واژه «محکمات» (مفرد: «محکمة») از ریشه «ح‌ک‌م» به معنای فیصله دادن میان دو چیز مشتق شده است. این واژه اسم مصدر به صورت جمع است و به معنای داوری‌ها و تصمیم‌ها است. در زبان اصطلاحی به همه آیات روشن و قطعی قرآن گفته می‌شود، که بیشتر آنها مربوط به احکام فقهی است، اما شامل دیگر تعریف‌های روشن مانند تمایز میان حق و باطل نیز می‌شود. این همان چیزی است که از «محکمات عام» مراد می‌شود.

The word muhkamat - (sg. muhkama) is derived from the root uhkima which means to decide between two things. It is a verbal noun in the plural, meaning judgements, decisions and in technical language refers to all clearly decided verses of the Qur'an, mostly those concerning legal rulings, but also to other clear definitions such as between truth and falsehood etc. This is what is meant by 'general muhkamat'.

متشابهات (مفرد: متشابهه) از ریشه «اِشتَبَهَ» به معنای «مشتبه بودن» یا «دوگانه بودن» گرفته شده است. این واژه اسم مصدر جمع است و به معنای امور مشتبه و نامعلوم به کار می‌رود. در اصطلاح، به آن آیاتی از قرآن گفته می‌شود که معانی‌شان روشن نیست یا به‌طور کامل مورد اتفاق نیست، و بیش از یک تفسیر یا دو یا چند معنا را برمی‌تابند.

Mutashabihat (sg. mutashabiha) is derived from the root 'ishtabaha' meaning 'to be doubtful'. It is a verbal noun in the plural, meaning the uncertain or doubtful things. In technical language it refers to those verses of the Qur'an the meanings of which are not clear or not completely agreed upon, but open to two or more interpretations.

مثالی از محکمات:

Example of muhkamat:

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هرگاه به وامی تا مدتی معین با یکدیگر معامله کردید، آن را بنویسید. و باید نویسنده‌ای میان شما به عدالت بنویسد ...

'O you who believe! When ye deal with each other, in transactions involving future obligations, in a fixed period of time, reduce them to writing. Let a scribe write down faithfully as between the parties ...' (Al-Qur'an 2: 282).

مثالی از متشابهات:

Example of mutashabihat:

﴿الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ﴾ (القرآن ۲۰: ۵). Note: The translation above keeps the Qur'an verse in its standard Arabic form, as Qur'anic text is conventionally given in Arabic rather than rendered as a Persian paraphrase.

'(God) Most Gracious is firmly established on the throne (of authority)' (Al-Qur'an 20: 5).

Please provide the English text you would like translated into Persian. The sentence about the translator's bracketed additions suggests there is an aya with bracketed words, but I only see that note so far. Send the passage itself and I will translate it.

Note that the words in brackets have been added by the translator in an attempt to interpret this aya.

قرآن درباره‌ی خودش می‌گوید که دو نوع آیه در بر دارد، که هر دو از اجزای اساسی این کتاب‌اند و هر دو باید پذیرفته شوند:

The Qur'an says of itself that it contains two kinds of ayat, both of which are fundamental components of the book, and both of which must be accepted:

اوست که این کتاب را بر تو نازل کرده است؛ بخشی از آن آیات محکم است که اصل کتاب‌اند، و بخشی دیگر متشابه است. اما کسانی که در دل‌هایشان کجی است، از متشابه آن پیروی می‌کنند، برای فتنه‌جویی و طلب تأویل آن؛ و جز خدا کسی تأویل آن را نمی‌داند. و راسخان در علم می‌گویند: «به آن ایمان آوردیم؛ همه‌اش از جانب پروردگار ماست.» و جز خردمندان کسی متذکر نمی‌شود. {هُوَ الَّذِي أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ ۖ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ ۗ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ} (القرآن ۳: ۷)

'He it is who has sent down to thee the Book: in it are verses basic or fundamental (of established meaning); they are the foundation of the book: others are allegorical, that is those in whose hearts is perversity follow the part thereof that is allegorical, seeking discord and searching for its hidden meanings, but no one knows its hidden meanings except God and those who are firmly grounded in knowledge say: "We believe in the book; the whole of it is from our Lord;" and none will grasp the message except men of understanding' (Al-Qur'an 3: 7).

