Kur'an'ın erken dönem el yazmaları genellikle hayvan derisi üzerine yazılmıştır. Peygamber ﷺ'in hayatta olduğu dönemde, vahyin bir kısmının kemik, hayvan derisi, hurma yaprağı sapları gibi çeşitli malzemeler üzerine yazıldığını biliyoruz. Mürekkep ise is karasından hazırlanırdı.

Early manuscripts of the Qur'an were typically written on animal skin. We know that in the lifetime of the Prophet, parts of the revelation were written on all kinds of materials, such as bone, animal skin, palm risps, etc. The ink was prepared from soot.

Eski Kur'an yazısının tamamı, yukarıda açıklandığı gibi, hiçbir noktalama işareti ve harekeden yoksundur. Ayrıca sureler arasında başlık ya da ayrım yoktur, başka hiçbir bölümlendirme de bulunmaz, ayet sonlarının resmî bir işaretle belirtilmesi de yoktur. Âlimler erken dönem yazının iki türünü birbirinden ayırır:

All old Qur'anic script is completely without any diacritical points or vowel signs as explained above. Also there are no headings or separations between the sSras nor any other kind of division, nor even any formal indication of the end of a verse. Scholars distinguish between two types of early writing:

Kufi, oldukça ağır ve pek yoğun olmayan.

 Kufi, which is fairly heavy and not very dense.

Hicazi, daha hafif, daha yoğun ve hafifçe sağa doğru eğimli olan.

 Hijazi, which is lighter, more dense and slightly inclined towards the right.

Bazıları Hicazî yazının Kufî yazıdan daha eski olduğunu düşünür; diğerleri ise her ikisinin aynı dönemde kullanıldığını, ancak Hicazî'nin daha az resmî bir üslup olduğunu söyler. [Bu, N. Abbott'un görüşüdür: 'Yaygın olarak Kufî ve Naskî yazıları diye anılanlar arasına artık kronolojik bir sınır çizemeyiz; ikincisini birincisinin bir gelişimi olarak da göremeyiz. Bu ... artık daha genel bir kabulü gerektirmektedir. Elimizdeki malzeme, aynı anda işleyen iki eğilim olduğunu gösteriyor; her ikisi de doğal eğilimlerdi' (Abbott, a.g.e., s.16)]

Some believe that the Hijazi is older than the Kufi, while others say that both were in use at the same time, but that Hijazi was the less formal style. [This is the view of N. Abbott: 'We can no longer draw a chronological demarcation line between what are commonly termed the Kufi and the Naskhi scripts, nor can we consider the latter as a development of the former. This ... now demands a more general recognition. Our materials show that there were two tendencies at work simultaneously, both of them natural ones' (Abbott, op. cit., p.16)]

Peygamber Muhammed'in ve Hulefa-i Raşidin'in döneminden sonra Kur'an'ın pek çok nüshası yazıldı ve bu mushafların yazarları Osmanî Kur'an'ının imlâsına titizlikle uydu. Olağan Arapça yazımla karşılaştırıldığında bazı özellikler vardır. Bunlardan yalnızca elif, yāʾ ve vāv harflerine ilişkin birkaç örnek şöyledir: [Bu tür örnekler için bkz. Kamal, a.g.e., s.47-9; bu özelliklerin bir listesi M. tarafından verilmiştir.

Numerous copies of the Qur'an were made after the time of the Prophet Muhammad and the Rightly-Guided Caliphs, and the writers of these manuscripts strictly observed the autography of the 'Uthmanic Qur'an. There are, compared to the usual Arabic spelling, some peculiarities. Here are a few of them, only concerning the letters alif, yti, WtiW, by way of examples: [For more examples see Kamal, op. cit., pp.47-9; a list of these peculiarities has been provided by M.

Hamidullah: 'Orthographical Peculiarities in the text of the Qur'an, in: Islamic Order, 3 (4), 1981, pp.72-86.].

Hamidullah: 'Orthographical Peculiarities in the text of the Qur'an, in: Islamic Order, 3 (4), 1981, pp.72-86.].

Elif harfi çoğu zaman, kendisinden sonra değil, bir harfin üzerine yazılır.

 The letter alif is often written on top of a letter instead of afterit.

Kelimenin "ya" (veya "elif") harfi düşürülür.

 The letter ya (or alif) of the word is omitted.

Bazı kelimelerde alif harfi yerine vav harfi kullanılır.

 Some words have the letter waw in place of alif.