [Sura 17: 82.] and is not always restricted to the written form in the shape of a book, as we have it before us today.

Ancak bu, yalnızca Muhammed'e (ﷺ) gelen vahyi ifade eder; diğer peygamberlere gelen vahiy ise farklı adlarla anılmıştır (örneğin tevrat, incil, kitap vb.).

However, it means revelation to Muhammad only, while revelation to other prophets has been referred to by different names (e.g. taurat, Injil, kitab, etc.).

Allah'ın Peygamber Muhammed'e ﷺ indirdiği vahiy, Kur'an'ın kendisinde kur'an (okunan, okunacak olan) adıyla anılır; bunun yanında başka adlarla da anılır, örneğin

The revelation from Allah to the Prophet Muhammad is referred to in the Qur'an itself by the name qur'an (recitation) as well as by other names, such as e.g.

Furkan (ölçü, bkz. 25: 1).

 Furqaan (criterion, see 25: 1).

Tenzil (indirilmiş, bkz. 26:192).

 Tanzil (sent down, see 26: 192).

Zikir (hatırlatma, bkz. 15: 9).

 Dhikr (reminder, see 15: 9).

Kitap (kitap, bkz. 21:10).

 Kitab (scripture, see 21:10).

Kur'an'a yapılan diğer göndermeler Nur (ışık), Huda (hidayet), Rahma (rahmet), Mecid (yüce), Mübarek (bereketli), Beşir (müjdeleyici), Nezir (uyarıcı) gibi sözcüklerle yapılır.

Other references to the Qur'an are by such words as Nur (light), Huda (guidance), Rahma (mercy), Majid (glorious), Mubarak (blessed), Bashir (announcer), Nadhir (warner), etc.

Bu isimlerin her biri, Allah'ın vahyedilmiş kelamının çeşitli yönlerinden birini yansıtmaktadır.

All these names reflect one of the various aspects of the revealed word of Allah.

[Hadis hakkında ayrıntılı bilgi için bkz.: A'zami, Muhammad Mustafa: Studies in Hadith Methodology and Literature, Indianapolis, 1977.] Hadis kelimesi haber, rivayet veya anlatı anlamına gelir. Kur'an'da kelime bu genel anlamda kullanılmıştır. [e.g.

[For details on hadith see: A'zami, Muhammad Mustafa: Studies in Hadith Methodology and Literature, Indianapolis, 1977.] The word hadith means news, report or narration. It is in this general sense that the word is used in the Qur'an. [e.g.

Sure 12:101.] Teknik olarak hadis (çoğulu ahadis), özellikle Peygamber Muhammed'in ﷺ sünnetine dair sözlü ve yazılı rivayetler anlamına gelir. Peygamber Muhammed ﷺ hakkındaki hadis rivayetleri şu türlerdedir:

Sura 12:101.] Technically, the word hadith, (pl. ahadith) means in particular the reports (verbal and written) about the sunna of the Prophet Muhammad. Hadith reports about the Prophet Muhammad are of the following kinds:

Söylediği (kavli).

 What he said (qaul).

Yaptığı şey (fiil).

 What he did (fi'l).

Başkalarının fiillerinde onun (sessiz kalarak) onayladığı şey (takrir).

 What he (silently) approved (taqrir) in others' actions.

Ayrıca onun hakkında, yani nasıl biri olduğuna (sifa) dair rivayetler de vardır.

There are also reports about him, i.e. about what he was like (sifa).

Müslüman âlimlerin çoğunluğu arasında sünnetin içeriğinin de Allah'tan olduğu konusunda bir görüş birliği vardır. Bu yüzden onu bir çeşit vahiy yoluyla gelen bir şey olarak nitelendirmişlerdir. [Ayrıntılar için bkz. İmam eş-Şafiî'nin Kitâbü'r-Risâle adlı eseri, Kahire, tarihsiz, özellikle s. 28-9. İngilizce olarak: Khadduri Majid, Islamic Jurisprudence. Shafi'i's Risala, Baltimore, 1961, 5. bölüm, özellikle s. 121-2.] Ancak sünnetin içeriği Peygamber ﷺ'in kendi sözleri veya fiilleri aracılığıyla ifade edilmiştir. Kur'an'a gelince, Cebrail meleği Peygamber ﷺ'e vahyin tam lafzını ve içeriğini getirmiş, o da bunu vahiy olarak almış ve tıpkı aldığı gibi bildirmiştir.

There is agreement among most Muslim scholars that the contents of the sunna are also from Allah. Hence they have described it as also being the result of some form of inspiration. [For details see kitab al-risala, by Imam al-Shafi'i, Cairo, n.d., especially pp. 28-9. In English: Khadduri Majid, Islamic Jurisprudence. Shafi'i's Risala, Baltimore, 1961, chapter 5, especially pp. 121-2.] The contents of the sunna are however expressed through the Prophet's own words or actions, while in the case of the Qur'an the Angel Gabriel brought the exact wording and contents to the Prophet, who received this as revelation and then announced it, in the very same manner that he received it.