در اینجا محکمات و متشابهات چنین توصیف شده‌اند:

Here muhkamat and mutashabihat are described as follows:

محکمہ

muhkama:

چیزی که دانستنِ آن مورد خواست و طلب بود.

 Something of which knowledge was desired.

چیزی که تنها یک بُعد دارد.

 Something with only one dimension.

چیزی که از نظر معنا کافی باشد و نیازی به توضیح بیشتر نداشته باشد.

 Something sufflcient in meaning, requiring no further explanation.

متشابهات:

mutashabihat:

چیزی که تنها خداوند از آن آگاه است۔

 Something known to Allah only.

برخی از آیات قرآن کاربرد بسیار گسترده و عمومی دارند (العام)، مانند آیاتی که همه انسان‌ها یا همه مسلمانان را دربرمی‌گیرند و غیره. برخی دیگر از آیات، کاربردشان تنها به شرایط یا موارد خاصی محدود است (الخاص).

Some verses of the Qur'an are of a very wide, general application (al-'am), e.g. including all human beings, or all Muslims etc. Other ayat are restricted in their application to certain special circumstances only (al-khas).

«هر نفسی طعم مرگ را خواهد چشید» (القرآن ۳: ۱۸۵)

'Every soul shall have a taste of death' (Al-Qur'an 3: 185)

«در حج نباید هیچ فحشا و گناهی و جدال و نزاعی باشد» (القرآن ۲:۱۸۷).

'Let there be no obscenity, nor wickedness nor wrangling in the Hajj' (Al-Qur'an 2:187).

«خداوند درباره فرزندانتان (در امر ارث) به شما چنین سفارش می‌کند» (قرآن، ۴: ۱۱).

'God (thus) directs you as regards your children (inheritance)' (Al-Qur'an 4: 11).

علاوه بر این، میان «آیات عام» که همچنان عمومی باقی می‌مانند و آیات دیگری که معنای مشخص و معینی را مورد نظر دارند نیز تفاوت گذاشته می‌شود.

Furthermore one also distinguishes between 'general verses' which remain general, and others which intend a specific meaning.

«و لِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا» Note: the Qur'an verse in the original is given in a paraphrased English form; the translation above reproduces the Qur'anic Arabic text, which is what readers of the Persian text would expect.

'Pilgrimage thereto is a duty man owes to God- those who can afford the journey' (Al-Qur'an 3: 97).

از «معانی خاص» انواع گوناگونی وجود دارد. معمولاً نوعی شرط یا محدودیت مشخص می‌شود.

Of the 'special meanings' there are several varieties. Usually some kind of condition or limitation is specified.

«و دخترانِ همسرانتان که در سرپرستیِ شما هستند، از همسرانی که با ایشان همبستر شده‌اید» (قرآن ۴: ۲۳).

'Your step-daughters under your guardianship, born of your wives to whom you have gone in' (Al-Qur'an 4: 23).

«کُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ» (سورۃ البقرہ، ۲: ۱۸۰)

'It is prescribed when death approaches any one of you, if you leave any goods that he make a bequest to parents and next of kin' (Al-Qur'an 2: 180).

معنای برخی آیات از الفاظ صریح آن (منطوق) به دست می‌آید، و معنای برخی دیگر از آنچه از آن‌ها فهمیده می‌شود (مفهوم) استخراج می‌گردد.

The meaning of certain ayat is derived from the literal wording (mantdq) while that of others is derived from what is understood (mafhum) by them:

از فهم ظاهری (لفظی) انواعی وجود دارد. نوع نخست مربوط به نصّ صریح است، یعنی متنی که روشن بوده و هیچ ابهامی در آن نیست.

Of the literal understanding there are several kinds. The first concerns a clear text, i.e. a text clear and without ambiguity.

«و اگر توانایی آن را نداشت، باید سه روز در حج و هفت روز پس از بازگشت روزه بگیرد، که مجموعاً ده روز می‌شود» (القرآن ۲: ۱۹۶).

'But if he cannot afford it, he should fast three days during the Hajj and seven days on his return, making ten days in all' (Al-Qur'an 2: 196).

در موارد دیگر ممکن است متن از نظر بیان کمی مبهم باشد، اما از نظر معنا روشن و آشکار است.

In other cases the text may be somewhat ambiguous in its expression but obvious as far as the meaning is concerned.

«و لا تقربوهنّ حتی یطهرن» (سورۃ البقرہ: ۲۲۲).

