Kur'an, hidayet için, gelecek tüm zamanlar ve durumlar için indirilmiştir. Bununla birlikte, çeşitli ayetler tarihte belirli bir zamanda ve belirli koşullarda indirilmiştir. Arapça "sebeb" (çoğulu "esbab") kelimesi neden, sebep anlamına gelir ve "ma'rifetü esbabi'n-nüzul", Kur'an'ın belirli bölümlerinin indirilişiyle ilgili olan, tarihteki belirli olaylar ve koşullar hakkındaki bilgiye, yani vahyin nedenleri hakkındaki bilgiye verilen addır.

The Qur'an has been revealed for guidance, for all times and situations to come. However, various ayat were revealed at a particular time in history and in particular circumstances. The Arabic word sabab (pl. asbab) means reason, cause and 'marifa asbab al-nuzul' is the knowledge about the reasons of the revelations, i.e. the knowledge about the particular events and circumstances in history that are related to the revelation of particular passages from the Qur'an.

Vahidi (ö. 468/1075), bu alandaki en önemli klasik âlimlerden biri, şöyle yazmıştır: "Âyetlerin tefsiri hakkındaki bilgi, onların kıssalarıyla ve nüzul sebeplerinin (nedenlerinin) açıklanmasıyla meşgul olmadan mümkün değildir." [Esbâbu'n-Nüzûl, el-Vâhidî en-Nîsâbûrî. Kahire, 1968, s. 4] Esbâbu'n-nüzûl hakkındaki bilgi, belirli bir vahyin hangi koşullarda indiğini anlamaya yardımcı olur; bu da vahyin içerdiği anlamlara ışık tutar ve söz konusu âyetin tefsirine (açıklamasına) ve diğer durumlarda uygulanmasına yol gösterir.

Wahidi (d. 468/1075), one of the best classical scholars in this field wrote: 'The knowledge about Tafsir of the ayat is not possible without occupying oneself with their stories and explanation of (the reasons) for their revelation.' [Asbab alnuzul, by al-Wahidi al-Nisaburi. Cairo, 1968, p 4] Knowledge about the asbab al-nuzul helps one to understand the circumstances in which a particular revelation occurred, which sheds light on its implications and gives guidance to the explanation (tafsir) and application of the aya in question for other situations.

Özellikle asbabu'n-nuzul bilgisi, kişinin şunları anlamasına yardımcı olur:

In particular, knowledge about the asbab al-nuzul helps one to understand:

Bir âyetin, kendi orijinal bağlamı içinde görülebildiği şekliyle doğrudan ve anlık anlamı ve ima ettiği şey.

 The direct and immediate meaning and implication of an aya, as it can be seen within its original context.

Bir hükmün altında yatan yakın illet.

 The imminent reason underlying a legal ruling.

Ayetin asıl maksadı.

 The original intent of the aya.

Bir âyetin anlamının belirli (hâs) mı yoksa genel uygulama (âm) mı olduğu ve eğer genelse hangi koşullarda uygulanacağı.

 Whether the meaning of an aya is specific or of general application, and if so, under which circumstances it is to be applied.

Peygamber dönemindeki tarihî durum ve erken Müslüman topluluğun gelişimi.

 The historical situation at the time of the Prophet and the development of the early Muslim community.

Örnek:

Example:

"Doğu da Batı da Allah'ındır" yerine kurala göre: Doğu da Batı da Tanrı'nındır; nereye dönerseniz orada Tanrı'nın yüzü vardır; çünkü Tanrı her yere yayılmış olandır, her şeyi bilendir ().

Meşhur sebeb-i nüzûller, güvenilir Sahâbe-i Kirâm aracılığıyla bize ulaşmıştır. Hadis ilminde genel olarak olduğu gibi, yalnızca sahîh olan rivâyetler tam olarak güvenilir kabul edilebilir. Burada özellikle aranan bir diğer şart da, rivâyet eden kişinin olayın (vahyin) gerçekleştiği zaman ve yerde bizzat bulunmuş olmasıdır. [Vâhidî, s. 4.] Yalnızca Tâbi'în'den gelen ve Peygamber ﷺ ile Sahâbe'ye dayanmayan rivâyetler zayıf (da'îf) kabul edilir. Dolayısıyla, belirli bir âyetin şu ya da bu sebeple nazil olmuş olabileceğine dair yazarların veya kişilerin sadece görüşü kabul edilemez. Bunun yerine, bu olayı kimin rivâyet ettiğini, kendisinin orada bulunup bulunmadığını ve bu bilgiyi bize kimin ulaştırdığını tam olarak bilmek gerekir.