Bu iki biçim arasındaki fark, Suyuti'nin (Cüveyni'yi takiben) şu şekilde açıkladığı gibidir:

The difference between these two forms has been illustrated by Suyuti (following Juwaini) in the following manner:

Allah'ın vahyedilmiş kelamı iki türlüdür: Birincisine gelince, Allah Cibril'e şöyle buyurur: Peygambere, ki sen ona gönderildin, söyle: Allah sana şunu şunu yapmanı emrediyor, ve ona bir şey emretti. Cibril de Rabbinin ona söylediğini anladı. Sonra bununla birlikte Peygambere indi ve Rabbinin ona söylediğini anlattı; ancak ifade bu (aynı) ifade değildir, tıpkı bir kralın kendisine güvendiği birine şöyle demesi gibi: Falancaya söyle: Kral sana diyor ki: onun hizmetinde çalış ve savaşmak için ordunu topla ... ve elçi gidip şöyle dediğinde: Kral sana diyor ki: benim hizmetimde kusur etme, ordunun dağılmasına izin verme ve savaşa çağır, vb., o zaman ne yalan söylemiş ne de (mesajı) kısaltmış olur ...

'The revealed speech of Allah is of two kinds: As to the first kind, Allah says to Gabriel: Tell the Prophet to whom I sent you that Allah tells him to do this and this, and He ordered him something. So Gabriel understood what His Lord had told him. Then he descended with this to the Prophet and told him what His Lord had told him, but the expression is not this (same) expression, just as a king says to someone upon whom he relies: Tell so-and-so: The king says to you: strive in his service and gather your army for fighting ... and when the messenger (goes and) says: The king tells you: do not fail in my service, and do not let the army break up, and call for fighting, etc., then he has not lied nor shortened (the message) ...

[Konuya giriş ve seçilmiş örnek metinler için bkz. örn. Ibrahim Izzuddin ve Denis Johnson-Davies: Forty Hadith Qudsi, Beyrut, Şam, 1980.] Kudsi, kutsal ya da saf anlamına gelir. Hz. Muhammed ﷺ'in Allah'ın ne söylediğini (buyurduğunu) ya da ne yaptığını (yaptığını) insanlara aktardığı rivayetler vardır; ancak bu bilgi Kur'an'ın parçası değildir. Böyle bir rivayete hadis-i kudsi denir, örneğin:

[For an introduction to the subject and select sample texts, see e.g. Ibrahim Izzuddin and Denis Johnson-Davies: Forty Hadith Qudsi, Beirut, Damascus, 1980.] Qudsi means holy, or pure. There are some reports from the Prophet Muhammad where he relates to the people what God has said (says) or did (does), but this information is not part of the Qur'an. Such a report is called hadith qudsi, e.g.:

Ebu Hureyre'den rivayet edildiğine göre Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu:

Abu Hurairah reported that Allah's messenger said:

'Allah, Yüce ve Ulu olan O, şöyle buyurdu: Kulum Benimle buluşmayı severse, Ben de onunla buluşmayı severim; eğer Benimle buluşmaktan hoşlanmazsa, Ben de onunla buluşmaktan hoşlanmam.' [Kırk Hadis-i Kudsi, Beyrut, Şam, 1980, No. 30.] Hadis-i kudsi ile Kur'an arasındaki ortak nokta, her ikisinin de Allah'tan olan ve Muhammed ﷺ'e vahyedilmiş sözler içermesi iken, Kur'an ile hadis-i kudsi arasındaki temel farklar şunlardır:

'Allah, Mighty and Exalted is He, said: If My servant likes to meet me, I like to meet him, and if he dislikes to meet Me, I dislike to meet him.' [Forty Hadith Qudsi, Beirut, Damascus, 1980, No. 30.] While the common factor between hadith qudsi and the Qur'an is that both contain words from Allah which have been revealed to Muhammad, the main points of difference between Qur'an and hadith qudsi are as follows:

Kur'an'da kesin lafız Allah'tan gelmektedir; hadis-i kudsi'de ise lafız Peygamber Muhammed ﷺ tarafından aktarılmıştır.

In the Qur'an the precise wording is from Allah, while in the hadith qudsi the wording is given by the Prophet Muhammad.

Kur'an, Muhammed ﷺ'e yalnızca Melek Cebrail aracılığıyla indirilmiştir; hadis-i kudsi ise başka yollarla da, örneğin bir rüyada, ilham edilmiş olabilir.

 The Qur'an has been brought to Muhammad only by the Angel Gabriel, while hadith qudsi may also have been inspired otherwise, such as e.g. in a dream.

Kur'an eşsiz ve benzersizdir; ancak hadis-i kudsi için aynı şey söylenemez.

 The Qur'an is inimitable and unique, but not so the hadith qudsi.

Bu nedenle Kur'an'ı diğer tüm sözlerden ve yazılardan ayıran en önemli fark, Kur'an'ın Allah'ın kelamı olmasıdır; Cebrail aracılığıyla hem anlamı hem de lafzı kesin olarak indirilmiş, çok sayıda kişi tarafından nakledilmiş, benzeri olmayan, eşsiz ve Allah'ın kendisi tarafından her türlü bozulmaya karşı korunmuş bir kelamdır.

The most important distinction between the Qur'an and all other words or writings therefore is that the Qur'an is the speech from Allah, revealed in its precise meaning and wording through the Angel Gabriel, transmitted by many, inimitable, unique and protected by Allah Himself against any corruption.