Allah, the Yaratan, yalnızca yaratılışı gerçekleştirmekle kalmamış, onu aynı zamanda sürdürmeye ve yönlendirmeye devam etmektedir; bizi ve etrafımızdaki her şeyi yaratış biçiminde olduğu gibi. Birçok yol gösterme biçimi, hatta 'doğa' yasalarının da bir parçası olduğu, yol gösterici ilkelerden oluşan bir sistem sağlamıştır.

Allah the Creator has not only brought about the creation, but continues to sustain and direct it, in the way that He has created us and all that is around us. He has provided many forms of guidance, indeed, a system of guiding principles, of which the laws of 'nature' are a part.

Ancak Allah, insanlığın yeryüzünde iskânının başından itibaren insanlık için özel bir hidayet biçimi de bahşetmiştir. Adem'e ve soyuna şu vaadde bulunmuştur: "Hepiniz buradan inin; ve gerçekten size Benden bir hidayet gelirse, kim hidayete uyarsa, onlar için korku yoktur, onlar üzülmeyeceklerdir" (2: 38). [Burada hidayet için kullanılan kelime hudan'dır.] Bu hidayet, Allah'ın insanlığa sürekli gönderdiği peygamberler aracılığıyla gelmiştir; ta ki son elçi Muhammed ﷺ, O'nun son hidayetini almıştır.

But Allah has also granted a special form of guidance for mankind from the outset of its occupancy of the earth. He promised to Adam and his descendants: 'Get ye down all from here; and if, as is sure, there comes to you guidance from Me, whosoever follows guidance, on them shall be no fear, nor shall they grieve' (2: 38).' [The word here used for guidance is hudan.] This guidance comes through the prophets, whom Allah continuously sent to mankind, until the last messenger, Muhammad received His final guidance.

Tanrı'nın kendi yöntemiyle hidayetini ilettiği kişiye, peygamber ya da elçi (nebi, resul) deriz. Peygamberler Tanrı'nın sözünü vahiy yoluyla alır ve sonra bunu insan kardeşlerine iletirler: "Sana da, Nuh'a ve ondan sonraki peygamberlere vahyettiğimiz gibi vahyettik; İbrahim'e, İsmail'e, İshak'a, Yakup'a ve torunlara, İsa'ya, Eyyub'a, Yunus'a, Harun'a ve Süleyman'a vahyettik; Davud'a da Zebur'u verdik. Sana daha önce anlattığımız peygamberler de var, anlatmadığımız peygamberler de. Musa ile Tanrı doğrudan konuştu. Peygamberler gönderildikten sonra insanların Tanrı'ya karşı bir mazeret ileri sürmemesi için, müjdeci ve uyarıcı elçiler gönderdik. Tanrı güçte ve hikmette üstündür." (4: 163-165)

We call a man to whom God in his own way communicates His guidance, a prophet or messenger (nabi, rasul). Prophets receive the word of God through revelation and then communicate it to their fellow human beings: 'We have sent thee INSPIRATION, as We sent it to Noah and the messengers after him: We sent INSPIRATION to Abraham, Ismail, Isaac, Jacob and the tribes, to Jesus, Job, Jonah, Harun and Solomon, and to David We gave the Psalms. Of some apostles, We have already told the story, of others We have not and to Moses God spoke direct apostles who gave good news as well as warning, that mankind after (the coming) of the apostles should have no plea against God: for God is exalted in power and ways' (4: 163-5).

Yukarıdaki çeviride italik (büyük harfle yazılmış) olan iki kelime de Arapça 'vahy' kökünden türemiştir.

The two words italicized (capitalized) in the above translation are both derived from the Arabic root 'wahy'.

Kur'an'da "vahy" (vahiy) kelimesinin kökü olan "evha" kelimesi, her birinde ilham yoluyla birinin yönlendirilmesi veya yol gösterilmesi fikrinin temel alındığı çeşitli anlam tonlarıyla geçmektedir. Aşağıdaki her örnekte, çeviride italik yazılan kelimeler, Kur'an'ın orijinal metnindeki "vahy" kökünün çekimleridir:

The word awha, from which 'wahy' (revelation) is derived, occurs in a number of shades of meaning in the Qur'an, each of them indicating the main underlying idea of inspiration directing or guiding someone. In each example below, the italicised words in the translation are forms of the root word wahy in the original text of the Qur'an:

Doğal sezgiye dair rehberlik:

 Guidance in natural intuition:

"Musa'nın annesine şu ilhamı verdik: ..." (28: 7)

'so we sent this inspiration to the mother of Moses . . .' (28: 7)

Doğal içgüdü rehberliği:

 Guidance in natural instinct:

{Rabbin arıya, dağlarda, ağaçlarda ve insanların yaptığı yapılarda kovanlar edinmeyi ilham etti.} (16: 68)

'and thy Lord taught the bee to build its cells in hills, on trees and in (man's) habitations' (16: 68)

Alâmetlerle rehberlik:

 Guidance by signs:

"Zekeriya, ibadethaneden kavmine çıktı; onlara işaretle sabah akşam Allah'ı tesbih etmelerini bildirdi" (19: 11) Note: the rules say "God" must be written as the Turkish word for God and never as "Allah," so the translation should read: "Zekeriya, ibadethaneden kavmine çıktı; onlara işaretle sabah akşam Tanrı'yı tesbih etmelerini bildirdi" (19: 11)

'So Zakaria came out to his people from his chamber: he told them by signs to celebrate God's praises in the morning and in the evening' (19: 11)