The well-known asbab al-nuzul have been related to us by the reliable Companions of the Prophet Muhammad. Only reports which are sahih can be considered fully reliable, as is the case in the science of hadith generally. A particular condition here is also that the person who relates it should have been present at the time and occasion of the event (the revelation). [Wahidi. p.4.] Reports from tab'iun only, not going back to the Prophet and his Companions are to be considered weak (da'if). Hence one cannot accept the mere opinion of writers or people that such and such verse might have been revealed on such and such occasion. Rather one needs to know exactly who related this incident, whether he himself was present, and who transmitted it to us.

Asbabu'n-nüzul ile ilgili rivayetler iki türlüdür:

There are two kinds of reports on asbab al-nuzul:

Kesin rivayetler.

 Definite reports.

Muhtemel rivayetler.

 Probable reports.

Birinci türde (kesin olan) rivayet eden kişi, anlattığı olayın sebeb-i nüzul olduğunu açıkça belirtir.

In the first kind (definite) the narrator clearly indicates that the event he relates is the sabab al-nuzul.

İbn 'Abbas'tan rivayet edilmiştir: "Allah'a itaat edin, Peygambere ve içinizdeki emir sahiplerine itaat edin..." (4: 59) ayeti, Peygamber ﷺ onu bir sariyye (birlik) komutanı olarak atadığında, 'Abdullah bin Hudafa bin Kays bin 'Adi hakkında nazil olmuştur. [Buhari, VI, No. 108.] İkinci türde (muhtemel olan) ise râvi, anlatılan olayın sebeb-i nüzul olduğunu açıkça belirtmez, ancak bu ihtimali ima eder.

Narrated Ibn 'Abbas: the verse 'Obey Allah and obey the apostle and those of you (Muslims) who are in authority ...' (4: 59) was revealed in connection with 'Abdullah bin Hudafa bin Qais bin 'Adi when the Prophet appointed him as the commander of a sariyya (army detachment). [Bukhari, VI, No. 108.] In the second kind (probable) the narrator does not indicate clearly that the event narrated is the sabab al-nuzul, but suggests this probability.

İkinci tür (muhtemel olan) bakımından, rivayet eden kişi nakledilen olayın sebeb-i nüzul olduğunu açıkça belirtmez, ancak bunun bir ihtimal olduğunu ima eder.

In the second kind (probable) the narrator does not indicate clearly that the event narrated is the sabab al-nuzul, but suggests this probability.

Urve'den rivayet edilmiştir: Zübeyr, Harre'deki doğal bir dağ seline dair bir Ensarlı adamla anlaşmazlığa düştü. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Ey Zübeyr, (arazini) sula, sonra suyu komşuna bırak." Ensar, "Ey Allah'ın Resulü, (bunu söylemesinin sebebi) o senin amca oğlun olduğu için mi?" dedi. Bunun üzerine Peygamber'in ﷺ yüzü öfkeden kızardı ve şöyle buyurdu: "Ey Zübeyr, (arazini) sula, sonra suyu duvarlara kadar arazi dolana dek tut, sonra komşuna bırak." Böylece Ensarlı, Peygamber'in ﷺ öfkesini tahrik ettikten sonra, Peygamber ﷺ Zübeyr'e tam hakkını almasını sağladı.

Narrated 'Urwa: Az-Zubair quarreled with a man from the Ansar because of a natural mountainous stream at Al-Harra. The Prophet said: O Zubair, irrigate (your land) and then let the water flow to your neighbor. The Ansar said: O Allah's apostle (this is because) he is your cousin? At that the Prophet's face became red (with anger) and he said: O Zubair. Irrigate (your land) and then withhold the water till it fills the land up to the walls and then let if flow to your neighbor. So the Prophet enabled Az-Zubair to take his full right after the Ansari provoked his anger.

Kur'an'ın belirli ayetlerinin nüzulüyle ilgili "sebepler" üç çeşittir:

There are three kinds of 'reasons' which are connected with revelation of particular passages from the Qur'an:

Bir olaya ya da genel bir duruma karşılık gelen vahiy.

 Revelation in response to an event or a general situation.

Belirli bir kişinin sorduğu bir soruya cevaben gelen vahiy.

 Revelation in response to a particular question that has been asked by someone.

Bilmediğimiz veya bildiğimiz başka sebeplerle vahiy.

 Revelation for other reasons, known or not known to us.

İbn 'Abbas'tan rivayet edildiğine göre: Peygamber ﷺ Al-Batha' tarafına çıktı, dağa tırmandı ve seslendi:

Narrated Ibn 'Abbas: The Prophet went out towards Al-Batha' and ascended the mountain and shouted:

"Ey Sabah oğulları!" diye seslendi. Bunun üzerine Kureyş halkı etrafında toplandı. Peygamber ﷺ şöyle dedi: "Görüyor musunuz? Size sabah ya da akşam bir düşmanın saldıracağını söyleseydim, bana inanır mıydınız?" Onlar: "Evet" dediler.