'And do not approach them until they are clean' (Al-Qur'an 2: 222).

کلمهٔ عربی «یَتَطَهَّرْنَ» ممکن است به پایان یافتن دورهٔ قاعدگی زن اشاره داشته باشد، یا به تکمیل غسل پس از دوره؛ معنای دوم روشن‌تر است. [قطان، م.: مباحث في علوم القرآن، ریاض، ۱۹۷۱.] برخی آیات دیگر نیز از راه بافت و سیاق معنایی را القا می‌کنند، هرچند خود عبارت آن‌ها صریح نیست.

The Arabic word tatahharna may refer to the end of the woman's menstrual period, or the completion of the bath after the period; the second being more obvious. [Qattan, M.: mabahith It 'ulum al-qur'an, Riyadh. 1971.] Still other verses imply a meaning through the context, although the wording itself is not clear.

«و از سر مهربانی، بال فروتنی را برای آنان فرو گستر» (قرآن ۱۷: ۲۴).

'And out of kindness reward to them the wing of humility' (Al-Qur'an 17: 24).

این حکم مربوط به والدین است، نه به همه انسان‌ها به‌طور کلی، چنان‌که سیاق این آیه نیز همین را نشان می‌دهد.

This applies to parents, and not to all human beings in general, as the context of this verse suggests.

«حروف مقطعات» بخش مهمی از «متشابهات» است [الاتقان، ج۲، ص۸ به بعد. خلاصه‌ای از تلاش‌های خاورشناسان در این موضوع در: Jeffery, Arthur: The Mystic Letters of the Quran, MW, 14 (1924), pp. 247-60 آمده است. برخی از خاورشناسان گفته‌اند که این حروف مخفف نام صحابه‌ای هستند که برای محمد ﷺ قرآن را می‌نوشتند. برخی دیگر می‌گویند این حروف صرفاً نمادهایی بوده‌اند که پیش از معرفی نام‌های رایج امروزی برای تمایز سوره‌ها از یکدیگر به کار می‌رفته‌اند. سورۀ طه نمونۀ روشنی از این موضوع است. این دیدگاه همچنین بر نظرات برخی از دانشمندان مسلمان مبتنی است (الاتقان، ج۲، ص۱۰). وات، کشیش-خاورشناس اهل ادینبرو، می‌نویسد: «ما به همان جایی بازمی‌گردیم که آغاز کردیم؛ این حروف رازآلودند و تاکنون تفسیر آن‌ها را به حیرت انداخته است» (Watt, M.: Bell's Introduction to the Qur'an, Edinburgh, 1977, p.64)] تا آنجا که معنای آن‌ها شناخته نشده است. این واژه از ریشۀ «قطع» به معنای بریدن مشتق شده و به معنای «آنچه بریده شده» و نیز «آنچه کوتاه‌شده» است.

The so-called 'abbreviated letters' are an important section of the mutashabihat' [Itqan, II, p.8f. A summary of the orientalists' efforts on this topic is in Jeffery. Arthur: The Mystic Letters of the Quran, MW, 14 (1924), pp. 247-60. Some of the orientalists suggested that the letters are abbreviations of the names of the various Companions who used to write the Qur'an for Muhammad. Still others say that the letters are simply symbols employed to distinguish the Sura from others before the now common names were introduced. Sura Ta Ha would be a case in point. This is also based on some Muslim scholars' views (Itqan, 11, p.10). Watt, the Edinburgh priest-orientalist, writes 'We end where we began; the letters are mysterious, and have so far baffled interpretation' (Watt, M.: Bell's Introduction to the Qur'an, Edinburgh, 1977, p.64).] in sofar as their meanings are not known. The word is derived from the root 'qata'a' - to cut, and means 'what is cut', and also 'what is abbreviated'.

در زبان فنی، این واژه برای برخی حروفی به کار می‌رود که در آغاز چند سوره از قرآن کریم آمده‌اند و «حروف مقطعات» نامیده می‌شوند.

In technical language the word is used for certain letters found at the beginning of several suras of the Qur'an, called 'the abbreviated letters'.

در قرآن کریم، چهارده حرف از این گونه، در ترکیب‌های گوناگون، در آغاز بیست و nine سوره آمده‌اند. فهرست زیر وقوع و توزیع آن‌ها را در قرآن نشان می‌دهد:

There are fourteen such letters occurring in various combinations at the beginning of 29 suras. The following is a list of their occurrence and distribution in the Qur'an:

الف لام را: ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۴، ۱۵.