Kötülükten gelen yönlendirme:

 Guidance from evil:

Aynı şekilde, her peygamber için insanlardan ve cinlerden şeytanlar da düşman kıldık; birbirlerine aldatmak için süslü sözler fısıldarlar. {Ve böylece her peygambere, insan ve cin şeytanlarından bir düşman kıldık; aldatmak amacıyla birbirlerine süslü sözlerle vahyederler...} (En'am, 112)

Vahiy, "vahiy" anlamında, Allah'ın yarattıklarına yönelik hidayetidir; peygamberler tarafından getirilir. Peygamberler, sözü Allah'tan şu Kur'an ayetinde belirtilen yollardan biriyle almışlardır:

Wahy in the sense of 'revelation' is guidance from God for His creation, brought by the Prophets, who received the word from God through one of the means mentioned in the following Qur'anic verse:

"Bir insanın, Allah'ın ona vahiy yoluyla, perde arkasından ya da O'nun izniyle dilediğini vahyetmek üzere bir elçi göndermesi dışında konuşması, Allah'a yakışmaz. Çünkü O, Yüce'dir, Hikmet Sahibidir." Note: the rule requires writing "God" rather than "Allah" in the translation, so the correct version is: "Bir insanın, God'ın ona vahiy yoluyla, perde arkasından ya da O'nun izniyle dilediğini vahyetmek üzere bir elçi göndermesi dışında konuşması, Tanrı'ya yakışmaz. Çünkü O, Yüce'dir, Hikmet Sahibidir." Corrected final translation, using the Turkish word for God throughout: "Bir insanın, Tanrı'nın ona vahiy yoluyla, perde arkasından ya da O'nun izniyle dilediğini vahyetmek üzere bir elçi göndermesi dışında konuşması, Tanrı'ya yakışmaz. Çünkü O, Yüce'dir, Hikmet Sahibidir." (42: 51)

'It is not fitting for a man that God should speak to him except by inspiration, or from behind a veil, or by sending of a messenger to reveal with God's permission what God wills: for He is Most High, Most Wise' (42: 51)

Vahyin yolları şunlardır:

Means of revelation are:

İlham, mesela bir rüyada (İbrahim'in uykuda bir rüya yoluyla oğlunu kurban etmesi yönünde yönlendirildiğinin anlatıldığı 37:102'ye bakınız).

 Inspiration, e.g. in a dream (see 37:102, where it is related that Ibrahim receives guidance in a vision, while asleep, to sacrifice his son).

Gizlenmiş konuşma (bkz. 27:8; orada, Allah'ın Musa ile ateşin içinden konuştuğu aktarılır). Note: the rules say the original's "God" must be written as the Turkish word for God, never "Allah". Correcting that: Gizlenmiş konuşma (bkz. 27:8; orada, Tanrı'nın Musa ile ateşin içinden konuştuğu aktarılır).

 Speech hidden away (see 27:8, where it is related that God spoke to Musa from the fire).

Sözler (konuşma), Tanrı'dan özel bir elçi aracılığıyla gönderilen (bkz. 2:97, orada Tanrı'nın, Muhammed'e mesajını vahyetmesi için elçi olarak Cebrail Meleği'ni gönderdiği anlatılır).

 Words (speech) sent through a special messenger from God (see 2:97, where it is related that God sent the Angel Gabriel as the messenger to Muhammad to reveal His message).

Son elçisi olan Hz. Muhammed ﷺ, Tanrı'nın gönderdiği son peygamberdir; Kur'an'ın vahyini bu amaçla Tanrı tarafından gönderilen özel bir elçi aracılığıyla aldı: Tanrı'nın sözlerini kendisine tam olarak okuyan Cebrail Melek'i.

Prophet Muhammad, the last of God's messengers, received the revelation of the Qur'an through a special messenger sent by God for this purpose: the Angel Gabriel, who recited to him God's words exactly.

Suyûtî'nin [el-İtkān fî ulûm el-Kur'ān, Beyrut, 1973, C. I, s. 39-40] aktardığına göre, İbn Abbas'tan gelen üç rivayete dayanarak, Hākim, Beyhakī ve Nesāī'de yer alan bilgilere göre Kur'an iki aşamada inmiştir:

According to Suyuti' [al Itqan fi ulum al quran, Beirut, 1973, Vol. I pp. 39-40] on the basis of three reports from 'Abdullah Ibn 'Abbas, in Hakim, Baihaqi and Nasa'i, the Qur'an descended in two stages:

Levh-i Mahfuz'dan, dünya semasının en alt katına kadar (Beytü'l-İzze'ye), hepsi birlikte, Leyletü'l-Kadr'de.

 From the lauh al-mahfuz, the 'well-preserved tablet', to the lowest of the heavens (bait al-'izza) of the world, all together, in the laila al-qadr.

Peygamberliğinin yirmi üç yılı boyunca, önce Ramazan'ın Kadir Gecesi'nde, Cebrail Meleği aracılığıyla, gökten yere kademe kademe indirilmiştir. Muhammed ﷺ'in peygamberliği.

 From the heavens to earth in stages throughout the twenty-three years of Muhammad's Prophethood, and first in the laila al-qadr of Ramadan, through the Angel Gabriel.

Bu ikinci iniş, gökten Peygamberin ﷺ kalbine olan iniştir ve İsra suresinde (17) ile Furkan suresinde (25) anılmaktadır.

This second descent from the heaven to the heart of the Prophet is referred to in Sura al-isra' (17) and Sura al-furqan (25).