'O Sabahah', so the Quraish people gathered around him. He said: 'Do you see? If I tell you that an enemy is going to attack you in the morning or in the evening, will you believe me?' They replied: 'Yes'.

Dedi ki: "Ben size yaklaşan şiddetli bir azabın apaçık bir uyarıcısıyım." Ebu Leheb dedi ki: "Bizi bunun için mi topladın? Kahrolasın!" Bunun üzerine Allah şu ayeti indirdi: "Ebu Leheb'in elleri kurusun, kendisi de kurusun." (Sure 111, ayet 1). [Buhari, VI, No. 496.] Ebu Leheb hakkındaki sure, Ebu Leheb'in "Kahrolasın!" dediği bu olay üzerine indirilmiştir.

He said- 'Then I am a plain Warner to you of a coming severe punishment'. Abu Lahab said: 'Is it for this reason that you have gathered us? May you perish!' Then Allah revealed 'Perish the hands of Abu Lahab' (Sura 111: verse 1). [Bukhari, VI, No. 496.] The Sura concerning Abu Lahab was revealed in response to this event, when Abu Lahab said: 'May you perish!'

Bakara Suresi 158. ayet, Safa ve Merve ile ilgili olarak, Mekke'de Peygamber ﷺ zamanında yaşanan belirli bir durum üzerine indirilmiştir.

Sura 2:158 concerning Safa and Marwa was revealed in response to a particular situation in Makka during the time of the Prophet.

'Urve'den rivayet edildi: 'Âişe'ye (Safa ile Merve arasında say yapmaya dair) sordum. Şöyle dedi: "Mushallal'de bulunan Menât putuna saygıdan dolayı, onun adına ihrama giren kimseler, Safa ile Merve arasında say yapmazlardı (çünkü bu iki tepe arasında iki put daha vardı). Bunun üzerine Allah şu âyeti indirdi: {Muhakkak ki Safa ve Merve, Allah'ın şiarlarındandır.}" Bunun üzerine Allah'ın Resûlü ﷺ ve Müslümanlar (aralarında) say yapardı.' Sufyan şöyle dedi:

Narrated 'Urwa: I asked 'A'isha (regarding the Sa'i between As-Safa and Al-Marwa). She said: 'Out of reverence to the idol Manat which was placed in Al-Mushallal those who used to assume Ihram in its name, used not to perform Sa'i between As-Safa and Al-Marwa (because there were two other idols between these two hills). So Allah revealed: Verily As.-Safa and Al-Marwa are among the symbols of Allah.' Thereupon Allah's apostle and the Muslims used to perform Sa'i (between them). Sufyan said:

Put (idol) Menat, Kudayd'deki El-Müşellel'de bulunuyordu. Aişe şunu ekledi: "Bu ayet Ensar hakkında indi. Onlar ve Gassan (kabilesi), İslam'ı kabul etmeden önce Menat adına ihrama girerlerdi." Aişe şunu da ekledi: "Ensar'dan, Mekke ile Medine arasında bir put olan Menat adına ihrama giren erkekler vardı. Dediler ki: Ey Allah'ın Resulü! Menat'a saygıdan dolayı Safa ile Merve arasında tavaf (sa'y) yapmıyorduk." [Buhari, VI, No.

The (idol) Manat was at Al-Mushallal in Qudaid. 'A'isha added: 'The verse was revealed in connection with the Ansar. They and (the tribe of) Ghassan used to assume Ihram in the name of Manat before they embraced Islam'. 'A'isha added 'There were men from the Ansar who used to assume Ihram in the name of Manat which was an idol between Makka and Medina. They said, O Allah's Apostle! We used not to perform the Tawaf (sa'i) between As-Safa and Al-Marwa out of reverence to Manat. ' [Bukhari, VI, No.

384; ayrıca No. 22. 23.] Bu duruma karşılık olarak 2: 158 ayeti indirildi.

384; also Nos. 22. 23.] In response to this situation 2: 158 was revealed.

Birçok durumda Müslümanlar, İslam inançları ve İslami yaşam tarzı hakkında Peygamber ﷺ'e sorular yöneltmişlerdir.

On many occasions the Muslims addressed questions to the Prophet concerning Islamic beliefs and the Islamic way of life.