Alif Lam Ra: 10, 11, 12, 14, 15.

الف لام میم: ۲، ۳، ۲۹، ۳۰، ۳۱، ۳۲.

Alif Lam Mim: 2, 3, 29, 30, 31, 32.

الف لام میم را: ۱۳.

Alif Lam Mim Ra': 13.

الف لام میم صاد: ۷

Alif Lam Mim Sad: 7

حم: ۴۰، ۴۱، ۴۳، ۴۴، ۴۵، ۴۶.

Ha Mim: 40, 41, 43, 44, 45, 46.

صاد: ۳۸.

Sad: 38.

طا سین: ۲۷.

Ta Sin: 27.

طا، سین، میم: ۲۶، ۲۸

Ta Sin Mim: 26, 28.

طه:۲۰

Ta Ha:20.

ق: ۵۰

Qaf: 50.

کاف ہا یا عین صاد: 19

Kaf Ha Ya 'Ain Sad: 19.

نون: ۶۸

Nun: 68.

یس: ۳۶

Ya Sin: 36.

معنی و مقصود این حروف نامشخص است. دانشمندان مسلمان در طول قرون توضیحات گوناگونی برای آن ارائه کرده‌اند. از جمله: [See itqan, 11, pp.9-11.] ممکن است این حروف مخففِ برخی جملات و کلمات باشند، مانند الم که به معنای «أنا الله أعلم» باشد، یا نون که به معنای «نور» (روشنایی) باشد، و غیره.

The meaning and purpose of these letters is uncertain. There have been a variety of explanations offered by Muslim scholars throughout the ages. Among them are: [See itqan, 11, pp.9-11.]  These letters might be abbreviations for certain sentences and words, such as e.g. Alif Lam Mim meaning Ana llahu A'lam; or Nun meaning Nur (light), etc.

این حروف اختصار نیستند، بلکه نمادها و نام‌هایی از خداوند هستند، یا چیز دیگری. [مثلاً حرف نون که به معنای «ماهی» است و در هر سوره‌ای که نون به عنوان «حرف مقطعه» در ابتدای آن آمده، وجود دارد، یا طا که به معنای مار است، چون هر سوره‌ای که با «طا سین» به عنوان حرف مقطعه شروع می‌شود، داستان موسی و مار را در خود دارد.] این حروف دارای اهمیت عددی نیز هستند، همان‌گونه که حروف سامی نیز ارزش عددی دارند.

 These letters are not abbreviations but symbols and names of Allah, or something else. [e .g. the letter nun standing for 'fish' . which occurs in every sura that has nun as 'abbreviated letter' in front, or ta standing for snake, as every sura with [a as abbreviated letter w in front contains the story of Musa and the snake.]  These letters have some numerical significance, as the semitic letters also have numerical value.

این حروف برای جلب توجه پیامبر ﷺ (و سپس مخاطبانش) به وحیی که در ادامه می‌آمد، به کار می‌رفتند.

 These letters were used to attract the attention of the Prophet (and later his audience) for the revelation to follow.

بسیاری از توضیحات دیگر نیز وجود دارد که در اینجا نمی‌توان به آن‌ها اشاره کرد۔ «حروف مقطعه» بخشی از پیام قرآن است که بر پیامبر ﷺ نازل شده و از این رو در متن قرآن گنجانده شده است۔ این حروف باید همراه با سوره‌هایی که در آن‌ها آمده‌اند تلاوت و خوانده شوند۔ این‌ها نمونه خوبی از یکی از انواع متشابهات هستند که خود قرآن به آن اشاره کرده است (آل عمران: ۷)، و معنای آن‌ها تنها نزد خداوند معلوم است۔ قرآن درباره آن‌ها می‌فرماید: «... اینان نشانه‌های کتاب روشنگر هستند» (یوسف: ۱)۔

There are also many other explanations which cannot be referred to here. The 'abbreviated letters' are part of the Qur'anic message, revealed to the Prophet Muhammad and therefore included in the text of the Qur'an. They are to be recited and read as part of the suras where they occur. They are a good example for one kind of mutashabihdt which is referred to in the Qur'an itself, (3: 7), the meaning of which is known to Allah. The Qur'an says of them: '... these are the symbols of the perspicuous book' (12: 1).