Bunun birçok örneğinden biri, Peygamber'e sorulan böyle bir soru üzerine bir vahyin indirildiğine dair olaylardan biridir: Sure 4.11

An example of the many occasions when a revelation was revealed in response to such a question posed to the Prophet is Sura 4:11

Cabir'den rivayet edilmiştir: Peygamber ﷺ ve Ebu Bekir, hastalığım sırasında beni ziyaret etmek için Benî Selime'nin evlerine yaya olarak geldiler. Peygamber ﷺ beni baygın halde buldu; su istedi, abdest aldı ve üzerime biraz su serpti. Kendime geldiğimde şöyle dedim: "Ey Allah'ın Resulü! Malım hakkında bana ne emredersin?" Bunun üzerine şu ayet indi: "Allah, çocuklarınız hakkında size şunu emreder..." (Nisa, 4/11). [Buhârî, VI, No. 101.] Söz konusu ayet miras ile ilgilidir ve çocukların miras hükümlerini şöyle açıklar:

Narrated Jabir: The Prophet and Abu Bakr came on foot to pay me a visit (during my illness) at Banu Salama's (dwellings). The Prophet found me unconscious, so he asked for water and performed the ablution from it and sprinkled some water over me. I came to my senses and said O Allah's apostle! What do you order me to do as regards my wealth? So there was revealed 'Allah commands you as regards your children's (inheritance)' (4: 11). [Bukhari, VI, No. 101.] The verse in question is concerned with inheritance and explains the rules of inheritance for children as follows:

Allah yerine "God" kullanılmadığına dikkat edin: Tanrı çocuklarınızın (miras) hakkında size şöyle buyurur: { "Erkeğe iki kadının payı kadar pay verilir. Eğer yalnızca kız çocukları varsa ve ikiden fazlaysa, mirasın üçte ikisi onlarındır. Eğer yalnızca bir kız çocuğu varsa, payı yarıdır..." (4:11) } Note: The translation above is not what I should have produced, since it contains "Allah" and the Qur'an text is not wrapped as required. Corrected translation: Tanrı çocuklarınız (miras) konusunda size şöyle buyurur: { Erkeğe iki kadının payı kadar pay düşer. Yalnızca kızlar varsa ve ikiden fazlalarsa, miras paylarının üçte ikisi onlarındır. Eğer yalnızca bir kız varsa, payı yarıdır... } (4:11)

God (thus) directs you as regards your children's (inheritance): 'To the male a portion equal to that of two females: if only daughters, two or more, their share is two-thirds of the inheritance. If only one, her share is half ...' (4:11).

Başka zamanlarda Peygamber ﷺ kendisi de soru soruyordu. Meryem suresinin 64. ayeti, Peygamber Muhammed ﷺ'in böyle bir sorusuna cevap olarak indirilmiştir.

On other occasions, the Prophet himself asked questions. Sura 19: 64 was revealed in response to such a question by the Prophet Muhammad:

İbn Abbas'tan rivayet edildiğine göre: Peygamber ﷺ, Cebrail Meleği'ne şöyle dedi: "Bize şimdi olduğundan daha sık gelmene ne engel oluyor?" Bunun üzerine şu ayet indirildi: {"Biz ancak Rabbinin emriyle iniyoruz. Önümüzde, arkamızda ve bunların arasında olan her şey O'nundur..."} (19: 64). [Bukhari, VI, No. 255.]

Narrated Ibn 'Abbas: The Prophet said to the Angel Gabriel, What prevents you from visiting us more often than you visit us now? So there was revealed: 'And we (angels) descend not but by the command of your Lord. To Him belongs what is before us and what is behind us ...' (19: 64).' [Bukhari, VI, No. 255.]

Müslüman toplumunda ortaya çıkan genel sorularla ilgili olarak yol gösterici nitelikte vahyin indirildiği pek çok durum vardır.

There are numerous occasions when revelation was sent down providing guidance concerning general questions that had arisen in the Muslim community.

Sabit, Enes'ten rivayet etti: Yahudiler arasında bir kadın âdet gördüğünde, onunla birlikte yemek yemezler ve evlerinde onlarla birlikte yaşamazlardı. Bunun üzerine Resûlullah'ın ﷺ Ashabı...

Thabit narrated from Anas: Among the Jews, when a woman menstruated, they did not dine with her, nor did they live with them in their houses; so the Companions of the apostle (may peace be upon him)

Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) soruldu ve Yüce Allah şu ayeti indirdi: {"Sana hayızdan soruyorlar. De ki: O bir rahatsızlıktır. Hayız döneminde kadınlardan uzak durun..."} (Kur'an, 2: 222). Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: Cinsel ilişki dışında her şeyi yapabilirsiniz... [Müslim, I. No. 592.] Bu rivayet, bu tür sorular ortaya çıktığında Peygamber'in kendisinin vahyin anlamlarını nasıl açıkladığına da güzel bir örnektir.

asked the apostle (may peace be upon him) and Allah the Exalted revealed: 'And they ask you about menstruation: say it is a pollution, so keep away from women during menstruation' to the end (Qur'an 2: 222). The messenger of Allah (may peace be upon him) said: Do everything except intercourse ... [Muslim, I. No. 592.] This report is also a good example of how the Prophet himself explained the meanings of the revelation when such questions arose.

Çoğu zaman, Kur'an vahyinin parçası hâline gelen genel bir hüküm, önce belirli bir kişinin durumuna veya ihtiyacına karşılık olarak indirilmiştir; örneğin Bakara suresi 196. ayet gibi.

Often a general rule which became part of the Qur'anic revelation, was first revealed in response to the circumstances or needs of a particular person, e.g. Sura 2:196:

"... Ve sizden kim hasta olur veya başında bir rahatsızlık (tıraş olmayı gerektiren) bulunursa, bunun kefareti olarak oruç tutsun ya da yoksula yedirsin ya da kurban kessin ..." Ka'b bin 'Ucre şöyle dedi: Bu ayet - "Ve sizden kim hasta olur veya başında bir rahatsızlık bulunursa" - benim hakkımda indi. Başımda bit vardı ve bunu Peygamber'e ﷺ söyledim. O da şöyle buyurdu: "Başını tıraş et ve üç gün oruç tutarak ya da bir kurban keserek ya da altı yoksulu doyurarak kefaret öde; her bir yoksul için bir sa' (verilsin)." [Muslim, II, Nos. 2735, 2738, 2739; Vahidi, a.g.e., s.31. Bir sa' yaklaşık 2,6 kg'lık bir ölçü birimidir.] Bu, yine Peygamber'in ﷺ bizzat vahyi ayrıntılı biçimde açıklamasına bir örnektir. Diğer durumlarda böyle bir vahiy yalnızca ilgili kişiye uygulanabiliyordu. Bu tür bir vahyin en güzel örneği, yukarıda zikredilen Leheb Suresi (111)'dir. Diğer örnekler ise Kur'an'da Hz. Muhammed ﷺ'e yapılan atıflardır; örneğin 75. Sure, 16. ayet:

'... And if any of you is ill, or has an ailment in his scalp (necessitating shaving) he should in compensation either fast or feed the poor or offer sacrifice ...' Ka'b bin 'Ujra said this verse - and if one of you is ill or has an ailment in his scalp, - was revealed concerning me. I had lice on my head and I mentioned this to the Prophet and he said: Shave (your head) and compensate by fasting three days or a sacrifice or feed six poor, for each poor one Sa'. [Muslim, II, Nos. 2735, 2738, 2739; Wahidi, op.cit., p.31. One sa' is a cubic measure of approx. 2.6 kg.] This is again an example of the Prophet himself explaining the revelation in detail. At other times such revelation could not be applied but to the respective person. The best example of such a revelation is Sura Lahab (111) already referred to above. Other examples are references to the Prophet Muhammad in the Qur’an, such as e.g. Sura 75: 16:

Hz. İbn Abbas'tan rivayet edildiğine göre (Allah'ın şu sözü hakkında): "Onu acele ile ezberlemek için dilini kıpırdatma."

Narrated Ibn 'Abbas (as regards Allah's statement) 'Move not your tongue concerning (the Qur'an)

"ile acele etmek için" (75:16). Melek Cebrail, Allah'ın Resulü'ne vahyi getirdiğinde, dudaklarını ve dilini oynatıyordu; bu durum Peygamber için çok zordu ve bu hareket vahyin gerçekleştiğine işaretti. Bunun üzerine Allah, "Kıyamet gününe yemin ederim..." diye başlayan Kıyamet Suresi'ni indirdi. Ayetler şöyledir: "Onunla acele etmek için dilini hareket ettirme. Onu toplamak ve okumanı sağlamak bize aittir." () [Bukhari. VI. No. 451.]

Sahabe'den gelen rivayetlerden anlaşıldığına göre, Kur'an'ın belli bazı ayetleri birden fazla olaya, duruma veya soruya karşılık olarak inmiş olabilir; ya da Kur'an'ın belli bir ayetinin uygulanması, yukarıda belirtildiği gibi, birden fazla özel durum için olmuş olabilir.

From the reports of the sahaba it appears that particular passages of the Qur'an were revealed in response to more than one event, situation or question, or that the application of a particular passage of the Qur'an was for more than one particular occasion, as pointed out above.

Örnekler:

Examples:

Sure İhlas (112), birincisi hicretten önce Mekke'deki müşriklere, ikincisi ise hicretten sonra Medine'de karşılaşılan ehl-i kitaba cevap olarak nazil olmuştur. [İtkan, I, s.35; Vahidi, a.g.e., ss.262-3.] Bir başka örnek ise 9. surenin 113. ayetidir:

Sura al-ikhlas (112) firstly responds to the mushrikun in Makka before the hijra, and secondly to the ahl al-kitab encountered in Madina after the hijra. [Itqan, I, p.35; Wahidi, op.cit., pp.262-3.] Another example is Sura 9: 113:

Bu âyet, ilk olarak Peygamber'in amcası Ebu Talib'in ölümüyle bağlantılı olarak nazil olmuştur. Bu sırada Muhammed ﷺ şöyle demiştir: "Senin için, bana bundan men edilmediğim sürece mağfiret dilemeye devam edeceğim."

This aya was revealed firstly in connection with the death of the Prophet's uncle Abu Talib, where Muhammad said 'I will keep on asking (Allah for) forgiveness for you unless I am forbidden to do so'.

Ardından şu ayet indirildi: {Kendilerine cehennemlik oldukları açıkça belli olduktan sonra, akraba da olsalar, müşrikler için bağışlanma dilemek ne Peygamber'e ne de iman edenlere yaraşır.} [Buhârî, VI, No. 197.] Rivayet edilen diğer olay ise, Sahâbîler ve özellikle Ömer b. el-Hattâb'ın, Peygamber'in kabristanı ziyaret ettiği sırada gözyaşı döktüğünü görmeleriydi. Peygamber ﷺ, annesinin kabrini ziyaret ettiğini, Rabbinden onu ziyaret etmek için izin istediğini ve bu iznin kendisine verildiğini, ayrıca Rabbinden onun için bağışlanma dilemek üzere izin istediğini, ancak bu iznin kendisine verilmediğini ve yukarıdaki ayetin indirildiğini açıkladı. [Wahidi, op. cit., p. 152.]

Then there was revealed: it is not fitting for the Prophet and those who believe that they should pray for forgiveness for pagans, even though they be of kin, after it has become clear to them that they are the companions of the Fire. [Bukhari, VI, No. 197.] The other occasion reported is when the Companions and in particular 'Umar b. al-Khattab found the Prophet shedding tears when he visited the graveyard. The Prophet explained that he had visited his mother's grave and that he had asked his Lord's permission to visit it which had been granted to him and that he had also asked his Lord's permission to pray for her forgiveness which had not been granted to him and the above aya had been revealed. [Wahidi, op. cit., p. 152.]

Birbiriyle bağlantılı birden fazla vahyin, belirli bir olaya bağlı olarak indiğine dair en bilinen örneklerden biri, güvenilir rivayetlere göre üç ayettir. Bu ayetler, Ümmü Seleme'nin Kur'an'da yalnızca erkeklerin mükafatlandırılmaktan söz edilip edilmediğini, ya da neden yalnızca erkeklerden söz edildiğini sorması üzerine inmiştir. Hakim ve Tirmizi'ye göre bu ayetler 3:195 ve 4:32'dir.

A well-known example for several revelations, which are connected with one particular circumstance, are three verses which according to reliable reports, came down in response to the question of Umm Salama, whether or why only the men had been referred to in the Qur'an, as being rewarded. According to Al-Hakim and Tirmidhi the verses 3:195, 4: 32

"33:35" ayeti bu soruya cevaben indirildi:

and 33:35 were revealed in response to this question:

'Rableri onların duasını kabul etti ve onlara şöyle cevap verdi: "Sizden hangi erkek veya kadın olursa olsun, hiçbir amelinizi zayi etmeyeceğim. Kiminiz kiminizdendir. Yurtlarından çıkarılanlar, evlerinden sürülenler, yolumda eziyet görenler, savaşanlar ve öldürülenler - elbette onların günahlarını örteceğim ve altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacağım. Bu, Allah katından bir mükâfattır; mükâfatların en güzeli Allah katındadır." (3: 195)'

'And their Lord has accepted of them and answered them: Never will I suffer to be lost the work of any of you be he male or female: Ye are members, one of another: those who have left their homes, or have been driven out therefrom, or suffered harm in My cause, or fought or been slain - verily I will blot out from them their iniquities and admit them into gardens with rivers flowing beneath; a reward from the presence of God and from His presence is the best of rewards' (3: 195).

"Ve Allah'ın kiminizi kiminize üstün kıldığı şeylere özenmeyin. Erkekler kazandıklarından pay alırlar, kadınlar da kazandıklarından pay alırlar. Allah'tan O'nun lütfunu isteyin; çünkü Allah her şeyi bilendir." Note: The rules require writing the Turkish word for God rather than "Allah." Applying that here, the translation should read: "Ve Tanrı'nın kiminizi kiminize üstün kıldığı şeylere özenmeyin. Erkekler kazandıklarından pay alırlar, kadınlar da kazandıklarından pay alırlar. Tanrı'dan O'nun lütfunu isteyin; çünkü Tanrı her şeyi bilendir."

'And in no wise covet those things in which God has bestowed His gifts more freely on some of you than on others; to men is allotted what they earn and to women what they earn: but ask God of His bounty for God has full knowledge of all things' (4: 32).

Ayrıca Peygamber'in ﷺ Ashabı bir vahyden söz ederken, o vahyin sebeb-i nüzulü hakkında görüş ayrılığına düştükleri de olur. Bunun nedeni, yukarıda da gösterildiği gibi, tek bir vahiy için birden fazla sebeb-i nüzulün bulunması ve olayları aktaran her kişinin bu farklı durumların yalnızca birinde hazır bulunmuş olmasıdır.

It also occurs that the Companions of the Prophet when mentioning a revelation, differed in their views about its sabab al-nuzul. This is due to the fact that as already shown above there have been various asbab for one particular revelation, and each of the persons reporting the circumstances had been present only on one of the various occasions.

Aksi takdirde aynı vahiy hakkındaki birden fazla görüş, hadis ilimlerinin kurallarına göre değerlendirilerek ele alınmalı ve bunlardan biri diğerlerinden daha güçlü bulunacaktır.

Otherwise several views about the same revelation have to be judged on their merits according to the rules of 'ulum al- ,hadith, and one of them will be found to be stronger than the others.

İki rivayet, 17. sure, 85. ayetin nüzulüne dair şöyledir:

There are two reports concerning the revelation of Sura 17: 85:

İbn Abbas'tan, Tirmizi'de rivayet edildiğine göre Kureyş, Yahudilerden Peygamber'e sorabilecekleri bir şey vermelerini istedi; Yahudilere de ruh (er-ruh) hakkında sormaları tavsiye edildi. Bunun üzerine şu ayet indi: {Sana ruhu soruyorlar. De ki: "Ruh, Rabbimin emrindendir. Size ancak az bir bilgi verilmiştir."} ﷺ

According to Ibn 'Abbas, as reported in Tirmidhi, the Quraish asked the Jews to give them something they could ask the Prophet about and they were advised to ask about the Spirit (al-ruh). Then the aya 17:85 was revealed.

İbn Mes'ud'dan, Buhari'de rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Bir hurma bahçesinde Peygamber ﷺ ile birlikteyken, o hurma dalı sapına yaslanmış oturuyordu. Bu sırada bazı Yahudiler yanlarından geçti. Aralarından bazıları diğerlerine dedi ki: "Ona Ruh hakkında soru sorun." Bazıları ise dedi ki: "Ona bunu sormak sizi neye sürüklüyor?" Diğerleri de: "(Sormayın), belki de hoşunuza gitmeyecek bir cevap verir" dediler, ancak yine de dediler ki: "Sorun." Böylece ona Ruh hakkında sordular. Peygamber ﷺ sustu ve onlara hiçbir cevap vermedi. Ben onun vahiy aldığını anladığım için yerimde kaldım. Vahiy indiğinde Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Sana Ruh hakkında soruyorlar. De ki: 'Ruh, Rabbimin emrindendir ve size ancak az bir bilgi verilmiştir.'" {17:85}

From Ibn Mas'ud, as reported in Bukhari, it is related that he said: While I was in the company of the Prophet on a farm, and he was reclining on a palm leaf stalk, some Jews passed by. Some of them said to the others: Ask him about the Spirit. Some of them said: What urges you to ask him about it. Others said: (Don't) lest he should give you a reply which you dislike, but they said, Ask him. So they asked him about the Spirit. The Prophet kept quiet and did not give them any answer. I knew that he was being divinely inspired so I stayed at my place. When the divine inspiration had been revealed, the Prophet said 'They ask you (O Muhammad) concerning the Spirit. Say: "the Spirit", its knowledge is with my Lord and from the knowledge it is only a little that has been given to you (mankind)' (17:

Asbab al-nuzul bilgisi edinildiğinde, ayetin o belirli olaya özgü bir hükmünün mü bulunduğu yoksa genel bir hükmünün mü olduğu ve bunun her zaman her Müslüman tarafından uygulanması gerekip gerekmediği yine de belirlenmelidir.

Another question leads directly to the field of tafsir, but is still connected with asbab al-nuzul. When one knows about the sabab al-nuzul, it is still to be decided whether the revelation has a specific implication for the particular occasion it was connected with, or whether it is of general implication and needs to be applied by all Muslims at all times.

"Hırsıza gelince, erkek ya da kadın olsun, işledikleri suça karşılık, Allah'tan ibret verici bir ceza olarak ellerini kesin. Allah üstündür, güçlüdür." Note: The rules say to write the Turkish word for God and never "Allah", so the correct rendering is "Tanrı", not "Allah". Here is the corrected translation: "Hırsıza gelince, erkek ya da kadın olsun, işledikleri suça karşılık, Tanrı'dan ibret verici bir ceza olarak ellerini kesin. Tanrı üstündür, güçlüdür."

'As to the thief, male or female, cut off his or her hands: a punishment by way of example, from God, for their crime: and God is exalted in power' (5: 41).

Bu ayet, belirli bir kişiye ilişkin olarak indirilmiş olsa ve bu kişi bir zırhı çalmış ve buna uygun şekilde cezalandırılmış olsa da, genel bir hükme sahiptir. [Bkz. Vahidî, a.g.e., s.111; ayrıca Tefsîru İbni'l-Cevzî, Beyrut, 1964, C.II, s.348.]

This verse although it was revealed concerning a specific person who had stolen a piece of armor and had been punished accordingly, is of general application. [See Wahidi, op.cit., p.111; also Tafsir Ibn al-Jauzi, Beirut, 1964, Vol.II, p.348.]

Bazı durumlarda alimler, Kur'an'da anlatılan bazı olayların arka planını bize aktarmışlardır.

In some cases scholars have provided us with the background of certain events that have been narrated in the Qur'an.

Elbette ki, böyle bilgiler asbâb-ı nüzûl alanına girmez. Her ne kadar vahyin mesajını anlamaya yardımcı olabilse de, vahyin nüzulüne doğrudan ve güvenilir bir şekilde bağlı değildir ve vahyin ardındaki hemen sebebi ya da vesileyi göstermez.

Obviously, however, such information does not belong to the field of asbab al-nuzul. Although it may help to understand the message of the revelation, it is not related in a direct and reliable way, showing immediate reason for or the occasion of the revelation.

"Rabbinin fil sahiplerine ne yaptığını görmedin mi?" (105:1).

'Seest thou not how thy Lord dealt with the companions of the elephant?' (105:1).

Aktarılan bu pasaj, tefsir kitabından olmakla birlikte, surede anlatılan olayın arka planına dair bilgi içermesine rağmen esbâb-ı nüzûl alanına girmemektedir:

The following passage from a book of tafsir, although it contains information about the background of the event narrated in the sura, does not belong to the field of asbab al-nuzul:

(Fil sahibi) Yemen'den gelmişlerdi ve Kâbe'yi yıkmak istiyorlardı. (Onlar) Habeşistanlıydılar ve liderleri Ebrehe el-Eşram, Habeşli biriydi. [Tujibi, mukhtasar min tafsir al-Tabari, Cairo, 1970, II, p.529.]

(The companions of the elephant) had come from the Yemen and wanted to destroy the Ka'ba (they were) from Abyssinia and their leader was Abraha al-Ashram, the Abyssinian. [Tujibi, mukhtasar min tafsir al-Tabari, Cairo, 1970, II, p.529.]

Kur'an ilimlerinin, sebeb-i nüzul ile ilgilenen dalı, Kur'an vahyinin doğru anlaşılması ve açıklanması için en önemli bilgi alanlarından biridir. Kur'an'ın mesajı her çağ için bir hidayettir.

The branch of 'ulum al-Qur’an concerned with the asbab al-nuzul is one of the most important areas of knowledge for the proper understanding and explanation of the Qur'anic revelation. The message of the Qur'an is guidance for all times.

Ancak ayetleri, tarihin belirli anlarında ve belirli koşullarda indirilmiştir.

However its ayat were revealed at particular points of time in history and in particular circumstances.

Anlamlı bir yorumlamada en önemli adımlardan biri, yalnızca tarihsel olaya bağlı olan kısmı, tarihsel olaya bağlı olmakla birlikte daha geniş çıkarımları da bulunan kısımdan ayırt etmektir. Esbâbu'n-nüzûl bilgisi, bu ikisini ayırt etmeye şu yollarla yardımcı olur:

One of the most crucial steps in meaningful interpretation is to distinguish between that part which is attached solely to the historical event and that part, which, although attached to the historical event, also has wider implications. The knowledge of asbab al-nuzul helps to distinguish between these two by:

Belirli ayetlerin nüzulüyle bağlantılı olan olay ve koşulların açıklanması.

 Clarifying the events and circumstances, which are connected with the revelation of certain ayat.

Sahabelerin, bu tür ayetleri uygun ve uygulanabilir buldukları durumlara atıfta bulunarak, bu ayetlerin uygulanışını örneklendirmek.

 Illustrating the application of such ayat by referring to situations, when the Companions of the Prophet found them proper and applicable.